ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΣΥΝΕΝΕΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΝΟΥ

 

  Σχετικά με την πρόσφατη συνέντευξη τής Μαρίας Καρυστιανού κατέθεσα προηγουμένως ένα σχόλιο στο ιστολόγιο ΔΙΟΔΟΤΟΣ, που αναπαράγω και εδώ, ως συμπλήρωση των απόψεών μου που αναπτύχθηκαν στις δυο προηγούμενες αναρτήσεις:

  Κατά την εκτίμησή μου, η παρουσία τής Μαρίας Καρυστιανού ήταν ισχνή. Στηριγμένη σε συναισθηματική επιχειρηματολογία, αναλώθηκε αποκλειστικά σε εντοπισμό των συμπτωμάτων τού καθεστώτος, χωρίς να υπεισέλθει στις αιτίες τής νόσου. Αναπαράγοντας την γνωστή πεπατημένη, στην οποία έχουμε εθιστεί από την δράση και την επιχειρηματολογία όλων ανεξαιρέτως των μικρών εναλλακτικτών κομμάτων που βρίσκονται εντός και εκτός βουλής, δεν πρόσδωσε ουσιαστική προοπτική ασνατρτοπής στα λεγόμενά της. Καμμία συγκεκριμένη αναφορά στην ξένη εξάρτηση, στην λαφυραγωγία τού τόπου από τις πολυεθνικές και τον χρηματιστικό κατεστημένο, στην καταλήστευση τού εθνικού πλούτου και σε κινηματικές διαδικασίες. Η ενεργοποίηση των πολιτών μέσω δημοψηφισμάτων αποτελεί φενάκη κάτω από το ασφυκτικό βάρος τής κεντρικής εξουσίας μέσω τής αλλοτρίωσης των 300 εγκαθέτων. Παρ' όλα αυτά, απευθυνόμενη σε μια νωχελική κοινωνία, που δεν έχει εντάξει στον τρόπο σκέψης της αγώνες ανατροπής, που συνεπάγονται προσωπική διακινδύνευση και ισχυρό προσωοικό κόστος, προφανώς και αυτή η συνέντευξη θα λειτουργήσει αυξητικά για την επιρροή της.
  

  Ατυχής και η επιλογή αρκετών όρων από σημειολογικής πλευράς για ουσιαστική ζύμωση τού προθέματος τής αυτονομίας. Διατυπώσεις τού τύπου "οι συνεργάτες μου που με συμβουλεύουν", δεν θεμελιώνουν την ανάγκη συλλογικότητυος που εξήρε, ανάγοντας την τελική λήψη αποφάσεων στην ίδια.
  Η παραμονή εντός ορίων τής συστημικής νομιμότητος, με εντοπισμούς, ότι "η έξοδος από το ευρώ είναι ανέφικτη και επικίνδυνη", επιδεκνύουν "υπευθυνότητα" και "λογική" αδιάκοπου εγκλωβισμού τής κοινωνίας στο μαντρί. Η αφηρημένη αναφορά σε αξίες, που πράγματι έλαβε χώρα στην συνένετευξη, όταν αυτές συνοδεύονται από άτολμη εκφορά, δεν ζυμώνουν την μεταφορά τους σε συγκεκριμένη δράση. Ρεαλισμός δεν είναι η προσκόλληση εντός των ορίων ενός συστήματος που οδεύει με μαθηματική βεβαιβεότητα στον γκρεμό, αλλά η ουσιαστική προοπτική ρήξης, που γονιμοποιεί εκείνες τις περιορισμένες επιλογές, που μπορούν να αξοποιήσουν τις πιθανότητες επιβίωσης που απομένουν.
  Ο υπό διαμόρφωση αντιήρωας, φαίνεται να βρίσκεται ακόμη από πλευράς ωρίμανσης σε νηπιακή ηλικία. Εάν δεν παρέμβει προσεχώς ο παράγων τού αναπάντεχου, μέσω στελεχών που διαθέτουν σοβαρή εμπειρία και τεχνογνωσία που αποκτήθηκε με συγκεκριμένους αγώνες στην κατεύθυνση αντισυστημικής ανατροπής, για να προσφέρουν οργανική υπηρεσία στην προσπάθεια τής Μαρίας Καρυστινού, τότε τα μειωμένα ανακλαστικά τής κοινωνίας δεν θα εγγυηθούν στο υπό ανάπτυξη αντιηρωϊκό νήπιο την έξοδό του από την ανάλωση στην παιδική χαρά με τις τραμπάλες και τις συστημικές τσουλίθρες. 

  Σε κάθε περίπτωση όμως θεωρώ ως την πλέον πιθανή εκδοχή, ότι η συνέχιση τής πρακτικής της Μαρίας Καρυστινού θα επιφέρει την σημαντική προσφορά επιβολής δημιουργικού χάους ενάντια στο πλήρως καταστροφικό χάος που προωθούν οι νεκρόφιλες πρακτικές και επιλογές τής εξουσίας. Η συμμετοχή της στις εκλογές θα οδηγήσει το σύστημα να βγάλει από τούς σταύλους όλα τα ενεργούμενα συστημικά υβρίδια και παράσιτα, είτε αυτά σέρνονται από παλαιοκομματικά φερέφωνα, είτε επάνω σε αναπηρικά καροτσάκια γευδεπίγραφης "αντισυστημικής" ταμπέλας, σε μια προσπάθεια να τής αποσπάσουν ψήφους. Η δραστική μείωση τής αποχής που είναι πολύ πιθανόν να καταγραφεί, θα οδηγήσει σε επαναληπτικές εκλογές, που ανοίγουν την αυλαία τού δημιουργικού χάους.
 

  Όπως συχνά έχω εντοπίσει, η μαθηματική θεωρία τού χάους, μετά την παρέλευση ενός συγκεκριμένου πεδίου τιμών για τις μεταβλητές, οδηγεί σε πεδίο τιμών που διέπουν κανονικότητα. Οι "παράξενοι ελκυστές" που υφίστανται στην δυναμική τής συνάρτησης, σχηματίζοντας το διάγραμμα τις πεταλούδας, είναι δυο. Άρα δυο και διαφορετικές και οι δυνατότητες κατάληξης των εξελίξεων. Πριν κάποιες δεκαετίες στο Βερολίνο, τα πανκιά έγραφαν στούς τοίχους των κατειλημμένων σπιτιών "Δεν έχεις καμμία ελπίδα, όμως φρόντισε να την αξιοποιήσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο".
 

  Όχι μόνον δεν φοβάμαι μποροστά στην εκδοχή δημιουργικού χάους, αλλά την επιδιώκω. Είμασι βαθιά πεισμένος, ότι η φύτρα αυτού τού Έθνους είναι ικανή να προάγει ένα νέο Γέρο τού Μοριά. Αυτός και τα παλικάρια του ξεκίνησαν ξυπόλυτοι, ενώ όλος ο περίγυρος αγκομαχούσε είτε να τούς εξοντώσει, ή να τούς οικειοποιηθεί. Όμως αυτοί με τούς σκουριασμένους τους σουγιάδες ξύρισαν την τουρκιά, προσφέροντάς μας το απέραντο προνόμιο να μιλάμε ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Διότι δεν πρόκειται μόνον για Γλώσσα, αλλά και για Βηματοδότη Καρδιάς.
Σήμερα γίνεται επίκαιρη περισσότερο από ποτέ, η συγκρήτηση μιας πνευματικής ηγεσίας.
 

ΥΓ.
Αυτήν την φορά ο επερχόμενος Γέρος, δεν θα ξεκαθαρίσει με το σκουπόξυλο μόνον τούς εξωτερικούς εισβολείς, αλλά και την πέμπτη φάσλαγγα.