15 Ιουλίου, 2021

Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ - ΤΟ TRAILER ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ

 


TO TRAILER

Με στόχο να ενισχύσω την κινηματογραφική εντύπωση τού σεναρίου, έφτιαξα ένα μικρό τρέιλερ, γράφοντας και μια μουσική υπόκρουση για το θέμα. Το μουσικό πλαίσιο προγραμμάτισα με το πρόγραμμα "Band in a box". Σε αυτό πρόσθεσα μια μελωδική γραμμή, που ηχογράφησα με ηλεκτρική κιθάρα.

Στην συνέχεια θα ακολουθήσει μια αναφορά σε αυτό που θεωρώ επιμύθιο τού σεναρίου.

 


 

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ

     Ένα έργο, ανεξάρτητα σε ποιον τομέα έκφρασης αυτό συγκαταλέγεται, μεταφέρει με επαρκή ευκρίνεια το επιδιωκόμενο μήνυμα σε αυτούς, που θεωρεί εν δυνάμει παραλήπτες, δεν έχει ανάγκη από επεξηγηματικά δεκανίκια ως επιπρόσθετες επεξηγήσεις όσων θέτει σε κίνηση.. Αιτία για την επιλογή τού κεντρικού άξονα τής αφήγησης τού “Διαδόχου” ήταν η διαπίστωση, ότι η συνολική αναπαραγωγή τού γίγνεσθαι, όχι μόνον στον Ελλαδικό χώρο, έχει μετατοπιστεί μονόπατα στο οργανωμένο έγκλημα. Σε μια πρόσφατη συζήτηση αναφέρθηκε, ότι με αυτά που έχουν προηγηθεί, δεν έχει νόημα να αναφερόμαστε πια σε “χώρα”, αλλά σε “χώρο”. Στο βαθμό, που μια χώρα αποτελεί την κύρια περιοχή, στην οποία εκδηλώνεται η οργάνωση και ανάπτυξη της ζωής ενός έθνους, που διέπεται από μια κάποια συνοχή, αυτή η διαπίστωση έχει κάποιο νόημα. Σε συνέντευξη που έδωσε μέσα από την φυλακή ο πρόσφατα συλληφθής Χρήστος Παππάς, ισχυρίστηκε, ότι απευθύνεται σε αυτούς που διέπονται από “το ομόγλωσσον, το ομότροπον και το ομόθυμον”. Αυτός ο εντοπισμός με έβαλε σε σκέψεις, κατά πόσο μπορεί να ισχύει για το σύνολο, που ονομάστηκε κατά την διάρκεια τής ιστορίας Ελληνικό έθνος. Κάποιες μεγάλες ιστορικές μορφές διαπίστωσαν, ότι “το μεγαλύτερο ελάττωμα τής φυλής είναι διχόνοια". Αυτή βεβαίως δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση το “ομόγλωσσον”. Όσον αφορά όμως τα δυο άλλα, εγείρεται το ερώτημα, πως μπορεί η διχόνοια να συνδυάζεται με αυτά, στον βαθμό, που ο συλλογικός βίος των ομιλούντων την Ελληνική σφραγίστηκε καθ΄ όλη την διάρκεια τής ιστορίας από μια πρωτοφανή σε σύγκριση με άλλα κοινωνικά μορφώματα διαχρονική εμφύλια τριβή, πού άλλοτε εκδηλωνόταν βραδυφλεγώς και άλλοτε γιγαντωνόταν ως βίαιη ρήξη. Καθώς και ο τρόπος, που αυτή η διαδικασία οδήγησε στην σημερινή κατάπτωση, που χαρακτηρίζει την Ελλάδα. Αυτή η προβληματική θα απασχολήσει προσεχώς την σελίδα, στην βάση, ότι χωρίς διάγνωση δεν μπορεί να επιτευχθεί ίαση. Πέρα από συνθήματα και παρόλες, που αποσκοπούν να επιφέρουν συναισθηματική έξαρση, φρονώ, ότι πλέον οφείλουμε να προβούμε σε μια ενδελεχή ενδοσκόπηση, χωρίς την μόνιμα καταγεγραμμένη τάση να θωπεύουμε τον εαυτό μας, όχι βεβαίως στοχεύοντας στο να αποδυναμώσουμε το φρόνημά μας, αλλά με προοπτική να το δομήσουμε εύστοχα και αποτελεσματικά. Ανέκαθεν παραστάτης κάθε ηρωισμού ήταν και εξακολουθεί να είναι ο από μηχανής θεός. Αυτός όμως ενεργοποιείται από την αδιαπραγμάτευτη αποφασιστικότητα και την προσκόλληση στην σύνεση.

       Πρόσδωσα στην αφήγηση τού “Διαδόχου” την μορφή ενός κινηματογραφικού σεναρίου, παρόλο που εκτιμώ περισσότερο τον γραπτό λόγο από τον κινηματογράφο. Ο πρώτος στηρίζεται κυρίως στην λειτουργία της αριστερής περιοχής τού εγκεφάλου, η οποία στην συνέχεια θέτει σε κίνηση και την δεξιά. Η αριστερή περιοχή λειτουργεί σειριακά, με βάση τήν διαδοχική πρόσληψης, την οποία επεξεργάζεται σε λειτουργικό σύνολο. Η διαδοχή των γραμμάτων, που συγκροτούν λέξεις, προτάσεις, παραγράφους και δομούν ένα κείμενο, που μεταδίδει στην περίπτωση της αφήγησης την εξέλιξη μιας διαδικασίας, ενεργοποιεί την δεξιά περιοχή στον σχηματισμό ροής εικόνων, που στηρίζονται στο ίδιο παραστατικό δυναμικό προβολής τού εκάστοτε αναγνώστη ή ακροατή. Το αριστερό τμήμα από την φύση του είναι εθισμένο να θέτει σε κίνηση περισσότερο λογικές διεργασίες, ενώ το δεξιό ενεργοποιεί περισσότερο το θυμικό. Φυσικά, ασχέτως τού ποια περιοχή τίθεται πρώτη σε κίνηση, στην συνέχεια ενεργοποιεί και την άλλη. Πλην όμως, η χρονική υπεροχή συνεπάγεται και μια λειτουργική πρωτοκαθεδρία στον τρόπο επεξεργασίας των προσλήψεων. Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι εθισμένος να ρουφάει στην κυριολεξία εικονισμούς, που στην πλειοψηφία τους υπάγονται σε ροή κίνησης. Η προσανατολισμός των ανθρώπων στην κατανάλωση τής κινούμενης εικόνας μέσω του κινηματογράφου, τής τηλεόρασης, αλλά και στην φάση τής επικράτησης τού διαδικτύου στις βιντεοσκοπήσεις, έχει εκτοπίσει σε βαθμό περιθωριοποίησης τον γραπτό λόγο. Αυτός μετακινείται όλο και περισσότερο σε σύντομες διατυπώσεις, ώστε να καθίσταται κατά το δυνατόν καταναλώσιμος, ενώ το περιεχόμενό του χαρακτηρίζεται από την αυξανόμενη τάση, να χρωματίζεται όλο και περισσότερο συναισθηματικά. Δεν είναι υπερβολική η διαπίστωση, ότι οι κοινωνίες λειτουργούν πια με συνεχή αύξηση τού θυμικού, ενώ οι εικονισμοί, σε αντίθεση με τον γραπτό λόγο, διεισδύουν ευκολότερα στο ασυνείδητο, διεμβολίζοντας τις λειτουργίες τής λογικής. Δεν είναι διόλου τυχαία η μέση αντίληψη που επικράτησε, ότι ορθό είναι αυτό που λέει η τηλεόραση. Χωρίς να έχω πρόθεση να απαξιώσω τις μορφές έκφρασης μέσω εικονισμών, που συχνά έχουν δημιουργήσει αριστουργήματα τόσο αισθητικής, όσο και πονήματα αναλυτικού, ενημερωτικού και μορφωτικού χαρακτήρα, έκανα χρήση με την συγκεκριμένη μορφή διατύπωσης ενός σεναρίου στον “Διάδοχο” τής τρέχουσας αντίληψης περί “εύληπτου”. Με στόχο να έλξω τους επισκέπτες προς την έκφραση μέσω τού γραπτού λόγου, που θεωρώ ότι στις σημερινές συνθήκες βάλλεται από τάσεις συνεχούς συρρίκνωσης.

     Παρακολουθώντας πρόσφατα κάποιες αξιόλογες ελληνικές ταινίες στο youtube, διαπίστωσα, ότι κάποια πράγματα σχετικά με την ταινία, τα κατανόησα, αφού διάβασα τα σχόλια. Αυτός είναι ο λόγος, που με ώθησε στην αναφορά τού επιμύθιου τού “Διαδόχου”. Όπως έχω αναφέρει στο παρελθόν, η εκπόνηση τών αναρτήσεων με βοηθάει – πέραν αυτών που μπορεί ίσως να αποκομίζουν από αυτές οι επισκέπτες – να γνωρίζω καλύτερα τον εαυτό μου. Διαπίστωσα λοιπόν, ότι τα σύμβολα, οι ρόλοι των φυσιογνωμιών και της δράσης, που αυτές αναπτύσσουν στα πλαίσια τού σεναρίου, λειτουργούν σε δυο επίπεδα. Ο πρώτος απηχεί συλλογικού χαρακτήρα εμπειρίες, ενώ ο δεύτερος είναι μύχια προσωπικός. Ο ζητιάνος, καθώς και το παιδί με την αναφορά στην μητέρα στο κλείσιμο τής αφήγησης, απηχούν για παράδειγμα πέρα από τούς προφανείς συμβολισμούς, τον ίδιο ψυχισμό τού γράφοντος, που επιχειρεί να πάρει το αίμα του πίσω, για μια βίαιη περιθωριοποίηση και εκπατρισμό διάρκειας πολλών δεκαετιών στο κοτέτσι τού μάτριξ. Σε αυτά όμως δεν επιθυμώ να αναφερθώ, ούτε επίσης στα επί μέρους μηνύματα και τους συμβολισμούς, που προσπάθησα να αποδώσω με τα δρώμενα των ρόλων. Τουναντίον όμως, θεωρώ άξιο ιδιαίτερης μνείας το επιμύθιο, που αφορά την κυριαρχία τού οργανωμένου εγκλήματος σε όλες τις εκφάνσεις τής δημόσιας ζωής. Η εν λόγω διαπίστωση αποτελεί πλέον κοινό τόπο και δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη περιγραφή. Αυτό όμως που συνειδητοποίησα πρόσφατα, είναι ο τρόπος, που από την περίοδο τής δικτατορίας και μετά στην πορεία των 50 περίπου ετών που διαρκεί η λεγόμενη μεταπολίτευση, δρομολογήθηκε βήμα προς βήμα η γιγάντωση τής κατάπτωσης. Μια καλπάζουσα αναπροσαρμογή των δομών, που όσα θα καταθέσω στην συνέχεια με πείθουν, ότι η αυτή δεν αφορά την ουσία τού ισχύοντος συστήματος, το οποίο ανέκαθεν υπήρξε ανεπανόρθωτα σάπιο, αλλά τήν εξωτερική του πρόσοψη. Αυτή, που ανέκαθεν αποτέλεσε το άλοθι για την προσαρμογή τής πλειοψηφίας τής κοινωνίας και την στάση της, που εκτεινόταν μεταξύ συνοδοιπορίας και ανοχής. Στην ουσία, τώρα που το καθεστώς βγάζει την μάσκα, έφθασε η ώρα να αναγνωρίσουμε, εφόσον το τολμήσουμε, τον εαυτό μας, που μια ζωή επέμενε να βαφτίζει το χαρτόνι δέρμα.

 

Συνεχίζεται...

13 Ιουλίου, 2021

ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ - "Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ" - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

 

 

ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: " ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ - ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΠΙΝΕΤΑΙ"

    Μετά από τις τελευταίες εξηγήσεις τού στρατηγού και κυρίως μετά την προειδοποίηση τού Χλαπάτσα που ακολούθησε και οι οκτώ ανατρίχιασαν. Ένα συναίσθημα τούς κυρίευσε, που κατέβασε το αίμα στα πόδια τους. Το πρόσωπό τους σκοτείνιασε με την κουρτίνα, που κατέβασε η σκέψη, τι είδους ιστορία ήταν αυτή που έμπλεξαν. Πρώτος κινήθηκε ο Χλαπάτσας. Πήγε στο κουτί με τα πούρα, πήρε ένα και μετά πλησίασε σε απόσταση αναπνοής τον στρατηγό. “Τη φωτιά σου!” τού είπε, κοιτώντας τον με σκληρό βλέμμα. Ο στρατηγός κατάλαβε, ότι το καλύτερο που είχε να κάνει, ήταν να αποχωρήσει αμέσως. Φτάνοντας στην μπροστά στην θωρακισμένη πόρτα, έστρεψε το κεφάλι του προς τα πίσω και είπε: “Κύριοι σάς ευχαριστούμε θερμά για την διάθεσή σας να συμμετέχετε. Σάς εύχομαι γρήγορο άνοιγμα τού ψυγείου. Και μην ξεχνάτε, ότι αυτός που θα αναδειχθεί από την μικρή αυτή δοκιμασία ως ο πιο αρμόζων για την συνέχεια, θα ἀμειφθεῖ περισσότερο από πλουσιοπάροχα. Θα σάς το άναβα ευχαρίστως το πούρο, κύριε Χλαπάτσα είπε, αλλά μαζί μου έχω μόνον αναπτήρα. Τα σπίρτα βρίσκονται στην φρουτέρα". Η πόρτα άνοιξε τότε αυτόματα. Μετά από τρία δευτερόλεπτα ο στρατηγός είχε βγει και πόρτα έκλεισε. Ο Χλαπάτσας σήκωσε το χέρι του με τεντωμένο τον αντίχειρα. 

      Ο Χλαπάτσας φάνηκε έτοιμος να προβεί στην επόμενη αθυροστομία. Ενώ οι άλλοι είχαν μείνει αποσβολωμένοι, παρέμβηκε ο Πάρης Κουρεύης και τον έκοψε. “Κρίνω, ότι εγώ ως μαθηματικός πρέπει να σάς κάνω μια πρόταση, για βάλουμε τα πράγματα σε κάποια σειρά. Πρέπει να βιαστούμε όσο γίνεται. Κατ' αρχήν η πιθανότητα τού συγκεκριμένου συνδυασμού που ανοίγει το ψυγείο, έναντι κάθε άλλου συγκεκριμένου αριθμού από τις υπόλοιπες 999.998 περιπτώσεις, δεν είναι δυνατόν να σταθμισθεί. Όλοι οι αριθμοί είναι εξ ίσου πιθανοί. Άρα θα πρέπει να επιχειρήσουμε να ανοίξουμε την κλειδαριά με συστηματικό τρόπο, αποφεύγοντας τυχαίες επιλογές, που μόνον θα μάς μπερδέψουν. Μηδενίζουμε και τις πέντε ροδέλες και ξεκινάμε στρέφοντας την τελευταία στο 1. Μετά προχωράμε στο δύο και ούτω καθ' εξής. Στην ουσία έχουμε ελάχιστο χρόνο στην διάθεσή μας. Μετά από μερικές ώρες, χωρίς νερό και τροφή, η αντοχή μας θα ξεκινήσει να πέφτει συνεχώς. Δυόμιση μέρες είναι πολύ και να διαφυλάξουμε τις δυνάμεις μας. Θα χωριστούμε σε τέσσερις ομάδες με δυο άτομα η κάθε μια. Ο ένας θα γυρίζει την ροδέλα και ο άλλος θα τραβάει προς τα έξω την πόρτα. Η διάρκεια παρέμβασης κάθε ομάδας θα διαρκεί μια ώρα, οπότε θα έχει στην συνέχεια τρεις ώρες στην διάθεσή της να ξεκουράζεται. Ο κύριος Χλαπάτσας θα πρότεινα να μην συμμετέχει. Το μόνο που θα τον παρακαλούσα είναι να μην παρενοχλεί άσκοπα την διαδικασία. Επίσης σάς παρακαλώ να καπνίζετε κατά το δυνατόν λιγότερο. Μέσα στις συνθήκες στέρησης νερού, ας διασώσουμε τουλάχιστον το οξυγόνο στο χώρο, παρόλο που ο εξαερισμός φαίνεται να λειτουργεί χωρίς πρόβλημα”. Τότε πετάχθηκε ο Χλαπάτσας: “Φιλάρα, είσαι τετραπέρατος”, είπε. “Εγώ όμως θα συμμετέχω,  παρόλα αυτά. Θα αναλάβω την δουλειά να σάς λέω ανέκδοτα. Ξέρω χιλιάδες. Θα σάς φτιάχνω συνέχεια και θα αντέξετε”. “Σκάσε ρε κόπανε επί τέλους”, ξέσπασε ο δικαστής Χορίδης. “Αν το ανοίξεις το στόμα σου ξανά, θα σε κλάσω στην μούρη μέχρι να πνιγεῖς, ηλίθιε!”.

 

     Αυτός, που φαινόταν να είναι ο πλέον ήρεμος όλων, ήταν ο καθηγητής ιστορίας Μάνθος Χωριατίνης. Πήρε στην συνέχεια τον λόγο με μειλίχιο ύφος και χαμογελώντας, απευθύνθηκε προς τούς υπόλοιπους. “Αγαπητοί μου”, είπε, “χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τον κρίσιμο χαρακτήρα τής κατάστασής μας, θέλω να σάς διευκρινίσω, ότι αυτή δεν είναι τόσο τραγική και αδιέξοδη, όσο νομίζετε. Σαν καθηγητής ιστορίας σάς ενημερώνω, ότι υπάρχουν κάποια πράγματα, που αφορούν την ιστορία τής διεξαγωγής των πολέμων, που δεν διδάσκονται στις στρατιωτικές σχολές, παρά μόνον στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου γίνεται ακριβής μνεία περί αυτών. Ένα από αυτά, αφορά την δίψα των μαχητών κατά την διάρκεια μιας παρατεταμένης μάχης. Η Μάχη τού Μαραθώνος επί παραδείγματι δεν διήρκεσε περισσότερο από μιάμιση με δύο ώρες. Στην διάρκειά της ήταν το νερό στους μικρούς ασκούς των μαχητών μετά βίας μεν, αλλά εν τέλει επαρκές, για να ανταποκριθούν αυτοί στις ανάγκες τής σύγκρουσης. Σκεφτείτε όμως την μάχη που έδωσε ο Πύρρος στο Άσκλον. Οι σκληρές συγκρούσεις μεταξύ των δύο αντίπαλων στρατών ξεκίνησαν τότε περίπου στις 9 η ώρα το πρωί και συνεχίστηκαν με ένα άγριο εκατέρωθεν μακέλλεμμα ως την δύση τού Ηλίου. Η φοβερή εφίδρωση τών μαχητών και η δίψα τούς οδήγησε να πίνουν το αίμα των τραυματισμένων και σκοτωμένων αλόγων. Όσοι όμως δεν είχαν αυτήν την δυνατότητα, έπιναν το αίμα των σκοτωμένων στρατιωτών. Και αυτή η πρακτική ακολουθήθηκε κατά κόρον στην διάρκεια τής ιστορίας. Σάς γνωστοποιώ, ότι το ανθρώπινο αίμα έχει φοβερή ενέργεια. Μετά από πειράματα, που κάναμε, διαπιστώσαμε, ότι μόλις πενήντα κυβικά εκατοστά αίματος το πρωί και άλλα τόσα το απόγευμα επαρκούν, για να καλύψουν όλες τις ανάγκες σε ανθρώπους που δρουν κάτω από έντονο στρες. Θα πρέπει λοιπόν, κατά την διάρκεια των επόμενων δυόμιση ημερών να συνεισφέρουμε ο καθένας με λίγο περισσότερο από ένα ποτήρι αίμα συνολικά. Σιγά τον πολυέλαιο βρε αδελφέ. Πείτε, ότι κάνατε μια μικρή αιμοδοσία, για κάποιον συγγενή σας, που εγχειρίστηκε. Στο φινάλε, το κουτί τού φαρμακείου βρίσκεται δίπλα στην τηλεόραση. Το άνοιξα προηγουμένως και διαπίστωσα, ότι περιέχει όλα τα αναγκαία. Γάζες, επιδέσμους και υγρά αποστείρωσης.

     “Δηλαδή ρε προφέσορα, θα μάς κάνεις και βρικόλακες;”, ρώτησε σχετικά άγρια ο Χλαπάτσας. “Σκάσε, ρε αλητήριε”, βρυχήθηκε ο Χορίδης. “Εδώ ο άνθρωπος μάς ενημέρωσε για μια δυνατότητα, που θα μάς εξασφαλίσει να την βγάλουμε καθαρή, εδώ που έχουμε εμπλακεί και συ εξακολουθείς να λες ασυναρτησίες!”. Αλλά και ο τραπεζίτης Λυγουρέζος δεν φάνηκε να ενθουσιάζεται με την πρόταση τού καθηγητή. “Εγώ θα έλεγα ότι...”, πήγε να επιχειρηματολογήσει, αλλά τον έκοψε ο μουσικοσυνθέτης: “Έλα, χαλάρωσε, λίγο αίμα έχετε πιει οι τραπεζίτες;”, τού πέταξε. “Με τούς πλειστηριασμούς, πόσους έχεις οδηγήσει στην αυτοκτονία, ρε ευαίσθητε;”, τού είπε, κοιτάζοντάς τον με περιφρόνηση Το τελικό λόγο για την αποδοχή τής πρότασης διατύπωσε ο διευθυντής τής Εταιρείας Τσιμέντων και Χάλυβα: “Τσιμέντο να γίνει”, είπε. “Άνθρωποι είμαστε, δεν είμαστε από ατσάλι”.

     Ο μαθηματικός κτύπησε τα χέρια του και είπε με αποφασιστικότητα, “Εμπρός λοιπόν, ας μην σπαταλάμε χρόνο. Επί το έργον”. “Ξεκινάω με τον Βενιαμίν” είπε. “Εγώ γυρίζω την ροδέλα και ο Κουδούνης προσπαθεί να ανοίξει την πόρτα. Κατ' αρχήν δοκιμάζουμε τα τέσσερα πρώτα νούμερα. Εσείς χρονομετρείτε, για να δούμε κατά πόσον ισχύουν τα πέντε δευτερόλεπτα για κάθε προσπάθεια”.

      Μετά την τέταρτη προσπάθεια, έγινε πανζουρλισμός. Η ροδέλα ήθελε πίεση για να γυρίσει και η χρονομέτρηση διήρκεσε αντί για είκοσι δευρόλεπτα συνολικά πενήντα πέντε δευτερόλεπτα. "Δυστυχώς, εάν απαιτηθεί να δοκιμάσουμε όλους τους συνδυασμούς, θα χρειαστούμε σχεδόν επτά μέρες", είπε με απογοήτευση ο μαθηματικός. Ο Χλαπάτσας έπαθε σχεδόν νευρικό κλονισμό και ξεσπάθωσε: "Τα κωλόπαιδα μάς την έπαιξαν", είπε. "Αν τούς πιάσω στα χέρια μου, θα τούς κάνω κομμάτια". "Πιάσε τους πρώτα και μετά βλέπουμε", σάρκασε ο καθηγητής. "Κύριοι, δεν έχουμε άλλη ελπίδα, από να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας, ίσως είμαστε τυχεροί, μπορεί να βρούμε τον συνδυασμό γρηγορότερα", συνέχισε, σφίγγοντας τα χείλη του. "Κωλόπαιδο, θα μάς στραγγίξεις τελείως. Στο τέλος δεν θα μείνει ούτε σταγόνα αίμα", ξεκίνησε να ωρείεται ο Χλαπάτσας.


ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ: Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΜΕΡΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

     Μετά από τρεις ημέρες υποβολής σε ένα πρωτόγνωρα ανελέητο στρες τα όρια τών εγκλεισμένων έχουν γίνει χειρότερα από λάστιχο. Η έλλειψη νερού και τροφής, η συνεχής απώλεια αίματος και οι επαναλαμβανόμενοι αυτοτραυματισμοί, η υπερβολική ένταση να παρακολουθούν τα γυρίσματα στις ροδέλες, που ενδιάμεσα έχουν υπερβεί τον αριθμό των 500.000 χιλιάδων χωρίς αποτέλεσμα, η εκ των πραγμάτων υποχρεωτική αιμοποσία, η έλλειψη έκθεσης στον ήλιο και στον εξωτερικό αέρα, αλλά και η εικόνα, που μεταδίδουν τα χλωμά πλέον πρόσωπα όλων, που είχαν γεμίσει με μικρά μαύρα στίγματα, οι λεκέδες με αίμα στα ρούχα τους, στα έπιπλα και στο πάτωμα έχουν μετατρέψει τον χώρο σε φοβερό κολαστήριο. Όμως τα βάσανα, τα οποία καλούνται να υπομείνουν, μέχρι να βρουν επί τέλους τον συνδυασμό, που εξακολουθούσαν να θεωρούν ως μόνη δυνατότητα διεξόδου, δεν περιορίζονται σε αυτά. Εδώ και κάποιες ο ώρες, ο Χορίδης έχει πέσει σε κόμμα χωρίς να επανέρχεται. Η έκφραση τού προσώπου του ήταν φρικιαστική. Μια υπερβολική δυσοσμία έχει κυριαρχίσει στον χώρο. Ο Μελίδης διακατεχόταν κατά την διάρκεια τής προηγούμενης ημέρας από καλπάζουσα μανιοκατάθλιψη. Σε κάποια φάση, αφού κτύπησε αρκετές φορές με βία το κεφάλι του στον τοίχο, άνοιξε το συρτάρι με τα μαχαιροπήρουνα και έβγαλε ένα μαχαίρι για να αυτοκτονήσει. Οι υπόλοιποι τον παρακολουθούσαν έντρομοι, με εξαίρεση τον Χλαπάτσα, που βρισκόταν πίσω του. Αυτός πήρε μια καρέκλα και κτύπησε άγαρμπα τον Μελίδη στο κεφάλι. Αυτός σωριάστηκε στο πάτωμα. Μετά τον έδεσαν, σκίζοντας δυο σεντόνια, τον φίμωσαν και τον έριξαν επάνω σε μια πολυθρόνα. Αυτός όμως, μετά από δυο ώρες ανάκτησε τις αισθήσεις του και ξεκίνησε να βογγάει μουγκρίζοντας, ανεβάζοντας την νευρικότητα στον χώρο στα ύψη. Στην συνέχεια ξεκίνησε να κατουράει και να αποπατεί κάτι παράξενο, που επέφερε μια απαίσια δυσοσμία στον χώρο. Το χειρότερο όμως ήταν η αύρα, που εξέπεμπαν όλοι χωρίς εξαιρέσεις. Το μεγαλύτερο βασανιστήριο ήταν σε όλους η ιδέα, ότι είχαν εγκλωβιστεί με την συγκατάθεσή τους σε αυτή την αίθουσα των κολασμένων, στα πλαίσια μιας δημοκρατικής και ανοικτής, φιλελεύθερης κοινωνίας, που προηγουμένως θεωρούσαν κορωνίδα κοινωνικής οργάνωσης. Χαρακτηριστικό ήταν αυτό που πέταξε σε κάποια φάση ο Χωριατίνης, ανοίγοντας το στόμα του, για να προβάλει μια οδοντοφυία, που θύμιζε νεκρό: “Αν τόλμαγε κάποιος, να περιγράψει την κατάσταση εδώ μέσα, πρέπει να είχε πιο νοσηρή έκφραση ακόμη και από το καθίκι τον Ντε Σαντ”, είπε, κοιτάζοντας προς το πουθενά.

 


 

ΣΚΗΝΗ ΕΚΤΗ: ΕΒΔΟΜΗ ΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ. ΖΗΤΩ Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ

    Η κατάσταση κατά την έβδομη ημέρα παραμονής στο κολαστήριο δεν περιγράφεται. Όλοι είχαν καταντήσει κάτι χειρότερο από ανθρώπινα κουρέλια. Ο μόνος που διατηρούσε την επιμονή του, εξακολουθώντας τις προσπάθειες να εντοπίσει τον συνδυασμό, ήταν ο Κουρέβης, παρόλο που είχαν δοκιμασθεί ήδη 999.952 συνδυασμοί. “Τα μαθηματικά δεν με διαψεύσανε ποτέ μέχρι σήμερα. Άνοιξε μωρή σκατοκασέλα!”, γρύλισε. ”Άντε να πεθάνουμε, για να πάμε επί τέλους στην κόλαση”, τού φώναξε ο Κουδούνης. “Εκεί θα είναι σίγουρα καλύτερα από δω”. 

     Στην συνέχεια πήρε ο Χλαπάτσας τον Λυγουρέζο ιδιαίτερα και τού ψιθύρισε εμπιστευτικά: “Κοίταξε μαγκίτη, εσύ φαίνεσαι καλό παιδί. Εγώ ξέρω από βέσπα, μια ζωή χωμένος στις μαλαγανιές είμαι. Το παιχνίδι είναι σικέ. Η πόρτα τών αληταράδων δεν πρόκειται να ανοίξει με τίποτα. Κι αν άνοιγε, το μόνο που θα βρίσκαμε μέσα, θα ήταν μερικές οκάδες σκατά. Σε λίγα λεπτά αυτό θα φανεί, κι άντε μετά να συμμαζέψεις αυτά τα καθίκια. Δεν ξέρω πόσο θα χρειαστεί να παραμείνουμε ακόμη εδώ μέσα, αν βγούμε ποτέ από αυτό το κωλοχανείο. Όμως για να την βγάλουμε, θα χρειαστούμε αίμα. Πολύ αίμα ακόμα. Το μόνο που απομένει, είναι να τους καθαρίσουμε. Έτσι θα έχουμε αποθέματα για καιρό. Πιο επικίνδυνος είναι ο Κουρέβης , που είναι ξύπνιος και ψωμωμένος. Πρέπει να του επιτεθούμε ταυτόχρονα και οι δυο με τα μαχαίρια, αφού δοκιμάσει το τελευταίο νούμερο. Οι υπόλοιποι είναι ψοφίμια. Αυτούς τους τελειώνω και μόνος μου”, είπε. Λέγοντας αυτά ο Χλαπάτσας, είχαν μακρύνει οι κυνόδοντές του και προεξήχαν ελαφρά.

    Μετά από μισή ώρα είχα γεμίσει ο χώρος λίμνες αίματος. Ο Χλαπάτσας και ο Λυγουρέζος είχαν σωριαστεί στους δυο καναπέδες ανασαίνοντας βαριά. Τα μάτια τού Χλαπάτσα γυάλιζαν. Ξαφνικά σήκωσε το βάζο από το τραπέζι και χτύπησε με δύναμη τον άλλον στο κεφάλι. “Φιλαράκι”, είπε, “όπως κάθησε η μπίλια, όταν τελειώσουν τα αποθέματα, κάποιος από τούς δυο μας θα προσπαθήσει να καθαρίσει τον άλλον. Καλύτερα να τελειώνουμε τώρα”. Μετά γονάτισε στο πάτωμα και ξεκίνησε να γλύφει το αίμα. “Αίμα ρε πουστάρια”, φώναζε σε κατάσταση ολοκληρωτικής τρέλας, “θέλω αίμα και τίποτε άλλο, γαμημένοι”.

    Τότε άνοιξε η θωρακισμένη πόρτα και μπήκε μέσα ο στρατηγός. Πλησίασε τον Χουλιάρα και τού είπε “Τα συγχαρητήριά μου, είστε ο νικητής αυτού τού προγράμματος. Ένα λαμπρό μέλλον θα είναι δικό σας”. Τότε ο Χουλιάρας φώναξε, “Αίμα μωρή κουφάλα, αίμα θέλω” και μετά τού άρπαξε το χέρι και το δάγκωσε. Ο στρατηγός έδωσε τότε μια γερή κλωτσιά στα μαλακά τού Χουλιάρα. Αυτός ξεκίνησε να φωνάζει γοερά, σφαδάζοντας από τούς πόνους. “Μην ανησυχείτε” τού είπε, “θα αποζημιωθείτε γρήγορα. Τώρα θα πάμε σε ένα κτήριο εδώ κοντά, για να γίνει η ενθρόνισή σας. Όλο το αίμα τού θυσιαστηρίου θα είναι μόνον για σας. Αίμα φρέσκο και πρώτης ποιότητος”. Τα ουρλιαχτά όμως τού Χουλιάρα είχε σκεπάσει ήδη το άσμα μιας πομπής πολλών, που φόραγαν μακρυά μαύρα καφτάνια, κουκούλες και μάσκες. Στο ένα χέρι βάσταγαν αναμμένους πυρσούς και στο άλλο ένα δοχείο με μυρωδικά που καίγανε. “Ζήτω ο Νέος Μέγιστος Ιεροξεταστής”, τραγουδούσαν.

     Ένας φοβερός κρότος ακούστηκε στην συνέχεια. Οι τοίχοι έτριζαν και έπεφταν κομμάτια από το ταβάνι. Πριν προλάβουν να να κινηθούν οι εισελθόντες, το κτίριο είχε ανατιναχθεί και είχε μετατραπεί σε μπάζα.

 

ΣΚΗΝΗ ΕΒΔΟΜΗ: ΝΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ 

    Δυο τετράγωνα πριν το ανατιναγμένο κτήριο καθόταν στο πεζοδρόμιο ένας ρακένδυτος ζητιάνος. Φόραγε μαύρα γυαλιά και έπαιζε φυσαρμόνικα. Μπροστά είχε τοποθετήσει ένα λευκό καπέλο, για να μαζεύει τις ελεημοσύνες των περαστικών. Δυο λεπτά μετά την ανατίναξη έβγαλε από μια σακούλα την θήκη τής φυσαρμόνικας και τοποθέτησε μέσα σε αυτήν ένα μικρό τηλεχειριστήριο.

   Από το βάθος του δρόμου πλησίαζε μια ηλικιωμένη κυρία, που υποβάσταζε ένας έφηβος. "Πάμε να φύγουμε απο δώ, είναι επικίνδυνα παιδί μου", είπε. Το παλικαράκι την κοίταξε και τής είπε: "Δες μανούλα το κακομοίρη τον τυφλό εκεί πέρα. Δεν κουνήθηκε καθόλου, όταν έγινε η έκρηξη. Πρέπει να είναι και κουφός. Έχω κάτι ψιλά από τα ρέστα. Πάμε να τα δώσω στον καημένο και μετά εξαφανιζόμαστε". Αφού πλησίασαν τον ζητιάνο, ο νεαρός έριξε μερικά ψηλά στο καπέλο. Απομακρυνόμενοι , τον ρώτησε η γυναίκα: "Ποιός είναι ο σκοπός, που παίζει με την φυσαρμόνικα, αγόρι μου, ο ζητιάνος. Νομίζω ότι είναι η Γερακίνα, που χόρευα μικρή". "¨Οχι μανούλα", απάντησε το παλικαράκι. "Είναι το WE SHALL OVERCOME. Τραγούδι, που έλεγαν παλιά οι σκλάβοι στις φυτείες τού Νότου, όταν τους άφηναν χωρίς νερό όλη τη μέρα να μαζεύουν μπαμπάκι".

 



Εύχομαι στο τηλεθεάμον κοινό, με τις υγείες σας.

Και μην παραβλέψετε, ότι καθ' όλη την διάρκεια τής αφηγήσεως, δεν έγινε το παραμικρό διάλειμμα, για να μπούνε διαφημήσεις.

Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

10 Ιουλίου, 2021

ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ - "Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ"


                                                                Ο ΔΙΑΔΟΧΟΣ 

Σενάριο - Σκηνοθεσία: Μποτίλια στο Πέλαγος

Παραγωγός: Σάκης Ματρίξης

Ηχοληψία: Σιωπή Αμνών

Πρωταγωνιστές: Όλοι Εμείς

Σπέσιαλ Συμμετοχή: Τζομπάνης των Κομπάρσων

  

Ως Σκηνοθέτης των Ονείρων, παρουσιάζω στα πλαίσια αυτής τής ανάρτησης ένα σενάριο, που μού καρφώθηκε στο μυαλό σαν ιδέα εχθές το απόγευμα. Αυτό εκπονείται ως αφήγηση εδώ και τώρα, αν και ως πραγματικό γεγονός ελλοχεύει μπροστά σε μια σκουλικότρυπα  του χωροχρόνου, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην μελανή οπή. Αυτή που μάς ρουφάει αδυσώπητα για να μάς εξεσφενδονίσει στο Νέο Επαπερχόμενο Σύμπαν. Στο σημείο εκκίνησης θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Κύριο "Β" για την πολύτιμη αναμόχλευση, που επενέργησε στο ασυνείδητό μου με το εκπληκτικό μίξερ του.

 

1. ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ: ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΑΝΤΗΣΗ 

    Με ρυθμό δεκαπέντε λεπτών περίπου σταμάτησαν μπροστά στην σιδηρά είσοδο τού περιβόλου οκτώ μαύρες λιμουζίνες η μια μετά την άλλη. Κάθε φορά εξήλθε ο συνοδηγός και άνοιξε την πίσω πόρτα τού οχήματος. Οι εκάστοτε εξερχόμενοι προχώρησαν αμίλητοι και διάβηκαν την είσοδο, που έκλεισε ο μηχανισμός στην συνέχεια. Στην συνέχεια οι λιμουζίνες συνέχιζαν την πορεία τους στην ίδια κατεύθυνση. Ήταν περασμένο μεσημέρι και ο κεντρικός δρόμος, που οδηγούσε στο προσφιλές παραθαλάσσιο προάστιο είχε εκείνη την φθινοπωρινή ημέρα σχετικά μικρή κίνηση. Το κτήμα ήταν γωνιακό. Η πλευρά του στον κεντρικό δρόμο δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Η άλλη πλευρά του όμως εκτεινόταν αρκετά κατά μήκος τής παρόδου, δίνοντας την εντύπωση, ότι το εμβαδόν τού κτήματος ήταν μεγαλύτερο από δυο στρέμματα. Στις γύρω παραθεριστικές κατοικίες είχαν μετακομίσει αρκετοί ιδιοκτήτες μόνιμα, για να αποφύγουν τον συρφετό τής πόλεως. Όμως η όλη ατμόσφαιρα ήταν γενικά ήσυχη, μια και δεν φαινόταν να υπάρχουν κατοικίες σε πολύ κοντινή απόσταση. Το κτήμα περίβαλλαν από την μεριά τών δρόμων λευκοί μαντρότοιχοι ύψους περίπου τεσσάρων μέτρων. Τα μεγάλα και πυκνά δέντρα ακριβώς πίσω τους δεν επέτρεπαν να εισχωρήσει το βλέμμα πίσω από αυτά. Αν και η περιοχή είχε σχεδόν αμειγή μικροαστικό χαρακτήρα, αυτή η ιδιοκτησία έμμοιαζε να ανήκει σε κάποιους λεφτάδες. Η ακτή, στην οποία οδηγούσε η πάροδος, δεν βρισκόταν καθόλου μακρυά. Η αύρα τής θάλασσας, που έφτανε ως εκεί για να σμίξει με την ευωδία των πεύκων, προσέδιδε μια ευχάριστη νότα, που αντιμάχοταν με επιτυχία τα καυσαέρια των αραιά διερχόμενων οχημάτων. Όμως, από την στιγμή που ξεκίνησαν να έφθαναν οι μαύρες λιμουζίνες, έμοιζε αυτή να έχει διαταραχθεί. Αυτό καταγράφηκε καθόλη την δίωρη διάρκεια και στα ξαφνικά γαυγίσματα, που ακούγονταν από κάποια απόσταση. Ο ήχος τους ήταν παρατεταμένος, μάλλον άγριος, αλλά κυρίως γοερός.

   Tελευταίος κατέβηκε ένας μεσήλικας, αφού ο συνοδηγός άνοιξε την πόρτα με μια ανεπαίσθητη υπόκληση. Φορούσε μαύρο κοστούμι με μαύρο πουκάμισο  και ερυθρού χρώματος γραβάτα. Παρόλο που δεν φαινόταν να έχει κινητικά προβλήματα κρατούσε ένα μπαστούνι μαύρο με οριζόντια μεταλλική λαβή. Που θύμιζε μάλλον σκήπτρο. Στο άλλο χέρι κρατούσε ένα μικρό επίσης μαύρο χαρτοφύλακα. Κάτω από την ρεπούμπλικα ξεχώριζε ένα πρόσωπο ανέκφραστο, σχετικά μικρό με σκληρά χαρακτηριστικά. Αφού πέρασε την πύλη, διάβηκε ένα στενό πλακόστρωτο, μέχρι που έφτασε στο κτίσμα. Μια μονόροφη άσπρη κατασκευή, με μικρά παράθυρα, που προστάτευαν κάγκελα. Η στέγη ήταν επίπεδη. Δεν υπήρχαν βεράντες, ή κάτι άλλο, που να θύμιζε, ότι εκεί ζούσαν κάποιοι άνθρωποι σε πλαίσια νορμάλ διαμονής. Η είσοδος στο κτίριο ήταν μια πόρτα με μεταλλικό πλαίσιο και φιμέ τζάμι, που άνοιξε αυτόματα. Ο επισκέπτης εισήλθε καθώς δυο θυρωροί, που καθόντουσαν σε ένα μικρό τραπέζι πιο δίπλα των χαιρέτησαν με νεύμα σεβασμού. Αυτός προχώρησε ανέκφραστος προς μια άλλη πόρτα στο βάθος, που άνοιξε και αυτή αυτόματα.. Ο χώρος δεν ήταν μεγαλύτερος από είκοσι τετραγωνικά, ενώ δίπλα στον τοίχο ήταν μια σκάλα, που οδηγούσε στο υπόγειο. Ο επισκέπτης κατήλθε σε ένα άδειο χώρο, που είχε περισσότερες πόρτες. Μια από αυτές ήταν ανοικτή. Όταν την πέρασε, έκλεισε και αυτή αυτομάτως.  

    Η αίθουσα ήταν θολωτή και ευρύχωρη. Οι τοίχοι και το ταβάνι ήσαν λευκά. Το μόνα που διακρίνονταν στούς τοίχους ήταν στο βάθος πλευρικά δυο σχάρες εξαερισμού. Στον πίσω τοίχο υπήρχε ένας μεγάλος σχετικά σκοτεινός ζωγραφικός πίνακας με πολυτελές σκαλιστό κάδρο. Η παράσταση αφορούσε κάτι σαν ερπετό με εννέα κεφαλές. Μπροστά από το κάδρο υπήρχε ένα τραπέζι με εννέα καθίσματα σε σχήμα Π. Σε κάθε πλευρά είχα τοποθετηθεί τέσσαρα καθίσματα. Ένα κάθισμα υπήρχε επίσης στην κεφαλή τού τραπεζιού. Οι επτά, που είχαν λάβει προηγουμένως θέσεις, όταν εισήλθε ο όγδοος σηκώθηκαν με ένδειξη σεβασμού για να τον χαιρετήσουν. Μετά από αυτή η απόδοση αξίας ήταν επόμενο αυτός να λάβει την θέση τού προκαθήμενου. Όμως αυτός προχώρησε και αφού τοποθέτησε τον χαρτοφύλακα στο τραπέζι κάθησε στο άδει κάθισμα, που βρισκόταν στο τέλος τής αριστερής πλευράς. “Αφού είμαστε όλοι εδώ, μπορούμε να ξεκινήσουμε”, είπε, χωρίς να απευθύνει κάποιον χαιρετισμό. “Όπως ήδη γνωρίζετε, ιερότατοι αδελφοί μου”, συνέχισε, “ο επικεφαλής αυτού τού οργάνου και προκαθήμενός μας, ο πανίερος Μέγας Ιεροεξεταστής τού Τάγματος, δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσά μας, σε αυτό το φυσικό, θλιβερό και βέβηλο πεδίο της υλικής ύπαρξης, στο οποίον εμείς, αν και είμαστε γνώστες τής Υψηλής Αληθείας και της Μεγίστης Αποκαλύψεως των Υπερτάτων Όντων, εξακολουθούμε να υφιστάμεθα εγκλωβισμένοι. Έφθασε αισίως τον απώτερο προορισμό του σε αυτό το πεδίο και ανεχώρησε για τους λειμώνες τής Πλήρους Αγαλλιάσεως, καταθέτων τα σαρκικά δεσμά του στα πλαίσια τής ετήσιας Μεγάλης Τελετουργίας, που έλαβε χώρα στον κεντρικό ναό τού Τάγματος, σε εκείνη την χώρα, που είναι και η μεγάλη προστάτιδα παγκόσμια δύναμη τόσων και τόσων χωρών, που το Τάγμα μας ευεργετεί με την ιερή παρουσία και δράση του. Φυσικά, θα βρεθούμε εκ νέου μαζί του, όταν σε επόμενη τελετουργία μας συμμετέχει και αυτός, με την φωτεινή διάσταση τής αιθερικής του μορφής, μια και όλα τα μέλη του Τάγματός μας ουδέποτε πρόκειται να γευθούν την μιαρά εμπειρία τού θανάτου, την οποία όλοι οι αμύητοι και βέβηλοι είναι καταδικασμένοι από την μιαρή κατώτερη θεότητα, που κατασκεύασε την υλική διάσταση τής πτώσεως των ψυχών, να γευθούν. Ενώ, λοιπόν, σήμερα συναχθήκαμε ως Μέγα συνέδριον αυτής τής χώρας, για να επισφραγίσουμε την διαδικασία τής διαδοχής τού Πανιερότατου Επικεφαλής μας, σάς καλώ προηγουμένως να προβούμε σε μια πρόποση. Ως δείγμα εορτασμού ένεκα τού ευτυχούς περάσματος Αυτού, στην σφαίρα τών Φωτεινών Οντοτήτων τού απαστράπτοντος Ηλίου ακόμη και εν μέσω τής νυκτός. Ο ομιλητής κτύπησε στην συνέχεια το κουδούνι, που βρισκόταν μπροστά του. Μετά άνοιξε η πόρτα και εισήλθε στον χώρο κάποιο πρόσωπο με αμφίεση υποκόμου, που κρατούσε ένα δίσκο με οκτώ ποτήρια και μια φιάλη.

     Αφού τοποθετήθηκαν τα ποτήρια έμπροσθεν των καθημένων και ἐπερρίφθη σε αυτά το ερυθρό παχύρρευστο περιεχόμενο τής φιάλης, αποχώρησε ο ἱπποκόμος. Οι οκτώ καθήμενοι σηκώθηκαν, υψώνοντας τα ποτήρια. Τότε ο προηγούμενος ομιλητής με σκαπανέας βλέμμα και στόμφο συνέχισε: "Πενιχρότατε εκλιπόντα Μεγάλε Αδελφέ, στο όνομα τής μεγάλης προσφοράς σου στο Τάγμα ως Μέγιστος Ιεροεξεταστής υψώνουμε τα ποτήρια μας, με την ευχή να σταθούμε και εμείς, ως μέλη τού Συνεδρίου αντάξιοι Εσού, ἀξιούμενοι στο μέλλον και εμείς την Μέγιστη Ευεργεσία τής τελετουργικής μας μεταβάσεως πέραν των δεσμών τού μιαρού αυτού υλικού πεδίου, στο οποίον ἐγκλωβίσθησαν οι ψυχές των κτηνών, που ὀνομάσθησαν άνθρωποι, ώστε να εξισορροπηθούν τα λάθη, που έλαβαν χώρα κατά την δημιουργία αυτού τού υλικού σύμπαντος. Το αίμα είναι η τροφή των Θεών. Αυτό προσδίδει την μόνη αληθινή ενέργεια. Ἀξιούμενοι αυτής τής πόσεως, έχουμε διαβεί ήδη την θύρα που οδηγεί προς την Μέγιστη Λύτρωση των ψυχών μας, στην οδό ξεπεράσματος τού εσωτερικού κτήνους τής άγνοιας". Στην συνέχεια κάθησαν οι συμμετέχοντες και αφού έβγαλε ο ομιλητής από τον χαρτοφύλακα οκτώ φακέλους τούς διένειμε στους παραβρισκόμενους. "Σας παρακαλώ μην ανοίξετε εδώ αυτούς τους φακέλους", πρόσθεσε. "Αυτό κάντε το κατ' ιδίαν, προσέχοντας ιδιαίτερα τούς τεθειμένους κανόνες υψηλής εχεμύθειας, που ισχύουν για τα μέλη τού Συνεδρίου. Στους φακέλους αυτούς περιέχεται η περιγραφή τής διαδικασίας επιλογής τού Διαδόχου τού Μέγιστου Ιεροεξεταστού".  Αυτός δεν πρόκειται να είναι κάποιος εξ υμών. Και σάς αποκαλύπτω εκ των προτέρων, ότι ο Μέγας Διάδοχος δεν πρόκειται να είναι καν κάποιος που είναι ήδη μέλος τού Τάγματος". 

    Μετά την τελευταία φράση τού ομιλητή και οι επτά παρακαθήμενοι αισθάνθηκαν να τούς κτυπά κεραυνός. Μια τεράστια έκφραση απορίας κυριάρχησε στα πρόσωπα όλων. Τότε έλαβε τον λόγο αυτός που καθόταν απέναντι από τον προηγούμενο ομιλητή: “Ιερέ Αδελφέ, Μεγάλε Επιθεωρητή”, συνέχισε, “με όλο τον σεβασμό που διδάχθηκα να με διακατέχει χωρίς εξαιρέσεις έναντι των Ανωτέρων, απορώ πως είναι δυνατόν και με βάση ποια λογική, μπορεί ποτέ ένας αμύητος, ένα βέβηλο ἀνθρωποκτήνος, να αναχθεί με συνοπτικές διαδικασίες στο ιερότατο αξίωμα τού Μέγιστου Ἱεροεξεταστού. Εμείς υποστήκαμε δεκάδες σκληρές δοκιμασίες και υπηρετήσαμε με πλήρη υπακοή επί δεκαετίες το Τάγμα, για να αναδειχθούμε σε μέλη αυτού τού Συνεδρίου. Προσφέραμε τα πάντα σε αυτό. Αποχωριστήκαμε έως και από κάποια, που αγαπούσαμε με όλη την δύναμή μας, χωρίς αντίλογο και ἐνδοιασμούς. Και τώρα έρχεται με άνωθεν εντολή, να τεθεί στην κορυφή τού Τάγματος σε αυτή τη χώρα ένας αμύητος, ένας βέβηλος, χωρίς την παραμικρή τελετουργική εμπειρία και προσφορά, χωρίς την παραμικρή γνώση, ένα μηδενικό; Όποιος κι αν πρόκειται να είναι αυτός, όποια κι αν είναι η θέση του στην κοινωνία, είναι ποτέ δυνατόν να τεθεί επικεφαλής των λεόντων ένας αρουραίος;

     Ο Μέγας Επιθεωρητής πήρε στην συνέχεια ξανά τον λόγο: “Ιεροί αδελφοί μου”, είπε, κατανοώ την έκπληξή σας. Όμως εδώ για τα περισσότερα αποφασίζουμε εμείς. Για τα πολύ σημαντικά ζητήματα όμως, εκτελούμε τις άνωθεν εντολές. Γνωρίζετε, ότι οι Ανώτεροι από εμάς είναι βαθύτερα μυημένοι. Βρίσκονται πιο κοντά στους θεούς από ότι βρισκόμαστε εμείς. Η επιλογή τού επόμενου Μέγιστου Ιεροεξεταστή είναι τεράστιας σημασίας ζήτημα. Σε αυτά δεν χωράει η δική μας λογική και δεν μπορούν να μας οδηγήσουν αποτελεσματικά εκεί πεπατημένες οδοί. Οι Γνώστες γνωρίζουν. Όπως έχουμε διδαχθεί, η γνώση είναι πεπερασμένη. Δεν παρέχεται ισόποσα σε όλους. Είναι λιγοστή. Η υψηλή γνώση παρέχεται με το σταγονόμετρο σε ελάχιστους. Αυτοί βρίσκονται υψηλότερα από ότι το Κεντρικό Συνέδριο μιας όποιας χώρας. Είναι οι απροσπέλαστοι, που σχηματίζουν τον κεντρικό πυρήνα του Τάγματος. Δεν τους γνωρίζει σχεδόν κανείς. Είναι οι Αυτοκράτορες τής Γνώσεως. Σας καλώ να μελετήσετε πρώτα τους φακέλους που σάς έδωσα. Μόνον τότε θα διαπιστώσετε την απροσμέτρητη Σοφία των Αυτοκρατόρων , που γειτνιάζουν προς τούς Πραγματικούς Άρχοντες των Πολυδιασπάσεων. 

     Ο προηγούμενος ομιλητής πήρε ξανά το λόγο, για να τεκμηριώσει περισσότερο τις αντιρρήσεις του, που διαφαινόταν, ότι αυτές ήταν κοινός τόπος όλων των παρευρισκόμενων: “Μα αφού ελέγχουμε τα πάντα σε αυτήν την κοινωνία. Όλη την οικονομική ζωή, την κυβέρνηση, τα μέσα επικοινωνίας, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα συνδικάτα, τους αθλητικούς συλλόγους, το δικαστικό σώμα, την κυβέρνηση, τον στρατό, τον υπόκοσμο, τα πάντα. Παντού έχουν εισχωρήσει μέλη τού Τάγματος. Εξ άλλου στο Τάγμα ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που βρίσκονται επικεφαλείς σε κάθε τομέα. Δεν είναι δυνατόν να επιλεγεί ένα ένατο μέλος για το Συνέδριό μας και μετά να αποφασίσουμε εμείς από κοινού για ένα από εμάς; Αφού είμαστε ότι το πιο ισχυρό, ότι το ποιο δυνατό από πλευράς της μην αποκαλυμμένης γνώσεως και ικανοτήτων σε ολόκληρη την χώρα.

     “Ας μην προτρέχουμε”, είπε ο Μέγας Επιθεωρητής. Λάβετε πρώτα γνώση τού περιεχομένου των φακέλων. Αυτό που μπορώ να σάς αποκαλύψω αυτήν την στιγμή”, συμπλήρωσε απευθυνόμενος σε αυτόν που έκφραζε τον σκεπτικισμό όλων, “είναι, ότι επικεφαλής τού προγράμματος τής διαδικασίας επιλογής, θα τεθείτε εσείς Αδελφέ. Ως ανώτατος στρατιωτικός, είστε ο πλέον κατάλληλος, για να χειρισθείτε αυτήν την διαδικασία. Ιεροί Αδελφοί, εδώ λύεται η συνεδρίασή μας. Καλή μελέτη”.

 

2. ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: ΕΝΝΕΑ ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΓΕΝΕΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ. ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΑΖΗΜΕΙΩΤΟ.    

      Η αίθουσα ήταν περίπου 80 τετραγωνικά. Πάνω από την θωρακισμένη πόρτα τής εισόδου υπήρχε η επιγραφή “ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 7”. Στο βάθος τις αίθουσας υπήρχαν δυο πόρτες, που ανήκαν σε δύο τουαλέττες, χωρίς νιπτήρα. Ο χώρος ήταν ευχάριστα διαμορφωμένος, με στόχο την διαμονή ανθρώπων. Αυτό ήταν αναμφισβήτητο και φαινόταν από τις τρεις σειρές με τρία κρεβάτια η κάθε μια, το ένα επάνω από το άλλο. Τέσσερις τηλεοράσεις και εννέα υπολογιστές με ακουστικά, βιβλιοθήκη με αρκετά βιβλία διαφόρων ειδών και δεκάδες περιοδικών, επιτραπέζια παιχνίδια, ακόμη και ένα μικρό μπιλιάρδο βρισκόταν σε κάποια γωνία. Ο χώρος διέθετε τέσσερις μικρούς αεραγωγούς 15χ40 εκατοστά ο κάθε ένας. Κεντρική θέρμανση, άνετη επίπλωση με πολυθρόνες και δυο καναπέδες. Ακόμη και δέκα κούτες με τσιγάρα, καθώς και δυο μεγάλα κουτιά με πούρα, το ξύλινο κουτί των οποίων έδειχνε, ότι επρόκειτο για εκλεκτά προϊόντα ταμπάκου. Στους τοίχους, επειδή δεν υπήρχαν παράθυρα, είχαν τοποθετηθεί πίνακες ζωγραφικής με γούστο, που ταίριαζαν με την επίπλωση. Στις ντουλάπες υπήρχαν πυτζάμες σιδερωμένες και καινούριες παντόφλες. Σε ράφι είχαν τοποθετηθεί σερβίτσια φαγητού και ποτήρια. Εντύπωση προκαλούσε μια μεγάλη σιδερένια ντουλάπα, που έφθανε σχεδόν μέχρι το ταβάνι. Το φάρδος της ήταν υπερδιπλάσιο από το φάρδος τής πόρτας της, που είχε μέγεθος περίπου πόρτας δωματίου.

     Το ρολόι στον τοίχο έδειχνε 11:37 όταν άνοιξε με μηχανισμό η θωρακισμένη πόρτα. Τότε ξεκίνησαν να εισέρχονται ο ένας μετά τον άλλον εννέα σοβαροί κύριοι, με αξιοπρεπή και προσεγμένη αμφίεση. Αφού περιεργάστηκαν οπτικά τον χώρο, κάθησαν. Μετά από πέντε λεπτά μπήκε στον χώρο κάποιος ένστολος, φρεσκοξυρισμένος και γελαστός. Το πρόσωπό του έλαμπε, ακτινοβολώντας ευγένεια. Η πληθώρα των άστρων στις επωμίδες και τα διακριτικά στην στολή έδειχναν, ότι πρόκειται για βαθμοφόρο περιωπής. Αφού εισήλθε ο στρατιωτικός, χαιρέτησε με χειραψία όλους τούς παρευρισκόμενους. Στην συνέχεια άναψε τσιγάρο. Εκπνέοντας τον πρώτο καπνό, έστρεψε προς αυτόν για λίγα δευτερόλεπτα το βλέμμα του. Μετά από μια σχετικά βαθιά εισπνοή χαμογέλασε και απευθύνθηκε προς τους καθημένους, που είχαν στρέψει την προσοχή τους, σ' αυτόν.

    “Αξιότιμοι Κύριοι”, είπε, σάς καλωσορίζω στην επιχείρηση “Κρανιακός Κεραυνός”, μεταφέροντάς σας τούς χαιρετισμούς, αλλά και την μεγάλη εκτίμηση τού κυρίου υπουργού για την ευγενή προσφορά σας να λάβετε μέρος σε αυτήν την τεράστιας σημασίας για την άμυνα τής χώρας μας διαδικασία. Αναγνωρίζουμε αναμφιβόλως την θυσία στην οποία είσθε έτοιμη να προβείτε, εγκαταλείποντας επί τριήμερο όλες τις υπόλοιπες ασχολίες και τα λίαν σημαντικά καθήκοντά σας. Βεβαίως, αναγνωρίζουμε την διάθεση προσφοράς που ἐπιδεικνύετε έναντι των αμυντικών αναγκών τής χώρας. Όμως κρίναμε, ότι γι αυτήν την προσφορά σας, αρμόζει να σάς αποζημιώσουμε και υλικώς. Επιτρέψτε μου λοιπόν, να εγχειρήσω σε καθένα εξ υμών μια επιταγή πληρωμής τού Γενικού Λογιστηρίου τού κράτους προς την Κεντρική Τράπεζα Συναλλαγών με το ποσόν 400.000 χιλιάδων Ευρώ, υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Υπουργό Άμυνας. Υποθέτω, ότι όλοι θα με γνωρίζετε από την προβολή μου στα μαζικά μέσα, ένεκα τής δημόσιας κριτικής, που ουδέποτε δίστασα να ασκήσω, εκφράζοντας τις προσωπικές απόψεις και ανησυχίες μου σχετικά με τα αμυντικά δεδομένα τής χώρας μας, που συχνά στηλίτευσαν ακόμη και τον κύριο Πρωθυπουργό. Η σθεναρή μου προσκόλληση στα συμφέροντα τής χώρας, συχνά με ώθησαν στο παρελθόν να παρακάμψω τις τυπικές διαδικασίες και να αποτανθώ αδέσμευτα προς την κοινωνία και τούς ενεργούς πολίτες, με την αίσθηση τού συνειδησιακού καθήκοντος, που είναι απαραίτητο να καθορίζει τις επιλογές μου, ως αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων. Βεβαίως, το ποσόν τής επιταγής δεν είναι ευκαταφρόνητο. Σάς παρακαλώ όμως, να μην το θεωρήσετε δέλεαρ για την συμμετοχή σας. Αποτελεί έκφραση τής αναγνώρισης του Ανώτατου Επιτελείου για την διάθεσή σας να προσφέρετε σε ένα πρόγραμμα άκρας σημασίας. Εξ άλλου είσθε οι κορυφαίοι των κορυφαίων, ο καθείς εξ υμών στον νευραλγικό τομέα που δραστηριοποιείται. Σάς επιλέξαμε μεταξύ 150 ατόμων, που θεωρήσαμε κατά την διαδικασία ως γενικά κατάλληλα γι αυτό το έργο. Είσθε οι πρώτοι των αρίστων. Ας μού επιτραπεί όμως και μια ακόμη παρατήρηση, την οποία σάς παρακαλώ να μην θεωρήσετε, ότι είναι κάποια άνευ σοβαρού λόγου παρέμβαση στα προσωπικά σας δεδομένα. Θέσαμε σε κίνηση την Υπηρεσία Πληροφοριών που υπάγεται στο υπουργείο, να εξετάσει κατά πόσον ανήκουν κάποιοι από εσάς σε κάποιο μυητικό τάγμα, η αποκλειστική αδελφότητα. Αυτό ήταν ένα από τα βασικότατα κριτήρια τής τελικής επιλογής. Αποφεύγουμε με έμφαση να αποτανθούμε για ζητήματα υψηλής αμυντικής ασφάλειας σε πρόσωπα, που έδωσαν όρκους υπακοής σε χώρους, που δεν διαθέτουν την πρέπουσα κοινωνική διαφάνεια. Η έμφαση σε πλήρη διαφάνεια δεν αποτελεί μόνο το κύριο χαρακτηριστικό στις επιλογές τού Υπουργείου, αλλά διασφαλίζει συνολικά το ισχύον πολιτειακό καθεστώς". Αξιότιμοι Κύριοι, δεν είσθε μόνον άριστοι. Είσθε και πολίτες με ανοικτό πρόσωπο έναντι των συμπολιτών μας.

    Ο αρχιστράτηγος άναψε ξανά τσιγάρο. “Εάν επιθυμείτε, ευχαρίστως μπορείτε και εσείς να καπνίσετε”, είπε. Ουδείς από τους συμμετέχοντες θεώρησε το συνεχές κάπνισμα τού ομιλητή, ως ένδειξη νευρικότητας, παρά τη χαλαρή και πρόσχαρη έκφρασή του, κατά την διάρκεια αυτών που έκθετε. Τότε απευθύνθηκε προς αυτόν ένας από τούς συμμετέχοντες. Ήταν ευτραφής και καραφλός. Το περίγραμμα της φυσιογνωμίας του αποτελούνταν σχεδόν μόνον από καμπύλες. Το ακριβό κοστούμι από κασμίρι που φόραγε, καθώς και το ρόλεξ σε συνδυασμό με το χοντρό δαχτυλίδι που φορούσε, δεν επαρκούσαν, για να θέσουν υπό αμφισβήτηση την εντύπωση ενός αγοραίου τύπου, που ξεχείλιζε την φυσιογνωμία του. Μόνον το σπινθηροβόλο, σκληρό βλέμμα του, το τετράγωνο σαγόνι του και τα λεπτά χείλη έδειχναν, ότι επρόκειτο για ένα άνθρωπο με απίθανα ισχυρή θέληση. “Δε μού λες καπετάνιο”, είπε απευθυνόμενος στον στρατιωτικό, “τα πούρα αυτά είναι Αβάνας, ή μήπως πρόκειται για πιθήκια με αγριόχορτο, που τυλίγουν με χασοπόκολλα”, ρώτησε με μια αφελή αίσθηση ότι έκανε χιούμορ. Οι υπόλοιποι με εξαίρεση τον οικοδεσπότη έμοιαζαν να έχουν ενοχληθεί, από μια παρέμβαση παράταιρη, που έμοιαζε να προκαλεί ανάρμοστα. “Μα τι λέτε κύριε Χλαπάτσα;” απάντησε ο στρατιωτικός. “Θα ήταν ποτέ δυνατόν σε ένα άνθρωπο με τα δικά σας γούστα να προσφέρουμε κάτι που να μην αντάξιο τού επιπέδου σας;”, τού απάντησε. Τότε ο χοντρός χαμογέλασε, προσποιούμενος συμπάθεια. “Άσε, να βγάλω ένα από τα δικά μου, γιατί γαμώ το φελέκι μου έχω πάθει από προχθές και μια φαρυγγίτιδα”, χλεύασε ανάβοντας με ένα μεγάλο χρυσό αναπτήρα το πούρο. 

     “Επιτρέψτε μου να σάς συστήσω μεταξύ σας, αν και υποθέτω, ότι σίγουρα κάποιοι από εσάς θα αναγνωρίζουν τον ένα ή τον άλλον από την φυσιογνωμία, αφού δεν είσθε καθόλου τυχαία μέλη της κοινωνίας μας ”, είπε στην συνέχεια ο οικοδεσπότης. “Εμένανε, για να με αναγνωρίζει κάποιος, πρέπει νάχει κάνει τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια φυλακή", χλεύασε ξανά ο χοντρός με την εντύπωση, ότι έτσι έδινε αξία στον εαυτό του, πολύ μεγαλύτερη από αυτήν των υπόλοιπων”. “Μην προτρέχετε”, κύριε Χλαπάτσα”, είπε χαμογελαστός ο οικοδεσπότης, προσθέτοντας χαριτολογώντας “Ο καθείς στο είδος του και ο Λουμίδης στους καφέδες”. “Εγώ κάνω πρόγευμα μόνο με κονιάκ”, πέταξε την επόμενη μπαρούφα ο χοντρός, περιμένοντας μάταια, ότι κάποιος θα γέλαγε."Γελάτε ρε!", ψιλοφώναξε. "Τρεις μέρες θα πρέπει να την βγάλουμε εδώ μέσα μαζί. Τι, θα μού το παίζετε τις τεθλιμένες χήρες; Εγώ παραμένω στο πρόγραμμα καπετάνιο, μόνο επειδή έχεις φέρει το τάβλι. Και μην περιμένει κανείς να πιάσω καμιά τράπουλα, από αυτές που φέρατε δω. Άμα την σημμαδέψω, κάποιο μάτι θα με πάρει. Άλλοι επτά νομάτοι είν δω μέσα". Τότε φάνηκε να σηκώνεται ενόχλημενος ένας από τούς συμμετέχοντας. Ήταν λεπτός ξερακιανός και φορούσε στρογγυλά γυαλιά με λεπτό σκελετό. "Κάτσε ρε ντόκτορξανά κάτω", πρόσταξε ο χοντρός. Ακόμα δεν ξεκινήσαμε και έχω αρχίσει να βαριέμαι". Απευθυνόμενος σε αυτόν τού σηκώθηκε, τού είπε με στόμφο, "Την επιταγή σου, ρε! Την επιταγή σου την παίζεις μονά ζυγά, ρε;".

     "Χαλαρώστε, κύριε Χλαπάτσα", είπε με χαμόγελο ο οικοδεσπότης. "Λοιπόν, ξεκινάω από δεξιά προς τα αριστερά. Πρώτος κάθεται ο κύριος Φίλιππος Λυγουρέζος. Διευθυντής της Τραπέζης Υποθηκών. Μετά είναι ο κύριος Μάνος Χορίδης, μέλος του Ανώτατου Δικαστηρίου. Στην συνέχεια ο κύριος Διονύσιος Μπαρόβης, διευθυντής τής Εταιρείας Παραγωγής Τσιμέντων και Χάλυβα. Μετά κάθεται ο κύριος Πάρης Κουρέβης, αντιπρύτανης του πανεπιστημίου και τακτικός καθηγητής στην Έδρα Μαθηματικών, ο επόμενος είναι ο κύριας Βενιαμίν Κουδούνης, διευθυντής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων τής Κρατικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης, στην συνέχεια κάθεται ο κύριος Μάνθος Χωριατίνης, καθηγητής στρατιωτικής ιστορίας στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου και τέλος ο κύριος Βλάσης Μελίδης, ο αγαπητός μας μουσικοσυνθέτης και στιχουργός. Α, ναι. Και ο κύριος Χαρίλαος Χλαπάτσας. Μα τον γνωρίσατε κάπως ήδη. Είναι αυτός που ελέγχει όλη την νυκτερινή ζωή στη χώρα, συμπεριλαμβανομένου και του Καζίνου στο ρετιρέ τού κτηρίου τής Βουλής. Όπως και να το κάνουμε,  είναι το μεγαλύτερο αστέρι στον τομέα του και θεωρείται άνθρωπος εξαιρετικών ικανοτήτων”. “Ποια νυκτερινή ζωή;”, χλεύασε για τρίτη φορά ο χοντρός. “Τα καλύτερα γίνονται μέρα μεσημέρι. Κλάνουνε μαλλί, όταν με νοιώθουνε να πλησιάζω, σας λέω. Τέσπα!”.

 

3. ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ: ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΩΣΥΝΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ. ΕΝΝΕΑ ΚΟΚΟΒΙΟΙ ΣΤΟ ΔΟΚΑΝΟ

 

    

     "Άντε θείο, ρίχτα να τελειώνουμε", είπε ανυπόμονα ο Χλαπάτσας, στρεφόμενος προς τον αρχιστράτηγο. “Γουστάρω να παίξω ένα ταβλάκι τον μαθηματικό μετά. Βγάζουνε βοϊδοσχολεία και νομίζουνε, ότι ξέρουνε να μετράνε. Εδώ ρε, στο τάβλι θα αποδείξεις αν ξέρεις μέτρημα, κούκλε. Και άκου μάστορα, εγώ δεν το κάνω εδώ πέρα για τα λεφτά. Το κάνω για τον στρατό και μόνο. Αν πάγαινα τρεις μέρες στο Μόντε Κάρλο, θα γύριζα με ένα τσουβάλι ασήμι, να ούμε. Εγώ όμως χρωστάω υποχρέωση στον στρατό. Στρατός και πάλι στρατός, ρε. Όταν πήγα φαντάρος στην Πτολεμαΐδα η μάνα μου χήρα, είχε άλλα τέσσερα από πίσω. Τι λεφτά να μού στείλει, η άφραγκη; Όμως μου έφεξε, ρε μάγκες. Με βάλανε σιτιστή όλου τού στρατόπεδου. Όταν πάγαινα να ψωνίσω, τα μισά λεφτά τα έριχνα στην τσέπα. Εκεί να δεις ζωή και κότα τα βράδια στα μπαρ. Πέφτανε όλες ρε σας λέω στα πόδια μου. Εγώ στο στρατό χρωστάω, ρε. Γι αυτό θα μπω μέσα στα κόλπο εδώ. Όλα θα τα δώκω εδώ. Όλα”.

      Στην συνέχεια στρεφόμενος προς τον οικοδεσπότη ο Μπαρόβης, διευθυντής στα τσιμέντα, τού υπέβαλε μια ερώτηση.”Με συγχωρείτε πολύ, επιτρέπετε να βγάλω τα παπούτσια μου; Τα αγόρασα προχθές και ακόμη είναι στενά”. “Μα βεβαίως κύριε Μπαρόβη”, τού απάντησε αυτός. “Επιθυμούμε εδώ να κάνετε την παραμονή σας όσο πιο άνετη μπορείτε στην διάρκεια των τριών ημερών τής συμμετοχής στο πρόγραμμα”. Τότε έβγαλε τα μαύρα λουστρίνια που φορούσε, οπότε πετάχθηκε ξανά έξαλλος ο Χλαπάτσας. “Από πότε έχεις να πλύνεις τα πόδια σου ρε βρωμίλο; Φόρα τα αμέσως ξανά. Και μην τολμήσεις να πατήσεις σε κανένα μαγαζί μου. Θα σε πετάξουν οι γυναίκες έξω, οπότε στην εξώπορτα θα σε παραλάβουν οι θυρωροί, για να σου περάσουν ποδόλουτρο με νταβανόβουρτσα, κόπρε. Και κάτι ακόμη. Στα μαγαζιά μου βασιλεύει η καθαριότητα και η τάξη. Είμαι πολύ ευαίσθητος και στις κλανιές”. Τότε στράφηκε προς τον δικαστή Χορίδη και τού είπε: “Άκου μωρή κλασομπανιέρα, ένα τραβέλι κατά τύχη μού είπε κάποτε, ότι κλάνεις πολύ. Όταν σούρθει θα πηγαίνεις εκεί στην γωνία να τις αμολάς, για να μην σου περάσω φελό. Και κοίταξε Βλάση”, είπε στρεφόμενος προς τον μουσικοσυνθέτη, "όταν κλάνει ο κύριος στην γωνία, εσύ θα τραγουδάς το Γαρύφαλα σκορπώ, για να ηρεμάω. Και έτσι επειδή είμαι άνθρωπος με κατανόηση, τράβα Νιόνιο να πλύνεις τα πόδια σου στο λουτρό, και βγάλτα τα ρημάδια. Πού ήρθες ρε Νιόνιο; Στο τρύγο να πατήσεις σταφύλια, για να φτιάξεις κολώνιες μια έξω, να ούμε”; Στην συνέχεια είπε βλοσυρός ο οικοδεσπότης: Λυπάμαι αλλά εδώ που βρίσκεσθε, δεν υπάρχει καμία βρύση. Και όπως διαπιστώνετε ολόγυρα, δεν υπάρχει ούτε εμφιαλωμένο νερό, για κάποιον πολύ σημαντικό λόγο, που αφορά το πρόγραμμα”. “Και τι θα πίνουμε ρε μπάρμπα τρεις μέρες εδώ μέσα, το νερό από τον ρυάκι στον πίνακα πάνω στον τοίχο; Αν δεν δίνατε ρε μπαγάσες τα τετρακό, τώρα θα έφευγα”, φώναξε ο Χλαπάτσας. 

    "Έφτασε η ώρα να μπούμε στην ουσία τού προγράμματος", είπε ο στρατηγός. "Σάς παρακαλώ, ακούστε με με προσοχή, μετά ευχαρίστως θα δεχθώ και θα απαντήσω στις ερωτήσεις σας. Το υπουργείο μας κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών έχει αποκτήσει μετά από συστηματική προσπάθεια μια πολύ δυνατή ομάδα ερευνητών. Άνθρωποι, που δεν διακρίνονται μόνον για το φρόνημα και την υψηλή επιστημονική κατάρτηση, αλλά είναι στην κυριολεξία πρωτοπόροι στην έρευνα σε παγκόσμια επίπεδο. Στην έρευνα απαιτείται έμπνευση και φαντασία, εάν αυτή αποσκοπεί να είναι πρωτοπόρα. Δεν είναι τόσο καθοριστική η βαθμιαία πραγματοποπίησυ των στόχων, που αυτή κάθε φορά θέτει. Αρκετοί είναι αυτοί, που μπορούν να εξελίξουν κάποιες ιδέες, άσχετα πόσο μεγάλη μπορεί να είναι είναι η πρόκληση τής τεχνολογικής της πραγματοποίησης. Πρωτοποριακή τεχνολογία που εξασφαλίζει οπλικά προτερήματα στην αντιμετώπιση επιβουλών, σημαίνει πριν από κάθε τι πρωτοποριακές στοχεύσεις. Ακολουθώντας συνεχώς μια απλή βελτιστοποίηση των υπαρχόντων συστημάτων, καταλήγουμε όπως τα μερμήγκια που μαζεύουν τροφή για τον χειμώνα. Τα τεχνολογικά άλματα οφείλουν να ξεπερνούν ως στόχοι την εγκλωβισμένη στα συνήθη δύναμη των προβολών μας. Στηριγμένη σε μια στρατηγική ανατροπή των ιδεών και των ορίων περί εφικτού κατάφερε να εξελίξει η ερευνητική μας πτέρυγα το απόλυτο υπερόπλο, που μάς εξασφαλίζει την πλήρη κυριαρχία στην μείζονα περιοχή τής χώρας μας. Πρόκειται για ένα νέο πυραυλικό σύστημα, που βρίσκεται χρόνια μπροστά από την φαντασία αυτών, που επιβουλεύονται την χώρα μας. Κάθε σύγχρονο όπλο στηρίζεται σε ένα ισχυρό λογισμικό. Οι ερευνητές μας ξεκίνησαν από την αρχή, ότι κάθε λογισμικό αυτοματοποίησης, που στηρίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη, δεν μπορεί, παρά να περιορίζεται από τα όρια, στα οποία μπορεί να φθάσει ο όποιος μηχανισμός. Όμως η τελειότερη συσκευή είναι οι συνάψεις των νευρώνων, που χαρίσθηκαν στα ανθρώπινα όντα. Αυτά δεν περιορίζονται μόνον εντός τού ανθρώπινου εγκεφάλου. Κύτταρα με ψυχονοητικές λειτουργίες υπάρχουν επίσης στην καρδιά και το στομάχι. Πείτε μου λοιπόν αγαπητοί κύριοι: Ποιος σύστημα είναι αυτό που μπορεί να αντιμετωπίσει ένα χείμαρρο πυραύλων, τις επιλογές των οποίων ρυθίζει δίπλα στην λογική επίσης η έμπνευση και η διαίσθηση; Μια έμπνευση, που παρακάμπτει κάθε άλλο στόχο, επικεντρωμένη σε ένα στόχο, που κυριολεκτικά την εμπνέει, μπορεί να κατευθυνθεί σε αυτό που είναι το σημαντικότερο όλων των άλλων, χωρίς να φαίνεται εκ των προτέρων η σημασία του. Ή, ένα λογισμικό, που αξιοποιεί και την διαίσθηση, μπορεί ίσως να προλάβει κάθε ύπουλα κεκαλυμμένο σχέδιο τού αντιπάλου. Φυσικά, η λογική πάντοτε θα παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο και αυτή μπορεί να τεθεί σε κίνηση πολύ αποτελεσματικά από την τεχνητή νοημοσύνη. Δείξτε μου όμως σάς παρακαλώ μια μηχανή, που μπορεί να φτιάξει μια ποιητική συλλογή, αντάξια των έργων ενός μεγάλου ποιητή, ή να αισθανθεί την λαχτάρα μιας μητέρας στο κρεββάτι τού νοσοκομείου, την στιγμή που διαισθάνεται ότι έρχεται, χωρίς να έχει ενημερωθεί προηγουμένως το παιδί της, για να τής δωρήσει παρηγοριά. Να που βρίσκεται λοιπόν η υπεροχή, που δεν είναι σε θέση να φαντασθεί καν ο αντίπαλος. Πως όμως μπορούμε να φτιάξουμε μια μηχανή, που να εμπνέεται και να διαισθάνεται, αξιότιμοι κύριοι. Δεν είναι δυνατόν, δεν είμαστε θεοί. Όμως αυτό που καταφέραμε στο τμήμα ερευνών του υπουργείου είναι να συνδέσουμε επιτυχώς το ανθρώπινο λογισμικό με την τεχνητή νοημοσύνη οργανικά στα πλαίσια ενός επαναστατικά πρωτοποριακού ηλεκτρονικού υπολογιστή. Και ως είναι επόμενο, δεν θα προσαρμόσουμε το ψυχονοητικό δυναμικό ενός τυχαίου ανθρώπου σε μια τεχνολογία, που μάς κόστισε πακτωλό χρημάτων και ερκετά έτη ερευνών του καλύτερου επιστημονικού δυναμικού μας. Γι αυτό τον λόγο ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΣΑΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΞΙΟΤΙΜΟΙ ΚΥΡΙΟΙ”. 

      Άπαντες οι παρευρισκόμενοι είχαν μείνει στην κυριολεξία άφωνοι και καθηλωμένοι. Με μια εξαίρεση. Τον πάντοτε πολυπράγμονα Χλαπάτσα. “Τι κοιτάτε ρε σαν Χαϊβάνια;”, φώναξε. “Ο άνθρωπος έχει δίκιο και μια χαρά μάς τα είπε. Ναι, πρέπει να βυσματώσουμε την μηχανή στον άνθρωπο και τον άνθρωπο στην μηχανή. Με τη διαφορά, ότι αυτά που ψάχνουνε ένα σωρό μαντραχαλαίοι στο υπουργείο, εγώ τα έχω εφαρμόσει με φοβερή επιτυχία εδώ και πάνω από δυο χρόνια. Δεν πα να έχω είκοσι καμπαρέ, εγώ τη γυναίκα μου την υπεραγαπώ. Από τότε όμως που βγήκανε οι δονητές, η κυρία το έμαθε και πήγε και αγόρασε ένα σαν υπερωκεάνιο. Τι να σε κάνω εσένα ρε παραμύθα στα πενήντα τριά σου, μου είπε, με το μακαρονάκι στο βρακί σου; Δες εδώ το παπόρι, που είναι και ατμοκίνητο, άνθρωπε κουνούπι! Εγώ όμως την βρήκα την λύση και την αποστόμωσα την κυρία. Πήγα στον ράφτη, που μου ράβει σώβρακα και του είπα: Πόσα θες ρε μαγκίτη, για να μού προσαρμόσεις αυτήν την νταλίκα με πέντε λάστιχα, που βάζεις στα σώβρακα; Πάρτα ρε μεγάλε. Χαλάλι σου. Γουστάρω όμως το σύστημα να είναι σταθερό και να σαρώνει. Σού λέω ο σκοπός είναι ηθικός μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Τον γάμο μου πάω να σώσω ρε, δεν κάνω πειράματα εκτός οικίας. Πάω λοιπόν μετά στο σπίτι, φοράω το αεριοθούμενο και λέω στην λεγάμενη: Έλα δω μωρή. Τώρα θα έχεις και τα αμπέρια και τα χάδια. Μετά η κυρία τρελάθηκε. Μου λέει, τι ήταν αυτό ρε μεγάλε; Με ανέβασες πολύ, σού λέω. Άμα λάχει δώσε μου τώρα και τις βίδες από το σύστημα, να τις καταπιώ. Είπαμε. Μηχανή και άνθρωπος μαζί βυσματωμένοι, είναι το μέλλον τής ανθρωπότητας.

      Με την μελλοντολογική ανάλυση τού χλαπάτσα γέλασε μόνον ο στρατηγός. Οι υπόλοιποι έδειχναν με τούς μορφασμούς τους θυμωμένοι. Ο Μπαρόβης δεν άντεξε και οδηγήθηκε σε έκρηξη. “Τι μάς κουβαλήσατε αυτό το αντικοινωνικό κουμάσι εδώ πέρα”, φώναξε. “Εγώ θα τα βγάλω τα παπούτσια, θέλει δεν θέλει ο αγριάνθρωπος. Έχω τρελαθεί ενδιάμεσα. Νομίζετε, ότι επειδή αυτός ο αλητήριος είναι βλήμα, ότι μπορεί να λειτουργήσει και σε μοντέρνα οπλικά συστήματα”, συμπλήρωσε οργισμένα βγάζοντας τα παπούτσια του. “Και εσένα σε επιλέξανε ρε βρωμοποδαρά επειδή παράγεις δηλητηριώδη μπόχα, ικανή να εξοντώσει ακόμα και ελέφαντες. Εγώ είμαι βλήμα ρε χάχα; Εγώ είμαι κανόνι!”, τού φώναξε ο Χλαπάτσας. “Ηρεμείστε παρακαλώ” έκανε έκκληση ο στρατηγός. “Ο κύριος Χλαπάτσας είναι αποδεδειγμένα ο λιγότερο επιθετικός μεταξύ υμών. Είναι αυτονόητο, ότι για να συνδεθεί κάποιος οργανικά με ένα οπλικό σύστημα, πρέπει οι συνάψεις του να παράγουν επιθετικότητα. Εσείς δεν είσθε κύριε Μπαρόβα, στην χαλυβουργία τού οποίου βρήκαν βασανιστικό θάνατο τριάντα δυο εργαζόμενοι, επειδή δεν φροντίσατε να εφαρμοσθούν τα δια νόμου απαραίτητα μέτρα ασφαλείας; ¨Η μήπως δεν ήταν ο κύριος Χορίδης μεταξύ άλλων, που σάς απάλλαξε μετά στο Ανώτατο Δικαστήριο μέσω χρηματισμού; Για την γούνα τού καθενός από εσάς υπάρχουν πολύ χοντρά ράμματα με καραβόσκινο. Μήπως επιθυμείτε να συνεχίσω; Θυμάστε την δολοφονία τής ιερόδουλης προ διετίας με καψίματα τσιγάρου; Σωπάστε λοιπόν. Ο κύριος Χλαπάτσας είναι ο λιγότερο επιθετικός από όλους εσάς. Μόνο που έχει την ιδιότητα να εκδηλώνει την επιθετικότητά του χωρίς έντεχνο κάλυμμα”, είπε ο στρατηγός, με τόνο, σαν να εξηγούσε σε φαντάρους μετά πόσα δευτερόλεπτα μπορούν να κρατήσουν μια χειροβομβίδα, όταν αφαιρεθεί η περόνη. “Γαμώ το φιλότιμό μου”, είπε με προσποιητά αθώο ύφος ο Χλαπάτσας, “εγώ μόνο τρία συμβόλαια θανάτου έχω στην πλάτη μου. Και άμα λάχει είμαι ο τιμιώτερος όλων. Πλήρωσα στους εκτελεστές αυτά που συμφωνήσαμε μέχρι και την τελευταία δεκάρα”.

     “Λοιπόν κύριοι”, συνέχισε ο στρατηγός, “η διαμονή σας σε αυτόν τον χώρο κατά την διάρκεια των τριών ημερών τής παραμονής σας θα βιντεοσκοπηθεί, ώστε να αναλυθεί εκ των υστέρων από την ομάδα ειδικών ψυχολόγων τού επιτελείου. Κατά την διάρκεια τής παραμονής σας θα κληθείτε να αντιμετωπίσετε μια πρόκληση. Ο τρόπος που θα αντιδράσετε σε αυτήν την πρόκληση θα κρίνη την επιλογή ενός από εσάς, ως τού πλέον ικανού, με στόχο την σύνδεσή του στο πυραυλικό σύστημα με τον κωδικό “Κρανιακός Εξολοθρευτής”. Στον νικητή αυτής της διαδικασίας, θα καταβάλεται μηνιαίως επί μια τετραετία το ποσόν μισού εκατομμυρίου, ως αμοιβή για την σύνδεσή του. Αυτή θα γίνει μέσω της προσαρμογής ενός ηλεκτρονικού πλακιδίου ελαχίστων διαστάσεων μεταξύ υποδόριου και κρανιακών οστών. Η πλακέτα αυτή έχει επιφάνεια τρία επί τρία χιλιοστά του μέτρου και πάχος μόλις 0,2 χιλιοστά. Τα πειράματα έδειξαν αυτή ότι είναι συμβατή, χωρίς να προκαλεί την παραμικρή παρενέργεια στον δέκτη. Οι συχνότητες, που αυτή εκπέμπει, βρίσκονται αρκετά πέραν των συχνοτήτων, που μπορούν να επηρεάσουν ένα άνθρωπο. Ο δέκτης δεν χρειάζεται να προβεί σε καμία ενέργεια. Το μικροηλεκτρονικό λειτουργεί αυτόνομα. Επιλέγει συχνότητες που παράγουν κάποιες συνάψεις και τις μεταφέρει στο σύστημα. Τα υπόλοιπα αφορούν το σύστημα και μόνον”, πρόσθεσε.

     “Η πρόκληση στην οποίαν θα κληθείτε να ανταποκριθείτε είναι η εξής”, συνέχισε ο στρατηγός. Στο χώρο αυτό, όπως ήδη θα έχετε παρατηρήσει, δεν υπάρχει τίποτε φαγώσιμο και πόσιμο. Πλην όμως, η σιδηρά ντουλάπα, που βρίσκεται δίπλα στο ράφι με το στερεοφωνικό, είναι ψυγείο. Μέσα περιέχει άφθονα εδέσματα και ποτά. Μέχρι και γαλλική σαμπάνια έχει τοποθετηθεί εκεί. Όπως βλέπετε στην πόρτα της υπάρχει ένας μηχανισμός με πέντε ροδέλες. Η πόρτα ανοίγει με ένα εξαψήφιο νούμερο. Το γύρισμα μιας ροδέλας στον επόμενο αριθμό διαρκεί τρία δευτερόλεπτα. Το άνοιγμα τής πόρτας στην συνέχεια απαιτεί ένα δευτερόλεπτο. Μέχρι την επόμενη προσπάθεια θα παρέλθει ένα δευτερόλεπτο ακόμη. Οπότε για την δοκιμή των 99.999 πιθανών περιπτώσεων, σε περίπτωση που θα χρειασθεί να δοκιμασθούν όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί, θα απαιτηθούν το πολύ 99.999 επί 5 δευτερόλεπτα. Εάν διαιρέσετε το γινόμενο με 3.600, που είναι τα δευτερόλεπτα μιας ώρας και μετά με 24 ώρες, που διαρκεί μια ημέρα, το αποτέλεσμα είναι μόλις δυο και μισή ημέρες. Εάν δεν είσθε βεβαίως τυχεροί, ώστε να σχηματισθεί ο συνδυασμός γρηγορότερα. Μην φοβάσθε. Κάθε μέλος των ειδικών δυνάμεων τού στρατού έχει υποβληθεί σε ανάλογη δοκιμασία. Εμένα κατά την εκπαίδευσή μου με άφησαν σε ένα βραχώδες βουνό για τρεις ημέρες χωρίς εφόδια μόνο με ένα μαχαίρι. Σε αυτές τις περιπτώσεις το ένστικτο επιβίωσης αυξάνει κατακόρυφα την εφευρετικότητα. Βρήκα δυό φίδια και τα σκότωσα με μια μεγάλη πέτρα. Ήπια το αίμα τους και τα έφαγα. Σάς διαβεβαιώ, ότι μετά από αυτήν την δοκιμασία βγήκα με μια μεγάλη αυτοπεποίθηση.. Γνώριζα, ότι μπορώ να επιβιώσω μέσα σε κρίσιμες καταστάσεις. Βεβαίως, όποιος από εσάς φοβάται αυτήν την πρόκληση, μπορεί ευχαρίστως να το δηλώσει και να αποχωρήσει από τον χώρο αμέσως. Σε μια τέτοια περίπτωση, η μικροψυχία που τον διακρίνει, δείχνει εκ των προτέρων, ότι είναι ακατάλληλος για να συνδεθεί με ένα οπλικό σύστημα”.

     Πρώτος αντέδρασε ο Χλαπάτσας. "Κοτούλες μου", είπε με προειδοποιητικό ύφος, "μην τολμήσει να την κάνει από δώ μέσα κανένας. Πετά από αυτά που γνωρίζουμε, εάν φύγει κάποιος, στην έξοδο τον περιμένει το φέρετρό του". "Μα τι λέτε, κύριε Χλαπάτσα" είπε με προσποιητή απορεία ο στρατηγός. "Έλα ρε μεγαλε", τού απάντησε ο Χλαπάτσας. "Ο πρώτος που θα χύνει μαύρο δάκρυ στην κηδεία του, θα είσαι εσύ. Για να μην σού πω, ότι θα βγάλεις και τον επικήδειο".

 Illuminati, The all seeing eye Wallpapers HD / Desktop and ...

 

 ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ.


21 Ιουνίου, 2021

Ο ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ ΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΑΦΗΓΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΙΚΡΑ ΝΕΡΑ - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

 

"Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται"...

και όμως,

"Χωριό που φαίνεται"...


4. ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΕΥΝΗΣΟΥΜΕ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ "ΠΙΣΩ ΑΠ¨Ο ΤΗΝ ΚΟΥΡΤΙΝΑ", ΑΣ ΕΞΕΤΕΣΟΥΜΕ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ

    Δεν είναι λίγοι αυτοί που επιμένουν, ότι οφείλουμε να δούμε τι υπάρχει πίσω από την κουρτίνα αυτού τού εγκλήματος. Με πρώτον τον ταξίαρχο εν αποστρατεία τής Αστυνομίας, κ. Κατερινόπουλο, ο οποίος από την πρώτη στιγμή προσπάθησε μέσα στα περιορισμένα πλαίσια που τού παρέχονται λόγω ιδιότητος, να στρέψει την προσοχή βαθύτερα, από ότι επιχειρείται με το αφήγημα, που ο ελευθεροτεκτονισμός, οι διωκτικές αρχές και η  ψυχοϋπνωτήστρια προωθούν. Πέραν βεβαίως των ορίων, που οικοδομούν τα μιντιακά κατεστημένα τού κοινωνικού ουρακοταγκισμού, κάποια από τα οποία δεν δίστασαν να δώσουν στην δημοσιότητα ηχογραφημένες συνδιαλέξεις με τον Χαράλαμπο Αναγνωστόπουλο (εμφανώς χωρίς την συγκατάθεσή του) καθώς και αποσπάσματα από το ηλεκτρονικό ημερολόγιο τού θύματος, ενώ αυτά έπρεπε είτε να μην έχουν επιχειρηθεί, είτε στην τρέχουσα φάση να έχουν τεθεί στην υπηρεσιακή διάθεση των ανακριτών τής υπόθεσης αποκλειστικά. Με αυτήν την πρακτική καλλιεργείται δυστυχώς το κλίμα κοινωνικής αποδοχής τού απαράδεκτου προωθούμενου αφηγήματος, ενώ οι επίδοξοι τηλεοπτικοί "ντεντέκτιβς" καταγράφουν ποσοστά τηλεθέασης 50%, ικανοποιώντας την δημοσιογραφική τους στύση (και αυξάνοντας βεβαίως τα έσοδα από διαφημίσεις τών γνωστών ολιγαρχών, που μένονται τού κράτους και τής κοινωνίας) καταρρακώνοντας πάσα δεοντολογία, στα πλαίσια μιας αρρωστημένης φερόμενης και αγόμενης επί μιντιακής βάσεως αγέλης. 

    Πριν τεθούν κάποια πολύ βασικά δεδομένα, που βρίσκονται προ τού πέπλου,  καταθέτω εκ προοιμίου τα βασικά μου συμπεράσματα, που σχετίζονται με την ουσία, τα κίνητρα και τον τρόπο που έγινε το έγκλημα, για να προχωρήσω στην συνέχεια στην τεκμηρίωσή τους. Είμαι λοιπόν πεπεισμένος από λογικές διεργασίες, αφού επεξεργάστηκα το υπάρχοντα στοιχεία, στα οποία υπάρχει δημόσια πρόσβαση για τα κάτωθι προσωπικά μου συμπεράσματα, ξεκαθαρίζοντας ότι αυτά που ακολουθούν, αποτελούν υποκειμενικό προβληματισμό στα πλαίσιασ τού δημόσιου διαλόγου και δεν συνιστούν συγκριμένες καταγγελίες εναντίον οιουδήποτε επί νομικής, ποινικής βάσεως. Συνιστούν, τουλάχιστον επί τού παρόντως, εικασίες ως απόπειρα ερμηνειών απτών δεδομένων και δεν αποτελούν καθ' οιονδήποτε τρόπο μαρτυρία. Θεωρώ αυτονόητο, ότι η πραγματική ροή των γεγονότων μπορεί να είναι τελείως διαφορεςτική από τους προβληματισμούς, που καταθέτω εδώ. Πέραν αυτού δηλώνω, ότι ουδένα φοβάμαι κατά την διαδικασία τής άσκησης τού νόμιμου δικαιώματός μου, να επιχειρώ  αδέσμευτη αξιολόγηση δεδομένων, που έχουν τεθεί σε γνώση τής δημπσιότητος, να τα συνδυάζω στην συγκρότηση εικασιών και να τα θέτω ως υποκειμενική άποψη στην διάθεση τού δημοσίου διαλόγου επωνύμως. Ονομάζομαι Διονύσιος Κλαδάς τού Γεωργίου, διαμένω στο Βερολίνο και τυγχάνω μη εμβολιασμένος:

1. Ο Χαράλαμπος Αναγνωστόπουλος εικάζω, ότι δεν μπορεί να είναι ο κύριος δράστης τού φόνου. Συνεργάστηκε με τους δολοφόνους κάτω από καθεστώς ισχυρότατης πίεσης και εκβιασμών, που αφορούν την ζωή τού παιδιού του. Οι ένοχοι δεν εκτέλεσαν το βρέφος, με στόχο να επιτύχουν την περεταίρω υποταγή και συνεργασία του (όχι όμως συνεργεία) στα επόμενα κελεύσματά τους. Έχοντας οι ένοχοι πρόσβαση σε ανώτατα κέντρα αποφάσεων, συνενοήθηκαν με τον Αναγνωστόπουλο να προβάλλει την εκδοχή τής ληστείας, υποσχόμενοί του, ότι αυτή θα επικρατήσει ως το κλείσιμο τής υπόθεσης, δεδομένου, ότι η πλειοψηφεία των εγλημάτων τού οργανωμένου εγκλήματος παραμένει στην Ελλάδα χωρίς εξιχνίαση.

2. Ο Χαράλαμπος Αναγνωστόπουλος εικάζω, ότι συμμετείχε σε άκρως παράνομες διαμετακομίσεις, συμπεριλλαμβανομένων και φορτίων ναρκωτικών ουσιών. Την τέλεση αυτών των πράξεων δεν τέλεσε προφανώς για λόγους χρηματισμού, αλλά υπό καθεστώς εκβιασμού. Ένα ελικόπτερο μπορεί να πέσει λόγω μηχανικής βλάβης ευκολότερα από μια σκατόμυγα. Φρονώ, ότι το υπό πραγματεία έγκλημα λειτουργεί ταυτοχρόνως και ως προειδοποίηση προς άλλους επαγγελματικούς συναδέλφους του, που μεταφέρουν το ναρκωτικό δηλητήριο, εκεί που ξεσαλώνει το κοινωνικό κηφηναριό τής χώρας. 

3. Ο Χαράλαμπος Αναγνωστόπουλος αγαπούσε με τα ευγενέστερα τών αισθημάτων την σύζυγό του πριν την εκτέλεση της και το παιδί τους. Το γεγονός, ότι την ενυμφέφθη σε νεάρά ηλικία, θεωρώ ότι είναι το πιο φυσιολογικό και ότι πιο υγειές μπορεί να υπάρξει, εφόσον αυτό συμβαίνει υπό καθεστώς ισχυρού έρωτος. Ο παπούς μου ενυμφέφθη την γιαγιά μου σε ηλικία 16 ετών, χωρίς να είναι παιδόφιλος, ή να διακατέχεται από τάσεις διαστροφής. Υπήρξαν ένα ιδανικό ζεύγος εγγάμου βίου, που θαύμαζε και εκτιμούσε όλη η μείζων περιοχή. Το δεδομένο, ότι το νεαρόν τής ηλικίας τής Κάρολάιν σκανδαλίζει τις αισθήσεις κάποιων θεματοφυλάκων τής ηθικής, σχετίζεται με τα ισχύοντα σήμερα πεπτωκότα ήθη, που για να νυμφεφθεί κάποιος, θεωρείται νορμάλ να είναι σαράντα ετών, να έχει οργώσει προηγουμένως τούς οίκους ανοχής και να έχει διατελέσει τουλάχιστον επί διετία αντιπρόεδρος σε σύνδεσμο αλληλοβοηθείας ελτζιμπιντάδων.

4. Η Καρολάιν εγνώριζε για την συμμετοχή τού συζύγου της σε παράνομες δραστηριότητες, επειδή αυτός προέβει σε εξομολόγηση σε αυτήν, στα πλαίσια μεγάλης αγάπης και εμπιστοσύνης προς αυτήν. Πρόκειται για δυο υπάρξεις που συνδέονται με βαθύτατη καρμική σχέση. Διέπονται από το ίδιο ταμπεραμέντο, που καταγράφεται στην εν μέρη ερυθρόχρωμη τριχοφυία τους. Αυτή αποκαλύπτει έντονη επιρροή από τον πλανήτη Άρη, άρα πρόκειται για δυο μάχιμους πολεμιστές, που δεν διστάζουν να εκτεθούν σε κινδύνους. Η επιλογή τού συγκεκριμένου επαγγέλματος από τον Χαράλαμπο είναι εύλογη. Το γεγονός, ότι η Καρολάιν ασχολείτο με πολεμικές τέχνες, σε συνδυασμό με τα έντονα φιλόζωα αισθήματά της, αποκαλύπτουν τον συνδυασμό σκληρότητος και τρυφερότητος, που χαρακτηρίζουν ένα θήλυ νεαρό Τσε Γκουεβάρα. Η Κάρολάιν επιχείρησε να επιδράσει στον Χαράλαμπο, με στόχο να αποεμπλακεί αυτός από το εγκληματικό κύκλωμα. Αυτός διαπίστωσε στην πορεία, ότι το ένδυμα αυτό είχε επικολληθεί στις σάρκες του. Οι αδίστακτοι εγκληματίες δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτε. Τα αντίστοιχα κυκλώματα τον πλησίασαν και τού είπαν ότι γνωρίζουν. Και επεδή είναι "άνθρωποι με ήθος" και "ψυχοπονιάρηδες" θα τού έδιναν μια ευκαιρία, πριν προχωρήσουν στα "απαραίτητα" μέτρα. Με αυτόν τον τρόπο έθεσαν σε δράση τις πρακτικές μαύρης μαγείας, με το καλύτερο χειριστή τού είδους. ¨Ομως στα πρόσωπα με ισχυρό ήθος, όπως η μικρή αγριόγατα, η οποία εξήλθε των γεννητικών αδένων ενός Βρεττανού επαγγελματία υψηλόβαθμου πολεμιστή, οι μαγγανίες δεν πιάνουν. Η Καρολάιν έχει στο γεννέθλιο ωροσκόπιό της σύνοδο των πλανητών Άρη και Πλούτωνα. Δυο ενεργειακά ηφαίστεια σε εναγκαλισμό. Έχοντας δώδεκα χρόνια διαφορά με τον Χαράλαμπο ανήκουν και ποι δυο στο κινέζικο ζώδιο τού πονηρού όφεως.

5. Ενώ υπήρχαν προφανώς και άλλοι που γνώριζαν, η Καρολάιν ήταν αυτή που έτυχε προγραφής. Ήταν η πιο επικίνδυνη. Ο κατάλληλος που θα μπορούσε να προβεί σε αποκαλύψεις ήταν ο πατέρας της. Οπότε οι εγκληματίες θα είχαν στο σβέρκο την Ιντέλιντζες και την Μ16. Ας μην βιαστούν όμως οι μαγκιόροι να χαρούν. Κάθε βετεράνος έχει σώσει ζωές συναδέλφων και διαθέτει στο περιβάλλον του τουλάχιστον δέκα πιστά κουμπούρια. Οι Κινέζοι λένε: "Όταν σερβίρεις στον εχθρό σου μακαρόνια, φρόντισε να είναι κρύα".

6. Οι διωκτικές αρχές επέβαλλαν στον Χαράλαμπο Αναστασόπουλο, ο οποίος ενδιαφέρεται προς στιγμήν αποκλειστικά ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ, ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ, υπό καθεστώς πίεσης τον συμβιβασμό να ομολογίσει με αντάλλαγμα να τού επιβληθεί αναλογικά ποινή μικρότερης διαρκείας, αναγνωρίζοντας τα ελαφρυντικά τού μη προσχεδιασμένου εγκλήματος, που έγινε εν βρασμώ ψυχής, με στόχο την συγκάληψη των ενόχων. Εκτιμώ, ότι θα τον εξαπατήσουν, διότι η παρουσία του έξωθεν σωφρονηστικού ΄ιδρύματος θα μπορούσε να αποβεί επικίνδυνη για κάποιος υψηλά ιστάμενους.

7. Οι διωκτικές αρχές "ξέχασαν" και "παράβλεψαν" αρκετά. Ελπίζω κάποια γερόντια στα προάστια τού Λονδίνου να μην αλλάξουν μάρκα μπίρας. Η εξουσία θολώνει μυαλά. Αλλά "όποιος γελάει τελευταίος, γελάει καλύτερα". Και η τρέλα δεν αποδέχεται συγγνώμες.

Και για να μην μείνουμε σήμερα χωρίς βίντεο, παραθέτω δυο μαγνητοσκοπήσεις με συνεντεύξεις έμπειρων ποινικολόγων, που αναφέρονται σε "λάθη" και "παραλείψεις" των διωκτικών. αρχών. Κάποιοι εκτός Ελλάδος ίσως τα παρακολούθησαν ήδη και με μεταφραστή google. Και ίσως περάσουν κάποια χρονιάρα μέρα και από την γυναίκα τού Καραϊβάζ για καφέ. Αλλά είπαμε: Λίαν συντόμως θα μπει γενικότερα τάξη, διότι είναι γούστο και καπέλο μου (λευκού χρώματος). 

 

 
 


Διακόπτω προσωρινά τήν συνέχεια αυτής τής ανάρτησης σε αυτό το σημείο, παραπέπομποντας στην ιδιαίτερα σημαντική και αποκαλυπτική σειρά των 5ου, 6ου και 7ου σχολίου σε αυτήν την ανάρτηση.

Φυσικά θα επανέλθω, αφού επαναδιατάξω τα στοιχεία που έχω συλλέξει σχετικά, αλλά και τούς συλλογισμούς μου, βάσει αυτών που ανέφερα στο 8ο σχόλιο.

18 Ιουνίου, 2021

Η ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΚΑΡΤΑ - ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ Ο ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ ΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΑΦΗΓΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΙΚΡΑ ΝΕΡΑ


 

 


Παραθέτω σχόλιο που κατέθεσα τα ξημερώματα στο ιστολόγιο Διόδοτος

Εκτιμώ, ότι η ομολογία τού συζύγου δεν συμβάλλει στην διελεύκανση τού εγκλήματος, αλλά στην περεταίρω συγκάλυψή του. Αναμφίβολλα, αυτός ενέχεται στην όλη σκευωρία, όχι όμως ως ο κύριος δράστης, ή ο ηθικός αυτουργός. Το κίνητρο τής συμπεριφοράς του στην όλη υπόθεση μοιάζει να είναι η πρόθεση να σώσει το τομάρι του και την ζωή τού παιδιού, εφόσον τα μεγάλα κεφάλια τον απείλησαν, ότι εάν δεν συναινέσει, είναι προγραμμένοι και οι τρεις. Προφανώς οι Καρολάιν κάτι αντιλήφθηκε και προσπάθησε να τον πείσει να διακόψει την συνενοχή του σε κύκλωμα παρανόμων αερομεταφορών. Οι δράστες προφανέστατα βρίσκονται πολύ ψηλά. Η χώρα διοικείτο στο παρελθόν συγκαλυμμένα από την διεθνή και εγχώρια μαφία. Στην εποχή των τεράτων που διανύουμε, αυτό γίνεται για συγκεκριμένους λόγους απροκάλυπτα.

 

1. ΤΑ ΧΑΡΤΙΝΑ ΤΕΡΑΤΑ ΣΤΑ ΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΜΑΤΡΙΞ 

   Εχθές το απόγευμα αποφάσισα να συνέχισω την διαδικασία τών αναρτήσεων σε αυτήν την σελίδα, μετά από απουσία διαρκείας, ενώ προηγουμένως δεν σκόπευα κάτι τέτοιο. Όπως έχω συχνά καταθέσει στο παρελθόν, συμμετέχω στον δημόσιο διάλογο μόνον όταν κρίνω, ότι έχει ωριμάσει στην σκέψη μου κάτι, στο οποίο είναι σκόπιμο να γίνει μνεία. Κατά την τρέχουσα περίοδο θεωρώ ζητούμενο απόλυτης προτεραιότητος την σύγκρουση εναντίον της γενοκτονίας, που επιχειρείται με το βιολογικό όπλο των υποτιθέμενων εμβολιασμών για τον κορωνοϊό. Τα όσα μέχρι στιγμής ανέφερα τόσο εδώ και με σχολιασμούς σε άλλα ιστολόγια στο παρελθόν στα πλαίσια τής καμπάνιας ενημέρωσης, κρίνω ότι είναι από την πλευρά μου υπέραρκετά, ώστε, όποιος να προτίθεται να κατανοήσει περί τίνος πρόκειται, στο ποσοστό πού διαθέτει στοιχειώδη νοημωσύνη και δεν διακατέχεται από σύνδρομα επιπολαιότητος, φαύλης φιλαυτίας, προάσπισης των ξεροκόμματων που ρίχνει το μάτριξ, ή αυτοκτονικό ιδεασμό. Ο ζοφερός κίνδυνος τής περιόδου είναι η θανατηφόρα ανοησία αγέλης, που προωθούν οι επικυρίαρχοι. Δυστυχώς τα αγελαία πρόσωπα υπάρχουν παντού. Έτσι, ως οικοδόμος, φρόντισα να τοποθετήσω λοστάρια επάνω σε τραπέζια, ώστε να κατανοήσουν κάποιοι την αμέριστη συμπάθεια μου, απέναντι σε κάποιους, εργοδότες και μη, που προωθούν έμμεσα ή άμεσα εξαναγκαστικούτς εμβολιασμούς. Γνωρίζω κάλλιστα από το παρελθόν, ότι ο πλέον πειστικός θεσμός τού ισχύοντος συστήματος είναι το ψυγείο. (Όταν πρότεινα σε κάποιον να πλακώσει στις μπουνιές την γυναίκα του, εάν επιθυμεί να σώσει τον γάμο του, αυτός μου απάντησε, "ότι δεν μπορεί να το κάνει, διότι αυτή είναι πολύ καλή μαγείρησα και γι αυτόν τον λόγο την αγαπάει). Εκτός βεβαίως από το ψυγείο που διατηρούνται τα τρόφιμα για την γαστέρα, αγνοήθηκε εν πολλοίς, ότι κάποια στιγμή θα επέρχοντο και τα ψυγεία, που διατηρούν τα δηλητήρια γονιδιακής μεταλλάξεως. Επί πλέον, επειδή στα νιάτα μου έλαχε να μελετήσω και μπόλικο μαρξισμό, έχω κατανοήσει σε βάθος τήν διαπίστωση τού Μάρξ, ότι "το όπλο τής κριτικής δεν δύναται να ανατρέψει την κριτική τών όπλων".  Δυστυχώς, το έσχατο των επιχειρημάτων, αλλά συχνότατα και το πλέον πειστικό, είναι η φυσική βία. Επειδή προέρχομαι από στρατιωτική οικογένεια, που έχυσε στο παρελθόν όχι μόνον το αίμα της, αλλά και αυτό πολλών άλλων, αποφάσησα εδώ και 50 χρόνια, να αποφύγω με κάθε δυνατό τρόπο την χρήση βίας. Χρημάτησα επί μια δεκαετία ενεργό στέλεχος τού κινήματος αντιρρησιών συνείδησης, καθώς και τού αντιμιλιταριστικού κινήματος και τού κινήματος προστασίας τής ειρήνης. Πέθανε και ο πατέρας μου και η μητέρα μου, χωρίς να μπορέσω να τούς κλείσω τα μάτια. Προστάτεψα την ανθρώπινη ζωή αποφασιστικά, όπου μπόρεσα. Σε κάποιες περιπτώσεις με επιτυχία. Δεν προσμένω εύσημα, για πράξεις, που θεωρώ αυτονήτες. Αισθάσνομαι ευτυχής, όταν βλέπω το χαμόγελο στα πρόσωπα των ανθρώπων. Όμως παρόλα αυτά, οπλοφόρησα με ξίφος, όταν, ως Πρόεδρος τής Ελληνικής Κοινότητας στο Βερολίνο  συγκρούστηκα με ναρκέμπορους, που αποπειράθηκαν συστηματικά να πουλήσουν ναρκωτικά στην Ελληνική νεολαία. Απείλησα Γερμανούς αστυνομικούς, ότι θα τούς τσακίσω, σε περίπτωση που αδρανήσουν στο καθήκον τους να ματαιώσουν αξιόποινες πράξεις, που σχετίζονται με αδικήματα προώθησης ναρκωτικών ουσιών στον χώρο των Ελλήνων μεταναστών. Υποκλείνομαι μπροστά στον ανακριτή, που τίμησε το λειτούργημά του, όταν με κάλεσε να επαναλάβω την προφορική μου κατάθεση, βγαίνοντας από τον χώρο, για να κλεισει το (παρανόμως) λειτουργούν μαγνητόφωνο, διαμυνήοντας μου, ότι δεν χωρούν στις καταθέσεις στην εισαγγελία απειλές εναντίον κρατικών φορέων. Απεχθάνομαι την χρήση φυσικής βίας. Στα 48 χρόνια που ζω στο Βερολίνο, δεν έδωσα την παραμικρή αφορμή, ώστε να μεμφθώ από το έννομο κράτος, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων εδώ, σε αντίθεση με άλλες εθνότητες. Το μόνο πρόστιμο, που μού έχει επιβληθεί, είναι επειδή οδήγησα ποδήλατο επάνω σε πεζοδρόμιο. Πιστεύω ακράδαντα στην άνωθεν αρμονία και την θεία δικαιωσύνη, χωρίς να παρεμβαίνω με δυναμικό τρόπο στο έργο τής Νεμέσεως. Πλην όμως, δεν γνωρίζω, κατά πόσο θα μπορέσω να μην απασφαλίσω, σε περίπτωση που αποβιώσει, ή υποστεί ανήκεστο βλάβη στενός συγγενής μου σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά από διοχέτευση δηλητηρίου στο σώμα του. Γι αυτόν τον λόγο, όλο το προηγούμενο διάστημα επικεντρώθηκα στην προσευχή και στην δραστηριοποίηση τού πνευματικού μου δυναμικού. Λυπόμουν βαθύτατα, παρακολουθώντας στα στατιστικά στοιχεία την καθημερινή είσοδο των εκατόν πενήντα περίπου φίλων, που αποτελούν τον κορμό των επισκεπτών αυτής σελίδας, χωρίς να δύναμαι να ανταποκριθώ. Τούς ευχαριστώ από καρδιάς και τούς ζητώ ταυτοχρόνως συγγνώμη. Δεν ήμουν διατεθημένος να αναμασήσω οτιδήποτε σε διαδικτυακή βάση, ενώσω αισθανόμουν το χέρι μου να βαραίνει. Για να περιορίσω το χέρι μου, δεν χειρίστικα ούτε το πληκτρολόγιο. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΕΙΤΕ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΑ ΕΙΤΕ ΟΧΙ, ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΕ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ, ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΖΩ ΝΑ ΤΟ ΔΗΛΩΣΩ ΔΗΜΟΣΙΑ.

   Εχθές το απόγευμα συνέβει ένα "κλικ" στο μυαλό μου, σχηματίζοντας την εντύπωση, ότι είχα ολοκληρώσει το παζλ αναφορικά με κάποιες σημαντικές πλευρές τού ζητήματος επιβολής τού κορωνοϊού και των μετρων, που επιβλήθηκαν σχετικά. Τότε πήρα την απόφαση να δημοσιεύσω μια σχετική ανάρτηση και βάσει τής διαπίστωσης, ότι οι "ημέρες συσκότισης", την επιβολή των οποίων έχει προαναγγείλει η Συμμαχία των Αντιδυνάμεων εδώ και πολύ καιρό επίκειται, έκρινα ότι το πρόβλημα των υποχρεωτικών εμβολιασμών μοιάζει να έχει ημερομηνία λήξεως. Άρα μπορούσα να αποδεσμευσω εν μέρει τις πνευματικές μου δυνάμεις σχετικά. Κατά την διάρκεια όμως των επόμενων ωρών, ανακοινώθηκε η ομολογία τού Χαράλαμπου Αναγνωστόπουλου σχετικά με το έγκλημα στα Πικρά Νερά, η οποία επέφερε έντονη τρικυμία σκεπτικισμού στην όλη μου προβληματική. Οπότε θεώρησα επιβεβλημένο να προτάξω μια ανάρτηση περί αυτού.

    Οι επισκέπτες αυτής τής σελίδας γνωρίζουν, ότι είμαι αποφασιστικά αιρετικός. Καίτοι ακόλουθος τής Πλατωνικής Φιλοσοφίας, παραμένω γονυπετής έμπροσθεν τού "Αίροντος τας αμαρτίας τού κόσμου τούτου". Πιστεύω στην ύπαρξη Σωτήρος, που εντοπίζω στην Συνείδηση Ιησού Χριστού. Οι χαρακτηριστικές ιδιότητες, που αναγνωρίζω στο Αρχέτυπο τού Σωτήρος είναι η απεριόριστη αγάπη προς την ανθρωπότητα και η άνευ όρων ετοιμότητα αυτοθυσίας υπέρ τής σωτηρίας της. Οι Μυστικοί Πατέρες τής Εκκλησίας δίδαξαν, ότι ο άνθρωπος πλάστηκε με αρχέτυπο τον Χριστό. Άρα μέσα στην φλέβες και στις αρτηρίες μας έχει διαχυθεί τόσο η κλήση, όσο και η κλίση να αφιερώσουμε σύνολη την ύπαρξή μας στο Πνεύμα του. Κατά την γνώμη μου, η Σωτηρία δεν αφορά κάποια θολή ατομική σωτηρία τής ψυχής, αλλά τον Φωτισμό τής σύνολης υπάρξεώς μας μέσω τής μετανοίας, η οποία δεν επέρχεται στιγμιαία, αλλά συνιστά πρόκληση τού σύνολου βίου.

 
"ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ". Πίνακας που ζωγράφησα στα τέλη της δεκαετίας τού '80.

    Κατά συνέπεια, εφόσον επιθυμούμε να συμβάλλουμε στο να αίρονται οι αμαρτίες τού κόσμου, αρμόζει να συμβάλλουμε και στο να αποδομούντραι τα στερεότυπα, που σε μαζική κλίμακα διοχετεύει ο κοινωνικός μύθος. (Ομολογώ παρεπιπτόντως, ότι αυτόν τον πολύ σημαντικό όρο έμαθα από τον Τάσο Λιγνάδη, όταν ήμουν μαθητής του. Άρα ακόμη και από αυτόν αποκόμισα κάτι χρήσιμο, έστω κι αν στην συνείδησή μου αυτός αποδείχθηκε "δάσκαλος από την ανάποδη", δείχνοντας με το παράδειγμά του αυτά, που καλούμαι να αποφύγω και όχι να μιμηθώ). Αμφισβητώντας όμως τα πάγια τού Σπηλαίου, μοιραία θα έλθουμε σε σύγκρουση με τούς Δεσμώτες, οι οποίοι θεωρούν κατ' αποκοπήν τους εαυτούς τους, όχι μόνον ελεύθερους, αλλά συχνότατα και αποφασισμένους προασπιστές τις ελευθερίας εν γένει. Δεν γνωρίζω κατά πόσον επέτυχα κάτι ανάλογο. Αυτό θα το κρίνουν οι επισκέπτες. Όμως ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει, ότι συχνότατα δεν δίστασα να συγκρουστώ με τις ισχύουσες αντιλήψεις, όπως όταν π.χ.:
 
- Έκανα εκτενώς αναφορά στις ανθρωποθυσίες στην σύγχρονη εποχή πριν από μια δεκαετία, όταν αυτό το δεδομένο εθεωρείτο αποκύημα αρρωστημένης φαντασίωσης συνομωσιολογικού χαρακτήρα.
 
- Όταν έκανα αναφορά στην συμφωνία των Πρεσπών, υποστηρίζοντας τις σχετικές προθέσεις τού Νίκου Κοτζιά και της αντίστοιχης ομάδας τεχνοκρατών στο υπουργείο εξωτερικών. Έγραφα τότε, ότι ο Κοτζιάς διέπεται μεν από τις ευγενέστερες των προθέσεων και έχει καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση, είναι όμως πρακτικά άνθρωπος χωρίς συνεκτική πολιτική σκέψη και άγεται από αυταπάτες. Έχοντας μακρά θητεία σε ηγετικές θέσεις τού ΚΚΕ, η σκέψη του έχει υποστεί βαρύτατη καθίζιση, σε ένα χώρο, που προωθεί συστηματικά δογματικά στερεότυπα με ξύλινη γλώσσα και έχει καταστεί φυτώριο κρετινισμού.  Δεν είναι διόλου τυχαίο, ότι ακριβώς αυτές τις ημέρες έχουν βγεί και φωνασκούν όψιμα κάποιοι αυτοοριζόμενοι θεματοφύλακες τών εθνικών δικαίων απαιτώντας τήρηση τής συμφωνίας των Πρεσπών, με αφορμή τα νέα ευρωνομίσματα των σκοπίων και τις φανέλες της εθνικής τους ομάδας. Το ίδιο έκανε εξ άλλου και ο Κοτζιάς, ως αρχιτέκτων τού κειμένου τής συμφωνίας. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΔΕΝ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΟ ΚΑΝΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΡΗΘΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ, ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΑΛΠΤΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ. Η όλη μασκαράτα είχε ως αποκλειστικό στόχο την σαλαμοποίηση τού ονόματος, διαδικασία, που δεν κατανόησε τότε ούτε ο Κοτζιάς, ούτε το επιτελείο του. Ο Νικόλας μπορεί να διάβασε στο παρελθόν τόνους κιτάπια για τον ιμπεριαλισμό, ποτέ όμως δεν κατανόησε την φύση και την πονηρία του. Οι θέσεις μου αναφορικά με την συμφωνία των Πρεσπών στάθηκαν αφορμή για να κακοχαρακτηρισθώ και να κατηγορηθώ από πολλούς ανθρώπους, που θεωρώ πρόσωπα καλής θελήσεως. Δεν τους κρατάω κακία, διότι δεν θεωρώ την ανωριμότητα αδίκημα, αφόσον υπάρχουν αγνές προθέσεις. Όμως, από αυτήν την θέση τούς προειδοποιώ τώρα: Καρντάσια από εδώ και στο εξής σταματάω να μιλάω με μισόλογα. Εδώ το μάτριξ το επόμενο διάστημα θα δεχθεί αμφισβήτηση χωρίς τήρηση προσχημάτων. Εάν αντέχετε κοπιάστε. Εγώ πάντως αντέχω. Πείτε ότι θέλετε, γράψτε ότι επιθυμείτε. Θα λάβετε όμως απαντήσεις. Αλλιώς υπάρχουν και άλλα ιστολόγια, πιο συμβατά απέναντι στα κυρίαρχα στερεότυπα.

- Κάποια επιθέση στα σχόλια δέχθηκα και στην πρόσφατη ανάρτηση για τον Δημήτρη Λιγνάδη. Δεν με ενοχλεί στο ελάχιστο η άλλη άποψη, όποια κι αν είναι αυτή. Αντιθέτως πιστεύω στον εποικοδομητικό ρόλο τής κριτικής αμφισβήτησης και στον διάλογο. Αυτό που με ενοχλεί, είναι η ειρωνεία και δεν σκοπεύω να κατέρχομαι στο επίπεδό της, γι αυτό τον λόγο δεν τοποθετούμαι σε ανάλογα σχόλια. Η προσέγγισή μου στο ζήτημα τού Δημήτρη Λιγνάδη ήταν τελείως διαφορετική από όσα γράφτηκαν στο διαδίκτυο. Μπορεί να σφάλω, δεν θεωρώ σώνει και καλά, ότι μπορώ να εγείρω ιδιοκτησιακές ιδιότητες απέναντι στην ορθότητα. Η αποψή μου είναι, ότι ο Δημήτρης Λιγνάδης δεν είναι το αυτόβουλο τέρας, όπως θεωρεί η επικρατώσα λογική, αλλά είναι και αυτός θύμα συγκεκριμένων μηχανισμών, που μετατρέπει τούς ανθρώπους σε κτήνη και που δρούν εν κρυπτώ και εξακολουθούν να βρίσκονται πέραν τής δημόσιας προσοχής. Εναντίον αυτών στρέφω κυρίως τις προσπάθειές μου. Κρίνω, ότι δυστυχώς η κοινή γνώμη στην Ελλάδα θρέφεται με ψυχολογία αρένας και διέπεται από συμπλεγματικά σύνδρομα. Έχει ανάγκη τής ύπαρξης ψευδών τεράτων, διότι ποτέ δεν αποτόλμησε στην συντριπτική της πλειοψηφία να συγκρουσθεί με τα πραγματικά τέρατα. Εξακολουθούμε να θεωρούμε την ρυπαρή κουλτούρα των ρωμαίων δουλεμπόρων και της πλέμπας των πελατών "clienti", που έσερνε πίσω της, ως υποτιθέμενη συνέχεια τού Κλασσικού Ελληνικού Πολιτισμού. Ο Αυτοκράτωρ, που κατήργησε το ξερατό τών μονομαχιών στο κωλοσαίο, που άνοιξε τα θέατρα στις γυναίκες και που γέμισε την Ρώμη θέατρα και γυμναστήρια ήταν ο Νέρων. Υποκλείνομαι ενώπιόν του. Σας καλώ να μελετήσετε τούς ιστορικούς συγγραφείς. Σας εγκαλώ επίσεις να μελετήσετε τα έργα τού Πλουτάρχου από τού "Παράλληλους Βίους" "Λυκούργος - Νουμάς" και "Αγησίλαος - Πομπίηος" και σύντομα θα επανέλθω. 



2. ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ
 
     Δεν τυγχάνω φίλος τών καρτών ταρώ και ουδέποτε έχω προβεί σε χρήση αυτών με στόχο την πρόγνωση. Όμως ενδιαφέρομαι γενικότερα για τα σύμβολα, προσπαθώ να τα μελετάω και να αποκωδικοποιώ το περιεχόμενο τους και τις προθέσεις αυτών που τα προωθούν, ανεξαρτήτως από πού αυτά προέρχονται. 
      Όταν πληροφορήθηκα την ομολογία τού Χαράλαμπου Αναγνωστόπουλου, αυθόρμητα ήλθε στον νου μου η δωδέκατη κάρτα ταρώ, που παριστά τον λεγόμενο "κρεμασμένο". Ψάχνοντας στο διαδίκτυο για την ερμηνεία αυτής τής κάρτας, διαπίστωσα, ότι οι θιασώτες τού ταρώ την ερμηνεύουν τελείως διαφορετικά από ότι εγώ. Πέραν τής υποκειμενικής νοηματοδοτήσεως των συμβόλων από τον εκάστοτε χρήστη τους, η οποία αναμφίβολα τα χρωματίζει με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά και κατά συνέπεια προσάπτει σε αυτά διαφορετικές ιδιότητες και ενέργειες (όπως πχ. συμβαίνει με το δικέφαλο αετό, ο οποίος ήτο σύμβολο των "Βυζαντινών" - δηλαδή τής Ρωμανίας - αλλά ταυτοχρόνως κάνει χρήση αυτού τού συμβόλου και ο τεκτονισμός) διαβλέπω στα σύμβολα και ένα αυτοδύναμο νόημα, προερχόμενο από την συγκεκριμένη συγκρότησή τους, πέραν των διαφορετικών υποκειμενικών προσδιορισμών τους.
      Συμφώνως προς το αισθητήριό μου, ο κρεμασμένος τής δωδέκατης κάρτας συμβολίζει τρεις διαφορετικές οντότητες μέσα στο σταυρόλεξο των απορρειών μου. 
1. τον Χαράλαμπο Αναγνωστόπουλο
2. την κοινή γνώμη
3. εμένα τον ίδιο.
    Ο κρεμασμένος αυτής τής παράστασης δεν είναι απαγχονισμένος. Είναι κρεμασμένος από το δεξιό πόδι και βρίσκεται εν ζωή. Τα χέρια του βρίσκονται πισθάγγωνα σχηματιζοντας ανεστραμμένο τρίγωνο. Προφανώς είναι δεμένα. Με κρεμασμένο το ένα πόδι και δεμένα τα χέρια πισθάγκωνα, τού έχει επιβληθεί μια δυσμενής στάση, ενώ αδυνατεί να μετακινηθεί και να πράξει. Πλην όμως, διαθέτει δυο σημαντικές ελευθερίες. Το αριστερό πόδι του είναι ελεύθερο, οπότε προφανώς αυτός οικειοθελώς το φέρνει σε στάση, ώστε να σχηματίζεται ανεστραμένο τέσσερα. Η δεύτερη ελευθερία του αφορά την πνευματική του διαύγεια. Φέρει φωτοστέφανο. Όμως ένεκα τής ανεστραμένης στάσης του βλέπει ανεστραμμένα. Ως κρεμασμένο κάποιοι τον υποχρεώνουν σε μη αρεστή και δύσκολη στάση, ανααστρέφοντας την οπτική του. Αυτός δεν μπορεί να αντιδράσει πρακτικά άμεσα, πέραν από το να θέσει σε κίνηση τις νοητικές και πνευματικές του δυνάμεις, αλλά και την ενεργό δύναμη των συμβόλων. Με την θέση που επιλέγει για το αριστερό πόδι του, θέτει υπέρ άνω τού ανεστραμμένου τριγώνου το τέσσερα, ως σύμβολο τής ιεράς τετρακτύος. Ας μην παραβλέψουμε, ότι στην αριστερή πλευρά ανάγεται το συναίσθημα, το ασυνείδητο και οι ψυχικές δυνάμεις. Καθώς και ότι, το ανεστραμμένο τρίγωνο αποτελεί το ήμυσι ενός δυαρχικού συμβόλου, το οποίον έχει ευρεία συμβολική χρήση στον ελευθεροτεκτονισμό.
     Κατά την γνώμη μου, αυτή η παράσταση ταιριάζει ακριβώς σε κάποιον που ομολογεί κάτω από πίεση, παρουσιάζοντας μια ανεστραμμένη, δηλαδή παραμορφωμένη, απόδωση τής πραγματικότητος. Και επειδή πλέον, βάσει των σχετικών δημοσιευμέτων που ανάγνωσα πριν μια ώρα, δεν εικάζω απλά, αλλά ισχυρίζομαι απερίφραστα, ότι εκτιμώ, πως ο Χαράλαμπος Αναγνωστόπουλος πιέστηκε να κάνει μια ψευδή ομολογία, πάντοτε με βάση το καρότο και το μαστίγιο, όπως εκτιμώ ότι κλιμακώθηκαν και οι προηγούμενες επιλογές του. Αυτές αφήνουν να διαφαίνεται, ότι τού επιβλήθηκαν συμβιβασμοί με συνδυασμό απειλών με προσφορές και ψευδείς υποσχέσεις, που υποχρεώθηκε να αποδεχθεί ο Αναγνωστόπουλος εκών άκων.
     Εκτιμώ, ότι αυτά που έχουν συμβεί, επαρκούν για να στοιχειοθετηθεί ήδη το εγκληματολογικό περίγραμμα αυτής τής υπόθεσης. Όχι μόνον θέτοντας ερωτηματικά, αλλά προβαίνοντας σε ερμηνείες. Δεν τυγχάνω εγκληματολόγος, παρόλο που έχω επανειλημμένα δηλώσει, ότι οι προσφιλέστερες μελέτες μου αφορούν τα έργα τού Πλάτωνος και τού Άρθουρ Κόναν Ντόυλ. Θεωρώ όμως τον εαυτό μου δόκιμο συνωμοσιολόγο και αυτός ο κλάδος συνιστά την θεωρητική μητέρα τής εγκληματολογίας. Εάν παρατηρήσουμε αυτά που σπρώχθηκαν σκόπιμα από συγκεκριμένες πλευρές στην δημοσιότητα, που παρά την φαινομενική ασύμβατη διαφορά μεταξύ τους διαφαίνονται να ανήκουν σε ενιαίο κάδρο σχεδιασμού, η εντύπωση που αποκομίζουμε είναι συγκεχυμμένη. Εάν όμως προσπαθήσουμε να τα εντάξουμε σε ένα ενιαίο λειτουργικό πλαίσιο, στην θέση και με την σειρά που η λογική μάς οδηγεί, συγκροτείται μια παράσταση, η οποία, έστω κι αν δεν είναι πλήρως ευκρινής, αποδίδει την ποιότητα των συμβάντων τουλάχιστον στις γενικές γραμμές τής όλης πορείας.

    Ο δεύτερος, στον οποίον ταιριάζει η παράσταση τού κρεμασμένου είναι η κοινή γνώμη, η οποία αγόμενη και φερόμενη από τα αφηγήματα τού κοινωνικού μύθου διέπεται από ανεστραμμένη πρόσληψη των ειδόλων που προβάλλονται.
 
    Αλλά και εγώ είμαι κρεμασμένος. Εισερχόμενος εκουσίως σε ανάστροφη στάση, αντικρύζω τον κρεμασμένο όχι πλέον ανάστροφα, αλλά σε ορθή στάση.



3. ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΑΥΤΟΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟ ΣΤΙΛΕΤΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΚΑΤΑΠΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΨΟΥΛΑ ΜΕ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ. ¨Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ: ΠΩΣ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΦΟΝΟΣ ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΚΑΡΜΠΟΝ Ή ΦΩΤΟΤΥΠΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΟΣ

   Διέκοξοψα την συγγραφή τού παρόντος κειμένου μέχρι σήμερα στις 19:30 (ώρα Γερμανίας) για να ενημερωθώ σχετικά με όσα διοχετεύθησαν στο διαδίκτυο ενδιάμεσα. Διαπώστώνω λοιπόν, ότι κάποιοι (ούχ ολίγοι και ουκ αμεληταίοι) ελκύονται προς την βασική μου θέση, που εξέφρασα στο ιστολόγιο Διόδοτος κατά την πρώτη πρωινή και εννέα πρώτα λεπτά ώρα, ΟΤΙ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΙΚΡΑ ΝΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΩΣ ΚΙΝΗΤΡΟ ΤΟ ΠΡΟΒΑΛΛΟΜΕΝΟ ΣΥΖΥΓΙΚΟ ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΝ ΒΡΑΣΜΩ ΨΥΧΗΣ. Πέραν αυτού όμως διαπιστώνω, ότι άπαντα τα επίδοξα "λαγωνικά εκτός διωκτικών αρχών" εξακολουθούν να παραβλέπουν τον βασικότερο των παραγόντων, που στοιχειοθετούν το έγκλημα, προσπερνώντας στην ουσία - όχι τόσο το πραγματικό κίνητρο, το οποίον είναι προφανές και σχετίζεται με παράνομες διαμετακομές μέσω ελικοπτέρου - ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ, εξακολουθώντας στην ουσία να αναπαράγουν την λο0γική κοινωνικού κανιβαλισμού στα πλαίσια ψυχολογίας αρένας.

   Πριν προχωρήσω στην παράθεση των αποψεών μου, τόσο αναφορικά με το κίνητρο τού εγκλήματος, όσο και αναφορικά με τον τρόπο, που αυτό κλιμακώθηκε και εκτελέστηκε, επιθυμώ να τονίσω εκ προοιμίου ένα βασικό δεδομένο, καθώς και μια διαπίστωσή μου:
 
    1. Ουδέποτε επιδίωξα εύσημα, η διεκδίκησα κάποια ιδιαίτερη ιδιότητα για ότιδήποτε έχω αναφέρει επί σειρά αρκετών ετών εδώ, αν και φρονώ, ότι σε πλείστες όσες αναφορές μου υπήρξα ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΩ πρωτοποριακός. Κάποιες από αυτές αποτελούν ενδιαμέσως κοινό τόπο. Άλλες όμως πολλές δεν έχουν τύχει κοινής αποδοχής, με αποτέλεσμα αναφορικά με αυτές να μην θεωρούμαι πρωτοπορειακός, αλλά απλά ιδιόρρυθμος, ή και αφελής ή κακόβουλος. Αυτό δεν με ενδιαφέρει στο ελάχιστο, καθότι όπως συχνά τόνισα, δεν επιδιώκω αποδοχή, ή προσποριρισμό συμπάθειας. Παραμένω ένας πανευτυχής ανθρωπάκος, χωρίς ζητούμενο για την πάρτη του, στα πλαίσια τής πνευματικής και υλικής μου πενίας, που συνθέτουν τον ευγενή πλούτο, εντός του οποίου αγάλλομαι, σε συνθήκες αγωνίας και μάχιμης ετοιμότητος για τα επερχόμενα. Άρα, η αναφορά που ακολουθεί, δεν γίνεται από προσωπικά ελατήρια. Στις 1:09 η ώρα, που κατάθεσα το εν λόγω σχόλιο, ΟΥΔΕΙΣ ΕΙΧΕ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΤΗΝ ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΕΚΔΟΧΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΦΟΝΟΥ, ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΣΕ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΖΙΚΑ ΜΕΣΑ, ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΑΡΕΝΑΣ, ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΕΝΟΣ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΑ ΨΥΧΙΚΑ ΠΟΡΩΜΕΝΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ. Τα ουρλιαχτά στο διαδίκτυο του τύπου "Κρεμάστε το τέρας!" κατάκλιζαν το διαδίκτυο. ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΕΙ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΔΙΑΓΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΡΥΠΑΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ  ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

   Πριν καταθέσω το εν λόγω σχόλιο στον ΔΙΟΔΟΤΟ, το έστειλα δέκα λεπτά πριν στην κεντρική σχετιζόμενη ανάρτηση τού Makeleio.gr. Όπως και το προηγούμενο σχόλιό μου, καίτοι εστάλη επωνύμως συμπεριλαμβανομένου και τού πατρονύμου, για λόγους αποφυγής συγχύσεων, συνοδεία τής διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αυτής τής σελίδας, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΓΝΑΔΗ (το οποίο ενσωμάτωσα σε προηγούμενη ανάρτηση) ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ. Δεν γνωρίζω, κατά πόσο "η αλήθεια τού λαού", την διεκδίκηση τής προβολής τής οποίας εγείρει ο προσφιλέστατος Στέφανος Χίος, βρίσκεται στην περίπτωση τού χειρισμού τών σχολίων στην αυθαίρετη ευχέρεια αυτού, που έχει ορισθεί ως διαχειριστής σε αυτά. Έχω τονίσει και στο παρελθόν, ότι τρέφω απεριόριστη εκτίμηση απάναντι στον Στέφανο Χίο και βαθιά εκτίμηση στην δημοσιογραφική προσφορά του. Τονίζω τον προσδιορισμό "δημοσιογραφική". Πλην όμως καθόλη την διάρκεια τής χθεσινής ημέρας το ΜΑΚΕΛΕΙΟ αναπαρήγαγε με την αρθρογραφία του άκριτα το αφήγημα περί τού "τέρατος συζυγοκτόνου", που είχε προηγουμένως πλασσάρει η αστυνομία, τα μαζικά μέσα, αλλά όπως θα δούμε στην συνέχεια πλάσσαραν οργανωμένα και υποκινούμενα τα καθίκια τού Τζωρτζ Σώρος. Ευτυχώς, στo σημερινή προβολή τού πρωτοσέλιδου της εφημερίδας ΜΑΚΕΛΕΙΟ γίνετυαι έντονη αναφορά (με ευαίσθητη καθυστέρηση) στο μόνο κίνητρο του φόνου, που μπορεί να έχει λογική βάση.

    Πλην όμως, στα πλαίσια της συμμετοχής του σήμερα στο ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ τού τηλεοπτικού σταθμού Arte επικέντρωσε ο Στέφανος Χίος όλο το μένος του ενάντια στον φερόμενο ως κύριο δολοφόνο Χαράλαμπο Αναγνωστόπουλο, αναφερόμενος σε διαδικασίες διεξαγωγής τού φόνου με τελείως ανεπαρκή τρόπο, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΑΡΧΙΜΑΣΩΝΟΥ ΥΠΝΩΤΗΣΤΡΙΑΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΟΥ ΦΟΝΟΥ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ. Αναμφίβολα, εάν δεχθεί κάποιος τα πυρά τού παρακράτους στον λαιμό, είναι διαδικασία, που τον αναδεικνύει σε αδιαμφισβήτητο Ήρωα. Ο Ηρωϊσμός είναι σπανιότατο χάρισμα, που χρειάζεται η ταλαίπωρη χώρα μας επιγόντως και ενώπιον τού οποίου, πας άνθρωπος με συνείδηση υποκλείνεται με αισθήματα υψηλού θαυμασμού και βαθιάς ευγνωμοσύνης. Παρόλα αυτά, ο αδιαμφισβήτητος Ηρωϊσμός και η ιδιότητα ενός άριστου Δημοσιογράφου με τεράστια κοινωνική προσφορά, δεν επαρκούν, για να είναι κάποιος επαναστάτης. Όπως έχω τονίσει και στο παρολθόν, η ιδιότητα τού επάναστάτη, ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ. Εάν δεν κλάψουν απάνω στους ώμους του κάποια γερόντια, που έκαναν προηγουμένως τριάντα χρόνια εξορία, εάν δεν αντιμετωπίσει σε καθοδηγητικά όργανα φορέων, που ευαγγελίζονται ανατροπή, τους χαφιέδες και τούς προβικάτορες, που έχει παρεισφρύσει το κατεστημένο, εάν δεν στρώσει την κωλάρα του κάτω για να μελετήσει μερόνυχτα επί δεκαετίες, εάν δεν κοιμηθεί στο ίδιο κρεβάτι με το ανώτατο επιτελικό στέλεχος της 17ης Νοέμβρη, που ως είναι φυσικό, ως προβοκάτορας, που διαθέτει άνωθεν προστασία διαφεύγει την σύλληψη και εάν δεν τού έχει παίξει προηγουμένος αυτός και μπουζουκάκι για να τον νανουρίσει, εάν δεν έχει κλάψει στα κελιά των γεροντάδων, που αφιέρωσαν μια ζωή στο κομποσκίνι, επαναστάτης δεν γίνεται.


   2. Η αστυνομία με το συγκεκριμένο αφήγημά της για το έγκλημα, έχει κατά την γνώμη μου ΑΠΑΞΙΩΘΕΙ ΠΛΗΡΩΣ, διότι ΕΜΦΑΝΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΤΑΙ ΣΥΓΚΑΛΛΥΨΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΝΟΧΩΝ. Πρόκειται για την ίδια αστυνομία, που απότυχε να βρεί μέχρι σήμερα το παραμικρό ίχνος για την δολοφονία τού Σωκράτη Γκιόλια. Πρόκειται για την ίδια αστυνομία, που προώθησε το αφήγημα, ότι την δολοφονία της υπαλλήλου τού ΣΔΟΕ Δώρας Ζέμπερη, στην φάση, που το σκάνδαλο των PARADISE PAPERS όργωνε, διέπραξε με είκοσι και βάλε κτυπήματα με μαχαίρι, κάποιος με κίνητρο "να της κλέψει το κίνητο τηλέφωνο, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης αυτοκινήτου BMW, ο οποίος είχε στο παρελθόν φυλακιστεί και ήταν τοξικομανής, τουτέστιν άκρως εκβιάσιμος.

    Ως είναι επόμενον, στην συνέχεια θα θέσω υπό εξέταση, με βάση την δική μου λογική ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ,  τα οποία έχουν έντεχνα σπρωχτεί στην δημοσιότητα, επιχειρώντας να συνθέσω το παζλ, σχετικά με τον λεγόμενο "σύζυγο τέρας", ο οποίος κατά την εκτίμησή μου δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα εκβιαζόμενο γουρουνόσκυλο μέσα στην φάρμα των πραγματικών τεράτων.

 

 3. ΜΑΣΟΝΙΑ - ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΝΑ 

Το πρώτο που φρόντισα να εξετάσω μετά την ανακοίνωση τού αφηγήματος, είναι ο τρόπος, που τα πιστά λυκόσκυλα μασόνων, ΜΚΟ, μισθωμένων ελτζιμπιντάδων, καθώς και των υποτακτικών κάποιων "υπέρ άνω πάσης υποψίας" δημοσίων παραγόντων διοχετεύθηκαν στην συγκρότηση τού πνεύματος αρένας σε όλους αυτούς, που από θέσεως καναπέ ήταν σκόπιμο να παρασκευαστούν ανάλογα, ώστε να διοχετεύσουν το εσωτερικό τους δηλητήριο στην ατμόσφαιρα:

    Επιστρατεύτηκε μέχρι και η πεθερά, που είχε σφάξει τον γαμπρό της προ αμνημονεύτων χρόνων, με στόχο να πέσει αίμα στην αρένα. Και γενάται το ερώτημα: Η ανάλυση που ακολουθεί, γίνεται από εγκληματολόγο, ψυχολόγο, ή από κυπουρό, που στράβωνε βέργες, για να κατασκευάσει το μύθευμα τού "δημοκρατικού τόξου";

 

Επί πλέον γενάται το ερώτημα, εάν στην περίπτωση τού αφηγήματος σχετικά με τον φερόμενο φόνο μιας συζύγου, που δολοφονήθηκε από τον συζυγό της, διοργανώνουν δημόσια διαμαρτυρία οι εμάντσες, στην περίπτωση τής πεθεράς και τής κόρης της, που έσφαξαν τον γαμπρό και που αναφέρεται στο προηγούμενο βίντεο, τι πρέπει να κάνουμε οι άντρες; Πρέπει να ιδρύσουμε σύνδεσμο καταπιεσμένων ανδρών, για να διαδηλώνουμε ενάντια στις πεθερές; Για τον ρόλο τής μεγαλομασόνου υπνωτήστριας, που παραβρέθηκε το βράδυ τής νύκτας τού φόνου στο χώρο του εγκλήματος, που τελέστηκε ενώσω το θύμα βρισκόταν σε ύπνο, δεν αναρωτήθηκαν οι εν λόγω οργίλες κυρίες; Πέραν τούτου, ως έχω ααναλύσει σε πρόσφατη ανάρτηση, τον ηγετικό ρόλο στα εωσφορικά τάγματα έχουν ιέρειες. Οι άρενες τέκτονες θεωρούν τους εαυτούς τους ευνούχους, ώς οι αυτοευνουχισμένοι ιερείς της κυβέλης και της αστάρτης, εξ ου και το σύμβολο τού "ανδρόγυνου", στο οποίον αποδίδουν μεγάλες τιμές. Όταν παραιτήθηκε από την ηγεσία της μεγάλης στοάς λόγω ηλικίας ο μέγας διδάσκαλος Τζατζόπουλος, οι "αδελφοί" τού δώρησαν ένα ειδωλείδιο τού "ανδρογύνου".

Θεσσαλονίκη: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας γυναικείων οργανώσεων για τη δολοφονία της Καρολάιν (φώτο-βίντεο)

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/995658_thessaloniki-sygkentrosi-diamartyrias-gynaikeion-organoseon

Πορεία στην Πάτρα για τη δολοφονία της Καρολάιν στα Γλυκά Νερά  

https://www.pronews.gr/koinonia/995766_poreia-stin-patra-gia-ti-dolofonia-tis-karolain-sta-glyka-nera-foto 

Μεταβαίνοντας στην εγκληματολογική διάσταση τού δράματος, ο σημαντικότερος εντοπισμός που κάνω ευθύς εξ αρχής, είναι, ότι αυτή η υπόθεση απόκτησε ήδη εν τω γεννάσθαι συνωμοσιολογική διάσταση και μάλιστα, όχι από κάποιον επίδοξο συνομωσιολόγο, αλλά από τον χώρο ακριβώς, που όχι μόνον οι ομολογημένοι συνομωσιολόγοι αλλά πάντες οι υποψιασμένοι θεωρούν ΡΙΖΑ ΤΗΣ ΕΔΡΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΜΩΣΙΩΝ: ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΟΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Η παρέμβασή της με δημοσιοποίηση εσωτερικού εγγράφου, που αφορούσε την αποπομπή τής φερόμενης ως ψυχολόγου της δολοφονημένης Καρολάιν κυρίας Ελένης Μυλωνοπούλου, από την πρώτη ημέρα που δημοσιεύθηκε η δολοφονία, έπεσε "ευκαίρως ακαίρως" ως κερυνός εν αιθρία. Το γεγονός καθ' εαυτό είναι άκρως παράξενο για τρείς λόγους:       

1. Ο τεκτονισμός, ως μυητικό τάγμα, που ακολουθεί κανόνες άκρας εχεμύθειας, όπου η γνώση διαφυλάσσεται (ή αποκαλύπτεται, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται) βάσει τού μυητικού βαθμού ενός εκάστου συμμετέχοντος, αποφεύγει αυστηρά και εκ συστήματος να προβαίνει σε δημόσιες αποκαλύψεις, που αφορούν ζώντα μέλη, με εξαίρεση αυτούς που εκπροσωπούν κατά περίπτωση την στοά σε διάφορες εκδηλώσεις. Σε αυτές είναι οι ίδιοι, που αρθρώνουν συγκεκριμένοι εκφορά και όχι άλλοι περί αυτών. Αν και ασχολούμαι ως συνομωσιολόγος εδώ και τριανταπέντε χρόνια με αυτήν την προβληματική, δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μου καμία άλλη έγγραφη δημοσιοποίηση εσωτερικού κειμένου, που να αφορά κάποιο μέλος.   

2. Η στοά διαφυλάσσει το απροσπέλαστο ινγκόκνιτο τών θεμάτων που την αφορούν από κάθε δημόσια πρόσβαση. Η παρουσία της σε δημόσιους χώρους γίνεται σπανίως και έχει αποκλειστικά προπαγανδιστικό χαρακτήρα, με στόχο να πείσει την δημόσια γνώμη, ότι πρόκειται για μια εταιρεία, που οργανώνει φιλανθρωπικό έργο και απεργάζεται την καλυτέρευση τών μελών της ως προσωπικότητες. Χαρακτηρίζει μάλιστα τούς μη ανήκοντες σε αυτήν ως "βέβηλους", άρα μιαρούς, που δεν δικαιούνται κατ' ουδένα τρόπο να ακομπάνε τα "ιερά" δεδομένα της. (Είναι γνωστό επίσης, ότι οι στοές οργανώνουν "ανοικτές" εκδηλώσεις, στις οποίες συμμετέχουν και μη μέλη. 'Όμως η πρόσβαση σε αυτές είναι άκρως επιλεκτική, άρα έχει αποκλειστικό χαρακτήρα). Η συνειδητή διοχέτευση στην δημοσιότητα ενός εσωτερικού εγγράφου, που αφορά κάποιο μέλος με δεδομένη ηγετική ιδιότητα (τουλάχιστον κατά το παρελθόν, όπως προκύπτει από σοβαρά στοιχεία) ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΝΕΧΕΤΑΙ ΚΑΘ' ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΟΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΛΟΣ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΤΙΠΟΙΗΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΤΙΤΛΟΥ. Εφόσον συνδυάσουμε το εν λόγω έγγραφο αποπομπής με την δήλωση τού επαγγελματικού συνδέσμου των Ψυχολόγων, ότι η κα. Μυλωνά δεν είναι μέλος του, ΔΙΑΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΜΥΛΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΗ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΣΧΕΣΗ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ, Ή ΣΧΕΣΗ ΠΑΡΟΧΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ. Οπότε και αυτοί που κινούν τα νήματα αυτών των ανακοινώσεων, που έλαβαν χώρα μάλιστα κατά την πολύ πρώιμη στην πρώιμη φάση ενός δράματος, ενώσω η κοινή γνώμη ποσώς ενδιαφέρεται κατά πόσο η παρουσία τής κυρίας Μυλωνά ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΣΤΗΚΕ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ έγινε με έναν συγκεκριμένο επαγγελματικό προσδιορισμό, ή κάποιον άλλον παρεμφερή, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ.

3. Ακόμη και μετά την αποπομπή του από την μασονία, εκούσια ή μη, διατηρεί ένα μη ενεργό πια μέλος την τεκτονική ιδίοτητα "εν υπνώσει", όπως χαρακτηριστικά καθορίζουν τα τυπικά τού εν λόγω ιδρύματος, εφ' όρου ζωής. Άρα η κα. διπλωματούχος υπνωτήστρια βρίσκεται, εάν δεχθούμε το έγγραφο που δόθηκε στην δημοσιότητα ως γνήσιο και όχι ετεροχρονισμένα κατασκευασμένο για λόγους σκοπιμότητας, εν υπνώσει. Αυτό συνεπάγεται σημαντικούς λόγους, ώστε να μην επιτρέπεται να διαπομπεύεται δημόσια χωρίς να υπάρχει κάποια σημαντική αιτία ένα έστω ανενεργό μέλος, που έχει τιμωρηθεί για λόγους αντιποίησης επαγγελματικού τίτλου. Εξ άλλου η Ελλάς είναι ακριβώς εκείνη η χώρα, που κατά το γνωστό σλόγκαν ο καθέις είναι ότι δηλώσει. Αλλά και εάν ακόμη υποθέσουμε, ότι η μεγάλη στοά είχε εσωτερική ενημέρωση, ότι επίκειται, ή έστω ότι έχει λάβει χώρα μια καταγγελία για αντιποίηση επαγγελματικού τίτλου από τον συγκεκριμένο επαγγελματικό σύνδεσμο, ποιο λόγο είχε να παρέμβει δημόσια, με στόχο να διαφοροποιηθεί από το συγκεκριμένο πρόσωπο; Ενώ η δημόσια γνώμη ήταν σντετρομμένη από το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα, ποιον ενδιέφερε εάν η κα. Μυλωνά παρείχε ψυχολογικές υπηρεσίες, ή απλά ψυχική βοήθεια, εάν ήταν διδάκτωρ τής θεραπευτικής ή κομπογιανίτρα τής διπλανής πόρτας, μασόνα ή πρόεδρος τού συνδέσμου ταβλαδόρων στα Σεπόλια; Για ποιο λόγο έσπευσε η στοά να προσδώσει συνομωσιολογικό χαρακτήρα σε ένα δράμα, που ήταν αναμενόμενο ότι θα απασχολούσε έντονα την δημοσιογραφία την επόμενη περίοδο; Να υποθέσουμε, ότι οι ηγεσία της μεγάλης στοάς είναι αφελείς, ότι η πρωτοκαθεδρία των τζομπαναραίων είναι όρνιθες;

Ας κρατήσουμε όμως μέχρι στιγμής το δεδομένο, πριν ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα σημαντικά, που διοχετεύθηκαν στην δημοσιότητα σχετικά με την κα. Μυλωνοπούλου, ότι το παρόν δράμα δεν έχει μόνον εγκληματολογική διάσταση, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΝΟΜΩΣΙΟΛΟΓΙΚΗ.  

                                                                                              

4. ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΠΤΥΧΕΣ 

Είμαι αποφασισμένος να εξετασθούν στα πλαίσια αυτής τής σειράς αναρτήσεων όλα τα εγκληματολογικής υφής δεδομένα, που έχουν προκύψει σε δημόσια πρόσβαση με προσχή.  Πριν θέσω όμως υπό εξέταση οτιδήποτε, παραθέτω ως υπόθεση εργασίας και αφετηρία προβληματισμού το μόνο δεδομένο από αυτά που έχω συλλέξει μέχρι στιγμής, το οποίον αισθάνομαι αδυναμία να προσεγγίσω νοητικά, ενώ το ένστικτό μου μού υπαγορεύει, ότι περιέχει το κλειδί τής όλης υπόθεσης. Συνήθως αυτό που συγκεφαλαιώνει τον άξονα τής ουσίας ενός γρίφου, ηχεί σκόπιμα ως κουφό και παράταιρο, ως προκλητικά άσχετο και ανούσιο, κάτι που εκτοξεύεται υπόκωφα ως κωδικοποιημένη απειλή προς τούς πραγματικούς συγκαλυμμένους δράστες τού εγκλήματος, αλλά και μίτος τού νήματος για την πορεία μέσα στον λαβύρινθο τού κρατικού και παρακρατικού μιντιακού αφηγήματος από αυτούς που προτιμούν τα σταυρόλεξα για πολύ δυνατούς λύτες.  Πρόκειται για ένα σχόλιο που άφησε εχθές κάποιος στην δημοσίευση του teaser της εφημερίδας μακελείο, το εξώφυλλο τής οποίας αναπαρήγα σε αυτήν την ανάρτηση. Δεν πρόκειται για κάποιο πειστήριο, αλλά για πρόσκληση χορού στο πάρτυ των βρυκολάκων. Όπως προανέφερα, θεωρώ ότι ο Χίος είναι ο πιο έντιμος, τολμηρός, νοήμων και διορατικός αναλυτής στα πλαίσια της δημοσιογραφίας. Είναι κάτι άλλο, ότι για μένα δεν επαρκεί. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα κουτσοδιατηρούσα ιστολόγιο, αλλά θα άνοιγα περίπτερο, για να πουλάω την εφημερίδα του. Ο σαρκασμός τού συντάκτη αυτού τού σχολίου με πείθει, ότι αυτός δεν είναι μόνο καλός γνώστης προσώπων και πραγμάτων, αλλά ότι εάν ήταν γείτονάς μου θα πηγαίναμε μαζί συχνά βόλτες στο δάσος, μια και από την ώρα που σχολιάζει φαίνεται κι αυτός να προτιμάει το ξενύχτι:

Ο/Η ΜΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΔΥΟ ΣΤΟΝ ΜΠΑΤΣΟ

ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΜΠΡΑΒΟΙ ΤΙ ΞΕΡΟΥΝ ΓΙΑ ΚΟΤΕΤΣΟΣΥΡΜΑ?

ΠΟΣΟ ΣΦΙΧΤΑ ΔΕΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΑKΙΑ ΜΟΛΙΣ ΦΟΥΣΚΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΣΕΣ ΠΕΤΡΕΣ ΠΑΝΕ ΣΕ ΤΙ ΒΑΘΟΣ ΑΠΟ ΜΠΛΟΥΜ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟΥ?

Θα επιχειρήσω λοιπόν μια μετάφραση αυτού τού κειμένου στα νέα Ελληνικά:

"Εάν είναι οι τούρκοι μια φορά εχθροί μας, οι εγκάθετοι τού παρακράτους μέσα  στον κρατικό μηχανισμό (σε κυβερνητικά κλιμάκια , δικαστικό σώμα, εισαγγελικό σώμα, διωκτικές αρχές) είναι διπλά εχθροί μας. Γι αυτόν τον λόγο το συνέπεις που θα επιβληθούν σε αυτούς αρμόζει να είναι διπλά σκληρές. 

Κωλόπαιδα, με τα ελικόπτερα δεν μεταφέρετε μόνον ναρκωτικά, αλλά διεκπεραιώνεται σωρεία εγκληματικών πράξεων, συμπεριλαμβανομένης και της εξαφάνισης πτωμάτων ανθρώπων που έχουν δολοφονηθεί. Είστε καλυμμένοι στυγνοί εγκληματίες". 

Καθώς και ένα ακόμη χαρακτηραστηριστικό σχόλιο σσε σημερινή ανάρτηση στο ίδιο σάιτ:

Το ελικόπτερο έχει ένα προσόν. Αν κλείσεις το σύστημα εντοπισμού μετά την προσγείωση που είναι και λογικό και δεν το ανοίξεις κατά την απογείωση και σηκωθεί και πετάει χαμηλά, στο ύψος της θάλασσας , τότε δεν εντοπίζεται από το FIR , ούτε από τα ραντάρ της αεροπορίας.Οπότε μπορείς να μεταφέρεις ότι θές και χωρίς έλεγχο.
Άλλωστε όπως έχουμε δει στα δημοσιεύματα , λένε ότι όταν πήγαινε για μισθωμένη πτήση, περνούσε και από την Αλόννησο για να δώσει λουλούδια στην Καρολάίν. Που σημαίνει ότι παραβίαζε το κατατεθειμένο σχέδιο πτήσης ΧΩΡΙΣ να τον εντοπίζουν, που σημαίνει ότι πετούσε χαμηλά.

Επειδή δεν ήταν από καμιά πλούσια οικογένεια, άλλο ευκατάστατη και άλλο πλούσια, το να αγοράσεις οικοπεδο και να χτίσεις σπίτι , όντας 32 ετών μισθωτός, σημαίνει ότι ήταν ντελιβεράς

Έγραψα, ότι προσπάθησα να ερμηνεύσω το σχόλιο. Τις δικές μου απόψεις και συμπεράσματα θα καταθέσω στην συνέχεια, αφού αποτιμήσω συγκεκριμένα στοιχεία βήμα προς βήμα. Διότι η αναπαραγωγή υποψιών δεν επαρκεί για να επέλθει κάτι συγκεκριμένο. Το βιώσαμε έντονα στην δολοφονία τού Μπαλταδόρου. Ενώ χύθηκε μπόλικο διαδικτυακό μελάνι, το επίσημο βούλευμα έκανε στην συνέχεια λόγο για ατύχημα.
 
 
Συνεχίζεται....