ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ

               

 

 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  Kατά την πρόσφατη περίοδο έγινε μια προσωρινή παύση των αναρτήσεων αυτής τής σελίδας. Αυτή οφείλεται σε κάποιες αμφιβολίες που είχαν προκύψει στον γράφοντα σχετικά με την φύση των πρόσφατων εξελίξεων, που εκφράστηκε και με κάποιες παλινωδίες στις εκτιμήσεις που διατυπώθηκαν. Έτσι για να αποφευχθεί ο η προχειρότητα στα γραφόμενα που κατατίθενται στον δημόσιο διάλογο, επιλέχθηκε μια αναμονή, μέχρι να διαμορφωθούν αντιλήψεις, που η προβολή τους να ανταποκρίνεται στα απαραίτητα μέτρα υπευθυνότητος. Θεωρώ, ότι ενδιάμεσα έχουν προκύψει εκείνες οι εξελίξεις, που επιτρέπουν μια κατά βάση συνεκτικότερη αξιολόγηση των τρεχουσών συγκυριών, ούτως ώστε να καθίσταται σκόπιμη η συνέχιση τής παρούσης προσπάθειας.

  Η αδυναμία που καταγράφηκε δεν είχε στατικό χαρακτήρα, καθώς η κριτική παρακολούθηση των εξελίξεων συνεχίστηκε αμείωτη, ενώ τα συμπεράσματα που είχαν συναχθεί κάθε φορά, έτυχαν προβολής με σχολιασμούς σε φιλικές ιστοσελίδες, άλλοτε συχνότερα και άλλοτε διακοπτόμενες από φάσεις εσωστρέφειας αναλογισμού.
  Παρά την προσωρινή αυτή παύση είχαν προετοιμαστεί ήδη με επαρκώς επεξεργασμένο τρόπο στο προηγούμενο διάστημα μια σειρά προσεγγίσεις σε ουσιώδη ζητήματα για την επεξεργασία τής θεωρητικής δομής μιας γενικής μεθόδου, που άξιζε να προβληθούν στον δημόσιο διάλογο. Όμως η μονομερής αναφορά σε θεωρητικού χαρακτήρα ζητούμενα, χωρίς την παράλληλη αναφορά σε ζητήματα επικαιρότητας, καταλήγει τελείως αφηρημένη, χωρίς να ανταποκρίνεται στις εμφατικές προσδοκίες για αναφορές στα ζωτικά προβλήματα τού σήμερα.
  Παρ' όλα αυτά, το καταστάλαγμα σε μια σειρά συνιστωσών στην διαδικασία συγκρότησης μιας αναλυτικής μεθόδου αποτελεί στόχευση κυριαρχικής σημασίας για τον γράφοντα και είναι βασικό πρόταγμα αυτής τής σελίδας. Παρότι η μονομερής αναφορά στο γενικό, με παραμερισμό τού συγκεκριμένου, δεν μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη ενός ιστολογίου, που επιλέγει να είναι μια ζωντανή καταγραφή των εξελίξεων, η κριτική αποτίμηση των όποιων καταστάσεων και δεδομένων, όταν διεξάγεται σε ευκαιριακή βάση, χωρίς ένα επαρκώς δομημένο μέτρο, είναι εξίσου ελλιπής και ατελέσφορη. Έτσι οι επιγνώσεις που δομήθηκαν ενδιάμεσα κρίνεται ότι έχουν εξαίσια σημασία και θα αποτελέσουν μια βασική πτυχή όσων εκτεθούν εδώ προσεχώς.

 
  Η εκπόνηση μιας βασικής αναλυτικής μεθόδου, βάσει τής οποίας τα επί μέρους ως τρέχοντα, ή ζητήματα που αφορούν το παρελθόν, αρμόζει να προσμετρούνται είναι αποφασιστικής σημασίας. Διότι η έλλειψις δεν οδηγεί σε στέρεα συμπεράσματα καθότι:

 1. Οι προσεγγίσεις που διαμορφώνονται ευκαιριακά, με προσανατολισμό την εκάστοτε συγκυρία, παραμένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων, χωρίς διεισδυτική ικανότητα, έχοντας αποκομμένα αποσπασματικό χαρακτήρα. Ακόμη και στην περίπτωση που εντάσσουν στην προβληματική τους, όλους εκείνους τούς παράγοντες, που εκδηλώνονται κατά την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ο περιορισμός τού χρονικού φάσματος δεν επιτρέπει να αντληθούν στην επιφάνεια όλες εκείνες οι προεκτάσεις των υπό πραγματεία ζητημάτων, που εδράζονται στο παρελθόν. Η εξέταση τής εξέλιξής τους όμως στην πορεία τού χρόνου είναι απαραίτητη στην προσπάθεια εντοπισμού τής ουσίας τους. Ο περιορισμός τής οπτικής σε ένα πολύ μικρό μέρος τής εκδήλωσης ενός φαινομένου, έστω κι αν είναι ενδεικτικός για την σύντομη τρέχουσα φάση, δρα παραμορφωτικά ως προς την ουσία του. Για να καταστεί αυτή η πραγματικότητα κατανοητή, μπορούμε να αναφέρουμε ένα σχηματικό παράδειγμα από την γεωμετρία. Υπάρχει ο κανόνας, ότι το μήκος ενός τόξου, που αντιστοιχεί σε μια πολύ μικρή γωνία τής περιφέρειας των 360°, στο μέγεθος περίπου μιας μοίρας, ισούται με την αντίστοιχη χορδή. Έτσι η βραχυπρόθεσμη εξέτασή μας διαπιστώνει ένα ευθύγραμμο τμήμα, εκεί που ουσία τοιύ τόξου αποτελεί καμπυλότητα ως μέρος τού κύκλου. Αυτός είναι και ο λόγος, που η περιορισμένη οπτική προσδίδει εντύπωση ότι η γη είναι επίπεδη. Η επέκταση τού φάσματος τής παρατήρησης σε επαρκές μέγεθος συμβάλλει αποφασιστικά στην διάγνωση των πραγματικών ιδιοτήτων τού φαινομένου.

 
  Εάν περιορίσουμε την παρατήρησή μας στην τρέχουσα συγκυρία, ή έστω στην συγκεκριμένη χρονική φάση, ή ακόμη και περίοδο μεγαλύτερης διάρκειας, προκύπτει η εντύπωση μιας γραμμικής εξέλιξης,. Εάν επεκτείνουμε όμως την παρατήρηση σε βάθος χρόνου, τότε καθίσταται διαπιστώσιμη η ύπαρξη κύκλων, που διέπουν την εξέλιξη. Αυτοί οι κύκλοι είναι μεγαλύτερης ή μικρότερης διάρκειας, αναλόγως των χρονικών πλαισίων, που απαιτεί η εκδήλωση τους. Οι κύκλοι μεγάλης διάρκειας περιέχουν περισσότερους κύκλους μικρότερης διάρκειας. Ο χρονικός περιορισμός τής έρευνας όσο αφορά την διάρκεια ενός φαινομένου δεν επιτρέπει να εντοπιστούν εκείνα τα χαρακτηριστικά και οι ιδιότητές του, που διέπονται από προγράμματα και ζυμώσεις, που αφορούν κύκλους μεγαλύτερης διάρκειας.
  Με βάση αυτήν την αναλυτική θεώρηση αρμόζει να συστηματοποιηθεί η χρονική διάρκεια στις εξής τάξεις μεγέθους. Τα χρονικά δεδομένα που αποδίδονται σε κάθε κατηγορία, ισχύουν μόνον ενδεικτικά και δεν μπορούν να διέπονται από ακρίβεια.
     1. ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΣΥΓΚΥΡΙΑ, με διάρκεια περίπου πέντε έτη
     2. ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, με διάρκεια περίπου δεκαπέντε έτη
     3. ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΕΠΟΧΗ, με διάρκεια περίπου εβδομήντα έτη
     4. ΜΕΣΗ ΕΠΟΧΗ, με διάρκεια περίπου εξακόσια χρόνια
     5. ΜΑΚΡΑ ΕΠΟΧΗ, με διάρκεια περίπου χίλια χρόνια
    6. ΧΡΟΝΙΚΟ ΣΠΕΙΡΩΜΑ, διαρκείας περισσότερων χιλιετιών. Η διάρκεια αυτής τής περιόδου απαιτεί ειδική διερεύνηση και στηρίζεται κατά τον γράφοντα σε σπειροειδή εξέλιξη, που προσεγγίστηκε στην σειρά αναρτήσεων με τίτλο “Ναυαγός τού Χρόνου”.
 

  2. Μια επαρκής αναλυτική διαδικασία δεν πρέπει να διέπεται μόνον από βάθος χρόνου, αλλά οφείλει εκτός από χρονικό βάθος να προσανατολίζεται και σε εύρος θεματικής. Αυτό σημαίνει, ότι αρμόζει να εντάσσει στις θεωρήσεις της την προβληματική που έχει συναχθεί από όσους περισσότερους τομείς γνώσεων έχουν αναπτυχθεί μέχρι τώρα. Γι αυτό έχω επιλέξει την συνωμοσιολογία, ως πεδίον τής αναλυτικής μεθόδου, διότι αυτή, εκτός ότι προσπαθεί να εισχωρήσει στο μη άμεσα προφανές είναι η κατ' εξοχήν διεπιστημονική μέθοδος, καθότι καλείται να εντάξει στην αναλυτική διαδικασία όλες τις βασικές επιγνώσεις τού συνόλου των επιστημών και τής φιλοσοφίας. Πλην όμως η επιδίωξη μια καθολικής έδρασης των ερευνητικών της προσπαθειών, δεν μπορεί να αρκείται μόνον στα προηγούμενα. Σύμφωνα με την Πλατωνική φιλοσοφία η γνώσις είναι ενθύμησις. Ο Πλάτων έχει εντάξει στην φιλοσοφία του τις επιγνώσεις σημαντικών προγενέστερων αυτού φιλοσόφων, που συγκαταλέγονται στο σύνολο των Προσωκρατικών φιλοσόφων. Οι βασιικότεροι αυτών είναι ο Πυθαγόρας, που διατύπωση την αρχή εξέλιξης με βάση την παγκόσμια αρμονία. Μια αρχή, που στηρίζεται στην διαδοχή δεκατριών συμπάντων (φάσεων) με μέτρο τον χρυσό αριθμό. Αυτά εντάσσονται στην ενότητα τής Μονάδος ως ΑΡΧΗΣ των πάντων. Η Αρχή, ως Ενότης ή Τετρακτύς (1+2+3+4=10, 1+0=1) δεν υπόκειται σε χρονική υπόσταση, που χαρακτηρίζει την διαδικασία τού γίγνεσθαι, ως άναρχος Αρχή, αλλά θεσμοθετεί τα πλαίσια των όντων (αρχές) που βρίσκονται υπέρ άνω τού χωροχρόνου και τον διέπουν.
  Η σύγχρονη κβαντική φυσική διαπίστωσε, ότι δίπλα στην ύλη και την ενέργεια υφίσταται ένας τρίτος παράγων καθοριστικού χαρακτήρα, που διαμορφώνει τα δυο προηγούμενα. Αυτός είναι η πληροφορία, ως φέρουσα αυτό που πληρεί (in-form-ation) τις βασικές εκφάνσεις τής ύπαρξης. Η πειραματική διερεύνηση των οντοτήτων τού μικροκόσμου, διεισδύοντας σε ολοένα και μαγαλύτερο βάθος τής σύστασής τους, διαπιστώνει ότι αυτή απολήγει σε κάποια αριθμητικά δεδομένα. Αυτή είναι μια μορφή πληροφορίας. Η πληροφορία έχει ψηφιακή δομή, όπως εξ άλλου πιστοποιεί η μεταφορά και η επεξεργασία της στα σύγχρονα ψηφιακά μέσα. Ο John Shannon διαπίστωσε στα μέσα τής δεκαετίας τού '40 για λογαριασμό τής General Electric, ότι η πληροφορία διαδίδετο με πολύ μεγαλύτερη ευκρίνεια υπό ψηφιακή μορφή, ακριβώς διότι η φύση της είναι ψηφιακή, όπως εξ άλλου κβαντισμένη είναι και κάθε μορφή ύπαρξης (ύλη και ενέργεια). Με αυτές τις επιγνώσεις τεκμηριώνεται η διδασκαλία τού Πυθαγόρου που εξήγγειλε ως ιερώτατα πάντων τους αριθμούς.
  

  Ενταγμένα στην Πλατωνική φιλοσοφία είναι και τα φιλοσοφικά πορίσματα τού Παρμενίδου, τού Εμπεδοκλέους και τού Ηρακλείτου. Και οι τρείς αυτοί Σοφοί τονίζουν την πλάνη των αισθητηριακών προσλήψεων, που ενώ έχουν αποφασιστική λειτουργική συμβολή στην καθημερινή επιβίωση τού ανθρώπου, δεν αποκαλύπτουν την ουσιαστική φύση των πραγμάτων. Χαρακτηριστικές είναι οι ρήσεις τού Ηρακλείτου “Η φύσις κρύπτεσθαι φιλεί” και “αρμονία κρυφίη φανερής κρείτων”. Η διακήρυξη τού Εμπεδοκλέους “ταυτόν το είναι και το νοείν”, όπου το νοείν δεν ανάγεται στην νόηση, αλλά στην δημιουργική λειτουργία τού Λόγου ως παρέμβαση τού Νου, πιστοποιεί την κυριαρχία τού Πνεύματος. Η γνώση κατά τον Eμπεδοκλή παρέχεται από την περιφέρεια τού αίματος. Με αυτήν την διατύπωση εννοεί την λειτουργία τής αναπνοής, η οποία μεταφέρει το οξυγόνο στούς ιστούς, αναβιβάζοντας την λειτουργία τους. Σύμφωνα με όσα εξηγεί ο Βίλχελμ Ράιχ στο βιβλίο “Βιοπάθεια τού Καρκίνου”, ο ανώμαλος πολλαπλασιασμός των κυττάρων οφείλεται σε ανεπαρκή παροχή οξυγόνου σε αυτά. Η συνέπεια αυτής τής χαμηλής ενεργειακής στάθμης συνεπάγεται στατική ανισορροπία μεταξύ τού κυτταροπλάσματος και τού πυρήνα. Σε αυτές τις συνθήκες, αντί να διασπασθεί ο πυρήνας σε δυο τμήματα στα πλαίσια μιας ομαλής μίτωσης, θραύεται σε πολύ περισσότερα. Στην διαδικασία τής αναπνοής έχει καθοριστική σημασία η ελαστικότητα των μυών τού στήθους. Η στρέβλωση τού χαρακτήρα όμως οδηγεί σε σκλήρυνση αυτών των μυών, στα πλαίσια τού φαινομένου που ο Ράιχ ονόμασε “συναισθηματική σκλήρυνση”, ή “συναισθηματική πανούκλα”. Αυτή η διαπίστωση αποτελεί μια απτή και πραγματιστική ερμηνεία τής διδασκαλίας τού Πλάτωνος, ότι η γνώση δωρίζεται στους εναρέτους.

  Ο Παρμενίδης στο φιλοσοφικό πόνημα υπό μορφή ποιήματος “Περί Φύσιος” αποκαλύπτει, ότι η αληθής γνώση δεν αποτελεί νοητικό αποτέλεσμα βάσει αισθητηριακών προσλήψεων, αλλά δωρίζεται από την Θεά. Εκτιμώ ότι αυτή είναι η θεά Μνημοσύνη. Η Μνημοσύνη γέννησε τις εννέα Μούσες, που προάγουν τις καλές Τέχνες. Όμως βασική για όσους καλλιεργούν αυτές είναι η καλλιτεχνική έμπνευση, σαν διαισθητική διαδικασία.
  Οπότε η Πλατωνική αναφορά τού Πλάτωνος ότι η γνώση είναι ενθύμηση, προφανώς δεν ανάγεται σε ανάσυρση δεδομένων από κάποια μνήμη που βρίσκεται στο εσωτερικό κάθε ανθρώπου. Αυτή η μνήμη αφορά τα πεδία πληροφορίας, με τα οποία ο άνθρωπος επικοινωνεί μέσω τού οργάνου ενεργητικής πνευματικής επιφοίτησης, που είναι η επίφυση.

  Η αναφορά τού Πλάτωνα (όπως αναλύθηκε σε προηγούμενες αναρτήσεις) ότι ο τρόπος για να έχει πρόσβαση ο άνθρωπος στην πραγματική επιστήμη, δηλαδή την ουσιαστική γνώση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στον διάλογο “Θεαίτητος”, είναι η κατασκευή ενός “περιστερεώνα”. Αυτή η παρομοίωση παραπέμπει στα ταχυδρομικά περιστέρια, τα οποία οδηγούνται στον παραλήπτη τής είδησης που τούς έχει προσδεθεί, πλοηγούμενα από τα πεδία πληροφορίας, με στόχο να συναντήσουν το ταίρι τους, που κρατείται εκεί. Την πλοήγηση των πτηνών μέσω των πεδίων πληροφορίας ανακάλυψε ο βιολόγος Rupert Sheldrake μέσω πειραμάτων που διεξήγε (αυτά περιγράφονται στο βιβλίο “Τα Πέντε Πειράματα που Άλλαξαν τον Κόσμο).
  Επί πλέον ο Παρμενίδης κάνει μνεία στην επενεργούμενη λοβοτομή των δυο λοβών τού εγκεφάλου, η οποία επενεργείται μέσω πνευματικής, νοητικής και ψυχολογικής χειραγώγησης, εμποδίζοντας να δομούνται ορθές κρίσεις και λαμβάνονται ισορροπημένες αποφάσεις. Διαπιστώνεται δηλαδή, ότι οι αρχαίοι Σοφοί είχαν φτάσει σε διαπιστώσεις, που η αντισυμβατική επιστήμη κατόρθωσε για πρώτη φορά να διαγνώσει, όπως συνέβη στην περίπτωση τού Rupert Sheldrake σχετικά με τα πεδία πληροφορίας και τού νευροεπιστήμονος Iain Mc Gilchrist σχετικά με την μελέτη των δυο λοβών τού εγκεφάλου και την λοβοτομή.

  Από αυτά που εκτέθησαν προηγουμένως συνάγεται, ότι η συνωμοσιολογία, όπως και κάθε σοβαρή γνωσιολογική επίγνωση δεν μπορεί να είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα νοητικών διεργασιών και εμπειρικής έρευνας. Ο Παρμενίδης εμμένοντας στην αξία τής διαίσθησης ως πρωταρχική πηγή γνώσεως, αποδίδει επίσης στην λογική και στην εμπειρία μεγάλη αξία, ως διαδικασίες συμπληρωματικές στην διαίσθηση. Κατά συνέπεια, όταν ένας ερευνητής με ανοικτό πνεύμα και αγαθές προαιρέσεις μελετά, ερευνά και συλλογίζεται, προσαρτώντας στην κρίση του πληροφορίες, αυτή η προσπάθεια, πέραν τού πραγματιστικής της αξίας, συνιστά ταυτοχρόνως και πρόσκληση στο Πνεύμα, συνειδητά ή ενδόμυχα, να τού αποκαλυφθεί η βαθύτερη ουσία αυτών που ερευνά, η οποία δεν καθίσταται προσβάσιμη μέσω συμβατικών διαδικασιών. Σε αυτό έγκειται και η ορθότητα τής ρήσεως “δεν είναι η γνώση το φως, αλλά το φως η γνώση”. Ο συνδυασμός μελέτης και ενδοσκόπησης συνθέτουν την ενδελεχή έρευνα. Αυτή είναι η οπτική, που αρμόζει να κυριαρχεί στην διαμόρφωση τής συνωμοσιολογίας και στην ενασχόληση με αυτήν.
  Για μια διεξοδικότερη τεκμηρίωση των ανωτέρω, θα γίνει εδώ προσεχώς μια εκτενής αναφορά στην “υποδοχή” και στα αντίστοιχα χωρία τού Πλατωνικού “Τιμαίου”.

 

2. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΓΝΩΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ

  Η έδραση μιας αναλυτικής μεθόδου οφείλει να στηρίζεται στην φιλοσοφία, βάση τής οποίας είναι η οντολογία, ως έρευνα τής ουσίας των όντων. Χωρίς συνεκτικό προβληματισμό περί τής ουσίας ενός υπό εξέταση φαινομένου και τού γενικότερου πλαισίου που αυτό εντάσσεται, η έρευνα έχει αποσπασματικό χαρακτήρα και η αντίστοιχη μελέτη παραμένει στην επιφάνεια. Έτσι εκτός από τον περιορισμό των χρονικών πλαισίων στην εξέλιξη ενός φαινομένου, η μελέτη και η έρευνα σχετικά με αυτό, περιορίζεται και από την έλλειψη ενός αναλυτικού οργάνου, που μπορεί να αναδεικνύει την ουσία του.

  Εκείνη η πολιτική, κοινωνική και οικονομική θεωρία, που επικράτησε επί μακρόν σε πολλά μήκη και πλάτη τού πλανήτη, που περιλαμβάνουν τόσο βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρας, όσο και χώρες που ήσαν ελάχιστα ανεπτυγμένες, είναι ο Μαρξισμός. Αυτός μπορεί μεν να είναι μια στρεβλή θεωρία, που αποδείχθηκε ακατάλληλη για την ερμηνεία των σύγχρονων φαινομένων και μη αποδοτική ως βάση για την σύνθεση ανατρεπτικών και απελευθερωτικών οραμάτων, πλην όμως η ισχύς και η τεράστια επιρροή που απέκτησε στο παρελθόν οφείλεται στην συγκρότηση μιας μεθόδου με αξιοζήλευτα συστηματικό τρόπο, έστω κι αν κάποιες από τις αφετηρίες του παραμόρφωναν την πραγματικότητα. Η θεωρία αυτή είχε άριστα επεξεργασμένη φιλοσοφική βάση. Παρότι οι αφετηρίες αυτής τής βάσης ήσαν πλήρως εσφαλμένες, το λογικό εποικοδόμημα που στηρίχθηκε επάνω σε αυτές έγινε εφαρμόζοντας αυστηρή λογική συνέπεια και αξιόλογη έρευνα των συναφών δεδομένων, με αποτέλεσμα να αποκτήσει αυτή η θεωρία πολύ σημαντική επιρροή στους διανοουμένους, οι οποίοι είχαν καθοριστική συμμετοχή στην διαμόρφωση των μέσων αντιλήψεων, πριν οι κοινωνίες καταντήσουν έρμαια των μιντιακών μέσων.
  Ο Μαρξισμός στηρίχθηκε φιλοσοφικά σε δυο έννοιες, αυτοπροσδιοριζόμενος ως “Διαλεκτικός Υλισμός”. Ο υλισμός ήταν ο συρμός τής εποχής που αυτός εμφανίστηκε, αλλά και όσων ακολούθησαν. Η επιστήμη αφ' ενός γοητευμένη απο τα τεχνολογικά επιτεύγματα, που εισήλθαν τότε σε έξαρση, τα οποία διευκόλυναν σημαντικά τις συνθήκες τής ζωής και παρείχαν πρωτόγνωρες δυνατότητες, μέσω κυρίως των ατμομηχανών, αλλά και τρομοκρατημένη από τις καταστροφικές συνέπειες αυτών των τεχνολογιών στην διεξαγωγή των πολέμων, θαμπώθηκε από αυτές. Η ευεργεσία τους άρμοζε να γίνει κτήμα τής σύνολης κοινωνίας, ενώ η καταστροφική τους επίδραση ήταν αναγκαίο να χαλιναγωγηθεί. Ο Μαρξ πρότεινε μια γραμμική αντίληψη τής εξέλιξης με συνεχείς τάσεις βελτιωτικής ανόδου, παρερμηνεύοντας την ρήση τού Ηρακλείτου “Τα πάντα ρει”.
  Την έννοια τής διαλεκτικής είχε παραλάβει ο Μαρξ από τον Χέγκελ, ο οποίος όπως αυτός ισχυρίστηκε, την είχε στηρίξει με το κεφάλι προς τα κάτω, επειδή τής είχε προσδώσει μεταφυσικό περιεχόμενο. Σύμφωνα με αυτήν, η σύγκρουση των αντιθέτων, που για τον Χέγκελ αφορά την σφαίρα των ιδεών, ενώ για τον Μαρξ διέπει την κοινωνική σφαίρα, οδηγεί μέσω τής σύνθεσης σε ένα ανώτερο επίπεδο. Όμως για τον Πλάτωνα η διαλεκτική ήταν μια μαιευτική μέθοδος διαλόγου, όπου ο Σωκράτης με αφετηρία τις γνώμες των συνομιλητών του, πρόβαλλε αντεπιχειρήματα αμφισβήτησής τους, χωρίς να προβαίνει ποτέ ο ίδιος σε σύνθεση. Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ ο Σωκράτης ζητούσε από τούς συνομιλητές του να δώσουν ορισμούς στις υπό εξέταση έννοιες, ο ίδιος δεν προέβαινε ποτέ σε ορισμούς. Η σύνθεση ήταν μια διαδικασία, που ανέθετε ο Πλάτων στούς ίδιους τούς μελετητές των γραφομένων του, βάση τής πρακτικής, ότι ο συγγραφέας αναλύει και ο μελετών συνθέτει.

  Η απόδοση συγκρουσιακού χαρακτήρα στην διαλεκτική από τον Μαρξισμό, είχε σαν στόχο την διάσπαση των κοινωνιών και την διαπάλη μεταξύ κεφαλαιοκρατών και εργατών, στα πλαίσια μιας ψευδεπίγραφης “ταξικής πάλης”, αφήνοντας τελείως έξω από το κάδρο τής ανάλυσης το τραπεζικό κατεστημένο, τα συμφέροντα τού οποίου ο Μαρξισμός πρακτόρευε, ειδικά των Ρότσιλντ, όπως καταγγέλλει ανοικτά ο ανταγωνιστής του στα πλαίσια τής Πρώτης Διεθνούς Ενώσεως των Εργατών Μιχαήλ Μπακούνιν. Μπορούμε να συμπεράνουμε τελικά, ότι ενώ ο Μαρξισμός απέτυχε ενδιαμέσως πλήρως στην επίτευξη των στόχων που διακήρυξε, εφόσον η συμμετοχή των εργατών στα εξουσιαστικά δρώμενα είναι απανταχού ανύπαρκτη, κατάφερε να πραγματοποιηθούν οι κρυφή και μη ομολογημένοι στόχοι του, που ήταν η επιβολή των τραπεζών στο σύνολο οικονομικό και πολιτικό γίγνεσθαι. Με τον τούρμπο καπιταλισμό έχει συρρικνωθεί η πραγματική οικονομία δραματικά, εκμηδενίζοντας σχεδόν την δύναμη των παραδοσιακών καπιταλιστών και εργατών μέσω τής πλήρους επιβολής τής χρηματοπιστωτικής φούσκας. Οι επενδύσεις των χρηματιστικών υπεροίκων προωθούν επιλεγμένα καταστροφικούς τομείς για την ανθρωπότητα, όπως η πολεμική βιομηχανία, η δυστοπική ψηφιακή τεχνολογία και τα ενέσιμα δηλητήρια. Ταυτοχρόνους έχουν προσπορευτεί την ιδιοκτησία τής πλειοψηφίας των ακινήτων και λοιπών υποδομών, των λεγόμενων assets. Με τις δοτές κρίσεις ακινήτων, όπως αυτές τού 2008 καταβροχθίζουν τις μικρές και μεσαίες ιδιοκτησίες, συγκεντρώνοντας συντριπτικό ποσοστό τού παγκόσμιου πλούτου. Με τον έλεγχο των ακινήτων αφυδατώνουν τις μικρές και μεσαίες κπιχειρήσεις κατασκευών, ενώ, όπως καταδεικνύει η γεωμετρική άνοδος τής αξίας των ευγενών μετάλλων απαξιώνεται δραστικά η αξία τού χρήματος πάσης μορφής και ωθούνται οι κοινωνίες σε δραματική ένδεια, ενώ τα κράτη είναι υπερχρεωμένα σε αυτούς τούς κολοσσούς.
  Ο Μαρξισμός προσδιόρισε την θεωρία του και με επιστημολογικούς και κοινωνιολογικούς όρους, όπως ο προσδιορισμός “Επιστημονικός Σοσιαλισμός”. Και επιδόθηκε ομολογουμένως με πολύ συστηματικό τρόπο στην αποτίμηση σημαντικών επιστημονικών δεδομένων τής εποχής του, ρόλο που ανέλαβε στα πλαίσιά του ο Φρίντριχ Ένγκελς με βιβλία όπως “Η Καταγωγή τής Οικογένειας τής Ατομικής Ιδιοκτησίας και τού Κράτους” και “Ο Ρόλος τής Βίας στην Ιστορία”. Αυτές οι μελέτες αύξησαν επίσης την επιρροή του, διαδικασία που αποδεικνύει την αξία των συστηματικών εργασιών στην προοπτική επηρεασμού τής κοινής γνώμης και των οραμάτων για την πορεία των κοινωνιών.

  Άρα η εκπόνηση ενός αναλυτικού οργάνου, που στοχεύει στην επιτυχή ερμηνεία των συγκεκριμένων δεδομένων και στην σύσταση μιας ρεαλιστικής προοπτικής για την κοινωνική ανατροπή, είναι αναγκαίο να συγκροτείται βήμα προς βήμα με με σύστημα και αυστηρότητα, να στηρίζεται εναργώς σε στέρεες φιλοσοφικές βάσεις  με έδραση στην οντολογία και να εντάσσει στα συμπεράσματα του τις βασικές επιγνώσεις των κύριων επιστημονικών κλάδων, όπως αυτές έχουν εξελιχθεί κατά την τρέχουσα εποχή.  

 

3. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΟΝΤΟΣ.

  Οι σύγχρονες συγγραφές περί Ορθοδόξου Χριστιανικής Οντολογίας έλαβαν χώρα από τον κύκλο των θεολόγων, που χαρακτηρίστηκαν παρά την θέλησή τους ως “νεοορθοδόξοι”, δεδομένου ότι στην Ορθοδοξία δεν χωρούν καινοτομίες, επειδή αυτή στηρίζεται στην Ιερά Παράδοση και αυτό που την ζωογονεί, είναι η στροφή προς αυτήν, τόσο ως μελέτη των αντίστοιχων θεολογικών συγγραμμάτων τού παρελθόντος, όσο και ως βίωμα όσων συμπεριλαμβάνει η διδασκαλία τους.
  Επικεφαλής αυτής τής κίνησης υπήρξε ο λαοφιλής και διακεκριμένος θεολόγος Χρήστος Γιανναράς, ο οποίος εκτός από την συγγραφή αρκετά πρωτότυπων και ως κάποιον βαθμό ριζοσπαστικών θεολογικών πονημάτων, επιδόθηκε με έμφαση σε επέκταση των παρεμβάσεών του σε ζητήματα πολιτισμικά, όπως η Νεοελληνική Ταυτότητα, καθώς και με αρθρογραφία στον τύπο, γλωσσικά κ.α. Τα ζητήματα όμως στα οποία απέφυγε αναφορές ο Χρήστος Γιανναράς, είναι η ιστορία, η γενικότερη θρησκειολογία καθώς και το ζήτημα των μυστικών εταιριών και τού εωσφορισμού, που είναι ιδιαίτερα καυτό και μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην αποδοχή κάποιου από το σύστημα. Πλην όμως τα ζητήματα αυτά είναι κεντρικού ενδιαφέροντος για την πανεπιστήμη τής Συνωμοσιολογίας. Επίσης, η αναφορές τού εν λόγω θεολόγου στους συγγραφείς τής Κλασσικής Γραμματείας υπήρξαν ελάχιστες και ήσαν έντονα επιδερμικές, χωρίς να αποκαλύπτουν κάποια σοβαρή ενασχόληση με αυτές, ενώ κάποια ενασχόλησή του με τούς Ευρωπαίους φιλοσόφους καθίσταται στο έργο του προφανής, χωρίς όμως να χαρακτηρίζεται από εμβάθυνση.

  Οι θέσεις τού Χρήστου Γιανναρά με οντολογικό περιεχόμενο βρίσκονται διάσπαρτες στο συνολικό έργο του, όπως στο "Πρόσωπον και ο Έρως", ενώ συστηματοποιούνται στο βιβλίο “Προτάσεις Κριτικής Οντολογίας”.
  Πυρήνας τής συγκεκριμένης αυτής διατύπωσης τής εν λόγω προβολής τού Ορθοδόξου Χριστιανικού δόγματος είναι η κοινωνία προσώπων επί αγαπητικής βάσεως, που επισφραγίζει και το δόγμα τής Αγίας Τριάδος, ενώ μέσω αυτής διαχέεται και ως πρόταγμα στην Εκκλησία τού Ιησού Χριστού. Ως αφετηρία σε αυτήν την αποτύπωση δογματικού περιεχόμενου αναφέρεται συχνά ο ΧΓ. στον Ηράκλειτο και την παροιμιώδη ρήση του «Καθ’ ὅ,τι ἃν κοινωνήσωμεν, ἀληθεύομεν, ἃ δὲ ἃν ἰδιάσωμεν, ψευδόμεθα». Αυτό που εν πολλοίς αγνοείται, είναι ότι αυτός που πρόβαλλε επίσης πολύ έγκαιρα στην βιβλιογραφία το πρόθεμα τού κοινωνείν με αναφορά στον Ηράκλειτο με ελάχιστες παραπομπές σε Χριστιανικά κείμενα, αλλά έντονη ανάλυση τής Νεοελληνική ιδιοσύστασης είναι ο Βασίλης Φράγκος στο βιβλίο “Ελληνική Φιλοσοφία τού Προσώπου”. Επίσης ο Χρήστος Γιανναράς με αφορμή την συγκεκριμένη επισήμανση αναφέρεται επίσης στην αξία τής Εκκλησίας τού Δήμου ως κοινωνικού και πολιτικού θεσμού, ενώ είχαν προκύψει αντίστοιχες αναφορές τού Κορνήλιου Κααστοριάδη σε βιβλίο του για την Αθηναϊκή Δημοκρατία.
  

  Πλην όμως η αγαπητική κοινωνία προσώπων πραγματώνεται / βιώνεται σε συλλογικό επίπεδο στα πλαίσια τού Εκκλησιαστικού Γεγονότος με την εν Χριστώ Ζωή, ενώ σε προσωπικό επίπεδο βιώνεται μέσω τού Ασκητικού Επιτεύγματος με την αναχώρηση στην εσωτερική έρημο με βάση την προσευχή και την εν Χριστώ Ζωή, που απευθύνεται σε κάθε πιστό.
  Πλην όμως, κατά την εκτίμηση και το βίωμα τού γράφοντος, η επιταγή / πρόσκληση για ενεργό συμμετοχή στην εν Χριστώ Ζωή δεν εξαντλείται στα προηγούμενα, σύμφωνα με τις Γραφές, αλλά και όσα σημαντικότατα συνάγουν, τόσο οι Διδασκαλίες των Μυστικών Πατέρων τής Εκκλησίας, όσο και το μύχιο περιεχόμενο των επισημάνσεων των Αρχαίων Φιλοσόφων, επί των οποίων εδράζονται αυτοί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τού γράφοντος σε σημαντικά ζητήματα, δεδομένο που παρακάμπτεται με ελάχιστες εξαιρέσεις . Δεδομένου ότι, οι προσπάθειες κατανόησης έξω από ακαδημαϊκά πλαίσια και μετατροπής σε βίωμα τής Αρχαίας Φιλοσοφίας, είναι στην εποχή μας ισχνή.
  Στο δεύτερο άρθρο τού Συμβόλου τής Πίστεως, το αναφερόμενον εις τον Υιόν γράφεται “δι' οὗ τὰ πάντα ἐγένετο“. Το εγένετο είναι χρόνος παρελθόντος. Για να πληρωθεί το Θείον Σχέδιον στην ζωή τής Εκκλησίας εστάλη ο Παράκλητος. Άρα η πορεία τού ανθρώπου μέσα στην Εκκλησία έχει Αγιοπνευματικό περιεχόμενο και αποστολή. Ως εκ τούτου κύριο μέλημα των πιστών δεν είναι “η σωτηρία τής ψυχής” και μάλιστα σε βάση αντιμισθίας, αλλά  Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ. Γι αυτό και μετά την Ανάσταση τού Κυρίου φθάνει η εορτή Των Φώτων. Οπότε ερχόμεθα μέσω τού φωτισμού στα τού Παρμενίδου περί Θείας Δωρεάς τού Πνεύματος και τα λοιπά Πλατωνικά συμφραζόμενα. Υπό αυτήν την θεώρηση κύριο μέλημα των πιστών δίπλα στην προσευχή, ως κοινωνία Πρόσωπον προς Πρόσωπον προς το Θείον, είναι η Ενόρασις. Αυτή περιγράφεται διεξοδικώς από την διδασκαλία των Μυστικών Πατέρων, μέσω τής Νοεράς Προσευχής και άλλων δρααστηριοτήτων. Άρα, το αναλυτικόν όργανον στην διαδικασία τής μελέτης και τής έρευνας οφείλει να εδράζεται σε ενορατικές διαδικασίες, όπως και ο Μέγας Αμφισβητίας τού Σπηλαίου Σωκράτης με την προτροπή “Σκάπτε ένδον” εγκαλεί.

  Ένα άλλο μεγάλο ζήτημα οντολογικής υφής εκφράζεται από την “Επί τού Όρους Ομιλία”. Εκεί κατατίθενται οι αρχές των επιλογών των πιστών με μακαρισμούς, όπου εξαίρονται “οι πτωχοί τω πνεύματι”, οι πεινόντες και διψόντες την δικαιοσύνην και υπέρ αυτής διωκόμενοι. Παρεμπιπτώντως προκύπτει σε συγχετισμό με τα προηγούμενα, ποια δέον να είναι η σχέση τού πιστού με την πολιτική και το κίνημα χειραφέτησης τής κοινωνίας. Επί τού προκειμένου έχει τύχει σημαντικής παρεξήγησης η Ευαγγελική ρήσης “τα τού Καίσαρος τω Καίσαρι και τα τού Θεού τω Θεώ”. Αυτή παρερμηνεύεται ως προτροπή αποχής τού πιστού από τα πολιτικά δρώμενα, ως αντιφάσκοντα, ή τουλάχιστον μη εναρμονιζόμενα με την πνευματικότητα και την αποστολή των πιστών. Αυτή η παρερμηνεία όμως παρακάμπτει τα ιστορικά ψευδομένα τής εποχής που εμφανίστηκε και έδρασε ο Ιησούς Χριστός. Τότε η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε αναγνωρίσει στα υπόδουλα έθνη το δικαίωμα τής διατήρησης τής θρησκείας τους και την εφαρμογή ανάλογων ιεροπραξιών, υπό μια καθοριστική προϋπόθεση. Άπαντες όφειλαν να θυσιάζουν μια φορά τον χρόνο στον Αυτοκράτορα προσάπτοντας σε αυτόν θεία ιδιότητα και αποστολή. Η συγκεκριμένη απαίτηση, η οποία εφαρμόζετο με άσκηση βίας δεν ήταν μόνον μια τεράστια βλασφημία, ανάγοντας ένα άνθρωπο σε θεία μέτρα, αντίστοιχα με αυτά των εκάστοτε λατρευομένων θεοτήτων. Επί πλέον προσέδιδε θείο και μεταφυσικό χαρακτήρα στο δουλεμπορικό ρόλο τής συγκλήτου, η οποία επέβαλλε κατακτητικούς πολέμους, ώστε να γεμίζουν με νέο ανθρώπινο εμπόρευμα τα σκλαβοπάζαρα. Ακόμη είχε καθιερωθεί στην Ρώμη το απεχθές θέαμα των μονομαχιών, που μετέτρεπε τούς πολίτες σε αιμοδιψείς βοϋεριστές. Έτσι η κρατική επιβολή προσλάμβανε εωσφορικό χαρακτήρα, αναβιβαζόμενη σε εξαναγκαστική λατρεία τού σκότους. Ο Ιησούς Χριστός με αυτή την προτροπή εγκάλεσε σε άμεση αποχή από αυτήν την εωσφορική ανωμαλία, αρνούμενος την δήθεν θεία υπόσταση τού ηγεμώνος και την αναβίβαση του σε ίδιο βάθρο προσκύνησης και απόδοσης τιμών με το Θείον. Έτσι αναδείχθηκε σε μέγα αντιρρησία ενάντια στην κρατική βλασφημία, ενάντια στην εξαναγκαστική κρατική αυθαιρεσία και στην βίαιη πνευματική αλλοτρίωση, που επέβαλλαν οι κρατούντες. Με αυτό τον τρόπο εγκαλεί σε ανατροπή τής βίαιης εωσφορικής κρατικής κυριαρχίας, χαρακτηρίζοντας τα μη όντα τής κακίας και τού σκότους “άρχον τού κόσμου τούτου”. Ο Πλάτων, εάν ευτυχούσε να Τον είχε γνωρίσει, θα Το χαρακτήριζε ως τον κατ' εξοχήν οδοδείκτη τής εξόδου από το σπήλαιον, γονυπετής ενώπιόν του.

  Ότι σημαντικότατοι Πατέρες τής Εκκλησίας εθήτευσαν στην Πλατωνική Ακαδημία, δεν είχε χρησιμοθηρικά ελατήρια προσπορισμού τής “θύραθεν σοφίας” με στόχο την εναπόκτηση άρτιων ρητορικών ικανοτήτων, αλλά ήταν εντριβή σε εκείνον τον χώρον, που είχε απεργαστεί την συγκεκριμένη στρατηγική, τακτική και πρόγραμμα δράσης για την μεγάλη αντίρρηση. Διότι δεν μπορεί να σταθεί η Μεγάλη Κατάφαση στο Φώς, εάν ταυτοχρόνως δεν επενεργείται η Μεγάλη Άρνηση στο σκότος. Όπως πιστοποιεί ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης, ο άνθρωπος καλείται να πει το μεγάλο ναι και το μεγάλο όχι στη βάση αμοιβαίας οργανικής συνοχής.
  

  Το αίτημα κατακεραυνώσεων των μηχανισμών τής επιβολής πολέμων, ως αιματοκύλισμα για λόγους πονηρής επιβολής είναι συνυφασμένο με την εσωτερική συγκρότηση τού ειρηνοποιού. Το ρήμα “ποιώ” έχει άμεση ενεργητική εκφορά και αφορά να καθόμαστε ειρηνικά και παθητικοί απέναντι στούς μηχανισμούς επιβολής αδίκων πολέμων. Αλλά και η κινητοποίηση υπέρ τής κατισχύσεως τής δικαιοσύνης με τρόπο ανυποχώρητο και ανεξαρτήτως κόστους αποκαθιστά την έννοια τού δικαίου, πέρα από τα σχήματα law and order τού πουριτανισμού.
 

  Όμως το βαθύτατα παρεξηγημένο “μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι”, είναι εκείνη η προτροπή, που καθίσταται στην τρέχουσα εποχή, που χαρακτηρίζεται από την έλευση και παρέμβαση τού αντιήρωα, ως κοινωνικό πρότυπο, περισσότερο επίκαιρη από ότιδήποτε άλλο. Με αυτήν την προτροπή καλούνται οι ταπεινοί και καταφρονημένοι άνθρωποι τής διπλανής πόρτας, να αναλάβουν τις τύχες τους στα χέρια τους, παραμερίζοντας από το προσκήνιο τις λινάτσες των “ειδικών”, των επαγγελματιών πολιτικών, των γραφειοκρατών και των ισχυρών τού χρήματος. Τα κοράκια τής δοτής ενημέρωσης, τούς τεχνικούς τής ψευδεπίγραφης κοινωνιολογίας, τούς μεγαλοκατόχους τής συστημικής περιχαρακωμένης iγνώσης, καλείται να παραμερίσει προσεχώς ο “little big man“, το “μεγάλο ανθρωπάκι”, πόυ προβάλλει ως αντιήρωας στις μέρες μας στο προσκήνειο, δονούμενος από την δίψα αποκατάστασης τής δικαιοσύνης, τής αξιοκρατίας, τής ειρήνης, τής κοινωνικής χειραφέτησης, ευταξίας και ευημερίας, αναβιβάζοντας τον καθημερινό άνθρωπο σε ιστορικό υποκείμενο διαμόρφωσης τού κοινωνικού γίγνεσθαι, αφαιρώντας εμπράκτως την πρωτοβουλία από τα ενεργούμενα αέναα τρωκτικά. Περισσότερα με το ζήτημα αυτό θα εκθέσω στην επόμενη ανάρτηση με θέμα το φαινόμενο Μαρία Καρυστιανού. “Εν τη αδυναμία μου ενδυναμούμαι”, είχε διακηρύξει ο Απόστολος Παύλος, μεταθέτοντας την ευθύνη για το μέλλον σε αυτούς που μέχρι εχθές θεωρούνταν κοινωνικό και πολιτικό περιθώριο, ως παθητική δεξαμενή άντλησης επιρροής από τούς κρατούντες, τούς μοχλούς τού άρχοντος τού κόσμου τούτου.

  Εν κατακλείδι αρμόζει το αναλυτικό όργανο να υπηρετήσει την γνήσια, φρόνιμη και χρηστή δόμηση τής ανατροπής σε όλους τομείς, αξιοποιώντας την λαϊκή ευσέβεια και την κοινωνική ετοιμότητα για δράση, που στηρίζεται στην βάση ανιδιοτελούς προσφοράς και αυτοθυσίας. 

Ο Τραμπ στην Μέση Ανατολή = Αντίο Αρμαγεδώνα

 

Ο φίλτατος διαχειρηστής τού ιστολογίου ΔΙΟΔΟΤΟΣ ανέδειξε σε άρθρο μια σειρά σχόλια που είχα καταθέσει στην ανάρτησή του 

Ο Τραμπ διέκοψε την επαφή με Νετανιάχου - Οι Χούθι συνεχίζουν

https://diodotos-k-t.blogspot.com/2025/05/blog-post_55.html

Για τούς φίλους και τις φίλες που, που δεν έτυχε να προσέξουν το άρθρο εκεί, το αναπαράγω και εδώ.

Επίσης ευχαριστώ θερμά τα ιστολόγια enaasteri.blogspot.com και nikolaosanaximandros.gr  για την ανάδειξη αυτού άρθρου.

Σε πρόσφατη ανάρτηση του Διόδοτου σχολίασα διεξοδικά τον διακανονισμό μεταξύ τής Διοίκησης Τραμπ και των Χούτις για την λήξη των εκατέρωθεν επιθέσεων. Αξίζει να σημειωθεί, ότι επί τού προκειμένου έγινε χρήση τού όρου "deal", που σημαίνει σε τελευταία ανάλυση μια κοινή ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ στην βάση αμοιβαίου συμφέροντος και όχι τού όρου "agreement", που σημαίνει ΣΥΜΦΩΝΙΑ. Θεωρώ, ότι η επιλογή τού συγκεκριμένου όρου έχει πολύ σημαντικό περιεχόμενο, αντίκτυπο και συνέπειες από σημειολογική σκοπιά. Στην ουσία ένα deal αφορά δούναι και λαβείν στα πλαίσια ενός εμπορικού συγκερασμού επιδιώξεων και ως εκ τούτου έχει επιχειρηματικό περιεχόμενο ως όρος, που βρίσκεται πέραν τού όρου συμφωνία, ο οποίος έχει στο διακρατικό γίγνεσθαι πολιτικό περιεχόμενο. Και αυτή η σημειολογική προσέγγιση ανταποκρίνεται σε ένα ριζοσπαστικό novum, το οποίον πηγαίνει πολύ πίσω χρονικά ως το 2015, όταν αποφασίστηκε η προώθηση ενός επιχειρηματία στην προεδρία των ΗΠΑ, παραμερίζοντας την πάγια επικυριαρχία επί σκηνής των επαγγελματιών πολιτικών, τουτέστιν την επιβολή αγόμενων και φερόμενων εντολοδοτών, που δρουν για κάποια στενά συμφέροντα κυκλωμάτων, τα οποία ποδηγετούν το κοινωνικό σύνολο.
Η ουσία αυτής τής επιλογής έχει τεράστια σημασία και συνέπειες, που ως ένα βαθμό αποτέλεσε αντικείμενο αναφοράς στα προηγούμενα σχόλια, στα οποία επισυνάπτω και τούς σχολιασμούς εδώ, αποσκοπώντας να γίνει αποτίμηση επιπροσθέτως και των πιο πρόσφατων εξελίξεων. Αυτή η στροφή, όσο αφορά την ρηξικέλευθο επαναπροσανατολισμό αναφορικά με την επαγγελματική ιδιότητα των ιθυνόντων, σε άκρως προωθημένες θέσεις καθορισμού των πολιτικών επιλογών, πέραν τής επικρατούσας σαπίλας τής κάστας των διεφθαρμένων παρασίτων τής κοινωνίας, που αποκαλούνται “πολιτικά πρόσωπα”, καταγράφεται πλέον ως ευφυέστατη πτυχή τής στρατηγικής, αυτών που επινόησαν και προωθούν την κίνηση „AMERICA FIRST“, η οποία συμπληρώθηκε επίσης από την επιλογή τού Steve Witkoff, που επιλέχθηκε ως ο βασικός διαπραγματευτής για τον χειρισμό των δυο τεράστιου εύρους διεθνών συγκρούσεων, στις οποίες ενεπλάκησαν με αποτέλεσμα ένα κυκεώνα συνεπειών οι ΗΠΑ, που είναι οι συγκρούσεις στην Ουκρανία και στην Μέση Ανατολή. Ο Witkoff είναι επιχειρηματίας, επιστήθιος εμπορικός εταίρος τού προέδρου Τραμπ, ο οποίος στην πράξη υποκατέστησε την δράση τού υπουργού εξωτερικών Marco Rubio, στα δυο πιο ευαίσθητα και σημαντικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ο Rubio, που θεωρείται στέλεχος των neocons και ήταν επικεφαλής επί σειρά ετών τής άκρως αμαρτωλής USAID μέχρι τον παραμερισμό της, αποδείχθηκε τελικά έμπιστος τού Τραμπ (ανήκοντας στο ίδιο ζώδιο με αυτόν, τούς Διδύμους, εξ ου και η αστρολογικής φύσεως χημεία μεταξύ των δυο και η μεγάλη συμπάθεια τού Τραμπ γι αυτόν και την εκφορά του). Πλην όμως είναι επαγγελματίας πολιτικός. Ο συμπαθέστατος Witkoff, που βρίσκεται στο μειλίχιο ζώδιο των Ιχθύων, σαν επιχειρηματίας, διαθέτει εκείνη την μεγάλης σημασίας για τον παρόντα ρόλο του ιδιότητα, που είναι η εμπορική πίστη (εξ ου και ο όρος “τράπεζα πίστεως”). Η εμπορική πίστη συνεπάγεται άνοιγμα εμπιστοσύνης στην άλλη πλευρά και ευπροσήγορη συμπεριφορά, με στόχο την επίτευξη ενός deal.

Κάθε κυβέρνηση αποτελεί προϊόν συμβιβασμού στα πλαίσια τού λεγόμενου “άρχοντος συγκροτήματος”. Σε αυτό ανήκουν ετερόκλητες δυνάμεις, οι οποίες επιδιώκουν να συμπλεύσουν τα συμφέροντά τους, συνθέτοντας μια κυβέρνηση από κοινού, με μια διαδικασία, που η θέληση των εκλογέων στα πλαίσια κοινωνιών που άγονται και φέρονται, αποτελεί το συντομότερο ανέκδοτο. Σε όλα τα κόμματα εξουσίας διαθέτουν τα μεγάλα συμφέροντα και τα λόμπι, έκαστο τούς δικούς τους “πολιτικούς” εντολοδόχους, ως υποταγμένους σε αυτά επαγγελματίες αχθοφόρους στην διεκπεραίωση προαποφασισμένων στόχων. Όμως επί τού προκειμένου, χρειάζεται για πολλοστή φορά, στην διευκρίνηση τού όρου “μεγάλα συμφέροντα”, ένας καθοριστικός εντοπισμός. Τα “μεγάλα συμφέροντα” δεν απηχούν την κυριαρχία των κύκλων που επικρατούν στο οικονομικό γίγνεσθαι, ή στην σύνθεση των κρατικών μηχανισμών. Αυτά αποτελούν μοχλούς εφαρμογής γενικότερων στοχεύσεων και προσανατολισμών, συγκαλυμμένων εωσφορικών ιερατείων, που προωθούν συγκαλυμμένα ως υπέρτατο στόχο τον αρμαγεδονισμό. Όπως έδειξε η μετατροπή τής Γερμανίας κατά την περίοδο των τελευταίων ετών από οργανωμένη χώρα με λίαν εύρωστη οικονομία σε ξεχαρβαλωμένη και παραπαίουσα παράγκα, οι αντιδράσεις των μεγαλοβιομη-χάνων, των μεγαλεμπόρων και τής γραφειοκρατικής ελίτ ΗΣΑΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ.
Όσο αφορά όμως τις ζυμώσεις εντός των ΗΠΑ, ήσαν διαφορετικές από αυτές που έλαβαν χώρα κατά βάση στην Ευρώπη, όπου προέκυψε η κίνηση “AMERICA FIRST“, αναπτύσσοντας σφοδρή αντιπαλότητα στην ατζέντα τής παγκοσμιοποίησης. Για την ιχνηλάτηση και την ερμηνεία αυτού τού φαινομένου έχω κάνει σωρεία αναφορών επί σειρά ετών και θεωρώ, ότι αυτά έχουν τύχει από πλευράς μου (καθώς και από την πλευρά πολλών άλλων, που δρουν εντός και εκτός τού Ελληνόφωνου διαδικτύου στα πλαίσια τής καμπάνιας αφύπνισης, με κορυφαία την προσφορά τού Steve Bannon) σχετικά διεξοδικής προσέγγισης.
Κατά την εκτίμησή μου, φάνηκε η Διοίκησή τού Ντόναλντ Τραμπ κατά την δεύτερη προεδρεία του, να στηρίζει την αρμαγεδωνική ατζέντα, σε εκείνη την περιοχή, που αποτελεί το έσχατο αποκούμπι των αρμαγεδωνιστών για την επιβολή μιας μοιραίας σύγκρουσης με χρήση πυρηνικών, που είναι η Μέση Ανατολή, εκδηλώνοντας υπερβολικές τάσεις στήριξης στο γενοκτονικό μόρφωμα, συμπεριλαμβανόμενων στρατιωτικών επιθέσεων και διατυπώνοντας υπέρμετρες απειλές σε βάρος τού Ιράν. Παρά τις αντιρρήσεις, που διατύπωναν με εμμονή σε εξορκισμούς αρκετοί ανυποχώρητοι υποστηρικτές τού Ντόναλντ Τραμπ, προέκυψε εκ των πραγμάτων ένας βαθύς σκεπτικισμός στην πλειοψηφία των ακτιβιστών τής διαφώτισης διεθνώς, που διαπίστωναν, όχι μόνον μια στροφή τής πολιτικής τού Τραμπ σε σύγκριση με την προηγούμενη θητεία, αλλά συχνά αμφισβήτησαν και την πρακτική του κατά την διάρκεια τής πρώτης προεδρίας. Έτσι, ξεκίνησε να καταγράφεται μια αρνητική εικόνα τού Τραμπ στα εναλλακτικά μέσα, που συνοδεύτηκε και από άνοδο τού ποσοστού στο 57% σε δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ, αυτών που έκριναν αρνητικά την πολιτική του. Μέσα σε αυτό το κλίμα ανέκυψαν ερωτηματικά, κατά πόσο η συνθηματολογία τού “AMERICA FIRST“ ήταν μια παραπλάνηση, με στόχο την επιβολή μιας ατζέντας πέρα από αρχές.
Ευτυχώς όμως, οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών τεκμηριώνουν, ότι τα πράγματα δεν έχουν καθόλου έτσι και ότι η πραγματοποίηση ριζικών αλλαγών περνάει υποχρεωτικά μέσα από πορεία στον λαβύρινθο τής πίεσης των δεδομένων, που στην διάρκειά της οι θιασώτες τής ανατροπής είναι υποχρεωμένοι να ρίχνουν κομμάτια από το κορμί τους στον Μινώταυρο, για να μπορέσουν στην συνέχεια να τον εξοντώσουν. Και φρονώ, ότι ιδιαίτερο καθήκον για την κατανόηση αυτής τής διαδικασίας, έχουν αυτοί, που δεν υπήρξαν κατ' αποκοπήν υμνητές τού Τραμπ, αλλά εφάρμοσαν ανέκαθεν μια κριτική επισκόπηση όσων συντελούνται. Ίσως, κάποιοι από αυτούς χρειαστούν χρόνο, για την αναγκαία προσαρμογή των διαγνώσεών τους. Όσο αφορά τον υποφαινόμενο, έχει ως αρχή να ανταποκρίνεται εγκαίρως και χωρίς ενδοιασμούς στις προκλήσεις των εξελίξεων.  

Από την αρχή τής νέας προεδρίας τού Τραμπ φάνηκε, ότι η κίνηση “AMERICA FIRST“ είχε προβεί σε κυβερνητική σύμπραξη με το δυστοπικό κατεστημένο τής silicon valley. Αυτοί οι κλάδοι αποτελούν εξ άλλου την αιχμή τής προηγμένης τεχνολογίας στις ΗΠΑ και εξασφαλίζουν σημαντική εισροή εισοδήματος από το εξωτερικό. Αναμφίβολα η silicon valley είναι προσαρτημένη στο αρμεγεδονικό κατεστημένο και τα προϊόντα της αποτελούν σημαντικό παράγοντα τής αρμαγεδωνικής ατζέντας, που περιλαμβάνει πλήρη έλεγχο, κατάργηση των ρευστών νομισμάτων, χάραγμα και τα τοιαύτα. Αυτή η κυβερνητική σύμπραξη έγινε κάτω από την προϋπόθεση τού περιορισμού τού δημόσιου χρέους, ως διαδικασίας αναπόφευκτης, που ουδείς μπορούσε να απορρίψει, εφόσον το χρέος είχε φθάσει σε αξεπέραστα όρια. Αυτός όμως ο διακανονισμός είχε ως σημαντικότατη συνέπεια τον περιορισμό των στρατιωτικών δαπανών, με κύριο στόχο τον βαθμιαίο περιορισμό τής λεγόμενης υπερεπέκτασης, τουτέστιν την υπερβολική στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στο εξωτερικό. Αυτό όμως οδήγησε στην άμεση ρήξη των ΗΠΑ με την Ευρώπη και τον υποβιβασμό τού ΝΑΤΟ σε ενδοευρωπαϊκό μηχανισμό, στόχο που διακήρυξε στο ντεμπούτο του μάλιστα ο J.D. Vans, που είναι και ο βασικός άνθρωπος τής silicon valley στην κυβέρνηση. Η άλλη, άκρως σημαντική συνέπεια αυτής τής γενικότερης επιλογής, ήταν η ουσιαστική απόσυρση των ΗΠΑ από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Έτσι, αυτό που εκδηλώθηκε κύρια στα πλαίσια των “ειρηνευτικών πρωτοβουλιών”, ήταν πρωτίστως η τραγελαφική εμμονή τού Τραμπ για την απόσπαση των ορυκτών τής Ουκρανίας, προς όφελος τής silicon valley, τής προώθησης των εγκαταστάσεων τεχνητής νοημοσύνης και τής παραγωγής ηλεκτρικών οχημάτων και δορυφόρων (που είναι επίσης λειτουργικά προσαρτήματα τής silicon valley). Αυτή η αναπόφευκτη διαδικασία τού περιορισμού των στρατιωτικών δαπανών και παρεμβάσεων, ήταν επόμενο να είναι αποδεκτή από το αρμαγεδωνικό κύκλωμα. Οι παραγγελίες στο κατεστημένο παραγωγής οπλικών συστημάτων, που είναι προσάρτημα τού αρμεγεδωνισμού, δεν επηρεάζονται από τις περικοπές δαπανών, δεδομένου ότι αυτές αφορούν εγκαταστάσεις και δυναμικό τής υπερεπέκτασης. Πλην όμως, αυτή η διαδικασία έφερνε πολύ κοντά την κίνηση “AMERICA FIRST“ σε ένα πολύ βασικό στόχο της, που είναι η λήξη τού πολέμου στην Ουκρανία, αποφεύγοντας να μεταβεί αυτή σε ανεξέλεγκτες κλιμακώσεις. Όποια κι αν είναι συμμετοχή των ΗΠΑ στο Ουκρανικό προσεχώς, αυτή πρόκειται να είναι πολύ περιορισμένη (και ως ένα βαθμό αποτελεί προπέτασμα καπνού, για την επιβολή ρυθμίσεων αλλού, που έγιναν στην συνέχεια).
Οπότε, η μόνη διέξοδος που παρέμενε στο αρμαγεδονισμό για την επιβολή τού τελικού στόχου του και εκεί που διεξήχθη το συνολικό δράμα στην συνέχεια, ήταν η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή. Εκεί θα παρέμβαιναν όλες οι δυνάμεις τής πολιτικής ίντριγκας, οπότε το κίνημα “AMERICA FIRST“ ήταν υποχρεωμένο να κινηθεί στην κόψη τού ξυραφιού, μια και για την επίτευξη των στόχων τού αρμαγεδωνισμού δεν ήταν απαραίτητη η συμμετοχή τού ΝΑΤΟ, αλλά αρκούσε ο άκρατος επιθετισμός των σιωνιστών, η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ και η συμμετοχή τής μόνιμα φερόμενης από τον αρμαγεδωνισμό Αγγλίας.
Θεωρώ, ότι το άρθρο με τίτλο “Εκεχειρία των ΗΠΑ στην Υεμένη: Υποχώρηση μεταμφιεσμένη σε αυτοσυγκράτηση", αδικεί τον πρόεδρο Τραμπ και την κίνηση “AMERICA FIRST“, παρότι τέτοιες εκτιμήσεις χαρακτήρισαν το σύνολο τού χώρου τής αφύπνισης. Αυτή είναι η ερμηνεία, όσων βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο. Ενώ όμως, κατά την εκτίμησή μου, ευσταθεί περισσότερο μια οπτική, που θεωρεί το ποτήρι μισογεμάτο.

 

Ας μπούμε λοιπόν για λίγο στην θέση των θιασωτών της κίνησης “AMERICA FIRST“, η οποία δεν μπορεί να αποτελείται μόνον από τον Τραμπ, τον Μπάνον και τον Tucker Carlson, αλλά προφανώς συμπεριλαμβάνει ένα ικανότατο αριθμό δυνατών στελεχών, που δεν εκδηλώνονται άμεσα, για να κάνουμε σκέψεις σχετικά με το ποιο θα μπορούσε να είναι ένα επιτεύξιμο σχέδιο εκφυγής από την ασφυκτική πολιορκία των αρμαγεδονιστών.
Σε μια σειρά εκτενών κειμένων με θέμα την γενοκτονία στην Γάζα που είχα κάνει παλαιότερα, είχα προσπαθήσει να εισχωρήσω στην γενική στρατηγική τού σιωνισμού. Εντόπισα τότε, ότι κύριος άξονάς της ήταν η προσάρτηση τού πολιτικού σιωνισμού κάτω από την καθοδήγηση τού θρησκευτικού σιωνισμού. Και με μοχλό τον πολιτικό σιωνισμό, στην συνέχεια είχε μπει σε εκούσια ποδηγέτηση η πλειοψηφία των πολιτών τού μορφώματος. ΟΠΟΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΗΤΑΝ ΦΡΟΝΙΜΟ ΝΑ ΠΡΟΣΒΛΕΠΕΙ ΣΕ ΔΙΑΡΡΗΞΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ. Πρώτα ήταν σκόπιμο να απαλλαγεί η πλειοψηφία των πολιτών τού μορφώματος από την ισχυρή επιρροή τού πολιτικού σιωνισμού και στην συνέχεια να απαλλαγεί ο πολιτικός σιωνισμός από την ποδηγεσία των θρησκευτικών εωσφοριστών. Σημαντικό δεδομένο που μπορούσε να στηριχθεί αυτή η διαδικασία είναι, ότι δεν είναι όλοι οι Εβραίοι υποχείρια τού σιωνισμού, αλλά και ότι σημαντικός αριθμός έντιμων ραβίνων αμφισβητεί το εωσφορικό θρησκοληπτικό κατεστημένο, που έχει αιχμή τούς νετανγιάχου, μπεν γκβιρ και σμόρτριτς. Και οπωσδήποτε, κάνοντας αυτές τις διαπιστώσεις, δεν είμαι ούτε ο ευφυέστερος των ανθρώπων και μακράν απέχουν οι αναλυτικές μου ικανότητες από αυτές των έξοχα προικισμένων επιτελείων των Ιρανών και των Δυνάμεων Αντίστασης στην Μέση Ανατολή. Οπότε ήταν επόμενον, να ακολουθηθεί αυτή η στρατηγική επιλογή, όπως έδειξαν στην συνέχεια όσα προωθήθηκαν στην πορεία.
Ο κύριος στρατηγικός στόχος δεν μπορούσε να είναι άλλος από την πλήρη απομόνωση τού νετανγιάχου και τής κλίκας του και η πλήρης καταδίκη τους στην συνείδηση τής πλειοψηφίας τόσο των πολιτών τού μορφώματος, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Όσα συνέβησαν στην πορεία τεκμηριώνουν, ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΕΠΙΤΕΥΧΘΗΚΕ. Ο μαναδικός ηρωϊσμός που επέδειξαν οι κάτοικοι τής Γάζας, παρά τις απερίγραπτες πιέσεις που δέχθηκαν, οι σημαντικότατες νίκες τής Αντίστασης στην Γάζα, σε άλλες περιοχές τής κατεχόμενης Παλαιστίνης, στον Λίβανο και στην Υεμένη, η ευφυέστατη πολιτική που προώθησε η Ιρανική ηγεσία, οι ζοφερές στρατιωτικές ήττες τού μορφώματος, αλλά και η πλήρης διεθνής κατακραυγή ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΚΛΙΚΑ ΝΕΤΑΝΓΙΑΧΟΥ ΣΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΟ ΣΤΟΧΟ, παρά την τεράστια αποδοχή που αυτή είχε επιτύχει αρχικά μετά την 7η Οκτωβρίου.
Η διάρρηξη τής σύνδεσης θρησκευτικού και πολιτικού σιωνισμού καταγράφεται με την άρνηση στράτευσης και συμμετοχή στις επιθέσεις γενοκτονίας αριθμού μεγαλύτερου των 100.000 στρατιωτικών και εφέδρων, ενώ μεγάλος αριθμός πιλότων είναι μεταξύ τους.
Μαζικότατες διαδηλώσεις των πολιτών τού μορφώματος γίνονται καθημερινά, διεκδικώντας σταμάτημα των επιθέσεων γενοκτονίας, τού αποκλεισμού τής Γάζας και αποπομπή τού νετανγιάχου και τής κλίκας του.
Το μόρφωμα είναι διεθνώς απομονωμένο και τα μέλη τής κλίκας του καταζητούνται ως εγκληματίες πολέμου.
Η πυραυλική “ασπίδα” τού μορφώματος είναι διάτρητη ακόμη και για όσα στέλνουν αφοδεύοντα πτηνά, παρά την παροχή ισχυρής “πραστασίας” από τις ΗΠΑ και την Αγγλία. Το μόρφωμα είναι από στεριά και θάλασσα πλήρως πολιορκημένο.
Οι βόμβες των δυτικών έδειξαν, ότι είναι ικανές για να εκτοξεύουν μόνον τόνους σκόνης τσιμέντου, όταν βομβαρδίζουν τα εργοστάσια παραγωγής τσιμεντοκονιάματος στην Υεμένη, χωρίς να μπορούν να θίξουν στο ελάχιστο τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Οι Ιράνοι προχώρησαν σε επίδειξη όπλων ανώτατης τεχνολογίας, παραβιάζοντας πρόσφατα την πλοήγηση των αεροπλάνων των ΗΠΑ, όταν προσέγγισαν προ ημερών τα σύνορα τού Ιράν. Ενώ το Ιράν χαίρει τής παροχής Ρωσικών οπλικών συστημάτων και ειδικών και των δηλώσεων στήριξής του από τον άλλο στρατιωτικό γίγαντα, που είναι η Κίνα.
Ο νετανγιάχου απολαμβάνει ένα καλπάζοντα καρκίνο στο πάγκρεας, μπαινοβγαίνοντας συνεχώς στα νοσοκομεία, μετατρεπόμενος συνεχώς σε αλαλάζον φρόκαλο. Εάν είχε μελετήσει κάποιες αράδες τού Μωσαϊκού νόμου, ίσως είχε κατανοήσει το “μάχαιραν έδωσες, μάχαιραν θα λάβεις”.
Μια παροιμία λέει, ότι “πίσω από τον ξεπεσμένο τρέχουν τα σκυλιά”. Και η στρατηγική να ροκανιστεί ο νετανγιάχου σε δόσεις, χωρίς διεξαγωγή μεγάλων πολεμικών συγκρούσεων, αποδείχνεται περισσότερο από εύστοχη.
Οι Ιρανοί δήλωσαν, ότι προετοιμάζονται εδώ και χρόνια. Οι Ρώσοι προετοιμάστηκαν εδώ και περισσότερο από ένα αιώνα, ενώ η ρήση “Εάν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο”, διατηρεί μόνιμα την υψηλή της σοφία.
ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΓΝΩΣΕΙ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ “AMERICA FIRST“, ΠΡΙΝ ΞΕΔΙΠΛΩΣΟΥΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΣ ΤΗΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΗ ΚΑΙ ΗΡΩΙΚΗ ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΙΑ;

 

Στα πλαίσια τής κοινοποίησης τής συνδιαλλαγής με τούς Χούτι εξήγγειλε ο Ντόναλντ Τραμπ, ότι στην διάρκεια των επόμενων ημερών πρόκειται να ληφθεί μια πολύ σημαντική απόφαση για την Γάζα. Πράγματι, σήμερα κυκλοφόρησε ένα βίντεο με συνέντευξη τού πρέσβυος των ΗΠΑ στο μόρφωμα, που ανατρέπει ριζικά όλα τα μέχρι σήμερα δεδομένα. Αυτό το βίντεο αξίζει να προσεχθεί πολύ, διότι δεν εισάγει μόνον στην παρουσίαση τού άκρως ριζοσπαστικού μέτρου, που προανήγγειλε ο Τραμπ, αλλά και διότι ο πρέσβυς Mike Huckabee διατυπώνει απερίφραστα την πλήρη αλλαγή στην αντιμετώπιση τού μορφώματος από τις ΗΠΑ.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ Mike Huckabee μιλάει σε δημοσιογράφους στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ

Μέσω τού Huckabee εξαγγέλλουν οι ΗΠΑ το άνοιγμα σε ανθρωπιστική βοήθεια, τουτέστιν την άρση τού αποκλεισμού στην Γάζα και μάλιστα με τρόπο ιδιαίτερα ευφυή, που προσπαθεί να ικανοποιήσει τα αναγκαία προσχήματα. Η περιφρούρηση τής διανομής τής ανθρωπιστικής βοήθειας πρόκειται να επωμισθούν οι στρατιωτικές δυνάμεις τού μορφώματος, ώστε αυτή να μην πέσει στην κατοχή τής “κακής” Χαμάς, η οποία δήθεν την ιδιοποιείται, στερώντας την από τον βασανισμένο Παλαιστινιακό πληθυσμό, για να την πουλήσει στην μαύρη αγορά. Με αυτό το μέτρο εξασφαλίζεται η παρουσία των στρατιωτικών δυνάμεων τού μορφώματος στην Γάζα, μόνον που αυτές μετατρέπονται από δυνάμεις εξόντωσης τού άμαχου πληθυσμού σε τραπεζοκόμους, που φοράνε ποδιές για να διανέμουν κουλούρια, πορτοκαλάδες, ντόνατς, φράουλες, φάρμακα και καύσιμα στον πολύπαθο πληθυσμό. Μεγαλύτερο φιάσκο σε βάρος τής γενοκτονικής πολιτικής των σιωνιστών είναι αδύνατον να φαντασθεί κάποιος.
Σε ερώτηση των δημοσιογράφων, γιατί δεν ερωτήθηκε η κυβέρνηση τού μορφώματος σχετικά με την διεξαγωγή αυτού τού μέτρου, ο πρέσβυς απάντησε, ότι “τόσο οι ΗΠΑ, όσο και το Ισραήλ είναι ανεξάρτητα κράτη, οπότε ούτε οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες να ρωτούν το Ισραήλ για οτιδήποτε, ούτε το Ισραήλ να ρωτάει τις ΗΠΑ”. Με αυτήν την διατύπωση εξαγγέλλεται ευκρινώς η κατάργηση τού εναγκαλισμού, που ίσχυσε επί δεκαετίες στις σχέσεις των οντοτήτων. Επί πλέον, οι ΗΠΑ πραγματώνουν το δικαίωμα να πράττουν κατά το δοκούν σε περιοχές, που θεωρεί το μόρφωμα ιδιοκτησιακά του χωράφια, ανατρέποντας πλήρως την πρακτική τής εθνοκάθαρσης στην Γάζα. Στην ουσία πρόκειται για πολιτικό σεισμό, όπου είναι προφανές, ότι ο Εγκέλαδος ενεργείται από τις δυνάμεις τού “AMERICA FIRST“.

 

Εξ ίσου αναπάντεχα ρηξικέλευθο είναι και το κάτωθι βίντεο με τον Steve Witkoff, που δημοσιεύτηκε σήμερα και παραθέτει τα αιτήματα των ΗΠΑ κατά την συνέχιση των διαπραγματεύσεων με το Ιράν.

Το Ιράν συμφώνησε ότι δεν θέλει να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα

Οι ΗΠΑ σταματούν να θέτουν ζήτημα αφοπλισμού από λοιπά όπλα, όπως και ζήτημα παύσεως τής στήριξης που παρέχει το Ιράν σε δυνάμεις τής Αντίστασης σε άλλες χώρες, στα πλαίσια των προσεχών διαπραγματευτικών συναντήσεων, δεχόμενες ως ειλικρινή τον ισχυρισμό τού Ιράν, ότι αυτό δεν σκοπεύει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και αναγνωρίζοντας το δικαίωμά του να κάνει ειρηνική χρήση πυρηνικής ενέργειας. Πλην όμως εξακολουθούν να επιμένουν στην παραίτηση από το Ιράν τού δικαιώματος εμπλουτισμού ουρανίου.
Ο Witkoff εξέφρασε την αισιοδοξία του για την επίτευξη συμφωνίας. Δεν παρέκαμψε τα υπόλοιπα ζητήματα, που τέθηκαν στις προηγούμενες συναντήσεις, όμως τα αποσύνδεσε από την διαπραγμάτευση για τα πυρηνικά, μεταθέτοντάς τα για άλλες διαπραγματεύσεις στο μέλλον, αναγνωρίζοντας όμως λεκτικά το δικαίωμα τού Ιράν να προβαίνει ως ανεξάρτητη χώρα σε πρακτικές ενέργειες με άλλες χώρες.
Οπωσδήποτε, το δικαίωμα εμπλουτισμού ουρανίου σε ποσοστά για ειρηνική χρήση αποτελεί ένα μεγάλο αγκάθι, δεδομένου ότι αυτό το δικαίωμα αναγνωρίζεται από τις διεθνείς συμφωνίες για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων και αντίστοιχη αξίωση από τις ΗΠΑ θέτει σε αμφισβήτηση ένα δικαίωμα τού Ιράν, ως κυρίαρχης χώρας. Όμως ας μην περιμένουμε μια στροφή των ΗΠΑ, που θα αποτελούσε πλήρη υποχώρηση έναντι των αξιώσεων τού παρελθόντος. Το βασικό στην όλη διαδικασία είναι, ότι καταγράφεται μια ποιοτική στροφή στις απαιτήσεις των ΗΠΑ, που αποκαλύπτει ειλικρινή διάθεση για εξεύρεση λύσεως. Έτσι καθίσταται κατανοητή και η δήλωση τού υπουργού εξωτερικών τού Ιραν, μετά το πέρας των διαπραγματεύσεων στην Ρώμη το περασμένο Σάββατο, όπου μετά τα πήγαινε έλα τού υπουργού εξωτερικών τού Ομάν συναντήθηκαν για λίγα λεπτά αμέσως και φωτογραφήθηκαν μαζί οι δυο αποστολές μετά το πέρας των συνομιλιών, ότι η αντιμετώπισή τους από τους εκπροσώπους των ΗΠΑ έγινε σε σοβαρή βάση. Αυτή η δήλωση αποτελεί έμμεση αναγνώριση τής διάθεσης των ΗΠΑ για εξεύρεση λύσεως.
Το που θα καταλήξει τελικά η όλη διαδικασία, εκτιμώ ότι θα επηρεαστεί από τις συνολικές εξελίξεις που έπονται. Όμως οι αλλαγές στην στάση των ΗΠΑ φανερώνουν ήδη πλήρη μετατροπή τής ατμόσφαιρας, που αφήνει πολλά περιθώρια. Για το Ιράν το ζήτημα τού εμπλουτισμού δεν έχει πρακτική σημασία, παρά το επιχείρημα που προβάλλεται, ότι κάνουν ήδη ιατρική χρήση εμπλουτισμένου κατά 60% ουρανίου, που υπερβαίνει το 20% για την παραγωγή ενέργειας. Στην ουσία αυτό το δικαίωμα αποτελεί ζήτημα γοήτρου μιας κυρίαρχης χώρας, η οποία σε τελευταία ανάλυση έχει στην διάθεσή της και το προβάδισμα των αμυντικών προτερημάτων στα πλαίσια τής σύγκρουσης που προηγήθηκε.

 

Απέναντι σε κάθε σχέδιο γενικού χαρακτήρα υπάρχουν ένθερμοι υποστηρικτές του, άλλοι που το υποστηρίζουν διατηρώντας σκεπτικισμό, ουδέτεροι και αδιάφοροι, καθώς και κάποιοι που το προσπαθούν να το ματαιώσουν, ενώ υπάρχει και ένας σκληρός πυρήνας αντιπάλων του, με αυτούς που είναι έτοιμοι να πράξουν τα πάντα για να αποτρέψουν την εφαρμογή του. Αυτή η διαβάθμιση των προθέσεων στην εξωτερική σφαίρα που περιλαμβάνει τούς συμμετέχοντες που διαμορφώνουν το αντίστοιχο γίγνεσθαι, επεκτείνεται και στις εσωτερικές διαθέσεις, που επιδέχονται διακυμάνσεις, με εξαίρεση τούς ακραίους και προς τις δυο κατευθύνσεις θιασώτες. Η ρευστότητα διαθέσεων και προθέσεων που επικρατεί στον ενδιάμεσο χώρο επηρεάζεται από την πορεία των εξελίξεων. Άλλοτε, αναλόγως τού καρότου, υπερισχύει το “Γιάννημ' κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης” και άλλοτε το “Ας πάει και το παλιάμπελο”. Κάποιοι αποφασισμένοι των άκρων, καραδοκούν πότε θα προκύψει ένα αδιέξοδο, με την εκδήλωση μιας απροκάλυπτης κρίσης, που φανερώνει, ότι η αντίπαλη εκδοχή έχει φρακάρει τελείως απέναντι στο κριτήριο τού μέσου νοός. Τότε ισχύει γι αυτούς το “ή τώρα, ή ποτέ”, οπότε ξεδιπλώνουν την σημαία τους και προχωρούν στην πραγματοποίηση τής ατζέντας τους χωρίς υπεκφυγές και συμβιβασμούς. Όπως γράφει ο Νίκος Καββαδίας σε ένα ποίημα, “από το να περιμένω και να καρτερώ, κάλλιο περισκόπιο και τορπίλη”.
Το φιάσκο τής οικτρά ατελέσφορης επίθεσης εναντίον των Χούτι είχε κάνει φανερό, ότι μια επίθεση των ΗΠΑ εναντίον τού Ιράν, δεν πρόκειται να έχει μόνον ένα ακόμη χειρότερο αποτέλεσμα από αυτήν εναντίον τής Υεμένης, αλλά θα είχε ως συνέπεια την πιο πικρή ήττα των ΗΠΑ μετά το Βιετνάμ, με αποτέλεσμα την πλήρη καταστροφή τής στρατιωτικής τους παρουσίας στην Μέση Ανατολή. Οπότε οι ΗΠΑ, στην φάση γενικότερης ύφεσης που έχον φθάσει, θα μετατρεπόντουσαν από διεθνή χωροφύλακα που απειλεί τούς πάντες, σε ρεζίλι το σκυλιών, που δέχεται κυνηγητά από τούς κάθε ξυπόλυτους. Ακόμη και για τα σχέδια τού αρμαγεδωνισμού δεν διαφαινόταν κάποια περίπτωση επιτυχίας, στον βαθμό που Ιρανοί και Ρώσοι είναι σε θέση να ελέγχουν ηλεκτρονικά τον εναέριο χώρο. Οπότε πριν καν ξεκινήσουν να χτυπάνε οι λεγάμενοι, θα δεχόντουσαν μοιραία κτυπήματα πλήρους εξόντωσης από την άλλη πλευρά. Αυτό το δεδομένο βεβαίως ουδόλως πτοεί τούς αρμαγεδωνιστές, που δρουν με γνώμονα την πλήρη καταστροφή των πάντων και την επιβολή ενός “πυρηνικού χειμώνα”, που προορίζουν να μεταφέρει την υφήλιο στην λίθινη εποχή.
Εφόσον λοιπόν έφτασε ο κόμπος στο χτένι, είχε εκδηλωθεί το δίλημμα για την Διοίκηση Τραμπ, ή να υποστεί μια κατάφωρη και εξοντωτική ήττα, ή να συγκρουστεί άμεσα με την ατζέντα των αρμαγεδωνιστών, οι οποίοι διατηρούν ακόμη πολύ σημαντική ισχύ, εντός και εκτός των ΗΠΑ. Οι θιασώτες τής κίνησης “AMERICA FIRST“ είχαν διαγνώσει, ότι η ώρα τους ήταν παρούσα, οπότε οι ζυμώσεις εντός τής διοίκησης Τραμπ ήταν αναμενόμενο να καταλήξουν στην επιλογή να αποτολμηθεί η ηρωική έξοδος.
Η άνευ όρων αποδέσμευση από τα σιωνιστικά γουρουνόσκυλα και ο παραμερισμός τής στήριξης στο μόρφωμα ήταν η λιγότερο επώδυνη επιλογή ανάμεσα σε δυο δυνατότητες, που συνεπάγονταν και οι δυο σκληρότατες συνέπειες. Η επιλογή που έγινε, εκτός ότι διασώζει τα στοιχειώδη ποσά ανθρωπιάς που έχουν απομείνει, αφήνει επιπλέον και κάποια περιθώρια, για να παλευτεί η άκρως δύσκολη κατάσταση, μέσα στις πολύ δύσκολες συνθήκες, που είναι αναμενόμενο να προκύψουν, σε αντίθεση με την άλλη περίπτωση, που σήμαινε πλήρη καταστροφή και οριστικό καταποντισμό. Εξ άλλου, ποιος μη ορκισμένος και φανατισμένος εχθρός τής ανθρωπότητος, θα ήταν διατεθειμένος να επωμιστεί το όνειδος τής καταστροφής της;  

Αναμφίβολα, η ζεμπεκιά μέσα σε ναρκοπέδιο που είναι υποχρεωμένοι να χορεύουν ο Πρόεδρος Τραμπ, οι πιστοί του συνεργάτες και η κίνηση “AMERICA FIRST“ , ώστε να φθάσουν σε στέρεα γη, σύντομα θα κορυφωθεί. Οι αρμαγεδωνιστές θα ρίξουν στο πεδίο ότι διαθέτουν. Πλέον όμως τα περιθώρια στενεύουν αμετάκλητα γι αυτούς. Εφόσον αυτό που τούς απομένει δεν είναι η πλήρης καταστροφή, μα η μανιώδης αντεκδίκηση. Είναι επόμενο να μετατραπεί σε αυτήν την διαδικασία η κίνηση “AMERICA FIRST“ σε κίνημα παγκοσμίου εμβέλειας. Ο χορός που καλούμαστε να συμμετάσχουμε πλέον με το πιο ακμαίο τσακίρ κέφι που διαθέτουμε, φέρει τον τίτλο ARMAGEDON ADIEU. Έφτασε ο καιρός οι νεκροί να θάψουν τούς νεκρούς τους και οι ζωντανοί να απολαύσουν τον Ήλιο.
Ο σημαντικός Ελληνικής καταγωγής πολιτικός των ΗΠΑ Γιάννης Κυριακού περιγράφει προς το τέλος τού επόμενου βίντεο το πανέρι με τα δηλητηριώδη φίδια, μέσα στο οποίο ήσαν και παραμένουν υποχρεωμένες να λειτουργήσουν οι Διοικήσεις Τραμπ.

"Τί δεν σού λένε για το Ιράν" 

Ενδιαμέσως συνεχίζονται ανελέητες οι επιθέσεις εναντίον των γενοκτονιστών.

"Το Ισραήλ έμεινε ανυπεράσπιστο χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ στην Ερυθρά Θάλασσα | Η Υεμένη επιτίθεται ξανά"

Ο Καμύ σε κείμενό του, σε πρόσφατη ανάρτηση του Διόδοτου, γράφει ότι “Όσο διαρκεί αυτή η επιστροφή, αυτή η παύση, ο Σίσυφος μ' ενδιαφέρει. Ένα πρόσωπο που βασανίζεται τόσο κοντά στις πέτρες είναι ήδη πέτρα. Βλέπω αυτό τον άνθρωπο να ξαναπηγαίνει, βαδίζοντας βαριά μα σταθερά, προς το ατέλειωτο μαρτύριο. Αυτή η ώρα που είναι σαν μια αναπνοή και ξανάρχεται το ίδιο σίγουρα με τη δυστυχία του, αυτή η ώρα, είναι η ώρα της συνείδησης. Σε κάθε μια απ' τις στιγμές της, από τότε που αφήνει την κορυφή και κατευθύνεται σιγά - σιγά προς τις τρώγλες των θεών, είναι υπέροχος μέσα στη μοίρα του. Είναι πιο δυνατός από το βράχο του. Εάν αυτός ο μύθος είναι τραγικός, είναι γιατί ο ήρωας του έχει συνείδηση".

Ο Τραμπ και οι συνεργάτες του διεκδικώντας την συνείδηση βαδίζουν προς την λαμπρή Νίκη. Και θα βρουν στήριξη ακόμη και από αρκετούς, που δεν αναμένουν. Όλη η μαχόμενη ανθρωπότητα θα κατανοήσει, ότι αυτός μάχεται όχι μόνο στην πιο επικίνδυνη, αλλά και στην πιο κρίσιμη περιοχή τής πρώτης γραμμής. Και στην πλέον απέλπιδη στιγμή παρεμβαίνει ο από μηχανής θεός.

Αγαπητή φίλοι,
αγαπητές φίλες,
εάν συναντήσετε κάπου ασπροντημένο τον νετανγιάχου να κάνει διανομή παγωτού μεταξύ των τραπεζοκόμων, πείτε του να μού φυλάξει ένα χωνάκι παγωτό με γεύση φυστίκι, από αυτό που τον φυστικώνει ανελέητα η μαχόμενη ανθρωπότητα.

Με τις υγείες μας. 

Διόδοτος

ΖΗΤΩ ΤΟ "ΕΘΝΟΣ" (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ)

 

 

Παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα

Απ’ το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα

Διονύσης Σαββόπουλος, "Ο Πολιτευτής" 

 

1. ΠΙΑΣΕ ΤΑ ΒΑΡΙΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΜΟΥ.

  Όταν ήμουν έφηβος, μού εξήγησε ο υιός τού καταστήματος ψιλικών, που βρισκόταν στο ισόγειο τής πολυκατοικίας που τότε διαμέναμε, ως καλός γνώστης τής διαδικασίας λιανικής πωλήσεως σιγαρέτων, ότι ο εργάτης όταν σχολάει από την κοπιώδη βάρδιά του, χρειάζεται βαρύ ταμπάκο, για να χαλαρώσει. Έτσι, τα άφιλτρα “΄ΕΘΝΟΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ” προτιμούσαν τότε, εκτός από τούς βιοπαλαιστές τού μόχθου, επίσης και τα φανταράκια, καθότι αυτά τα τσιγάρα είχαν πολύ χαμηλό κόστος και ήσαν ταυτοχρόνως θεριακλήδικα. Αν και τα τσιγάρα με την πλέον χαμηλή τιμή, μάρκας “ΤΕΛΕΙΟΝ”, ήσαν πρώτα στις προτιμήσεις των στρατευμένων, στην φάση που με δέκα δραχμές ήταν δυνατόν να αγοράσει κάποιος στο ΚΨΜ ένα καφέ, μια τυρόπιτα και ένα πακέτο τσιγάρα. Ουδένα άκουσα τότε να προβαίνει σε παράπονα, ότι η τελειότητα τής απόλαυσης που ισχυριζόταν η ονομασία αυτής τής μάρκας, δεν ανταποκρινόταν επαρκώς στην απόλαυση που προσέφερε το προϊόν. Αλλά δεν άκουσα από κάποιον επίσης, ασχέτως τού καπνού που αρεσκόταν να φουμάρει, ή ως μη καπνιστής, να προβαίνει σε καταγγελίες τής μάρκας “ΕΘΝΟΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ”, ότι η ονομασία τού προϊόντος αυτού καπηλεύεται μια έννοια, που είναι ιερότατη. Το ” Έθνος” ήταν και παραμένει Εξαιρετικόν, ασχέτως εάν οι πιστοί οπαδού του, μετέτρεπαν το περιεχόμενό του καπνίζοντάς το σε στάχτη. Δυστυχώς όμως, η καπηλεία που έχει ακατάσχετα επιβληθεί στην πορεία μέχρι σήμερα σε βάρος αυτής τής έννοιας, επιμένει μανιωδώς να μετατρέψει το υψηλό νόημα τού όρου ΕΘΝΟΣ σε στάχτη, καθότι αυτό που παραμένει πλέον είναι μια γόπα. Έτσι, οι ελάχιστοι που εξακολουθούν να πονάνε αυτόν τον τόπο, αλλά πρωτίστως την ΙΔΕΑ που αυτός εκπροσωπεί, η οποία μέσα στην ολοκληρωτική της ορφάνια δεν επιζητεί μόνον την αποκατάστασή της, αλλά κυρίως την ανάδειξη τού μηνύματος που αυτή ενεργοποιεί ως τα πέρατα τής οικουμένης, περισυλλέγουν, ως συνήθιζαν παλαιότερα οι αλήτες, ευλαβικά τις πατημένες γόπες που απομένουν από το έδαφος, αλλά και όσα ψιχία στάχτης μπορούν, για να πραγματώσουν με αυτά την μύχια επιταγή στα σπλάχνα τού έθνους “ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ !”.

  Το παρόν σημείωμα δράττεται αφορμής από ένα “εορτασμό” τής πρόσφατης Εθνικής Επετείου τής Εθνεγερσίας τού !821. Οι θιασώτες αυτής τής διοργανώσεως, καίτοι αυτοαποκαλούνται “ταγοί” και δεν διστάζουν να αποδίδουν στις προθέσεις τους την εγκαθίδρυση μιας “νέας χρυσής εποχής”, παραβίασαν πάσα έννοια ιερού και δικαίου. Οι δε ελληνόφωνοι, ή μάλλον “ελληνόφονοι” που συμμετείχαν, παρότι ισχυρίζονται ότι κατέχουν την Ελληνική Λαλιά, προφανώς αγνοούν τούς κανόνες ορθογραφίας που την διέπουν, νομίζοντας ότι όρος Επέτειος, παράγεται από τον όρο επαιτεία.

  Από ένα τέτοιο “εορτασμό”, δεν ήταν δυνατόν να λείπει, ο υπόδικος ναρκέμπορος „Ευ””Άγγελος” Μαρινάκης, ενώ ουδείς επίσημος εκπρόσωπος τής ελλαδικής “κυβέρνησης” δεν είχε καλεστεί να παραστεί στον εορτασμό. (Ας μην θεωρηθεί όμως, ότι αυτή η επιλογή στοχεύει μόνον την πλήρη απαξίωση τής ελλαδικής“κυβερνήσεως”. Το δυστοπικό κατεστημένο τής silicon valley, που προωθεί με κάθε μέσον η δεύτερη διακυβέρνηση τραμπ, έχει ως στόχο την πλήρη κατάργηση τού κράτους και την ανάληψη της χειραγώγησης των βιολογικών ρομπότ από την “τεχνητή νοημοσύνη” (βλέπε μηχανισμό επιβολής και ελέγχου τού χαράγματος. Αλλά γι αυτό το ζήτημα ετοιμάζεται ειδική αναφορά).

Καλεσμένος του Ν.Τραμπ ήταν ο Ε.Μαρινάκης στην εκδήλωση για την επέτειο της 25ης Μαρτίου στον Λευκό Οίκο

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/kalesmenos-tou-n-tramp-itan-o-e-marinakis-stin-ekdilosi-gia-tin-epeteio-tis-25is-martiou/

  Και μάλιστα, ό εν λόγω “τιμητής τού έθνους των ελλήνων” ήταν επίσημος προσκεκλημένος τού αρχιεπισκόπου αμερικής ελπιδοφόρου (κάποιοι επιμένουν, ότι μπορεί ίσως η ελπίδα να πεθαίνει τελευταία, αλλά η παραχάραξη μπορεί να επιβιώνει περισσότερο) όπως ενημερώνει σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky ο δημοσιογράφος alex stefanopoulos, ανεπίσημος διαβιβαστής τής πολιτικής τού ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, με προτίμηση τον “πατριωτικό” χώρο.

ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ; ΤΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ; ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ. ΡΕΠΟΡΤΑΖ.

https://www.youtube.com/watch?v=XIHUaTDcSiw

  Εάν η συγκεκριμένη πρόσκληση στον Μαρινάκη, ο οποίος προφανώς προαλοίφεται για να τού ανατεθεί συγκεκριμένος ρόλος στα κυβερνητικά δρώμενα τής Ελλάδος, και η “παράξενη” σχέση του με κυκλώματα τής “ιεραρχίας τής εκκλησίας τής ελλάδος” δεν επαρκεί έστω αυτήν την ώρα, για να βάλει σε σκέψη όσους θεωρούν ότι πονάνε τον τόπο, τότε είναι απορίας άξιον, τι θα μπορούσε να ταρακουνήσει τον υφιστάμενο λήθαργο. Αρκετοί επιμένουν, ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, ώστε να κρίνουν σχετικά. Το ερώτημα όμως που τίθεται, είναι κατά πόσο οι έρευνες που κάνουν, διέπονται από στραβισμό ένεκα ανάστροφων ψυχικών μηχανισμών που τούς προφυλάσσουν από προκλήσεις, να διαχειριστούν άκρως δυσάρεστα δεδομένα που φωνασκούν.

   Μακάρι όμως το δούλεμα, που ανερεθρίαστα σκηνοθετήθηκε και παρουσιάστηκε από τις συστημικές μαριονέτες περιοριζόταν στην πρόσκληση μαρινάκη. Καθότι τα υπόλοιπα είναι πολύ χειρότερα από αυτήν.

  Αν και ολόκληρο το κάτωθι βίντεο είναι κατά θλιβερότατο τρόπο αξιο προσοχής, ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στο 3:15 λεπτό, σε σχέση με τον "εορτασμό":

 

   Η επιλογή να παρουσιάσει η μπάντα τού λευκού οίκου το “τσιφτετέλι τούρκικο” για να “τιμηθεί” ο αγώνας των Ηρώων τού 1821 δεν ήταν κάποια απροσεξία, παρά πρόκειται για στοχευμένη προκλητικότατη προσβολή, σε συνδυασμό με αυτά που μεθοδεύονται από την παρούσα διοίκηση για τον διαμελισμό τού Αιγαίου, την ασύστολη κλοπή τού θαλάσσιου πλούτου από την Ελλάδα και την ώθησή της να συμμετέχει στρατιωτικά στο πλευρό τού γενοκτονικού εξαμβλώματος στην Μέση Ανατολή.

  Η μακάβρια ανθελληνική πρακτική που ακολουθήθηκε δεν σταμάτησε δυστυχώς στα πλαίσια τής πλέον χυδαίας προκλήσεως, αλλά επεκτάθηκε ακόμη περισσότερο, εισερχόμενη στην περιοχή τής ΥΒΡΕΩΣ. Οπότε αυτή δεν κατευθύνεται μόνον εναντίον τού Ελληνισμού, αλλά παραβιάζοντας ιερά και όσια προκαλεί με άκρως μοιραίο και επικίνδυνο τρόπο ΤΑ ΘΕΙΑ. Δυστυχώς ο δημόσιος βίος εν Ελλάδι έχει πλέον εθιστεί στην βλάσφημη πρακτική τών δήθεν ορθόδοξων “ιεραρχών”, όταν αυτοί επέβαλαν στους πιστούς τα ενέσιμα δηλητήρια με τίμημα την απομάκρυνσή τους από τις εκκλησιαστικές ιεροπραξίες στους ναούς σε περίπτωση μη υποταγής, εισπράττοντας τεράστια ποσά από την “κυβέρνηση”, σαν να μην τούς αρκούσε η μισή ιδιοκτησία τής “εθνικής τράπεζας”, ενώ η πτωχοποιημένη κοινωνία αντιμετωπίζει σε σοβαρό ποσοστό πρόβλημα επιβίωσης. 

   Ο αρχίεπίσκοπος αμερικής ελπίδοφόρος δώρησε στον τραμπ σταυρό, επί τού οποίου αναγράφεται “ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ”, παρομοιάζοντας αυτόν με τον Μέγα Κωνσταντίνο, που είναι ένας από τούς βασικότατους Αγίους τής Εκκλησίας. Η παρομοίωση ενός που προωθεί με στρατιωτικά μέσα την εθνοκάθαρση και την γενοκτονία σε βάρος των αδελφών μας Παλαιστινίων, οι οποίοι είναι σε σημαντικό ποσοστό Χριστιανοί Ορθόδοξοι και αφού το γενοκτονικό έκτρωμα έχει βομβαρδίσει Ορθόδοξο ναό στην Γάζα, με τον Μέγα Κωνσταντίνο αποτελεί απροκάλυπτη ΥΒΡΗ. Η ποιότητα τού “βραβευθέντος” και η εμμονή του στην κατίσχυση μέσω στρατιωτικής βίας, η οποία αποτελεί την κατ' εξοχήν αποκτήνωση τής ανθρωπίνου οντότητος, παρίσταται με ειδεχθή τρόπο σε βίντεο που αυτός ανήρτησε στην ιστοσελίδα του “truth social“ για την μετατροπή τής ιερής γης των Παλαιστινίων μέσω τού βίαιου εκτοπισμού τους σε “τουριστικό θέρετρο”. Από αυτό το βίντεο καταθέτω δυο χαρακτηριστικές εικόνες.

 

 

 

 Η παράσταση των Παλαιστινίων αγωνιστών με τα γένια τους ως χανούμισες που χορεύουν τον χορό τής κοιλιάς αποκαλύπτει το βάθος τής ασέβειας αυτού τού κοκοβιού, που επέραιται, ότι μάχεται δήθεν  την woke κουλτούρα. Στο τέλος όμως τού επόμενου μηνός αναμένω αποκαλύψεις, με τις οποίες πολύ πρόκειται να κλάψουν και πριν όλων ο "μέγας ειρηνιστής".

 

2. ΤΑ ΖΟΦΕΡΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 

  Τα γεγονότα τρέχουν και όσο αφορά επίης και την Ελλάδα, χωρίς αυτά να υπόκεινται στην αναγκαία κριτική επισκόπηση αυτών που ασκούν αφύπνιση στο εναλλακτικό Ελληνικό διαδίκτυο, πλην ευτυχώς κάποιων ελαχιστότατων εξαιρέσεων. Η εντύπωση που επέρχεται, είναι ότι αυτός ο διαδικτυακός χώρος, παρ' όλες τις πολύ χρήσιμες παρεμβάσεις του στο παρελθόν, φαίνεται να είναι ακόμη εγκλωβισμένος σε κάποια σχήματα τού παρελθόντος σχετικά με την διοίκηση Τραμπ, όπως αυτή διαμορφώθηκε την συνολική πορεία διακυβέρνησης κατά την πρώτη περίοδο. Η νέα διακυβέρνηση, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων το προσωπείο τής πρώτης περιόδου και αποκαλύπτοντας τις πραγματικές της προθέσεις χωρίς προφάσεις, έχει επιφέρει ένα είδος σύγχυσης στις ερμηνευτικές δυνατότητες στην πλειοψηφία αυτών που προάγουν την εναλλακτική ενημέρωση στην Ελλάδα, οι οποίοι θεωρώντας, ότι ο τραμπ είναι απρόβλεπτος και γι αυτό δυσερμήνευτος όσο αφορά τις συγκεκριμένες επιλογές του, έχουν περιέλθει σε στάση αγκύλωσης απέναντι στην πρόκληση αξιολόγησης τής τρέχουσας πολιτικής του. Αναμένοντας να προκύψουν νέα στοιχεία σχετικά στην πορεία, που θα ήσαν επαρκή για να τεκμηριώσουν, ότι δεν έχει αλλάξει κάτι ποιοτικά μεταξύ τής πρώτης και τής δεύτερης κυβερνητικής περιόδου και ότι ο τραμπ παραμένει ένας μάχιμος φιλειρηνικός ηγέτης που διαθέτει όραμα με θετικό πρόσημο και το σύνθημά του “make America great again“ δεν αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση κάποιων σκοτεινών και ιδιοτελών συμφερόντων κύκλων ισχύος, αλλά προσβλέπει στην προώθηση και την αποκατάσταση των υποθέσεων τών εκατομμυρίων εκλογέων που τον εμπιστεύθηκαν ως επιλογή διακυβέρνησης, στα πλαίσια μιας δικαιότερης παγκόσμιας τάξης πέραν τού εκτρώματος τής παγκοσμιοποίσης, εξακολουθούν να τού παρέχουν στήριξη και να τον εμπιστεύονται. Ταυτοχρόνως κρατούν διακριτικές αποστάσεις από όσους δεν διστάζουν να ασκούν κριτική σε όσα ζοφερά επιβάλλονται, εκτιμώντας ότι αυτοί προτρέχουν με την διατύπωση επικρίσεων, εφ' όσον σύμφωνα με όσα οι προηγούμενοι επικαλούνται, δεν υφίσταται επαρκής βάση ακόμη, ώστε να καθίσταται κατανοητό το βάθος των επιλογών τού “μεγάλου προικισμένου 5D σκακιστή". 

  Επί τού προκειμένου όμως αξίζει να σημειωθεί, ότι τα πρώτα βήματα τής νέας διακυβέρνησης έδωσαν πράγματι αφορμές, ώστε να επέλθει η εντύπωση, ότι ο τραμπ κρατάει τις υποσχέσεις που είχε κατά καιρούς δώσει και εφαρμόζει διαχρονικά με συνέπεια τα όσα αυτός κατά καιρούς έχει εξαγγείλει, στα πλαίσια μιας συνεπούς πολιτικής προς όφελος τού έθνους, τής κοινωνίας και τής υφηλίου, ενάντια σε όσα επιβάλλει η λεγόμενη “καμπάλ' και το “βαθύ κράτος”. Τέτοια βήματα ήταν η θεσμική κατάργηση των μέτρων τής woke κοινωνικής διαστροφής, η απέλαση λαθρομεταναστών που ενέχονταν στην προώθηση ποινικού εγκλήματος, το σταμάτημα τής ενίσχυσης των Ουκρανών με χρηματικά ποσά και οπλικά συστήματα, η κλήση προς την Ρωσική κυβέρνηση για διεξαγωγή ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, η αποστασιοποίηση από τον ΝΑΤΟ και την ΕΕ., καθώς και η συμφωνία προσωρινής εκεχειρίας στην Γάζα. Αναμφιβόλως, αυτά τα βήματα είχαν πολύ θετικό χαρακτήρα και επέτρεψαν να προκύψουν μεγάλες ελπίδες σχετικά με τον γενικότερο μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο προσανατολισμό τής νέας διακυβέρνησης.

   Όμως, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τού γράφοντος, αυτές οι εντυπώσεις, παρά τον εντονότατα θετικό χαρακτήρα τους ΑΦΟΡΟΥΣΑΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ. Αυτά έχουν στόχο αφ' ενός να επιφέρουν λήθαργο στο φρόνιμα αυτών που εξακολουθούν να υποστηρίζουν την διακυβέρνηση τραμπ έναντι όσων ξεκίνησαν να έπονται αυτών των μέτρων και εξακολουθούν να αναπτύσσονται με καταιγιστική ταχύτητα επιβολής, αλλά κυρίως ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΝΕΑ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ, ΚΑΘΟΤΙ ΠΛΕΟΝ ΤΑ ΙΕΡΑΤΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΥΝΑΣΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΒΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΑΤΖΕΝΤΑΣ. Η νέα αυτή ατζέντα, μπορεί στην επιφάνεια να φαίνεται ότι αντιφάσκει αναφανδόν στην προηγούμενη, ουσιαστικά όμως αποτελεί την οργανική της συνέχεια στα πλαίσια ενός ενιαίου σχεδίου, με βάση την πάγια αρχή των ιλλουμινάτων “μια στο καρφί και μια στο πέταλο” και τού “ORDO AB CHAO“. Μπορεί μεν ενδιαμέσως το διεθνές φόρουμ τού Klaus Schwab και οι κατά τόπους πρακτοράτζες του να έχουν παραμεριστεί, καθώς και να καταργήθηκε η USAID ως μηχανισμός παρεμβάσεων στα εσωτερικά χωρών, όμως η διεκπεραίωση τής δυστοπικής ατζέντας τους έχει ανατεθεί πλέον στο δυστοπικό αντιδημοκρατικό κατεστημένο τής sillicon valley, ενώ ο ρόλος τού George Soros έχει ανατεθεί στο μεταξύ στον Elon Musk.

  Δεν διήρκεσε όμως πολύ η προσπάθεια πρόκλησης εντυπώσεων. Η εμετική πρόταση για εθνοκάθαρση τής Γάζας μερικές εβδομάδες μετά την ορκωμοσία (που ο λεγάμενος φρόντισε να γίνει χωρίς την Βίβλο) ήταν το θεαματικό outing ενός ψευτοσωτήρα, που αποδείχθηκε υποχείριο τού σιονισμού. Αλλά και οι συνομιλίες που επεδίωκε με την κυβέρνηση τής Ρωσίας γρήγορα αποδείχθηκαν προπέτασμα καπνού, που στόχο είχαν στην καλύτερη των περιπτώσεων την υφαρπαγή πλουτοπαραγωγικών πηγών τής Ουκρανίας, καθώς η εκεχειρία που προτεινόταν δεν διέφερε ουσιαστικά από την πρόταση των ευρωπαίων επιθετιστών, που επεδίωκαν με αυτήν την ανασυγκρότηση των δυνάμεων τους. Όταν αυτή έπεσε στο κενό, όπως ήταν επόμενο, βγήκε σήμερα ο τραμπ εξαπολύοντας απειλές για κυρώσεις με τον πάγιο ψευτοπαλικαρισμό ανθρώπου τού λιμανιού, δείχνοντας ότι η όλη φούσκα ήταν μια από τα ίδια.

Ενόχληση Τραμπ για δηλώσεις Πούτιν: «Αν δεν συμφωνήσουμε σε εκεχειρία έρχονται κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο»

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/enoxlisi-tramp-gia-diloseis-poutin-an-den-symfonisoume-se-ekexeiria-erxontai-kyroseis-sto-rosiko-petrelaio/

   Η κυβέρνηση τραμπ βρίσκεται σε κάθετη πτώση. Οι σημερινή προβολή δηλώσεων τού τραμπ, ότι πρόκειται να επιδιώξει και τρίτη θητεία, αποτελούν προπέτασμα καπνού σε αυτήν την γοργή πορεία αποδόμησης. Καταγράφεται μια μεγάλη αποστροφή από τούς αγοραστές απέναντι στα αυτοκίνητα Tesla, οι πωλήσεις των οποίων έχουν πέσει τούς τελευταίους μήνες κατά 40% μετά τούς χιτλερικούς χαιρετισμούς και τις δηλώσεις τού Μασκ, ότι αυτός εκπροσωπεί την "black gothic MAGA". To gothic είναι μια πολύ παλιά μόδα, που συνδέεται με τα σύμβολα τού εξαποδώ. Επίσης στις ΗΠΑ πυρπολούνται καθημερινά δεκάδες αυτοκίνητα τής μάρκας, που έχει βάλει η καμπάλ να εκπροσωπεί ο λεγάμενος. Πριν μερικές ημέρες στην Πενσυλβανία, όπου πρόσφατα ο τραμπ είχε επικρατήσει με διαφορά 15%, έγιναν εκλογές για επιλογή κυβερνήτη. Ο κυβερνήτης που εκλέχθηκε ανήκει στούς λεγόμενους "δημοκρατικούς". Δεν διαφαίνεται να βγάζει ο τραμπ ούτε το μισό αυτής τής θητείας.

 

 Ότι η κυβέρνηση Τραμπ έχει αποφασίσει τον παραμερισμό τής κλίκας μητσοτάκη, δεν φάνηκε μόνον από την λίστα προσκεκλημένων τού "ευγενούς εορτασμού", στον οποίον έγινε μνεία. Όπως δήλωσε απερίφραστα ο σύμβου΄λος τού τραμπ Γιώργος Παπαόπουλος, "Πρέπει να αλλάξει η Κυβέρνηση τής Αθήνας για να αναβαθμιστεί ο ρόλος της".

Έλληνας σύμβουλος Τραμπ: Πρέπει να αλλάξει η Κυβέρνηση της Αθήνας για να αναβαθμιστεί ο ρόλος της

https://www.youtube.com/watch?v=hBK1Miov1sM

   Ποιοι είναι όμως αυτοί, που προετοιμάζει η Ουάσινγκτον ως νέους τοποτηρητές στο προτεκτοράτο και ποιους στόχους θα κληθούν αυτοί να επιβάλλουν; Τα στοιχεία που υπάρχουν, ώστε να μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα είναι υπέρ αρκετά, αρκεί κάποιος να ενημερώνεται και να ερευνά. Το κόμμα "Ελληνοαμερικανών" που προετοιμάζεται για την νέα ποδηγεσία τού τόπου, είναι αυτό που προμοτάρει έντεχνα εδώ και χρόνια ο άλεξ στεφανόπουλος με την επωνυμία "Αναγέννηση".

  Πριν μερικές ημέρες διεξήχθη στην Αθήνα ημερίδα τού "Ελληνικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος", στη οποία είχε προσκληθεί και ο επικεφαλής τού κόμματος Ελλήνων Νέα Αρχή Συνταγματάρχης Αντρέας Καλογερόπουλος, ο οποίος έδωσε πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίας, όχι μόνον για το πλήθος των μασόνων που παρευρέθηκαν εκεί.

Αποτελέσματα Ταξιδιού στην Κάτω Ιταλία & Ημερίδα με Συμμετοχή των Ρεπουμπλικανών Ελλάδος

ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΕΑ ΑΡΧΗ

 

 

  Στην ιστοσελίδα τού ρεπουμπλικανικού κόμματος ελλάδος προβάλλεται η εν λόγω ημερίδα και υπάρχουν βιντεοσκοπημένοι οι λόγοι που εκφωνήθηκαν.

  Ξάφνου, ως κεραυνός εν αιθρία, ανακάλυψαν οι προπαγανδιστές τής πολιτικής τραμπ την ελληνικότητα τής Κωνσταντινούπολης, αμέσως μετά, όταν με την κίνηση κατάληψης τής Συρίας από τις υποκινούμενες από τον Ερντογάν τζιχαντιστικές ορδές ξεκίνησε το νεοθωμανικό κατεστημένο να θέτει το ζήτημα των κούρδων, που είναι ο μοχλός κλοπής τού πετρελαίου τής Συρίας από τις ΗΠΑ. Η άντληση και πώληση πετρελαίου αποτελεί εν δυνάμει την κύρια πηγή εισοδήματος, με την οποία η πολύπαθη αυτή χώρα θα μπορούσε να ξεκινήσει να ορθοποδεί, μετά την βάναυση καρατόμηση και τον εγκλωβισμό της σε συνθήκης απόλυτης αθλιότητος μέσω τού στημένου “χαλιφάτου”, που οργάνωσαν οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες σε συνεργασία με το κατάρ και την σαουδική αραβία. Οι ορδές που απέμειναν στα βόρεια τής Συρίας μετά την μετατροπή τού ISIS σε αλοιφή για κάλους, υιοθετήθηκαν από τους νεοοθωμανικό έκτρωμα μέσω τής χρηματοδότησης από το κατάρ, που αφενός αισθανόταν τον κίνδυνο που προέρχεται από το σιιτικό στοιχείο και αφετέρου έχει προγραμματίσει το πέρασμα αγωγού για τούς υδρογονάνθρακες του μέσα από την Συρία. Η ανεξέλεγκτη μανία των βρικολάκων με προέλευση κυρίως από αλβανία, κόσοβο και τσετσενία, που αποτελούν τον κορμό τής τζιχαντιστικής κόπρου στην Συρία, καθιστά την εξόντωση αθώων από αυτούς έρπουσα ψυχολογική παρόρμηση, με στόχο την εκφόρτιση αυτής τής μανίας. Πριν την κάθοδο των τζιχαντιστικών ορδών από τον βορά μέχρι την Δαμασκό είχαν εξαγοραστεί τα στελέχη και τα μέλη τού Συριακού στρατού με 100 εκατομμύρια δολάρια που είχε καταβάλει η σαουδική αραβία, εξασφαλίζοντας την ουδετεροποίση τους απέναντι στην προέλαση των τζιχαντιστών, ενώσω ο Συριακός στρατός είχε εθιστεί κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών λόγω απόλυτης ένδειας στο πλιάτσικο. Όμως η μανία των τζιχαντιστικών κανιβάλων τούς οδήγησε σε προπηλακισμό περιοχών τής βορειοδυτικής Συρίας, στις οποίες κατοικεί ο κορμός των Αλαουιτών (και όχι “αλεβίδων”, όπως εσφαλμένα τούς αποκαλούν οι “ειδικοί) στελεχών τού Συριακού στρατού. Αυτές οι επιθέσεις επέφεραν την εξαέρωση των επιτιθεμένων από τούς οπλισμένους Σύριους, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν ανεξέλεγκτες θηριώδεις σφαγές Αλαουιτών και χριαστιανών στην Συρία. Αυτά τα συμβάντα δεν είχαν οργανωθεί από το νεοοθωμανικό κατεστημένο τής τουρκίας και αποτέλεσαν γι αυτούς απρόβλεπτη εξέλιξη, στο βαθμό που αυτοί πάσχιζαν να παραστήσουν την “κυβέρνηση” τής Δαμασκού ως “εξημερωμένους” τζιχαντιστές, ντύνοντας τούς επικεφαλής με γραβάτες και ακριβά κουστουμάκια. Αυτή η διαδικασία καταρράκωσε διεθνώς, τόσο το εγκάθετο από τούς νεοθωμανούς καθεστώς τής Δαμασκού, όσο και την πολιτική τού Ερντογάν στην Συρία, με αποτέλεσμα να βγουν στην συνέχεια οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ ως υποτιθέμενοι υπερασπιστές κήνσορες των μειονοτήτων τής Συρίας (Οι κήνσορες ήσαν δυο άρχοντες τής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, εντεταλμένοι με τον ηθικό έλεγχο των ρωμαίων “πολιτών”).  

  Μετά από αυτά τα συμβάντα ξεκίνησε στην Ελλάδα με ένταση η καταγγελία τής πολιτικής τής τουρκίας σε βάρος των χριστιανών τής Συρίας, ενώ η ελλαδική “κυβέρνηση” τηρούσε σιγήν ιχθύος γι αυτές, η οποία στα δημόσια επίσημα φόρα είχε ενορχηστρωθεί από τις ΗΠΑ, με αιχμή τούς πάγιους “καθηγητάρες”, που διεκπεραιώνουν τα συμφέροντά τού ατλαντισμού με μπατριωτικές κορώνες. Το εν τέλει προτεινόμενο είναι η στρατιωτική σύμπραξη με τις ΗΠΑ και το γενοκτονικό έκτρωμα, με δήθεν στόχο την αντιμετώπιση τής τουρκικής επιθετικότητος, η οποία αποτελεί μεν αναμφισβήτητη έρπουσα απειλή, αλλά δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί με συνωμοσίες, όπως αυτή που οδήγησε στην Μικρασιατική Καταστροφή, οδηγώντας την Ελλάδα σε άβυσσο για την εκδούλευση ξένων συμφερόντων.  

  Και μακάρι να ήταν η μόνον ώθηση τής Ελλάδας σε προάσπιση των πετρελαϊκών συμφερόντων των ΗΠΑ στις περιοχές των Κούρδων. ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ Η ΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΑ ΘΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ, ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΑΦΟΡΑ, όπως γινόμαστε μάρτυρες κατά την πρόσφατη περίοδο, ΤΟΥΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ. Η προώθηση τού τσιπαρίσματος μέσω τής “τεχνητής νοημοσύνης” (βλέπε πλήρους ψηφιακής υποδούλωσης και χειραγώγησης) θέτει στο πρόγραμμα την καταβρόχθηση τεράστιων ποσών ενέργειας, όχι για την εξυπηρέτηση των ουσιαστικών αναγκών τής ανθρωπότητος, αλλά για τις αλυσίδες μας.

  Στην ημερίδα τού ρεπουμπλικανικού κόμματος "ελλάδος", ο γνωστός βλαχοτζέλιγκας τής από καθ' έδρας προώθησης εγκεφαλικής αλλοίωσης των νεοελλήνων, σε συνάψεις που έχουν προετοιμάσει κατάλληλα τα ενέσιμα δηλητήρια, Μάζης και δεν συμμαζώνεται, "επιχειρηματολόγησε" στο λογίδριο του, ότι αρμόζει η Ελλάδα να συμπράξει με τις ΗΠΑ, επειδή υφίσταται "σύμπλευση συμφερόντων". Με ιδιαίτερη έμφαση εξηρε ως "ευκαιρία¨ για την Ελλάδα την αύξηση των πολεμικών δαπανών, που προτείνει η διάκυβέρνηση τραμπ. Μια πρώτη γεύση αυτής τής αύξησης δώθηκε σήμερα στην δημοσιότητα, από την συμφωνία τής κούλας με τι γενοκτονικό έκτρωμα να προμηθευτεί η χώρα το σύστημα πυραυλικής ασπίδας "iron dom" που μετέτρεψαν τα βλήματα των Χούτις, τής Χισμπολά και των Παλαιστινίων σε νάϋλον ντομ νταντέλας, κάτω από την οποίαν τρέχουν να κρυφτούν οι κάτοικοι των πόλεων στην Παλαιστίνη, ώστε να απαλλαγούμε, όπως αναφέρει η σημερινή αρθογραφία, από τού S 300, οι οποίοι όπως διαπιστώσαμε είχαν τεράστια απόδωση στις συγκρούσεις στην Ουκρανία (αλλά εφόσον "για όλα φταίνε οι Ρώσοι", η σωτηρία μας είναι να στηθούμε στα τέσσερα).  

  Ο λεγάμενος έχει υπέρ πληθώρα τροφίμων στο ψηγείο του και όσα φάρμακα ποθεί η ψυχάρα του. Είναι όμως τυχερός, διότι η γριούλα, που αναφέρεται στο κάτωθι δημοσίευμα, ούτε τις "σοφές" βιντεοσκοπήσεις του παρακολουθεί, ούτε αρκετά περί γεωπολιτικής κατέχει. Διότι, μετά την κλοπή και την συνακόλουθη σύλληψη, που υφίστανται τα ανήλικα παιδιά, ακολουθούν τα σκουπόξυλα των πλήρως απεγνωσμένων, που στερούνται τροφής και φαρμάκων, όταν οι πόροι της κοινωνίας διοχετεύονται σε όπλα για το Ουκρανικό μέτωπο και στην προάσπιση ξένων προς τα συμφέροντα τού Έθνους συμφερόντων. Είπαμε, "ΕΘΝΟΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΝ" και ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟ μέχρι να αρχίσουν να μερακλώνονται και οι πέτρες.

Αμαλιάδα: Συνελήφθη ηλικιωμένη που έβαλε το 8χρονο εγγόνι της να κλέψει σε φαρμακείο

https://www.pronews.gr/koinonia/amaliada-synelifthi-ilikiomeni-pou-evale-to-8xrono-eggoni-tis-na-klepsei-se-farmakeio/

  Ο σταυρός που δώρησε ο ελπιδοφόρος για την "αναμενόμενη(;;;!!!)" είσοδο τού τραμπ στην Κωνσταντινούπολη δεν είναι ο σταυρός τού Μεγάλου Κωνσταντίνου, αλλά ο σταυρός των σταυροφόρων, που άλωσαν την Βασιλεύουσα το 1204. Η άλλη μεγάλη "καθηγητηρά" τού μπατριωτισμού, γιώργος φίλης, ανέφερε σε συντεύξη στον καλαρίτη σχετικά με το συμβάν, ότι "η πολιτική είναι διαχείρηση συμβόλων". Θα συμφωνήσω με μια όμως διαφορά. Για να κατανοηθεί η ερμηνεία των συμβόλων απαιτείται η δέουσα ερμηνεία τους, η οποία προκύπτει πάντοτε από τις προθέσεις που μέσω αυτών ως ενέργειες προβάλονται.  

  Ότι η ερμηνεία που δόθηκε εδώ για τον εν λόγω σταυρό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ, ΑΛΛΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΞΟΝΑ ΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΔΙΟΚΗΣΗΣ ΤΡΑΜΠ, αποδεικνύει με ηχηρότατο τρόπο ο σταυρός πού έχει ως δερματοστιξία στο στήθος του νέος υπουργός “άμυνας” (διάβαζε προώθησης ανελέητου μακελέματος τής Ανατολής) Peter Hegseth.

 

  Πρόκειται για τον σταυρό τού "τάγματος των ιπποτών τής Ιερουσαλήμ τού παναγίου τάφου", που αποτέλεσε το σύμβολο τού Gottfried von Bouillon, που ήταν αρχηγός τής πρώτης σταυροφορίας. Εξ άλλου ο Peter Hegseth έχει ως βαθύτερο πιστεύω του τούς σταυροφόρους, εφόσον έχει συγγράψει και βιβλίο με αντίστοιχο τίτλο.

 

 

 

 

  Όπως φαίνεται από την δερματοστιξία "Weiße People" στο χέρι τού λεγάμενου, όπου το Weiße με γερμανική γοτθική γραφή ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ white, όπως θα ανταποκρινόταν στην λέξη people, δεν είναι μόνον ρατσιστής, που προωθεί την white supermacy, αλλά και αναφανδόν χιτλερική φυσιογνωμία. Η δερματοστιξία τού όπλου κάτω από την σημαία των ΗΠΑ δείχνει, ότι αυτός έχει από μικρός επωαστεί στα ιλλουμινιστικά στεγανά ως μελλοντικός σταυροφόρος εναντίον των ισλαμιστών τής Ανατολής. Επίσης η ερμηνεία τού ονόματός του είναι χαρακτηριστική για προπαρασκευή από γεννοφάσκια. Το HEG-SETH ερμηνεύω ως "ηγεμών τού Σεθ". Για τον ρόλο τού Σεθ (αδελφού τού Όσιρι) στις αντιλήψεις τής εωσφορικής εβραϊκής συνομοταξίας έχει αναφερθεί ο Alaister Crooke σε πρόσφατο βίντεο.

Alastair Crooke : Israel at War With Itself.

https://www.youtube.com/watch?v=NXsykiIDK2g

Χωρίς έτερο σχολιασμό από τον γράφοντα...

Γεώργιος Φίλης: Ο Σταυρός, ο Τραμπ, η Κωνσταντινούπολη & οι γεωπολιτικοί συμβολισμοί στον Λευκό Οίκο

 

Η απόδωση ενός μεγάλου Εύγε αρμόζει στον Εργολάβο Δημοσίων Έργων - ΕργΔημΕργ, διαχειριστή τπύ ιστολογίου ergdhmerg.wordpress. com, ο οποίος εγκαίρως ξεσκέπασε τον χαρακτήρα τής προπαγανδιστικής καμπάνιας που τέθηκε σε κίνηση στις ΗΠΑ με θέμα την Κωνσταντινούπολη. Ο επμεριστατωμένος λόγος και η ενδελεχής ιστορική τεκμηρίωση των αναλύσεων του διαμορφώνουν ένα σημαντικό πόλο αφύπνισης με ιδιαίτερη αξία.  

 

 ΤΟ ΘΕΜΑ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ.