ΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

 

 

 

 

1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ 

  Σκοπεύω να μην μακρηγορήσω με αυτό το κείμενο. Μια πλατφόρμα εστιάζεται σε ένα μόνον ζήτημα, σε αντίθεση με μια ατζέντα, που αφορά μια σειρά, ένα πλέγμα συναφών ζητουμένων. Γι αυτό μια πλατφόρμα αρμόζει να διατυπώνεται με σύντομο και ακριβόλογο τρόπο, ώστε να καθίσταται εύκολα κατανοητή, προδιαγράφοντας μια οδό συγκεκριμένων δραστηριοτήτων.
  Η δόμηση μιας πλατφόρμας περιελίσσεται γύρω από λίγους βασικούς άξονες, που προσδιορίζουν την φύση και τις προοπτικές της. Αυτοί αποτελούν την βάση, πάνω στην οποία μπορούν να αναπτυχθούν όλα τα περεταίρω στην συνέχεια. Αυτή η βάση καλείται να καταστεί κοινής αποδοχής, από αυτούς που αρμόζει να την προωθήσουν, τόσο στην θεωρητική της επεξεργασία, όση και στην πρακτική τής προώθηση.
  Το πρόταγμα τής εν λόγω πλατφόρμας είναι η επίτευξη μια Ελληνορωσικής συμμαχίας. Αυτή αφορά κυρίως τον αμυντικό τομέα, ο οποίος όμως μπορεί να προσφέρει στην πορεία τα πλαίσια και για βαθύτερες και πλατύτερες συνεργασίες και συμπράξεις. Επειδή η αναγκαιότητα σύστασης αυτής τής πλατφόρμας διέπεται από άμεσες και ζωτικής σημασίας σκοπιμότητες, θα παραμείνω σε αυτό το κείμενο αποκλειστικά στην αμυντική της διάσταση.
  Δεν επαίρομαι, ότι είμαι στρατηγικός ή στρατιωτικός αναλυτής. Επειδή όμως οι αντίστοιχοι εντεταλμένοι επίσημοι - κρατικοί και μη φορείς - είτε δρουν στρεβλά, είστε στην καλύτερη των περιπτώσεων αδρανούν σχετικά με την εν λόγω αναγκαιότητα, ανταποκρίνομαι στο καθήκον ως υπεύθυνος κοινωνικός ακτιβιστής, να προβώ στην διαμόρφωση αυτής τής πλατφόρμας, ως πρόταση και αφετηρία προβληματισμού προς άπαντες, που κρίνουν ότι τούς αφορά το περιεχόμενό της. Είτε πρόκειται για μεμονωμένα πρόσωπα, είτε για συμμετέχοντες σε θεσμικούς φορείς, είτε για φορείς που συμμετέχουν στην διαμόρφωση τής κοινής γνώμης, είτε για μέλη των παραγωγικών τάξεων και στελέχη των φορέων που τις εκπροσωπούν και προωθούν τις υποθέσεις τους από κοινού. 

  Πριν υπεισέλθω στην ανάπτυξη τής εν λόγω προβληματικής, επιθυμώ να τονίσω, ότι πρόκειται για μια Ελληνορωσική Συμμαχία, η οποία δεν υπάρχει πρόθεση να αποβεί Ρωσοελληνική. Η Ελλάς, ως παγκόσμια υπερδύναμη τού Πνεύματος καθορίζει και η Ρωσία, επειδή συνάδουν με την πλατφόρμα τα ζωτικά της συμφέροντα, συμπράττει. Πάντοτε σε πλαίσια ουσιαστικού διαλόγου και αμοιβαίου σεβασμού, με αποκλειστικό γνώμονα το κοινό όφελος. Οι Ρώσοι είναι τέκνα τού Ελληνικού Πνεύματος και διαθέτουν σχετικά με αυτό σαφέστατη συνείδηση, ασχέτως εάν εμείς από πνευματικοί γίγαντες τού παρελθόντος καταντήσαμε σήμερα εν πολλοίς πνευματικοί νάνοι. Επειδή όμως αυτή η πληροφορία παραμένει σε λανθάνουσα μορφή στον γονότυπό μας, μπορεί και είναι ζωτικά αναγκαίο, εάν επιθυμούμε να επιβιώσουμε, να επανενεργοποιηθεί εκ νέου. Προς την επίτευξη όμως αυτής τής αποστολής απαιτούνται συγκεκριμένες προσπάθειες, τις οποίες καλούμαστε να καταβάλουμε με σύστημα και αποφασιστικότητα βήμα προς βήμα. Οπότε συνιστά φυσική διαδικασία, οι γονείς να καθορίζουν και τα τέκνα να ανταποκρίνονται. Αυτό δεν υποτιμά στο ελάχιστο τα τεράστια επιτεύγματα των Ρώσων αδελφών μας, τα οποία όμως ευδοκίμησαν αφ' ενός στην βάση των ιδιαίτερων αρετών τους, αλλά αφ' εταίρου και με όσα εμείς βάσει σχεδιασμών μας στο παρελθόν, αλλά και διαχρονικά, τούς προσφέραμε. Με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούμε και οι δυο συμβαλλόμενοι από κοινού, όχι μόνον στην εξασφάλιση τής ευρισκόμενης υπό διακύβευση επιβίωσή μας, αλλά και σε νέα, ακόμη υψηλότερα επιτεύγματα, αναδεικνυόμενοι σε επερχόμενο φάρο τής ανθρωπότητος.

  Μπορεί μεν η διαβρωτική τάση των ξενόδουλων ελληνόφωνων και των τουρκόσπορων, καθώς και οι δικές μας ολιγωρίες και ανεπάρκειες να έχουν οδηγήσει τον Ελληνισμό σε ήττες και αναδιπλώσεις. Όμως αυτός δεν είναι ένα φαινόμενο συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας, που μπορεί να παρέλθει, όπως άλλοι ανατείλαντες πολιτισμοί και ομοεθνίες που κυριάρχησαν. Επειδή επισφραγίζεται από Θεία Αποστολή προάγεται από την φύτρα τής αιωνιότητος, η οποία παρά τις κατά καιρούς κάμψεις του παραμένει αναλλοίωτη, ως ο φοίνικας που αναγεννάται από τις στάχτες του. Και στην φάση τής έκλειψής του Ελληνισμού ο μεγάλος διαπρεπής  Έλλην Αριστοτέλης Ωνάσης, διαμόρφωσε την επιταγή "Σκόπευε μακριά, για φτάσεις ψηλά". 

  Αναμφίβολα η εκπόνηση των αξόνων μιας πλατφόρμας για Ελληνορωσική Συμμαχία είναι ένα ρηξικέλευθο εγχείρημα. Ένα τέτοιο πρόταγμα μπορεί να ηχεί σήμερα ανεδαφικό και απραγματοποίητο, ως τίποτε περισσότερο από ένας ευσεβής πόθος. Πλην όμως, η σώφρων ανάλυση των επερχόμενων εξελίξεων πιστοποιεί, ΟΤΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε εμείς, ως αφυπνισμένη και μάχιμη κοινωνία, είναι εφόσον κατανοήσουμε την φύση τού ζητήματος και τις δυνατότητες και ευκαιρίες που μάς παρέχονται, να τις αξιοποιήσουμε δεόντως, ώστε να επιταχύνουμε την έλευση αυτής τής συμμαχίας, προετοιμάζοντας την κοινωνική της αποδοχή της και συμβάλλοντας στην οργανωτική της προετοιμασία και να αξιοποιήσουμε τα οφέλη της προς κατευθύνσεις, που προωθούν την συνειδητότητα και την προοπτική οργάνωσης τής κοινωνίας σε πιο ορθολογική και αποδοτική βάση (πέρα από ιδεοληπτικές αγκυλώσεις που κυριάρχησαν στο παρελθόν). ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΣΙΚΟ, ΟΤΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ, ΟΠΩΣ ΑΥΤΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΥΠΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ, ΟΥΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗ. Δεδομένου, ότι οι αναγκαιότητες τής επίτευξης αυτής τής συμμαχίας διέπονται από την άμεση επιβίωση των δυο συμβαλλομένων μερών, θα προέλθει η πραγματοποίησή της ως ώριμο φρούτο των επερχόμενων συνθηκών και πιέσεων, υπό την προϋπόθεση, ότι αμφότεροι οι θιγόμενοι δεν θα αδρανήσουν.

  Και όσο αφορά τούς σχεδιασμούς των Ρώσων, αυτοί είναι μονίμως μελετημένοι σε βάθος, οπότε μπορεί να θεωρείται βέβαιον, ότι αυτοί θα προχωρήσουν στα σκόπιμα βήματα. Όμως, όσο αφορά την αδράνεια, στην οποία έχει περιέλθει η Ελλαδική κοινωνία, θα καταστεί αναγκαίο να αναληφθούν στα πλαίσια τής αύξουσας συνειδησιακής διαφοροποίησης, που ξεκίνησε ήδη να διαμορφώνεται, συγκεκριμένες στοχευμένες πρωτοβουλίες, έξω από τα κοινοβουλευτικά στεγανά και τα καρεκλάκια των τριακοσίων, με πρόσωπα αδέκαστα, που διακρίνονται για την εντιμότητα και την αποφασιστικότητά τους.

  Όπως προανέφερα, η προβληματική αυτής τής πλατφόρμας διέπεται από σιδερές αναγκαιότητες. Οπότε, δεδομένα όπως το ομόδοξο, κοινά στοιχεία ιδιοσυγκρασίας, αμοιβαία ιστορική πορεία και κοινές εμπειρίες Ελλήνων και Ρώσων, όπως και κάθε είδους σχετικές προφητείες, που προέρχονται από γεροντάδες, δεν εντάσσονται στην εν λόγω προβληματική. Όλα αυτά μπορεί κάλλιστα να ισχύουν και ουδόλως τα αμφισβητώ. Πλην όμως, το όργανό στην εκπόνηση των αξόνων αυτής τής πλατφόρμας είναι η απτή και ρεαλιστική πολιτική ανάλυση, δεδομένου ότι αυτή αφορά την εθνική επιβίωση Ελλήνων και Ρώσων. Εννοείται, ότι αυτή η πλατφόρμα αποστασιοποιείται σχολαστικά από οποιαδήποτε παραταξιακά ελατήρια, αποβλέπουσα αποκλειστικά στην Εθνική ανάταση και επιβίωση, πέρα από τις οποιεσδήποτε πολωτικές διαθέσεις έναντι οποιωνδήποτε. Πρόκειται για σάλπισμα προβληματισμού και συσπείρωσης με βάση τούς προτεινόμενους άξονες. Οι γενικότερες πολιτικού χαρακτήρα ζυμώσεις, παρά την μεγάλη αξία που αυτές υπέχουν στο συνολικό γίγνεσθαι, δεν την αφορούν. Ο χαρακτήρας της είναι αποκλειστικά συσπειρωτικός και όχι συγκρουσιακός, στοχεύοντας στην ενδυνάμωση τού εθνικού κορμού. Αυτή δεν προσβλέπει σε κάποιου είδους "συνεργασία των κοινωνικών τάξεων", αλλά σε πανεθνική συστράτευση, όσων αναγνωρίζουν την ρεαλιστική επιτευξιμότητα και την γενικότερη ωφέλεια των στόχων της.

  Η πλατφόρμα αυτή στηρίζεται στην έγκαιρη στάθμιση των επερχόμενων γεωπολιτικών εξελίξεων. Μια τελείως λανθασμένη αντίληψη, που συχνά επικρατεί και οδηγεί το πολιτικό κριτήριο σε αγκύλωση και παθητική αδράνεια, με αποτέλεσμα οι θιασώτες αυτής τής αντίληψης να αναλώνονται σε καταγγελτικό λόγο, χωρίς να μπορούν να δομήσουν προοπτική για δράση, έγκειται στην άρνηση τής δυνατότητας, να δομηθούν ρεαλιστικές προβλέψεις για τα επερχόμενα, επειδή το μέλλον είναι δήθεν απρόβλεπτο. Αυτή η αγνωστικιστικού τύπου εναπόθεση τής πολιτικής πρόβλεψης σε προφήτες και μαντεία, αρνείται να θέσει σε εφαρμογή την πληθώρα των αναλυτικών οργάνων και μεθόδων που υφίστανται. Πλην όμως, κάθε στρατηγικού χαρακτήρα επιλογή, που δεν στηρίζεται σε μια εμπεριστατωμένη και πολύ προσεκτική προσπάθεια πρόβλεψης των επερχόμενων εξελίξεων, είναι μεταίωρη και αποτελεί το πρώτο βήμα προς την ήττα. Γι αυτόν τον λόγο στην συνέχεια αποτολμούνται προβλέψεις, που οι παραλήπτες τους καλούνται να εξετάσουν κριτικά και χωρίς εκπτώσεις συγκατάβασης χωρίς τεκμήρια. 

 

 2. Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕΓΓΕΝΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΣΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΡΩΣΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΤΟΥ ΣΙΝΟΣΟΥΝΙΤΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ - Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ

  Οι μέχρι σήμερα συγκρούσεις στον πόλεμο εναντίον τού Ιράν, κατέδειξαν στα πλαίσια τής ήττας των ΗΠΑ και τού σιωνιστικού μορφώματος δυο βασικά αδιέξοδα στην συνεχόμενη πτωτική πορεία των δυτικών.  Το πρώτο είναι η διάρρηξη στην πράξη τής στρατιωτικής συνοχής τού ΝΑΤΟ, το οποίον οδεύει προς ένα ζοφερό κατακερματισμό. Το ΝΑΤΟ, χωρίς την ενεργό στρατιωτική συμμετοχή των ΗΠΑ είναι σαν ένα αυτοκίνητο χωρίς ρόδες. Το μέλλον του δεν μπορεί να είναι διαφορετικό, από την έλευση τού γερανού, που θα το σύρει ως την μάντρα μεταχειρισμένων ανταλλακτικών. Η στρατηγική των Ρώσων, να εφαρμόσουν στην σύγκρουση τής Ουκρανίας ένα παρατεταμένο πόλεμο φθοράς, οδήγησε τις χώρες τής δυτικής συμμαχίας σε βαθιά οικονομικά και στρατιωτικά αδιέξοδα. Ήδη οι ΗΠΑ, έχοντας εξαντλήσει εκεί τους παρεχόμενους οικονομικούς πόρους και τον κορμό τού οπλοστασίου τους, χωρίς να επιτύχουν τα όποια αποτελέσματα ουσιαστικής εξασθένισης τής Ρωσίας, έχουν πλέον ξεγράψει ως πλήρως ασύμφορο το εν λόγω εγχείρημα. Η συνεχιζόμενη εμμονή των ευρωπαίων επιθετιστών να κλιμακώνουν με μη επανδρωμένα και βλήματα τα πλήγματα εντός τού Ρωσικού εδάφους, ενώ τα μέτωπα στην Ουκρανία εξακολουθούν να καταρρέουν, δεν επιτυγχάνουν τίποτε περισσότερο, από το να πατάνε με εμμονή το ζωνάρι των Ρώσων, μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες, ώστε αυτοί, κάτω από την διογκούμενη πίεση στο εσωτερικό τής Ρωσίας για σφοδρά αντίμετρα, να ξεσαλώσουν εναντίον τους. Το μέλλον τής Ευρώπης προδιαγράφεται ζοφερό, ειδικά όταν μετά από μερικούς μήνες η εντεινόμενη ενεργειακή και επισιτιστική κρίση, επιφέρει ένταση τής κοινωνικής δυσφορίας στο εσωτερικό τους. Χωρίς την στρατιωτική ομπρέλα των ΗΠΑ, οι απέλπιδα ψευδής επίδειξη δυνάμεων είναι αναμενόμενο να ξεφουσκώσει εκεί που ξεκινούν οι φυτείες με τα φουντουκόδεντρα. 

  Η δεύτερη συνέπεια των συγκρούσεων στον πόλεμο εναντίον τού Ιράν είναι εξέχουσας σημασίας, επειδή αφορά την ριζική αναδιάταξη των γεωπολιτικών δεδομένων, ιδιαίτερα στον χώρο τής Μασογείου, στα Βαλκάνια, την δυτική Ασία, την βόριο Αφρική, αλλά και σε παγκόσμιο εύρος, στα πλαίσια τής διαμόρφωσης τού πολυπολικού γίγνεσθαι, με την ανάδειξη ενός επό πλέον άκρως επίδοξου ως προς τις επιδιώξεις του πόλου. Αυτή η ζύμωση έχει αφετηρία την διαπίστωση από τις ηγεσίες των Αραβικών βασιλείων τού Κόλπου, ότι η πρόσδεσή τους στο στρατιωτικό άρμα των ΗΠΑ, με την αγορά πολεμικών συστημάτων από αυτήν και την παροχή βάσεων στην επικράτειά τους, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΜΕΤΑΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΠΕΙΛΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥΣ.

  Αποτέλεσμα αυτής τής διαπίστωσης, είναι ο προσανατολισμός τής Σαουδικής Αραβίας προς την κατεύθυνση συγκρότησης μιας συμμαχίας τού ευρύτερου Σουνιτικού τόξου, υπό την πρωτοκαθεδρία τής μονίμως επεκτατικής Τουρκίας, η οποία κατά την τελευταία δεκαετία έχει αναπτύξει μια εύρωστη πολεμική βιομηχανία και έχει επιβάλει στην πράξη μια άνευ προηγουμένου για τα δεδομένα μιας μεσαίου μεγέθους δύναμης επέκταση σε πλείστες όσες περιοχές. Η Τουρκία διαθέτει την απαραίτητη τεχνολογική και παραγωγική υποδομή, στην οποία όταν εισρεύσουν τεράστιοι οικονομικοί πόροι από τούς άφθονους που διαθέτει η Σαουδική Αραβία, πρόκειται να προκύψει ένα νέο στρατοκρατικό μολώχ, που θα χαρακτηρίζεται από εξαιρετική επικινδυνότητα και μονοσήμαντα επιθετική πρακτική προς πλείστες όσες κατευθύνσεις. Αξίζει να ληφθεί επίσης υπ' όψη, ότι πέραν των στρατιωτικών υποδομών, που αναπτύσσει η Τουρκία με γεωμετρική πρόοδο, αυτή έχει αναπτύξει ταυτοχρόνως και ένα πλέγμα πολύ αποτελεσματικών μυστικών υπηρεσιών, που στηρίζεται εκτός των άλλων και στην παραλαβή τής τζιχαντιστικής λαίλαπας, με την προσάρτηση στους μηχανισμούς της τής Ισλαμικής Αδελφότητος, μετά την εγκαταλειψή της από την χειραγώγηση των δυτικών και την εξουδετέρωση τού ISIS. Το περιβάλλον γύρω από τον διαθέτοντα άκρως αξιόλογες στρατηγικές ικανότητες Χακάν Φιντάν, έχει εκπονήσει μακρόπνοα σχέδια επεκτατικής επιβολής, τα οποία μέχρι στιγμής έχουν αποδώσει θεαματικά αποτελέσματα. Σταθμίζοντας εύστοχα τα δεδομένα και τα ασθενή σημεία των ανταγωνιστών τής Τουρκίας στην διεθνές περιβάλλον και αξιοποιώντας αποτελεσματικά τα παρεχόμενα προτερήματα, καθώς και εκμεταλλευόμενα εύστροφα τις προκύπτουσες χρονικότητες, έχουν προβεί τα αντίστοιχα επιτελεία στην εγκατάσταση δεδομένων, που επεκτείνουν θεαματικά την τουρκική στρατιωτική παρουσία και την επιρροή που εξασκεί η πολιτική της. Η τουρκική επέκταση κατά τον πόλεμο μεταξύ τής Αρμενίας και τού Ατζερμπαϊτζάν, η επέκτασή της στην Λιβύη και την Συρία, η στρατιωτική της παρουσία στην Βόριο Αφρική, η στρατιωτική της συνεργασία με την Αλβανία, η προοπτική τής στρατιωτικής στήριξης Ευρωπαϊκών χωρών που αυτή προωθεί δια τής διπλωματικής οδού, καθώς και η επιρροή που αυτή εξασκεί στους διάσπαρτους σε τεράστιες γεωγραφικές περιοχές τουρκογενείς πληθυσμούς, με την ταυτόχρονη ικανότητά της να παίζει αυτή ταυτοχρόνως σε τελείως διαφορετικά ταμπλώ, εκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα και παρελκύοντας άλλες σημαντικές δυνάμεις σε σχέσεις λυκοφιλίας, συνθέτουν ένα μονίμως αναπτυσσόμενο κάδρο επιβολής.

  Εάν λάβουμε υπ' όψει και την συμετοχή τού Πακιστάν, που διαθέτει πυρηνικά όπλα, στην συσπείρωση τού Σουνιτικού τόξου και την υπό συγκρότηση τού αντίστοιχου πολεμικού οργανισμού εν είδει ΝΑΤΟ, καθώς και την κεντρομόλο δύναμη που εξασκεί αυτή η ζύμωση στην άλλη, από πλευράς μεγέθους τού πληθυσμού σουνιτική χώρα, η οποία είναι η Αίγυπτος και η οποία έχει εκδηλώσει στην συνάντηση μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν πριν μερικές εβδομάδες στο Κάιρο την απόφασή της να συμμετέχει ενεργά στον συνασπισμό, μπορούμε να διαπιστώσουμε την διαμόρφωση ενός σημαντικότατου γεωπολιτικού πόλου με αναφανδόν επεκτατικό προσανατολισμό, που συνεπάγεται τεράστιο διακύβευμα για την εκκίνηση νέων αναφλέξεων μεγάλης κλίμακας.   

  Ο νεοθωμανισμός προέκυψε ως αποτέλεσμα των σχεδίων διαμελισμού τής Τουρκίας από τις ΗΠΑ, με μοχλό επιβολής το σιωνιστικό μόρφωμα και την επιρροή που εξασκούσαν αυτές στο κεμαλικό κατεστημένο, η οποία οδήγησε προ αρκετών ετών στην οργάνωση τού ανατρεπτικού συνωμοτικού φορέα "Εργκένεκον". Η συγκρότηση ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους, το οποίο με την αποδυνάμωση τής κεντρικής εξουσίας θα οδηγούσε σε άλλες αποσκιστικές τάσεις περιοχών τού πολυεθνικού και θρησκευτικά και πολιτικά ετερόκλητου μωσαϊκού που συνθέτει το τουρκικό κρατικό συγκρότημα, επιδιώχθηκε ως αποτέλεσμα των εμμονών τής ιθύνουσας κυριαρχικής τάξης αυτής τής χώρας, να απατεί μονίμως ισχυρότατα ανταλλάγματα, για την ένταξή της στον σχεδιασμό των δυτικών. Η διάλυση τής Σοβιετικής Ενώσεως στις αρχές τής δεκαετίας τού 1980 και η διακήρυξη τού μονοπολισμού μέσα στην "νέα τάξη πραγμάτων" και το ψευδεπίγραφο "τέλος τής ιστορίας", οδήγησε τις ανεγκέφαλες δεξαμενές "σκέψης" των ΗΠΑ σε επανεκτίμηση τού ρόλου τής Τουρκίας, η κρατική συγκρότηση τής οποίας κρίθηκε ως μη απαραίτητο και παρωχημένο ανάχωμα έναντι των εν δυνάμει απειλών για επέκταση στην περιοχή τής Ευρασίας τού Ανατολικού Μπλοκ. Αξίζει να σημειωθεί με βάση τα δεδομένα που σήμερα πλέον έχουν γίνει προφανή, ότι η υποθαλπτική πρακτική των ΗΠΑ σε βάρος τής τουρκικής κρατικής οντότητος, καθορίστηκε επίσης από τις βλέψεις που αυτή είχε μεσοπρόθεσμα για την κυριαρχία στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων τής Μεσογείου, τα οποία οι ΗΠΑ θεωρούσαν δικό τους αποκούμπι, στην προοπτική επερχόμενων μη προβλέψιμων εξελίξεων. Αυτή η άφρων εκτίμηση των ΗΠΑ, δεν μπόρεσε να εκτιμήσει τις φυγόκεντρες συνέπειες που θα προέκυπταν στο εσωτερικό τής Τουρκίας απέναντι στην πολιτική των δυτικών. Το τελευταίο χαστούκι που επιβλήθηκε, επιταχύνοντας την αποστασιοποίηση τής Τουρκίας, ήταν το πραξικόπημα των "κόκκινων μπερέ" και η υποθαλπτική δράση τού Φετουλάχ Γκιουλέν, που προωθούσε ένα δοτό και υπό ποδηγέτηση των δυτικών οθωμανισμό, κατά την διάρκεια τού πολέμου στην Συρία. Έκτοτε η Τουρκία διεύρυνε θεαματικά τούς διεθνείς πολιτικούς προσανατολισμούς της, περιόρισε την στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στο εσωτερικό της και ξεκίνησε με ένταση την ανάπτυξη δική της πολεμικής βιομηχανίας, με στόχο αφ΄ενός να αυτονομηθεί και αφ' ετέρου να ενισχυθεί, κατ' αρχήν ως περιφερειακή δύναμη.  

  Όμως η προέκταση των ζυμώσεων αυτών δεν σταμάτησε σε όσα προαναφέρονται. Ενώ η επιλογή των όρων "Νεοοθωμανισμός" και "Γαλάζια Πατρίδα" των Ερντογάν και Νταβούτογλου δεν έχουν αποτιμηθεί δεόντως. Μια στοχευμένη πλοήγηση στο διαδίκτυο από το 2010 και κατά τα επόμενα έτη, πιστοποιεί, ότι οι ιστότοποι που λειτουργούσαν υπό την αιγίδα Οθωμανικών κύκλων, διατύπωναν στοχεύσεις, οι οποίες ξεπερνούσαν κατά πολύ την καταγγελία τού Κεμαλισμού. Ο Κεμαλισμός είχε καταστεί νεκροθάφτης τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας ως πολυεθνικού συγκροτήματος, εγκαθιδρύοντας την έννοια και προοπτική τού "τουρκισμού". Ως φύλλο συκής είχε κάνει ο Κεμαλισμός χρήση βερμπαλιστικής προπαγάνδας τής θεωρίας τού "Παντουρκισμού", χωρίς όμως την παραμικρή προσπάθεια επέκτασης τής επιρροής του στούς τουρκογενείς πληθυσμούς εκτός Τουρκίας. Το ίδιο ισχύει και για το ισλαμικό κόμμα τού Ερμπακάν, που επίσης φόρτιζε τούς σοβινιστικούς κύκλους τού τύπου "γκρίζοι λύκοι" με εξάρσεις, χωρίς όμως απτό αποτέλεσμα. Ο Κεμαλισμός δεν συρρίκνωσε απλά τα γεωγραφικά όρια τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κατ' εντολή των πολυεθνικών εταιριών πετρελαίου, που υπό την αιγίδα τής δυναστείας Ροκφέλερ εποφθαλμιούσαν και ιδιοποιήθηκαν τα πετρελαϊκά αποθέματα τής Ανατολικής Μεσογείου, εγκαθιστώντας ένα νέο είδος παγκόσμιας κυριαρχίας, που στηριζόταν στον έλεγχο ενεργειακών πηγών και το πετροδολάριο, όπως και στην επιβολή των προϋποθέσεων για την εγκαθίδρυση τού σιωνιστικού μορφώματος. Η πεμπτουσία τής κεμαλιστικής συρρίκνωσης ήταν η κατάργηση τού Χαλιφάτου τής Κωνσταντινούπολης, ως διεθνούς κέντρου των επί γης σουνιτών. Οι ΗΠΑ φρόντισαν στην συνέχεια το κέντρο τής σουνιτικής καθοδήγησης να αναλάβουν οι Βαχαμπιστές στην Σαουδική Αραβία, ώστε να κατακερματιστεί ο σουνιτισμός και να καταστεί εύκολα διαχειρίσιμος. Με την ίδρυση μάλιστα τής Ισλαμικής Αδελφότητος στο Κάιρο, μετέτρεψαν την σουνιτική κοσμοθέαση σε όπλο ενάντια στον τότε ανερχόμενο Αραβικό εθνικισμό, μέχρι την τελική εξόντωση των ηγετών του Σαντάμ Χουσεΐν, Μουαμάρ Καντάφι και Μπασάρ αλ Ασάντ.      

      

Συνεχίζεται... 

Η ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΗ "ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΚΟΝΗ" - ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΕΝΔΕΚΑΤΟ ΑΘΛΟ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ

 

 

 

1. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΦΥΠΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ.

 
  Η πραγματικότητα που σφραγίζει την μόνιμη διαπάλη τού Ελληνισμού για απτή επιβίωση, είναι η μόνιμη σύγκρουση των Ηρώων τού Γένους εναντίον των τεράτων, που ανέκαθεν προσπαθούν να τον υποθάλψουν, να τον αλλοτριώσουν, να τον περιθωριοποιήσουν, να τον τραυματίσουν βαριά, έχοντας ως διαρκή στρατηγικό στόχο να τον εξοντώσουν ολοκληρωτικά και να τον εξαφανίσουν από προσώπου γης. Βήμα προς βήμα κλιμακώνουν στην πορεία των αιώνων επιθέσεις, που οδηγούν στην επιβολή αυτού τού στόχου.

   Οι τακτικές που εφαρμόζουν τα τέρατα είναι άλλοτε προφανείς με επιθέσεις κατά μέτωπον,  και άλλοτε έντεχνα ύπουλα συγκαλυμμένες. Οι προφανείς επιθέσεις, παρότι συνεπάγονται συνήθως  μεγάλο κόστος σε καταστροφές, στην ουσία ενδυναμώνουν το φρόνημα τού Ελληνισμού και επαυξάνουν την μαχητική του ικανότητα, έστω κι αν συχνά λάθη τακτικής που διαπράττονται, εμποδίζουν την πλήρη ευόδωση των στόχων, παρά τον ηρωισμό και την αυτοθυσία, που καταβάλλονται. Η χαρακτηριστικός στίχος τού Διονυσίου Σολωμού για τον μαχόμενο Ελληνισμό ως «ο πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος» αναδεικνύει εκείνο το συχνό έλλειμμα στην στρατηγική δόμηση τής σκέψης του, που βρίσκεται στον αντίποδα τής μαχητικής του διάθεσης. Όμως, ακόμη και το συχνό διάβα τού Ελληνισμού μέσα από ήττες και ημιτελείς προσπάθειες, θα αξιολογήσει ο οξύνους ιστορικός, που δολοφονήθηκε ύπουλα σε νεαρή ηλικία Νίκος Βεργίδης, ως σειρά καρποφόρων αποτυχιών. Όπως αυτός εντοπίζει στην μελέτη του «Μιγάδες τής Ελληνικής Ιστορίας»,  όλοι οι ανεκπλήρωτοι αγώνες τού Γένους, επενεργούν ένα συνεχή εμπλουτισμό τού συλλογικού του ασυνείδητου. Σε αυτήν την τεράστια και εξόχως πολύτιμη δεξαμενή εμπειριών, θα εμβαπτίσουν την σκέψη, την έρευνα και την προβληματική τους οι σύγχρονοι και επερχόμενοι αστέρες τής αφύπνισης και τής ιδεολογικής του επανάκαμψης, ανακαθορίζοντας τον νοητικό του ορίζοντα, πέρα από λάθη, ατοπήματα και ολιγωρίες τού παρελθόντος, καταρρίπτοντας τις μπαριέρες που εμποδίζουν την επόμενη εκτίναξή του σε μια νικηφόρα πορεία χωρίς εκπτώσεις.  

  Όμως η τακτική που κλιμακώνουν τα τέρατα εναντίον τού Ελληνισμού, δεν είναι πάντοτε προφανής, όταν υποβάλλοντας μια τεράστια δύναμη πυρός, προσπαθούν ματαίως να καταβάλλουν το φρόνημά του. Η άκαμπτη μαχητική ετοιμότητα των Ελλήνων, οδηγεί τούς ορκισμένους σε καταγώγια εχθρούς τους περισσότερο από συχνά στο να κλιμακώνουν επιθέσεις ύπουλα συγκαλυμμένες. Και αυτές είναι άκρως επικινδυνότερες των προφανών. Τότε οι υποτιθέμενοι εχθροί του εμφανίζονται ως δήθεν φίλοι, κομίζοντας χαμόγελα και τοξικά δώρα, που αποσκοπούν να υποσκάψουν με ανεπαίσθητο τρόπο τα θεμέλιά του. Και αυτή η διαδικασία καθίσταται εξόχως επικίνδυνη. Επειδή τα τέρατα απειλούν τον Ελληνισμό, ορμώμενα αφ' ενός εκτός τής περιοχής του, αλλά επίσης ελλοχεύουν με μανδύα χαμελαίοντος και στο εσωτερικό του.  Πόσοι αναρωτήθηκαν σχετικά με την γλώσσα που μιλούσε η λερναία ύδρα; Διότι τα τέρατα δεν είναι διαχρονικά κάποια τερατόμορφα θηρία, όπως το τέρας στην λίμνη τού Λοχ Νες. Είναι οργανωμένες ομοταξίες ανθρώπων, που υπηρετούν τις δυνάμεις τού σκότους. Στην λίμνη Λέρνη τής Αρκαδίας υπήρχε το ιερόν τού Λυκείου Διός, όπου ετελούντο ανθρωποθυσίες. Και η ύδρα ήταν το ιερατείο του με τις αντίστοιχες συνασπισμένες δυνάμεις επικυριαρχίας. Όταν ο Λύκιος Δίας καταβρόχθιζε, σύμφωνα με τον αντίστοιχο μύθο ανθρώπινο κρέας, μετατρεπόταν για ένα χρόνο σε λύκο. Και όταν επί ένα έτος απείχε τής τελετουργικής ανθρωποφαγίας, προσλάμβανε ξανά ανθρώπινη μορφή. 

  Όταν πριν 35 περίπου χρόνια έκανα αναφορές σε τελετουργικά αίματος, αρκετοί από τούς συνομιλητές τα θεωρούσαν τερατολογίες μειδιάζοντας ειρωνικά, ενώ κάποιοι με χλεύαζαν ευθέως. Προσφάτως όμως μιλάνε ακόμη και οι αργόσχολοι στα καφενεία για την λίστα Επστάιν, αφού το ίδιο το σύστημα αποφάσισε να προβεί σε μνεία αυτών των δεδομένων, για να τα ανάγει σε μπαγκατέλα και να απαξιώσει τη σημασία τους, υποβιβάζοντάς τα σε βίτσιο κάποιων ιδιόρρυθμων επώνυμων προσωπικοτήτων, που εξέχουν στον δημόσιο βίο. ΟΜΩΣ Η ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΞΟΝΑΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ ΤΟ ΜΑΤΡΙΞ ΚΑΙ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΩΝ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΡΕΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΠΤΟΚΟΤΕΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΤΕΤΣΙ. 

 Σε αυτά τα δεδομένα έχω αναφερθεί διεξοδικά και αναλυτικότατα με περισσότερες προσεγγίσεις, που έχουν αναρτηθεί στην πορεία των 18 ετών, που παρεμβαίνει αυτό το ιστολόγιο.  Όμως το παρόν κείμενο δεν προσφέρεται για να ενσωματωθεί σε αυτό έστω μια ακροθιγής σύνοψη σχετικά. Σύντομα θα συγκεντρώσω τα πλέον πληροφοριακά άρθρα αυτής τής θεματολογίας, τα οποία υπάρχουν διάσπαρτα σε αυτήν την σελίδα και θα καταθέσω με την μορφή βιβλίου για κατέβασμα ατελώς σε κάποια διαδικτυακή πλατφόρμα. Όπως επίσης σύντομα θα ολοκληρώσω και το βιβλίο για την Κρόνια Λατρεία, τα δυο πρώτα κεφάλαια τού οποίου έχουν δημοσιευθεί ήδη εδώ, καθώς και στα ιστολόγια "ΔΙΟΔΟΤΟΣ-Κ-Τ" και "ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ", για να τεθεί και αυτό στην διάθεση των ενδιαφερομένων στην εν λόγω πλατφόρμα.

  Οι κεκαλυμμένες επιθέσεις σε βάρος τού Ελληνισμού και η σύγκρουση μεταξύ των Ηρώων και των τεράτων οδήγησαν σε μια εσωτερική διάσπαση στους ζωτικούς χώρους όπου αναπτύσσεται και δρα ο Ελληνισμός διαχρονικά, μεταξύ Ελλήνων και ελληνοφώνων (ή ελληνοφόνων). Η γλώσσα που ομιλεί η λερναία ύδρα είναι η Ελληνική. Και αυτό το δεδομένο περιπλέκει εξόχως την όλη διελκυστίνδα. Διότι υφίσταται μια έντονα στοχευμένη σύγχυση, μέσω τής ύπουλης στρατηγικής να παρουσιάζεται ως Ελληνικό, οτιδήποτε πακετάρεται σε ελληνόφωνο περιτύλιγμα. Με στόχο τον αποπροσανατολισμό των Ελλήνων κατασκευάζονται μονίμως ψευδεπίγραφα αφηγήματα, τα οποία η εσωτερική πέμπτη φάλαγγα προωθεί στους ζωτικούς χώρους τού Ελληνισμού με ελληνόφωνη μορφή. Η φράση «ο καθείς είναι στην Ελλάδα ότι δηλώνει», δεν προέκυψε τυχαία. Και στις ημέρες μας κυριαρχεί μια άνευ προηγουμένου σύγχυση σχετικά. 

  Η λερναία ύδρα ουδέποτε συγχώρεσε την κοπή των κεφαλών της από τούς Ήρωες Ηρακλή και Ιόλαο. Η ικανότητά της να μετασχηματίζεται είναι παροιμιώδης, καθώς πρόβαλαν δυο κεφαλές, όπου κοβόταν μια. Ο συμβολισμός αυτός αποδίδει την τάση της να πολλαπλασιάζεται συνωμοτικά, όταν αυτή δέχεται ισχυρές επιθέσεις. Όμως ο καυτηριασμός στις θέσεις κοπής των κεφαλών συμβολίζει το αποτέλεσμα τής δράσης, που επιφέρει η αφύπνιση εναντίον των τελετουργικών αίματος, με αποτέλεσμα, οι ανθρωποθυσίες που γινόντουσαν κατά την αρχαϊκή περίοδο δημοσίως και με κρατική αρωγή, να περιοριστούν δραστικά κατά την κλασσική περίοδο, οπότε αυτές γινόντουσαν συνήθως εν κρυπτώ, ενώ είχαν επιβληθεί αυστηροί κανόνες σιωπής, με αυστηρότατες ποινές θανατώσεως, σε όσους προέβαιναν σε σχετικές αποκαλύψεις. (Χωρίς όμως να λείπουν και πλείστες όσες ιστορικές μαρτυρίες καταγραφής τελετουργικών αίματος σε δημόσιους χώρους και με απροκάλυπτο τρόπο και κατά την κλασσική περίοδο). 

   Πλην όμως ο Ηρακλής και ο Ιόλαος, ενώ κατέστρεψαν οκτώ από τα εννέα κεφάλια τής ύδρας, δεν κατόρθωσαν να εξοντώσουν τού κεντρικό, που ήταν το μεγαλύτερο και πλέον επικίνδυνο. Αφού το αφαίρεσαν το έθαψαν στην γη και τοποθέτησαν επάνω μια τεράστια πέτρα. (Ιδέ σχετικά και χθόνια - κρόνια τελετουργικά εντός σπηλαίων, στα λεγόμενα «καταβάσια»).

  Σήμερα η πλειοψηφία των ανθρώπων στην Ελλαδική κοινωνία, διαπιστώνοντας την τεράστια αύξηση των θανάτων και των καρδιοπαθειών, έχουν ανησυχήσει τα μέγιστα, διαπιστώνοντας ότι σύνολη η Ελλαδική κοινωνία έχει προγραφεί, στα πλαίσια ενός συλλογικού προαναγγελθέντος θανάτου. Βάζοντας όμως το δάκτυλο στο στόμα με απορία, όσο αφορά τα σχετικά αίτια, ΑΓΝΟΟΥΝ ΟΤΙ ΠΛΕΟΝ Η ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΑΜΟΛΥΘΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗ ΡΕΒΑΝΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.

  Αισθανόμενοι η πλειοψηφία των ανθρώπων, ότι η κοινωνία βρίσκεται σε μια αξεπέραστη αγκύλωση, δεν μπορούν να εντοπίσουν ένα τρόπο για να αντιδράσουν ενάντια στην βραδυφλεγή γενοκτονία, που έχουν καταδικαστεί. ΑΓΝΟΥΝ ΟΜΩΣ, ΟΤΙ ΟΙ ΜΑΧΙΜΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙΡΟΦΥΛΑΚΤΟΥΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΗΔΗ ΒΗΜΑ ΠΡΟΣ ΒΗΜΑ ΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥΣ. ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΝ, ΟΤΙ ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ, ΤΟ ΠΤΗΝΟ ΠΟΥ ΜΟΝΙΜΩΣ ΑΝΑΓΕΝΝΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΟΥ.
  Η πρόσφατη ιστορία πιστοποίησε για μια ακόμη αυτήν την αλήθεια.  Κατά το έτος 1922 το έθνος καθηλωμένο από την Μικρασιατική Καταστροφή και τούς εθνικούς διχασμούς, έμοιαζε να παραπαίει σε συνθήκες μοιρολατρίας, χωρίς διέξοδο και προοπτική. Τότε δημοσίευσε ο Κώστας Βάρναλης το ποίημα «Οι Μοιραίοι», με στόχο να στιγματίσει την περιρρέουσα κοινωνική αμηχανία και αδράνεια :

...Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο και κάπου εφτούσε καταγής

Ω, πόσο βάσανο μεγάλο, το βάσανο είναι της ζωής

Όσο κι ο νους κι αν τυραννιέται, άσπρην ημέρα δε θυμιέται...

  Όμως μερικά χρόνια μετά, η κοινωνία και ο ενωμένος λαός μεγαλούργησαν την εποποιία τής ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ. Οι στόχοι τής οποίας μπορεί μεν να εξέπνευσαν ανεκπλήρωτοι, πλην όμως μεταβίβασαν την σκυτάλη των αγώνων ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΣΟΦΡΩΝΑ ΤΡΟΠΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ σε όλους, όσους εξακολουθούν να δρουν συνειδητά, πεπεισμένοι ότι Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΥΠΟΔΟΥΛΩΝΕΤΑΙ. ΔΙΟΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ, ΩΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ, ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ  ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΕΥΞΗ.  

  Όπως μεταδίδει η μυθολογία, οι ήρωες είναι συνήθως τραγικές φυσιογνωμίες, που παρά την κατίσχυσή τους επί των τεράτων, βιώνουν στην συνέχεια οδυνηρές καταστάσεις. Ο Ηρακλής, μετά την αποπεράτωση των άθλων, τραυματίζεται βαριά από τις συνωμοσίες τού Κένταυρου, ενώ ο Θησέας μετά την εξόντωση τού Μινώταυρου ξεχνάει κατά την διάρκεια τού ταξιδιού τής επιστροφής να αλλάξει τα πανιά στο καράβι, με αποτέλεσμα να αυτοκτονήσει ο πατέρας του. Ακόμη και ο Περσέας, σύμφωνα με μια εκδοχή τού μύθου, μετά την εξόντωση των Μαινάδων τού Διονύσου, θανατώνεται από τον Μεγαπένθη. Ο συμβολισμός τής τραγικής απόληξης των ηρώων, παρά τις μεγάλες τομές που αυτοί επέβαλαν στην απελευθέρωση των κοινωνιών από τα τέρατα, σηματοδοτεί την ανεκπλήρωτη τελική νίκη σε αυτήν την πορεία. Ο Ηρωισμός περιορίζει σημαντικά το κακό, αλλά δεν κατορθώνει να το εξαλείψει τελείως. Αυτή η αφήγηση τού Μύθου αφορά την αέναη πάλη τού Ελληνισμού εναντίον των εχθρών τής ανθρωπότητος, μεταθέτοντας την υποθήκη τής συνέχησης τού αγώνα από την μια γενιά στην επόμενη. Οι αιτίες των παθημάτων που επέρχονται ανάγονται σύμφωνα με τον Μύθο στην έλλρειψη προσοχής και σε νοητικές ολιγωρίες. Με αυτόν τον τρόπο επισημαίνεται ως διαρκές ζητούμενο, η αναγκαιότητα να δομήσει ο Ελληνισμός μια σενεκτική Πνευματική Ηγεσία, η οποία επισυνάπτοντας τις αναζητήσεις της στην σοφία που συνέστησαν οι προηγούμενες γενεές, θα μπορέσει να εκπονήσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική, με στόχο την πλήρη και τελειωτική απαλλαγή τής ανθρωπότητος από τα τέρατα.    

 

2. ΜΕ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΒΡΑΔΥΦΛΕΓΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ           

  Υπάρχουν περισσότεροι τρόποι για επιβληθεί γενοκτονία σε ένα έθνος. Κάποιοι από αυτούς είναι φανεροί, κάποιοι άλλοι επιβάλλονται με συγκαλυμμένο τρόπο. Οι δεύτεροι είναι πολύ πιο επικίνδυνοι από τους πρώτους, διότι προωθούνται με τρόπο, που αργεί το θύμα να τούς αντιληφθεί. Η μέθοδος που εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο λεγόμενος τρόπος μαγειρέματος βατραχόσουπας. Αρχικά τοποθετείται ο βάτραχος σε χύτρα με νερό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Ο βάτραχος, εθισμένος σε υδάτινο περιβάλλον, δεν αντιλαμβάνεται αρχικά να διατρέχει κάποιο κίνδυνο. Στην συνέχεια ξεκινάει ένα ζέσταμα τής χύτρας με πολύ απαλό τρόπο σε πολύ σιγανό ρυθμό. Ο βάτραχος αισθάνεται τότε ενός είδους ευχαρίστηση, σαν να έφθασε πρόωρα το καλοκαίρι.  Αυτή η ευχάριστη αίσθηση τού επιφέρει μια χαλάρωση, την οποίαν ο βάτραχος απολαμβάνει. Με την περεταίρω άνοδο τής θερμοκρασίας μειώνονται τα ανακλαστικά του, οπότε ο βάτραχος εξακολουθεί να μην αντιδρά. Καθώς η θερμοκρασία ανέρχεται ακόμη περισσότερο , πριν αυτή φθάσει σε έντονα αφόρητο επίπεδο για τον βάτραχο, τοποθετείται στην χύτρα το καπάκι, οπότε ο βάτραχος εγκλωβίζεται, μέχρι να ολοκληρωθεί η παρασκευή τής σούπας. Πρόκειται για ένα πολύ αποδοτικό τρόπο γενοκτονίας, που στηρίζεται στον παρελκυσμό τού θύματος στην όλη διαδικασία, εξασφαλίζοντας στους θύτες την εν τέλει αδυναμία ουσιαστικών αντιδράσεων από το θύμα.

  Το μαγείρεμα απαιτεί χρόνο, πείρα, στοχευμένη εφαρμογή τής συνταγής τού τσελεμεντέ και την αυξημένη υπουλία ενός θύτη - μάγειρα, με κορδόνι τουλάχιστον τριών αστέρων. Τουναντίον οι γρήγορες επιβολές γενοκτονίας, γίνονται με φανερό τρόπο και στηρίζονται στην πιο ειδεχθή βία. Προτιμούνται όταν είναι απαραίτητες οι διαδικασίες τού επείγοντος, όπως η επιβολή τής πρόσφατης γενοκτονίας στην Γάζα σε βάρος των Παλαιστινίων από τούς σιωνιστές κανιβάλους. Αυτές είναι συνυφασμένες, επειδή συμβαίνουν απροκάλυπτα και με εφαρμογή υπέρμετρης κτηνώδους βίας, με σθεναρές αντιδράσεις των γενοκτούμενων πληθυσμών, εφόσον αυτοί διαθέτουν επαρκή αντανακλαστικά επιβίωσης. Όταν μάλιστα αυτοί διέπονται από αποφασιστικότητα και διαθέτουν κάποιο σοβαρό βαθμό οργανωτικής προετοιμασίας, τότε η προώθηση τής γενοκτονικής πρακτικής μπορεί να επιφέρει ακόμη πιο ζοφερές καταστροφές στους επίδοξους θύτες, από ότι στα υποψήφια θύματα. Πράγματι, η επιβολή γενοκτονίας στην Γάζα, πέρα από τις αμέτρητες καταστροφές που επέφερε στούς Παλαιστινίους, κυρίως σε βάρος αμάχων και προπάντων παιδιών, εξελίχθηκε κυριολεκτικά σε φιάσκο για το σιωνιστικό μόρφωμα, εισάγοντάς το στην πορεία τού πλήρους παραμερισμού του από την περιοχή. Ενώ οι Παλαιστίνιοι υπέμειναν τα πάνδεινα, αρνήθηκαν να υποκύψουν στο να εγκαταλείψουν την γη τους, ενώ η οργανωμένη τους αντίσταση επέφερε καίρια πλήγματα στους δειλούς μακελάρηδες που είχαν εισβάλει. Με αυτόν τον τρόπο κατέρρευσε και το βασικό αφήγημα, στο οποίο στηριζόταν το σιωνιστικό μόρφωμα. Κατωχυρώθηκε πλήρως από διεθνή φόρα εκδίκασης, ότι οι εγκληματίες που είχαν τεθεί επικεφαλής τού σιωνιστικού εξαμβλώματος, δεν ενδιαφέροντο στο ελάχιστο για να αποκτήσουν μια πατρίδα οι ανά την υφήλιο διεσπαρμένοι Εβραίοι, αλλά επιδίωκαν με την επιβολή αενάων πολέμων την γενοκτονία των γηγενών και την ιμπεριαλιστική επέκταση σε βάρος των γειτονικών χωρών, για την προώθηση αλλότριων γεωπολιτικών συμφερόντων και εωσφορικών λατρευτικών επιδιώξεων.     

  Η μέθοδος γενοκτονίας που επιλέγεται κάθε φορά από τούς επικυριάρχους ρυθμίζεται από το Γενικό Σχέδιο παγκοσμίου επιβολής. Σχετικά με αυτό το σχέδιο, το οποίον δεν διέπεται από συγκυριακό χαρακτήρα, αλλά έχει ιδιαζόντως μακρόπνοο χρονικό χαρακτήρα, που επεκτείνεται σε ολόκληρο τον τρέχοντα μακροϊστορικό κύκλο (ή σπείρωμα, συμφώνως προς την σπειροειδή δομή τής ανθρώπινης ιστορίας, που έχει αναπτύξει στο παρελθόν στο εδώ ιστολόγιο ο γράφων) δεν είναι δυνατόν να γίνει αναφορά στα πλαίσια αυτού τού κειμένου. Το ζήτημα αυτό θα τεθεί εμπεριστατωμένα στον δεύτερο τόμο τού πονήματος "Περί τής Μεθόδου", που προς ώρας βρίσκεται υπό επεξεργασία και θα δημοσιευθεί προσεχώς, ως επανατοποθέτηση τού ζητήματος στα σύγχρονα δεδομένα, που επεξεργάστηκε τον 17ο αιώνα ο René Descartes (Καρτέσιος) στο "Discours de la Méthode".    

  Ο εκάστοτε τρόπος που επιλέγεται για την επιβολή γενοκτονίας και που καθορίζεται από τον μακρόπνοο σχεδιασμό τού θύτου σε βάρος τού θύματος, προσαρμόζεται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τού υποψήφιου θύματος. Επί τού προκειμένου αρμόζει να ληφθούν σοβαρά υπ' όψη οι ιδιαιτερότητες τής σύγκρουσης τού Ελληνισμού με τούς φορείς παγκοσμίου επιβολής, που αναφέρθηκαν σε σχέση με την μυθολογία στο προηγούμενο κεφάλαιο. Ο ελληνισμός έχει αποδειχθεί στην πορεία τής ιστορίας πολύ σκληρό καρύδι, με μοναδικά στο είδος τους χαρακτηριστικά και ικανότητες, ώστε να είναι δυνατόν να δοθούν "εύκολα και γρήγορα λύσεις" στο ανάστημα που αυτός ορθώνει διαχρονικά ενάντια στην μετατροπή τής ανθρωπότητος σε κοτέτσι. Μπορεί να φαίνεται στην τρέχουσα φάση, ότι αυτοί που πρωτοστατούν προς ώρας στην σύγκρουση με τους αρχιτέκτονες του Γενικού Σχεδίου είναι κάποια πνευματικά τέκνα των Ελλήνων, όπως οι Ρώσοι, που αυτοί φρόντισαν να προωθήσουν με βάση την μακροπρόθεσμη δική τους στρατηγική πριν από αιώνες, όταν είχαν εγκαίρως διαγνώσει την αναγκαστική διέλευσή τού Ελληνισμού επί μακρόν μέσα στο τούνελ τής αφάνειας. Όπως όμως έχει καταδειχθεί στο βιβλίο "Το Ξεχαρβάλωμα των Συμπράγκαλων τής Δυτικής Κυριαρχίας" (το οποίον μπορεί να κατέβει από τα gadgets τού ιστολογίου Diodotos-k-t.blogspot.com) αυτοί ενεργούν εδώ και 150 χρόνια με βάση την τεχνογνωσία που συνέστησαν οι πρόγονοί μας. Οι Έλληνες όμως εξακολουθούν για συγκεκριμένους λόγους να παραμένουν μονίμως η διαχρονική φύτρα τής αντίστασης και απόλυτη πηγή τής ανατροπής τού εωσφορισμού, για λόγους που δεν είναι εύκολα διαπιστώσιμοι. Αφ' ενός η άνωθεν επιλογή τους από την Θεία Οικονομία στα πλαίσια τής Χάριτος προς ώφελος ολοκλήρου τής ανθρωπότητος, τούς έχει εξοπλίσει επί πλέον με το υπερόπλο τής Ελληνικής Γλώσσης. Η σύγχρονη θεωρητική φυσική έχει καταδείξει, ότι δίπλα στις βασικές μορφές εκδήλωσης τής ύπαρξης, που είναι η ύλη και η ενέργεια, υφίσταται μια ακόμη βασικότερη, που διέπει και μορφοποιεί τις δυο προηγούμενες με βάση τον σημαντικότερο συμπαντικό νόμο, που είναι ο συντονισμός. Αυτή είναι η πληροφορία, που αγκυρώνεται και δρα μέσω των πεδίων πληροφορίας, έχουσα μαθηματική (ψηφιακή) συγκρότηση. Η κατ' εξοχήν μαθηματική γλώσσα είναι η Ελληνική, καθότι, όπως συνέβαινε κατά την κλασσική περίοδο, το Ελληνικό Αλφάβητο αποτελεί την βάση τής αρίθμησης, προσδίδοντας στην Ελληνική Γλώσσα λειτουργικό χαρακτήρα επικοινωνίας με τα πεδία πληροφορίας και παρέμβασης σε αυτά. Ως κατέδειξαν οι Αρχαίοι Σοφοί, η κύρια πηγή γνώσεως, παρά την μεγάλη αξία τής λογικής και τής εμπειρίας, είναι η διαίσθηση και η έμπνευση, η οποία παρέχεται από έκχυση αυτών των πεδίων σε αυτούς, που είναι άξιοι να την προσλάβουν. Γι αυτό επέμεινε ο Πλάτων, ότι η γνώσις είναι ενθύμησις (κατέρχεται δηλαδή από αποθηκευτικό χώρο που είναι τοποθετημένη) και επιφυλάσσεται αποκλειστικά δια τούς εναρέτους. Το εννοιολογικό δυναμικό που διακρίνει την Ελληνική Γλώσσα αποτελεί τον καταλληλότατο κώδικα πρόσβασης και επικοινωνίας στα πεδία πληροφορίας. Η τεχνητή νοημοσύνη, που προωθούν στην παρούσα φάση με έμφαση για την επιβολή τους οι αντίπαλοι τού Ελληνισμού, περιορίζεται στην επεξεργασία και σύνθεση δεδομένων, που βρίσκονται στο χωροχρονικό συνεχές των τεσσάρων διαστάσεων και είναι πλήρως αποκλεισμένοι από τις επί πλέον διαστάσεις, στις οποίες έχει πρόσβαση μέσω τής πνευματικής του συγκρότησης αποκλειστικά ο Ελληνισμός και τα άξια Πνευματικά Τέκνα του. Γι αυτό ματαιοπονούν οι εχθροί τού Πνεύματος, που οδηγούνται βήμα προς βήμα από την μια ήττα στην επόμενη. Και γι αυτό διακατέχονται από άσβεστο μίσος εναντίον τού Ελληνισμού και των Τέκνων του, προσβλέποντας ματαίως στην ολοκληρωτική τους εξόντωση.         

 

3. Ο "ΟΜΟΡΦΟΣ ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ" ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΕΞΑΠΟΛΥΘΗΚΕ Η ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΗ "ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΚΟΝΗ"

 

  Δεν υπάρχει πλέον άνθρωπος στην Ελλάδα και προπάντων στην κόλαση τού Λεκανοπεδίου, που να μην παραπονιέται για την σωρεία θανάτων και καρκινοπαθειών στο άμεσο περιβάλλον του. Μια παραπονεμένη έκφραση κυριαρχεί στα πρόσωπα των υποψήφιων θυμάτων μιας στημένης μηχανής θανατώσεως, με αρχιμηχανικό τον "αντινατιβιστή", τοποθετημένο με καλπονοθεία στην καρέκλα κούλη, ή γιο του βρυκόλακα, που υποσχέθηκε προ ετών στο παγκόσμιο συμβούλιο τού εβραϊσμού την πλήρη εξόντωση των γηγενών στην Ελλάδα. "Βουβοί και άβουλοι αντάμα", παραδομένοι σε μια αμηχανία και ένα βαθύ παράπονο, αδυνατούν να δώσουν ερμηνεία στον ανερχόμενο με γεωμετρική ταχύτητα μηχανισμό μαζικής εξόντωσης, που έχει υποβιβάσει στο ναδίρ την ζωτικότητά τους και έχει αναβιβάσει το κάρο τού χάρου σε στόλο από νεκροφόρες, που οργώνουν την χώρα. Ενώ όφειλαν για λόγους απτής επιβίωσης να έχουν μελετήσει ενδελεχώς τις αιτίες τής καλπάζουσας λαίλαπας και να έχουν ξεσηκωθεί αμετάκλητα στα κάγκελα, μόνον κάποιοι εξυπνάκηδες, παλικάρια τής φακής, ξεστομίζουν ανεγκέφαλες παρόλες σχετικά, τού τύπου "άσε τους να κρεπάρουν ολοσχερώς, μήπως συνέλθουν και συμμορφωθούν". Η πείρα όμως έχει καταδείξει, ότι κατακόρυφη αύξηση τής εξαθλίωσης, κάθε άλλο παρά οδηγεί σε συνειδητοποίηση αυτών που πάσχουν και σε δράση ανατροπής. Οι Μαρξ και Ένγκελς, που παρουσίασαν το πάλαι ποτέ την θεωρία για "την απόλυτη εξαθλίωση τής εργατικής τάξης", ως προϋπόθεση για να προκύψουν επανασταστατικές διεργασίες, διαψεύστηκαν από τις εξελίξεις οικτρά. Το εργατικό κίνημα αναπτύχθηκε τότε κυρίως στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες, που η άνοδος τής παραγωγικότητος είχε εξασφαλίσει υψηλότερους μισθούς για τούς εργοστασιακούς εργάτες.        

  Κατά τα προηγούμενα χρόνια έκαναν και εξακολουθούν να κάνουν τα ενέσιμα δηλητήρια "πολύ καλή δουλειά" σε βάση εξόντωσης ανθρώπων. Οι πλειοψηφία των γηγενών σέρνεται με μεταλλαγμένο γενετικό κώδικα και εκμηδενισμένο ανοσοποιητικό, κάτω από την τυφλή πίστη στα δήθεν "επιτεύγματα της επιστήμης" και προσαρμοζόμενοι στην υπερβολική πίση, που με τους εγκλεισμούς και τούς αποκλεισμούς από ζωτικούς τομείς, όπως η εργασία, επέβαλαν οι κρατικοί κανίβαλοι.  Ο γιός τού φασισταρά πλεύρη, που ενώ επαίρετιο ότι δήθεν συνετίζει ένα ολόκληρο έθνος, δεν κατόρθωσε να εμφυσήσει στοιχειωδώς μια κοινωνική συμπεριφορά στον αλητάμπουρα γιο του, που τέθηκε επικεφαλής στο "υπουργείο" μαζικού αποπληθυσμού, εξακολουθεί να κυκλοφορεί και να προκαλεί ανεμπόδιστος. Προ ημερών, συγγενής μου με κράμπες στα πόδια από τα ενέσιμα δηλητήρια, με ρώτησε εάν ο πλεύρης, που παρακολουθεί στην τηλεόραση μαζί με τον βελόπουλο, αποτελούν την ελπίδα τού έθνους για αφύπνιση και ανατροπή. Αυτή είναι η νοητική κατάπτωση τής χώρας. Διότι πριν αλωθούν με δηλητήρια τα κορμιά των μελών μιας  κοινωνίας, νοθεύεται βάναυσα ο ψυχισμός και η νόησή τους. ΟΛΑ ΕΚΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΑΠΟΛΗΓΟΥΝ.    

  "Κερδισμένοι" τού κοινωνικού εξαμβλώματος είναι οι μεγαλογιατροί και τα γραφεία κηδειών. Οι μαφιόζοι τραβάνε μαχαιριές για λίγες δεκάδες ευρώ, αλλά διαθέτουν την στοιχειώδη ανδρισμό, να δεχθούν και αυτοί μια μαχαιριά από το αμυνόμενο θύμα τους.  Οι μεγαλογιατροί αποσπούν πολλές χιλιάδες ευρώ για μια μαχαιριά εκ τού ασφαλούς, εκμεταλλευόμενοι ασύστολα την ζοφερή κατάσταση, στην οποία έχουν καταντήσει οι ασθενείς. Η χώρα είναι βούρκος αμοραλισμού, παραδομένη στις προθέσεις υπέρμετρων εγωιστών, που είναι έτοιμοι να σαρώσουν τα πάντα, ως δήθεν εξασκούντες κοινωνικό λειτούργημα. Η κατάσταση στα νοσοκομεία συχνότατα θυμίζει στάβλους. Γνωστός μου μετανάστης, που επισκέφθηκε πρόσφατα φίλο του στο νοσοκομείο "Σωτηρία", μού είπε, ότι η απογοήτευση που αποκόμισε εκεί, τον αποθαρρύνει να μεταβεί ξανά την Ελλάδα τα επόμενα δέκα χρόνια. Η Αθήνα έχει μετατραπεί σε έρημο τού μπετόν. Οι περισσότερες πολυκατοικίες είναι ήδη παλιές, ενώ στο μπετόν σχηματίζεται στην πορεία τού χρόνου το ραδιενεργό στοιχείο ραδόνιο και διαχέεται στο περιβάλλον. Αυτή η δυστοπία έχει προκύψει με την συμμετοχή εδώ και πολλές δεκαετίες και διακρίθηκε από υπεβάλλοντα ζήλο τού μέσου ελλαδίτη. Ο Μάριος Χάκκας, που διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος από το 1964 μέχρι το 1967 στο δημοτικό συμβούλιο τής Καισαριανής, στιγματίζει τις επιλογές των αριστερών συναδέλφων του εκείνης τής εποχής στο διήγημα "Μνημείο για Σαλταδόρους" με τα εξής λόγια: "Αντί να ενδιαφερθούν, για να στηθεί ένα μνημείο για τούς σαλταδόρους, για εκείνα τα παιδιά που διακινδύνευαν την ζωή τους πηδώντας στα φορτηγά τής βέρμαχτ, για να αποσπάσουν μια κουραμάνα και να την πάνε στην άρρωστη αδελφή τους, επιδόθηκαν στην προώθηση μιας στρεβλής "ανάπτυξης". Κοινός τους παρονομαστής το οικοπεδάκι".    

  Η σκόπιμα καταστροφική κατάσταση στα δημόσια μέσα συγκοινωνιών, όπου συχνά η σαρδελοποίηση των επιβατών ξεπερνάει το αδιαχώρητο, οδηγεί στην επιλογή τής απόκτησης ιδιωτικού αυτοκινήτου, τον τεράστιο αριθμό όσων μπορούν να το χρηματοδοτούν. Ο τεράστιος συνωστισμός στο υποβιβασμένο και ανεπαρκέστατο οδικό δίκτυο οδηγεί στην εκπομπή τεράστιου αριθμού ρύπων, που ειδικά σε φάσης αιχμής επιφέρει μεγάλη δύσπνοια. Σε συνδυασμό με το ανύπαρκτο πράσινο μέσα στην πόλη, η επίθεση που δέχεται το καταταλαιπωρημένο αναπνευστικό ξεπερνά κάθε πολύ τα μεσοπρόθεσμα όρια αντοχής. Εάν λάβουμε υπ' όψει επιπροσθέτως την κάθετη αύξηση τού στρες από την οικονομική πίεση, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, την πτώση των θρεπτικών στοιχείων από τις "δυναμικές" καλλιέργειες, την υπερβολική κατανάλωση τσιγάρων και οινοπνευματωδών, καθώς και την σαβουροφαγία με τρανς λιπαρά, στα οποία καταφεύγουν οι γηγενείς για λόγους εκτόνωσης, έχει εγκατασταθεί ένα ζοφερό καθεστώς, τόσο εσωτερικό, ως παγιωμένος μαζοχισμός, όσο και στο εξωτερικό, ως άκρατη χλεμπόνα, που οι άνθρωποι πλέον προσλαμβάνουν ως "κανονικότητα". Αυτή οδηγεί πλέον βήμα προς βήμα με μαθηματική ακρίβεια στρατιές ανθρώπων είτε στον πάγκο τού χασάπη στα νοσοκομεία, είτε στην απονομή τού έσχατου ασπασμού από συγγενείς και φίλους.   

 

4. "ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΚΟΝΗ" -  ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΣΟΥΠΑΣ ΒΑΤΡΑΧΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΦΑΣΗ   

 

  Μέσα στο σκηνικό που περιγράφτηκε προηγουμένως, εξαπολύθηκε και η "Αφρική Σκόνη", ως επιπλέον ισχυρός μοχλός ψεκασμένων δηλητηρίων, μετά την επιβολή των ενέσιμων δηλητηρίων, φορτσάροντας την βραδυφλεγή γενοκτονία, που επιβάλλεται στην Ελληνική κοινωνία. 

   Η παραμύθα τής δήθεν "αφρικανικής σκόνης", δεν έχει την παραμικρή σχέση ούτε με την Αφρική, ούτε με σκόνη. Πρόκειται για μείγμα πλείστων όσων δηλητηριωδών ουσιών, που εξαπολύονται μέσω τού ήδη περιώνυμου μηχανισμού ψεκασμών."Μα", μού αντέταξε κάποιος σε πρόσφατη συζήτηση στην Αθήνα, "αφού η σκόνη έρχεται όταν επικρατούν νότιοι άνεμοι". Όμως ο μηχανισμός είναι απλός. Τα ψεκαστήρια περιμένουν, είτε να εκδηλωθούν νότιοι άνεμοι, είτε τούς προκαλούν με τις πάγιους πλέον μηχανισμούς χειραγώγησης τού καιρού. Μετά ξεκινούν οι ψεκασμοί από το Κρητικό Πέλαγος και στην συνέχεια προχωρούν βορειότερα. Έτσι ώστε να προσδίδεται τεχνητή αληθοφάνεια στην παραμύθα. 

  Το 1922 εξέτασε ένα βιοχημικό εργαστήριο στην Βοσνία ένα δείγμα τής υποτιθέμενης "αφρικανικής σκόνης" και το συνέκρινε με ένα δείγμα άμμου από την Αλγερία. Τα αποτελέσματα των ερευνών οδήγησαν στην διαπίστωση των 28 δηλητηρίων, που δημοσίευσε τότε αυτό το ινστιτούτο, ως περιεκτικότητα σε σύγκριση με την άμμο από την Αλγερία, δεδομένου ότι αυτή η συνωμοσία δηλητηριασμού τής ατμόσφαιρας δεν περιορίζεται στον Ελλαδικό χώρο.     

                                                                                                                                                                                

  Η υπέρμετρη περιεκτικότητα, ιδιαίτερα σε Στρόντιο, που είναι έντονα ραδιενεργό στοιχείο και στο υπερβολικά δηλητηριώδες Αρσενικό σε ποσότητα 4400% σε σύγκριση με την άμμο από την Αλγερία, αλλά και σε Αλουμίνιο και σε Βάριο, που είναι γενικότερα γνωστή η επιθετική τους επίδραση στο νευρικό σύστημα, είναι ενδεικτικά στοιχεία για τις στοχευμένεις επιθέσεις σε βάρος τής υγείας όσων τα δέχονται. Ιδιαίτερα υποθαλπτική είναι η πτώση αυτών των στοιχείων στο έδαφος και η μεταφορά τους στην τροφική αλυσίδα.

  Το κράτος, από υποτιθέμενος εγγυητής τής υγείας και τής ευημερίας των πολιτών, έχει μετραπεί σε άκρατο μηχανισμό επιβολής αποληθυσμού.

  Ιδιαίτερη εκδούλευση οφείλουμε στον Ivo Sasek, που το 2024 προώθησε αυτό το θέμα στην πολύτιμη ιστοσελίδα του με το ακόλουθο βίντεο. Για την κατανόηση των άκρως αποκαλυπτικών που εκεί παρατίθενται, σε όσους δεν γνωρίζουν γερμανικά συνιστό την χρήση μεταφραστή.

 

5. ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΛΑΙΛΑΠΑΣ

 

  Εννοείται, ότι το βασικότερο μέτρο για την αντιμετώπιση τής βραδυφλεγούς γενοκτονίας που επιβάλλεται, είναι η ενεργοποίηση και ο παραμερισμός τής ηττοπάθειας και μοιρολατρίας, που οι επικυρίαρχοι έχουν υποβάλλει. Η κοινωνία, παρά τον γενικότερο αποπροσανατολισμό που κυριαρχεί, διαθέτει αποτελεσματικά αντισώματα, που στην τρέχουσα φάση βρίσκονται σε τροχιά συσπείρωσης και σύντομα θα παρέμβουν δημόσια με οργανωμένο τρόπο, για να προτείνουν με υπεύθυνα συγκεκριμένη προοπτική και ρεαλιστικές ερμηνείες τής πραγματικότητος στην προοπτική εκκίνησης κινηματικών διαδικασιών, πέρα από τα κοινοβουλευτικά εκλογικά αδιέξοδα μικρομάγαζα.

  Όμως, καθώς τα συστημικά δρεπανοφόρα θερίζουν ανελέητα ζωές, είναι αναγκαία και η λήψη μιας μεσοπρόθεσμης λήψης μέτρων, που εάν αυτή τύχει γενικότερης αποδοχής και εφαρμογής, μπορεί να περιορίσει αισθητά το κόστος τής επίθεσης που δεχόμαστε. Σε αυτήν τη βάση προτείνω τα εξής συγκεκριμένα βήματα:  

1. Το πρώτο μέτρο είναι η συστηματική λήψη αντιοξειδωτικών βιταμινών και παρασκευασμάτων, ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει στοιχειωδώς ο οργανισμός στην εντεινόμενη λαίλαπα. Οι ψεκασμοί αποκόπτουν την ηλιοφάνεια και τον σχηματισμό βιταμίνης D, που είναι αναγκαίο να προσλαμβάνεται με συμπληρώματα σε συνδυασμό με βιταμίνη Κ2. Η βιταμίνη D αυξάνει την επίδρασή της σε συνδυασμό με την λήψη λίπους, που το καταλληλότερο είναι το ελλαιόλαδο. Η αντιοξειδωτική δράση επίσης της βιταμίνης C σε συνδυασμό με ψευδάργυρο αποκτά στην τρέχουσα φάση ιδιαίτερη αξία.

Ένα επί πλέον πολύ δραστικό μέσο που αποτοξινώνει και συμβάλλει στην αποκατάσταση τής ρύθμισης που επιτελεί  το συκώτι, είναι το εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου, που είναι επίσης ισχυρό τονωτικό τής καρδιάς. Το γαϊδουράγκαθο, εφόσον αυτό εκχυλίζεται από σπόρους, αυτοί πρέπει να υποστούν προηγουμένως θραύση και να βράσουν αρκετή ώρα. Αυτό προσλαμβάνεται το πρωί, πριν εισαχθούν στον οργανισμό άλλες τροφές και χρειάζεται δυο ώρες με άδειο στομάχι, ώστε να επιδράσει επαρκώς.

Δίπλα στα αντιοξειδωτικά που προαναφέρθηκαν, αξίζει να γίνει μνεία και στην σπιρουλίνα και την χλωρέλα, τόσο για την αντιοξειδωτική, όσο και την γενικότερη ευεργετική τους επίδραση, με παροχή στον οργανισμό πληθώρας χρήσιμων ιχνοστοιχείων. Ειδικά η χλωρέλα διαθέτει το πλέον μικρό μόριο, που υπάρχει σε ζωντανό οργανισμό. Έτσι μπορεί να εισέρχεται σε πολύ δύσκολα προσβάσιμες περιοχές, που άλλες θετικά επιδρούσες ουσίες αδυνατούν να φθάσουν. 

Επί πλέον, ο αποχυμωτής είναι μια άκρως χρήσιμη συσκευή, που στην σημερινή ζοφερή φάση θα έπρεπε να βρίσκεται σε συνεχή δράση σε κάθε σπίτι. Ο καθαρισμός τού οργανισμού δεν μπορεί να επιτευχθεί από το νερό, ακόμη και όταν αυτό είναι μεταλλικό, παρότι η πρόσληψή του σε επαρκείς ποσότητες είναι απαραίτητη. Στο νερό, όταν διέρχεται μέσα στο έδαφος, επικολλούνται προσμίξεις, που υποβιβάζουν την καθαρτική του επίδραση. Μόνον το χημικώς καθαρό νερό μπορεί να καθαρίσει τούς ιστούς και αυτό βρίσκεται στα φρούτα και τα λαχανικά. Ειδικά οι χυμοί έχουν την ιδιότητα να μεταφέρονται πολύ γρήγορα στο αίμα. Την πλέον ευεργετική δράση, έχουν σύμφωνα με τον πάπα τής αξιοποίησης τού ρόλου των χυμών Norman Walker τα καρότα, η σεληνόριζα και τα παντζάρια. Αξίζει να αναφερθεί επίσης η πετροσπατική επίδραση τού χυμού τού μαϊντανού.

Η Θεραπευτική Δύναμη των Χυμών

https://www.metamorphosibooks.gr/shop/biblia/walker/ 

Πλην όμως το απόλυτο ελιξήριο τής αποτοξίνωσης ΕΙΝΑΙ Ο ΖΕΟΛΙΘΟΣ. Πρόκειται για ένα ηφαιστειακής προελεύσεως πέτρωμα, που μια κουταλιά κονιάματός του σε ένα ποτήρι νερό, μπορεί να επενεργεί θαύματα. Ο ζεόλιθος υπάρχει σε λιγοστά φαρμακεία και καταστήματα εμπορίας ιχνοστοιχείων. Μπορεί να βρεθεί εύκολα στο διαδίκτυο ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΜΦΘΗΝΟΣ.

Ο ζεόλιθος αποτελεί ένα ορυκτό που έχει την ιδιότητα να δεσμεύει βλαβερές ουσίες και βαρέα μέταλλα από τον οργανισμό, διευκολύνοντας έτσι την φυσική αποτοξίνωση. Εγκλωβίζει επίσης τις ελεύθερες ρίζες, τα αλλεργιογόνα και ρυθμίζει το pH στον οργανισμό. 

Βιο-Αγρός Ζεόλιθος 75 gr

Σκόνη από φυσικό ζεόλιθο για την αποτοξίνωση του οργανισμού

2,93 €

3.91€ / 100 gr

 https://www.vita4you.gr/el/vitamines-simpliromata/eidika-sympliromata/zeolithos

Η φύσις μάς έχει προμηθεύσει πολύτιμα βότανα, ουσίες και ορυκτά για την διατήρηση και την αποκατάσταση τής υγείας μας. Στα 71 μου χρόνια, κάνοντας συστηματική χρήση τού φαρμακείου τής φύσεως, έχω επισκεφθεί από το 1986 μέχρι σήμερα μόνον 4 φορές ιατρό, παρότι διάγω μέσα σε συνθήκες έντονου στρες και καπνίζω. Σε συγγενικό μου πρόσωπο, που αρρώστησε από καρκίνο, πρότεινα την συστηματική χρήση των ανωτέρω βοηθημάτων, συμπεριλαμβανόμενης και τής μαγειρικής σόδας. Αυτό το πρόσωπο, προβαίνοντας σε εντατική εφαρμογή των υποδείξεών μου, θεραπεύτηκε πολύ γρήγορα, παρότι ακολούθησε και την προτροπή των γιατρών να κάνει χημειοθεραπείες, η αξία των οποίων έχει υποστεί αμφισβήτηση. Η προτροπή των Ινδών Σοφών, τα φάρμακά μας να είναι η διατροφή μας, έχει αποδειθεί σε πλείστες των περιπτώσεων άκρως αποδοτική. 

 

   2. Η ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ

   Είναι απορίας άξιον, ότι σε μια χώρα με τόσο δυνατή ηλιοφάνεια που είναι η Ελλάδα, υπάρχουν μέσα στα σπίτια, στις βεράντες και στα μπαλκόνια, παρά την ζοφερή δυστοπία τής ερήμου των πόλεων, τόσο λίγα φυτά. ΤΑ ΦΥΤΑ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ, ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΟΞΥΓΟΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΠΟΠΝΥΚΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ, ΕΝΩ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΑΣ ΗΡΕΜΕΙ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΑΣ. Αυτό που καταγράφεται, ιδιαίτερα στην Αθήνα, δεν είναι μόνον αδιαφορία των ανθρώπων, αλλά σχεδόν αποστροφή απέναντι στα φυτά, ΕΝΩ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ ΜΙΚΡΟΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΙ ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΑΣ.

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ, ΟΙ ΒΕΡΑΝΤΕΣ, ΤΑ ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΡΑΤΣΕΣ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΩΝ ΜΑΣ, ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΚΗΠΟΥΣ ΚΑΙ ΜΠΟΣΤΑΝΙΑ. Ειδικά, ενώσω αναμένεται να ξεκινήσει επισιτιστική κρίση το ερχόμενο φθινόπωρο, η οικιακή καλλιέργεια ζαρζαβατικών θα μπορούσε να συμβάλλει σημαντικά στην παροχή άκρως αναγκαίων προμηθειών. Η καλλιέργεια πατάτας σε αυτοσχέδιες ντουλάπες γεννοβολάει με θεαματικό ρυθμό. ΑΥΤΗ Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΟΝΟΝ ΕΝΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΑΣΠΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΚΗΠΟΥΡΙΚΗ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΒΑΛΟΝΤΙΚΗ ΞΗΡΑΣΙΑ, ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΗΣΕΙ.  

 Το δωμάτιο, που αυτήν την ώρα γράφονται αυτές οι γραμμές

 3. ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΔΡΑΣΤΙΚΟ ΥΠΕΡΟΠΛΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΥΣ 

  Ενώ πριν μερικά χρόνια είχε γίνει αρκετός ντόρος στο διαδίκτυο για την αυτοσχέδια συσκευή ελάχιστου κόστους, που ανακάλυψε ο τεράστιος Βιλχελμ Ράιχ για την διάλυση των νεφών, σήμερα που οι αεροψεκασμοί τής ψευδεπίγραφης "αφρικανικής σκόνης" δηλητηριάζουν σκεπάζουντας τον ουρανό,  ουδείς έρχεται στην ιδέα να επικαιροποιήσει την αξιοποίησή τους.

   Είναι αναγκαίο, εάν όχι και αυτονόητο, σε κάθε σπίτι να έχουν μπει σε δράση οι CLAUD BUSTERS, που αποτελούνται από ένα κουβά γεμάτον με πολυεστέρα και ρινίσματα μετάλλου, στον οποιον έχουν ενσωματωθεί σωλήνες από χαλκό.  

 

 ΑΡΑ, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΛΟΓΙΑ.

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΩΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ.

ΔΡΑΣΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ 

                       

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΣΥΝΕΝΕΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

 

  Σχετικά με την πρόσφατη συνέντευξη τής Μαρίας Καρυστιανού κατέθεσα προηγουμένως ένα σχόλιο στο ιστολόγιο ΔΙΟΔΟΤΟΣ, που αναπαράγω και εδώ, ως συμπλήρωση των απόψεών μου που αναπτύχθηκαν στις δυο προηγούμενες αναρτήσεις:

  Κατά την εκτίμησή μου, η παρουσία τής Μαρίας Καρυστιανού ήταν ισχνή. Στηριγμένη σε συναισθηματική επιχειρηματολογία, αναλώθηκε αποκλειστικά σε εντοπισμό των συμπτωμάτων τού καθεστώτος, χωρίς να υπεισέλθει στις αιτίες τής νόσου. Αναπαράγοντας την γνωστή πεπατημένη, στην οποία έχουμε εθιστεί από την δράση και την επιχειρηματολογία όλων ανεξαιρέτως των μικρών εναλλακτικτών κομμάτων που βρίσκονται εντός και εκτός βουλής, δεν πρόσδωσε ουσιαστική προοπτική ασνατρτοπής στα λεγόμενά της. Καμμία συγκεκριμένη αναφορά στην ξένη εξάρτηση, στην λαφυραγωγία τού τόπου από τις πολυεθνικές και τον χρηματιστικό κατεστημένο, στην καταλήστευση τού εθνικού πλούτου και σε κινηματικές διαδικασίες. Η ενεργοποίηση των πολιτών μέσω δημοψηφισμάτων αποτελεί φενάκη κάτω από το ασφυκτικό βάρος τής κεντρικής εξουσίας μέσω τής αλλοτρίωσης των 300 εγκαθέτων. Παρ' όλα αυτά, απευθυνόμενη σε μια νωχελική κοινωνία, που δεν έχει εντάξει στον τρόπο σκέψης της αγώνες ανατροπής, που συνεπάγονται προσωπική διακινδύνευση και ισχυρό προσωοικό κόστος, προφανώς και αυτή η συνέντευξη θα λειτουργήσει αυξητικά για την επιρροή της.
  

  Ατυχής και η επιλογή αρκετών όρων από σημειολογικής πλευράς για ουσιαστική ζύμωση τού προθέματος τής αυτονομίας. Διατυπώσεις τού τύπου "οι συνεργάτες μου που με συμβουλεύουν", δεν θεμελιώνουν την ανάγκη συλλογικότητυος που εξήρε, ανάγοντας την τελική λήψη αποφάσεων στην ίδια.
  Η παραμονή εντός ορίων τής συστημικής νομιμότητος, με εντοπισμούς, ότι "η έξοδος από το ευρώ είναι ανέφικτη και επικίνδυνη", επιδεκνύουν "υπευθυνότητα" και "λογική" αδιάκοπου εγκλωβισμού τής κοινωνίας στο μαντρί. Η αφηρημένη αναφορά σε αξίες, που πράγματι έλαβε χώρα στην συνένετευξη, όταν αυτές συνοδεύονται από άτολμη εκφορά, δεν ζυμώνουν την μεταφορά τους σε συγκεκριμένη δράση. Ρεαλισμός δεν είναι η προσκόλληση εντός των ορίων ενός συστήματος που οδεύει με μαθηματική βεβαιβεότητα στον γκρεμό, αλλά η ουσιαστική προοπτική ρήξης, που γονιμοποιεί εκείνες τις περιορισμένες επιλογές, που μπορούν να αξοποιήσουν τις πιθανότητες επιβίωσης που απομένουν.
  Ο υπό διαμόρφωση αντιήρωας, φαίνεται να βρίσκεται ακόμη από πλευράς ωρίμανσης σε νηπιακή ηλικία. Εάν δεν παρέμβει προσεχώς ο παράγων τού αναπάντεχου, μέσω στελεχών που διαθέτουν σοβαρή εμπειρία και τεχνογνωσία που αποκτήθηκε με συγκεκριμένους αγώνες στην κατεύθυνση αντισυστημικής ανατροπής, για να προσφέρουν οργανική υπηρεσία στην προσπάθεια τής Μαρίας Καρυστινού, τότε τα μειωμένα ανακλαστικά τής κοινωνίας δεν θα εγγυηθούν στο υπό ανάπτυξη αντιηρωϊκό νήπιο την έξοδό του από την ανάλωση στην παιδική χαρά με τις τραμπάλες και τις συστημικές τσουλίθρες. 

  Σε κάθε περίπτωση όμως θεωρώ ως την πλέον πιθανή εκδοχή, ότι η συνέχιση τής πρακτικής της Μαρίας Καρυστινού θα επιφέρει την σημαντική προσφορά επιβολής δημιουργικού χάους ενάντια στο πλήρως καταστροφικό χάος που προωθούν οι νεκρόφιλες πρακτικές και επιλογές τής εξουσίας. Η συμμετοχή της στις εκλογές θα οδηγήσει το σύστημα να βγάλει από τούς σταύλους όλα τα ενεργούμενα συστημικά υβρίδια και παράσιτα, είτε αυτά σέρνονται από παλαιοκομματικά φερέφωνα, είτε επάνω σε αναπηρικά καροτσάκια γευδεπίγραφης "αντισυστημικής" ταμπέλας, σε μια προσπάθεια να τής αποσπάσουν ψήφους. Η δραστική μείωση τής αποχής που είναι πολύ πιθανόν να καταγραφεί, θα οδηγήσει σε επαναληπτικές εκλογές, που ανοίγουν την αυλαία τού δημιουργικού χάους.
 

  Όπως συχνά έχω εντοπίσει, η μαθηματική θεωρία τού χάους, μετά την παρέλευση ενός συγκεκριμένου πεδίου τιμών για τις μεταβλητές, οδηγεί σε πεδίο τιμών που διέπουν κανονικότητα. Οι "παράξενοι ελκυστές" που υφίστανται στην δυναμική τής συνάρτησης, σχηματίζοντας το διάγραμμα τις πεταλούδας, είναι δυο. Άρα δυο και διαφορετικές και οι δυνατότητες κατάληξης των εξελίξεων. Πριν κάποιες δεκαετίες στο Βερολίνο, τα πανκιά έγραφαν στούς τοίχους των κατειλημμένων σπιτιών "Δεν έχεις καμμία ελπίδα, όμως φρόντισε να την αξιοποιήσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο".
 

  Όχι μόνον δεν φοβάμαι μποροστά στην εκδοχή δημιουργικού χάους, αλλά την επιδιώκω. Είμασι βαθιά πεισμένος, ότι η φύτρα αυτού τού Έθνους είναι ικανή να προάγει ένα νέο Γέρο τού Μοριά. Αυτός και τα παλικάρια του ξεκίνησαν ξυπόλυτοι, ενώ όλος ο περίγυρος αγκομαχούσε είτε να τούς εξοντώσει, ή να τούς οικειοποιηθεί. Όμως αυτοί με τούς σκουριασμένους τους σουγιάδες ξύρισαν την τουρκιά, προσφέροντάς μας το απέραντο προνόμιο να μιλάμε ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Διότι δεν πρόκειται μόνον για Γλώσσα, αλλά και για Βηματοδότη Καρδιάς.
Σήμερα γίνεται επίκαιρη περισσότερο από ποτέ, η συγκρήτηση μιας πνευματικής ηγεσίας.
 

ΥΓ.
Αυτήν την φορά ο επερχόμενος Γέρος, δεν θα ξεκαθαρίσει με το σκουπόξυλο μόνον τούς εξωτερικούς εισβολείς, αλλά και την πέμπτη φάσλαγγα. 

 

 

OTAN Ο CARLOS SANTANA ΣΤΟΛΙΣΕ ΜΕ ΡΟΔΑ ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΗΡΩΑ

 

 

 

1. ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

   Η προσέγγιση στο φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού δεν προέρχεται από διάθεση παροχής στήριξης σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο και μια συγκεκριμένη πολιτική κίνηση σε παραταξιακή βάση. Η επιλογή μου προσανατολίζεται ανέκαθεν στην διαπίστωση, ότι η κοινωνία χρειάζεται ένα πλέγμα πρωτοβουλιών και κινήσεων με ποικίλα περιεχόμενα και στοχεύσεις που εναρμονίζονται και επιδιώκουν να συγκεραστούν μέσα σε ένα γενικότερο ρεύμα, που προωθεί τα ζητούμενα τής κοινωνίας και επιδιώκει να δώσει λέσεις στα κοινωνικά αδιέξοδα. Όταν εγείρεται αίτημα για αποκλειστική κατοχή τής αλήθειας αποποιονδήποτετε, ανεξαρτήτως τού ρόλου που αυτός επωμίζεται και τού τρόπου που οργανώνει την σκέψη του, παραβιάζεται η διαπίστωση που πρόβαλλε ο Ηράκλειτος, “ότι ενώ ο Λόγος είναι κοινός, ο καθείς νομίζει ότι διαθέτει την δική του φρόνηση”. Γι αυτό εγκαλεί στην συνέχεια “ΔΙΟ ΕΠΕΣΘΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ”. Ο προσδιορισμός “έπεσθαι” σημαίνει προσανατολισμό και επιδίωξη σε κάτι γενικότερης ισχύος, που δεν μπορεί να περιχαρακώνεται σε ιδιοκτησιακά όρια οποιουδήποτε προσώπου ή συλλογικότητος. Ακόμη και René Descartes, που θεωρείται ο πατέρας τής συστηματοποίησης τού ορθολογισμού, ενώ θεωρεί τον ορθό λόγο ικανότητα όλων των ανθρώπων, δηλώνει στις αρχές τού βασικού έργου του “Πραγματεία Περί τής Μεθόδου”, ότι η μέθοδος την οποίαν αναλυτικά παραθέτει, συνιστά την δική του επιλογή στην προσέγγιση ζητημάτων. Γράφει ότι πρόκειται για την μέθοδο που ακολούθησε ο ίδιος, χωρίς να εγείρει αξίωση γενικής ισχύος γι αυτήν, αναμένοντας ότι κάποιοι από αυτούς που θα την μελετήσουν, θα μπορούσαν να αντλήσουοφέληλη από αυτήν την μελέτη, για τις δικές τους αναζητήσεις. Αυτή η οπτική δεν απολήγει στον σχετικισμό, ότι δηλαδή δεν υπάρχουν αλήθειες γενικής ισχύος. Όταν ο Ηράκλειτος προτάσσει την ισχύ τού κοινού Λόγου στην επί μέρους φρόνηση, εννοεί ότι η αναγωγή των απόψεων και εκτιμήσεων σε θέσφατα γενικής ισχύος, δογματίζει υποκειμενισμούς, που δεν μπορούν εκ φύσεως να αποτελούν δόγματα. Καθότι τα δόγματα προϋπάρχουν στην σφαίρα των υπερκείμενων γενικών αρχών και αξιών, ή όπως διακήρυξε ο Πλάτων στην σφαίρα των Ιδεών. Διαφορετικά προσφεύγουμε στον Νομιναλισμό, που εμμένει ότι έννοιες διαθέτουν αποκλειστικά όνομα και όχι συγκεκριμένο περιεχόμενο, το οποίον καλείται να καθορίσει ο καθείς σε υποκειμενική βάση. 

   Αυτή η διαπίστωση, που είναι η ουσία τού Σχετικισμού, μπορεί να ισχύειει για οτιδήποτε, εξαιρουμένων όμως των αρχών και αξιών γενικής ισχύος. Αυτά δεν μπορούν να τέμνονται, να υφίστανται εκπτώσεις και βολικές προσαρμογές κατά το δοκούν. Έννοιες, όπως η Ελευθερία, Δικαιοσύνηνη, η Αξιοκρατία, η Ενσυναίσθηση ως Φιλανθρωπία και σεβασμός έναντι τής Δημιουργίας ως ενόργανο ή ανόργανο περιβάλλον, η Αλληλεγγύη, ο Σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η Πρόσβαση στις στοιχειώδεις προϋποθέσεις επιβίωσης κλπ. δεν επιδέχονται υποκειμενικχειραγώγησηση στην βάση οποιονδήποτε προφάσεων. Και η στρέβλωση, ή η αμφισβήτηση τους αποτελεί ρήξη προς τον Κοινό Λόγο.

 
   Κατά συνέπεια η προσπάθειά μου να προσεγγίσω το φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού επιχειρείται από την σκοπιά ενός παρατηρητού των κοινωνικών και πολιτικώδρώμενωνων, με διάθεση να δοθούνύν ερμηνείες, μεταβαίνοντας από την εκτίμηση τού συγκεκριμένου φαινομένου μέσω αφαίρεσης στηφαινομενολογίαία τής εποχής. Διακρίνοντας εκείνες τις βαθύτερες αιτιάσεις που διέπουν τις τάσεις στην τρέχουσα συγκυρία αποσκοπείτεαι αφ' ενός να γίνει μια αποτίμησή τους, αλλά και να σταθμιστούν οι προοπτικές μελλοντικών εξελίξεων.
 

   Δεν μπορνα αποκρύψωψω, ότι η συμπάθειά μου, αλλά και η επιβράβευση των επιλογών τής Μαρίας Καρυστιανού, εδράζεται στο δεδομένο των αξιών που αυτή προβάλλει, με εμμονή στην δικαιοσύνη και αξιοκρατία. Διότι θεωρώντας ότι οι αξίες αποτελούν μια αναπόσπαστη ενότητα, που όταν προσδένεται κάποιος ψυχή και σώματι σε αυτές, αυτομάτως οδηγείται βήμα προς βήμα και στις υπόλοιπες. Και αυτός είναι ο λόγος, που δεν θεωρώ καθοριστικής σημασίας στην τρέχουσα φάση την δόμηση ενός προγράμματος. Όμως θα ήταν μονομερής και θα υποβίβαζε αδίκως τις συνολικές ζυμώσεις μέσα στην κοινωνία και το πολιτικό γίγνεσθαι, ότι η Μαρία Καρυστιανού είναι μοναδικός, αποκλειστικός, ή ακόμη και ο κατ' εξοχήν φορέας που εμφορείται στο προσκήνιο από αυτές τις ιδέες. Φυσικά και ευτυχώς υπάρχει ακόμη μια πληθώρα καλοθελητών, προσωπικοτήτων και οργανωμένων φορέων, που πρόσκεινται σε αυτές και σε παρόμοιες αξίες.
  Αυτά όμως που διακρίνουν την Μαρία Καρυστιανού, προσδίδοντάς της προοπτικές υπεροχής μέσα σε αυτό το συνολικό ρεύμα, είναι ο δυναμισμός τής μαχητικότητας που επιδεικνύει και το δεδομένο, ότι αυτή πλέον εκφράζει και συμπυκνώνει την θέληση και τις ελπίδες πολύ μεγάλου μέρους τής ανήσυχης κοινωνίας. Παρότι λοιπόν η δραστηριότητες της υπέχουν δεσπόζουσα θέση στο ρεύμα κοινωνικής ανατροπής τής κακοδαιμονίας που μαστίζει την χώρα, ευχή τού γράφοντος είναι, όλοι όσοι συμβάλλουν σε προσωπική βάση, ή με οργανωμένες συλλογικότητες, να συγκεραστούν με βάση το ομόθυμο, σε πιδίωξηξη στόχων με συντονισμό από κοινού, στην πορεία ωρίμανσης αυτού τού ρεύματος. Καθότι στην βάση τής αυτονομίαςας, δηλαδή τής πρόθεσης τής κοινωνίας να καθορίζει και να διαχειρίζεται η ίδια όσα την αφορούν, χωρίς να τα εναποθέτει σε δικαιοδοσία άλλων σε βάση εκπροσώπησης ή υπαταγής, δεν στηρίζεται στον ατομισμό, αλλά στο κοινωνείν. 

   Και η διακηρύξεις κάποιων, ότι “εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να συνεργαστούν με κανένάλλονον φορέα”, αποκαλύπτει παραταξιακή νοοτροπία και έλλειψη πολιτικής εμπειρίας. Η τάση επιβολής ενός συγκεκριμένου μοντέλου, ανεξαρτήτως τής όποιας πολυπραγμοσύνης τους και των διακηρύξεών τους για σεβασμό τής αρχής τής πλειοψηφίας, παραμερίζει την αρχή τής αυτονομίας, που είναι και η βάση τήαυτοδιαχειριζόμενης κοινωνικής οργάνωσης τού μέλλοντος, η οποία περιλαμβάνει βασικά μέτρα, όχι μόνον στην διάκριση των εξουσιών, αλλά και σημαντικές ρυθμίσεις αποκέντρωσης στην λήψη αποφάσεων, με εναπόθεσή τους σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο εκτός ελέγχου και ετεροκαθορισμού από την κεντρική εξουσία, αλλά και σεβασμό τής αυτοτέλειας τής Εκκλησίας και των άλλων θρησκευτικού χαρακτήρα συγκλήσεων.

  Μια βασική επίγνωση που προσέφερε το λαϊκό κίνημα στο παρελθόν, είναι η στρατηγική τής σύκλισης και τής σύγκλησης (εκ τού συγκλίνω και συγκαλώ) τού “μπλοκ των δυνάμεων τής αλλαγής”. Αυτή αφορά την συμμαχία και σύμπραξη προσώπων και φορέων, που μπορεί να διέπονται από διαφορετική κοσμοθεωρία, ιδεολογία, νοοτροπία και στρατηγικές στοχεύσεις, πού όμως είναι επιτεύξιμη η από κοινού επίδειξη ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΝ ΤΑΚΤΙΚΩΝ στόχων, οι οποίοι μπορούν να συμβάλλουν ανεξαρτήτως των επί μέρους προθέσεων, στην οδό χειραφέτησης και απελευθέρωσης τής κοινωνίας. Καθότι η ανατροπή δεν επιτυγχάνεται με άλματα, αλλά με στοχευμένα και συγκεκριμένα βήματα, στην πορεία των οποίων δοκιμάζονται οι επί μέρους στρατηγικές. Διότι η πειθώ που εδράζεται στις διαθέσεις έχει πολύ μικρότερη πειθώ από αυτήν που προέρχεται ως πείρα από καταξίωση των όποιων επιλογών στην πράξη.
  Μετά από τα τραύματα που επέφερε στην μέση κοινωνική ψυχοσύνθεση ο εμφύλιος στην Ελλάδα, αγνοείται η ιστορική σημασία τού ΕΑΜ, στο οποίον εσφαλμένα αποδίδεται μονομερής ιδεολογική επικράτηση τής ιδεολογίας τής αριστεράς σε αυτό. Οι περισσότεροι από τούς Μαυροσκούφηδες που οργάνωσε ο Άρης Βελουχιώτης, ήσαν παραδοσιακά οπαδοί τής βασιλείας. Κινητοποιήθηκαν σε πατριωτική βάση.

   Η διάσπαση μεταξύ δεξιάς και αριστερής ιδεοληψίας ανάγεται, όπως έχω εξηγήσει σε άλλα κείμενα, σε λοβοτομή των εγκεφαλικών λειτουργιών. Το προσωπικό στοιχείο δεν μπορεί να λειτουργήσει ορθά χωρίς την εναρμόνισή του με το συλλογικό. Όπως και η μονομερής στήριξη στην συλλογικότητα είναι αδιέξοδη χωρίς ανάδειξη τής προσωπικότητος ενός εκάστου στα πλαίσια τού κοινωνείν. Αυτή η διάσπαση έχει εν πολλοίς ξεπεραστεί, παρότι δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητος ο αριθμός και η επιρροή αυτών που εμμένουν προσκολλημένοι σε παραταξιακές ιδεοληψίες, αναφερόμενοι σε είδωλα τού παρελθόντος που η ζωή παραμέρισε. Η Μαρία Καρυστιανού έχει κατανοήσει πολύ δημιουργικά αυτήν την εξέλιξη και ευτυχώς δεν είναι καθόλου μόνη της σε αυτήν την προσέγγιση, που δεν περιορίζεται μόνον σε όσους εκδηλώνουν αποχή σε αυτήν.

2. Ο ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΥΓΕΙΕΣ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΘΑΡΜΕΝΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

   Δεν είναι μόνο ο καθημερινός άνθρωπος, που στην προσδοκία ενός επερχόμενου ηγέτη με χαρακτηριστικά αντιήρωα αντικατοπτρίζει τον εαυτό του σε αυτόν. Ανάλογο φαινόμενο, όμως σε μια τελείως διαφορετική βάση, συμβαίνει και από τούς ενεργούμενους τού παρωχημένου κατεστημένου, ασχέτως τής απεγνωσμένης προσπάθειας αρκετών από αυτούς να προβάλλονται με ψευδεπίγραφο προσωπείο “αποκατάστασης τής δημοκρατίας” ακόμη και μέσω υποτιθέμενων κινηματικών διαδικασιών.
   Επειδή το φαινόμενο Μαρία Καριστιανού εισάγει κάτι τελείως νέο, πέραν πάσης πεπατημένης, το κατεστημένο και η κομπανία του έχουν μπερδευτεί τελείως, όσο αφορά την αντιμετώπισή του.  Εγκλωβισμένοι σε παρωχημένες πρακτικές, που θεωρούν το κράτος και τούς θεσμούς δικό τους προνόμιο, καθώς και την λήψη των σχετικών αποφάσεων και την διαμόρφωση των επιλογών για το μέλλον αποκλειστική δικαιοδοσία των “έμπειρων” και “ειδικών” τζιτζιφιόγκων, που έχουν εκπαιδευτεί στούς οργανισμούς και ιδρύματα αναπαραγωγής και διοχέτευσης ελεγχόμενων “γνώσεων”, αδυνατούν να κατανοήσουν τις ζυμώσεις που συμβαίνουν στην πορείας μιας επερχόμενης νέας εποχής, που ήδη έχει περάσει το κατώφλι των εξελίξεων.

  Οι άνθρωποι αυτοί έχουν εθιστεί μέχρι το απόλυτο βάθος τής σκέψης τους να λειτουργούν με στερεότυπα και ταμπέλες. Ότι δεν χωράει στα κουτιά τής λογικής τους, επιμένουν να αξιώνουν ότι αυτό δεν δικαιούται να υπάρχει. Αντικαθρεφτίζουν τα πάντα επάνω στην επιφάνεια τής δικής τους δυσμορφίας, η οποία στερείται πλήρως βάθους. Και εάν κάτι δεν προσαρμόζεται σε αυτήν την διαδικασία, τότε πασχίζουν απεγνωσμένα να το πειθαρχήσουν. Εάν αυτό δεν υποκύψει στην επιβολή πειθάρχησης, τότε προσπίπτουν σε ακατάσχετες εξάρσεις, κραδαίνοντας την λήψη νομικών μέτρων και προβαίνοντας με τερατολογίες, αποσκοπώντας σε στρίμωγμα τού “σκοτεινού αντικειμένου ενός διαψευσθέντος πόθου χειραγώγησης” στα κουτιά, που αυτοί θεωρούν χώρο τού κακού. Πολιτικοί οπαδοί τής νόησης τού Προκρούστη, διαγιγνώσκουν τότε, ότι έξω από την κρέβατο δεν βρίσκονται μόνον τα πόδια τής ανυπακοής στην πεπατημένη, αλλά και μέρος των γεννητικών οργάνων, που απειλούν να αναπαράγουν την μισητή από αυτούς κοινωνική χειραφέτηση.
   Αντικατοπτρίζοντας τα πάντα στην παραμόρφωση τού δικού τους συστημικού καθρέφτη, όταν δεν προκύπτει είδωλο τής αποδοχής τους, αναλαμβάνουν ιερό αγώνα για την θραύση τού κατόπτρου, αγνοώντας την δοξασία, ότι το σπάσιμο τού καθρέφτη επιφέρει επτά χρόνια γρουσουζιάς. Στην δική τους περίπτωση όμως τα επτά αυτά χρόνια μπορεί να αποδειχθούν επτά τέρμινα ζόρικης διάρκειας μέχρι να εκλείψει η αυθαίρετα επιβληθείσα κυριαρχία τους (εδώ η singular logic βάζει τα γέλια από αμηχανία).

  Παρελκύοντας την Μαρία Καρυστινού σε στημένες συνεντεύξεις στα ελεγχόμενα από αυτούς μίντια, προσπαθούν να σπρώξουν την Μαρία Καρυστιανού σε τοποθετήσεις, στις οποίες αυτοί προσπαθούν να προσδώσουν “ανεπίτρεπτα” λάθη, που “υποσκάπτουν” δήθεν “τα κοινωνικά κεκτημένα” και τα “φιλελεύθερα ήθη”. Δεν είναι όως εις θέσιν λόγω τής στενοκέφαλης προσεγγίσεώς τους, να αξιολογήσουν σωστά τις επιπτώσεις των πράξεών τους, ούτε να κατανοήσουν το φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού. Διότι το φαινόμενο που αυτή εκδηλώνει, δεν αφορά μόνον ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά την γενικότερη κατίσχυση στις επερχόμενες εξελίξεις τού αντιήρωα, που έρχεται να δώσει διέξοδο στις προσδοκίες τής κοινωνίας για τον τρόπο που λειτουργούν οι επερχόμενοι ηγέτες. Διότι, άσχετα σε ποια λάθη, ή περιορισμούς, ανταποκρινόμενα στην πραγματικότητα, ή δολίως κατασκευασμένα από συστημικούς μηχανισμούς, αυτά επενεργούν ενίσχυση τής αποδοχής και τής επιρροής τής Μαρίας Καρυστιανού, ως αντιήρωα, που δεν στηρίζεται σε προηγούμενη πολιτική εμπειρία, αλλά στην ακαταμάχητη ειλικρίνεια προώθησης αγνών προθέσεων.
   Εάν διάβαζαν με προσοχή οι λεγάμενοι την σωρεία πικρόχολων σχολίων που αποκόμισαν στα βίντεο που ανήρτησαν με στόχο την δυσφήμηση τής Μαρίας, ίσως ξεκινούσαν να κατανοούν, ότι η κοινωνία έχει παύσει να δέχεται τον πουριτανισμό, που προωθεί δήθεν την συντήρηση των παραδοσιακών αξιών, στην υποκριτική βάση τού “έξω κούκλα και μέσα πανούκλα”. ΚΑΘΟΤΙ Ο ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟΣ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟΥΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ, ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΚΟΥΡΕΛΟΧΑΡΤΟ.

3. ΤΟ ΗΓΕΤΙΚΟ ΠΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΑΝΤΙΗΗΡΩΑ

 

Oh, Maria, Maria
She remind me of a West Side Story
Growing up in Spanish Harlem
She's living the life just like a movie star
She fell in love in East L.A.
Stop the looting, stop the shooting
Pick pock′ing on the corner
See as the rich is getting richer
The poor is getting poorer
Se mira Maria on the corner
Thinking of ways to make it better
Then I looked up in the sky
Hoping of days of paradise

  Η Μαρία Καρυστιανού, όταν ερωτήθηκε ποιος μπορεί να είναι ηγέτης στο κίνημα που αυτή προωθεί, απάντησε ότι αυτό θα το αποφασίσει η βάση τού κινήματος. Στην συνέχεια όμως φιλοτέχνησε το πορτραίτο της λέγοντας: “Αυτό που περιμένω δεν είναι προγράμματα και εμπειρία. Τι να σάς πω εγώ για την άμυνα και την παιδεία, εφόσον δεν έχω καταπιαστεί με αυτά. Αυτά που θεωρώ κυρίαρχα είναι η πλήρης ειλικρίνεια και αταλάντευτη μαχητικότητα”.

 
  Τα ιστορικά παραδείγματα μάς έχουν δώσει την εικόνα όσων καλείται να εκπληρώσει ένας ηγέτης. Αυτά δεν είναι η εκπόνηση προγραμμάτων, που μπορούν να ανατεθούν σε πιστά, μη συμβατικά επιτελεία. Η βασική λειτουργία τού ηγέτου έγκειται σε δυο ιδιότητες:
   1. Να αποτελεί σύμβολο για όλους όσους καλούνται να ενταχθούν σε αυτήν την πορεία. Ένα τέτοιο σύμβολο συγκεντρώνει στο πρόσωπό του την δημιουργική ικανότητα τής βάσης. Αποτελεί συμπύκνωση των επιμέρους θελήσεων σε δέσμη αγκύρωσης στα πεδία πληροφορίας. Και η Μαρία Καρυστινού έχει κατακτήσει ήδη αυτήν την απαραίτητη ποιότητα για την εκπλήρωση ηγετικού ρόλου.
2. Να μπορεί να ενσωματώνει στο πρόσωπό της όλες τις πολυποίκιλες τάσεις που συνάδουν με τις στοχεύσεις και τα προθέματα τού κινήματος. Η Μαρία Καρυστιανού παραμερίζοντας τα διλήμματα των παραταξιακών διασπάσεων δεξιάς και αριστεράς ωθεί σε συγκερασμό τούς πόθους τής κοινωνίας. Αυτός είναι ο λόγος, που την αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τόσο τα δεξιά, όσο και τα αριστερά κατεστημένα. Διότι αυτά αποτελούν στεγανά, που πασχίζουν να αποκλείσουν τούς απλούς ανθρώπους στην πορεία να αναχθούν αυτοί σε πρωτοπορεία τού πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι. Γι αυτό οι δηλώσεις των κάθε είδους "πολιτικών" προσώπων εστιάζονται αποκλειστικά σε διατυπώσεις με περιεχόμενο συμπόνοιας, ενώ τής αρνούνται καθέτως την ικανότητα πολιτικής παρέμβασης. Η Μαρία Καρυστιανού εξαίροντας την αξία τής αποκατάστασης τής Δικαιοσύνης και τής Αξιοκρατίας, αυτομάτως δρομολογεί σε ταυτόχρονη επέλαση όλο το σύστημα αρχών και αξιών. Όπως ανακοίνωσε έχει δεχθεί εκατοντάδες έγγραφες ανιδιοτελείς προσφορές από καλοθελητές με αξιόλογοι θητεία στους διάφορους τομείς. Αυτή θα φιλοτεχνήσουν όλες τις λεπτομέρειες τής βλάστησης στο τοπίο τής ανατροπής.

  Έτσι δεν πρόκειται για τομή αρχηγικού τύπου. Ο Αντιήρωας δομεί την Φαντασιακή Θέσμιση τής Κοινωνίας, όπως ανέλυσε αυτήν ο Κορνήλιος Καστοριάδης στο ομώνυμο έργο του, στην βάση ενός νέου μη συμβατικού τύπου Λαϊκού Ηγέτου στην κατεύθυνση τής προώθησης τής αυτονομίας, στηριγμένη στην αποκατάσταση τού κοινωνείν, που διακήρυξε ο Ηράκλειτος και αποκατέστησε στην υπερβατική μας συνείδηση ο Χρήστος Γιανναράς. Με την σύζευξη τού προσωπικού με το συλλογικό, υπερβαίνουμε την λοβοτομή, που επί μακρόν στάθηκε τροχοπέδη στην διαμόρφωση τής δράσεως και των οραμάτων μας.
Στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά με αναφορά στο Ωροσκόπιο τής Μαρίας Καρυστινού έγινε αναφορά στα σχόλια σχετικής αναρτησης στο ιστολόγιο Διόδος, όπου και άλλοι σχολιαστές κατέθεσαν χρήσιμα στοιχεία σχετικά. 

https://diodotos-k-t.blogspot.com/2026/01/blog-post_766.html#more 

4. ΟΤΑΝ ΜΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΕ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΑΡΣΛΑΝΗΣ ΣΤΟ ΜΠΑΡ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΜΟΥ

Γεια σου Αλέξη, τον χαιρέτησα με θολά μάτια.
Γιατί είσαι θλημένος; με ρώτησε.
Χρόνια και ζαμάνια ταμπουρωμένοι στα πληκτρολόγια και δεν είδαμε ακόμη κάποιο φώς, είπα.
Έλα ρε φίλε μου, μού απάντησε. Θυμήσου την κριτική τού Εργοδότη Δημοσίων Έργων, όταν αναρτήθηκε το κείμενό σου για την Μέθοδο στο ιστολόγιο Διόδοτος. Δίπλα στούς κύκλους διαρκείας, τρέχουν πια οι εξελίξεις με τρομερή ταχύτητα. Οι κύκλοι μικραίνουν τόσο πολύ, που αποκτούν διαστάσεις σημείου.
Μα όταν ο κύκλος γίνει σημείο, ταυτίζεται η περιφέρεια με το κέντρο, παρατήρησα.
Τότε ο Αλέξης μού είπε κλείνοντας μου το μάτι: “Άρα καλά προχωράμε. Φιλαράκι φεύγω. Η θητεία μου τελείωσε. Ραντεβού λοιπόν όχι στα γουναράδικα άλλο πια, αλλά στα καταστήματα ειδών καθαρισμού. Σκουπόξυλα και χλωρίνη".