520+1 Παιδικό Παραμύθι

Υπό Αλεξάνδρου Παπαδιαμάγκλη

Το μύθευμα που ακουλουθεί διηγήθη μοι φίλος ιστολόγος κατά την διάρκειαν τυχαίας συνατήσεώς μας εις εξοχικόν καφενεδάκι προ ετών. Ο εν λόγω μεσήλιξ εθεωρείτο μάλλον ιδιόρρυθμος ως προς τας αντιλήψεις του, δι αυτό και το μόνον κέρδος το οποίον ενόμιζα ότι απεκόμιζα από τάς διηγήσεις του, ήτο η χαλαρωτική επίδρασις, ήτις εξασκείτο από τας ηρέμους αφηγήσεις και την άνεσιν με την οποίαν αυτός εκάθητο επί των παλαιών καθισμάτων τού καταστήματος.
Αναλογιζόμενος όμως σήμερον άτινα, εξ όσων αυτός ο φίλος ηρέσκετο να μού διηγείται κατά το παρελθόν, αναρωτιέμαι κατά πόσον αυτός έπασχε από φαντασιοπληξίαν, ως αρκετοί ισχυρίζοντο, ή κατά πόσον μάλλον η μέση περί πραγματικότητος αντίληψις συνιστά πλήρην παραμόρφωσιν όσων συμβαίνουν πέριξ αλλά - το κυριότερον - εντός ημών.
Κατά την νεαράν ηλικίαν αμφοτέρων ημών, εθεώρουν αυτόν πλούσιον, ως διαθέτοντα πληθώραν παιδικών περιοδικών εστιβαγμένων επί ερμαρίου, τα οποία και προς τέρψιν αναγνώσεως εδανειζόμην από αυτόν κατά μικράς στίβας. Κλασσικά Εικονογραφημένα, Μίκυ Μάους, τεύχη τού Μικρού Ήρωος και τού Μικρού Σερίφη, αλλά προ πάντων τα "Παράξενα Διαπλανητικά" με τον Σούπερμαν, τον Νυκτερίδαν και τόσους άλλους συναρπαστικούς πρωταγωνιστάς οίτινες εδιήγηρον την παιδικήν μας φαντασίαν. Η χώρα μας, έχουσα επουλώσει τότε τας εκ τού εμφυλίου πολέμου πληγάς της, διήγει υπό ηρέμας συνθήκας κοινοβουλευτισμού, αι οποίαι επέτρεπον εις ημάς να απολαμβάνομεν την από κοινού ποδηλασίαν και τα επιτραπέζια παιχνίδια, χωρίς να αποδίδομεν την παραμικράν σημασίαν εις τας ατερμόνους πολιτικάς συζητήσεις ή και διενέξεις των ενηλίκων.
Η εν λόγω συνάντησίς μας έλαβε χώραν εις το άκρον κωμοπόλεως πλησίον των Αθηνών, ήτις αποτελεί και παραθεριστικήν περιοχήν με πλήθος εξοχικών κατοικιών εις τα περίχωρά της. Ενώ ηξηρχόμην τραπεζικού καταστήματος επί τής κεντρικής οδού ηνταμώθημεν μετά τού φιλτάτου Ιακώβου Κ., όστις είχεν ανά χείρας εποχιακόν καρπόν μεγάλου σχήματος.
Η επί δεκαετιών αμοιβαία συμπάθεια μάς οδήγησε εντός πλαισίων ευχαρίστου εκπλήξεως εις αμοιβαίον εγκάρδιον ασπασμόν. Εις τοιαύτας περιπτώσεις καθίσταται κατανοητόν, ότι η συνέβρεσίς μας ουδόλως δύναται να είναι ολιγόλεπτος. Ως εκ συστήματος ποδηλάται εντός ολίγων λεπτών μετέβημεν από την μεσογειακήν εις την παραλιακήν λεωφόρον εις το από την εποχήν τής νεότητός μας αγαπητόν μας καφενεδάκι. Υπό την σκέπην των δένδρων τής εν είδη εξέδρας υπερυψωμένης αυλής και την θέαν των κυματισμών τής θαλάσσης η διακριτική θέρμη τού απογευματινού ηλίου θα απερρόφη άπαν το θυμικόν μας, εάν ο Ιάκωβος δεν ήταν μονίμως πομπός σκέψεων και προβληματισμών πέραν τού συμβατικού.
- Ρε Ιάκωβε δεν πετάγεσαι να φέρεις το καρπούζι από το ποδήλατο μέχρι να μάς φέρουν τούς καφέδες, μην το κλέψουν; τού είπα, γνωρίζων εκ των προτέρων, ότι η συζήτησις που θα επακολουθούσε θα απερρόφη την προσοχήν μας.
- Άσε να το κλέψουν, μού απήντησε αυτός.
- Κρίμα είναι. Αυτό είναι πάνω από δέκα κιλά πράμα.
- Έχω βαρεθεί εφέτος να τρώω καρπούζια. Το μετέφερα μόνο για προκάλυμμα.
- Για προκάλυμμα; Αφού είσαι μεγαλύτερος από το καρπούζι. Πώς περίμενες να κρυφτείς πίσω του.
- Μιλάς σαν να μην με γνωρίζεις.
- Κατάλαβα. Πάλι την είχες στημένη και παρακολουθούσες καταστάσεις;
- Κάποιος φίλος, που είναι Εργοδότης Δημοσίων Έργων, κάτοχος τής μαθηματικής επιστήμης, υπολόγισε συναστρίες και τα τοιαύτα σχετικά με τα αναμενόμενα σήμερα. Από την στιγμή που με ενημέρωσε για την χρονική στιγμή, τα αντίστοιχα μέρη τα γνωρίζω πολύ καλά ο ίδιος. Οπότε, όπως καταλαβαίνεις, δεν έμενε παρά να μεταβώ εκεί. Και ο καλύτερος τρόπος για να κρυφθείς είναι να φαίνεσαι. Αλλά κάτι πρέπει να κρατάς για να μην δίνεις στόχο. Γέμισα και τρείς νάυλον σακούλες με ξερές πευκοβελόνες, ώστε να φαίνονται για ψώνια. Το καρπούζι το βάσταγα και έκανα ότι δυσανασχετώ από το βάρος. Κοίταζα συνεχώς το ρολόι, ώστε να φαίνεται ότι η λεγάμενη με το αυτοκίνητο με είχε στήσει...
- Και πού όλα αυτά, Ιάκωβε;
- Σού τα έχω περιγράψει κι άλλες φορές, Όμως ενώ περνάς συχνά από εκεί ρε Αλέξη, δεν μπορείς να τα προσέξεις. Αυτό λέγεται "επιλεκτική πρόσληψη". Ότι δεν είναι σε θέση ο εγκέφαλος να το επεξεργασστεί νοητικά, απλά το προσπερνάει. Η αντίληψη δεν καταγράφει όλα τα στοιχεία, που προσλαμβάνει το οπτικό νεύρο. Είναι αδύνατον για τον εγκέφαλο να επεξεργάζεται ανά πάσα στιγμή τα χιλιάδες πίξελς μιάς παράστασης, η οποία μπορεί μερικώς σύντομα να μεταβάλλεται. Αυτό που συμβαίνει, είναι κατ' αρχήν να συγκρίνονται τα χοντρικά περιγράμματα όσων προσλαμβάνονται με βασικά δεδομένα που είναι αρχειοθετημένα στον εγκέφαλο. Εάν κάποιο στοιχείο από αυτά που προσλαμβάνονται, ταυτιστεί με κάποιο από τα ήδη αρχειοθετημένα είδη, τότε η αντίληψη προβαίνει στην λεπτομεριακή επεξεργασία
του. Σε διαφορετική περίπτωση το προσπερνά. Αυτήν την λειτουργεία δικαιολογούμε με την υποτιθέμενη στροφή τής προσοχής μας εκάστοτε.
- Δηλαδή τι εννοείς; Άλλα βλέπουμε και άλλα αντιλαμβανόμαστε;
- Στην ουσία λειτουργούμε μόνο με στερεότυπα. Σ' το έχω πει κι άλλη φορά. Τεράστιοι μηχανισμοί προπαγάνδας μάς επιβάλλουν μια μαζική ύπνωση, όχι μόνο σχετικά με το τι είναι πραγματικό, αλλά και με το τι μπορεί να είναι πραγματικό.
- Εννοείς τότε που ισχυριζόσουνα, ότι η βασική τους δύναμη στηρίζεται στο να μάς πείσουν ότι δεν υπάρχουν;

Ο σερβιτόρος, εσώγαμβρος τού ιδιοκτήτου, φέρων επί δίσκου κρεμομένου εις τον αρμόν τής χειρολαβής τα ροφήματα, έσειεν αυτόν μετά υποτιθεμένης μαεστρίας. Μάς εγνώριζεν από δεκαετιών και δεν ησθάνετο διόλου ευτυχής δια την επίσκεψήν μας εις το μικρόν αναψυκτήριον, ένεκα των σκέρτσων και αταξιών μας κατά την νεαράν μας ηλικίαν εκεί. Παρακολουθών τα λεγόμενα τού Ιακώβου είχα τοποθετήσει υποβασταζόμενος τούς αγκώνας μου επί τού τραπεζίου.
- Πάρε τα κουλά σου ρε μάστορα να αφήσουμε τούς καφέδες, τέλος πάντων, ανεφώνησε, λαμβάνων προειδοποιητικώς μέτρα, ώστε να μην επαναληφθούν καταστάσεις τού παρελθόντος, ειδικώς δια την περίπτωσιν που θα εκάθηντο παρ' ελπίδαν του κάποιαι τρυφεραἰ υπάρξεις πλησίον ημών και ήρχιζεν ο τζερτζελές.
Αναμένοντες μικράν ψύξιν των ζεόντων καφέδων, ο Ιάκωβος συνέχισε την επιχειρηματολογία του:
- Βιώνουμε την πραγματικότητα ως αυτή να έχει αναλογική υφή, ενώ τα πάντα υφίστανται σε ψηφιακή φάση. Όταν πηγαίνουμε στο κινηματογράφο παρακολουθούμε στην οθόνη τήν συνεχή ροή μιας παράστασης που προβάλλεται, ενώ μπροστά από τον φακό τής μηχανής διέρχεται συγκεκριμένος αριθμός ξεχωριστών εικονιδίων. Η ιδιότητα τής αντίληψής μας να δημιουργεί ροή συνδέοντας ξεχωριστά ερεθίσματα σε γοργή διαδοχή μεταξύ τους, μοιάζει με την νοητή ένωση ξεχωριστών σημείων μιάς καμπύλης. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται στα μαθηματικά "γραμμική περεμβολή". Η πρόσληψη τής πραγματικότητος από τις αισθήσεις μας έχει λειτουργικό χαρακτήρα, προσαρμοσμένο στις ανάγκες μας, χωρίς να ανταποκρίνεται στην καθ' εαυτή υφή τής πραγματικότητος. Οι αρχιτέκτονες τής κοινωνικής μηχανικής έχουν μελετήσει σε βάθος την λειτουργία των προσληπτικών μας ικανοτήτων, ώστε να επιχειρούν να μάς υποβάλλουν αυτό που εκείνοι θεωρούν ότι τούς συμφέρει να θεωρείται και να αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικό. Το ζήτημα αυτό όμως ακόμη μεγαλύτερες προεκτάσεις. Όσο αφορρά αυτήν καθ' εαυτή την υφή τής πραγματικότητος δεν υπάρχει σχάση μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου, μεταξύ παρατηρητού και πραγματικότητος. Όταν προχωρήσουμε στην ψηφιακή υφή τής πραγματικότητος και την ασυνέχεια με την οποία αυτήν δομείται, εκεί καθίσταται πλέον διαπιστώσιμο και με πειραματικό τρόπο, ότι ο παρατηρητής όχι μόνον επηρεάζει την πραγματικότητα, αλλά κάτω από συνθήκες μπορεί να την διαμορφώνει, χωρίς να παρεμβαίνει άμεσα σε αυτή.
- Τι εννοείς;
- Ενημερώσου σχετικά με το πείραμα τής "διπλής σχισμής". Στην ουσία μάς χρησιμοποιούν με βάση τον νόμο τού συντονισμού, για να δημιουργούμε μια πραγματικότητα, η οποία είναι αναφανδόν σε βάρος μας και προς όφελός τους.
- Εννοείς αυτό που μού είχες κάποτε αναφέρει, ότι οι επαναστάτες οφείλουν να μην αναζητούν πολιτικούς καθοδηγητές, αλλά πνευματικούς οραματιστές;
- Όχι. Οι ίδιοι οφείλουν να γίνουν πνευματικοί οραματιστές. Ο οφθαλμός δόθηκε σε όλους. Και δεν χρειαζόμαστε αφεντάδες και κολαούζους με βέργα για γαλοπούλες. Υπάρχει μόνον μια επανάσταση. Αυτή τής συνειδήσεως. Διότι δεν καθορίζει το είναι την συνείδηση, αλλά η συνείδηση το είναι. Αυτό που ζητούν να μάς αποσπάσουν εν τέλει δεν είναι η υπερεργασία μας, η απλήρωτη εργασία μας ως υπεραξία. Αυτό που ιδιοποιούνται είναι ολόκληρη η οντότητά μας.
- Ποια είναι η αιτία όμως γι' αυτό;
- Η αιτία είναι ότι αυτοί είναι ήδη νεκροί. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν να σείρουν αυτοί μια εικονική ύπαρξη, είναι να υποχρεώνουν εμάς να σερνόμαστε ως όντα, να αλλοτριώνουμε οι ίδιοι την οντολογική μας υπόσταση. Πρόσεξε τον τρόπο που καταστρέφονται γύρω μας οι παραγωγικές δομές. Εάν σκόπευαν να αυξήσουν την οικονομική εκμετάλλευσή μας, δεν θα τις κατέστρεφαν, αλά θα τις ανέπτυσσαν.
- Εννοείς την καταστροφή των παραγωγικών δομών με την κρίση;
- Όχι, αγαπητέ φίλε. Κοίταξε πριν από κάθε τι τούς πολέμους. Τις μεθόδους με τις οποίες μάς ωθούν εκούσια φανατισμένους στην μηχανή τού κιμά. Όλη η στρατηγική τους στηρίζεται μόνιμα στην επιβολή ενός υποτιθέμενου αντίπαλου δέους, το οποίο καλούμεθα να περιορίσουμε, να αντιμετωπίσουμε, να εξουδετρώσουμε και σε τελευταία συνέπεια να εξοντώσουμε.
- Μα μεγάλοι επαναστάτες στο παρεθόν ισχυρίστηκαν ότι και ανέλυσαν τον τρόπο, με τον οποίον οι κρίσεις αναπαραγωγής οδηγούν στούς πολέμους με στόχο την αναδιανομή των αγορών και των σφαιρών επιβολής από τούς παγκόσμιους δυνάστες.
- Αγαπητέ φίλε ακόμη μια φορά όχι. Η πρόσφατη κρίση δεν είναι "κρίση υπερπαγωγής", αλλά όπως οι αχθοφόροι των σκιών ισχυρίζονται "κρίση ρευστότητος", "χρηματιστική κρίση". Κάθε φορά κατασκευάζουν διαφορετικές πραγματικότητες, με βάση τον κεντρικό τους σχεδιαζμό.
-Μάλιστα αγαπητέ μου. Στην προκειμένη περίπτωση όμως παραβλέπεις, ότι αυτές οι ενέργειες αποβλέπουν σε κάποιο συγκεκριμένο στόχο. Η πρόσφατη κρίση και το επιδιωκόμενο κραχ προσβλέπουν στην κατάργηση τού ρευστού χρήματος, την κατάργηση των εθνικών νομισμάτων και την επιβολή παγκόσμιου ηλεκτρονικού λογιστικού νομίσματος στα πλαίσια επιβολής παγκόσμιας δικτατορίας. Σκλαβώνοντας όλη την ανθρωπότητα και επιβαλλοντας τον πλήρη ηλεκτρονικό έλεγχο, θα μπορούν να μάς εκμεταλλεύονται για ένα ξεροκόμματο. Μήπως δεν τα πρόβλεψε αυτά και ο Αη Γιάννης στην "Αποκάλυψη" εδώ και κάτι χρόνια και ζαμάνια;
- Θα ήταν σκόπιμο να εξετάσουμε αυτές τις οπτικές σε μαγαλύτερο βάθος. Η θεωρία, ότι οι παγκόσμιοι οικονομικοί δυνάστες θα ενωθούν κάποτε - και μάλλον σχετικά σύντομα - σε ένα ενιαίο παγκόσμιο τραστ, το οποίο μάλιστα επιβάλλοντας μια ενιαία επηροή θα καθιστούσε άσκοπες και τις μεγάλες πολεμικές διενέξεις, στηρίχθηκε στις πρώτες βαθυστόχαστες περί χρημαστιστικού κεφαλαίου αναλύσεις, τις οποίες επιχείρησε ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης Ρούντολφ Χίλφερντιγκ στο ομόνυμο έργο του, που εκδόθηκε το 1910. Η ανάλυση των τραστ και των καρτέλ σε αυτό άφηνε να διαφανεί, ότι η συγκέντρωση και η συγκεντροποίηση τού κεφαλαίου ήταν μια συνεχής διαδικασία χωρίς δυνατότητα να εμποδιστεί. Αυτή οδηγώντας το τραπεζικό κεφάλαιο, το οποίο είχε ήδη επιβληθεί στο βιομηχανικό αναδεικνύοντας το "χρηματιστικό" κεφάλαιο, αφ'ενός μεν θα διαμόρφωνε ένα χαρακτήρα επικρατήσεως τής οικονομίας τού τζόγου σε βάρος του παραγωγικού της τμήματος - πού πρωτος ο Χίλφερντιγκ χαρακτήρισε "πραγματική οικονομία" - και αφ'ετέρου θα οδηγούσε τον έλεγχο τού συνολικού όγκου τού χρηματιστικού κεφαλαίου σε όλο και λιγότερα μεγάλα κέντρα. Αυτά, ακολουθώντας την μόνιμη διαδικασία τής σύμφυσης σε συνασπισμούς, ώστε να παραμερίσουν τα οικονομικώς ασθενέστερα κέντρα, ως απώτερη συνέπεια δεν μπορούσαν παρά να επιφέρουν μεσοπρόθεσμα την επικράτηση ενός μόνον κέντρου, που θα εξασκούσε τον συνολικό χρηματιστηριακό έλεγχο. Οι αντιλήψεις περί "σιδερένιων νόμων τής οικονομίας", που χαρακτήριζαν τότε την οικονομική αναλυτική σκέψη, η οποία εξελίσσετο  βάσει διαδικασιών αντίστοιχων με αυτές τής μηχανικής, δεν άφηναν περιθώρια για άλλες δυνατότητες.
Ο έμπιστος φίλος και συνεργάτης τού Χίλφερντιγκ Καρλ Κάουτσκυ, ο οποίος ερπικράτησε ως η κυρίαρχη μορφή στο εργατικό κίνημα τής Γερμανίας πριν τον Πρώτο Π.Π., παρουσίασε τότε την θεωρία τού "Υπεριμπεριαλισμού", κατά την οποία στα πλαίσια τής συγκέντρωσης τού χρηματιστικού κεφαλαίου σε ένα κέντρο θα καθίσταντο οι παγκόμιες πολεμικές διενέξεις περιττές. Σε αυτήν την προβληματική στήριξε ο Κάουτσκυ και την περί "Ρεβιζιονισμού" θεωρία του, η οποία αναφερόταν στην αναθεώρηση τής Μαρξιστικής θέσεως περί αναγκαιότητος βίαιης επιβολής τής εργατικής εξουσίας επί των καπιταλιστών.
Ο Λένιν υπεραμυνόμενος τής μαρξιστικής ιδεολογικής καθαρότητος αμφισβήτησε τις ρεβιζιονιστικές θεωρήσεις τού "αποστάτη" Κάουτσκυ, στην βάση τού ισχυρισμού ότι οι καπιταλιστές ήταν αδύνατο να "τα βρουν ματαξύ τους". Προέβλεψε ορθά το αναπόφευκτο τού επερχόμενου παγκοσμίου πολέμου, επιχειρηματολογώντας, ότι το κύριο χαρακτηριστικό τού χρηματιστικού κεφαλαίου δεν ήταν η τάση συγκέντρωσης μέχρις εσχάτων, αλλά η αρπακτική διάθεση στην διαδικασία αναδιανομής των αποικιών και των σφαιρών οικονομικής υποδουλώσεως. Στο έργο του "Ιμπεριαλισμός το Τελευταίο Στάδιο τού Καπιταλισμού", το οποίο εκδόθηκε το 1916, πρόβαλε την θέση για το αναπόφευκτο τής επερχόμενης επανάστασης. Στηριζόμενος στο σλόγκαν, ότι "ή η εανάσταση θα φέρει τον πόλεμο, ή ο πόλεμος θα μετατραπεί σε επανάσταση" επιχείρησε να δημιουργήσει το αντίστοιχο επαναστατικό κλίμα.
Ενώ η εκτίμηση τού Λένιν, όσο αφορά το αναπόφευκτο τού πολέμου, ήταν ορθή, η αναγωγή τού πολέμου στα αίτια που αυτός πρόβαλε ήταν τελείως λανθασμένη. Οι πόλεμοι δεν γίνονται για το χρήμα και τις σφαίρες κυριαρχίας, αλλά για το αίμα, αποτελώντας τελετουργικές μαζικές εκατόμβες ανθρώπων εις την νιοστή δύναμη.Το χρήμα και οι σφαίρες επηροής αποτελούν τον μοχλό τής εμπλοκής κάποιων δυνάμεων και κέντρων εξουσίας στην λογική των πολέμων. Πίσω από αυτά όμως δρουν εν κρυπτώ μολοχιστικά κέντρα κρόνιων ιερατείων, τα οποία κλιμακώνουν την πρακτική τους βάσει σχεδιασμών, οι οποίοι αφορούν πολύ μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, από ότι οι σχεδιασμοί τής όποιας κρατικής εξουσίας, ή τού όποιου οικονομικού κατεστημένου. Το λέγόμενο κεντρικό πλάνο, ή "μάστερ πλαν" των μολοχιστών, αφορά περιόδους, οι οποίοι επεκτείνονται περισσότερες δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Από την εποχή που η ανθρωπότητα ξεκινάει σε συνθήκες πρωτογονισμού μέσα σε σπηλιές, μέχρι να την επαναφέρουν οι κρόνιες δυνάμεις μετά την διαδικασία τού "εκπολιτισμού" της στα πλαίσια τής συγκεκριμένης ιστορικής στροφής στην σπείρα ανακυκλώσεως των ανθρώπων μέσα στο Μάτριξ ξανά στα σπήλαια.
Καθήκον μιας συνεπούς συνωμοσιολογίας, ή "συνωμοσιολογικής θεωρήσεως τής ιστορίας", είναι να καταδείξει με συγκεκριμένο τρόπο αυτήν την διαδικασία στις συγκεκριμένες ιστορικές της φάσεις και περιπτώσεις. Σχετικά με αυτήν υπάρχουν πλείστες όσες άξιες λόγου και πολύ χρήσιμες μελέτες, οι οποίες όμως έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα. Ή, όποτε αυτές επιχειρούν μια συνολική σύνθεση, αδυνατούν να φθάσουν επιτυχώς στον στόχο τους, διότι στερούνται ενός συνεκτικού αναλυτικού οργάνου. 
Ότι η εκτίμηση τού Λένιν περί τού αναπόφευκτου μιας προλεταριακής επαναστάσεως στα πλαίσια τού παγκοσμίου πολέμου ήταν λαθεμένη, καταδεικνύουν τα γεγονότα, που έλαβαν χώρα το 1917 στην Ρωσία. Ακόμη και η εκτίμηση των Μενσεβίκων, ότι στην Ρωσία θα μπορούσε να καταστεί επιτεύξιμη μια αστικοδημοκρατικού χαρακτήρα επανάσταση εκείνη την εποχή, ήταν ανεδαφική. '΄Οσα συνέβησαν τότε πιστοποιούν, ότι αυτό που έλαβε χώρα δεν ήταν επανάσταση, αλλά ήταν ένα στημένο πραξικόπημα από διαφορετικές ομάδες με αντικρουόμενα συμφέροντα, οι οποίες δεν είχαν την παραμικρή σχέση με τον Ρωσικό λαό.
Κυρίαρχη ομάδα στο εσωτερικό τής Ρωσίας, κατά την διάρκεια τής ασκήσεως ακραιφνούς τσαρικής τρομοκρατίας, δεν μπορούσε να είναι άλλη από τούς συασπισμένους χαφιέδες πράκτορες τής Οχράνα, τής τσαρικής αστυνομίας. Αυτή η ομάδα απολάμβανε διακριτική αστυνομική προστασία και είχε επικεφαλής τούς Ιωσήφ Στάλιν και Μαλινόφσκυ, ο οποίος ήταν διευθυντής τής παράνομης εφημερίδας των Μπολσεβίκων "Πράβδα". Μόλις οι Μπολσεβίκοι κατέκτησαν την εξουσία, ο Μαλινόφσκι, καίτοι επιστήθιος κολλητός τού Στάλιν, εκτελέστηκε ως χαφιές. Ήταν το θύμα που θυσίασε η ομάδα τής Οχράνα, ώστε να καταδείξει, ότι οι λοιποί πρακτορές της ήσαν "αγνοί" κομμουνιστές. Η Οχράνα είχε κατανοήσει εγκαίρως, ότι κυρίως οι Σιονιστές προσπαθούσαν να προσποριστούν το εργατικίο κίνημα στην Ρωσία, ώστε να το χρησιμοποιήσουν ως υποχείριό τους εναντίον τού τσαρισμού. Έτσι επιχείρησε να τούς προλάβει αυτή με μια παράλληλη συνωμοσία. Ο Στάλιν, ως νόθος υιός ενός αξιωματικού τής τσαρικής αστυνομίας, εισήχθηκε από νεαρή ηλικία στα εκκλησιαστικά σεμινάρια, όπου επικρατούσε έντονη αντισιονιστική προπαγάνδα. Σε αντίθεση με άλλους αντικαθεστωτικούς, οι οποίοι έλιωσαν επί δεκαετίες μέσα στα κάτεργα, αυτός υπέστη μόνον εικονικές συλλήψεις. Ακόμη και ο άκρως οξύνους δολοφονηθείς συγγραφέας Νίκος Βεργίδης, καίτοι επιχειρεί μια σταλινική αγιογραφία στο έργο του "Η Διπλή Δολοφονία τού Στάλιν" καταδεικνύει ότι από όλο το ηγετικό επιτελείο των Μπολσεβίκων, μόνο ο Στάλιν βρισκόταν και δρούσε στο εσωτερικό τής Ρωσίας, έχοντας εκ των πραγμάτων αναδειχθεί σε αναμφισβήτητο ηγέτη των οργανώσεων εντός τής χώρας. Οι λοιποί ηγέτες των Μπολσεβίκων ζούσαν ως εμιγκρέδες σε Ευρωπαϊκές χώρες.
Ο Λένιν δεν ήταν μέχρι την επάνοδό του στην Ρωσία μετά την επανάσταση τού Απριλίου 1917 τίποτε περισσότερο παρά ένας εμιγκρές, τελείως αποκομμένος από την Ρωσική πραγματικόιητα. Η συζυγός του Κρούπσκαγια αναφέρει χαρακτηριστικά στα απομνημονεύματά της με τίτλο "Αναμνήσεις Με τον Λένιν", ότι η έκπληξη τού συζύγου της ήταν τόσο μεγάλη, όταν ο εν λόγω "επαναστάτης" πληροφορήθηκε την διεξαγωγή τής επανάστασης τού Απριλίου, που έσπασε το πόδι τής καρέκλας σε καφενείο τής Γενέβης όπου καθόταν πέφτοντας στο πάτωμα.
Ο Λένιν θα παρέμενε μια θλιβερή παρανυχίδα στο ιστορικό γίγνεσθαι, εάν δεν τον επέλεγε ο Γερμανός Κάιζερ Γουλιέλμος για να τον αναδείξει σε "ηγέτη" τής "επανάστασης" μέσω τής επικουρίας και στήριξης ενός πράκτορα του Γερμανικού υπουργείου εξωτερικών με επικεφαλής τον δόκτορα Τσίμμερμαν με στόχο την προσάρτηση των επίμαχων εν μέρει γερμανόφωνων περιοχών τής Εσθονίας, Λεττονίας και Λιθουανίας μετά την ενορχηστρωμένη ήττα τής Ρωσίας στον πόλεμο, τις οποίες πράγματι η Γερμανία προσήρτησε μετά την ανάδειξη των Μπολσεβίκων σε πραξικοπηματική κυβέρνηση με την συνθήκη τού Μπρεστ - Λιτόφσκ. Ο θαυμασμός τού Λένιν για κάθε τι Γερμανικό, έχει ομολογηθεί από τον ίδιο στα γραπτά του. Ο εβραίος Δρ. Χέλπχαντ, ή επί το "επαναστατικότερον" Πάρβους, ήταν ο σύνδεσμος που μύησε τον Λένιν στην συνεργασία με τούς Γερμανούς. Η χρηματοδότηση των Μπολσεβίκων από τούς Γερμανούς προήρχετο από το βαλάντιο των Ρώσων στρατευμένων, στούς οποίους με καλυμμένα τα μετόπισθεν μπορούσε ο Πάρβους να εμπορεύεται προφυλακτικά και χειρουργικά εργαλεία. Οι Γερμανοί βεβαίως τυγχάνουν και έξοχοι κατασκευαστές προφυλακτικών, προ τής ακακαλύψεως των ελαστικών, από έντερα ζώων και από την εποχή που ο αυτοκράτοράς τους Φρειδερίκος ο δεύτερος πλάγιαζε με τούς πιτσιρικάδες στα ανάκτορα των οργίων Σαν Σουσί, όπου η καμαρίλα του μπεκρούλιαζε με τα χρήματα από την ενοικίαση τού αυτοκρατορικού στρατού σε ξένους δυνάστες, όπως στην Αγγλία, κατά την διάρκεια των πολεμου ενάντιον τής Αμερικανικής Ανεξαρτησίας. Ότι οι Γερμανοί θεωρούν ύψιστη τιμή τους να θυσιάσουν την ζωή τους για τον αυτοκράτορα, είναι παλιά ιστορία. Ο ρόλος τού Πάρβους αφορά ιστορικά ζητήματα μεγάλου εύρους, όχι μόνο ένεκα της καθοριστικού χαρακτήρα εκδούλευσης Γερμανικών συμφερόντων κατά την πρετοιμασία και διεξαγωγή τής "μεγάλης Οκτωμβριανής επαναστάσεως", οποία είχε μόνον επτά θύματα (από τα οποία τέσσερα ήταν γυναίκες, μέλη των γυναικείων ταγμάτων των Κοζάκων) κατά την διάρκεια τής διεξαγωγής της στην Αγία Πετρούπολη, όπου ήταν και ο βασικός χώρος ως πρωτεύουσα και έδρα τής επαναστατικής κυβερνήσεως υπό τον Αλεξάντερ Κερένσκυ - στην οποία μάλιστα συμμετείχαν και οι Μπολσεβίκοι  - όπου κρίθηκε η επικράτηση τού πραξικοπήματος. Ο Πάρβους σχετίζεται επί πλέον με τον ρόλο των εβραίων στρατηγών στο επιτελείο του αυτοκρατορικού στρατού, οι οποίοι αποτελούσαν τον βασικό πυρήνα τού γερμανικού επιτελείου και ίσχυαν ως οι πλέον έμπιστοι επιτελείς τού αυτοκράτορα. Ο εν τέλει ρόλος τους δεν έχει τύχει κάποιας ιστορικής αξιολογήσεως ακόμη, αλλά σε αυτό ίσως αναφερθούμε σε άλλη συνάντησή μας, αγαπητέ Αλέξη.
Για εμάς όμως τούς Έλληνες, ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος τού Πάρβους κατά την παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο των Νεοτούρκων. Ο Πάρβους υπήρξε βασικός ενδιάμεσος για την παροχή οπλισμού σε αυτούς. Ενέχεται δηλαδή στην διαδικασία εξόντωσης των εθνοτήτων στην Μικρά Ασία. Ταυτοχρόνως με τον Πάρβους παρέμεινε για αρκετό διάστημα στην Κωνσταντινούπολη και ο Λέον Τρότσκυ. Το τρίο συμπληρονόταν από τον Ιακώβ Σαμποτίνσκυ, ο οποίος ήταν εκδότης τής εφημερίδας των Νεοτούρκων και μετά την ίδρυση τού κράτους τού Ισραήλ διετέλεσε ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος τής Ισραηλινής κυβέρνησης. 
Απέναντι στα ψυχολογικά συμπλέγματα τού Λένιν δεν μπορώ παρά να έχω πλήρη συμπάθεια και κατανόηση, άσχετα εάν αυτά συντέλεσαν ώστε ένεκα τού μένους που τον δονούσε να καταντήσει αυτός υποχείριο τής Γερμανικής αυτοκρατορικής επεκτατικής πολιτικής, εις βάρος τής Ρωσίας. Όταν κρέμασαν τον αδελφό του στην φυλακή τού φρουρίου Πέτρου και Παύλου για την απόπειρα δολοφονίας εναντίου του Τσάρου Νικολάου τού δευτέρου σε συνεργασία με άλλους Ναρότνικους, η μητέρα του παρακάλεσε όλους τούς αμαξάδες τής περιοχής για να μεταφερθεί η σωρός του στο νεκροταφείο. Όλοι αρνήθηκαν. Δεν έμενε τίποτε πλέον στην άμοιρη γυναίκα από το να δανιστεί το κάρο ενός καρβουνιάρη και να το σπρώξει μαζί με τα παιδικά χέρια τού Βλαδίμιρου. "Σπρώχναμε με μητέρα μου το καρότσι καθώς έβλεπα το αίμα τού αδελφού μου να στάζει στο χιόνι", γράφει σε κάποιο κείμενό του του ο Λένιν.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο Σάσα ήταν ένα φοβερό παιδί. Ο πατέρας τού Λένιν δεν ήταν τυχαία φυσιογνωμία. Ήταν εκπαιδευτικός και ήταν υπεύθυνος για όλα τα σχολεία τής μείζονος περιοχής. Πίστευε στην εκπαιδευτική αναγέννηση τού Ρωσικού λαού, η οποία έλπιζε ότι θα τον βοηθούσε να βγεί από τον σκοταδισμό τής φεουδαρχικής μοιρολατρείας και είχε κάνει τεράστιους αγώνες γι αυτήν. Έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τον συνολικό περίγυρο και αυτό διευκόλυνε μια επιεική μεταχείρηση τού Σάσα από τούς δικαστές. Όταν τον επισκέφθηκε η μητέρα του στην φυλακή τού είπε: "Το μόνο που απαιτούν από εσένα παιδί μου είναι μόνο μια δήλωση μετανοίας. Μην θυσιάσεις την ζωή σου χωρίς λόγο". Τότε ο Σάσα τής απάντησε: "Δεν μπορώ μητέρα. Λυπάμαι τόσο πολύ που δεν μπορώ..."
Ιδιαίτερα παράξενο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχέση αυτού τού ψυχικά τραυματισμένου ανθρώπου, που αναδείχθηκε όσο ελάχιστοι άλλοι σε σταρ τής παγκόσμιας επανάσης με τον μεγάλο του αντίπαλο, που ανέτρεψε στην πορεία, τον Αλέξανδρο Κερένσκυ. Ο Λένιν μεγάλωσε στην ίδια κομώπολη με τον Κερένσκυ. Τα πατρικά τους σπίτια ήταν σε μικρή απόσταση. Οι πατέρες τους διατηρούσαν μια έντονη επιστήθεια σχέση. Ήταν και οι δύο εκπαιδευτικοί, δωσμένοι με όλη την δύναμή τους στην ιδέα τής μόρφωσης των μουζίκων. Ιδεολογικοί συνοδοιπόροι και συναγωνιστές. Ο Λένιν συναντιώταν με τον Κερένσκυ όταν ήταν παιδιά στον ορθόδοξο ναό τής γειτονιάς τους. Όταν ο πατέρας τού Λένιν έλαβε δυσμενή μετάθεση στα βάθη τού Ουσμπεκιστάν, επειδή είχε ενοχληθεί υπεβολικά από την δράση του το σκοταδιστικό τσαρικό κατεστημένο, όργωνε στην κυριολεξία τις χιονισμένες στέππες με ένα έλκυθρο που το έσερναν σκυλιά, για να προωθήσει το εκπαιδευτικό έργο. Κάποτε διένυσε μια τεράστια απόσταση για συνατήσει ξανά τον καλό του φίλο Κερένσκυ. Σύντομα μαράζωσε από την άδικη μεταχείρησή του από τούς τσαρικούς και πέθανε σχετικά νέος. Το όνειρό του για την μόρφωση τού Ρωσικού λαού μπορεί να μην γίνεται σήμερα ορατό μέσα στα αγκάθια τής μονοκομματικής προπαγάνδας, που ακολούθησε ως εκπαιδευτική φιλοσοφία μετά την "απελευθέρωση" τού Ρωσσικού λαού από τον τσαρισμό. Στην ουσία οι Βογιάροι, οι κρατικοί γεωκτήμονες και οι τσαρικοί χωροφύλακες τής Οχράνα εξακολουθούν να δεσπόζουν ως τύραννοι σε αυτήν την χώρα μέχρι σήμερα μετά την εξόντωση των περιφερειακών φεουδαρχών από τον Ιβάν τον "τρομερό" και τον "μέγα" πέτρο, με τον ένα ή άλλο μανδύα. Όσο δαφορετική κι αν είναι η εκάστοτε μεταμφίεση τους, το στιλέττο και το μαστίγιο στις τσέπες τους παραμένει το ίδιο. Όμως εάν προσέξει κάποιος περισσότερο η προσφορά των ανθρώπων, όπως οι πατέρες των Λένιν και Κερένσκυ, καθίσταται περισσότερο από ορατή. Τα επιτεύγματα των Ρώσων επιστημόνων παραμένουν ασύγκριτα. Ακόμη και στα ανώτατα ιερατικά μαθηματικά. Εάν είχαν την Ελληνική Γλώσσα ως μητρική, ίσως να μάς είχαν εκτοπίσει από την πρώτη θέση. Ίσως στην θέση τού Καραθεοδωρή να είχε βρεθεί κάποιος Ρώσος. Η Γλώσσα μάς κρατάει επικεφαλείς στην παγκόσμια πνευματική πρωτοπορεία και η ευλογία των προγόνων.
Για να μπορέσει να διερευνήσει κάποιος την καρμική σχέση πεπρωμένου ανάμεσα στον Βλαδίμιρο Ίλιτς Ουλιάνωφ και τον Αλέξανδρο Κερένσκυ, ίσως να μην επαρκεί μια ενσάρκωση, έστω κι αν ασχοληθεί μόνο με αυτή. Διαβάζοντας τα απομνημονεύματα τού Κερέσκυ, αναδεικνύεται μέσα από αυτά η ανιδιοτελής μορφή ενός Ρώσου πατριώτη, που με την μελαγχολία ενός ευαίσθητου αγωνιστή βλέπει να γκρεμίζονται τα λαϊκά επιτεύγματα προς την κατελυθυνση της κοινωνικής χειραφέτησης από μια αγόμενη και φερόμενη πλέμπα. Μα ήταν μασόνος και Εβραίος, θα ισχυριστούν κάποιοι. Έχω λιώσει σόλες στο παρελθόν για την καταγγελία τού σιονισμού. Όμως πάντοτε κάποιοι από τούς καλύτερους φίλους μου ήταν και είναι εβραίοι. Δεν μπορεί να είναι όλοι το ίδιο, μόνο επειδή έτυχε να ανήκουν κάπου. Ούτε δικαιούμεθα να πάψουμε να υποκλεινόμαστε μπροστά στον Βιλχελμ Ράιχ, τον Φρόυντ, τον Κουρτ Τουχόλσκυ καθώς και τόσους και τόσες άλλες.
Η τρίτη βασική ομάδα, που έπεξε σημαντικό ρόλο στο δράμα του οκτωμβριανού πραξικοπήματος στην Ρωσία, ήταν υπό την καθοδήγηση τού Λέοντος Τρότσκυ. Ο "Μπρόνσταϊν" ήταν πράκτορας τού διεθνούς σιονιστικού κατεστημένου και τής Γουώλλ Στρητ, με την οποίαν διατηρούσε δεσμούς αίματος. Ήταν νυμφευμένος με την Άννα Μπάουρ, κόρη τού μεγάλου τραπεζίτη Όττο Μπάουρ. Έχει γράψει και ένα βιβλίο για την μασονία, το οποίο η κρατική βιβλιοθήκη τού Βερολίνου αρνήθκε επί σειρά ετών να μού δανίσει, παρουσιάζοντάς το ως μονίμως και κατ' επανάλληψη δανισμένο.  
Για τον ρόλο τού σιονισμού στα γεγονότα τού πραξικοπήματος και εντεύθεν έχουν γραφεί κατά καιρούς περισσότερο από αρκετά, ώστε να χρειάζεται κάποιος να επιμείνει.
Αναμφίβολα στο εργατικό κίνημα τής Ρωσίας, αλλά όχι μόνο, συμμετείχαν αρκετοί αγνοί ιδεολόγοι, οι οποίοι αντιμετώπισαν το κομμουνιστικό όραμα με διάθεση μέγιστης προσφοράς και ετοιμότητα αυτοθυσίας. Αρκετοί από αυτούς πέρασαν σχεδόν όλη την ενεργό ζωή τους στα κάτεργα. Ένας από αυτούς ήταν ο Τζερτζίνσκυ. Τον συνέλαβαν όταν η γυναίκα του ήταν έγγυος και γνώρισε το παιδί του όταν αυτό είχε πλέον ολοκληρώσει την εφηβεία. Μια τέτοια περίπτωση παιδιού ήταν και ο δικός μας Δημήτρης Μητροπάνος. Οι πιο ζεστές λαϊκές φωνές στο ελληνικό τραγούδι αναδείχθηκαν μέσα από το ατελείωτο μαρτυρολόγιο τής αριστεράς, τα γιαπιά και τις φάμπρικες. Ήταν φυσικό, αυτοί που απόδωσαν τα πάθη και τούς πόνους τού λαού να έχουν αναδειχθεί μέσα από την καρδιά του και το στοργικό χάδι τής μάνας, για την οποία  η επιβίωση των παιδιών στάθηκε το πιο αυτονόητο ιερό καθήκον. Δεν θέλω να ισχυροστώ με αυτά, ότι στην Ελλάδα μόνο οι αριστεροί ήσαν καλοί άνθρωποι. Γνώρισα κάποιους βαμμένους δεξιούς, οι οποίοι είχαν μια απαράμιλλη αίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης. Άνθρωποι, που αρκετές φορές έμειναν νηστικοί τις δύκολες μέρες τής κατοχής, για να φάει το παιδί τού γείτονα μια φέτα ψωμί. Οι σκιές δίχασαν με ύπουλη μανία την λαϊκή ψυχή. Όμως, παρ'ο΄λα αυτά η ποιότητά της δεν διαβρώθηκε. Όπως, όταν ένα χρυσό τάληρο κοπεί στα δύο και τα δύο μέρη του εξακολουθούν να αποτελούνται από ατόφιο χρυσό.
Δεν κρύβω όμως, ότι η καρδιά μου κτυπάει αριστερά, έστω κι αν δεν είμαι αριστερός. Εκεί βρίσκεται η φυσική της θέση. Όπως κτυπάει χριστιανικά, ενώ δεν είμαι χριστιανός. Κάποιοι άνθρωποι, που γνώρισα σε μαναστήρια, όπου έτυχε να βρεθώ, νεώτεροι αλλά και ηλικιωμένοι, μού άνοιξαν με την αγνή καρδιά τους και την αυτονόητη καλοσύνη τους τις πύλες τού παραδείσου. Η φύση και κάθε τι γύρω τους έχαιραν σε κατάσταση διαρκούς ευδαιμονίας. "Αυτοί είναι οι δικοί μας Άγιοι", που λέει ο Γιάννης Ρίτσος στο "Καπνισμένο Τσουκάλι". Θυμάμαι μια διήγηση τού μπάρμπα μου Χ., ο οποίος ήταν αριστερός και τα αδέλφια του πέρασαν δεκαετίες στις εκτοπίσεις. Ο μπάρμπα Χ. όντας χαμάλης σπούδασε δυο παιδιά στην Ιταλία. Μού είχε παι κάποτε: "Ότι είχαμε το στέλναμε στα παιδιά. Κάποτε αναγκαστήκαμε για τρείς βδομάδες να την βγάλουμε με ένα καλάθι καρύδια, που μάς είχαν στείλει από το χωριό. Αυτά μετά από κάμποσες ημέρες μού δημιουργούσαν φοβερή διάθεση για σεξ. Την γυναίκα μου την είχα φέρει στο απροχώρητο. Μετά από κάποιες μέρες, το απόγευμα έτρωγα ασταμάτητα από την πείνα καρύδια, την νύχτα αυνανιζόμουνα και άντε την άλλη μέρα να κουβαλάω τσουβάλια. Οπότε επέστρεφα από την δουλιά τρομερά κουρασμένος και πλάκωνα ξανά τα καρύδια".
Νομίζω ότι και στο ανώτατο κομματικό κλιμάκιο των Μπολσεβίκων υπήρχαν και κάποιοι αγνοί αγωνιστές, όπως ο Κάμενεφ. Αναμφίβολα, όταν φτιάξει κάποιος ένα ωραίο σπίτι με λάθος υλικά, αυτό θα γκρεμιστεί από μόνο του, ίσως πριν καν τελειώσει και θα πλακώσει όσους βρίσκονται μέσα. Πριν από τούς ενοίκους θα πολτοποιηθούν οι μάστορες και οι κάλφες. Όμως αυτά τα ερείπια αξίζουν πολλά. Πιστεύω ότι συγκαταλλέγονται σε αυτά, που ονόμασε ο Ελύτης "ωραία ερείπια μέσα μας". Η πέτρα όταν πέσει στη γη με την οξείδωση των καιρών γίνεται ξανά βράχος. Και καραδοκεί αποφασισμένη τούς επόμενους και τις επόμενες λαξευτές με την ελπίδα, ότι αυτοί θα έχουν φτιάζει προηγουμένως κάποιο σχέδιο, ώστε να μην ματώνουν τα χέρια τους με τα κτυπήματα. Μέσα στις πέτρες φωλιάζουν Θείες Μορφές. Οι Έλληνες τις ονόμασαν αγάλματα. Οντότητες που μπορούν να οδηγήσουν στον στόχο. Εάν θέλεις να πνιγείς στο ποτάμι δέσε στον λαιμό σου μια πέτρα. Εάν θέλεις να ανέβεις στον ουρανό, δέσε στον λαιμό σου μια άλλη. Μόνο εάν σπουδάσεις τους νόμους τής βαρύτητας, θα κατανοήσεις τούς νόμους τής πτήσης. 
 

Καθόλην την διάρκειαν τής μακροσκελούς διηγήσεως τού φίλου μου ήμουν αυστηρώς προσηλωμένος εις τα λεγόμενά του, πρόλον που δεν εθεώρησα ότι απήντησε ευθέως στο ερώτημα που τού έθεσα. Ο σερβιτόρος είχε αρχίσει να περιφέρεται εδώ και αρκετήν ώραν πλησίον ημών, θέλων να κατανοήσωμεν, ότι είχεν έλθει πλέον το πλήρωμα τού χρόνου δια να αποχωρήσωμεν. Εμείς όμως πεπεισμένοι ότι το εν λόγω θέμα σηκώνει και δεύτερον καφέ, τού εδώσαμεν νέαν παραγγελίαν.
Εμμένων λοιπόν εις το θέμα, το οποίον είχα θέσει απευθύνθην εκ νέου εις τον φίλον μου.
- Καλώς μεν ανέφερες αυτά, αλλά δεν μού τεκμηρίωσες γιατί οι πόλεμοι δεν γίνονται για χρήματα, αλλά μονον για το αίμα και τούς σκοτωμούς σαν αυτοσκοπό.
Ο Ιάκωβος εμειδίασε, ως η παρατήρησίς μου να επήλθε ως ώιμον φρούτον.
- Δεν χρειάζεται να πάμε μακρυά, μού απεκρίθει. Απορώ πώς μια σειρά καταστάσεις που φωνασκούν δεν γίνονται αντιληπτές. Δες για παράδειγμα την κατάσταση στην Ελλάδα κατά την κλασσική περίοδο. Μια τεράστια δύναμη, αυστηρά μιλιταριστικά δομημένη, η οποία ήταν προσανατολισμένη μόνο στην βίαιη επιβολή και την διεξαγωγή πολέμων, είχε καταργήσει σχεδόν στο εσωτερικό της το χρήμα και κάθε είδους κατανάλωση. Οι άνθρωποι εκεί δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ρομποτοποιημένες πολεμικές μηχανές. Οι είλωττες έλεγαν χαρακτηριστικά για τούς πολίτες τής Σπάρτης, ότι αυτοί ήσαν οι μόνοι αφέντες, που ζούσαν χειρότερα από τούς δούλους τους. Μελέτησε προσεκτικά τούς "Παράλληλους Βίους" τού Πλουτάρχου το έργο "Λυκούργος - Νουμάς" και το "Αγησίλαος Πομπήιος". 
- Εντάξει, δεν είχαν μεν οικονομικά συμφέροντα, αλλά πολεμούσαν για να επιβάλλουν τις αξίες τους στούς άλλους.
- Είπαμε: Διάβασε τα βιβλία που ανάφερα, ώστε να δούμε συγκεκριμένα ποιες ήταν αυτές οι αξίες. Τώρα δεν θα δώσω περισσότερα στοιχεία. Την επόμενη φορά που θα συναντηθούμε θα έχουμε και τα βιβλία, ώστε να γίνει ουσιαστική συζήτηση.
- Πάλι θα με βάλεις να τρέχω να αγοράζω βιβλία;
- Μπορείς να τα κατεβάσεις στο διαδίκτυο. Υπάρχουν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη τού πανεπιστημίου τής Κρήτης και αλλού. 
- Όσο αφορά το άλλο θέμα που έθεσες, την επιβολή παγκόσμιας δικτατορίας ως μελλοντικό καθεστώς διαρκείας και αυτό αποτελεί προπαγανδιστικό φιάσκο με στόχο τον αποπροσανατολισμό μας από την πλευρά τής υποτιθέμενης ελίτ των αληταμπουράδων.
- Μα πώς μπορείς να ισχυρίζεσαι κάτι τέτοιο. Αφού όλες οι ενδείξεις αποκαλύπτουν ότι οδεύουμε ολοταχώς προς τα εκεί.
- Μα, καλέ μου φίλε, περιμένεις ποτέ ο αλήτ να σού αποκαλύψει εγκαίρως τα πραγματικά της σχέδια;Όλα στο Μάτριξ απαιτείται να γκρεμιστούν. ΟΛΑ.
- Μα εσύ με την φόρα που πήρες, θα γκρεμίσεις και εμένα. Προσπαθείς να με αποδομήσεις σαν αριστερό, προσπαθείς να με αποδομήσεις σαν Έλληνα, μετά δεν ξέρω και γω σαν τι θα προσπαιήσεις να με αμφισβητήσεις.
- Σαν οτιδήποτε. Όλα όσα μάς επέβαλλαν νοητικά είναι στην πλειοψηφία τους μυθεύματα. Εμφανίζονται πλείστοι όσοι υποτιθέμενοι τιμητές αξιών, οι οποίοι όμως δεν είναι τίποτε περισσότερο από γυρολόγοι τής ύπνωσης τού Μάτριξ. Με ύφος και παχιά λόγια μόνο δεν πρόκειται να φθάσουμε κάπου. Το ζήτημα τής λεγόμενης παγκόσμιας δικτατωρίας είναι απλό: Πρόκειται για ένα ολοκληρωτικό καθεστώς. Και όπως έδειξε ό Νίκος Πουλατζάς, σαν ένας από τούς μεγαλύτερους θεωρητικούς που ανέλυσαν την φύση και την δομή των ολοκληρωτικών καθεστώτων, αυτά είναι καθεστώτα εκτάκτου ανάγκης. Δηλαδή είναι βραχύβια. Δεν μπορούν να επιβιώσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Φτιάχνονται για κάποιο συγκεκριμένο στόχο και μετά αντικαθίστανται από άλλα. Και αυτά μπορεί να είναι ολοκληρωτικά, όχι όμως με προφανή τρόπο.
- Μα και ο Όργουελλ, που είναι τεράστιος, δεν μίλησε για το κράτος τού μεγάλου αδελφού; Εξ άλλου και στους λίθους της Γεωργίας δεν ανέγραψε τελείως ανοικτά η ελίτ τον στόχο αποπληθυσμού, που κλιμακώνει σήμερα;
- Διάβασε ξανά προσεκτικά το 1984 τού Όργουελλ και θα διαπιστώσεις, ότι το καθεστώς που περιγράσφεται εκεί δεν αφορά κάποια μελλοντική κατάσταση, αλλά έχει επιβληθεί ήδη.
- Τι εννοείς;
-Ο μεγάλος αδελφός δεν είναι καποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, αγαπητέ φίλε, αλλά είναι μια κατάσταση. Ας δούμε τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένα:  


Συνεχίζεται....

Ο ΚΟΥΡΕΑΣ ΤΗΣ ΡΙΓΗΛΗΣ, ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΟΥ ΑΒΓΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΤΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΤΣΑΜΙΚΟ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Το δάκρυ στην αρχή διδάσκει την ήττα
το βλέμμα μετά καλωσορίζει την δύναμη
πέρα από το εμπόδιο.
Αρχή και τέλος συμπλέκονται
αρχές είναι οι στόχοι
και οι στόχοι είναι αρχές.
Τεντώνεις το τόξο για να φθάσεις
εκεί που βίσκεσαι κάθε στιγμή -
έτσι το σπας.
Μετά ψάχνεις το βέλος:
Όταν όμως γνωρίζεις, ότι δεν γνωρίζεις πού πηγαίνεις
τότε μόνον γνωρίζεις πού πηγαίνεις.
Το τόξο υπάρχει για να το σπας
μια μονάχη ώθηση μπορεί να λειτουργεί
η έλξη που εξασκεί ο στόχος
αυτή που οδηγεί στην καρδιά του
ή όπως λέμε, στην δική σου καρδιά.
Κοινός τόπος τής καρδιάς η δύναμις

Να τεντώνεις κραταιά τα χέρια μέσα στο πήδημα
να ωθείς με δόνηση πίστεως την ράβδο
που γύρω της τυλίγεται η γούνα τού αετού
να αισθάνεσαι χρυσή την ροή τής βροχής
στους λογισμούς και το κορμί
να αφουγκράζεσαι με τα πόδια μέσα στις λάσπες
τα πτερά τής γης.
Να βαστάς γερά την αρχή
για να σε βαστάει το τέλος.
Οι σκιές βαραίνουν συνεχώς
ποτέ δεν μπόρεσαν, ποτέ δεν θα μπορέσουν
την περιδύνηση στην μαύρη οπή.
Ακόμη ένα τσάμικο τής βροχής
ως έσχατο κατώφλι
ενορχηστρωμένης εκφυγής.

Μποτίλια στο Πέλαγος


2. ΟΙ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΗΣ ΧΑΛΙΜΑΣ

Ο ΚΟΥΡΕΑΣ ΤΗΣ ΡΙΓΗΛΗΣ, ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΟΥ ΑΒΓΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΤΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ

1. ΠΑΡ' ΤΟ ΑΒΓΟ ΚΑΙ ΚΟΥΡΕΦΤΟ

Όταν μπει κάποιος σε μπαρμπέρικο, περιμένει να δει τίποτε ψαλίδια, κτένες, καραμπογιές και τα τοιαύτα. Όταν όμως μεταξύ τού καθίσματος τού πελάτου και τού καθρέπτη έχει τοποθετηθεί η καρμανιόλα, τότε  μάλλον ο κουρέας ενδιαφέρεται περισσότερο για το σκαλπ παρά για το μαλλί τού πελάτου. Σε τέτοιου είδους κουρεία δεν αναγράφεται στον τιμοκατάλογο πόσο κοστίζει το κούρεμα, αλλά πόσο πάει το μαλλί. Οι κουρείς ανεδείχθησαν λόγω επαγγέλματος δεινοί στην διήγηση ανεκδότων, κουτσομπολιού, ή όποιας άλλης αληθοφανούς ιστορίας, ώστε να μην χασμουριέται ο πελάτης κατά την διάρκεια τής κουράς. Όταν όμως αυτός δει να καραδοκεί η γκιγιοτίνα, για άψογη γραμμή στο σβέρκο, τότε χαμένος βγαίνει ο Δον Κιχώτης. Όταν ο κουρεύς, ως νέος Πάντσο Βίλα, παραδώσει την λεκάνη τού κουρείου για να την φορέσει αυτός ως κράνος, τότε δυστυχώς αυτή θα είναι πλήρης με τον εμετό τού πελάτου. Και άντε μετά να την φορέσει στην γκλάβα ο κάθε κυβερνητικός δουλοτροϊκανός Δον Κιχώτης, για να μπορέσει να πείσει το πόπολο, ότι πράγματι αυτός μάχεται στα σοβαρά εναντίον ανεμομύλων.
Μετά τον αποκεφαλισμό τού πελάτου και αφού ο κουρεύς ρίξει με το φυσόν το απαραίτητο άρωμα χούντας στον ορφανό κεφαλής αυχένα, θα ξεχυθεί εις τας οδούς αλαλάζων την θεωρίαν των δύο άκρων: "Φέρτε μου γκιγιοτίνες! Χρειάζομαι κι άλλες Γκιγιοτίνες.  Ένα κεφάλι καρατόμησα, αλλά αυτός ο ακραίος ήταν η Λερναία Ύδρα. Μένουν ακόμη οκτώ που πρέπει να κόψω"!
Ενώ η προσοχή τών ρητόρων και τών στρατοδικών τής αγοραίας αυτής οδού θα είναι πλήρως εστραμένη προς τον ωρυόμενο κουρέα, το ακέφαλον σώμα τού πελάτου εν πλήρη ηρεμία θα πάρει μια από τις πετσέτες τού κουρείου και θά σκουπίσει την κόκκινη μπογιά από τα ενδύματά του. Μετά θα ξεκουμπώσει το υποκάμισο, ώστε να βγεί η πραγματική κεφαλή, που εκρύβετο εκεί. Αποκεφαλίσας ο κουρεύς μια τεχνητόν κεφαλή από αφρολέξ, θα καταδείξει, ότι σε τέτοιου είδους καταστήματα υφίσταται μεταξύ ιδιοκτήτου και πελάτου ειδικού τύπου σχέσις.
Πριν εξέλθει απαρατήρητος ο πελάτης, στέκεται μπροστά στον καθρέπτη μειδιάζων, για να θαυμάσει τόσο την μασέλα, όσα και τα λοιπά κάλη του. Στην πόρτα μουρμουρίζει: "Καλή δουλειά έκανε ο μπαγάσας. Εάν κατέβαινε με την λάμα κανένα πόντο χαμηλότερα, θα μου κατάστρεφε την χωρίστρα και το απόγευμα έχω γύρισμα σε άλλο στούντιο. Το καλό είναι ότι εκεί υποδύομαι εγώ τον κουρέα. Οπότε ας πέσει η λάμα όπου βρει. Σιχάθηκα πια τις σαπουνόπερες χωρίς σασπένς".
Στην στροφή τού δρόμου συναντά ο πελάτης το παιδί τού κουρείου, κάποιον Αλέξη Τσίπρα. "Με τις υγείες σας!" θα τού ευχηθεί ο μικρός. "Που ήσουνα ρε κοκοβιέ;", θα ρωτήσει ο πελάτης. "Άντε τρέξε να σκουπήσεις τις μπογιές. Έχεις μόνο καμιά μιάμυση ώρα καιρό. Μετά θα πλακώσει το ασθενοφόρο, κι αν βρούν ίχνη μέσα, μετά μπορεί ο Γεωργιάδης να ζητάει κανένα εικοσάρικο από την γυναίκα μου, για να μού στήσουν ράτζο στο νεκροταφείο".


Από παλαιοτάτων χρόνων αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου ως αντιφασίστα. "Κούνια που σε κούναγε", θα πούν μερικοί. Κι όμως και εγώ συνέβαλα με τις πεπειθήσεις μου να μισθοδοτηθούν χαφιέδες, ώστε να θρέψουν και να σπουδάσουν τα παιδιά τους, να τα βγάλουν χρήσιμους ανθρώπους στην κοινωνία, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν το "ορθόν" έργον των γεννητόρων των από πλέον ισχυρές θέσεις. Άρα ουδόλως μπορεί να μου αποδοθεί η ιδιότης τού κολαούζου τής ούτω αποκαλουμένης "Χρυσής Αυγής". Δεν δίστασα όμως να δηλώσω απεριφράστως σε προηγούμενη ανάρτηση, ότι ουδόλως μπορεί η εν λόγω οργάνωσις να έχει σχεδιάσει την στυγερή δολοφονία τού Παύλου Φύσσα, ως ηθικός αυτουργός τού εγκλήματος. Βεβαίως δεν αποσκοπώ να ισχυριστώ στο ελάχιστο, ότι ο κ. Δελαστίκ επηρεάστηκε από τα γραφόμενά μου, όταν συνέγραψε το δικό του επί τού θέματος άρθρο, με παράλληλη επιχειρηματολογία. Υπόκειται πλήρως στον νόμο των πιθανοτήτων, εντός μιας κοινότητος εκατομμυρίων ανθρώπων να μπορούν να σκέπτονται στοιχειδώς λογικά περισσότεροι από ένας άνθρωποι.
Δεν είναι μόνο το QUI BONO, το οποίον καλείται να αντιπαραβάλλει πας εχέφρων, έναντι τής εκδοχής τής κυβερνήσεως, των ΜΜ"Ε" και τής συντριπτικής πλειοψηφίας όσων αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους ως υποτιθέμενοι αντιφασίστες, ενώ αναπαράγουν εκόντες άκοντες τα επικύνδυνα στερεότυπα, στα οποία στηρίζεται η εν λόγω επιχείρησις ψευδούς σημαίας, η οποία στρέφεται και εναντίον τους, ως εφαλτήριο για άλματα εκφασισμού.Εξ ίσου καθοριστικής σημασἰας είναι, πριν εξαχθούν συμπεράσματα να εκτιμώνται σύνολες οι συγχρονικότητες, σε μακροπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και βραχυπρόθεσμη κλίμακα. Όχι για να υποδυθεί ο κοινωνικά ευαίσθητος άνθρωπος τον ρόλο τού εγκληματολόγου, ή τού ντεντέκτιβ. Όπως η συνέχεια τής προκείμενης δολοφονίας καταδεικνύει, αυτή επιτελεί ένα άνευ προηγουμένου καθοριστικό ρόλο στην εκτίναξη των πολιτικών εξελίξεων που έπονται. Δυστυχώς όμως οι κοινωνίες εθίστηκαν να κοιτάζουν, χωρίς να βλέπουν. Αυτά που εξελίσσονται, αποτελούν θεματολογία για τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, η οποία καταλώνεται από αυτούς που παρακολουθούν, με τον εγκέφαλο να βρίσκεται στην ίδια συχνότητα, όπως προσλαμβάνει την κινηματογραφική ταινία που ακολουθεί.

Οι συγχρονικότητες όμως σε αυτήν την περίπτωση μιλούν μια πολύ συγκεκριμένη γλώσσα.
Εάν εξετάσσουμε τις μακροπρόθεσμες συγχρονικότητες, θα διαπιστώσουμε, ότι το καθεστώς έχει περιέλθει πλέον σε μια κατάφωρη πόλωση άνευ προηγουμένου και χωρίς προοπτικές ομαλής επιλύσεώς της προς το κοινωνικό σύνολο.
Επί τού προκειμένου δεν πρόκειται περί ταξικών λεγόμενων αντιθέσεων, αντιτιθέμενων οικονομικών συμφερόντων, καπιταλισμού ή τουρμποκαπιταλισμού των καζίνων, ανταγωνιστικών σχέσεων μεταξύ των πολιτικών ή κοινωνικών προτύπων αναπαραγωγής τού συστήματος, ή αβγών τουρκίας. Στην παρούσα φάση δεν ανταγωνίζονται κάποιες κοινωνικές τάξεις εν Ελλάδι μεταξύ των, ούτε τίθεται θέμα υπερβολικής εκμεταλλεύσεως κάποιων ανθρώπων από άλλους στα πλαίσια τής παραγωγικής διαδικασίας. Για να καταστεί δυνατή η ύπαρξις οικονομικής εκμεταλλεύσεως, πρέπει πριν από κάθε τι άλλο να υφίσταται μια ελάχιστη παραγωγική διαδικασία και να λειτουργεί υποτυποδώς το όποιον εκμεταλλευτικό σύστημα στούς βασικούς τομείς τής κοινωνικής και πολιτικής οργανώσεως, όπως στην παιδεία, την πρόνοια, την εθνική άμυνα, την δημόσια τάξη και την δημόσια οργάνωση. Εδώ όμως τα πάντα διαλύονται με γεωμετρική ταχύτητα. Οι κυβερνώντες επιδίδονται σε μια λαίλαπα ξέφρενης αποδομήσεως παντός ιστού, εἰτε αυτός αφορά την εθνική κυριαρχία, την οικονομία, την κοινωνική συνοχή, το βιωτικό επίπεδο, την παιδεία, την εθνική άμυνα, την δημόσια υγεία, τις υπηρεσίες εθνικής ασφαλείας, τα κρατικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, την πρόνοια. Προωθούν στις θέσεις αιχμής πρόσωπα, τα οποία είναι στην κυριολεξία φαιδρά, τα οποία δεν διστάζουν με έξαλη προκλητικότητα να διαγείρουν εκτός ορίων το δημόσιο αίσθημα. 
Με το σαθρό επιχείρημα, ότι με τα μέτρα που εφαρμόζουν εγγυώνται  δήθεν μισθούς και συντάξεις και αποφεύγουν την κρατική χρεωκοπία, ρίχνουν ολόκληρο το λαό στην άκρατη πενία και την απόγνωση.
Στερούν ακόμη από τον λαό, ως τύραννοι που τρέμουν τις αντιδράσεις του, το συνταγματικό δικαίωμα τής ειρινικής διαμαρτυρίας, ούτως ώστε να μπορούν τουλάχιστον οι άνθρωποι να εκτονωθούν πριν κρεπάρουν. Με ολόκληρες στρατειές προβοκατόρων, οι οποίοι συνεργάζονται ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΠΡΟΣ ΠΛΕΙΣΤΑ ΟΣΑ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟΥ ΤΑΞΕΩΣ καταστέλλουν με την πλέον βάναυση αγριότητα, η οποία ευρίσκεται πέραν τής πρακτικής ακόμη και δικτατορικών καθεστώτων μέχρι και την παραμικρή διαμαρτυρία.
Φωνασκούν κάποιοι "έξυπνοι", βαυκαλιζόμενοι ότι ασκούν "κοινωνική κριτική", έναντι τού λαού  "να αφήσει αυτός τις πολυθρόνες" και να προβεί σε διαμαρτυρίες. Δεν είναι όμως σε θέση όλοι αυτοί να κατανοήσουν, με ποιο τρόπο ένας πεινασμένος άνθρωπος, ο οποίος δεν είναι σε θέση να εγγυηθεί μια στοιχειώδη ιατρική και νοσοκομιακή περίθαλψη ή μια επαρκούσα διατροφή στα παιδιά του, θα κατέβει επί πλέον σε διαμαρτυρίες, για να τού κάνουν τα ΜΑΤ το κεφάλι γλάστρα.
Το χειρότερο όλων είναι, ότι κατά την διάρκεια τής καταστολής των μεγάλων εκδηλώσεων διαμαρτυρίας, έγινε εμφανής η συμμετοχή σε αυτήν μονάδων τής παραστρατιωτικής ευρωχωροφυλακής. Τομάρια με πλήρως καλυμμένα τα πρόσωπα με κάσκες, ως εξωγίηνοι, εχειρίζοντο τα ρόπαλα και τις τρόμπες δηλητηρίων ως ανθρώπινα ρομπότ, κακοποιούσαν τούς διαμαρτυρόμενους πολίτες ως να ήσαν αυτοί μυίγες, όπως διδάχθηκαν στα άσυλα και τα ορφανοτροφεία τής λατινικής και νοτίου Αμερικής, όπου ειδικοί τής κοινωνικής μηχανικής τούς μετάλλαξαν από ανθρώπους σε μηχανές εξοντώσεως.
Το άκρον άωτον τής προκλητικότητος καρέρριψαν οι "λεβέντες" τού "δημοκρατικού τὀξου", δίνοντας παραγγελία στούς επαγγελματίας φονείς τής εταιρείας των ΗΠΑ "Blackwaters" να καταστείλει τις προσεχείς αντιδράσεις στην λαίλαπα νέων μέτρων που σχεδιάζουν. Είναι πλέον εμφανές, ότι η κακοποίηση Ελλήνων, εν όψει αναγγελίας νέων μέτρων, δεν μπορεί να ανατεθεί σε δυνάμεις καταστολής, οι οποίες επανδρώνεται από προσωπικό, το οποίον έχει ελληνική ιθαγένεια.
Καταλάβατε, αγαπητοί φίλοι και φίλες, ποιος είναι ο πατριωτισμός τής "εθνικοφρόνου" δεξιάς, των "Στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σας" και του "Η Κύπρος βρίσκεται μακράν";
Και μήπως καταλάβατε ακόμη ποια είναι η αντίληψη περί δημοκρατίας τού "Πα""σο""κ", καθώς και ποιον ρόλο επιτελούν κάποιοι "αριστεροί" τύπου Κουβέλη;

ΚΑΙ ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΑΤΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΣ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΗΚΕ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΕΦΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ - ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ - ΜΕ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ, ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΔΗΘΕΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ;
ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΤΕ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΤΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ ΣΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΤΗΣ BLACKWATERS, ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ, ΑΠΟΣΠΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΚΑΣΚΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΑΥΤΟΥΣ ΩΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΚΟΚΑΟΠΟΙΟΥΝ ΒΑΝΑΥΣΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΩΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ;


ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΑΣΤΕ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ;

ΚΑΙ ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΑΤΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ, ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΗΜΕΡΑ ΕΠΙΛΕΧΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΞΑΧΘΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΟ ΣΩΟΥ "ΘΕΣΕΩΣ ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ" ΕΝΟΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ, ΤΟ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟ "ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ", ΚΑΤΑΡΓΩΝΤΑΣ ΠΑΣΑ ΕΝΝΟΙΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΟΣ;

Χειροκροτούν βεβαίως την όλη μασκαράτα και πλείστοι όσοι άνθρωποι με δημοκρατικές προεραίσεις. Αυτές τις προαιρέσεις ουδείς δύναται να αμφισβητήσει ως ειλικρινείς. ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ, ΟΤΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΕΟΝ ΑΓΑΘΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ. Και επειδή στην Ελλάδα οι άνθρωποι, οι οποίοι εμφορούνται από δημοκρατική νοοτροπία, ανέκαθεν αδυνατούσαν να διαχωρήσαν τα κότερα από τα κοτόφτερα, είναι υποχρεωμένη η χώρα να ζει από ιδρύσεως τού νεοελληνικού κρατιδίου σε καθεστώς προτεκτοράτου ανοικτού ή καλυμμένου φασισμού.


συνεχίζεται...










Η Blackwaters στην Ελλάδα:
http://attikanea.blogspot.de/2013/09/blackwater_29.html#more

ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

ΕΙΝΑΙ ΓΑΡ ΕΝ ΤΟ ΣΟΦΟΝ ΕΠΙΣΤΑΣΘΑΙ ΓΝΩΜΗΝ ΟΤΕΗ ΕΚΥΒΕΡΝΗΣΕ ΠΑΝΤΑ ΔΙΑ ΠΑΝΤΩΝ
.........................................................
ΛΗΣΕΤΑΙ ΜΕΝ ΓΑΡ ΙΣΩΣ ΤΟ ΑΙΣΘΗΤΟΝ ΦΩΣ ΤΙΣ ΤΟ ΔΕ ΝΟΗΤΟΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΕΣΕΙ
(Ίσως σταθεί δυνατόν για κάποιον να αποφύγει το αισθητόν φως, όμως να αποφύγει το νοητόν φως είναι αδύνατον)
...........................................................
ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΝ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ

Ηράκλειτος



ΟΣΟΙ ΑΛΗΘΩΣ ΕΚΛΗΘΗΣΑΝ
ΕΠΕΝΕΡΓΟΥΝ ΜΟΝΙΜΩΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΡΑΤΤΟΥΝ

..........................................................
Η ΠΡΑΞΙΣ ΤΟΥ ΑΠΡΑΚΤΟΥ
ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ

 Λαο Τσε, "Ταο Τε Κινγκ"

1. ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑ Η ΩΡΑ, Ή ΜΗΠΩΣ ΠΑΡΕΠΙΠΤΟΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ;

Με αφορμή την προηγούμενη ανάρτηση έγιναν σχόλια, που έθεσαν σημαντικά ζητήματα. Η συζήτηση που αναπτύχθηκε εκεί, κυρίως αμφισβήτησε όσα υποστήριξα στο κείμενό μου, εμβαθύνοντας νομίζω την προβληματική που προηγήθηκε, ενώ ταυτοχρόνως έγιναν αναφορές σε κάποια πολύ βασικά δεδομένα πρωταρχικής σημασίας για τις προκλήσεις που μάς πολιορκούν.

Σχετικά με κάποια από αυτά καταθέτω στην συνέχεια εκ βαθέων θεωρήσεις μου, επιχειρώντας να συνοψίσω και να συγκεκριμενοποίησω περισσότερο απόψεις, που έχω εκφράσει στο παρελθόν σε αυτήν την σελίδα.

Η πλέον ριζική αμφισβήτηση αφορά την σκοπιμότητα, την πρακτική αξία και το νόημα σε επίπεδο ουσιαστικών συνεπειών αυτών που έγραψα.

Υπάρχει μια μόνιμη τάση, καθ'όλα αποδεκτή και αιτιολογημένη, να αξιολογούνται αυτά που γράφονται κάθε φορά με βάση την πρακτική τους χρησιμότητα. Εάν δεν καθίσταται διαπιστώσιμη η λειτουργική απόδωση όσων παρατίθενται έναντι των συγκεκριμένων αναγκών, σύμφωνα με τον τρόπο που εκτιμούμε αυτές, τότε συχνά αυτά υποβιβάζονται στην εκτίμηση αρκετών φίλων ως πάρεργο και χασομέρι, που στόχο έχει να ικανοποιήσει την φιλαρέσκεια και την φλυαρία τού γράφοντος.
Στο παρελθόν αρκετές φορές δήλωσα ποια είναι τα επίδοξα κίνητρά μου, ως αυτόκλητος κοινωνικός ακτιβιστής. Ισχυρίστηκα, ότι δεν προσβλέπω σε αυτά που γράφω ως αυτοσκοπό, αλλά ότι αρέσκομαι να θεωρώ, πως αυτά τίθενται σε κίνηση βασικά για τις πρακτικές τους συνέπειες και μάλιστα βάσει συγκεκριμένου σχεδίου, το οποίον υπηρετεί αναπτυσσόμενες στοχεύσεις. 
Παλινωδίες, όσο αφορά την συνέχεια τής θεματογραφίας, ανοίγοντας θέματα χωρις να τα οδηγώ σε πέρας και αποσπασματική ενασχόλιση όσο αφορά την χρονική συνέχεια τής παρουσίας, αποτελούν αναμφίβολα στοιχειώδεις αδυναμίες. Επί τού προκειμένου όμως χρειάζονται κάποιες αποσαφηνίσεις, ώστε να καταστούν ίσως κατανοητές οι προθέσεις μου, από αυτούς που έχουν την καλή διάθεση και την υπομονή να διαβάζουν τα γραφόμενά μου: 

Το διαδίκτυο είναι ένα νέο μέσον, το οποίον δημιουργεί τελείως διαφορετικά δεδομένα, που μάς ωθούν εκ των πραγμάτων να τα αξιοποιήσουμε δεόντως. Οπωσδήποτε, αυτοί που το δημιούργησαν, προσβλέπουν σε στόχους ριζικά αντίρροπους προς την προοπτική χειραφετήσεως τής κοινωνίας από τα κυκλώματα εντέχνου επιβολής, μέσω τής ενεργοποιήσεως των μελών της. Όμως, αυτό που σχεδιάστηκε αρχικά με στόχο την εξατομίκευση και την προσκόληση των ατόμων για περισσότερες ώρες μπροστά στούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές ημερησίως, μπορεί κάλλιστα να οδηγήσει στην ανάπτυξη μιας νέας κοινωνικότητος εντός τού πλαισίου τής εικονικής διαδικτυακής πραγματικότητος, χωρίς να είναι διόλου απαραίτητο αυτή να εξαντλείται σε διαδικτυακά όρια . Ίσως η λεγόμενη "κοινωνική δικτύωση" στα ηλεκτρονικά μέσα να βρήκε εκκίνηση και να αναπτύχθηκε με στόχο να τεθούν με μια άνευ προηγουμένου από πλευράς ταχύτητος και σφοδρότητος τής επηροής μεγάλες μάζες ανθρώπων σε ελεγχόμενες κινητοποιήσεις, στα πλαίσια άνωθεν ελεγχομένων σχεδιασμών, υποθάλπτοντας εν τέλει τα καλά και συμφέροντά τους, ως φερόμενος και αγόμενος συρμός. Όμως, όσο αφορά την ταχύτητα τής διαδώσεως και τον όγκο τής διακινούμενης πληροφορίας, οι δυνατότητες που παρέχει το διαδίκτυο από μια ειδική, αλλά εξόχως σημαντική σκοπιά, αυτή συντελείται επί ίσων όρων, για όλους όσους επιθυμούν να συμμετέχουν σε αυτό. Αναμφιβόλως,  η αριθμητική απήχηση την οποία δύναται να εξασκεί μια μεγάλη επαγγελματική ιστοσελίδα, η οποία στηρίζεται στην συστηματικώς οργανωμένη συμμετοχή ικανού αριθμού συνεργατών, δεν μπορεί να συγκριθεί με τα δεδομένα αναγνωσιμότητος πτωχού συγγενούς, τα οποία μπορεί να ισχύουν για κάποιους καλοθελητές ιδιώτες ιστολόγους, οι οποίοι προτάσσουν την ουσία τής θεαματικότητος στις παρεμβάσεις τους. Όμως η φύση τής πληροφορίας καθιστά αυτή δίκοπο μαχαίρι. Διότι όσο αφορά την πληροφορία, θα πρέπει να διαχωρήσουμε την ποσοτική της διάσταση από την ποιοτική. Και η ποιοτική διάσταση τής πληροφορίας, ουδόλως εξαντλείται στις ιδιότητες, που είθισται να τής αποδίδονται.  

Εάν αντιπαραβάλλουμε στην πληροφορία την παραπληροφόρηση, πράγματι ίσως η ποσοτική διάσταση τής πληροφορίας σταθεί αφορμή νά επικρατήσει εν πρώτοις κάποιος σκεπτικισμός. Εκείνοι, οι οποίοι διαθέτουν την ποσοτική υπεροχή στην διαμόρφωση και την διάδωση μηνυμάτων, μοιάζουν εκ προοιμίου να είναι αυτοί, οι οποίοι δύνανται να επηρεάσουν καθοριστικά την διαμόρφωση των μέσων θεωρήσεων και ερμηνευτικών προσδιορισμών στα πλαίσια τής επικοινωνιακής διαδικασίας.
Οι κοινωνίες στηρίζονται ανέκαθεν σε κάποιο άνωθεν (από πλευράς εξουσίας) επιβαλλόμενο κύριο (με την έννοια τόσο τής απηχήσεως όσο και τής κυριαρχικής ισχύος) κοινωνικό μύθευμα. Η επιβολή αυτού τού κοινωνικού μυθεύματος επενεργεί την σχεδόν ολοκληρωτική - πλην εξαιρέσεων - αποδοχή του σε βαθμό αυτονόητου. Ούτως ώστε πάσα αμφισβήτηση αυτού να φαίνεται ότι αντιφάσκει προς την κοινή λογική. Ασχέτως τού ότι και η "κοινή λογική", ως κοινή, απαιτεί προστασία με τριπλό προφυλακτικό, εάν κάποιος που έχει νταλαβέρι με αυτήν δεν σκοπεύει να καταλήξει οροθετικός τής συνειδήσεως. 
Η καλώς νοουμένη πληροφορία δεν διαφοροποιείται από την παραπληροφόρηση στην βάση, ότι η πρώτη αναταποκρίνεται σε πραγματικά ενώ η δεύτερη σε μή πραγματικά ή ψευδή γεγονότα. Ούτως ή άλλως η έννοια τής πραγματικότητος αφορά τελείως υποκειμενικές αξιολογήσεις και κατατάξεις ατομικών προσλήψεων μέσω των αισθητηρίων οργάνων, ασχέτως ότι η εκάστοτε υποκειμενικότητα καταλήγει κοινή για μια ομοταξία υποκειμένων, μέσω τής καταχωρήσεώς της στο συλλογικό ασυνείδητο που τα διέπει. Εάν ερωτηθεί επί παραδείγματι ένα μερμύγκι τι είναι οι άνθρωποι, ίσως τούς περιγράψει - ως αποτέλεσμα των δεδομένων προσλήψεως που το χαρακτηρίζουν - ως δύο τεράστιες πατούσες, οι οποίες απειλούν να συνθλίψουν χωρίς να προϋπάρξει συγκεκριμένη αφορμή πλείστα όσα αθώα έντομα. Οι δυνατότητες προσλήψεως αισθητηριακών ερεθισμάτων και η δυνατότητα τής ερμηνείας τους είναι πλήρως προσαρμοσμένες στα δεδομένα και τις ανάγκες επιβιώσεως ενός εκάστου όντος, χωρίς να αποδίδουν κάποια υπερτιθεμένη αντικειμενική πραγματικότητα. Και το κατά πόσο μπορεί να υπάρχει κάτι ανάλογο ως μονοσήμαντο δεδομένο, αμφισβητεί όλο και εντονότερα επί διάστημα μεγαλύτερο τών εκατό προηγουμένων ετών η επιστήμη. 

Στην έννοια τού ψεύδους μπορεί να αντιπαραβάλλεται μόνο η έννοια τής αληθείας, η οποία είναι βαθύτερη τού κατ' αποκοπήν ψεύδους, το οποίον καλούμε "πραγματικότητα", διότι η δεύτερη δύναται να υφίσταται μόνον σε υποκειμενικά πλαίσια. Τουναντίον, η αλήθεια δεν σχετίζεται διόλου με την ακρίβεια ή την πιστότητα τού τρόπου, με τον οποίον προβαίνουμε στην ερμηνεία των εξωτερικών αισθητηριακών ερεθισμάτων. Η αλήθεια αφορά την  εκπλήρωση ή μη τού λόγου, ένεκα τού οποίου υφιστάμεθα ως οντότητες εντός των παρόντων πλαισίων. Χαρακτηριστικό είναι προς αυτήν την κατεύθυνση και το απόφθεγμα τού Ηρακλείτου: "Εάν μεν κοινωνήσωμεν αληθεύομεν, εάν δε ιδιωτεύσωμεν ψευδόμεθα".  Η αλήθεια ορίζεται - κατά ένα τρόπο, δεδομένου ότι υφίστανται και άλλοι ορισμοί, μη όμως αντιφάσκοντες μεταξύ τους - ως η ανταπόκριση στην πρόκληση και πρόσκληση οντολογικής υφής να γίνουμε αυτό που είμαστε, εναρμονιζόμενοι με την αιτία - λόγο - τής υπάρξεώς μας. Κατά συνέπεια η αλλοτρίωση συνίσταται στην μη επιδίωξη αυτής τής εναρμονήσεως και την αποστασιοποίησή μας από αυτήν.

Η έξωθεν και άνωθεν επιβολή τού κοινωνικού μυθεύματος συντελείται μέσω τής λεγόμενης "κοινωνικής ενσωματώσεώς" μας. Πρόκειται για μια διαδικασία, η οποία ενώ αφορά πρωτίστως την συνειδησιακή μας διάπλαση, επεκτείνεται και σε όλους τούς λοιπούς τομείς που μάς διέπουν, οργανικούς (υπό την βιολογική έννοια) και μη. Αυτή η διαδικασία ξεκινά από την στιγμή τής γεννήσεώς μας και μάς καταδιώκει στην κυριολεξία, χωρίς να γίνεται αντιληπτή στις πλείστες των περιπτώσεων, μέχρι να αποδημήσουμε για τα θυμαράκια. Αυτή η διαδικασία ταυτίζεται με την επιβολή, την οποία αποκαλώ "εντειχισμό στο Μάτριξ". Η επιλογή τού όρου "εντειχισμός" γίνεται υπό το πρίσμα, ότι δεν ευρισκόμεθα εντός εκείνου τού καλουπιού - μήτρας η οποία μάς φορμάρει - διαμορφώνει ως πανοιότυπες εν τέλει "προσωπικότητες" (παρ' όλες τις δευτερεύουσες ιδιομορφίες μας) βάσει υπερτιθένης συνταγολογίας και ξένων προς την ουσία μας επιβληθέντων προδιαγραφών, αλλά είμεθα συμπλεκόμενοι εντός των ασφυκτικών του οριοθετήσεων, έστω και εάν ο σαδομαζοχιοσμός τής καθημερινότητος συχνά μας ωθεί να θεωρούμε αυτή την κατάσταση δήθεν προνομιακή. Η συμπλοκή μας με τούς περιορισμούς αφορά διαδικασία ταυτίσεως με αυτούς, σε βαθμό που αυτοί να συνιστούν δικό μας τμήμα και εμείς δικό τους. Η απόπειρα απεγκλωβισμού από αυτούς συνεπάγεται κατ' ακολουθίατην απώλεια τμήματός μας, το οποίον εμείς θεωρούμε καθοριστικά ζωτικής λειτουργικότητος. Ενδόμυχα θεωρούμε, ότι ο απεγκλωβισμός μας από το Μάτριξ συνεπάγεται άρνηση τής οντότητός μας, η οποία αντιστοιχεί με αυτοδιαμελισμό. Πρόκειται για το φαινόμενο που ο Έριχ Φρομμ χαρακτήρισε "Φόβο Μπροστά στην Ελευθερία" με την τιτλοφορεία ενός βιβλίου του. Γι αυτόν τον λόγο διακυρίσσουν τα Δερβίσια ότι: "Εάν δεν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα ζήσεις". 
Όσο όμως κι εάν εμείς γραπωνόμαστε από τα αυτιά τής υπολειτουργούσης εικονικής μας ψευδοϋπάρξεως, την οποίαν αγκομαχούμε να διατηρήσουμε εν ζωή διάγοντας σε διαφορά φάσεως από τον αληθή εαυτό μας, οι πλέον αδυσώπητες ενέργειες, αυτού που ο Ηράκλειτος χαρακτήρισςσε ως "ΠΥΡ" και "ΠΟΛΕΜΟ", δηλαδή οι Πλουτώνειες δυνάμεις, που εκπροσωπούνται από τον πανίσχυρο πλανήτη τής ριζικής μεταμορφώσεως, μάς καταδιώκουν επίσης, ως αντίρροπες προς την "λογική" τού Μάτριξ δυνάμεις. Η ειμαρμένη μάς καλεί μονίμως μέσω των ισχυρών προκλησεων τού πεπρωμένου σε ηρωική έξοδο αποεμπλοκής από τον εντειχισμό. Και οι δικές μας επιλογές καθορίζουν, κατά πόσο το χαμόγελό μας συνιστά υποκριτικό παυσίπονο προς εξαπάτηση τού εαυτού μας, ή προάκουσμα τού κρότου που θα προκύψει από το φυτίλι που ανάψαμε κάτω από το σκαμνάκι που στρογγυλοκάθεται η σκιά μας.  

Υπό αυτήν την έννοια, σε περιβάλλον όπου οι δυνάμεις διίστανται σε σχέση αμοιβαίας πολώσεως τόσο εντός, όσο και έξω από εμάς, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ. Η πληροφορία φέρει το πλήρες, αυτό που δομεί. Και η εκάστοτε δόμηση μπορεί να μας διαμορφώνει είτε σε αρμονία, είτε σε δυσαρμονία προς την ουσία μας. (Αντιστοίχως λειτουργεί και ο λατινικός όρος "Information". Πρόκειται για τον ένδον προσδιορισμό τής μορφής).
Η πληροφορία δύναται να υφίσταται ένεκα τής ροπής η οποία την χαρακτηρίζει - αμέσως ή εμμέσως - μόνον ως διαφώτιση ή συσκοτισμός. Μόνον δηλαδή ως αληθή πληροφορία ή παραπληροφόρηση. Η πληροφορία διαμορφώνει το προς την ουσία εναρμονιζόμενο. Η παραπληροφόρηση επιχειρή να ανακόψει την ροπή αυτής τής εναρμονίσεως, παρεμβαίνουσα τερατογενετικώς και επιφέρουσα αλλοτρίωση.

Η πληροφορία δεν είναι τουτέστιν στατική έννοια, αλλά δυναμική. Συνιστά ροπή, η οποία τείνουσα αναλόγως προς την αξιακή της υπόσταση προς το αληθεύειν ή το ψεύδεσθαι, επιφέρει δόμηση ή αποδόμηση τής προσωπικότητος και κατ' επέκτασιν τής κοινωνικής φυσιογνωμίας.
Και ως είναι προφανές, δεν είναι δυνατόν υγιή πρόσωπα να δομούν μια νοσούσα, ή μάλλον νοσηρά, κοινωνία. Ούτε και είναι δυνατον μια νοσηρά κοινωνία να διαμορφώνει υγιή άτομα.
Στην σχέση αλληλουχίας μεταξύ τού ατομικού και τού συλλογικού, ο Πλάτων απέδωσε τον κυριαρχικό ρόλο τόσο στο συλλογικό όσο και στο ατομικό, αναδεικνύων την οργανική συνοχή τους. Η διακήρυξη τού Σωκράτους "Ουδείς εκών κακός" αναιρεί την περίπτωση να συνιστά η κακία εκούσια ατομική επιλογή των ατομικών υποκειμένων. Αποδίδοντας εμμέσως πλην σαφώς την αναπαραγωγή τής κακίας σε θεσμούς και μηχανισμούς συλλογικού χαρακτήρος.
Αλλά και η εμμονή τού Πλάτωνος, στο ότι η επίτευξη τής αρετής επενεργείται μέσω τής παιδείας, αναδυκνύει την αναγκαιότητα τής παρεμβάσεως φρονίμων συλλογικών πρωτοβουλιών στα προσωπικά ζητούμενα σε εκούσια βάση. Από την άλλη όμως, το πρόταγμα που ενσωματώθηκε στην "Πολιτεία", να άρχουν τής κοινωνίας οι φιλόσοφοι, δεν προωθεί κάποια αριστοκρατικού χαρακτήρος επιβολή, ως λανθασμένως ερμηνεύουν πολλοί, αλλά διακηρύσσει την αναγκαιότητα, να συγκεράζονται οι προσωπικώς πρωτοπορούντες στην σφαίρα τής αναζήτησεως τής συνειδήσεως σε συλλογικού χαρακτήρος οργανισμούς, ούτως ώστε αυτοί ως υπεύθυνοι πνευματικές ηγεσίες να προσπαθούν να πρωτοστατήσουν στην διαδικασία τής συλλογικής προόδου. 

Οι αρχιτέκτονες τής κοινωνικής μηχανικής και θιασώται τής παραπληροφορήσεως στηρίζονται μονόπλευρα στην ποσοτική διόγκωση ενός μιντιακού οχετού. Η πρακτική τής παραπληροφορήσεως έχει πράγματι χαρακτηριστικά καρκινικού όγκου, αποκαλύπτουσα τον τρόπο, βάσει τού οποίου η εσωτερική αναπαραγωγή τής αλλοτριώσεως οδηγεί και εξωτερικά στην επικράτηση ακατάσχετα πολλαπλασιαζόμενων εξαμβλωμάτων υπό την μορφήν των συγκροτημάτων κυριαρχίας στα λεγόμενα ΜΜ"Ε", τα οποία επιχειρούν να μονοπωλούν την επικοινωνιακή σκηνή. 
Η περί ποιότητος αντίληψη που επικρατεί σε αυτά τα συγκροτήματα, στηρίζεται στην υπολειτουργία τής προσληπτικής ικανότητος αυτών που είναι αποδέκτες των μηνυμάτων τους, στην ανέξοδη παραγωγή υποκαταστάτων αδρεναλίνης, στην αναπαραγωγή αγοραίων στερεοτύπων και στην παντελή έλλειψη αισθητικής.
Η πλέον εκχυδαϊσμένη εκδοχή τής μονομερούς ποσοτικής διαστάσεως στην διαδικασία τής μαζικής επικοινωνίας είναι η περιώνυμος προτροπή τού Ιωσήφ Γκαίμπελς "Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, στο τέλος κάτι θα μείνει". Έκτοτε τα μέσα μαζικής ποδηγετήσεως την υιοθέτησαν ως πεμπτουσία.
Οι μάχες και οι διαμάχες για την κατάληψη των μηχανισμών, μέσω των οποίων πλάθεται επικοινωνιακώς η κοινή γνώμη από τούς συστημικούς αφεντάδες, έχουν υποβιβάσει την πλαθόμενη πρώτη ύλη σε όγκους κοπριάς.

Τουναντίον η κατ' εξοχήν ποιοτική δύναμις τής πληροφορίας εδράζεται στο αληθεύειν. Η επίγνωση, ότι "για να καταστεί αποδεκτό ένα ψέμμα απαιτούνται χιλιάδες λέξεις, ενώ για την αποκατάσταση τής αλήθειας επαρκούν ελάχιστες φράσεις" είναι χαρακτηριστική.
Αυτές όμως οι φράσεις αποκαταστάσεως τής αληθείας, δεν είναι δυνατόν να προβληθούν από τον καθένα. Εδώ δεν επαρκούν τα όποια επικοινωνιακά επιτελεία ολκής. Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν απέδωσε με αριστοτεχνικό τρόπο σε ένα παιδικό παραμύθι το μεγαλείο αυτού, που είναι εις θέσιν να κονιορτοποιήσει την επικοινωνιακή μούχλα των αφεντάδων τής παραπληροφορήσεως. Στα "Καινούρια Ρούχα τού Αυτοκράτορα" η αγνότητα μιας παιδικής ψυχής είναι η μόνη, η οποία καταδεικνύεται ως ισχυροτέρα πάντων, ώστε να ανατρέψει άπαντα τα μέχρι τούδε κατισχύσαντα επικοινωνιακά δεδομένα.
Μια φράση ενός παιδιού επαρκεί για να ξεσκεπάσει την γύμνια τής εξουσίας τού ηγεμόνος, να διακομωδήσει τα αίσχη της και να την υποβιβάσει σε ρεντίκολο των σκυλιών.
- Μάννα, κοίταξε! Ένας τρελός κυκλοφορεί με το σώβρακο! 
Το παιδί είναι ακόμη όμως φορεύς τής Θείας ιδιότητος τού αληθεύειν, διότι ο κοινωνικός περίγυρος δεν πρόλαβε ακόμη να τού επιβάλλει ολοκληρωτικά την κοινωνική ενσωμάτωση. Γι αυτό ισχυρίζονται στην ανατολή, ότι αυτό που επιτυγχάνει άθελά του ένα παιδί, συνιστά την πλέον συνειδητή επιλογή των Αγίων.

Η ποιοτική υπεροχή τής πληροφορίας εδράζεται εις το αληθεύειν. Η μεγίστη δύναμις όμως τής αληθείας δεν εδράζεται εις τα νοήματα, τα οποία αυτή αποκαθιστά, αλλά σε αυτόν τούτον τον Νου, ο οποίος προάγει αυτά τα νοήματα, ως πηγή αληθείας.

Ως εκ τούτου η αληθής πληροφορία υπέχει ακραιφνούς μαθηματικού χαρακτήρος.


2. Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΟΥΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΩΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΙΕΡΑΤΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ. Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΩΣ ΕΝ ΑΠΡΑΞΙΑ ΠΡΑΞΙΣ. ΜΟΡΦΟΓΕΝΕΤΙΚΑ ΠΕΔΕΙΑ, ΚΩΝΑΡΙΟΝ ΚΑΙ ΕΝΘΥΜΙΣΙΣ.

Συνεχίζεται...

ΟΔΟΣ ΚΑΡΠΑΘΙΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΧΙΞΙΣΤΙ: ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΧΟΝΤΡΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΨΕΥΔΟΥΣ ΣΗΜΑΙΑΣ

1. ΟΤΑΝ ΟΙ ΤΑΧΥΔΑΚΤΥΛΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΤΑΝΤΟΥΝ ΘΛΙΒΕΡΟΙ ΡΥΠΟΙ

Διαβάζουμε συχνά, ότι την εποχή τού διαδικτύου δήθεν τα παραπλανητικά τεχνάσματα τής εξουσίας δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα να λειτουργήσουν, διότι - ως πλείστοι ιστολόγοι αρέσκονται να ισχυρίζονται - την εποχή τής κυριαρχίας τού διαδικτύου η μετάδοση τής πληροφορίας αποκτά ακαριαία ταχύτητα. Παραβλέπουν όμως το βασικότερο:
Μέσα στο Μάτριξ ο ρόλος όλων έχει συνυπολογιστεί από τους κατά Πλάτωνα "θαυματοποιούς". Καθώς και ότι προϋπόθεση για να αποκαλυφθεί ένα παραπλανητικό τέχνασμα, είναι αυτό να καταστεί κατανοητό. Οι προσπάθειες πλείστων όσων συνομοσιολόγων και διαφωτιστών, οι οποίοι θεωρούν ότι προβαίνουν σε αποκαλύψεις σε βάρος των τεχνασμάτων παραπλανήσεως που κλιμακώνει η εξουσία, είναι να προτάσουν το δικό τους προπέτασμα έμπροσθεν τού παραπλανητικού προπετάσματος τής εξουσίας φωνασκούντες: Ιδού τα αποκαλυπτήρια τού τέρατος!
Κατ' ουσίαν το τέρας το οποίον έχουν αναρτήσει επί τής επιφανείας τού δικού τους προπετάσματος είναι παραπληρωματικόν τού τέρατος, όπερ η εξουσία ανήρτησε επί τής ρυπαρούς αιματοβαμμένης κουρελού της, συμπληρώνον αυτό συμφώνως προς τα εξουσιαστικώς επιδιωκόμενα.

Ο απόηχος τής δολοφονίας τού Παύλου Φύσσα υπερίπταται ως μέλαν νέφος τα πρόσφατα εικοσιτετράωρα υπεράνω τής χώρας.
Μετά την δολοφονία τού Γρηγόρη Λαμπράκη είχε αναφωνήσει ό πάλαι ποτέ "εθνάρχης" και δεν συμαζώνεται το περίφημον: "Ποιος Κυβερνά αυτήν την χώρα"; Επειδή το εν λόγω πρόσωπο τα έχει κακαρώσει από καιρό, στην προκειμένη περίπτωση μάλλον δύο είναι αυτοί, οι οποίοι είναι επόμενον να προβούν σε αναφωνήσεις:
Ο πρώτος είναι με όλον τού το δίκιο ο κ. Μιχαλολιάκος, ο οποίος εκ των πραγμάτων δικαιούται να αναφωνήσει, βάσει τών πεπραγμένων: "Ποιός είναι αυτός που ηγείται των εγκληματικών - δολοφονικών συμμοριών νεοναζιστικών ταγμάτων κρούσεως εν Ελλάδι, τέλος πάντων; Εγώ ή κάποιος άλλος;"
Ο δεύτερος είναι ο γράφων, ο οποίος αναφωνεί:"Πότε τέλος πάντων - αγαπητοί φίλοι και φίλες - θα αποφασίσουμε να χειριστούμε τίς επιχειρήσεις ψευδούς σημαίας, τις οποίες μάς σερβίρει ακατασχέτως η εξουσία, από κριτική σκοπιά, χωρίς να παραμένουμε εγκλωβισμένοι στα σύνδρομα και τα στερεότυπα που μάς δυναστεύουν;"

Τις πρώτες ώρες μετά την δολοφονία τού Παύλου Φύσσα ξεσάλωσαν τελείως άκριτα πλείστες όσες σελίδες τού διαδικτύου, οι οποίες θεωρούν ότι επιτελούν διαφωτιστικό έργο εναντίον τών κυβερνητικών μεθοδεύσεων και έχουν μετατρέψει τον κοπιπαστισμό σε πάγια μέθοδο αναρτήσεων (με αυτά τα γραφόμενα δεν αποσκοπώ να κατακρίνω την εν λόγω μέθοδο, αλλά τον άκριτο χειρισμό της κατά το σύστημα Taylor) στην βάση, ότι τα ΜΜΕ καθώς και κάποιοι πολιτικοί κύκλοι επιχειρούν να εκμεταλλευθούν ένα τραγικό συμβάν, το οποίο δεν είχε δήθεν την παραμικρή πολιτική αφετηρία, ώστε να στρέψουν το μένος τής κοινής γνώμης εναντίον ενός κοινοβουλευτικού κόμματος. Την επομένη ημέρα, κατόπιν τής δημοσιεύεως σωρείας φωτογραφιών τού δολοφόνου τού Παύλου Φύσσα Ρουπακιά, οι οποίες τον απεικόνιζαν να εναγκαλίζεται με "βουλευτές" τού φαιού κοπράνου (ούτως επιλεγομένου "χρυσής αυγής" και τύφλα να έχει ο Αλάιστερ Κρόουλυ) και να συμμετέχει σε περισσότερες εκδηλώσεις αυτού τού "πολιτικού χώρου", τα ίδια ιστολόγια ήλλαξαν τον αμανέ άρδην, ωριόμενα, ότι "κάποιοι επιχειρούν με τεχνητό τρόπο να διχάσουν τον Ελληνικό λαό, επιβάλλοντας εμφυλιοπολεμικό κλίμα, από το οποίο δεν πρέπει να παρασυρθεί ο λαός, "κατακεραυνώνοντας" ταυτοχρόνως τον φασισμό".
Το ίδιο αφελές είναι και το επιχείρημα, το οποίο προβλήθηκε, ότι επί τού προκειμένου πρέπει να καταδικαστεί η συγκεκριμένη πράξη και όχι η ιδεολογία τού δολοφόνου. Ως ο νεοναζισμός να μην γιγαντώνει τόσο την πρακτική, όσο και την ιδεολογία των ταγμάτων εφόδου, με στόχο τον προπηλακισμό, το λιντσάρισμα και την δολοφονία αθώων ανθρώπων. Το γεγονός, ότι το σύστημα έχει στήσει ταυτοχρόνως δίπλα στο νεοναζιστικό τέρας και το τέρας των μπαχαλάκηδων και των κουκουέδων τραμπούκων και των συριζοκολαούζων τους, όπως ο Αλαβάνος, ως αντίπαλον δέος, ουδόλως δύναται να αμβλύνει την εγκληματική πρακτική ούτε των μεν, ούτε των δε. Βεβαίως τα άκρα κάθε άλλο παρά δύο είναι. Το τρίτο και χειρότερο άκρον εξ όλων είναι το ίδιο το σύστημα και όλα συνολικά τα "κοινοβουλευτικά" του, αλλά και μη, στημένα δεκανίκια. Με χειρότερο φασιστικό εκφραστή του τούς συστημικούς εντολοδόχους, οι οποίοι προπαγανδίζουν την θεωρία τών δύο άκρων, για να εξυπηρετήσουν ύπουλες σκοπιμότητες. Αλλά περί αυτού στην συνέχεια.

Ρε παιδιά, για να σταματάει κάποια στιγμή η καμηλοπάρδαλη, διότι αυτό δεν είναι πλέον ενημέρωση, αλλά εμπριμέ κοστουμάκι, συνεχίστε το κοπιπαστάδικο, αλλά μην μπαίνετε στον πειρασμό να εκφράζετε και πολιτική άποψη, δεδομένου ότι, για να μπορεί αυτή να λειτουργήσει, προϋποθέτει ύπαρξη ανεπτυγμένου πολιτικού κριτηρίου. Το οποίο για να υφίσταται, δεν επαρκεί ένα πληκτρολόγιο, μια διαδικτυακή σύνδεση και η όποια καλώς νοούμενη διάθεση προσφοράς. Δηλαδή, χωρίς την επίτευξη πολιτικής παιδείας, τουτέστιν ενδελεχούς θεωρητικής ενασχολήσεως, η οποία να εδράζεται σε συγκεκριμένη θητεία πρακτικής συμμετοχής στα κοινωνικά δρώμενα, γράφετε ανοησίες.Το μέγεθος τής επισκεψιμότητος μιας διαδικτυακής σελίδας δεν μπορεί να αποτελεί το non plus ultra κριτήριο για την δικαίωση ενός ιστολόγου.

Δεν διακατέχομαι από κάποιου είδους αλαζονείας και θα αντέφασκε σε πάσα αυτογνωσία, εάν ισχυριζόμουν, ότι κομίζω γλαύκαν εις Αθήνας. Δόξα τω Θεώ,. υπάρχουν και οι ιστολόγοι, οι οποίοι δεν είναι απλά νοήμονες, αλλά είναι άκρως πνευματώδεις, ώστε κάποια στοιχειώδη ζητήματα να τοποθετούνται στην βάση τών πραγμάτων ως αρμόζει:
Στην πρόσφατη ανάρτησή του υπό τον τίτλο Προς Υπηρεσίες ο καλός μου φίλος και συνεργάτης Εργοδότης Δημοσίων Έργων κατέδειξε ένεκα ποιων δεδομένων τα περί κινδύνου εμφυλίου πολέμου συνιστούν ανοησίες, οι οποίες προωθούνται λόγω αντικοινωνικών σκοπιμοτήτων.
Αυτήν την πραγματικότητα έχει τεκμηριώσει με διεξοδική αναφορά σε εκτενή ανάρτηση στο ιστολόγιο ΕΑΜ Β - Υδροχόος και ο Παναγιώτης Τραϊανού.
Τα περί κινδύνου εμφυλίου πολέμου αποτελούν κουραφέξαλα, που έχουν στόχο τον αποπροσανατολισμό τής κοινωνίας από τα πραγματικά προβλήματα από την εξουσία, η οποία κλίμακώνει σε αυτήν την φάση εντόνως την λεγόμενη "θεωρία των δύο άκρων", όπως ο πνυγμένος πιάνεται από τα μαλλιά. Ότι η εξουσία όμως συνιστά ένα καραφλό ξόανο και ότι μεσοπρόθεσμα θα ηττηθεί από τις υγιείς κοινωνικές δυνάμεις,θα αναπτύξω την συνέχεια.
Η άκριτη αναπαραγωγή αυτού τού κινδύνου από αρκετούς ιστολόγους, υποδηλώνει έλλειψη πολιτικού κριτηρίου και επιπολαιότητα στην προσέγγιση σημαντικότατων ζητημάτων στην βάση διαδικτυακού ακτιβισμού και χειρονακτισμού. Οι παρεναίσεις προς τον λαό "να μην πέσει στην λούμπα τού διχασμού" παρέχουν εν τέλει δυστυχώς επί πλέον επιχειρήματα στούς αρχιτέκτονες τής κοινωνικής μηχανικής, οι οποίοι κινούν τα νήματα πίσω από τον κ. Δένδια, ο οποίος ως κακέκτυπο υποτιθέμενου πατακού, έρχεται με την προταθείσα σκλήρυνση τού νομοθετικού υποκοπάνου να σώσει δήθεν τον μέσο ανθρωπάκο από την φασιστική βία και από την κατά Χρύσανθο Λαζαρίδη απειλή, να μάς πιεί ο "σύριζα" το αίμα με το μπουρί (φωτογραφία "ελευθερο""τεκτονικής" χειραψίας μεταξύ των κ. Τσίπρα και Σαμαρά έχω αναρτήσει σε προηγούμενη αναφορά).

Πλην όμως τα όσα έχουν γραφεί ορθώς μέχρι τώρα, ευτυχώς πολλαχόθεν, με στόχο την ορθή ερμηνεία τής εν λόγω δολοφονίας και των περί αυτής κλιμακουμένων, δεν επαρκούν ώστε να αποτιμηθούν στοιχειωδώς και με ρεαλιστικό τρόπο:
- οι εν τέλει προθέσεις τού δολοφόνου και οι λόγοι που τον οδήγησαν στο συγκεκριμένο έγκλημα
- ο σχεδιασμός τής δολοφονίας
- καθώς και οι ηθικοί αυτουργοί,
παρόλον ότι τα γεγονότα ΚΡΑΥΓΑΖΟΥΝ περί αυτών.


2. ΑΣ ΕΠΙΜΕΙΝΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ: ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΜΕΛΕΤΑΜΕ ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΡΘΟΥΡ ΚΟΝΑΝ ΝΤΟΫΛ

Ας εμμείνουμε αρχικώς στα όσα περί τού δολοφόνου ειδησεωγραφικώς μετεδόθησαν:
- Πρόκειται περί ατόμου σαφέστατα ενεργού στα πλαία τού νεοναζιστικού χώρου. Κατά πόσον αυτός διαθέτει κομματική ταυτότητα ή όχι, στο ποσοστό που αυτός γυροφέρνει τούς γκάουλάιτερ τού χώρου και συμμετέχει ενεργώς στις κινητοποιήσεις του, μπορεί να ενδιαφέρει μόνο τον ταμία τού εν λόγω συνδικάτου, όταν πρόκειται να εισπράξει την συνδρομή μέλους.
- Πέραν αυτού όμως, το φαικόπρανον "Χ.Α." ουδόλως είχε προβεί σε δολοφονικές ενέργειες εις βάρος ημεδαπών πολιτών, προ τής εν λόγω δολοφονίας. Προπηλακισμούς εις βάρος ημεδαπών έχει στο ενεργητικό της περισσότερο από αφθόνους αναμφιβόλως, όχι όμως απόπειρες ανθρωποκτονιών ημεδαπών. Οφείλουμε κατά συνέπεια να θέσουμε το ερώτημα, κατά πόσον με την πρόσφατη δολοφονία τού Παύλου Φύσσα ετέθησαν από την ηγεσία τής οργανώσεως αυτής νέοι στόχοι, φυσικής εξοντώσεως ημεδαπών, με στόχο να "ενταθούν" οι μορφές τής φασιστικής "πάλης ενατίον τού συστήματος", ή κατά πόσον πρόκειται για μια δολοφονία εκ προμελέτης, την οποίαν εσχεδίασαν άλλα κέντρα, ευρισκόμενα εκτός τής φαιοκοπράνου ηγεσίας και μη σχετιζόμενα αμέσως με αυτήν.
Δεδομένου, ότι η περίπτωσις ο δράστης να έδρασε μεμονωμένως και άνευ άνωθεν αποφασισθέντος σχεδίου, ενώ στον χώρο ευρίσκονται τριάντα περίπου μελανοχίτονες, οπλισμένοι με ρόπαλα, κατσαβίδια και λοστάρια και ικανός αριθμός αστυνομικών, πρέπει να αποκλεισθεί.

Ως η ομολογία πρώην τραμπούκικου στελέχους τού εγκλήματικού αυτού συνδικάτου σε πρόσφατο δημοσίευμα τής εφημερίδος "ΕΘΝΟΣ" αποκαλείπτει διεξοδικώς, οι εξορμήσεις τών ταγμάτων εφόδου τού εν λόγω συνδικάτου είναι ΠΛΗΡΩΣ προσχεδιασμένες και εν λεπτομερεία ελεγχόμενες. Οι τραμπούκοι της μπορεί να εμφανίζονται ως δήθεν "αγανακτισμένοι πολίτες", οι οποίοι βρίσκονται δήθεν μονίμως "εν βρασμώ ψυχής", με αποτέλεσμα να υφίσταται μόνιμος κίνδυνος να "παρεκτραπούν" ακατασχέτως, επικαλούμενοι το ακαταλόγιστον τών κοινωνικώς και εθνικώς βαρέως αδικιθέντων. Πλην ομως, δεν είναι μόνον οι στολές παραλλαγής και το μέλαν χρώμα στα μπλουζάκια εν είδει μελαχειτόνων, τα οποία αποκαλύπτουν τον υπάρχοντα χαρακτήρα παραστρατιωτικής οργανώσεως, τον οποίον υπέχει ο εκάστοτε κεντρικός πυρήνας των ομάδων εφόδου, περί τού οποίου αναπτύσσεται και υπό τις εντολές τού οποίου δρα ο λοιπός συρφετός τών μελών και οπαδών. Τόσο ο Τζων Φόρστερ στο έργο του "Ο Φανατικός", όσο και ο Γουστάβος Λεμπόν στο έργο του "Η Ψυχολογία τής Μάζας" έχουν καταδείξει, ότι το βασικό χαρακτηριστικό αυτών που μετέχουν σε τέτοιου χαρακτήρος ομάδες - ανεξαρτήτως πολιτικής χροιάς - είναι η αποποίηση τής προσωπικής ευθύνης και η επικάλυψη τής πρακτκής τους από την απρόσωπο "ευθύνη" τής "ιδεολογίας" τού χώρου στον οποίον ανήκουν. Αυτόν ακριβώς τον στόχο εξυπηρετεί και η άνωθεν επιλογή των στολών, δεσπόζουσα θέση στις οποίες κατέχουν τα εμβλήματα, ως σύμβολα συλλογικότητος. Κατά συνέπεια πρόκειται περί πλήρως πειθαρχημένων παραστρατιωτικών τμημάτων, τα οποία ενεργούν βάσει εντολών. Για τούς θεατές των εκάστοτε ασχημωνιών μπορεί να μην καθίσταται πάντοτε ορατή η υπάρχουσα ιεραχία. Κάτι ανάλογο θα μπορούσε εξάλλου να επιφέρει και βαρειές ποινικές ευθύνες, σε όσους πραγματικά φέρουν τις μεγαλύτερες εξ αυτών. Οι δρώντες και συνεργοί όμως γνωρίζουν σαφώς, ποιοί ηγούνται και καθοδηγούν. Το όλο σκηνικό βεβαίως καλείται να υποδηλώνει τα ακριβώς αντίθετα: Ότι πρόκειται δηλαδή για μπουλούκι ανυποδύτων, όπου το ατομικό μένος καθοδηγεί πάσα ένα κεχωρισμένως, ο οποίος συμμετέχει στην βάση τής παρέας ομοϊδεατών. Αυτό όμως που ενώνει, πέραν τής όποιας υποτιθεμένης "ιδεολογίας" τις εν λόγω ομάδες, είναι η αυστηρή παραστρατιωτική δομή, η οποία χαρακτηρίζεται από σαφέστατη διανομή ρόλων και αυστηρά κάθετη οργάνωση.

Από την άλλη μεριά όμως,  η φαικόπρανος δεν παύει να δρα και να λειτουργεί ως υποτιθέμενο "κοινοβουλευτικό" κόμμα. Το γεγονός, ότι ο άρρειος πάγος ανεγνώρισε,  ότι η δομή και η λειτουργία τού εν λόγω κόμματος ανταποκρίνεται στις συνταγματικές επιταγές, αποτελεί σαφέστατο δείγμα τού πόσο σέβονται τις αρχές τής δημοκρατίας, όχι μόνο οι ανώτατοι, αλλά οι πλείστοι των δικαστικών "λειτουργών" εν Ελλάδι. Βέβαίως πάς εξ αυτών θα μπορούσε να προβάλλει το επιχείρημα, ότι στην υποτιθεμένως "δημοκρατική" και πολιτικώς "προηγμένη" Ευρώπη ισχύουν χειρότερα έκτροπα από αυτά στο προτεκτοράτο τής Ψωροκώσταινας. Όταν προ έτων ο υπουγός εσωτερικών τής ομοσπονδιακής "δημοκρατίας" τής γερμανίας Otto Schilly κατέθεσε στο ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο αυτής τής χώρας καταγγελία για την απαγόρευση τού γερμανικού νεοναζιστικού κόμματος NPD, η αίτηση αυτή απορρίφθηκε από το εν λόγω δικαστήριο, με την ένσταση, ότι στην ανώτατη ηγετική βαθμίδα τού νεοναζιστικού κόμματος συμμετέχουν πολλοί πράκτορες τής Υπηρεσίας "Προστασίας" "Συντάγματος". Άρα το νεοναζιστικό κόμμα γερμανίας δεν είναι καθόλου νεοναζιστικό, αλλά κόμμα-μαϊμού, ελεγχόμενο από το υπουργείο εσωτερικών, τού οποίου προΐσταται  ο μηνύσας, ως εξέχον μάλιστα μέλος τής εβραϊκής συναγωγής.

Είτε το θέλουμε όμως, είτε όχι, η φαιοκόπρανος δεν ανεγνωρίσθη απλώς ως νόμιμον βάσει τής ισχυούσης καθεστωτικής νομοθεσίας κόμμα, αλλά εισήλθε μετά από τις προηγούμενες εκλογές και στην βουλή. Κατά πόσο έλαβε πράγματι τίς ψήφους, οι οποίες μετά των εκλογών τής κατεχωρήθησαν, μπορεί να γίνει μόνο πιστευτό από όσους θεωρούν, ότι στα κυνοβουλευτικά κράτη οι κυβερνήσεις καθορίζονται από τίς ψήφους που ρίχνονται στις κάλπες. Όμως δεν μπορεί να γίνει σε καμμία περίπτωση πιστευτό, ότι ένα κόμμα έλαβε το 10% των ψήφων, εάν αυτό δεν διαθέτει μια πραγματική επηροή τής τάξεως τού 2,5 με 3%. Και σήμερα που η δύναμη αυτού τού κόμματος εμφανίζεται αναμφιβόλως ανοδική, δεν μπορεί αυτό το κόμμα να μην διαθέτει μια επηροή τής τάξεως τού 4,0% με 4,5%. Δεδομένο, που παρέχει την δυνατότητα στα μαγειρία των υποτιθέμενων "δημοσκόπων" να το εμφανίζουν προσφάτως με επηροή γύρω στο 15%, ώστε να εξυπηρετηθούν οι μνημονιακοί σχεδιασμοί τού συστήματος. ΑΡΑ ΣΕ ΒΑΣΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΜΟΝΟ ΑΝΟΔΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΜΕΝΕΙ Η "Χ.Α." ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΜΑΓΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΠΡΟΩΘΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΩΣ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ ΔΕΚΑΝΙΚΙ.

- Από την άλλη μεταδίδεται ειδησεογραφικώς, ότι ο δολοφόνος είναι νυμφευμένος και πατήρ ενός τέκνου. Επί πλέον διαθέτει και ιδιωτικό αυτοκίνητο. Γεγονός, που δηλώνει ότι διάγει εντός ομαλών οικογιανεικών πλαισίων και ότι τα οικονομικά του - καίτοι παρουσιάζεται ως άνεργος - δεν είναι καθόλου οικτρά, ως ιδικτήτης ιδωτικού αυτοκινήτου, εν μέσω οικονομικής κρίσεως. Διότι εάν πεινούσε, θα επώλη το αυτκίνητό του, δια να μπορέσει να προμηθευθεί τρόφιμα. Με άλλα λόγια, διαπιστώνουμε, ότι πρόκειται περί οικογενειάρχου, ο οποίος μπορεί και την βγάζει στούς σημερινούς χαλαιπούς καιρούς, όπου άλλοι στερούνται όχι μόνον ιδωτικού αυτοκινήτου, αλλά ψάχνουν για τρόφιμα στούς κάδους απορριμάτων.

Στην περίπτωση δολοφονίας το πρώτο ερώτημα το οποίον ωφείλει να θέσει από εγκληματολογικής πλευράς η κοινή γνώμη - στο ποσοστό μάλιστα που αυτή απειλείται από ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου, ως διαδίδουν κάποιοι λαλίστατοι - είναι το QUI BONO?, ποιος δηλαδή οφελείται από τον φόνο;

Για τον καθένα, όστις διαθέτει στοιχειώδη νομωσύνη, καθίσταται κατανοητόν, ότι ούτε ο δράστης, ούτε ο πολιτικός χώρος στον οποίον αναμφιβόλως αυτός εντάσσεται ενεργώς, μπορεί να αντλεί τα παραμικρά πρακτικά, ιδεολογικά, πολιτικά, εκλογικά, ψυχολογικά, ή άλλους είδους οφέλη από την συγκεκριμένη δολοφονία.

ΑΡΑ Ο ΔΡΑΣΤΗΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΕΔΡΑΣΕ ΜΕ ΣΩΑ ΤΑ ΦΡΕΝΑ ΚΑΙ ΕΚΟΥΣΙΩΣ 

ΚΑΙ 

ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΗΓΕΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΤΗΣ "Χ.Α." ΑΡΑ Η "Χ.Α." ΟΥΔΟΛΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΕΧΕΙ ΡΟΛΟ ΗΘΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥΡΓΟΥ ΣΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΓΚΛΗΜΑ.

Είμαι ο τελευταίος που θα μπορούσε να συμπαθεί την φαικόπρανο. Την απέχθειά μου προς τον συγκεκριμένο χώρο έχω πολλαπλώς εκφράσσει. Ούτε και αντιλαμβάνομαι τον ρόλο μου ως αυτόκλητο συνήγορο τύπων τού πολιτικού υποκόσμου.

ΟΜΩΣ ΕΑΝ ΑΠΟΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΑΥΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" ΚΑΙ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΔΡΑΣΤΗΣ ΕΔΡΑΣΕ ΑΥΤΟΒΟΥΛΩΣ ΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑΣΑΝ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ.
 ΜΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΑΙΤΙΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΟΠΛΙΣΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΡΥΜΜΕΝΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΕ ΠΡΟΦΑΣΗ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΩΝ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΜΟΝΑΔΕΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΗΣ BLACKWATER ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΘΩΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ.
ΔΙΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΗ "Χ. Α." ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟΥΣ ΚΥΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥΣ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ" ΤΟΥ ΔΗΘΕΝ "ΜΕΣΑΙΟΥ ΧΩΡΟΥ", ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ, ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΜΕΝΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ, ΤΗΝ ΕΚΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ ΚΟΠΡΙΑΣ, ΤΗΝ ΠΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΤΗΝ ΩΘΗΣΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΟΥΜΕΝΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. 

Μπορεί να γίνεται κατανοητό από την πλευρά τού ανθρώπινου πόνου το αίτημα τού δυστυχή Πατέρα τού Παύλου Φύσσα να εκτελεσθεί ο δράστης. Όμως εάν αυτός μπορούσε να μεταβεί στα ουράνια και να συναντήσει τον υιό του στα πλέον αγνά ανθεστήρια, όπου διάγουν οι αποφασισμένοι αντιφασίστες που υπηρέτησαν την τέχνη, θα άκουγε άλλα. Ο Παύλος θα τού ζητούσε να τιμωρηθούν οι πραγματικοί ένοχοι και φονιάδες. Φονιάδες, που δεν σκότωσαν μόνον τον ίδιο, αλλά χιλιάδες ακόμη αθώους συμπολίτες μας στα πλαίσια τής μνημονιακής και όχι μόνον δολοφονικής πρακτικής. Διότι δεν είναι μόνον οι 6.000 που αυτοκτόνησαν. Πολλές περισσότερες χιλιάδες κλάταραν οργανικά και είδαν τα ραδίκια ανάποδα κάτω από τις συνέπειες της μνημονιακής ταφόπετρας. 
  
Και όσο αφορά αυτήν τούτη την δολοφονία ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΔΡΑΣΤΗΣ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ, με την όποια τρέλλα, μένος, παλλαβομάρα, ή στρεβλή ψυχοσύνθεση.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΑΦΟΡΑΣ ΜΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΥΠΟΥ ΜΚ-ΟΥΛΤΡΑ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΕΜΙΣΕΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΥΠΟΥ ΜΠΡΕΙΒΙΚ, ΣΙΡΧΑΝ ΣΙΡΧΑΝ ΚΑΙ ΡΟΥΠΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΜΕΔΕΠΩΝ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΩΝ ΤΟΥΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΩΣΕΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΝΑΡΚΟΘΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΑΞΗ
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ ΕΓΚΑΘΕΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΩΣ ΕΝΤΟΛΟΔΟΤΕΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΥΚΛΩΜΑΤΩΝ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟΥ ΚΥΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ.

Οι φασίστες, οι τραμπούκοι τής χαφιεδο"αριστεράς", οι μπαχαλάκηδες και οι κάθε είδους δήθεν "θερμόαιμοι" οργίλοι, αναλαμβάνουν ως κοινωνικοί κοπρίτες την χοντρή βρωμοδουλιά. Εάν μεν είναι πληρωμένοι πράκτορες - ως κατά κανόνα συμβαίνει - δηλητηριάζουν επί πληρωμή το κοινωνικό σώμα με το δηλητήριο τής μισαλλοδοξίας, τής προπαγανδίσεως τής βίας, αλλά και τής προβοκατόρικης πρακτικής ανάπτυξης  ενεξέλεγκτης βίας. Εάν μεν είναι απλά ανεγκέφαλοι συνοδοιπόροι, οι λεγόμενοι "χρήσιμοι ηλίθιοι", γίνονται αχθοφόροι τής κοπριάς των προηγουμένων μέσα στα κρανία τους.
Έτσι παρέχουν τα πλαίσια μέσα στα οποία μπορούν να ενεργούν οι υπηρεσίες παρασκευής δολοφόνων. Έστω και εάν δεν ενέχονται οι ίδιοι αμέσως στον επιχειρησιακό σχεδιασμό και την εκτέλεση τού προκείμενου φόνου, δεν παύουν να είναι αυτοί που καθιέρωσαν τον σουγιά ως είδος "πολιτικού επιχειρήματος" και τις ομάδες των κρετίνων με τα κατσαβίδια και τα λοστάρια ως "κίνημα εθνικής - αντιμνημονιακής διαμαρτυρίας".



Μαρτυρία μητέρας για τη Χρυσή Αυγή von Newscaster

Έτσι μπορεί ένας εχέφρων άνθρωπος να κατανοήσει τον λόγο, αγαπητέ αφρικανέ μου φίλε Κασιδιάρη, τον λόγο που σηκωθήκατε πρώτοι από τα έδρανα τής βουλής, όταν πρότεινε ο Δραγασάκης ενός λεπτού σιγή εις μνήμην τού δολοφονηθέντος Παύλου Φύσσα. Εγώ είμαι έτοιμος να αναγνωρίσω χωρίς ενδοιασμούς, ότι αυτή η επιλογή σας ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΗΤΑΝ. Εκείνη την στιγμή κατανοήσατε, εσύ και τα "καλόπαιδα" γύρω σου, ότι σάς την είχαν στήσει, ότι σάς έριξαν στα σκατά.
Όμως, καλέ μου φίλε, όποιος εξεσφενδονίζει σκατά γύρω του, θα έρθει κάποια στιγμή που αυτά θα τον σκεπάσουν.
Και τότε δεν θα βρείτε βοήθεια από πουθενά.
Μόνον κάποιοι, οι οποίοι επιμένουν στην αποκατάσταση τής αλήθειας, που εσείς θεωρείτε μιάσματα, μπορεί να βγουν για να φωνάξουν με το πλήρες θάρρος τής γνώμης: "Όχι αυτήν την φορά δεν σκοτώσατε εσείς".
Όμως σκοτώσατε άλλες φορές. Και το πιο πρόσφορο θύμα για να τού φορτώσουν μια δολοφονία οι επαγγελματίες  και τεχνικοί τού είδους, είσαστε οι βοθρατζήδες τού στιλέτου. Εγώ σαν φίλος σου, θα σού πρότεινα να καθήσεις και να σκεφτείς μερικά πράγματα. Η πώρωση δεν είναι καλός σύμβουλος. Η Ελλάδα, στην οποία μετανάστευσαν οι αφρικανοί προγονοί σου, δεν σού έχει κάνει τίποτε για να ασχημονείς. Οι Έλληνες είμαστε φιλόξενοι άνθρωποι και ανέκαθεν είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε το ψωμί μας με τούς ξένους, που ήλθαν στην χώρα μας με ειρηνικές διαθέσεις. Όμως οι ξένοι, που ήρθαν με διαθέσεις να μάς υποδουλώσουν, οφείλουν να γνωρίζουν, ότι τα πολεμικά φύλα αυτού τού τόπου, μπορεί να είμαστε γενικώς ευγενικοί άνθρωποι, αλλά επάνω στο τσακίρ κέφι τού πολέμου, δεν χαριζόμαστε.
Αυτοί που κλείνουν σχολεία, νοσοκομεία και στρατώνες για να κτίσουν φυλακές και κάτεργα, οφείλουν να γνωρίζουν, ότι ευκολότερα από μια φυλακή κτίζεται ένα νεκροταφείο.


3. ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΣΩΣΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Ότι η "Χ.Α." δεν είχε τον παραμικρό λόγο να οργανώσει και να διαπράξει μια δολοφονία ημεδαπού, έστω κι αν αυτός ήταν αντιφασίστας, ή "στοχοποιημένος", ή οτιδήποτε άλλο προφασίζονται οι παπαγάλοι τού συστήματος, στην φάση που η εκλογική της επηροή ανέρχεται, είναι περισσότερο από ηλίου φαεινότερο. Όπως έδειξαν εξ άλλου οι "σφυγμομετρήσεις", μετά την δολοφονία τού Παύλου Φύσσα, η επηροή της έπεσε κάθετα.

http://vathiprasino.blogspot.de/2013/09/26.html

Να θεωρήσουμε τον Μηχαλολιάκο άπειρο και αφελή, ώστε να διαπράξει τέτοιου είδους ανοησία, βρίσκεται πέραν τού καλού και τού κακού. Οιοσδήποτε δικαιούται να τού καταλογίσει οτιδήποτε επιθυμεί, πλήν απειρίας και αφέλειας. Πρόκειται για αλεπού και άτομο που ήταν χιτλερικός από νεαρότατη ηλικία, τουτέστιν ξεπλυμένος σε όλα τα καλά εκπαιδευτήρια τού συστήματος. Επειδή γνωρίζω εδώ και δεκαετίες τα φασισταριά τής φύτρας τού φασισμού, που είναι η γερμανία, οφείλω να ομολογήσω, ότι τα πρωτοπαλίκαρα τού γερμανικού νεοναζισμού μπροστά στον Μηχαλολιάκο δεν πιάνουν μια. Μπορεί να τον ειρονεύονται πολλοί, εγώ όμως τον θεωρώ πολύ δυνατό παίκτη. Εάν οι εντολοδότες του είχαν αποφασίσει να τον τοποθετήσουν επικεφαλής ενός κόμματος τού "μεσαίου χώρου", αυτός θα είχε κάνει με την λαοπλάνη ικανότητά του θραύση. Κάτι Καμμένοι και δεν συμμαζώνεται θα ήταν καμμένοι από χέρι. Το να μπορέσει κάποιος να επιτύχει για ένα νεοναζιστικό χώρο, που κυνηγάει τον κοσμάκη με τα ρόπαλα στον δρόμο, μια έστω μικρή κοινωνική αποδοχή, ώστε αυτός να μπορεί να βγαίνει και να μιλαέι με αέρα στην τηλεόραση απέναντι στον κάθε κοκοβιό δημοσιογράφο, δεν είναι καθόλου μικρό πράγμα.
Όταν βγαίνει και απειλεί ο Μηχαλολιάκος τούς πάντες, ακόμη και τον πρωθυπουργό, οι απειλές του απευθύνονται κύρια ενάντια στούς εντολοδότες του, οι οποίοι θα μπορούσαν να τον χειρισθούν ως αναλώσιμο ποσότητα, κατά την διάρκεια μιας σημαντικής καμπής τού σχεδιασμού τους. Μήπως ο Γκαίριγκ δεν έγλυφε με το ψωμί το τσίγκινο πιάτο στην φυλακή μετά την δίκη τής Νυρεμβέργης; Και μήπως δεν ήταν οι εντολοδότες τού Γκαίριγκ, αυτοί που τον καταδίκασαν, όταν το σύστημα ξαναφόρεσε τα άσπρα γάντια στην γερμανία;
Η νευρικότητα τού Μηχαλολιάκου φανερώνει, ότι τού την έστησαν στην συγκεκριμένη περίπτωση και αυτός φοβούμενος τα χειρότερα προειδοποιεί απειλώντας, ως άνθρωπος που γνωρίζει πολλά. Στην ουσία όμως αυτά είναι ξεσπάσματα τής πλάκας, εφόσον γνωρίζει καλώς, ότι κατόπιν, αφού ο Καμμένος κάτι ψέλισε για λιντσάρισμα τού Πάχτα, κινδύνεψε να λιντσαριστεί ο ίδιος, από αυτούς που υποτίθεται ότι είναι δήθεν φανατικοί αντίπαλοι τού κάθε πάχτα και κάθε κατεστημένου. Το σύστημα διαθέτει πολλά πλοκάμια και ο κρόνος ως γνωστόν τρώει πολύ ευχάριστα τα παιδιά του.

Εάν θέλετε να μάθετε, πώς σχεδιάστηκε η δολοφονία τού Παύλου Φύσσα, μπορείτε να ρωτήσετε τον Επαμεινώνδα Κορκονέα. Ο Νώντας μπορεί να σάς εξηγήσει με απλά μαθηματικά, πώς μπορεί κάποιος που πυροβολεί στον αέρα στα Εξάρχια, να σκοτώσει κάποιον στην Κομοτηνή. Καθότι ο αλγόριθμος τού Άινσταιν εξηγεί όχι μόνο τα ταξείδια στο χωροχρόνο, αλλά και πώς το πέταγμα μιας πεταλούδας στην Ουγκάντα επηρεάζει τα κρεμμύδια στις φασολάδες τού Πεκίνου.

Όσο αφορά τις σκοπιμότητες τού Ρουπακιά να σκοτώσει στο άψε - σβήσε, στα καλά καθούμενα και άνευ αποχρώντος λόγου, είναι κατανοητότατες. Γιατί να κάθεται με την γυναίκα και το παιδάκι του και να τούς πηγαίνει βόλτα με το αυτοκινητάκι; Δεν είναι καλύτερα να την βγάλει ως βαρυποινήτης στην ψειρού; Εξ άλλου όλοι γνωρίζουμε, ότι τα "σωφρονιστικά καταστήματα" στην Ελλάδα είναι ανώτερα από καλλέγια και ξενοδοχεία αναψυχής. Ζωή και κότα.

Για να μπορέσει κάποιος να κατανοήσει πώς σχεδιάστηκε η δολοφονία τού Φύσσα, φτάνει να εκτιμήσει την πρακτική τής αστυνομίας και τού Υπουργού Δημοσίας "Τάξεως".
Δέκα ζητάδες ήταν στον τόπο τού φονικού, αλλά δεν κούνησαν το δακτυλάκι τους.
Μόνο μια γυναίκα - αστυνομικός τόλμησε να σηκώσει το όπλο και να συλλάβει τον δολοφόνο.

ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΟΜΩΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΤΑΧΘΗ Η ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΔΙΟΤΙ ΠΑΡΕΝΕΒΗ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ.

http://wwwaristofanis.blogspot.de/2013/09/blog-post_1784.html

ΠΟΙΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΟΜΩΣ ΠΑΡΕΝΕΒΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟ;
Η απάντηση στο ερώτημα είναι ηλίου φαεινότερη:
Οι διαταγές που δόθηκαν στούς μοτοσυκλετιστές τής αστυνομίας στον τόπο τού εγκλήματος, συμφώνως προς τον τρόπο που αυτοί συμπεριφέρθησαν, δεν μπορεί να ήταν άλλες από αυτοί να μην παρέμβουν, αλλά να καλύψουν την διαφυγή τού δολοφόνου από πιθανά απρόοπτα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι ο δολοφόνος έφθασε στον τόπο τού εγκλήματος με αυτοκίνητο, ώστε μετά να μπορέσει να διαφύγει αμέσως. Όπως είναι κατανοητός και ο λόγος που πλησίασε το θύμα με την όπισθεν, ώστε να διαφύγει στην συνέχεια χωρίς να χρειστεί να κάνει μανούβρα. Όλα έπρεπε να γίνουν πολύ γρήγορα.
Κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο με το στιλέτο είπε στο θύμα: "Π..... θα σε σκοτώσω".  Πρόκειται για δολοφονία εν ψυχρώ εκ προμελέτης.

Όμως την "δουλειά" τούς την χάλασε μια γυναίκα αστυνομικός.
Μια γυναίκα που είχε συνείδηση.
Μια γυναίκα τουτέστιν που είχε τσουτσούνι.
Και τέτοια τσουτσούνια εγώ τα προσκυνάω.

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο έπρεπε να υποστεί αυτή η γυναίκα διώξεις.
Ώστε να μπορούν να ισχυριστούν οι εντολοδότες τού Ρουπακιά απέναντί του, ότι τα πράγματα είχαν σχεδιαστεί διαφορετικά και ότι αυτή "χάλασε" την δουλειά. Προσθέτοντας, ότι αυτός δεν χρειάζεται να ανησυχεί και ότι σύντομα αυτοί θα φροντίσουν να αποφυλακιστεί.
Μήπως οι δολοφόνοι τού νεαρού στο λεοφορείο, οδηγός και ελεγκτής, δεν κυκλοφορούν ελεύθεροι; Σε ποιον καίγεται πια καρφί γι αυτούς;

Κάθε τίμιος εισαγγελεύς, που δεν είναι πράκτωρ και ενεργούμενος από τούς ηθικούς αυτουργούς τής δολοφονίας, οφείλει να εξετάσει κατά πόσο οι ζητάδες στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν επέδειξαν απλά εγκληματική αμέλεια με την παράλληψη καθήκοντος συνδρομής σε πρόσωπο τού οποίου η ζωή απειλείτο, αλλά κατά πόσο αυτοί ήσαν ως συνεργοί ενταγμένοι στον σχεδιασμό τού εγκλήματος.

Τα υπόλοιπα τα είπε η αστυνομία στις ανακοινώσεις της:
"Ο Ρουπακιάς ήταν μεν χρυσαυγίτης αλλά προήρχετο από το ΚΚΕ".
Η θεωρία των δυο άκρων στην πλέον ρυπαρή της διαστροφή.

Και φυσικά για όλα ευθύνεται, σύμφωνα προς τις δηλώσεις τής αστυνομίας, η "ευρισκόμενη εκτός κοινοβουλευτικού τόξου" "Χ.Α.". "Τα κινητά" λέει "μίλησαν. Πριν το φονικό τηλεφώνησε ο λαγός στον σκατζόχηρο και η κότα στην κουκουβάγια, που είχε στήσει φωλιά απέναντι από τα γραφεία της "Χ.Α. "".
Ξεχνούν όμως να ομολογήσουν το βασικότερο:
Ότι σε αυτές τις περιπτώσεις τηλεφωνάει στον υποψήφιο δολοφόνο κάποιος φαινομενικά άσχετος, από την υπηρεσία παρασκευής δολοφόνων. Για να τού ψιθυρίσει την κωδική λέξη, η οποία έχει διοχετευθεί δια ψυχοτρονικών μεθόδων στο ασυνείδητο, ώστε να απελευθερωθεί η εντολή τού φόνου στα εγκεφαλικά κέντρα.
Και άντε μετά Λαγέ μου να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας.
Όμως, όπως λέει η παροιμία: "Λαγός την σβάστικα έτριβε, κακό τού κεφαλιού του". 

ΗΔΗ Η ΠΑΡΑΚΟΛΛΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΧΕΙ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΘΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΙΝΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ ΩΣ ΤΡΟΜΟΚΛΡΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΟΣ ΟΙ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΟΥ ΧΩΡΟΥ";
ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ" ΚΑΙ "ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΛΑΙΚΗ ΘΕΛΗΣΗ";

Κατά την γνώμη μου, δίπλα στην απροσμέτρητη ρυπαρότητα τής εξουσίας μετρούν και κάποια άλλα πράγματα, που αφορούν την ίδια την κοινωνία.
Κανένας από τούς ταξιτζήδες που τούς ζητήθηκε δεν σταμάτησαν για να μεταφέρουν τον αιμόφυρτο Παύλο, μέχρι να φθάσει μετά από μισή ώρα το ασθενοφόρο, ώστε να μην λερωθεί με αίματα το ταξί.
Όταν το 1971 έκανα σήμα κρατώντας ένα αιμόφυρτο άνθρωπο, ο οποίος ξεψύχησε την επόμενη ημέρα, στο πρώτο ταξί που περνούσε, ο οδηγός σταμάτησε αμέσως και επιβιβαστήκαμε. Το ταξί είχε γεμίσει αίμα. Όταν φθάσαμε στο νοσοκομείο ρώτησα τον οδηγό πόσο κόστιζε το κόμιστρο για να πληρώσω. Τότε αυτός μού απάντησε: "Δεν πειράζει, πληρώνεις την άλλη φορά, αγόρι μου".

Δεν υπάρχει αμφοβολία, ότι ένα μεγάλο μέρος τής κοινωνίας έχει ήδη σαπίσει. Δεν είναι μόνο οι ευρισκόμενοι επάνω σάπιοι. Το σαράκι τους πλέον μας διαχαίει.

Όμως αναλογιζόμενος την φωτογραφία τής κοπέλας τού Παύλου, που τον αγκάλιαζε την ώρα που αυτός ξεψυχούσε, ώστε να δώσει τουλάχιστον κατευόδιο  σε μια ευγενική ψυχή, την στιγμή που αυτή ξεκινούσε το ταξείδι της για τον ουρανό, καθώς και την γενναία αστυνομικό, η οποία αψηφώντας τις άνωθεν εντολές συνέλαβε τον δράστη, γνωρίζω ότι αυτή η Γης έχει μέλλον.

Η εξουσία είναι υπόθεση τών θέσει νεκρών, οι οποίοι άβουλα σύρονται πίσω από τις εντολές της.
Αυτοί, οι οποίοι απειλούν την όποια καταρρακωμένη νομιμότητα πριν από οποιονδήποτε άλλον, δεν είναι τελικά τα ακραία δεκανίκια τού συστήματος, αλλά ο φασιστικός κορμός του, τα δήθεν "δημοκρατικά" κόμματα του υποτιθέμενου "μεσαίου χώρου". Σε αυτά έχουν στήσει καρέκλες τα αέναα φασισταριά, τα οποία στην μια φάση χαμελαιωνίζουν ως εγκάθετοι ξένων πρεσβειών στην συντονιστική επιτροπή καταλήψεως τού Πολυτεχνείου και στην επόμενη δίνουν "μαθηματα" συντηρητισμού και "αξιοπρέπειας" από τις κεντρικές επιτροπές και τούς κυβερνητικούς θώκους των κομμάτων τής κλεπτοκρατίας και ραγδαίας αποδομήσεως τής χώρας. 

Εξ όσων εξετέθησαν προηγουμένως καθίσταται κατανοητόν, ότι ούτε η ηθική αυτουργία, ούτε ο σχεδιασμός, ούτε η εκτέλεσις τής εν λόγω δολοφονίας δύναται να αποδοθεί εις τούς ιθύνοντας τής "Χ.Α.". Η δολοφονία συνετελέσθει τη παρουσία ομάδος προπηλακισμού της "Χ.Α." και ο δράστης ήτο ενεργόν εκ των πραγμάτων μέλος αυτής τής οργανώσεως, με στόχο να αποδοθεί το έγκλημα σκοπίμως εις αυτήν την όργάνωση. Ο δράστης έδρασε ως εν υπνώσει ψυχοτρονικός δολοφόνος - "sleeper" - παρασκευασθείς από συνεργία πλύσεως εγκεφάλου μυστικών υπηρεσιών. Τελικός στόχος ήτο η αναβίωσης τής "θεωρίας των δύο άκρων" με σκοπό τον κλιμακούμενο βάναυσο εκφασισμό τού ποινικού κώδικος για την δήθεν αντιμετώπιση των "άκρων". Ούτως ώστε να υπάρχει νομική πλατφόρμα για την σφαγή διαμαρτυρόμενων πολιτών κατά το αναμενόμενα επερχόμενο δρυμή κύμα διαμαρτυριών εναντίον τού σχεδιασθέντος νέου μνημονίου, με εκτελεστικό όργανο αλλοδαπές εταιρίες διεκπεραιώσεως μαζικών δολοφονιών. Για να μπορέσει να λειτουργήσει καλύτερα η προπαγάνδα των "δυο άκρων", ο δράστης έπρεπε να είναι ταυτοχρόνος εν μέρει φασίστας και εν μέρει κομμουνιστής. Αυτό απεδείχθει βεβαίως πλήρως επιτεύξιμο στην εποχή τής τεχνητής τροποποιήσεως τού γενετικού κώδικος, όπου κατσκευάζονται πρόβατα με πόδια κότας και ουρά ποντικού. Μια αστυνομία, η οποία έχει αλλωθεί πλήρως από ξένες μυστικές υπηρεσίες, σε συνεργασία με ένα πολιτικό προσωπικό, το οποίο έχει επιλέξει την προώθηση συμφεόντων ξένων χωρών εις βάρος των συμφερόντων τού τόπου, μπόρεσε άνετα να κατασκευάσει ένα δράστη με χρυσαυγίτικο παρόν και κουκουέδικο παρελθόν. Ή άλλως πως: Στις δυο οδοντόκρεμες που αγοράζετε η μια είναι δώρο. Αρκεί να μην έχετε δόντια, πλην τού κυνόδοντα βρικολάκων.
 


Η ιστορική ανάλυσις όμως τεκμηριώνει, ότι τα φασιστικά καθεστώτα είναι καθεστώτα εκτάκτου ανάγκης και ως εκ τούτου συχνότατα αποδεικνύονται βραχύβια.
Η κοινωνία καλείται να επιλέξει μεταξύ των ρύπων τής εξουσίας και τού καθαρού αέρος τής ελευθερίας.

Πιστεύω στον Μεταάνθρωπο. Τον βλέπω να καταφθάνει ακάθεκτος.
Επιμένουμε και θα νικήσουμε. Αυτήν την φορά για πάντοτε.

"Φαντασίες κάποιου αρρωστημένου", θα ισχυριστούν πάλι.
Όμως κάποιοι κατανοούν. Και αυτοί γίνονται ολοένα και περισσότεροι.

ΟΥΙΣΚΥ Ή ΞΥΝΟΓΑΛΟ; ΡΟΦΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΒΛΑΧΑΔΕΡΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΞΟΦΛΗΜΕΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

1. ΚΑΜΠΑΡΕ, ΜΠΑΡ, Ή ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ;

Ο Μπάρμαν με κοίταξε με ένα βλέμμα απογοήτευσης. Σχεδόν βαθιάς περιφρόνησης θα τόλμαγα να πώ.
"Μπαγάσα, μού το έχεις κάνεις το μαγαζί κοτέτσι" μού πέταξε, σκουπίζοντας ένα ποτήρι, θέλοντας να μού δείξει, ότι επάνω μου κόλλαγαν τόνοι ρύπων, ενώ δεν διέθετα ούτε ένα ίχνος κρύσταλλου. "Έρχεσαι σε ένα μαγαζί περιωπής και παραγγέλνεις μόνο λεμονάδες".
"Αφού γνωρίζεις ότι δεν πίνω αλκοόλ, ρε Μπάρακ", τού απάντησα. "Άσε που αφήνεις σαπουνάδες στα ποτήρια... Αυτό νομίζεις ότι δίνει την ιδιαίτερη γεύση στο νοθευμένο ουίσκυ που τούς πουλάς";
Αυτή την φορά το βλέμμα τού μπάρμαν σκοτείνιασε τελείως. Νόμιζε ότι αποκάλυπτα το μεγάλο μυστικό του, ενώ το ήξεραν όλοι οι αργόσχολοι που συχνάζουν εδώ.
"Ναι ρε μαγκίτη, τούς σερβίρω μπόμπες, γιατί όλοι αυτοί κατασκευάζουν κρυφά όπλα μαζικής καταστροφής" είπε με ένα άθλιο ύφος, που θα έκανε και την γιαγιά του να κουνάει με απογοήτευση το κεφάλι της για τις μειωμένες του υποκριτικές ικανότητες.
Χαμογέλασα.
Εκείνος με κοίταξε εξοργισμένος. "Φταίω εγώ που σε σερβίρω λεμονάδες και είμαι υποχρεωμένος από πάνω να ακούω και τον πόνο σου, αντί να σε πετάξω έξω με τις κλωτσιές".
"Δεν βλέπω να είσαι στα κέφια σου", τού έριξα σπόντα. "Δεν μπορεί να ρουφάμε όλοι διμεθίλτρυπταμίνη, εδώ μέσα. Μήπως σού την σπάσανε πάλι εκείνοι οι Ρωσοπόντιοι;".
"Εάν εννοείς το τζάμπα μαγκάκι τον Βλαδίμιρο, αυτός άμα κάνει ανάταση δεν μπορεί να φτάσει ούτε τον αφαλό μου", είπε με απαξίωση.
"Αφού το μαγαζί σου είναι υπερχρεωμένο", τον προκάλεσα. "Τι τσαμπουκά μάς πουλάς. Εάν δεν έκανες λαθρεμπόριο όπλων και ναρκωτικών, δεν θα μάζευες ούτε για το νοίκι".
"Πάλι τα παραμύθια από αυτό το ρεμάλι τον Όργουελ θα ξεκινήσεις να μού αραδιάζεις;" μού είπε άγρια, χτυπώντας το χέρι του απάνω στην λαμαρίνα τού πάγκου, που ήταν τοποθετημένα τα ποτήρια.
"Σού τα έλεγε, ναί ή όχι; Και επειδή στα έλεγε το 1984, νόμιζες ότι σού τα έλεγε για τότε; Για σήμερα σού τα έλεγε, αλλά πού να χωρέσουν αυτά στο κεφάλι σου", απάντησα.
"Υποτιμάς την νοημωσύνη μου, επειδή είμαι μαύρος ρε. Ένας ρατσίστας είσαι και μισός" κατάγγειλε με καταφάνερα ψεύτικο ύφος θλίψης. "Ακόμη και ο Μηχαλολιάκος ρε, στο ξενοδοχείο που είναι ιδιοκτήτης, μαύρες καλλονές εκδίδονται εκεί, ρε.. Για υπηρέτες μάς αποδεχόσαστε. Μην δείτε όμως μαύρο να προκόψει. Να γίνει μπάρμαν, να ανοίξει μαγαζί. Αμέσως ξεκινάτε να κατακρίνετε".
"Στα έλεγε ρε ο Όργουελ, ή δεν στα έλεγε; Στο τέλος θα μείνουν μόνο τρία μαγαζιά σε ολόκληρο το δρόμο. Οι δυο θα το παίζουν δήθεν ανταγωνιστές και το τρίτο θα το έχουν μόνο για να ρίχνουν σφαλιάρες στούς θαμώνες εκεί μέσα. Μόνο για μηχανή τού κιμά", τού είπα.
"Εννοείς εκείνα τα μεμέτια, που τούς κλέβουμε τα λάδια και τούς πληρώνουμε με κουρελόχαρτα από το φωτοτυπικό; Αφού είναι βλήματα ρε, σηκώνουνε την κελεμπία για να μπορέσουν να αποπατήσουν", απάντησε με το γνωστό του στυλ.
"Ρε Μπάρακ" τού είπα, "δεν χωράει στο άρρωστο κεφάλι σου, ότι ο λογαριασμός δεν βγαίνει με τίποτα, όπως το προχωράς; Εσύ νομίζεις, ότι επειδή πας με την γυναίκα τού μεμέτη στο κρεβάτι, θα καθήσει όλη η οικογένεια να τούς κάνεις το σπίτι λίμπα. Το έχεις παρεξηγήσει το πράμα. Δεν κολλάει στο έτσι".
"Κολλάει και παρακολάει. Δεν είδες την άλλη την Λίβυα, πώς την έλιωσα; Έγινε θύμα μου. Δεν λέω, έχω και την γλύκα, παίρνω καθημερινά την λεμοναδίτσα men sex, που διαφημίζει ο Τράγκας. Εσύ μού ρουφάς κάτι λεμονάδες τής πλάκας, μόνο για να φουσκώνει η κοιλιά σου".
"Ναι ρε Μπάρακ, αλλά δεν καταλαβαίνεις ότι κλείνεις σπίτια, ότι ρημάζεις οικογένειες; Και δεν μπορείς να καταλάβεις, ότι τα πέντε μεμέτια που σε υποστηρίζουν, επειδή σού πουλάνε βιάγκρα, έχουν αρχίσει να την κάνουν με τρόπο, επειδή κατανόησαν ότι στην συνέχεια θα την πέσεις και στην δική τους γυναίκα; Είπαμε, τα τονοτικά είναι καλά, αλλά εσύ έχεις να μπεις σε μπακάλικο δεκαετίες. Μόνο από φαρμακεία ψωνίζεις τρόφιμα", προσπάθησα να τού εξηγήσω. "Έχουν αρχίσει να απομακρύνονται και οι φίλοι σου. Βλέπουν, ότι εκτός από τα γεννητικά σου όργανα δεν λειτουργεί τίποτε άλλο απάνω σου. Δεν λέω τα έχεις στολίσει ωραία με ηλεκτρονικά, χρωματιστά φωτάκια και ψηφιακές χάντρες. Μέρα με την μέρα καταντάς όμως όλο και περισσότερο ρεμάλι. Και αυτή η δουλειά που κάνεις απαιτεί κότσια. Το μπαρ θέλει ορθοστασία. Οι πότες έχουν ανάγκη και το παραμύθιασμα. Έρχονται εδώ για να ξεχάσουν και όχι για να ακούσουν για χιλιοστή φορά τα ίδια και τα ίδια κρυα ανέκδοτα που κοπανάς".
"Φιλαράκι, υποτιμάς πολύ τις χάντρες μου. Ξέρεις τι κρότο κάνουν αυτές; Εμένα στο φινάλε μού φτάνει ο τούρκος, πού έχει εκτόπισμα για αυτό το μαγαζί", είπε σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σπρώξει κάποια σαθρά επιχειρήματα.
"Ποιόν τούρκο εννοείς;" ρώτησα. Αυτόν τον μέθυσο που πλακώνει τα παιδάκια στις πλατείες στο ξύλο και τούς σπάει τα κεφάλια, ή το άλλο χοντροκέφαλο κοίτος, που το παίζει δόκτορας τής ανοησίας";
"Ποιο κοίτος, ρε;" μου απάντησε με ύφος ψεύτικου θριάμβου. "Τον τούρκογλου εννοώ. Ξέρεις πόσο αλκοόλ μπορεί να ρουφίξει ένας τόφαλος, όταν ο εγκέφαλός του επιπλέι σε μια λίμνη λίπους; Αυτουνού για δυο μπύρες, τού τα έχω πάρει όλα. Σπίτι, περιουσία, μέλλον. Και με γλύφει κι από πάνω".
"Καλά και δεν λυπάσαι καθόλου τα παιδάκια του, ρε;" ρώτησα
"Ποιά, τα 520 που λένε ότι εξαφανιστήκανε δήθεν από ίδρυμα; Είσαι στα καλά σου ρε άσχετε; Πήγαινε εσύ να σερβίρεις μπύρα σε αυτούς που έχουν συνηθίσει να πίνουν άλλα και εάν δεν στην ρίξουν στην μάπα, μετά έλα εδώ να κελαϊδάς. Ξέρεις ποιο είναι το πιο σκληρό ναρκωτικό; Νομίζεις ότι είναι η πρέζα; Εγώ είμαι μπάρμαν. Δεν είμαι δήθεν ιστολόγος τής κακιάς ώρας. Κατάλαβες γιατί έχεις χάσει από χέρι; Τί μπορείς να κάνεις ρε; Κατέβα και συ σε απεργία πείνας μαζί την Γιαταγάνα. Ξέρεις από πότε υπάρχουν αυτά; Και ξέρεις τι διαφορετικούς μανδύες έχουν φορέσει; Και μετά μού τσαμπουνάς βλακείες για μασωνίες, σιωνιστές και δυο αβγά τουρκίας. Οι καλύτεροί σου φίλοι κρύβονται πίσω από αυτά, ρε κορόιδο. Δεν έχεις καταλάβει ακόμα, ότι όλοι αυτοί που μια ζωή καταγγέλεις, δεν είναι παρά ένα στημένο αντίπαλο δέος για να κρύβονται από πίσω τους τα φιλαράκια σου; Κούνια που σε κούναγε. Οι μποτίλιες που έχω στα ράφια, έχουν πιο πολύ μυαλό από σένα. Άκου Μποτίλια στο Πέλαγος! Σκατά στο πέλαγος, ρε. Να σού βάλω μια λεμονάδα ακόμη, ή μήπως την θέλεις στην μποτίλια;" είπε, δείχνοντάς μου την πατσαβούρα, που καθάριζει τον πάγκο.
"Τι έγινε, ξεσάλωσες επειδή χάλασε η συνταγή, που δεν μπορείς να κάνεις θερινό το δίπλα μαγαζί;" ρώτησα.
"Ακου να δεις αγοράκι", ξεκίνησε να λέει με στόμφο, "αυτό το μαγαζί μπορεί να γράφει μπαρ στην ταμπέλα, αλλά γνωρίζεις πολύ καλά ότι είναι σκυλάδικο. Άμα λάχει τα σπάμε, τα κάνουμε όλα λίμπα, για να έρθουμε στο τσακίρ κέφι. Δεν πρόκειται να μείνει τίποτε όρθιο. Πίνε εσύ λεμονάδα και διασκέδαζε με την αφέλειά σου. Νομίζετε ότι μού την βγήκατε, επειδή πέρασε για μισή ώρα ο Βλαδίμιρος από εδώ και λέτε ότι πούλησε τσαμπουκά. Μού το παίζεις και αστρολόγος, βλήτο. Αφού ξέρεις, ότι το πατρντί ξεκίνησε όταν μπήκε ο Ουρανός στον Κριό. Και τώρα έφερε τετράγωνο με το Πλούτονα στον Αιγόκερω . Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Και μετά πανιγυρίζεις. Λες ότι θα μού πάρετε και τα σώβρακα. Πίσω όμως έχει η αχλάδα την ουρά. Περίμενε μέχρι το τέλος τού Οκτωβρίου, που θα γίνει το τετράγωνο ακριβές".
"Εμένα όμως αυτό το τετράγωνο με σταυρώνει", τού απάντησα. "Δες το ωροσκόπιό μου".
"Τόσο το καλύτερο" είπε. "Θα φάει η μούρη σας χώμα. Πραγματική μποτίλια κατάντησες μετά την δέκατη λεμονάδα. Να σού κολήσω μια ετικέττα τής Σουέπς στην μάπα;"
"Ρε Μπάρακ" τού είπα, "αρκετοί είναι αυτοί πού έχουν καταλάβει, ότι η κραιπάλη σύντομα ρίχνει τούς άσωτους στο καναβάτσο. Αφού αυτά γίνονται για να μην πορείς να πάρεις τα πόδια σου, ώστε να αναλάβει το μαγαζί η κινέζικη μαφία προσεχώς" είπα.
"Και σένα τι σε ενοχλεί;", ρώτησε. "Τα παντακόσια είκοσι, ή τα πέντε δις διακόσια εκατομμύρια; Δεν έχεις καταλάβει, ότι οι πιο ωραίοι ουρακοτάγκοι είναι οι καραφλοί σαν την πάρτη σου;..."
"Γιατί τόση κακία;" ρώτησα.
Εσύ βλαχαδερό μου νομίζεις, ότι τα μπαρ υπάρχουν για να σερβίρουν αλκοόλ. Δεν είναι όμως ζήτημα κακίας. Είναι θέμα επιβίωσης. Εάν οι κρυφοί μου πελάτες δεν πιούν αυτό το κόκκινο πετιμέζι
που τους φτιάχνει, θα τα τινάξουν. Γιατί είναι σκιές, ρε. Σκιές ακόμη πριν ξεκινήσει αυτό που εσείς, οι δήθεν ξεμέθυστοι ονομάζετε ιστορία. Αλλά εσείς βρισκόσαστε σε χειρότερο τριπ από εμάς, που είμαστε μόνιμα σουρωμένοι. Γιατί κοιμόσααστε όρθιοι. Γι αυτό γκρεμίζουμε κάθε φορά το κατάστημα πριν ξημερώσει και το ξαναχτίζουμε κάθε αυγή. Για να μην μπορέσετε να δείτε άσπρη μέρα. Δεν έχεις καταλάβει, γιατί σάς σερβίρουμε τζάμπα λεμονάδα εδώ; Μόνο για να φτιάχνετε πετιμέζι. Ή νομίζεις, ότι αξίζετε ένα καλύτερο πεπρωμένο; Τι κάνετε γι αυτό; Εσείς είσαστε χειρότεροι από τούς μεθύστακες, που σάς κουμαντάρουν" μου πέταξε περιφρονητικά.
"Ρε Μπάρακ, το παίζεις γκόμενος, ενώ κυκλοφορούν φήμες ότι είσε ευνούχος", τον κοντράρησα.
"Ρε άπαξ και διαθέτεις ψηφιακές χάντρες μέσα στο παντελόνι" απάντησε "οι άλλοι θα ψάχνουν μόνιμα να βρουν τσίγκινο σωβρακάκι".
Τότε άκουσα ένα ξυπνητήρι να κουδουνίζει.
"Πρέπει να φύγω", είπα. "Σε λίγο ξεκινάω να δουλεύω".
"Ρε πού πάς; Μείνε εδώ. Σε λίγο ξεκινάει ο δεύτερος γύρος, κάτσε να τον δούμε στο CNN" μού πρότεινε.
Σηκώθηκα και προχώρησα προς την πόρτα. Πριν ακόμη χαιρετήσω είδα κάποιον να μπαίνει στο μπαρ.
"Καλώς τον Τάκη τον μπόγια" τον χαιρέτησε ο Μπάρμαν. "Τα σκυλιά στα δώσαμε εχθές. Κάτσε να σε σρβίρω ένα κοκτέιλ βαφομήτη".
"Σκυλιά τέλος" απάντησε κοφτά ο Τάκης. "Από σήμερα μαζεύω τηλεοράσεις. Έγινα παλιατζής και η πραμάτεια εδώ μέσα είναι για τα σκουπίδια".
"Θα πάρεις και συ τις χάντρες μου" απάντησε ο Μπάρμαν.
"Μαζεύω και σάπια κομπολόγια" είπε παλι κοφτά ο Τάκης. "Το δρώμενο τέλος. Καταντήσατε όλοι ρεμάλια εδώ μέσα".
"YES WE CAN" φώναξε με ψεύτικο ύφος ο Μπάρμαν.
Ο Τάκης στραφηκε προς εμένα και μού είπε: "Πού πας, μείνε λίγο ακόμη εδώ, φιλαράκι".
"Πρέπει να φύγω" απάντησα. "Δουλεύω σε εργαστήριο που φτιάχνει περούκες. Όχι για τον μισθό, αλλά από αλληλεγγύη. Και γω φαλακρός είμαι, όπως βλέπεις".
"Βρε κάτσε εδώ, που σού λέω" απάντησε ο Τάκης. "Εάν φύγεις θα χάσεις τα καλύτερα. Σε λίγο οι φαλακροί θα κυκλοφορείτε με τα σώβρακα τού μπάρμαν περασμένα στο κεφάλι".
Τότε φώναξε απεγνωσμένα ο Μπάρμαν: "Ποιο τσογλάνι έβαλε στο τζουκ μποξ το "Πέντε Έλληνες στον Άδη" πάλι; Αφού σάς είπα ότι σιχαίνομαι τον Παπαϊωάνου".
"... και χορεύαν μεθυσμένοι μέχρι και οι κολασμένοι..." τραγουδούσε ο Τάκης, μαζεύοντας κάτι χάντρες με το φαράσι.



2. Ο ΜΑΡΤΙΝΟΣ ΛΟΥΘΗΡΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΑΦΡΑΖΟΝΤΑΙ

Όταν ο Μαρτίνος Λούθηρος μετέφρασε το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο έγραψε:
"Am Anfang war das Wort und das Wort war bei Gott und Gott war das Wort..."
Εάν όμως σκόπευε να μεταφράσει σωστά έπρεπε να γράψει:
ΕΝ ΑΡΧΗΝ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΗΝ ΠΑΡΑ ΤΩ ΘΕΩ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ
Διότι ότι σχετίζεται με την δημιουργία δεν είναι δυνατόν να μεταφρασθεί.
Διότι, όταν ο Θεός Δημιούργησε τον Κόσμο Μίλησε - ΑΡΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΟΜΙΛΕΙ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - Ελληνικά.



Ευχαριστώ το δίκτυο για την αγαστή συνθεωρία και σύμπραξη.

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε.