03 Μαρτίου, 2013

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΟ



1. ΜΕ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Προϊόντος τού χρόνου λειτουργίας τού παρόντος ιστολογίου διαπιστώνεται σε φάσεις που η δραστηριότητα σε επίπεδο αναρτήσεων ηρεμεί (ή αργεί) μια σχετικά έντονη δραστηριότητα στους σχολιασμούς, οι οποίοι συνεχώς αναπτύσσονται. Αυτή η διαδικασία είναι ιδιαίτερα ευχάριστη για τον γράφοντα. Το γεγονός, ότι κάποιοι φίλοι και φίλες επιλέγουν να καταθέτουν σχόλιά τους εδώ, ακόμη και ανεξάρτητα από τον τρόπο που οι συνεργάτες αυτής τής σελίδας αναρτούν τις απόψεις τους, προσδίδει εκείνο τον χαρακτήρα στους ιστοτόπους, που έχω χαρακτηρίσει ότι ωφείλουμε να επιδιώκουμε. Ενώ η αφετηρία των μπλογκς είναι σαφώς προσωπική, ένεκα τής συγκεκριμένης πρωτοβουλίας που εκκινεί από κάποιους εκάστοτε διαχειριστές, αυτά δέον να αναπτύσσονται ως δημόσια αγαθά διαλόγου και προώθησης κοινών προβληματισμών.
Όλοι οι άνθρωποι διάθέτουμε νοημοσύνη, είμαστε - όπως εντόπισε ο Αριστοτέλης "ζώα πολιτικά", τουτέστιν όντα με ζωική ορμή προς την εκπόνηση συλλογισμών, την οριοθέτηση στόχων και την επικοινωνία σχετικά με τα αυτά που μάς αφορούν και μάς απασχολούν, όχι μόνον στενά ατομικά, αλλά και από κοινού. Η πολιτική αναπτύχθηκε στα πλαίσια των πόλεων, εξ ου και ο αντίστοιχος όρος. Το ξεπέρασμα τής νομαδικού χαρακτήρος τής περιφοράς των ολιγάριθμων αναλογικά ομάδων και γενών και η συγκέντρωση των ανθρώπων σε μαγαλύτερα πλαίσια από αυτά των αγροτικών καταυλισμών, κατέστησε μέσω ενός εντονότερου καταμερισμού τής εργασίας δυνατή την δημιουργία και την ικανοποίηση αναγκών, οι οποίες ξεπερνούν τα στενά όρια των πρωτογενών αναγκών τής ζωϊκής μας διατήρησης και αναπαραγωγής.
Ο Αριστοτέλης διαπίστωσε στα "Πολιτικά", ότι οι πόλεις συνίστανται προσβλέποντας κυρίως στον βασικό στόχο τής αυτάρκειας. Νομίζω ότι είναι λογικό να δούμε την έννοια τής αυτάρκειας μέσα από αυτό το πρίσμα τόσο σχετικά με την ποσοτική, όσο και σχετικά με την ποιοτική της διάσταση. Η προσπόρευση πλούτου, ως βάση τής αυτάρκειας, δεν έχει μόνο ποσοτικό χαρακτήρα. Οπωσδήποτε η επίτυξη κάποιων αναγκαίων ποσοτήτων αποτελεί προϋπόθεση στο να μπορέσουν να αναπτυχθούν κάποιες ποιότητες, έστω και εάν αυτή η προϋπόθεση είναι αναγακαία, αλλά όχι αυτομάτως και ικανή. Αυτό, το οποίον συνιστούσε την αίγλη των πόλεων κατά κανόνα τής κλασσικής εποχής, δεν ήταν απλά και μόνον τα μεγαλοπρεπή οικοδομήματα, η τεχνική ανάπτυξη των υποδομών συμφώνως προς το πνεύμα τής εποχής, ή η στρατιωτική ρώμη, η δυνατότητα για οικονομικές συναλλαγές, εμπόριο ή και διασκεδάσεις, που αυτές παρείχαν. Ισχυρότερο στοιχείο όλων αυτών τής αίγλης των πόλεων ήταν ο εν τέλει και κατ' εξοχήν "πολιτισμός". Αυτός ήταν που αποτελούσε τον πόλο τής έλξης για χιλιάδες ξένους επισκέπτες και εποίκους. Πόλεις, οι οποίες δεν είχαν να επιδείξουν πολιτισμό, άφηναν τούς ξένους επισκέπτες αδιάφορους, αποτελώντας στην ουσία κλειστούς κοινωνικούς σχηματισμούς.
Η ανάπτυξη τής φιλοσοφίας, τής ποιήσεως, τού θεάτρου, κάθε είδους αισθητικής και πνευματικής εκφράσεως και δημιουργίας συνέθεταν την σπουδαία γοητεία που εξασκούσαν οι ανεπτυγμένες πόλεις. Και αυτή η έκφραση και και δημιουργία ήταν αυτή που κατεγράφετο και δομούσε την υλική έκφραση τής πόλεως.

Η ανάγκη τού ανθρώπου να διαμορφώσει συλλογισμούς και ίδιες απόψεις και να τίς καταθέσει στα πλαίσια τού κοινωνικού διαλόγου είναι αυτό που συνιστά τον πολίτη και τον διαχωρίζει από τον ιδιώτη. Ο τρόπος με το οποίον ανταποκρίνεται σε αυτήν την ανάγκη ο καθείς, διαμορφώνει την πολιτική του ποιότητα.
Στα πλαίσια τού "παγκόσμιου χωριού" το διαδίκτυο αναδεικνύεται βαθμηδόν ως το κατ' εξοχήν βήμα δημοσίου διαλόγου. Η δυνατότητα παροχής πρόσβασης σε κάθε καλοθελητή συνιστά στα πλαίσια των εκάστοτε δυνατοτήτων μας μια στοιχειώσδη ανταπόκριση σε μια ευκόλως εννοουμένη αναγκαιότητα.
Με αυτήν την συλλογιστική προβαίνω στην παρούσα ανάρτηση, αναβάλλοντας το θέμα με το οποίον είχα κατ' αρχήν αποφασίσει να συνεχίσω (με τίτλο: Η Επανάσταση στην Ελλάδα Ξεκίνησε στις Σκουριές) διακόπτωντας προσωρινά τις κατσικοπροσεγγίσεις μου. Βεβαιόντας τούς φίλους και τις φίλες επισκέπτες, ότι τις κατσικοπροσεγγίσεις μου θα καταθέσω την προσεχή εβδομάδα, στα πλαίσια μιας προσπάθειας να κλείσω από την πλευρά μου την κριτική στο υπό συζήτηση κλιπ.

Αφορμή για αυτή την ανάρτηση λαμβάνω από τα τρία τελευταία (προς ώρας) σχόλια τής προγουμένης αναρτήσεως (Αρ. 53, 54 και 55) τα οποία θα παραθέσω στην συνέχεια.
Το πρώτο (Αρ. 53) κατατέθηκε από Ανώνυμο σχολιαστή, τα δύο επόμενα από την Ε. Ερμίδου. Την εν λόγω σχολιάστρια, ή κατά την άποψή μου σχολιαστή, θεωρώ κλώνο άλλου σχολιαστού. Η πρακτική να εμφανίζονται κλώνοποιήσεις σχολιαστών στο διαδίκτυο, δεν είναι νέα και ωφείλω να ομολογήσω, ότι ουδόλως με ενοχλεί. Από την στιγμή, που ο πλέον διαδεδομένος τρόπος έκφρασης στο διαδίκτυο είναι η ανωνυμία καθώς και τα εικονικά προσωνύμια (nick names), όλα τα λοιπά σχετικώς με τον τρόπο αυτοπροσδιορισμού εκάστου υποκειμένου θωρώ ότι είναι άνευ σημασίας. Προσωπικά θεωρώ την ανωνυμία πιο ειλικρινή, από την ψευδή ειλικρίνεια, την οποία υποτίθεται ότι προσδιδει στο εκάστοτε υποκείμενο η δήλωση τής ταυτότητός του, δεδομένου, ότι αυτή η ταυτότητα - κατά την άποψή μου - σχεδόν πάντοτε αποτελεί μια μάσκα, που ενδυόμεθα στα πλαίσια τής κοινωνικής προσαρμογής μας. Επί πλέον, αυτή η πρακτική μεταθέτει το βάρος τής δημόσιας εκφοράς στις εκφραζόμενες απόψεις καθ' εαυτές, με βάση τις οποίες το διαδικτυακό υποκείμενο προσδιορίζει εκόν - άκον την ταυτότητά του. Επί τού προκειμένου ισχύει το "εκφράζομαι άρα υπάρχω". Η κριτική, που άσκησαν οι "καταστασιακοί" στην μετάβαση από "την κοινωνία τού είσθε στην κοινωνία τού κατέχειν και στην συνέχεια στην κοινωνία τού φαίνεσθαι" (Γκυ Ντε Μπορ, "Η Κοινωνία τού Θεάματος"), φαίνεται πλέον την εποχή τού διαδικτύου να έχει υπερενταθεί, δεδομένου, ότι το διαδικτυακό φαίνεσθαι συντελείται στα πλαίσια τής λεγόμενης εικονικής πραγματικότητος.
Αυτό το οποίο μένει τελικά, είναι οι απόψεις, που εκάστοτε εκφράζονται και ο τρόπος που μπορούν αυτές να συμβάλλουν παραγωγικά στην ανάπτυξη μιας προβληματικής.
Σχετικά με δύο αυτά σχόλια (δεδομένου ότι το τρίτο αποτελεί συνέχεια του δευτέρου) αν και εκ πρώτης όψεως φαίνονται να μην συνδέονται αμέσως μεταξύ τους, θα ήθελα να εκθέσω τις απόψεις μου συνδυαστικά. Το δεύτερο αφορά αυτό που προσπάθησα να συμπυκνώσω στον τίτλο αυτής τής ανάρτησης. Δηλαδή, τίς κινήσεις των πλανητών σε συσχετισμό με το δίκτυο, περί τού οποίου έγινε λόγος στην προηγούμενη ανάρτηση. Θα έλεγα λοιπόν, ότι πρόκειται για τις αστρολογικές προϋποθέσεις τού δικτύου, ως τμήμα των γενικότερων κοσμικού χαρακτήρα προϋποθέσεων, σε συνδυασμό με μυθολογικού χαρακτήρα προσεγγίσεις στις οποίες προβαίνει η φίλη κ. Ερμίδου. Προσεγγίσεις, τις οποίες θεωρώ λίαν ενδιαφέρουσες, αν και διαφωνώ για μια ακόμη φορά ριζικά προς αυτές. Νομίζω όμως, ότι ένα σχόλιο μπορεί ακριβώς να κρίνεται ως λίαν ενδιαφέρον, επειδή θέτει με ενδιαφέροντα τρόπο ζητήματα, έστω κι αν δεν συμφωνεί κάποιος οπωσδήποτε με τις προσφερόμενες από αυτό ερμηνείες.
Το πρώτο σχόλιο αφορά την απάνθρωπη υλική στέρηση, η οποία έχει επιβληθεί στον λαό από την αλήτ στα πλαίσια τής κρίσης, ή "κρίσης". Επειδή όμως και αυτά τα συμβάντα λαμβάνουν χώρα  - ως κάθε τι - εντός κάποιων αστρολογικών πλαισίων, θα ήθελα να ανφερθώ συνδυαστικά εδώ σε αυτήν την συγκεκριμένη οπτική τού ζητήματος, χωρίς να αποσκοπώ να παραμερίσω τις υπόλοιπες, οι οποίες συνθέτουν μια τέτοιας ζωτικής σημασίας κατάσταση.


Ανώνυμος είπε...
ειμαι νεος δουλεύω στο ελλαντισταν σε εταιρία κολοσσό εξάωρο για 380 ευρο μικτα και με τα υποχρεωτικά οκταωρα πιάνω τα 450, θέλω βοήθεια πως μπορώ να ξοδέψω αυτό το τρομακτικό ποσό;
 
Ε. Ερμίδου είπε...
Μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα η ιδέα του δικτύου, για αυτό θα προσθέσω μερικά ακόμη κομμάτια στο παζλ σας.
Μιλώντας αστρολογικά είμαι σίγουρη πως γνωρίζετε τον κύκλο Ουρανού/Πλούτωνα που εξωτερικεύει τις αλλαγές συνείδησης του συλλογικού. Κάθε όψη αντιπροσωπεύει και έναν βήμα της αργής εκδήλωσης της ασυνείδητης πρόθεσης που μας σπρώχνει να την εκδηλώσουμε παρορμητικά και αυθόρμητα. Φαίνεται πως κάθε φάση είναι σημαντική για την δημιουργία του όλου, και για αυτό δεν έχει τόση σημασία με ποιους τρόπους και ρόλους εκδηλώνουμε μεμονωμένα ως άτομα το συλλογικό, αλλά το πώς το ίδιο το συλλογικό εκδηλώνει και πειραματίζεται με κάτι που δεν είναι πλήρως συνειδητό ακόμη.

Το “δίκτυο” ως αυθόρμητη εκδήλωση όπως την περιεργάζεστε εδώ επομένως, δεν θα είναι παρά μία εκδήλωση κάποιων ασυνείδητων ακόμη μοτίβων.

Το αν μία μετατόπιση στη συνείδηση οδηγεί πραγματικά σε μία παραδεισένια ουτοπία ή ακόμη βαθύτερα στο τούνελ της προσωπικής πίεσης του καθενός είναι μέρος της δέσμευσης – μπλοκαρίσματος που μας οδηγεί πιο κοντά στην ενσωμάτωση μας με το όλον στο τέλος.

Το αρχέτυπο του Ουρανού είναι στην πράξη διαχωρισμός, και η επιθυμία για πλήρη εξατομίκευση από το συλλογικό. Αυτή η επιθυμία είναι τελείως καινούρια για την εξελικτική μας διαδικασία και είναι μέρος του διαχωρισμού – πτώσης και αργότερα της επιστροφής. Φαίνεται λοιπόν πως η εποχή του υδροχόου θα είναι η εποχή της πλήρους εξατομίκευσης που θα μας οδηγήσει στην πλήρη και τρομακτική μοναξιά και άρα στην ακόμη μεγαλύτερη απομόνωση από την μονάδα.
Γνωρίζοντας την αστρολογία των επιρροών που θα παίξουν το ρόλο τους στην εποχή του υδροχόου , όλα τα new-age κινήματα – δίκτυα που στοχεύουν στην δικαίωση ή στην προστασία δικαιωμάτων του ειδικού, είτε εκφράζουν την ακόμη μεγαλύτερη πτώση των ατόμων που συμμετέχουν στις μάζες αυτές είτε απλά επιτρέπουν την αυτοσυνειδητοποίηση του συλλογικού πεδίου. Αυτή η συνειδητοποίηση το πιθανότερο είναι να γίνει ακόμη πιο επώδυνη, καθώς όπως είπε και ο Jung «Ο πόνος και η φώτιση έρχονται μαζί». Αυτός ο πόνος το πιθανότερο είναι να εκφραστεί από την περαιτέρω παρείσφρηση της Σκιάς (που συμβολίζεται από ένα δικτατορικό σύστημα). Αλλά υποθέτω πως αυτό τελικά δεν έχει καμία σημασία γιατί αυτό που ξεδιπλώνεται είναι πέρα από τον έλεγχο του συλλογικού.

Κατά τη μετάβαση από το κρόνειο στο ουράνιο διακρίνει κανείς τις εξής διαφορές στις εκδηλώσεις του συλλογικού. Ο κρόνος έχει να κάνει με τις δομές και τις παραδόσεις την τυραννία και την έλλειψη χιούμορ και ο ουρανός έχει να κάνει με το επαναστατικό , την διάσπαση αλλά και το χιούμορ. Ο κρόνος είναι ο θεός που κατατατρώει τα παιδιά του ενώ ο ουρανός είναι προμηθεικός και ατομικιστής.
Είναι πολύ ενδιαφέρον το πώς το προμηθεικό αντιστοιχεί τόσο στο πνεύμα της δημιουργικής επανάστασης όσο και στο πνεύμα της ύβρις. Δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, ανάλογα το πώς εφαρμόζονται. 


Η προμηθεική ύβρις είναι όντως ενδιαφέρουσα γιατί το αρχέτυπο αυτό παίρνει ανθρωπιστικό τόνο και τον κληρονομεί στα υδροχοικά ιδανικά. Στη πραγματικότητα επομένως ο Ουρανός που αντιστοιχεί σε προμηθεικό αρχέτυπο είναι η υψηλότερη επέκταση του συμπλέγματος νου-εγώ εντός της ψυχής και η ακόμη μεγαλύτερη απόσταση από την ευσπλαχνία του όλου. Η προμηθεική «ευσπλαχνία» είναι περισσότερο η εμπλοκή του υποκειμένου για την δικιά του προσωπική καλοπέραση και υγεία που άρα τελικά θα καταλήξει σε γκρέμισμα του πύργου και σφαγή του matrix του νου του υποκειμένου.

Ο Ουρανός ως προμηθεική εκδήλωση, αυτό που κάνει είναι να θερίζει φωτεινά μυαλά από τα οποία και τελικά ταΐζεται ο ίδιος. Ο Ουρανός είναι μοιραίο να γίνει η νέα κοινή μας ομοφωνία μετά την κρόνειες εκδηλώσεις των αρχόντων του κόσμου τούτου, και κατά συνέπεια αυτό που παρατηρούμε στη συλλογική εξέλιξη είναι ίσως ένα είδος εκθρόνισης.

Η δημιουργική επανάσταση και η ύβρις είναι όντως δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, αφού ο προμηθέας ήρθε κάτω με την φωτιά της διανόησης του μυαλού και την τεχνολογία των θεών. Οι τεχνολογίες μας είναι αυτή ακριβώς η προσπάθεια να ελέγξουμε τις δυνάμεις της φύσης με σλόγκαν «κοιτάξτε τι μπορώ να κάνω, πόσο θεϊκός είμαι». Τελικά όμως η λατρεία των ίδιων μας των δημιουργημάτων θα έχει ως αποτέλεσμα το καρκίνο του συλλογικού προμηθεικού συκωτιού από τις συνθετικές τοξίνες, και η ιστορία συνεχίζεται.

Το νέο ουράνιο σύστημα θα είναι καθαρή ευφυΐα σε σύγκριση με το παλιό κρόνειο μηχανιστικό πρότυπο. Εφόσον ο ουρανός ελέγχει όχι μόνον το μυαλό και την τεχνολογία αλλά και τον ηλεκτρισμό και το νευρικό σύστημα η υδροχοική εποχή ενδεχομένως δεν θα είναι μία κοινωνική τυραννία όπως την εμφανίζουν τα συνομωσιολογικά σενάρια αλλά μία τυραννία του ίδιου του μυαλού του συλλογικού που θα χρησιμοποιεί την «ουράνια» τεχνολογία ,νανοτεχνολογίες, ΑΙ, internet, βιοτσιπ, κλπ, και όλα τα προιόντα της ύστατης ανθρώπινης «ύβρις». Ως περαιτέρω πτώση θα σημαίνει τον εγκλωβισμό του ανθρώπου μέσα στα ίδια του τα δημιουργήματα.
Έπειτα από όλες αυτές τις αξιωματικές τοποθετήσεις και επιστρέφοντας ξανά στην αρχή για να γίνει και η κατάλληλη σύνθεση μπορεί κανείς να διαπιστώσει τα εξής για το δίκτυο. Ίσως το «δίκτυο» να είναι και μία αντανακλαστική αντίδραση. Αν υποθέσουμε πως ο Ουρανός ο Κρόνος, ο Ποσειδώνας κλπ, ποτέ δε σταμάτησαν αστρολογικά να παίζουν το ρόλο που είναι προορισμένοι να παίζουν, είμαστε εμείς αυτοί που μετακινούμαστε πάνω στο φάσμα των συμπαντικών ενεργειών. Ο Κρόνος ως χρόνος ποτέ δε σταμάτησε να τρώει τα παιδιά του και να απορροφά οποιοδήποτε υψηλότερο (ουράνιο,ποσειδώνιο, πλουτώνιο κοκ) αρχέτυπο και να το μετασχηματίζει και να το απορροφά εκφράζοντας όπως πάντα το εξέφραζε. Αυτό που κάνει την διαφορά στην εικόνα που βλέπουμε, είναι το κομμάτι εκείνο της ανθρωπότητας που προσπαθεί να ξεφύγει από την παγίδευση του χρόνου μέσω των εποικοδομημάτων της τεχνολογίας που πλέον εκφράζουν πιο ουράνια και προμηθεικά αρχέτυπα. Στην πράξη πράξη όμως ακόμη και αυτό το κομμάτι της ανθρωπότητας δεν μπορεί να εκδηλώσει αυτές τις αλλαγές παρά μέσα από το φίλτρο του χρόνου.

Το δώρο του προμηθέα είναι η επίγνωση του χρόνου, αλλά αυτή η επίγνωση δε μπορεί να σε πάει πιο μακριά. Η ψεύτικη αθανασία που προσφέρει αυτή η επίγνωση ως υπέρβαση του Κρόνου-Χρόνου θα γίνει αντιληπτή όταν κάποιο κομμάτι της ανθρωπότητας μπει σε τροχιές χείρωνα. Είναι τότε που υπό φρικτούς πόνους αυτοεγκλωβισμού στην ιδέα κάποιας αθανασίας, ο Χείρωνας δωρίζει την αθανασία του στον Προμηθέα για να πεθάνει. 


2. Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ

Ωφείλω να ομολογήσω, ότι με όσα φοβερά και βαρυσήμαντα συμβαίνουν αυτήν την περίοδο, δεν θα είχα γενικά την διάθεση να απασχολήσω για μια ακόμη αφορά αυτούς που έχουν την ευγενή διάθεση να διαβάζουν τα γραφόμενά μου, κάνοντας επί λέον αναφορές σε ένα δίκτυο, αποτελούμενο κατά την εκτίμηση κάποιων από λίγους ανθρώπους, το οποίο μπορεί να εκδηλώνεται - ως αυτοί ισχυρίζονται - σε συνθήκες συγχρονικότητος, ή να μην υφίσταται και καθόλου για κάποιους άλλους.
Θέλω να πιστεύω, ότι δεν τυγχάνω υπέρμετρα ναρκισσιστής, ώστε να προτίθεμαι να απασχολώ με φιλάρεσκα εσώψυχα τούς επισκέπτες εδώ, σε φάση, που τα τεκταινόμενα, τόσο σε τοπικά όσο και σε οικουμενικά πλαία, προσλαμβάνουν ζοφερές διαστάσεις. Όμως, το εν λόγω σχόλιο τής κ. Ερμίδου θέτει γενικότερα μελλοντολογικού χαρακτήρος ζητούμενα με λίαν ενδιαφέροντα τρόπο. Δηλαδή επιχειρεί προσέγγιση από μια σκοπιά, όπου συνδυάζονται ποιότητες, οι οποίες, ενώ είναι σημαντικότατες, δεν τυγχάνουν προφανείς. Ο συνδυασμός αστρολογικών δεδομένων με σύμβολα μυθολογικού περιεχομένου και η ταυτόχρονος μνεία σε μεγάλους διανοητές τής ψυχολογίας τού Βάθους, όπως ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, θεωρώ ότι θέτει την οπτική τής μελέτης των πιθανών μελλοντικών εξελίξεων επάνω σε ένα λίαν αξιόλογο αναλυτικό υπόβαθρο, για όσους τουλάχιστον έχουμε ασχοληθεί στο παρελθόν με ανάλογες προβληματικές. Αυτή είναι η αξιολόγηση που συνιστά την αφετηρία αυτής τής ανάρτησης και δευτερευόντως η πρόθεση μου να δώσω περεταίρω διευκρινήσεις, ή εν τέλει να υπεραμυνθώ απόψεων περί αυτού, που κάποιοι αποκαλούμε δίκτυο.

Το εν λόγω σχόλιο πραγματεύεται τις "επιδράσεις" - προσωπικά προτιμώ να αναφέρομαι μάλλον σε "αντιστοιχίες" - τριών πλανητών (Ουρανός, Πλούτων, Κρόνος), οι οποίοι απεικονίζουν προκλήσεις, οι οποίες σφραγίζουν περιόδους διαρκείας περισσότερων ετών, δοδομένου ότι πρόκειται για πλανήτες απομεμακρυσμένης τροχιάς από τον ήλιο, η περιφορά των οποίων διαρκεί περισσότερες δεκαετίες.Θεωρώ μάλιστα, ότι ειδικά οι προκλήσεις, που εκπροσωπούν οι πλανήτες Ουρανός και Πλούτων, θα κορυφωθούν κατά την διάρκεια των επόμενων ετών, για σύνολα τα παγκόμια τεκταινόμενα, πέραν των όσων μπορεί αυτοί να αποκαλύπτουν σχετικά με τις εξελίξεις τού "δικτύου". Σε προηγούμενη ανάρτηση μάλιστα είχα προαναγγείλει, ότι σύντομα σκόπευα να καταθέσω μια πραγματεία περί αυτού.
Οι αναφορές τού σχολίου επεκτείνονται και στο ζώδιο τού Υδροχόου. Όπως επίσης αναφέρονται και στον τεράστιας σημασίας μυθολογικό συμβολισμό τού Προμηθέως καθώς και τού Κενταύρου Χείρωνος.
Όσον αφορά τον Υδροχόο, νομίζω ότι αποτελεί πλέον κοινό τόπο η πληθώρα των αναφορών, που έχει προσλάβει το αντίστοιχο θέμα τής "Εποχής τού Υδροχόου" και τής "Νέας Εποχής" από πλείστες όσες πλευρές. Αυτές ξεπερνούν κατά πολύ τα στενά πλαίσια τού όποιου χώρου, είτε αυτός μπορεί να είναι οι λεγόμενοι "Νεοεποχίτες" τής Alice Bailey, ή το "Lucifer Trust" τού Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Διαβάζω σε πληθώρα ιστοσελίδων, κάποιες από τις οποίες έχουν καλούς φίλους ως διαχειριστές, ότι κυριαρχούν προσδοκίες σχετικά με επερχόμενες κοσμικής προελεύσεως ενέργειες, οι οποίες προορίζονται να πυροδοτήσουν τελείως νέα δεδομένα, στα πλαίσια των οποίων αναμένεται να αναβιβαστεί η δραστηριότητα τής ανθρωπότητος και δη των Ελλήνων.

Πριν υπεισέλθω στην παράθεση της άποψής μου αναφορικά με αυτά που έθεσε η κ. Ερμίδου, παραθέτω κάποιες απόψεις, που θεωρώ ότι αφορούν κάποια πάγια δεδομένα τής αστρολογίας. Αυτά νομίζω ότι αποτελούν απλή επανάληψη κάποιων σημαντικών δεδομένων που παρατίθενται στα σοβαρά βιβλία περί αστρολογίας. Ενώ αυτά είναι από αστρολογικής πλευράς λίαν σημαντικά, έχω διαπιστώσει εκ πείρας, ότι δεν τυγχάνουν ευραίως γνωστά και ότι ελάχιστοι είναι αυτοί αναλογικά, που προσπαθούν να αξιοποιούν αυτά τα δεδομένα στην δομή των συλλογισμών τους.
Για τού λόγου το αληθές δηλώνω ακόμη μια φορά, ότι δεν είμαι αστρολόγος και ότι η επαγγελματική μου εκπαίδευση περιορίζεται αποκλειστικά σε τεχνικό κλάδο, χωρίς να επεκτείνεται διόλου στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Η ενασχόληση μου με την αστρολογία, η οποία επεκτείνεται με μόνιμο, συνεχή και συστηματικό τρόπο σε μια περίοδο μεγαλύτερη των τριών δεκαετιών, έχει αφενός προσωπικά ελατήρια και αφεταίρου ανάγεται σε κάποιες κοινωνικές ανησυχίες μου. Εκτιμώντας, ότι έπρεπε να επιβιώσω εβρισκόμενος μέσα σε κάποιο σχετικά δυσμενές και αντίξοο περιβάλλον για τα προσωπικά μου δεδομένα, επέλεξα ως σύμμαχο την αστρολογία, καθώς και άλλες διαισθητικές πρακτικές. Θυμάμαι εκείνη την ρήση από στόματος Δον Χουάν σε κάποιο βιβλίο τού Κάρλος Καστανιέντα, ότι για τούς μάγους ινδιάνικης προελεύσεως τού Μεξικού δεν είχε μείνει άλλη δυνατότητα για την επιβίωσή τους, από την στιγμή που οι λευκοί έποικοι είχαν ισοπεδώσει την παραδοσιακή κοινωνία τους, από την στήριξη και την ενεργοποίηση τού "ναγουάλ", δηλαδή των εσωτερικών δυνάμεων, στις οποίες είχε απεργαστεί πρόσβαση η φυλή τους. Ωφείλω να ομολογήσω, ότι η εμπειρία μου είναι, πως αυτές δυνάμεις δεν αξιώνουν μόνο τούς σαμάνους τού Μεξικού να ανέλθουν σε υψηλότερες σφαίρες τής υπάρξεως, αλλά και μικρούς καθημερινούς ανθρώπους όπως ο γράφων, να αντεπεξέλθουν προκλήσεις επιβίωσης έναντι ποιοτικά ισχυρότερων αμφισβητητών, που εντάσσονται σε έντονα αντίξοο περιβάλλον.
Επί πλέον αρκετές φορές επιχείρησα να αξιοποιήσω τις αστρολογικές τεχνικές στην προσπάθειά μου να κατανοήσω κάποια φαινόμενα τού κοινωνικού γίγνεσθαι. Τόσο στα πλαίσια τής λεγόμενης "μουντάν" αστρολογίας, δηλαδή τής αστρολογίας που αφορά κοσμικές συγκυρίες σε συσχετισμό με συμβάντα κοινού κοινωνικού πεπρωμένου, όσο και με την εξέταση ωροσκοπίων προσώπων, τα οποία έτυχε να συνέχονται με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Αναφέρω εκ προοιμίου, ότι θεωρώ, πως αυτά τα δεδομένα, δεν αξιοποιούνται πάντοτε με τον πλέον κατάλληλο τρόπο, στις προσεγγίσεις, στις οποίες προέβη η κ. Ερμίδου.

Ας μού επιτραπεί λοιπόν στην συνέχεια να απαριθμίσω τα βασικότερα αυτών των λειτουργικών δεδομένων, συμφώνως προς τον τρόπο που μπορώ ίσως να τα έχω κατανοήσει:

1. Οι κινήσεις των πλανητών συνιστούν μια αντικειμενική διαδικασία. Αυτές μπορούν να καταστούν προβλέψιμες με μεγάλη ακρίβεια εκ των προτέρων, μεγάλο χρονικό διάστημα πριν αυτές εκδηλωθούν. Αυτές αποτελούν την βάση των αστρολογικών προβλέψεων, όχι όμως ως αποκλειστικός παράγων, αλλά πάντοτε σε συσχετισμό με πλείστα όσα αστρολογικά, αλλά και μη αστρολογικής φύσεως δεδομένα. Αυτές οι προβλέψεις, στο βαθμό που επιχειρούνται με μηχανιστικό τρόπο, συνιστούν υπεραπλουστεύσεις, οι οποίες έχουν τύχει ευρείας και δρυμείας κριτικής, κυρίως υπό την μορφή συντόμων αστρολογικών προβλέψων επί ημερησίας ή εβδομαδιαίας βάσεως, όπως αυτές δημοσιεύονται στα έντυπα και ηλεκτρονικά μαζικά μέσα.
Προσωπικά αποδίδω κάποια σχετική αξία και σε αυτές τις προβλέψεις, συμφώνως προς την εκτίμηση των ικανοτήτων να προβαίνει σε αφαιρέσεις αυτού που τις εκπονεί.

2. Κάθε αντικειμενικό δεδομένο ανεξαιρέτως, πριν αποτελέσει παράγοντα, ο οποίος συμμετέχει στην διαμόρφωση κάποιας υποκειμενικής κατάστασης ή δραστηριότητας, πρέπει να υποστεί επεξεργασία - με συνειδητό ή μη τρόπο - από το εκάστοτε υποκείμενο που το αφορά. Στην ουσία δηλαδή, οι αντικειμενικοί παράγοντες δεν είναι εις θέσιν να καθορίζουν μονοσήμαντα την εξελικτική των υποκειμένων, τα οποία δρούν ή υφίσταναται, αλλά συνιστούν προκλήσεις προς αντιμετώπιση ή χειρισμό. Οι αντιμετώπιση και ο χειρισμός μπορούν να συμβαίνουν με περισσότερο, λιγότερο ή καθόλου συνειδητό τρόπο, καθώς και να επιχειρούνται με περισσότερο ή λιγότερο ενεργητικό, ή τελείως παθητικό τρόπο. Ακόμη όμως και στην περίπτωση της πλήρως μη συνειδητής και ολοσχερώς παθητικής αντιμετώπισης της οποιας αντικειμενικού χαρακτήρος προκλήσεως, αυτή δεν μπορεί να μετουσιωθεί επί υποκειμενικής βάσεως, εάν προηγουμένως δεν απορροφηθεί και δεν διαθλαθεί από την υφή τού εκάστοτε συγκεκριμένου υποκειμένου.
Η αντιρρητική, την οποίαν εκφράζουν οι φετιχιστές των αστρολογικών επηροών, στηρίζεται στο ότι ακόμη και η συγκεκριμένη υφή του εκάστοτε υποκειμένου διέπεται με καταλυτικό τρόπο κυρίως από την απεικόνιση τού γενεθλιακού ωροσκοπίου του, άρα η δυνατότητα τής αστρολογίας να μπορεί να προβαίνει σε εκτιμήσεις και προβλέψεις, είναι σχεδόν απεριόριστος. Αυτή η οπτική όμως διακατέχεται από ένα καθοριστικής σημασίας σφάλμα, το οποίον ανάγεται σε απόδωση ποιοτήτων στους αστρολογικούς παράγοντες με μηχανιστικό τρόπο.

3. Οι ποιότητες των αστρολογικών δεδομένων, ως προς την απεικόνιση που αυτοί εκπροσωπούν - ή άλλως πώς "επηροή που αυτοί εξασκούν" - δεν είναι ορθόν να αποδίδεται με μηχανιστικό τρόπο. Ως εκ τούτου αυτές δεν είναι δυνατόν να υπέχουν μονοσήμαντο χαρακτήρα, αλλά ακόμη και με την πλέον συγκεκριμένη έκφανσή τους, υποδηλώνουν μόνον κατευθυντήριες δυνατότητες, βάσει των οποίων οι πιθανές ή δυνατές εξελίξεις μπορούν να έχουν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα, συμφώνως προς τον τρόπο χειρισμού των προκλήσεων από το υποκείμενο, που αυτές επηρεάζουν.
Αναμφιβόλως - συμφώνως πάντοτε προς την άποψή μου - οι προκλήσεις αυτές είναι ως προς το πεδίο ή τομέα που αυτές εκδηλώνονται σαφώς δεδομένες. Η ποιότητά τους παραμένει όμως ανοικτή και μη μονοσήμαντος. Σε αυτά τα δυο δεδομένα, θεωρώ ότι μπορούν να στηρίζονται οι αστρολογικές προβλέψεις.
Στον βαθμό που συνεκτιμηθούν μια σειρά άλλοι σημαντικοί παράγοντες, αστρολογικής και μη υφής (οι αστρολογικοί αυτοί παράγοντες αναφέρονται στο επόμενο σημείο 4) οι επιχειρούμενες προβλέψεις μπορούν να αποκτήσουν περισσότερο ή λιγότερο συγκεκριμένο περιεχόμενο.

4. Κανένας αστρολογικός παράγων δεν είναι σκόπιμο και παραγωγικό να τύχει μεμονωμένης διερευνήσεως. Η διερεύνηση οφείλει να τον εντάσει στα γενικότρα πλαίσια τής εκάστοτε συνολικής συγκυρίας, να τον συσχετίζει δηλαδή προς τα λοιπά αστρολογικά δεδομένα τής προς εξέταση χρονικής περιόδου ή στιγμής. Η αστρολογία αφορά συνολικές συγκυρίες, εντός των οποίων κάθε μεμονωμένο ή ειδικό αστρολογικό δεδομένο φορτίζεται με ανάλογο τρόπο, συγκεριμενοποιώντας τον χαρακτήρα του. Η αποκομμένη από την συνολική συγκυρία αποτίμηση των απεικονίσεων που αυτή δύναται να προσφέρει, είναι αποσματική και μπορεί να έχει μόνο γενικό και μη συγκεκριμένο χαρακτήρα.

5. Στα πλαίσια μιας αστρολογικής πρόγνωσης, δέον να εντάσσονται, να διερευνώνται και να αξιποιούνται ταυτοχρόνως με τα αστρολογικής υφής και όλα τα λοιπά σημαντικά για το συγκεκριμένο γίγνεσθαι μη αστρολογικά δεδομένα. Οι γνώσεις αστρολογίας αφ' εαυτών κατά βάση δεν επαρκούν στην προσπάθεια να δομηθεί μια επιτυχής μελλοντική πρόβλεψη.
Η αστρολογία μπορεί να είναι μόνο ένας - των αναμφιβόλως βασικών - παραγόντων στα πλαίσια τής προσπάθειας να επιχειρηθεί κάποια πρόβλεψη επί τού συγκεκριμένου.
Το γνωσιολογικό απόθεμα όσων επιχειρούν μελλοντικές προβλέψεις είναι αναγκαίο να επεκτείνεται κατά το δυνατόν περισσότερο πέραν των στενών πλαισίων τής αστρολογικής εντριβής.

6. Αρμόζει να μην παραβλέπουμε, ότι οι όποιες προβλέψεις, σε όποια βάση και με την στήριξη σε όποιο μεθοδικό όργανο κι αν αυτές διεξάγονται, δεν παύουν να μην είναι κάτι περισσότερο από προβλέψεις. Αυτές μπορούν να είναι κατά κανόνα λίαν χρήσιμες και αξιοποιήσιμες. Πλην όμως, η επίγνωση, ότι το μέλλον δεν είναι δεδομένο, αρμόζει να αποτελεί τον τελικό γνώμονα των επιλογών και αξιολογήσεών μας.
Στα μαθηματικά εφαρμόζεται κατά την μελέτη συναρτήσεων στα πλαίσια τής  διερευνήσεως τους, η πρακτική να εντοπισθούν τιμές που μπορεί να προσλάβει προσεχώς μια συγκεκριμένη συνάρτηση, στον βαθμό που γνωρίζουμε προηγούμενες τιμές ή τον μαθηματικό τύπο αυτής τής συναρτήσεως. Ο τρόπος αυτός αφορά την λεγόμενη "παραγοντοποίηση", δηλαδή την εξεύρεση τού μαθηματικού τύπου, βάσει τού οποίου μεταβάλλεται η συγκεκριμένη συνάρτηση. Στον βαθμό, που ο τύπος τής συναρτήσεως μάς είναι γνωστός, δυνάμεθα σχετικά εύκολα να βρούμε την αντίστοιχη παράγωγο, ώστε να είμεθα σε θέση να επισκοπούμε επ' ακριβώς τον τρόπο μεταβολής τής συγκεκριμένης συναρτήσεως.
Τα φαινόμενα όμως των ατομικών και κοινωνικών συγκυριών, ακόμη και τα περισσότερα φαινόμενα, τα οποία μπορούν να εκδηλωθούν και να μελετηθούν στα πλαίσια ενός επιστημονικού εργαστηρίου, κατά κανόνα είναι σαφώς πολυπλοκότερα από το να μπορούν αυτά να αποδοθούν από την οποία μαθηματική συνάρτηση δεδομένων και ζητουμένων.
Το ζητούμενο τής αστρολογίας συνίσταται στην ικανότητα, να μπορεί αυτός που την χειρίζεται να προβαίνει σε συσχετισμό πολλαπλών αφαιρέσεων και μοντελοποιήσεων ταυτοχρόνως. Αυτή η ικανότητης αφορά εν τέλει μόνον την προσβάσιμη στην λογική αντικειμενική υπόσταση τής αστρολογίας. Κατ' ουσίαν όμως, η αστρολογική πρόβλεψη, ή εκτίμηση δεδομένων, προϋποθέτει πέραν των διανοητικών ικανοτήτων τού εκάστοτε αναλυτού και μια ανεπτυγμένη διαίσθηση, δεδομένου ότι η αστρολογία είναι ταυτοχρόνως και μια εντονότατα διαισθητική πρακτική.
Η ανεπτυγμένη διαίσθηση αφορά πάντοτε ως προϋπόθεση επιτυχούς ενασχόλησης, οτιδήποτε αφορά χειρισμό και ερμηνεία διαδικασιών, στις οποίες εντάσσονται σύμβολα και συμβολισμοί. Δεδομένου ότι τα σύμβολα ξεπερνούν τα διανοητικά δεδομένα τής σφαίρας τού συνειδητού. Αυτή η διαπίστωση μάς εισάγει και στο επόμενο, μείζονος σημασίας, σημείο.

7. Δεν είναι οι διαισθητικής φύσεως τεχνικές μόνον, αλλά αυτά τούτα τα συμπεράσματα τής θεωρητικής φυσικής επιστήμης, αυτά που ισχυρίζονται, ότι δεν είναι δυνατόν να εξετάσουμε, ή να ερυνήσουμε καποιο φαινόμενο, χωρίς να παρέμβουμε σε αυτό, με αποτέλεσμα να το επηρεάσουμε, να το συνδιαμορφώσουμε, ή ακόμη και να το τρέψουμε προς κάποια κατεύθυνση.
Κατά συνέπεια, η δραστηριότης κάθε διερυνητικού υποκειμένου δεν μπορεί να έχει ουδέτερο χαρακτήρα. Στα πλαίσια μάλιστα τής ανακοινώσεως των συμπερασμάτων τής έρευνας ή αναλύσεως την οποίαν επιχειρούμε και δη εν δυνάμει σε ευρεία πλαίσια, όπως αυτά τού διαδικτύου, συνιστά σαφέστατα ηθελημένη προσπάθεια τροποποιήσεως τού φαινομένου στο οποίο αναφερόμεθα.
Αυτή η διαπίστωση δεν συνιστά αξιολόγηση έναντι τής οποιας πρακτικής. Οι παρεμβάσεις αποτελούν αυτονόητο τμήμα τής ανθρώπινης δραστηριότητος και είναι ορθόν να αξιολογούνται βάση των προθέσεων και των προαιρέσεων που τις χαρακτηρίζουν, καθώς και εκ των αποτελεσμάτων, τα οποία αυτές δύνανται να επενεργούν.
Για να μην αναφερθώ στον λίαν ευδόκιμο εντοπισμό τού φίλτατου Κ.Δ, ότι είναι φρονιμότερο να δημιουργούμε πραγματικότητες με ενορατική πράξη, από το να προσπαθούμε να ερμηνεύουμε πραγματικότητες με την νοητική οδό.
Κάτι αντίστοιχο - σε τελείως όμως διαφορετική βάση - είχε προτείνει και ο Κάρολος Μαρξ, με την προτροπή, ότι ζητούμενο δεν αποτελεί η ερμηνεία των δεδομένων τού κοινωνικού βίου, αλλά η ενσυνείδητη προσπάθεια αλλαγής αυτών των δεδομένων. Μόνο, που όσο αφορά τον ρόλο τής κατά Μαρξ λεγομένης "πάλης των τάξεων" προτείνει ο Κ.Δ (και όχι μόνο) να τον αποδόσουμε στον Νου. Την άποψή μου επ' αυτών επιφυλάσσομαι να καταθέσω στα πλαίσια μιας πραγματείας, που σκοπεύω να κάνω προσεχώς, σχετικά με τούς σκόπιμους τρόπους παρεμβάσεων στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

8. Επιπροσθέτως σε αυτά που εγράφησαν στο προηγούμενο σημείο: Κάθε διαισθητική πρακτική εντάσσεται στα πλαίσια τής πίστεως, δεδομένου ότι κατά κανόνα δεν επιδέχεται εκ των προτέρων λογικές αποδείξεις. Η πίστη όμως δύναται να πυροδοτεί φαινόμενα συμπαθείας, αναγόμενα στον νόμο τού συντονισμού. Ως εκ τούτου η ενασχόληση με την αστρολογία δύναται ενίοτε να μην περιορίζεται σε ερμηνευτικές διαδικασίες, αλλά να πυροδοτεί την πραγματοποίηση προβλεπομένων. Ειδικά στην περίπτωση, που αυτά διοχετεύονται στην αντίληψη περισσότερων ανθρώπων.


3. ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΝΤΟΠΙΣΜΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ ΤΗΣ κ. ΕΡΜΙΔΟΥ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΓΕΝΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΟΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΩΝ.

Συνεχίζεται...

30 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"ειμαι νεος δουλεύω στο ελλαντισταν σε εταιρία κολοσσό εξάωρο για 380 ευρο μικτα και με τα υποχρεωτικά οκταωρα πιάνω τα 450, θέλω βοήθεια πως μπορώ να ξοδέψω αυτό το τρομακτικό ποσό; " ειναι απλο τα καθαρα ειναι 450 μειον ΦΜΥ 24,74 μειον ειδ.εισφ.Αλληλεγγυης 5,89 μειον μικτα τεαμ 126,55 φτανεις τα 292.82
μειον το νοικι 200 μειον το ρευμα 40 το νερο 7 σου μενουν ολοκληρα 45,82 ευρο για να ζησεις ενα μηνα, τι αλλο ζητας ρε ραγια;

Μποτίλια στο Πέλαγος είπε...

Παρακαλώ θερμά τα σχόλια κατά το δυνατόν να μην προσλαμβάνουν περιεχόμενο προσωπικών αιχμών. Μάς τιμά να αντιλαμβανόμεθα τον ρόλο μας ως εργάται απόψεων και ιδεών, πέραν αντεκλήσεων.
Κάθε τι μπορεί να διατυπωθεί με διαφορετικούς τρόπους, διατηρώντας παρ' ολα αυτά την επιθυμητή ένταση.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την κατανόηση.

Κ.Δ είπε...

Στο γρίφο που θα σας πω έχουμε ένα καζάνι όπου εντός υπάρχει κάποιο μη ομοιογενές υλικό. Με τι θα πρέπει να γεμίσουμε το καζάνι ώστε να ελαφρύνει;

Προσέξτε τι ρωτάω. Και πρέπει να το γεμίσουμε. Και πρέπει να ελαφρύνει.

Ας κάνουμε ακόμη την υπόθεση πως το καζάνι δεν το λένε καζάνι αλλά κάποιοι το φωνάζουν πυραμίδα ή λαβύρινθο. Ας κάνουμε επίσης την υπόθεση πως το υλικό αυτό είναι κάτι που το λένε πνεύμα. Και ναι το πνεύμα έχει βάρος, όπως ακριβώς και το βάρος έχει πνεύμα.
Εντός του λαβυρίνθου το λοιπόν λόγω της μη ομοιογένειας του υλικού σχηματίζονται ρεύματα. Τα ρεύματα αυτά λόγω του ότι κινούνται εντός πεπερασμένου χώρου τείνουν να εμφανίζουν και περιοδικότητες και ρυθμούς και ότι άλλο μπορείτε να αποδώσετε σε ρευστό υλικό υπό καθεστώς πίεσης (εκ των τοιχωμάτων το καζανιού).
Υπό τις συνθήκες που περιγράφουμε ένα παχύρευστο ρεύμα αποτελεί τρόπον τινά barrier – τοίχο για κάτι πιο λεπτοφυές (αλλά και το ανάποδο). Μέσα λοιπόν στο καζάνι-λαβύρινθο έχουμε τοίχους που μετακινούνται λόγω των ρευμάτων και άρα μετακινούν και τα περάσματα-πύλες που χρησιμοποιούν οι άλλες ψυχοουσίες για να βρουν την διέξοδο τους. Έχουμε δλδ λαβυρίνθους μέσα σε λαβύρινθο και πύλες που μετακινούνται.

Το ερώτημα παραμένει:
Με τι γεμίζεις ένα καζάνι που έχει μέσα κάτι … ώστε αυτό να ελαφρύνει…

Κ.Δ είπε...

@Πελαγοφίαλε
Σε ευχαριστώ για την ανοχή σου και τo ποοοοοοοόσο όμορφα προστάτεψες το χώρο σου. Και λέω αχ ρε να πάρει … μία φορά ρε, μία φορά στα δέκα χρόνια μου’ ρθε και μένα να κάνω μία σκανταλιά και με κατάλαβε κατευθείαν ο φίλος μου. Από που με κατάλαβες τώρα λέγε μεταξύ μας … από το «λ» ή επειδή δεν έχωσα το κεφάλι βαθειά στην άμμο; Αχαχα…

Λοιπόν η ερμίδου ήταν κάποιες πρώτες σκέψεις μου για το πώς θα μπορούσα ενδεχομένως να κάνω αντίλογο σε αυτό που προσπαθούμε να ορίσουμε (και νομίζω δικαιούμαι να λέω πως έχω καταβάλει αρκετές προσπάθειες για αυτό) το «δίκτυο». Σκεφτόμενος το λοιπόν το ερώτημα που σας είχα θέσει για το ποιες θα μπορούσαν να είναι οι ιδανικές συνθήκες που ένα δίκτυο ανθρώπων θα μπορούσε να εκτελέσει αυθόρμητα σε όσο πιο υψηλή διάσταση το πιο αρχέγονο ζειμπέκικο που θυμάται… (και άρα ταυτόχρονα θα θυμηθεί και τί είναι) μου ήρθαν στο μυαλό διάφορα πράγματα. Πχ δεν θα έπρεπε οι συμμετέχοντες να μιλάνε για αυτό και ειδικά μεταξύ τους. Δε θα έπρεπε να έχουν ρόλους, κι αν αυτό αν δε γινόταν να αποφευχθεί δε θα έπρεπε να έχουν διακριτούς ρόλους. Αν κάποιος αναγνώριζε σε κάποιον άλλο κάποιο ρόλο, αυτό δε θα του στερούσε το δικαίωμα να αναλάβει κατά περιστάσεις και αυτός τον ίδιο ρόλο. Γενικά ο τρόπος που προσπαθούσα να το ορίσω είχε να κάνει με άξονα το αυθόρμητο και το ότι το φαινόμενο είναι πέρα από πρόσωπα. Μεταξύ άλλων συνειδητοποίησα πως ενδεχομένως ο περισσότερος ο κόσμος εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από την επιρροή των προσωπικών του πλανητών. Εκτός και αν το δίκτυο τους συνέπαιρνε σε έναν υψηλότερο χορό με επόμενη συχνοτική βαθμίδα προσκόλλησης να είναι αυτή των εξωκρόνιων πλανητών για όλους μαζί πλέον. Δλδ θέλοντας και μη θα υπήρχε και η επιρροή των 72 και μετά ακόμη πιο ψηλά.

Συμφωνώ σε όλα όσα αναφέρονται στην παράγραφο δύο. Προσωπικά παρόλο που μελετώ από πιτσιρικάς, ποτέ δεν χρησιμοποίησα την αστρολογία για πρόβλεψη. Μόνο για ψυχανάλυση. Στο ζουμί της υποθέσεως οι σκέψεις περί αστρολογίας έγιναν ώστε να υπάρχει και συνειδητή επίγνωση των διαφόρων επιρροών. Συμπερασματικά θα έλεγα πως προκύπτουν και άλλα ερωτήματα που ακόμη δεν έχουν απαντηθεί ικανοποιητικά. Πχ αν αφήσεις ένα τέτοιο φαινόμενο ανεξέλεγκτο δεν μπορεί να καταλήξει σε φαινόμενο πεταλούδας ή project mayhem? Και αν πας να το ελέγξεις δε φτάνει να ισοδυναμεί με κάποιου είδους αργοναυτική εκστρατεία?

Ανώνυμος είπε...

αλήθεια πόσο Έλληνες νομίζεται πως είσαστε χριστιανοπουλα;; πάρτε τρανά παραδείγματα,
ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας,καλά καταλάβατε αυτός ο Άγιος που έρχεται από την Καισαρεία....
Από το έργο του ''ΕΙΣ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΣΑΙΑ 9.230.8'' διαβάζουμε...''Είναι εχθροί οι Έλληνες,διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζοντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ.Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (εννοεί τον ΗΣΑΙΑ) τη σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων''
ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Και τι δεν λέει το χρυσό στόμα του ..
Από το έργο του ''λόγοι κατά Ιουδαίων 48.851.38-852.35.0'' προτρέπει την καταστροφή της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας..«Τι λοιπόν, άγιος έσται ο ναός του Σεράπιδος (Α­λεξανδρινή βιβλιοθήκη) δια τα βιβλία; Μη γένοιτο!… αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον… μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων… και παρ’ αυτών βωμός στέκει απάτης αόρατος εις τον οποίον ψυχάς ανθρώ­πων θυσιάζουσι… κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διέδωσε!) ότι δαίμονες κατοικούν εκεί»
Δηλαδή οι δαίμονες που κατοικούν στην βιβλιοθήκη είναι τα βιβλία,σύμφωνα με τον χρυσό αυτό άνθρωπο..
Από το έργο του ''Περί καινοδοξίας και πώς δει τους γονείς ανατρέφειν τα τέκνα'' διαβάζουμε την εξής απαγόρευση..''Κανείς δεν πρέπει στα παιδιά του,των προγόνων να καλεί τα ονόματα,του πατέρα, της μητέρας,του παππού και του προπάππου,αλλά μόνο αυτά των Δικαίων''..Δηλαδή απαγορεύει ο άγιος αυτός,να παίρνουν τα παιδιά ελληνικά ονόματα,αλλά επιτρέπει τα εβραικά..
Πατριάρχης Αλεξανδρείας ΘΕΟΦΙΛΟΣ. Κατεδαφίζει την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας το 391 μ.Χ.
Κοσμάς ο Αιτωλός, ο μεγάλος αυτός προφήτης της ορθοδοξίας...ΔΙΔΑΧΗ Α '' και γω,αδελφοί μου,που ηξιώθην και εστάθηκα εις αυτόν τον άγιον τόπον τον αποστολικόν δια την ευσπλαχνία του Χριστού μας,εξέτασα δια λόγου σας και έμαθα πως με την χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού δεν είστε Έλληνες,δεν είστε ασεβείς,αιρετικοί,άθεοι...'' Σε ευχαριστούμε μεγάλε Κοσμά,που εξέτασες για χάρη μας το γεγονός ότι δεν είμαστε Έλληνες και ασεβείς και άθεοι...

Ζιζύ είπε...

Ω μον ντγιου!
Ιμποσσίμπλε!
Η Ερμίδου είν ο Κουδούνης;;;;
Θα σχίσω τους κορσέδες μου λέμε.
Απεγοητεύθην οικτγώς.
Είπα και γω ότι εβρέθη έν κορτσούδ δω μέσα να κάμω παρέα και να πλέκουμε σοσόνια μαζί και με προέκυψε κουδούνης πάλι.
Χέρι ήταν αυτό και πάγαινε για πέναλτυ αλλά τες πα.

Το λιεπόν. Επειδής βιάζομαι ν' απλώσω τραχανά ενόσω θα βάφω τερκουάζ τα φρύδιαμ. Περί καζανίου που λέτε. Γω πάντως, με Κρόνο στον 8ο, Πλούτωνα στον 9ο και Ουρανό στον 10ο, ψηφίζω αγέρα κοπανιστό για γιόμισμα και ξαλάφρωμα. Τσε επειδής τελευταίως κάμω παρέα και με Κένταυρους, φεύγω και πάγω πρώτα να πεταλώσω τσι χηλές μου για πιο αρμονικό τραχανοάπλωμα.

Ανώνυμος είπε...

@ΚΔ
το γεμίζουμε... με κενότητα και κοπανιστό αέρα, (γιατί αν το πνεύμα έχει βάρος, τότε υπάγεται στον υλικό κόσμο) ώστε να φουσκώσουν τα μυαλά των κενόδοξων που φιλοδοξούν ως πνεύματα να υλοποιοιθούν σε τούτο τον λαβύρινθο και να ανέλθουν εντός του σαν μπαλόνια ηλίου περιέχοντα (η)λίθιο (πρωτογενή χημικά στοιχεία της θεωρείας της "μεγάλης εκρηξης"....
αφού ξέρετε το βάρος του πνεύματος!!! δεν μας λέτε και'μάς και απο τι στοιχεία αποτελείται;
υγ:δεν είναι κακό να χρησιμοποιεί κάποιος/α διπλά, τριπλά και πενταπλά νικ-ναίημ,εξ' άλλου, όλοι αυτό κάνουν εδώ μέσα, κακό είναι να κρίνει κάποιος/α το έργο των άλλων με τα μάτια της καθαρά υποκειμενικής
κρίσης του.


Μάγια η Μέλισσα

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=YUn5N3dG0fM

το γεμιζουμε οχι με τον τιτλο αλλά με το ονομα της μπάντας.

καλημερα

Ανώνυμος είπε...

πλοσοχή πλοσοχή!τατό ζαβολιάρι παιζάκι διμιτλάκι τέλει βάλει μέσα
τατή ωλολογιακή μπάμπουσκα.Μίλκος νευλιάζει.μετά έλχεται τατό κατσικάκι κάνει μπε,Μίλκος τλομάζει κι αλχίζει ολολογιακό λεγκλεσιόν λαφαλτσόρ μέ σολιψίστ τον φόν Κανάλη.Ζε τσαναπαίζω έτσι,εγώ σέλω μέ μιτλά κουβαδάκια μπουχουχου ήθελα μόνο νά παίτσουμε,τλάψ λε παλιόπαιζα λέμε.
Αααα,εγώ λύσω γλίφο(όχι τόν) δημητλάκη.Κάτσω όλο πλωί καί σκεφτώ/σχεδιάσω/απολαύσω υπεύθυνα.
(Δημήτρη,συγνώμη από μεριάς μου γιά ότι μπορεί να σε πείραξε παλιότερα,θά χαρώ νά μπορούμε νά λέμε μιά στό τόσο καμμιά κουβέντα,αλλά κι άν δέ γίνεται,θά τό σεβαστώ και αποδεχτώ)

Κ.Δ είπε...

Ξερή και η αίγα. Είναι κα μελανή…

Μάγια μήπως βλέπεις παντού αντιπαλότητες; Φυσικά και το πνεύμα έχει βάρος και φυσικά και το βάρος έχει πνεύμα. Η ύλη και το πνεύμα δεν αντιμάχονται. Είναι το ίδιο πράγμα. Τώρα για τα άλλα που λες, ο καθένας μας προβάλλει τον ατελή υποκειμενισμό του αγαπητή μου. Ποιος διαφέρει δλδ και ποιος ποιανού κοράκου μάτι βγάζει? Άντε και σφύριξε και 17 offside και 50 κόκκινες το κοράκι. Πώς να συγχωρέσεις τον εαυτό σου μετά αν έχεις πει κι ένα σωρό σιχαμερά πράγματα. Μπλιαξ λέμε.

Δες myfriend αυτή την εργάρα το "Master" με τον τεράστιο τον Hoffman σαν τον ένα αλλοι-γάτορα και τον άλλο τον phoenix σαν άλλο κροκο-δειλο. Ούτε τέλος είχε, ούτε τόλο. Μπλιαξ.

Κατά τα άλλα άνθρακες ο θυσαυρός. Ένα κεφάλι γεμάτο από δαύτες που έλεγε και το ποσταρισμένο ασματάκιον. Η απάντηση στο γρύφο δόθηκε ήδη.

Με τρύπες ψιλοβελονιά το γεμίζουμε το καζάνι.

Κ.Δ είπε...

Και επειδή ο κάθε γρίφος γεννά γρίφους και ή εδώ ή εκεί .. θα τους λύνουμε… ως ηλίθιοι myfriends … κάτσε να πετάξω μερικά από τα κουβαδάκια μου στο playground… γιατί δε γουστάρω να είμαι σοβαρός…

Για όσους ψάχνουν για τις υπάρχουσες σκουληκότρυπες εκτός εαυτών το λοιπόν: τι σχέση μπορεί να έχουν τα ρόδα της ερήμου με τα σκουλήκια της ερήμου, γιατί Μαρσιανοί λέγονται σκουληκαντέρες, γιατί ο (κόκκινος) Άρης ως σωματείο ήταν part του Ηρακλέους, ποια σχέση έχει ο κόκκινος αδάμας με το κόκκινο μήλο της Alice ή τον κόκκινο Δράκο, ποια η σχέση ενός εκ των μικρών του Οσειρίου με τον άλλον αστερισμό του γιάκχου τον ωρίωνα όπου έχουμε τον Λαμπαδία-Ηρακλή να είναι απέναντι από τις Πλειάδες της φίλης μου της αίγας. Γιατί Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΛΑΙΟΣ = 811 = ΙΑΩ ακατανόμαστος Χαστούρ συνευρίσκεται διαχρονικά με την Μαύρη Αίγα των 1000 νεογνών και ακολουθείται από τους μπιάκχους – ιάκχους όπως ο Διόνυσος του Σειρίου Β. Γιατί ο Λαμπαδίας είναι ακριβώς στο ίδιο φάσμα με τον Αρθούρο – Αρκτούρο. Και πως μπορεί τελευταίος ως Οδυσσέας που επιστρέφει στην Ιθάκη να έχει σχέση με τον υπηρέτη Ιθάκουα του Χαστούρ που βρίσκεται στο παράλληλο σύμπαν του Βορρά. Άρης μάρης κουκουνάρης θα πει κανείς … αλλά τουλάχιστον σας πήγα μία μικρή βολτίτσα μέσα από τις δικές μου τρύπες.

Καλό βραδάκι…

Γιαγιά Κατσίνγκω είπε...

Αχχχ πηδούδιαμ πηδούδιαμ!
Πώς χαίρομη να σας βλέπω μουνιαζμένα!
Ηγώ βέβαια δεν καταλαβαίνιω και πουλλά από όσα λιέτε δω χάμου, ούτε κι από γρίφους σκαμπάζω, μια γριέντζω χουριάτα είμαι που οσονούπω θα πατήξει και τα 350 έτη. Μούμια ένα πράμα και παίρνω και τελιέφωνο τουν Χάρου να ρθει να με πάρει και με κάμνει την πάπια ου φούτσης.

Αχχχχ βρε Κουδούνιημ Κουδούνιημ...
Ακούς ηκεί: "Πώς να συγχωρέσεις τον εαυτό σου μετά αν έχεις πει κι ένα σωρό σιχαμερά πράγματα".

Βρε καλόμ, ηγώ δεν εξεύρω διατί το λέγς αυτούνιο αλλά ένα έχω να ση πω και άκου το καλά. Ημένα που με βλεπς, ήμανε λιέμε κάργα ενουχικό (ήτοι ηγουκεντρικό) κουρίτς στα νιάταμ. Με τα χρόνια κατάλαβα όμως ότι του πρώτου βήμα δια του σπάσιμου του δυισμού είναι αυτό: να συγχωρείς και να αυτουσυγχωρείσαι. Από διω ξεκινάν ούλα. Άμα δε δουλιευτεί αυτή η βάση, ξέχνα τα τα υπόλιοιπα. Ηδώ ακριβώς, στην (αυτο)συγχώρεση βρίσκεται και η κλεις δια του λιύσιμο του ΚΑΡΜΑ. Αμέεεεεε! Αμ γιατί νουμίζς ότι ειν λεύτερος και ο Φούλιης??? Εεεε??? Γιατί συγχωρεί και αυτοσυγχωρείται κάθε στιγμή. Δε δημιουργεί κάρμα και όταν δημιουργεί του σπάει στα καπακια λιέμε! Όσο δεν (αυτο)συγχωρούμε τρέφουμε καρμικούς δέσμους και διαιωνίζουμε το συνεχές "ανεβοκατέβαζμα" δω χάμου στον πλανήτα. Η επιλουγή, δική σας. Άι πάγω τώρανα να φκιάξω παπαρουνόσουπα για τον τράγομ, που εξεκίνηξε τη βραδινήτ γκρίνιατ, ου κουλόγερος.

Ανώνυμος είπε...

Μίλκος κάθησε όλη μέλα κι όλη νύχτα και βλήκε τή σωστή λύση,ζαλατάκι.νά γεμίσει μέ ζαλατάκι η καζάνα διμιτλάκι.
Μίλκος πίνει,καζάνι ελαφρύνει.Μετά μεγαλώσει καί παίζει μαζί μέ διμιτλάκι καί τά άλλα παιζάκια μέ μεγάλο άδειοκουβαδάκι/καζάνι/Τζίνγκ
στά κινέζικα.
Μίλκος λυπάται πολύ πού Μίλτος πήρε κλίση κι έφυγε.Αλλά Μίλτος πολύ τατό παιζάκι,έβαλε αγκώνα μπλοστά στά άλλα παιζάκια νά δείτσει πόσα τσέρει,καλά τόν έκανε μπού τό τατό κατσικάκι.Τώλα είναι στή μπουλού,μέ πιπέλι στή γλώσσα κι άλλα τλομελά.Ας πλόσεχε,γιατί τώλα τελευταία άκουγε πολύ ατό:

http://youtu.be/Df9Lrmzk1ss

Μίλκος πιό ταλό παιζάκι,μέ πολλά περισσότερα ελαττώματα.Μίλκος όμως μαλτυλιάλης τάλφωσε άλλο παιζάκι γιά μπάμπουσκα.Μίλκος γουστάρει ατό
γιά πλωινό

http://youtu.be/1e4kfl9rqDo

κι ατό γιά κυλιακές κι αργίες

http://youtu.be/moQb9a0CZOI

μέ πλοσοχή στήν ενσκλιπσιόν καί τίγκα τό ληβέλμπ.
Πάντως Μίλκος τσέρει πολλά καί γιά τά κατσικάκια μφου,τατό παιζί μαλτυλιάλι Μίλκο πιπέλι.Η κατσικούλα-δέν αντέχω τα το πώ-είναι σέ ένα γλαφικό ομώνυμο ούπς ετελώνυμο χωλιουδάκι σε μιά λαχούλα
μέ έναν ετελωνυμομώνυμο φούλνο.φολάει ινδικά κιέχει ένα καμπανάκι κάνει ντλιντλόν πάνω από τά φαγητά.ανάβει τάτι τζάντζες μετά συγχωλήσεως,αλλά παραδόξως λέει μόνο "Αντε,γειά"
Μίλκος 'έν είπε πού είναι ατό,μή θυμώσεις κατσικούλα ,ούτε ετσήγησε τό "στό χωλίον Μιταξαδς΄Γιάννης δήμαλχους"ούτε είπε τό νικιφόλος μετατσάςμεΒασιλκούδαμστησταμπουλ.
Λοιπόν ατή έχει δύο μάτια,όταν σε κοιτάζει μέ τό ένα είναι γλυκούλαχαράθεού,άμα βάλει τό άλλο τό μπιρμπιλωτό άσπλος σκώληξ πού σ'έφαγε Μίλκος τλομάζει.
Πιό πολύ Μίλκος τλομάζει μέ τό Λίνγκου εναδυοτλια το γιαπωνέζικο εννοείται.τατό λίνγκου τατό,βγαίνει
τατό άσπλο κορίτσι από τηλεόλασι.
μαλτυλιάληςΜίλκος είχε δεί εξίσωση από σημειώσεις βλάκα Μίλτου,δέν αντέχω τά τό πω κι ατό
ΛΙΝΓΚΟΥ=ΠΗΓΑΔΙ=ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΣ=ΓΙΝΕΚΙΟΕΔΙΟ
Δε τέλω ούτε να το σκέφτομαι ήταν και 12ήμερο κι άνοιτσε κι η ντουλάπα από ετσιθελικο συντονισμό.
Μίλτος όλο γλάφει βλακείες,μπαμπούλης όλο βάζει κασσέτα ,μή μπαμπούλη μή,εγώ σάς φιλώ.
ΥΓ.οι μελισσούλες πειλάζουν?

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα ΚΔ!
Οχι, δεν βλέπω παντού αντιπαλότητες αλλά δεν ήξερα πως το πνεύμα είναι το ίδιο με την ύλη!!!....
που να ξέρω μωρέ, οτι το πνεύμα έχει βάρος; σάμπως είμαι πνευματίστρια επιστήμων να το πάρω και να το βάλω στο εργαστήριο και να του αλλάξω τα φώτα στις μετρήσεις;
γι' αυτό ρωτώ για να μαθαίνω!
κι οποσδήποτε αγαπητέ μου εδώ που τα λέμε έχεις δίκιο, αν ήμασταν αντικειμενικοί λόγω φιλότητος θα υπήρχε η ενωποίηση της νοητικής ισορροπίας μας και της δικαιοσύνης που θα διαθέταμε απέναντι στους άλλους, αρα.... δεν θα υπήρχε αντιπαλότητα, και δεν θα είμασταν επικρητές των άλλων.... όταν όμως επικρατεί το νείκος επειδή υπάρχουν στοιχεία χωρισμού μετατρέπει την εννότητα σε πολαπλότητα και πολισχιδείς υποκιμενισμούς...
τότε, φαίνεται πως δεν μπορούμε να μονιάσουμε με τους άλλους (γιατί δεν υπάρχει η δύναμη της συναρμογής ) πόσο μάλλον με το εγώ μας...
οπότε, μην μου λές πως βλέπω παντού αντιπαλότητες όταν εσύ ο ίδιος μέσα απο τα κείμενα σου εκφράζεις την δύναμη της εναντίωσης,σε δικαιολογώ όμως σε αυτό που λές, και καλά κάνεις και το λές: "Πως να συγχωρέσεις τον εαυτό σου μετά αν έχεις πει κι ένα σωρό σιχαμερά πράγματα. Μπλιαξ λέμε.

..........

Αγαπητέ ανώνυμε..οχι,οι μελισσούλες δεν δειλιάζουν, ούτε πειράζουν τους συνσχολιαστές τους...
είμαι ευτυχής να βλέπω τους άλλους να δίνουν τα φώτα τους σε 'μας τους αδαείς που τους παρακολουθούμε...
κι επειδή είμαι τόοοσο δα μικρούλα, και κάθε μέρα τριγυρνώ στους μεθυστικούς ανθούς της γνώσης τρυγώντας την γλυκειά πληροφορία ήθελα να μάθω τα κρυφά κι απαγορευμένα...
αλλά μου έγινε το κεφάλι σαν τρύπιο καζάνι, ένα πράγμα σαν έμενταλ, να πούμε; σαν εκείνο το τρύπιο τυράκι που είναι το κάλλιστο δόλωμα για τα άμοιρα τα ποντικάκια; ....
γι' αυτό ρωτώ να μαθαίνω, μην την πάθω κι εγώ σαν ποντικάκι! ...


Μάγια η Μέλισσα

Κ.Δ είπε...

Μικρή μελισσούλα δε σε πιάνω και συγγνώμη. Τι ακριβώς υπερασπίζεσαι?
Εμένα προσωπικά με γνωρίζεις ?

Φοβάμαι πως από τα συμφραζόμενα έχεις βγάλει λάθος συμπεράσματα.

Αίξ είπε...

άι μίλτουμ!
γνωριζόμεθα ε, καλά του μυρίστηκα από την αρχή ηγώ... θα σε φίλεψα μπουρέκι και σενανε κανά φεγγάρ με φαίνεται... το λιεπόν. καλά τα πες , μα πιο πουλύ από όλα επέτυχες αυτούνο το 'Άντε, γεια' που λέγω συχνάκις, ιδίως όταν εκαταλαβαίνω ότι ετέλεψε η αποστολιήμ! μεγάλου πράμα πουλέ να ξεύρεις πότες να λες ανδίο. ασχέτως αν μετά ξαναεπιστρέφς, αυτούνο ειν άλλου πάπα ευαγγέλιο.

κι από όσο όλα διείχνουν, δω μέσα η δικήμ αποστουλιή ήτο να σκάσω σαν καρπουζομπομπίδιο δια να μουνιάς του μιλκάκι με του δημητλάκι και να λιύνουν παρέα γρίφους δια του μέλλον της ανθρωπότης. τώρα, άματις κάποιοι θέλιουν να συνεχίζουν ωσάν μελισσούλια και μαρμάγκες, να με συγχωρνάτε αλλά μπέκαρε κι ο Μαρτς κι έχω και ντουλειές εις τουν μπαχτσέμ. άλλιη αποστουλιή, δεν ημποράγω αυτούνη την επερίοδο. βρείτε τα μόνιοι σας.

πι ες: (προς απουφυγίν παρεξηγήσεων) του γεγονός ότι γουσταράω η κατσίνγκω να κάμνω παρέα και τραμπάλα με σουρνικά τραγιά ενίοτε, δεν εσημαίνει ότι θέλιω και τίποτις παραπάν. ΔΕΝ ΨΑΧΝΙΟΜΑΙ ΛΙΕΜΕ. Έχω τον δικόμανε τράγο. Αυτούνο το λέγω προς παν ηπίδοξου τραγογαμβρό. εξηγούμεθα δια να μην παρεξήγουμεθα. Άι γεια χαραντάν τώρα και τα κουκιά μπαγλάν. Και ποίος ξεύρει, ημπορεί να τα ξαναπούμε στου μέλλον... είπαμε, ειμί αντιφατικούς τύπους ηγώ.

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=WRhwRvJxbmg

Ανώνυμος είπε...

"http://www.youtube.com/watch?v=WRhwRvJxbmg" Η πολλ' ούρε έχει, πολλ' άστεα, πολλά μέλαθρα...

Ατάργα είπε...

Αν νομίζετε οτι μπορειτε να μου φορτώσετε έναν ακόμα κλώνο, για να καλύψετε τα νώτα σας ειστε γελασμένοι. Μην χρησιμοποιείτε την απουσία μου για να καλυφθείτε για μια ακόμα φορά, οι μιλκος, μίλτος αίγα κλπ ...

Στο είπα Αριδάνη και κατ' ιδίαν ουτε ειμαι κλώνος, ουτε γράφω, κι ουτε μ΄ενδιαφέρει σε τελική ν΄ασχοληθώ. Προτεινα το αντιρολικό προγραμμα γιατι νόμιζα οτι ήθελες να ασχοληθείς και να τιμήσεις έναν χωρο, αυτον του Μποτίλια που σε τίμησε. Αλλα μάλλον φοβήθηκες οτι θ΄αποκαλύφθούν τα πρόσωπά σου, οι μάσκες σου και οι κλώνοι σου...

Ουτε η Αιγα ήμουν-είμαι, ουτε η Τουλουμπα, κι εγώ δεν ξέρω ποιά/ος

Και μην μ΄ανακατεύεται.
Οτι θέλω να γράψω ή οτι θέλω να πω μπορώ να απευθυνθώ κατ΄ιδιαν.
Εχω μάθει να ειμαι όσο το δυνατον περισσότερο αληθινή και να έχω "μπέσα" και φιλό-τιμό(ω)...

Συγνώμη Μποτίλια για την κατάχρηση του χώρου σας

Καλη συνέχεια και ΚΑΛΑ ΜΥΑΛΑ και ΦΩΤΙΣΗ στους ΠΑΛΙΜΠΑΙΔΙΣΤΕΣ ...

Κ.Δ είπε...

Ποια χορδή σου πείραξε και ποιος αγαπητή μου;

Προσωπικά μία σκανταλιά έκανα με την Ερμίδου ... και την έκανα για να αυτοαποκαλυφθώ και να δείξω σε κάποιον πως όταν χώνεις το κεφάλι βαθειά στην άμμο ο κώλος σου συνεχίζει να φαίνεται.

Δεν έχω να αντιπαραθέσω κάτι άλλο πέραν από τη αγνότητα μου, συγγνώμη. Τα υπόλοιπα που λέγεις είναι δικά σου διαολάκια.

Υπάρχουν αρχεία καταγεγραμμένα κι αν δεν υπάρχουν αυτά, υπάρχουν και άλλα Αρχεία.

Καλημέρα

nikos είπε...

6 διμοιρίες ΜΑΤ έχουν μπει στην Ιερισσό και ρίχνουν δακρυγόνα μέσα στο χωριό # Σκουριές

Ανώνυμος είπε...

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1460916

Ανώνυμος είπε...

προς οποιους δεν καταλαβαν το πρωτο σχολιο, διαβαστε εδω http://www.katohika.gr/2013/03/to-systima-thelei-na-pethanoume.html

Αίξ είπε...

Λοιπόν παιδάκια, για να εξηγούμεθα. Η Αίγα είναι υπαρκτότατον θηλυκόν πρόσωπον, ατρόπιον και δεσποινίστικον. Το γνωρίζει και ο Κουδούνης και το Χέλλμπόυ και ο Μίλτος απ' ό,τι φάνηκε. Οι δικοί μου κλώνοι δω μεσα είναι κατσικίσιοι και αναγνωρίζονται με τη μία. Σκοπός τους είναι όχι να μπερδέψουν αλλά να ξεμπερδέψουν.

Ατάργα, τα αντιτρολλικά προγράμματα που λες κοριτσάρα μου, δεν κλάνουν μία. Πάλι από Κουάλα Λουμπούρ και Αλγέρι θα μπαίνουμε... Και μην τρελαίνεστε τόσο πολύ πια! Ποιος είναι ποιος και μαλακίες λες και παίζετε την τυφλόμυγα. Στην τελική κλείστε και κανά πισί και κάντε και τίποτις άλλο. Μην τρελαίνεστε τόσο, κανείς δεν είναι εναντίων κανενός, μην τσιμπάτε με δήθεν "μάγους" που ξέρουν και καλά τα σώψυχα σας και ντεμέκ "κανάλια", δω μέσα δεν παίζει μάγος μάγκεζ, πώς το λεν. Η κατσίνγκω έχει και τρίτο μάτι μακρύτερο και βλέπει ότι τη σκανταλιά τη μεγαλύτερη την κάνει ένα και μόνο τρόλλι που είναι δικτυωμένο ωσάν μαρμάγκα λέμε. Τύφλα να χουν τα μελίσσια και τ' ακρίδια. χαχχαχαχχαχ... μην τα παίρνετε στα σοβαρά!

Ανώνυμος είπε...

κα Ατάργα
Οφείλω κι εγώ από μεριάς μου νά σάς
διαβεβάιώσω πώς σέ καμμία περίπτωση
δέν εννοούσα εσάς καί πώς ούτε σάς
γνωρίζω στό ελάχιστο.
Εξάλλου,η κυρία Αιξ απάντησε ήδη.
Θά σάς πώ κάτι.Λατρεύω τή δημοτική μας παράδοση(μέρος της)καί επίσης καί στή συμβολική της διάσταση.Οποιαδήποτε ομοιότητα μέ υπαρκτά πρόσωπα καί τοπωνύμια είναι εντελώς πέραν τών προθέσεών μου.Ειλικρινά συγνώμη εάν καταλάβατε κάτι τέτοιο.
Η προσπάθειά μου(ως Μίλτος/Μίλκος) ήταν όντως νά ηρεμήσω τό κλίμα δυσπιστίας καί παρεξήγησης γιά τό οποίο θεώρησα τόν εαυτό μου συνυπεύθυνο.
Εύχομαι η απάντησή μου νά σάς καλύπτει.

HellCombatant είπε...

Από που κι ως που γνωριζόμαστε μωρή σκατορουφιάνα?! Πρόσεξε μην παραγνωριστούμε μόνο γιατί έρχεται ο καιρός που δε θα αστειεύομαι.

tuluba είπε...

Δεν σας καταλαβαίνω , δεν αλλαξε τιποτα μεσα σας , μετα απο τοση αναζήτηση.....

ειρηνη.

Αίξ είπε...

Ακολιουθεί μήνυμα από την προπροπρογιαγιάμ, τη Γιαπάνα Αίξ.

Άι ουρέ Χέλλμπόυ! Ηγώ ειμί καλόμ! Η θειά Γιάπου! Κόρη ξακουστού ρονίν, του Κίτσου Τζάτζου, της φατρίας των Τζατζέων! Δε με θυμάσαι ουρέ;;;; Ου ντάντυζ μου με τον προπροπροπάππο σου ήσαν κουλλητάρια! Στα γόναταμ ση έπαιζα μπρε και ήσουν και μισκίνικο τ' άτιμο, γλώσσα ντεν έβανες μέσα! Όλο γκρίνια, μίρλα και ουά ουά. Μπρε να ση μπουκώνω με μπαμπουχυλούς, μπρε το ένα μπρε το άλλο, το χαβάς ησύ! Στου τέλους ση πότιζα με λίγο μανδραγόρα και ησυχάζαμε ούλοι. Και κοίτα... μην τσινάς πουλύ πουλύ, μη ση φύγει κανάς πόνδος απού το γιαπανοκαλσόν. Εεεεε;;;;

HellCombatant είπε...

Μην ανησυχείς. Η τιμωρία σου έρχεται λιαν συντόμως. Κ τώρα μπορείς να πας να γαμηθείς κ εσύ κ η "φυλή" σου...
Όσο για ειρήνες να τις πουλήσουν εκεί που ξέρουν οι υποκριτές χριστιανο-καλόγηροι. Εμείς είμαστε πολεμιστές κ θα απαντήσουμε εκεί που πρέπει, όπως πρέπει, όταν πρέπει.

Θεοφάνης Ράπτης είπε...

Ρε μαλακα Hell!
Σε στελνω για καφε κ παλι στου μποτιλια εισαι? Αντε τελειωνε κ εχεις να μου αερισεις κ τ αρχιδια μετα.