OTAN Ο CARLOS SANTANA ΣΤΟΛΙΣΕ ΜΕ ΡΟΔΑ ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΗΡΩΑ

 

 

 

1. ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

   Η προσέγγιση στο φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού δεν προέρχεται από διάθεση παροχής στήριξης σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο και μια συγκεκριμένη πολιτική κίνηση σε παραταξιακή βάση. Η επιλογή μου προσανατολίζεται ανέκαθεν στην διαπίστωση, ότι η κοινωνία χρειάζεται ένα πλέγμα πρωτοβουλιών και κινήσεων με ποικίλα περιεχόμενα και στοχεύσεις που εναρμονίζονται και επιδιώκουν να συγκεραστούν μέσα σε ένα γενικότερο ρεύμα, που προωθεί τα ζητούμενα τής κοινωνίας και επιδιώκει να δώσει λέσεις στα κοινωνικά αδιέξοδα. Όταν εγείρεται αίτημα για αποκλειστική κατοχή τής αλήθειας αποποιονδήποτετε, ανεξαρτήτως τού ρόλου που αυτός επωμίζεται και τού τρόπου που οργανώνει την σκέψη του, παραβιάζεται η διαπίστωση που πρόβαλλε ο Ηράκλειτος, “ότι ενώ ο Λόγος είναι κοινός, ο καθείς νομίζει ότι διαθέτει την δική του φρόνηση”. Γι αυτό εγκαλεί στην συνέχεια “ΔΙΟ ΕΠΕΣΘΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ”. Ο προσδιορισμός “έπεσθαι” σημαίνει προσανατολισμό και επιδίωξη σε κάτι γενικότερης ισχύος, που δεν μπορεί να περιχαρακώνεται σε ιδιοκτησιακά όρια οποιουδήποτε προσώπου ή συλλογικότητος. Ακόμη και René Descartes, που θεωρείται ο πατέρας τής συστηματοποίησης τού ορθολογισμού, ενώ θεωρεί τον ορθό λόγο ικανότητα όλων των ανθρώπων, δηλώνει στις αρχές τού βασικού έργου του “Πραγματεία Περί τής Μεθόδου”, ότι η μέθοδος την οποίαν αναλυτικά παραθέτει, συνιστά την δική του επιλογή στην προσέγγιση ζητημάτων. Γράφει ότι πρόκειται για την μέθοδο που ακολούθησε ο ίδιος, χωρίς να εγείρει αξίωση γενικής ισχύος γι αυτήν, αναμένοντας ότι κάποιοι από αυτούς που θα την μελετήσουν, θα μπορούσαν να αντλήσουοφέληλη από αυτήν την μελέτη, για τις δικές τους αναζητήσεις. Αυτή η οπτική δεν απολήγει στον σχετικισμό, ότι δηλαδή δεν υπάρχουν αλήθειες γενικής ισχύος. Όταν ο Ηράκλειτος προτάσσει την ισχύ τού κοινού Λόγου στην επί μέρους φρόνηση, εννοεί ότι η αναγωγή των απόψεων και εκτιμήσεων σε θέσφατα γενικής ισχύος, δογματίζει υποκειμενισμούς, που δεν μπορούν εκ φύσεως να αποτελούν δόγματα. Καθότι τα δόγματα προϋπάρχουν στην σφαίρα των υπερκείμενων γενικών αρχών και αξιών, ή όπως διακήρυξε ο Πλάτων στην σφαίρα των Ιδεών. Διαφορετικά προσφεύγουμε στον Νομιναλισμό, που εμμένει ότι έννοιες διαθέτουν αποκλειστικά όνομα και όχι συγκεκριμένο περιεχόμενο, το οποίον καλείται να καθορίσει ο καθείς σε υποκειμενική βάση. 

   Αυτή η διαπίστωση, που είναι η ουσία τού Σχετικισμού, μπορεί να ισχύειει για οτιδήποτε, εξαιρουμένων όμως των αρχών και αξιών γενικής ισχύος. Αυτά δεν μπορούν να τέμνονται, να υφίστανται εκπτώσεις και βολικές προσαρμογές κατά το δοκούν. Έννοιες, όπως η Ελευθερία, Δικαιοσύνηνη, η Αξιοκρατία, η Ενσυναίσθηση ως Φιλανθρωπία και σεβασμός έναντι τής Δημιουργίας ως ενόργανο ή ανόργανο περιβάλλον, η Αλληλεγγύη, ο Σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η Πρόσβαση στις στοιχειώδεις προϋποθέσεις επιβίωσης κλπ. δεν επιδέχονται υποκειμενικχειραγώγησηση στην βάση οποιονδήποτε προφάσεων. Και η στρέβλωση, ή η αμφισβήτηση τους αποτελεί ρήξη προς τον Κοινό Λόγο.

 
   Κατά συνέπεια η προσπάθειά μου να προσεγγίσω το φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού επιχειρείται από την σκοπιά ενός παρατηρητού των κοινωνικών και πολιτικώδρώμενωνων, με διάθεση να δοθούνύν ερμηνείες, μεταβαίνοντας από την εκτίμηση τού συγκεκριμένου φαινομένου μέσω αφαίρεσης στηφαινομενολογίαία τής εποχής. Διακρίνοντας εκείνες τις βαθύτερες αιτιάσεις που διέπουν τις τάσεις στην τρέχουσα συγκυρία αποσκοπείτεαι αφ' ενός να γίνει μια αποτίμησή τους, αλλά και να σταθμιστούν οι προοπτικές μελλοντικών εξελίξεων.
 

   Δεν μπορνα αποκρύψωψω, ότι η συμπάθειά μου, αλλά και η επιβράβευση των επιλογών τής Μαρίας Καρυστιανού, εδράζεται στο δεδομένο των αξιών που αυτή προβάλλει, με εμμονή στην δικαιοσύνη και αξιοκρατία. Διότι θεωρώντας ότι οι αξίες αποτελούν μια αναπόσπαστη ενότητα, που όταν προσδένεται κάποιος ψυχή και σώματι σε αυτές, αυτομάτως οδηγείται βήμα προς βήμα και στις υπόλοιπες. Και αυτός είναι ο λόγος, που δεν θεωρώ καθοριστικής σημασίας στην τρέχουσα φάση την δόμηση ενός προγράμματος. Όμως θα ήταν μονομερής και θα υποβίβαζε αδίκως τις συνολικές ζυμώσεις μέσα στην κοινωνία και το πολιτικό γίγνεσθαι, ότι η Μαρία Καρυστιανού είναι μοναδικός, αποκλειστικός, ή ακόμη και ο κατ' εξοχήν φορέας που εμφορείται στο προσκήνιο από αυτές τις ιδέες. Φυσικά και ευτυχώς υπάρχει ακόμη μια πληθώρα καλοθελητών, προσωπικοτήτων και οργανωμένων φορέων, που πρόσκεινται σε αυτές και σε παρόμοιες αξίες.
  Αυτά όμως που διακρίνουν την Μαρία Καρυστιανού, προσδίδοντάς της προοπτικές υπεροχής μέσα σε αυτό το συνολικό ρεύμα, είναι ο δυναμισμός τής μαχητικότητας που επιδεικνύει και το δεδομένο, ότι αυτή πλέον εκφράζει και συμπυκνώνει την θέληση και τις ελπίδες πολύ μεγάλου μέρους τής ανήσυχης κοινωνίας. Παρότι λοιπόν η δραστηριότητες της υπέχουν δεσπόζουσα θέση στο ρεύμα κοινωνικής ανατροπής τής κακοδαιμονίας που μαστίζει την χώρα, ευχή τού γράφοντος είναι, όλοι όσοι συμβάλλουν σε προσωπική βάση, ή με οργανωμένες συλλογικότητες, να συγκεραστούν με βάση το ομόθυμο, σε πιδίωξηξη στόχων με συντονισμό από κοινού, στην πορεία ωρίμανσης αυτού τού ρεύματος. Καθότι στην βάση τής αυτονομίαςας, δηλαδή τής πρόθεσης τής κοινωνίας να καθορίζει και να διαχειρίζεται η ίδια όσα την αφορούν, χωρίς να τα εναποθέτει σε δικαιοδοσία άλλων σε βάση εκπροσώπησης ή υπαταγής, δεν στηρίζεται στον ατομισμό, αλλά στο κοινωνείν. 

   Και η διακηρύξεις κάποιων, ότι “εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να συνεργαστούν με κανένάλλονον φορέα”, αποκαλύπτει παραταξιακή νοοτροπία και έλλειψη πολιτικής εμπειρίας. Η τάση επιβολής ενός συγκεκριμένου μοντέλου, ανεξαρτήτως τής όποιας πολυπραγμοσύνης τους και των διακηρύξεών τους για σεβασμό τής αρχής τής πλειοψηφίας, παραμερίζει την αρχή τής αυτονομίας, που είναι και η βάση τήαυτοδιαχειριζόμενης κοινωνικής οργάνωσης τού μέλλοντος, η οποία περιλαμβάνει βασικά μέτρα, όχι μόνον στην διάκριση των εξουσιών, αλλά και σημαντικές ρυθμίσεις αποκέντρωσης στην λήψη αποφάσεων, με εναπόθεσή τους σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο εκτός ελέγχου και ετεροκαθορισμού από την κεντρική εξουσία, αλλά και σεβασμό τής αυτοτέλειας τής Εκκλησίας και των άλλων θρησκευτικού χαρακτήρα συγκλήσεων.

  Μια βασική επίγνωση που προσέφερε το λαϊκό κίνημα στο παρελθόν, είναι η στρατηγική τής σύκλισης και τής σύγκλησης (εκ τού συγκλίνω και συγκαλώ) τού “μπλοκ των δυνάμεων τής αλλαγής”. Αυτή αφορά την συμμαχία και σύμπραξη προσώπων και φορέων, που μπορεί να διέπονται από διαφορετική κοσμοθεωρία, ιδεολογία, νοοτροπία και στρατηγικές στοχεύσεις, πού όμως είναι επιτεύξιμη η από κοινού επίδειξη ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΝ ΤΑΚΤΙΚΩΝ στόχων, οι οποίοι μπορούν να συμβάλλουν ανεξαρτήτως των επί μέρους προθέσεων, στην οδό χειραφέτησης και απελευθέρωσης τής κοινωνίας. Καθότι η ανατροπή δεν επιτυγχάνεται με άλματα, αλλά με στοχευμένα και συγκεκριμένα βήματα, στην πορεία των οποίων δοκιμάζονται οι επί μέρους στρατηγικές. Διότι η πειθώ που εδράζεται στις διαθέσεις έχει πολύ μικρότερη πειθώ από αυτήν που προέρχεται ως πείρα από καταξίωση των όποιων επιλογών στην πράξη.
  Μετά από τα τραύματα που επέφερε στην μέση κοινωνική ψυχοσύνθεση ο εμφύλιος στην Ελλάδα, αγνοείται η ιστορική σημασία τού ΕΑΜ, στο οποίον εσφαλμένα αποδίδεται μονομερής ιδεολογική επικράτηση τής ιδεολογίας τής αριστεράς σε αυτό. Οι περισσότεροι από τούς Μαυροσκούφηδες που οργάνωσε ο Άρης Βελουχιώτης, ήσαν παραδοσιακά οπαδοί τής βασιλείας. Κινητοποιήθηκαν σε πατριωτική βάση.

   Η διάσπαση μεταξύ δεξιάς και αριστερής ιδεοληψίας ανάγεται, όπως έχω εξηγήσει σε άλλα κείμενα, σε λοβοτομή των εγκεφαλικών λειτουργιών. Το προσωπικό στοιχείο δεν μπορεί να λειτουργήσει ορθά χωρίς την εναρμόνισή του με το συλλογικό. Όπως και η μονομερής στήριξη στην συλλογικότητα είναι αδιέξοδη χωρίς ανάδειξη τής προσωπικότητος ενός εκάστου στα πλαίσια τού κοινωνείν. Αυτή η διάσπαση έχει εν πολλοίς ξεπεραστεί, παρότι δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητος ο αριθμός και η επιρροή αυτών που εμμένουν προσκολλημένοι σε παραταξιακές ιδεοληψίες, αναφερόμενοι σε είδωλα τού παρελθόντος που η ζωή παραμέρισε. Η Μαρία Καρυστιανού έχει κατανοήσει πολύ δημιουργικά αυτήν την εξέλιξη και ευτυχώς δεν είναι καθόλου μόνη της σε αυτήν την προσέγγιση, που δεν περιορίζεται μόνον σε όσους εκδηλώνουν αποχή σε αυτήν.

2. Ο ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΥΓΕΙΕΣ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΘΑΡΜΕΝΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

   Δεν είναι μόνο ο καθημερινός άνθρωπος, που στην προσδοκία ενός επερχόμενου ηγέτη με χαρακτηριστικά αντιήρωα αντικατοπτρίζει τον εαυτό του σε αυτόν. Ανάλογο φαινόμενο, όμως σε μια τελείως διαφορετική βάση, συμβαίνει και από τούς ενεργούμενους τού παρωχημένου κατεστημένου, ασχέτως τής απεγνωσμένης προσπάθειας αρκετών από αυτούς να προβάλλονται με ψευδεπίγραφο προσωπείο “αποκατάστασης τής δημοκρατίας” ακόμη και μέσω υποτιθέμενων κινηματικών διαδικασιών.
   Επειδή το φαινόμενο Μαρία Καριστιανού εισάγει κάτι τελείως νέο, πέραν πάσης πεπατημένης, το κατεστημένο και η κομπανία του έχουν μπερδευτεί τελείως, όσο αφορά την αντιμετώπισή του.  Εγκλωβισμένοι σε παρωχημένες πρακτικές, που θεωρούν το κράτος και τούς θεσμούς δικό τους προνόμιο, καθώς και την λήψη των σχετικών αποφάσεων και την διαμόρφωση των επιλογών για το μέλλον αποκλειστική δικαιοδοσία των “έμπειρων” και “ειδικών” τζιτζιφιόγκων, που έχουν εκπαιδευτεί στούς οργανισμούς και ιδρύματα αναπαραγωγής και διοχέτευσης ελεγχόμενων “γνώσεων”, αδυνατούν να κατανοήσουν τις ζυμώσεις που συμβαίνουν στην πορείας μιας επερχόμενης νέας εποχής, που ήδη έχει περάσει το κατώφλι των εξελίξεων.

  Οι άνθρωποι αυτοί έχουν εθιστεί μέχρι το απόλυτο βάθος τής σκέψης τους να λειτουργούν με στερεότυπα και ταμπέλες. Ότι δεν χωράει στα κουτιά τής λογικής τους, επιμένουν να αξιώνουν ότι αυτό δεν δικαιούται να υπάρχει. Αντικαθρεφτίζουν τα πάντα επάνω στην επιφάνεια τής δικής τους δυσμορφίας, η οποία στερείται πλήρως βάθους. Και εάν κάτι δεν προσαρμόζεται σε αυτήν την διαδικασία, τότε πασχίζουν απεγνωσμένα να το πειθαρχήσουν. Εάν αυτό δεν υποκύψει στην επιβολή πειθάρχησης, τότε προσπίπτουν σε ακατάσχετες εξάρσεις, κραδαίνοντας την λήψη νομικών μέτρων και προβαίνοντας με τερατολογίες, αποσκοπώντας σε στρίμωγμα τού “σκοτεινού αντικειμένου ενός διαψευσθέντος πόθου χειραγώγησης” στα κουτιά, που αυτοί θεωρούν χώρο τού κακού. Πολιτικοί οπαδοί τής νόησης τού Προκρούστη, διαγιγνώσκουν τότε, ότι έξω από την κρέβατο δεν βρίσκονται μόνον τα πόδια τής ανυπακοής στην πεπατημένη, αλλά και μέρος των γεννητικών οργάνων, που απειλούν να αναπαράγουν την μισητή από αυτούς κοινωνική χειραφέτηση.
   Αντικατοπτρίζοντας τα πάντα στην παραμόρφωση τού δικού τους συστημικού καθρέφτη, όταν δεν προκύπτει είδωλο τής αποδοχής τους, αναλαμβάνουν ιερό αγώνα για την θραύση τού κατόπτρου, αγνοώντας την δοξασία, ότι το σπάσιμο τού καθρέφτη επιφέρει επτά χρόνια γρουσουζιάς. Στην δική τους περίπτωση όμως τα επτά αυτά χρόνια μπορεί να αποδειχθούν επτά τέρμινα ζόρικης διάρκειας μέχρι να εκλείψει η αυθαίρετα επιβληθείσα κυριαρχία τους (εδώ η singular logic βάζει τα γέλια από αμηχανία).

  Παρελκύοντας την Μαρία Καρυστινού σε στημένες συνεντεύξεις στα ελεγχόμενα από αυτούς μίντια, προσπαθούν να σπρώξουν την Μαρία Καρυστιανού σε τοποθετήσεις, στις οποίες αυτοί προσπαθούν να προσδώσουν “ανεπίτρεπτα” λάθη, που “υποσκάπτουν” δήθεν “τα κοινωνικά κεκτημένα” και τα “φιλελεύθερα ήθη”. Δεν είναι όως εις θέσιν λόγω τής στενοκέφαλης προσεγγίσεώς τους, να αξιολογήσουν σωστά τις επιπτώσεις των πράξεών τους, ούτε να κατανοήσουν το φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού. Διότι το φαινόμενο που αυτή εκδηλώνει, δεν αφορά μόνον ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά την γενικότερη κατίσχυση στις επερχόμενες εξελίξεις τού αντιήρωα, που έρχεται να δώσει διέξοδο στις προσδοκίες τής κοινωνίας για τον τρόπο που λειτουργούν οι επερχόμενοι ηγέτες. Διότι, άσχετα σε ποια λάθη, ή περιορισμούς, ανταποκρινόμενα στην πραγματικότητα, ή δολίως κατασκευασμένα από συστημικούς μηχανισμούς, αυτά επενεργούν ενίσχυση τής αποδοχής και τής επιρροής τής Μαρίας Καρυστιανού, ως αντιήρωα, που δεν στηρίζεται σε προηγούμενη πολιτική εμπειρία, αλλά στην ακαταμάχητη ειλικρίνεια προώθησης αγνών προθέσεων.
   Εάν διάβαζαν με προσοχή οι λεγάμενοι την σωρεία πικρόχολων σχολίων που αποκόμισαν στα βίντεο που ανήρτησαν με στόχο την δυσφήμηση τής Μαρίας, ίσως ξεκινούσαν να κατανοούν, ότι η κοινωνία έχει παύσει να δέχεται τον πουριτανισμό, που προωθεί δήθεν την συντήρηση των παραδοσιακών αξιών, στην υποκριτική βάση τού “έξω κούκλα και μέσα πανούκλα”. ΚΑΘΟΤΙ Ο ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟΣ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΥΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ, ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΚΟΥΡΕΛΟΧΑΡΤΟ.

3. ΤΟ ΗΓΕΤΙΚΟ ΠΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΑΝΤΙΗΗΡΩΑ

 

Oh, Maria, Maria
She remind me of a West Side Story
Growing up in Spanish Harlem
She's living the life just like a movie star
She fell in love in East L.A.
Stop the looting, stop the shooting
Pick pock′ing on the corner
See as the rich is getting richer
The poor is getting poorer
Se mira Maria on the corner
Thinking of ways to make it better
Then I looked up in the sky
Hoping of days of paradise

  Η Μαρία Καρυστιανού, όταν ερωτήθηκε ποιος μπορεί να είναι ηγέτης στο κίνημα που αυτή προωθεί, απάντησε ότι αυτό θα το αποφασίσει η βάση τού κινήματος. Στην συνέχεια όμως φιλοτέχνησε το πορτραίτο της λέγοντας: “Αυτό που περιμένω δεν είναι προγράμματα και εμπειρία. Τι να σάς πω εγώ για την άμυνα και την παιδεία, εφόσον δεν έχω καταπιαστεί με αυτά. Αυτά που θεωρώ κυρίαρχα είναι η πλήρης ειλικρίνεια και αταλάντευτη μαχητικότητα”.

 
  Τα ιστορικά παραδείγματα μάς έχουν δώσει την εικόνα όσων καλείται να εκπληρώσει ένας ηγέτης. Αυτά δεν είναι η εκπόνηση προγραμμάτων, που μπορούν να ανατεθούν σε πιστά, μη συμβατικά επιτελεία. Η βασική λειτουργία τού ηγέτου έγκειται σε δυο ιδιότητες:
   1. Να αποτελεί σύμβολο για όλους όσους καλούνται να ενταχθούν σε αυτήν την πορεία. Ένα τέτοιο σύμβολο συγκεντρώνει στο πρόσωπό του την δημιουργική ικανότητα τής βάσης. Αποτελεί συμπύκνωση των επιμέρους θελήσεων σε δέσμη αγκύρωσης στα πεδία πληροφορίας. Και η Μαρία Καρυστινού έχει κατακτήσει ήδη αυτήν την απαραίτητη ποιότητα για την εκπλήρωση ηγετικού ρόλου.
2. Να μπορεί να ενσωματώνει στο πρόσωπό της όλες τις πολυποίκιλες τάσεις που συνάδουν με τις στοχεύσεις και τα προθέματα τού κινήματος. Η Μαρία Καρυστιανού παραμερίζοντας τα διλήμματα των παραταξιακών διασπάσεων δεξιάς και αριστεράς ωθεί σε συγκερασμό τούς πόθους τής κοινωνίας. Αυτός είναι ο λόγος, που την αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τόσο τα δεξιά, όσο και τα αριστερά κατεστημένα. Διότι αυτά αποτελούν στεγανά, που πασχίζουν να αποκλείσουν τούς απλούς ανθρώπους στην πορεία να αναχθούν αυτοί σε πρωτοπορεία τού πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι. Γι αυτό οι δηλώσεις των κάθε είδους "πολιτικών" προσώπων εστιάζονται αποκλειστικά σε διατυπώσεις με περιεχόμενο συμπόνοιας, ενώ τής αρνούνται καθέτως την ικανότητα πολιτικής παρέμβασης. Η Μαρία Καρυστιανού εξαίροντας την αξία τής αποκατάστασης τής Δικαιοσύνης και τής Αξιοκρατίας, αυτομάτως δρομολογεί σε ταυτόχρονη επέλαση όλο το σύστημα αρχών και αξιών. Όπως ανακοίνωσε έχει δεχθεί εκατοντάδες έγγραφες ανιδιοτελείς προσφορές από καλοθελητές με αξιόλογοι θητεία στους διάφορους τομείς. Αυτή θα φιλοτεχνήσουν όλες τις λεπτομέρειες τής βλάστησης στο τοπίο τής ανατροπής.

  Έτσι δεν πρόκειται για τομή αρχηγικού τύπου. Ο Αντιήρωας δομεί την Φαντασιακή Θέσμιση τής Κοινωνίας, όπως ανέλυσε αυτήν ο Κορνήλιος Καστοριάδης στο ομώνυμο έργο του, στην βάση ενός νέου μη συμβατικού τύπου Λαϊκού Ηγέτου στην κατεύθυνση τής προώθησης τής αυτονομίας, στηριγμένη στην αποκατάσταση τού κοινωνείν, που διακήρυξε ο Ηράκλειτος και αποκατέστησε στην υπερβατική μας συνείδηση ο Χρήστος Γιανναράς. Με την σύζευξη τού προσωπικού με το συλλογικό, υπερβαίνουμε την λοβοτομή, που επί μακρόν στάθηκε τροχοπέδη στην διαμόρφωση τής δράσεως και των οραμάτων μας.
Στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά με αναφορά στο Ωροσκόπιο τής Μαρίας Καρυστινού έγινε αναφορά στα σχόλια σχετικής αναρτησης στο ιστολόγιο Διόδος, όπου και άλλοι σχολιαστές κατέθεσαν χρήσιμα στοιχεία σχετικά. 

https://diodotos-k-t.blogspot.com/2026/01/blog-post_766.html#more 

4. ΟΤΑΝ ΜΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΕ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΑΡΣΛΑΝΗΣ ΣΤΟ ΜΠΑΡ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΜΟΥ

Γεια σου Αλέξη, τον χαιρέτησα με θολά μάτια.
Γιατί είσαι θλημένος; με ρώτησε.
Χρόνια και ζαμάνια ταμπουρωμένοι στα πληκτρολόγια και δεν είδαμε ακόμη κάποιο φώς, είπα.
Έλα ρε φίλε μου, μού απάντησε. Θυμήσου την κριτική τού Εργοδότη Δημοσίων Έργων, όταν αναρτήθηκε το κείμενό σου για την Μέθοδο στο ιστολόγιο Διόδοτος. Δίπλα στούς κύκλους διαρκείας, τρέχουν πια οι εξελίξεις με τρομερή ταχύτητα. Οι κύκλοι μικραίνουν τόσο πολύ, που αποκτούν διαστάσεις σημείου.
Μα όταν ο κύκλος γίνει σημείο, ταυτίζεται η περιφέρεια με το κέντρο, παρατήρησα.
Τότε ο Αλέξης μού είπε κλείνοντας μου το μάτι: “Άρα καλά προχωράμε. Φιλαράκι φεύγω. Η θητεία μου τελείωσε. Ραντεβού λοιπόν όχι στα γουναράδικα άλλο πια, αλλά στα καταστήματα ειδών καθαρισμού. Σκουπόξυλα και χλωρίνη".