Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ

Ανωτέρω εικονίζεται η τελευταία επιστολή του Χρήστου Ζαχόπουλου πριν προβεί σε απόπειρα αυτοκτονίας.
Αποτελεί χρέος κάθε υπεύθυνου πολίτου να τη μελετήση σε βάθος.
Πρόκειται για την στερνή υπαρξιακή κραυγή ενός ανθρώπου στο χείλος μιας πολιτικής αβύσσου.
Αδυνατεί να βρή άλλη μέθοδο γραφής από το αίμα του με μία πτώση από τον τέταρτο όροφο για να φτάση αγαπητέ φίλε η ύστατη κραυγή του

ΣΕ ΣΕΝΑ

Ότι πρόκειται να επανέλθω στο θέμα το θεωρώ ιερή υποχρέωση.
Όχι μόνο αλλά και για αυτή την

ΥΣΤΑΤΗ ΚΡΑΥΓΗ

ΕΙΚΟΣΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΛΕΒΓΕΣ ΥΠΟ ΤΗ ΣΗΨΗ (ΣΙΝΕΡΟΜΑΝΤΖΟ)

Ταυτοχρόνως η κυρία με τας καμελίας κλιμάκωνε σιωπηρά σε βάρος του πεντηκονταετούς πλοιάρχου ανταρσία στο Μπαούντι.
Ενώ το σκάφος είχε αποπλεύσει για τη νήσο των θησαυρών, προσάραζε κοντά στο θέρετρο κάποιων κυνηγών κεφαλών, που κόντρα στον Ιούλιο Βερν κάποιοι ηρέσκοντο να τους διανέμουν εγχειρίδια πλοηγήσεως.

ΠΑΡ΄ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΡΑΦΛΟΣ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟΝ ARTHUR CONAN DOYLE

ΚΑΙ ΑΙ ΨΥΧΑΙ ΤΩΝ ΚΟΛΟΝΑΙ ΗΣΑΝ
ΜποΣτοΠελ

Σε εκπομπή ειδήσεων του MEGA προ ολίγων ημερών αναφέρθηκε ότι η τροπή της υπόθεσης Ζαχόπουλου ξεπερνά ακόμη και τη φαντασία της συγγραφέως αστυνομικών μυθιστορημάτων Αγκάθα Κρίστι.
Σεβόμενος την τραγικότητα των δύο αποπειρών αυτοκτονίας, των ως εκ θαύματος διασωθέντων - προς ώρας - θυμάτων αυτού που στη στερνή επιστολή του ο Χρήστος Ζαχόπουλος κατονομάζει ως "ασύδοτα φαινόμενα νεοφασισμού" από πλευράς της "ηθικής κοινωνίας, της κοινωνίας των αγγέλων" (κ. Αγγέλου άκου τα) πέφτοντας "βορά στο στόμα των λεόντων", αλλά σεβόμενος και τις οδυνηρότατες συνέπειες που συνεπάγεται δι΄ ημάς τους υπολοίπους και για ολόκληρη την ανθρωπότητα η εκούσια και προγραμματισμένη καταστροφή των Κοσμικών Κέντρων Δυνάμεως, που αναπρογραμματίζουν ως κοσμικαί κεραίαι τον ελληνικό γενετικό κώδικα DNA - δημιουργηθείσαι βάσει της αρχαίας σοφίας κυρίως εις ΟΛΥΜΠΙΑΝ, ΑΚΡΟΠΟΛΗΝ, ΔΕΛΦΟΥΣ και αλλαχώθεν εις ούτω αποκαλουμένους "προστατευομένους;;;;;;;;!!!!!!!! αρχαιολογικούς χώρους" - όπου καίγονται άμα λάχει και "κάτι δέντρα", δηλώνω ότι προτιμώ τον Άρθουρ Κόναν Ντόυλ.

Πολλά εδιδάδχθην, ας μου επιτραπεί να ισχυριστώ, από τη μελέτη του μυθιστορήματος του ως άνω συγγραφέως με κεντρικόν ήρωα τον Σέρλοκ Χόλμς υπό τον τίτλον "Ο όμιλος των Κοκκινομάλληδων". Ένα πόνημα την μελέτην του οποίου ενθέρμως συνιστώ εις άπαντας τους επισκέπτας της σελίδος.
Διότι ο καλός συγγραφεύς αστυνομικών μυθιστορημάτων δεν είναι απλός παραμυθάς, έχων ως αποκλειστικόν στόχον την τέρψην και ψυχαγωγίαν του αναγνώστου. Αυτό που συνιστά το συγγραφικό μεγαλείο ενός Άρθουρ Κόναν Ντόυλ είναι η βουτιά που κάνει μέσα στη ψυχή του Κάιν, εντρυφών εις τους ψυχοθαλάμους της ανθρωπίνου υπουλίας, διπλοπροσωπίας και μηχανορραφίας, συμβάλων στην ενδοσκόπησιν του βροντερού Θείου ερωτήματος:


- Κάιν διατί εφόνευσες τον αδελφόν σου;

Με δύο λόγια και η υπόθεσις του έργου (στο περίπου και όπως τη θυμάμαι):
Συμπαθής κοκκινομάλλης είχε ένα μαγαζάκι. Παρ΄όλο που οι δουλειές δεν πηγαίνανε καλά, προσέλαβε ένα υπάλληλο για να τακτοποιεί κάποια πράγματα.
Μετά από λίγες ημέρες του παρουσιάστηκε ο υπάλληλος κρατώντας μια εφημερίδα.
"Αφεντικό", του λέει "κοίταξε αυτή την αγγελία, μου φαίνεται ότι είναι για σένα μοναδική ευκαιρία".
Με την αγγελία έψαχνε κάποιος όμιλος κοκκινομάλληδων νέους συνεργάτες, προσφέροντας μια υπέρογκα πλουσιοπάροχη αμοιβή. Μοναδική προϋπόθεση να είναι ο ενδιαφερόμενος κοκκινομάλλης.
Ο κοκκινομάλλης πήρε την εφημερίδα και έφυγε βιαστικός προς τη διεύθυνση του ομίλου.
Στη είσοδο υπήρχε μια μακρυά ουρά από κοκκινομάλληδες, που ήθελαν να παρουσιαστούν για τη θέση.
Μόλις τον αντίκρισε στοιβαγμένο μέσα στην ουρά ο ταξιθέτης του ομίλου αναφώνησε:
- ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΑΛΛΙ. ΤΟ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΑΛΛΙ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΦΙΛΕ ΠΕΡΑΣΕ ΜΠΡΟΣΤΑ. ΠΑΜΕ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ. ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΦΕΥΒΓΑΤΕ. ΤΟ ΜΑΛΛΙ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ.
Ο πρόεδρος έδειξε ένα βαθύ εντυπωσιασμό αντικρίζοντας το μαλλί του φίλου μας.
"- Επί τέλους και ένας με κόκκινο μαλλί αξιώσεων", φώναξε. "- Φίλε προσλαμβάνεσαι αμέσως", του είπε. "- Η αμοιβή σου θα είναι αξιοζήλευτη. Τόσες λίρες την ώρα".
"- Και τι θα κάνω;", ρώτησε ο κοκκινομάλλης.
"- Θα παραμένης κλεισμένος στο γραφείο νούμερο έντεκα από τις δέκα το πρωί μέχρι τις δύο το μεσημέρι και θα αντιγράφης σε λευκά χαρτιά τον τηλεφωνικό κατάλογο του Λονδίνου", απάντησε ο πρόεδρος. "- Θέλω όμως καθαρά γράμματα και οι μουτζούρες με εξοργίζουν" συμπλήρωσε ο πρόεδρος.
Ο κοκκινομάλλης δέχτηκε, τσέπωσε την προκαταβολή και από την επόμενη μέρα παρέμενε έγκλειστος επί τετράωρο στο γραφείο αντιγράφοντας τον τηλεφωνικό κατάλογο.
Την ίδια ώρα ο υπάλληλός του έσκαβε μέσα στο υπόγειο του μαγαζιού του μαζί με τον "πρόεδρο" και τον "ταξιθέτη" μία σήραγγα προς το υπόγειο θησαυροφυλάκιο της τράπεζας που βρισκόταν λίγα μέτρα μακρυά στην απέναντι μεριά του δρόμου.

Για τους φίλους που εξακολουθούν να έχουν απορίες θα επανέλθω...
Αλλά όσοι καταλάβατε τη δουλειά ξαναβάλτε τα γεγονότα στη σειρά και δείτε τα κριτικά γιατί όπως λέμε "φωνάζει ο κλέφτης".
(Απορούσα και για το από που μου κατέβηκε η ιδέα να δημοσιεύσω το "Ανάβαση Στο Μάρμαρο" που φύλαγα είκοσι χρόνια στο σεντούκι).

ΟΣΟ ΑΝΑΠΝΕΩ...

ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΒΡΑΧΟΥ
ΜποΣτοΠελ

Το Μπλογκ παρέμεινε αρκετές εβδομάδες ανενεργό από πλευράς νέων αναρτήσεων.
Κάποιοι επισκέπτες εξακολούθησαν όμως να εισέρχονται υποβάλλοντας έμμεσα διαπιστευτήρια πίστεως στη σελίδα...Φυσικά τους παρακολουθούσα στο μπανεράκι. Ελπίζω όχι από ξιππασμό, αλλά από ανάγκη διατήρησης της σιωπηράς ψηφιακής επικοινωνίας.

Των Χριστουγέννων προηγείται περίοδος Νηστείας. Αποτελεί την κατάθεση καθαρμού από κάποιους που προσμένουν μέσα στην παγωνιά της νύχτας την έλευση του αυτοπροσφερομένου Θεού-Ήρωως. Του Υακύνθου, του Άδωνη, του Ιησού Χριστού. Εκείνης δηλαδή της πλευράς της ανθρωπίνου οντότητος, που οδηγεί δια της αδιαπραγματεύτου προσφοράς εις το Θείον.

Ο βαθμός επισκεψιμότητας ενός Μπλογκ αποτελεί πειρασμό για ακτιβισμό. Ενασχολούμενος το σύντομο διάστημα με τη διαδικασία της σύνθεσης των ευτελών μου αναρτήσεων από την ίδρυση της σελίδας, διαπίστωσα μια αυξανόμενη άνεση σ΄αυτή τη διαδικασία, που είναι τελείως φυσική.
Θεωρώ σκόπιμο να μην την χειρίζομαι στη βάση της σπατάλης - επιτρέψτε μου να πω - απέναντι στους επισκέπτες μου. Διότι πιστεύω ότι βαθμηδόν συγκροτείται ψηφιακή σχέση του κάθε ιστολόγου με τους επισκέπτες.

Μια σχέση που τη θεωρώ ωραία, μια σχέση που προσφέρει τη χαρά της επικοινωνίας. Ιστολόγοι, διαδίκτυο και επισκέπτες συγκροτούν ένα ζωντανό επικοινωνιακό τρίγωνο, ενεργοποιώντας στην οθόνη με το πληκτρολόγιο και το μικρό συνδεμένο τρωκτικό, κάποιους από τους ιμάντες συχνοτήτων που συνδέουν όλα με όλα. Κάποιοι από τους επισκέπτες είναι και αυτοί ιστολόγοι, συνιπτάμενοι στο φλουίδιο της μπλογκόσφαιρας, ενώ κάποιοι άλλοι θα γίνουν στο μέλλον, δωρίζοντας μας την κοινωνία στις ανησυχίες τους.

Βεβαίως ο επισκέπτης αφήνει τα ίχνη του στη σελίδα. Όχι μόνο ως αποτέλεσμα ποσοτικής ή γεωγραφικής ιχνηλασίας. Μετά από κάθε ανάρτηση ακολουθεί η δυνατότητα για σχόλια. Ένα ελεύθερο βήμα για κάθε επισκέπτη να καταθέση ότι θέλει. Σε άλλα ιστολόγια υπάρχει ένας τεράστιος πλούτος σχολιασμών. Αυτό αποτελεί την αυτονόητη παροχή ισοδυναμίας στον επισκέπτη. Η εκούσια ενεργοποίηση της δυνατότητας σχολιασμού από την συντριπτική πλειοψηφία των ιστολόγων, καταγράφει την ομολογία τους ότι η ορθότητα μιας άποψης δεν μπορεί παρά να είναι σχετική και μερική. Η χαρά του διαλόγου είναι αυτή που μας οδηγεί στο να κατανοήσουμε ίσως κάποια πράγματα καλύτερα, καταργώντας εν δυνάμει την καταδίκη του όποιου συμβαλομένου σε παθητικό παραλήπτη. Αυτό αποτελεί μια από τις πλέον ισχυρές δυνατότητες (δίπλα βεβαίως στα ομολογημένα μειονεκτήματα) του διαδικτύου.

Η παρουσία σας στη σελίδα υπήρξε ιδιαίτερα διακριτική. Τα σχόλια, πάντοτε ευπρόσδεκτα, στάθηκαν μέχρι σήμερα η ελάχιστη εξαίρεση. Αυτό νομίζω ότι αποτελεί ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της σελίδας. Στις προσωπικές επαφές που είχα με φίλους επισκέπτες, διαπίστωσα ότι συχνά υπήρχαν απόψεις πέρα από την επικρότηση ή την αποδοχή. Επειδή όμως το φαινόμενο να μην κατατίθενται σχόλια υπήρξε συλλογική αντίδραση, το εκλαμβάνω αντίστοιχα. Όχι βεβαίως στη βάση, ότι οι αναρτήσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιδέχονται σχολιασμό, αλλά σαν μια δική σας, επιτρέψτε μου την έκφραση, "τρυφερή" αντιμετώπιση.

Ένα στοιχείο που θα μπορούσε να οδηγήση ίσως στην παρανόηση μιας προσωποπαγούς αντιμετώπισης των όσων βάζω στην μποτίλια, είναι ότι σ΄αυτή τη σελίδα δεν υπάρχει στήλη παραπομπής σε άλλα ενδιαφέροντα ιστολόγια, ρύθμιση σχεδόν αυτονόητη για τη συντριπτική πλειοψηφία των ιστολόγων. Δηλώνω ότι είμαι φανατικός επισκέπτης όλων των συναδέλφων, έχοντας βεβαίως και κάποιες προτιμήσεις. Η προβληματική που στηρίζει την μπλογκόσφαιρα του "δωρεάν ελάβατε - δωρεάν δότε" αποκαθαρίζει αυτή την επικοινωνιακή διαδικασία από κάθε φτηνή σκοπιμότητα, προσδίδοντας της μια ανεπανάληπτη αγνότητα . Ότι είναι ανιδιοτελές είναι αληθινό. Οι μπλόγκερς καταγράφουμε απλά την επικοινωνιακή μας αγωνία, συχνά με μορφή μαρτυρίας. Έτσι είναι αδύνατο να βρεθή μέτρο και σταθμό, που θα μπορούσε να αξιολογήση την αγωνία του όποιου από εμάς, ως σημαντικότερη της αγωνίας κάποιου άλλου. Είμαστε όλοι μέλη μιας ψηφιακής οικογένειας, που όσο δρούμε ανιδιοτελώς, παραμένουμε αδέλφια, ανεξάρτητα από ιδεολογίες, πεπειθήσεις, ηλικίες, ικανότητες, προσδοκίες, χρώμα ματιών και τα τοιαύτα. Χαίρομαι όταν επισκέπτομαι τα ιστολόγια συναδέλφων, με τους οποίους μπορεί να είμαι ιδεολογικά αντίπαλος, όταν αυτά εκφράζουν ανησυχίες, συναισθήματα, κατάθεση ψυχής.

Αδυνατώ να κάνω κάποια διάκριση. Μπορεί να εντυπωσιάζομαι όταν εισέρχομαι στις "Θεαμαπάτες" του Χρήστου Μόρφου από τη βαθύτατη ενημέρωση που προάγει, η στη σελίδα του Σοφιστή, με την χαριτωμένη αγωνία του. Όμως δεν μπορώ να τις ξεχωρίσω από τη σελίδα μιας δεκαεπτάχρονης ιστολόγας, που ανεβάζει ένα τραγουδάκι του Πουλικάκου, δείχνοντας ότι οι ανησυχίες που είχαμε στα νιάτα μας εξακολουθούν να υπάρχουν ακάθεκτες μέσα στην ψυχή μιας νέας κοπέλας.

Η μόνη προτροπή μπορεί να είναι το σερφάρετε και όπου σας βγάλει ο άνεμος. Μπείτε σε ιστολόγια με συνδέσμους και από δένδρο σε δένδρο απολαύστε τους κλάδους. Η γοητεία της μπλογκόσφαιρας είναι απαράμιλλη. Αυτό αποτελεί ομολογία πίστεως, όσων βιώνουμε συνειδητά το ψηφιακό μας τμήμα, ως αναπόσπαστη περιοχή του εαυτού μας. Εκεί θα βρείτε υλικό υψηλού επιπέδου, σπανίας χάριτος και αφοπλιστικής ειλικρίνειας. Ακόμη και οι ατέλειες, οι αδυναμίες, τα ατοπήματα αποτελούν αφετηρία κριτικής σκέψης. Συνδημιουργήστε μαζί του.

Την περίοδο των Χριστουγέννων μετέβην από την αγία γη του Βερολίνου στην αγία γή της πατρίδος. Όποτε βρίσκομαι στην Αθήνα, περιδιαβαίνω την οδό Διονυσίου Αεροπαγίτου για να αιστανθώ τη δόνηση της Ακροπόλεως.
Κατά την προτελευταία επίσκεψη μου τον προηγούμενο Αύγουστο αιστάνθηκα με βαθιά θλίψη την προερχόμενη από αυτό το Κέντρο Δυνάμεως δόνηση καίρια εξασθενημένη.
Κατά την τελευταία επίσκεψή μου δεν αιστάνθηκα τίποτε πέρα από τη Χαβούζα.

ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ ΣΥΝΤΟΜΑ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΑΡ΄ΟΛΙΓΟΝ ΑΥΤΟΧΕΙΡΕΣ.

ΠΕΡΑΝ ΑΥΤΟΥ ΤΕΛΩ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΒΡΑΧΟΥ...

"Μοιράζω το ψωμί, σας δίνω το παγούρι
στα μάτια σας κοιτάζω και λέω ένα τραγούδι..."
Διονύσης Σαββόπουλος.

ΑΡΙΘΜΟΣ IEΡΟΤΑΤΟΝ ΠΑΝΤΩΝ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ - Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΑΔΕΛΦΙΑ

Από τα στούντιο ROALLING STONES Ιεράς Aναλήψεως Βύρωνος με ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΓΟΥΝΑΡΗ, με τον Ερρίκο τον Ογδοηκοστό Πέμπτο στην κιθάρα - ασματωδό και τον Τζώνη Σερίφη σε σόλο Μαϊμού
τραγουδάμε τα Κάλαντα της Νεφέλης,
ευχόμαστε,
αναπνέουμε,
ελπίζουμε,
οικοδομούμε το αγέρωχο αύριο
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

ΚΕΝΤΡΟΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ "Η ΕΚΜΕΤΑΛΑ"

"Δείξε μου το δούλο σου, να σου πω ποιός είσαι"
Λαϊκή παροιμία προηγμένης χώρας


Θυμάμαι μια ιστορία που άκουσα παλιά για τον μακαρίτη τον μαστρ΄Αντώνη.
Το 1941 ο μαστρ΄Αντώνης έκανε 28 χιλιόμετρα ποδαρόδρομο, για να βρή τρεις φέτες ψωμί και ένα φλιτζανάκι λάδι σε κάποιο μαυραγορίτη. Χωρίς να φάη μπουκιά. Στόχος του ήταν να μην πεθάνη η γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά του από την πείνα.
Στη γυναίκα του είπε ότι δεν χρειαζόταν να φάη τίποτε, γιατί ήταν χορτάτος.
Η γυναίκα έδωσε κάτι κλάσματα φέτας ψωμιού και μια κουταλιά λάδι στο κάθε παιδί. Και αυτή δεν έφαγε τίποτε.
Πρόσφερε όμως μια φέτα ψωμί στη γειτόνισσα, γιατί είχε κι αυτή δυο παιδιά.
Όλα τα παιδιά επέζησαν. Και ο μαστρ΄Αντώνης με την κυρά του. Και η γειτόνισσα.
Μα αυτός που σώθηκε επίσης ήταν η ανθρωπιά.
Θα μου πείτε, τότε ήταν άλλες εποχές. Σήμερα πρέπει να ψάξουμε για την ανθρωπιά με το μικροσκόπιο.

Σωστή παρατήρηση. Σήμερα ο κόσμος έγινε κακός. Φτάσανε να κατηγορούν ακόμη και τον κύριο Μαγγίνα. Αυτόν τον πονόψυχο ανθρωπιστή, που όχι μόνο πασχίζει να βάλη το ασφαλιστικό σε σειρά, αλλά έκανε και τη βίλα του, δωρεάν ξενώνα για άστεγους Πακιστανούς. Χωρίς το παραμικρό όφελος.

Εγώ όμως τον κύριο Μαγγίνα τον υπεραγαπώ. Υπάρχει καλύτερος άνθρωπος σ΄αυτόν τον πλανήτη; Υπάρχει μεγαλύτερος αλτρουιστής; Ή θα μου πείτε τώρα για κανένα Μαχάτμα Γκάντι, που γύρναγε ξυπόλυτος και το άλλο το κομμούνι το Γρηγόρη Λαμπράκη και θα με κάνετε έξω φρενών!

Ο κύριος Μαγγίνας, σαν ακριβοδίκαιος άνθρωπος, εκτίμησε την αγάπη, που τρέφω για το πρόσωπό του και παραχώρησε φιλικά μια συνέντευξη σ΄αυτή τη σελίδα. Απέναντι στα άλλα μέσα επικοινωνίας είναι λιγομίλητος και προσεκτικός σ΄αυτά που λέει. Εδώ σε μας άνοιξε την καρδιά του και τα είπε όλα. Γιατί γνωρίζει ότι εμείς τον αγαπάμε. Οι άλλοι απλά τον ζηλεύουν. Μα θα μου πείτε, ότι έσπρωξε για να μπή η κόρη του στον ΟΤΕ. Απλά το έκανε για να μας συνδέση αυτή τηλεφωνικά για τη συνέντευξη. Και για να σας προλάβω: Μην μου κοπανήσετε ότι έκανε τα ίδια και με το γιο του στο ράδιο. Απλά το έκανε για να μεταδοθή η συνέντευξη, που ακολουθεί.

Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Υπουργό για τη γενναιοδωρία του απέναντί μας. Με αυτό το τρόπο δεν πιστοποιεί μόνο την ανωτερότητα των επιλογών του, αλλά υπογραμμίζει και τη γενικότερη εκτίμηση που τρέφουν οι πολιτικοί αξιώσεων απέναντι σε μια ιστοσελίδα, όπως η παρούσα, που καταδεικνύεται επάξια της μεγαλοσύνης τους.

Όσο αφορά τη συνέντευξη, εμείς ΑΠΛΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕ:

- Καλημέρα σας κύριε Υπουργέ.
- Καλημέρα και από μένα κύριε Μποστοπέλ.
- Κάποια εφημερίδα δημοσίευσε ότι απασχολείτε τρεις ανασφάλιστους αλλοδαπούς.
- Απλά τους φιλοξενώ.
- Σας κατανοώ. Πρόκειται οπωσδήποτε για συκοφαντία. Εξάλλου όλος ο κόσμος σας λατρεύει. Ακούω και διαβάζω τόσο εγκωμιαστικά σχόλια στα μαζικά μέσα ενημέρωσης για σας. Καθημερινά σας κολακεύουν όλο και περισσότερο. Κάνετε μια εκπληκτική επικοινωνιακή πολιτική. Νομίζω ότι είστε ο καλύτερος από επικοινωνιακής πλευράς. Δεν νομίζω να υπάρχη καλύτερος.
- Απλά υπερβάλλετε. Απλά υπάρχει κάποιος που είναι ακόμη καλύτερος. Πρόκειται για τη Χάρυβδη. Στο τελευταίο μπάλλ-μασκέ της βουλής μεταμφιέστηκε σε Ξένιο Δία.
- Δεν νομίζω να υπάρχει όμως πιο φιλόξενο μέλος στην κυβέρνηση από εσάς.
- Απλά υπάρχει. Είναι ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης. Με τόσες φυλακές στη διάθεσή του, παρέχει φιλοξενία σε πολύ περισσότερα πρόσωπα.
- Για σας η έννοια της φιλοξενίας μοιάζει να κατέχη δεσπόζουσα θέση στο σύστημα αξιών. Ποιόν θα βλέπατε εκτός συναγωνισμού από αυτή την σκοπιά;
- Απλά τον Τζωρτζ Μπους. Φτάνει να φιλοξενηθή κάποιος στο Γκουαντανάμο για μερικές μέρες. Αυτή η φιλοξενία του μένει αλησμόνητη.
- Απέναντι στην συκοφαντική επίθεση που δεχτήκατε από την εφημερίδα του ψεύδους ο κύριος Κυβερνητικός Εκπρόσωπος σας στήριξε. Με ποιό τρόπο σκοπεύετε να εκφράσετε τις ευχαριστίες σας σ΄αυτόν;
- Απλά θα του προτείνω να τον φιλοξενήσω. Κάποιες από τις κάλτσες που έπλυναν οι Πακιστανοί δεν καθάρισαν. Μια εύστοχη επιχειρηματολογία ξεπλένει τα πάντα.
- Ποιούς άλλους πολιτικούς θα θέλατε να φιλοξενήσετε;
- Απλά ο σκύλος στη βίλα έχει πάθει φαρυγγίτιδα. Ευχαρίστως θα φιλοξενούσα τους κυρίους Πάγκαλο, Βενιζέλο και Καρατζαφέρη.
- Εμένα είστε διατεθειμένος να με φιλοξενήσετε;
- Απλά απαντήστε μου αν είστε παντρεμένος.
- Είμαι.
- Απλά τότε πρέπει να είστε ξεφτέρι στο σφουγγάρισμα. Όποτε θέλετε περάστε. Φέρτε όμως και ένα πακιστανικό λεξικό. Υπάρχει ξέρετε καταμερισμός.
- Ο κύριος Πρωθυπουργός έχει αποπέμψει κάποιους πρώην συνάδελφους σας από τις θέσεις που κατείχαν.
- Απλά δεν ήταν δυνατό να φιλοξενή στην κυβέρνηση πρόσωπα που δεν ήταν σε θέση να συγυρίσουν τα ασυγύριστα.
- Εσείς βλέπετε ίσως κάποιες αδυναμίες, κάποια λάθη στα μέτρα που προωθείτε;
- Απλά ήταν λάθος που δεν κατέταξα τους υπουργούς στα βαριά και ανθυγειινά επαγγέλματα. Προβλέπεται πολύ βαρύς χειμώνας εφέτος.
- Ποιά θεωρείτε σημαντικότερη αρχή της φιλοξενίας;
- Απλά φτάνει να τους πείσεις ότι σε θέλει το 42%. Μετά φιλοξενείς όποιον θες, όπου θες, όπως θες.
- Κύριε Υπουργέ σας ευχαριστούμε που μας παραχωρήσατε μια τόσο διευκρινιστική συνέντευξη. Εμείς απλά θα τη φιλοξενήσουμε στην ιστοσελίδα.
- Φιλοξενία το λες αυτό; Αυτό είναι σκέτη εκμετάλευση, εμπαιγμός. Έχε χάρη που είσαι ασφαλισμένος, με τόσους ασφαλίτες που σ΄έχουνε στη καρδιά τους, αλλιώς θα έβλεπες ποιό ΙΚΑ θα σου έστελνα.