ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΜΕ ΣΤΟΝ ΟΜΟΡΦΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΚΟΣΜΟ - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

Όλα τα δεδομένα που σχετίζονται με τον σεισμό στην Αϊτή συνάδουν στην κατεύθυνση ότι ο αυτός προκλήθηκε τεχνητά με κάποιο σεισμικό όπλο, το σύστημα HAARP, ή κάποια παραλλαγή του.
Αυτή η διαπίστωση οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι η σύγχρονη τεχνολογία στα χέρια των μαθητευόμενων μάγων της υπερεξουσίας οδηγεί την ανθρωπότητα μπροστά σε μια νέα καμπή επιβολής της τάξεως των δουλοκτητών. Η τεχνογνωσία τους πλέον έχει υπερβεί την εδώ και αιώνες εφαρμοζόμενη πρακτική, η οποία στηριζόταν κυρίως στον οικονομικό έλεγχο, τον έλεγχο της συνείδησης με την δοτή δήθεν ενημέρωση, την ελεγχόμενη «τέχνη», την περιχαρακωμένη μέσα σε δόλιες στοχεύσεις επιστήμη, τον έλεγχο των θρησκευτικών κέντρων, τα φρούδα και δοτά ελεγχόμενα κοινωνικά κινήματα, τον έλεγχο των συνδικάτων του εγκλήματος, την καταρράκωση των κοινωνικών αξιών, την αλητοποίηση της νεολαίας, την διαφθορά, την διάλυση της οικογενειακής συνοχής.
Τώρα πλέον οι μάγοι της πρώην απροκάλυπτα και νυν συγκαλυμμένα αγρίας φυλής στην διαδικασία επιβολής τους, δεν φορούν μάσκα με παράξενα χρώματα και φτερά, δεν κρατούν κουδουνίστρες, δεν χορεύουν με παράξενους βηματισμούς, για να υποβάλλουν το ανυποψίαστο πόπολο. Δεν χορεύουν πλέον τον χορό τις βροχής, αλλά κατασκευάζουν „την μπόρα που καίει καλύβες“, όπως τραγουδούσε ο Νιόνιος παλιά στο „Βιετνάμ γιε-γιε“. Η περίπτωση της Αϊτής έδειξε, ότι αυτοί είναι σε θέση να κατασκευάζουν με όπλα υπερπροηγμένης τεχνολογίας το σοκ και τον μαζικό πανικό και στην συνέχεια να μπαίνουν μέσα και να καταλαμβάνουν μια χώρα αμαχητί, φέρνοντας μαζί τον πωρωμένο συρφετό της κοινωνικής λεηλασίας, τις στημένες ΜΚΟ. Από ολετήρες της ανθρώπινης ζωής εμφανίζονται ως οι ευεργέτες της, κάνοντας και κριτική επί πλέον, ότι τα θύματα εφάρμοζαν σατανολατρεία.
Δεν είναι δυστυχώς μόνο το HAARP, ως εξάμβλωμα προηγμένης τεχνολογίας, με εφαρμογή στον έλεγχο του καιρού, στην δημιουργία σεισμών και παλιρροιακών κυμάτων, στην εκπομπή συχνοτήτων που επηρεάζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά, στην μετατροπή ζωνών της ιονόσφαιρας σε κατάσταση πλάσματος που καταστρέφει οτιδήποτε με το οποίο έλθει σε επαφή. Τα σύγχρονα υπερόπλα επεκτείνονται στην βιολογία με κατασκευή ειδικών μικροβίων και μολυσματικών νόσων, στην δημιουργία ολογραμματικών μορφών που υποβάλλουν την ύπαρξη τεχνητών φαντασμάτων, τον πλήρη έλεγχο των επικοινωνιών με το σύστημα Echelon.
Η γη πλέον μετατρέπεται σε κακόγουστη αίθουσα των τεράτων ενός τεχνολογικού Λούνα Παρκ. Στην είσοδο δεν υπάρχει ταμείο, μια και όλοι βρισκόμαστε μέσα. Εξ άλλου το σόου πλασάρεται πλέον ως απτή και αυτονόητη πραγματικότητα. Όσο κι αν τσιμπάμε την κοιλιά μας δεν θα είναι πλέον εύκολο να ξυπνήσουμε από τον σύγχρονο εντεινόμενο δοτό εφιάλτη, εφόσον συνοδοιπορούμε μέσα στο ποτάμι της μάζας.
Ένα ολόκληρο σχέδιο αποτελούμενο από μαγγανείες που θα πλασαρισθούν ως θαύματα, έρχεται να επιβάλλει τον „Νέο Θαυμαστό Κόσμο“, στον οποίο οδηγεί η „Νέα Τάξη Πραγμάτων“. Σημεία και τέρατα, με στόχο τον πλήρη και τελειωτικό εξανδραποδισμό των ανθρώπων.

Το „ΩΣ ΧΑΡΙΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η“, πόσο χαριτωμένο πλάσμα είναι δηλαδή ο άνθρωπος όταν αυτός είναι πραγματικά άνθρωπος, που διακήρυξε το Ελληνικό Πνεύμα, στην διαδικασία εξανθρωπίσεως του ανθρώπου, αποτελεί τον κύριο στόχο ανατροπής των νεοταξιτών. Στο στόχαστρό τους περισσότερο από κάθε τι άλλο οι Έλληνες.
Βεβαίως ένα σημαντικό ζήτημα-κλειδί είναι τι εστί Ελληνισμός, ποιο είναι αυτό που συγκροτεί τον Έλληνα, το ερώτημα εάν υπάρχουν σήμερα Έλληνες και υπό μια μορφή.
Ο γράφων δεν ξιπάζεται με την αμετροέπεια να προβάλλει, ότι είναι σε θέση να δώσει ερμηνεία εις βάθος και να προτείνει συγκεκριμένη διέξοδο στην τεράστια πρόκληση που λέγεται Ελληνισμός και στην αμφισβήτηση που αυτός δέχεται, όχι μόνον στο σήμερα. Δεν είναι ο γνώστης που έμαθε εκ των προτέρων και έρχεται να διαφωτίσει τους αδαείς επισκέπτες, δεν είναι ο επαϊών ενώπιον απληροφόρητων ή αγνοούντων. Έχω συχνά δηλώσει, ότι ευρίσκομαι σε πορεία αναζήτησης - όπως χιλιάδες άλλοι άνθρωποι - και επιδιώκω την κοινή πορεία αναζήτησης με άλλους προβληματισμένους ανθρώπους. Πιστεύω ότι κάθε βήμα στην ορθή κατεύθυνση οδηγεί με την Χάρη του Θεού στο επόμενο. Η συνείδησή μου δεν μου επιτρέπει να αποδεχθώ το ισχύον καθεστώς που επικρατεί πάνω στον πλανήτη ως αντάξιο της ανθρώπινης μοίρας. Πιστεύω, ότι οι άνθρωποι αξίζουμε μια καλύτερη ζωή και ότι είναι σκόπιμο, αναπόφευκτο και εκ του ήθους επιβεβλημένο, να την επιδιώξουμε στα πλαίσια κοινής προσπάθειας. Καταθέτω τον προβληματισμό μου σε αναζήτηση επικοινωνίας, θέτοντας το στίγμα μου στην μποτίλια που ρίχνω στο πέλαγος της μπλογκόσφαιρας. Το παρόν ιστολόγιο δεν αποτελεί βήμα, αλλά τράπεζα ιδεών, πέρα από ιδιοκτησιακές αυταπάτες, με πλήθος καθισμάτων κατά το δοκούν για όσους ευαρεστούνται.

Εδώ και τώρα καταθέτω την αγωνία μου, ότι μας απειλεί άμεσα ο κίνδυνος, αύριο αυτοί που θα μετατραπούν σε μπάζα και ερείπια με την μέθοδο που εφαρμόστηκε στην Αϊτή, να είμαστε εμείς. Κάθε αστικό κέντρο, ή ακόμη και μείζων περιοχή στην Ελλάδα, μπορεί να είναι το επικείμενο θύμα των μαθητευόμενων μάγων με το HAARP. Οι πυρκαγιές των τελευταίων ετών, που απανθράκωσαν την βλάστηση, τις καλλιέργειες, τον ζωτικό χώρο της πανίδας και χλωρίδας σε μεγάλο τμήμα της Πελοποννήσου, στην ανατολική Αττική και Εύβοια – την περιοχή αυτή την υπογραμμίζω διότι εκεί εχθές συνέβη σεισμός με ένταση 4,3 Ρίχτερ, θέμα στο οποίο στην συνέχεια θα επανέλθω - η κλιμακούμενη οικονομική πτώχευση, η μετατροπή της Αθήνας σε πεδίο ευρέος δοτού χουλιγκανισμού τον Δεκ. 2008, είναι καταστροφές που συνέβησαν βάσει σχεδίου. Ο κίνδυνος για επιβολή μεγαλύτερων καταστροφών, κάποιες από τις οποίες θα επιβληθούν με το κάλυμμα δήθεν φυσικών καταστροφών, είναι περισσότερο από προφανής, και για τον γράφοντα δεδομένος.

Αυτές οι καταστάσεις είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν χωρίς επαγρύπνηση, συντονισμό και συσπείρωση του υγιούς τμήματος της κοινωνίας.

Μια πιο προσεκτική εξέταση κάποιων συμβάντων πρόσφατα δημιουργεί την υποψία, ότι κάτι ίσως «μαγειρεύται», ανάλογο με τον σεισμό της Αϊτής με κέντρο την Ελλαδική επικράτεια. Στην περίπτωση του τεχνητού σεισμού στην Αϊτή – παρά τα κραυγαλέα σημεία που τεκμηριώνουν τον τεχνητό χαρακτήρα της περιπτώσεως – οι ιθύνοντες της καταστροφής και κατ’ ακολουθία τα φερέφωνα τους στα μαζικά μέσα, επιχείρησαν να παρουσιάσουν έτσι το σεισμό της 12ης Ιανουαρίου, ώστε αυτός να προσομοιάζεται με φυσικό.
Το περιοδικό ΤΙΜΕ έγραψε μετά τον σεισμό στην Αϊτή, ότι αυτός ήταν ο μεγαλύτερος ενός κύματος μικρότερων σεισμών που προηγήθηκε, ως είθισται να συμβαίνει στην περίπτωση των φυσιολογικών σεισμών. Πράγματι στις 9. 01 εκδηλώθηκε σεισμός 7,2 Ρίχτερ και παλιρροιακό κύμα (τσουνάμι) στην Καλιφόρνια (τα αντίστοιχα στοιχεία στο 1 )και στις 7.01 στις νήσους Σολομόντος (τα ανάλογα στοιχεία στο 2).
Ανάλογος μικρού μεγέθους σεισμός εκδηλώθηκε και στην Ελλαδική επικράτεια εχθές. Στα Ψαχνά Ευβοίας (τα ανάλογα στοιχεία στο 3) έγινε σεισμική δόνηση, καθώς και περίπου ταυτόχρονα έγινε στην ανατολική Ταϊβάν άλλη μεγέθους 6,6 Ρίχτερ (τα ανάλογα στοιχεία στο 4). Ταυτόχρονα μια ασυνήθιστα μεγάλη θαλασσοταραχή επικρατούσε στο Αιγαίο εμποδίζοντας πλοία των συγκοινωνιακών γραμμών να εισέλθουν στους λιμένες κάποιων νησιών.

Είναι προφανές ότι οι εχθροί της ανθρωπότητος έχουν βάλει το μηχάνημα της γεωτεκτονικής να δουλεύει αβέρτα. Αυτοί που δεν δίστασαν να μετατρέψουν την μεγαλύτερη έκταση του δασικού πλούτου της Ελλάδας σε καμμένη γη, κλιμακώνουν το επόμενο κτύπημα, ενώ η κοινή γνώμη εστιάζεται σε τελείως άλλα ζητήματα, τα οποία μπορεί να είναι σημαντικά, αλλά οι συνέπειές τους χαρακτηρίζονται από πολύ μικρότερη τάξη μεγέθους καταστροφικότητος όσο αφορά τους ισχύοντες κινδύνους.

Για προφανείς λόγους πρόταξα αυτή την αναφορά στην σύντομη πραγματεία όσων εκδηλώθηκαν στον σεισμό της Αϊτής, που τον αποκαλύπτουν ως τεχνητό. Η αναφορά αυτή θα ακολουθήσει στο τρίτο μέρος.


ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

1.
http://www.cnn.com/2010/US/01/09/california.earthquake/index.html

2.
http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/8441044.stm

3.
http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-43-%CF%81%CE%AF%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%81-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%8D%CE%B2%CE%BF%CE%B9%CE%B1

4
http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-43-%CF%81%CE%AF%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%81-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%8D%CE%B2%CE%BF%CE%B9%CE%B1

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΚΟΙΝΗ ΜΟΙΡΑ" ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Από το πολύ ενδιαφέρον ιστολόγιο "Κοινή Μοίρα" αναδημοσιεύω την πρόσφατη ανάρτηση με τίτλο " Η αντιστροφή των δύο τρίτων και η κοινωνική έκρηξη" που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική. Επίσης παραθέτω και την δική μου τοποθέτηση πάνω στα θέματα που αναφέρονται:

Η αντιστροφή των δύο τρίτων και η κοινωνική έκρηξη

ΟΙ Βρυξέλλες απαιτούν να ρυθμίσουμε τα δημοσιονομικά μας, χωρίς να ενδιαφέρονται ποιοι θα υποστούν το βάρος των μέτρων. Δικαίως! Τι τους νοιάζει τους ευρωτεχνοκράτες ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό; Για αυτό όμως δεν υπάρχουν οι εθνικές κυβερνήσεις, τα εθνικά κοινοβούλια και τα εθνικά κόμματα;

Στη δική μας περίπτωση, τα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα, κρίνουν πως τα περιοριστικά μέτρα, υπό τη μορφή περικοπών σε μισθούς και επιδόματα και αυξήσεων σε έμμεσους φόρους πάνω σε βασικά είδη καταναλωτικής ανάγκης, πρέπει να έχουν ως αποδέκτες τους Έλληνες της μεσαίας τάξης και ειδικότερα τους μισθωτούς.
Υπό αυτή τη λογική όμως κινδυνεύουμε να μετατραπούμε σε κοινωνία των δύο τρίτων, αλλά σε μία αντίστροφη εκδοχή από εκείνη την οποία γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Περί τα τέλη της προηγούμενης περιόδου διακυβέρνησης ΠαΣοΚ, σχεδόν ένα τρίτο της κοινωνίας μας είχε καταλήξει να είναι οι κλασσικοί φτωχοί μαζί με τους νεόφτωχους της Σοφοκλέους, ενώ τα άλλα δύο τρίτα μπορούσαν να ζήσουν όχι απαραιτήτως με κάποια άνεση, ή πολυτέλεια, αλλά τουλάχιστον με αξιοπρέπεια.
Τώρα, με τα νέα μέτρα, τα δύο τρίτα του πληθυσμού θα φτάσουν κάτω, ή έστω οριακά πάνω από τα όρια της φτώχειας.

Δεν αποκλείεται οι πολίτες να ένιωθαν την ανάγκη να συμβιβαστούν με την κατάσταση όπως θέλησε να την παρουσιάσει ο πρωθυπουργός. Αρκεί βέβαια να έβλεπαν ότι πρώτοι καλούνται να καταβάλουν το μέρισμα κόστους και ευθύνης που τους αναλογεί, το κεφάλαιο και η ανώτερη αστική τάξη.
Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν ισχύει.
Αντιθέτως, επιδεικνύεται από τους κεντρικούς συντελεστές του πολιτικού μας συστήματος μία προκλητική τάση προστασίας των κερδών και των πλουτών και σε ορισμένες περιπτώσεις, των ανομιών και των ανομημάτων, των ολίγων.

Η απότομη ανατροπή των οικονομικοικοινωνικών συσχετισμών και το αίσθημα αδικίας που νιώθει το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας, σε συνδυασμό με την αναμενόμενη αύξηση της ανεργίας και την επιδείνωση του μεταναστευτικού, πρόκειται να προκαλέσουν μία εκρηκτική κατάσταση στην Ελλάδα για φέτος και για τα προσεχή έτη.

Αν δεν αποφασίσουν οι κεντρικοί συντελεστές του πολιτικού μας συστήματος μία ριζική αλλαγή φιλοσοφίας στον καταμερισμό βαρών σε τούτη τη συγκυρία αλλά και γενικότερα, τότε θα φτάσουμε στο σημείο ο καυτός Δεκέμβρης του 2008 να μοιάζει με μία ρομαντική σύναξη débutantes.

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΜΕ ΣΤΟΝ ΟΜΟΡΦΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΚΟΣΜΟ - ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Καλώς ήλθαμε στον όμορφο θαυμαστό κόσμο. Όχι ότι ο κόσμος δεν ήταν πάντοτε όμορφος και θαυμαστός. Ένα σχοινί τεντωμένο ανάμεσα στο αληθές ατέρμονο θαύμα της θείας φύσεως - το υπό του Υπερνοός ενεργούμενον, που συνέχει τα πάντα - και τις φτηνές μαγγανείες της εξουσίας που πλασάρει ως δήθεν θαύματα, για να μας παγιδεύσει στην σφαίρα της απάτης.
Τα τερτίπια όμως αυξήθηκαν και συν τω χρόνω, μέσω μιας τεχνολογικής ανάπτυξης, που γέννησε η παραποίηση μιας επιστήμης που χώρισαν βίαια από την αρετή και την υποβίβασαν σε πανουργία φτάσαμε σε οδούς υπερβολικών κινδύνων. Ο μεγάλος οραματιστής της επιστήμης, ο σύγχρονος Προμηθέας της γνώσεως Νίκολα Τέσλα, στον οποίον οφείλουμε τον κορμό των ανακαλύψεων γύρω από τον ηλεκτρισμό και τον ηλεκτρομαγνητισμό, όπως την ανακάλυψη του ραδιοφώνου, του τριφασικού ρεύματος και τόσα άλλα, πάσχισε ώστε να να καταστεί η ανθρωπότητα κάτοχος των αγαθών μιας δωρεάν παρεχόμενης ενέργειας, που θα μετέτρεπε την ζωή μας σε όνειρο απόλαυσης των ευεργετημάτων της. Όμως οι εργασίες του περιήλθαν στα χέρια των „μαθητευόμενων μάγων“ της εξουσίας, που τα μετέτρεψαν σε εφιάλτη καταστροφικών υπερόπλων με απρόβλεπτες συνέπειες.

Πρόσθεσα στους συνδέσμους την σελίδα του Μιχάλη Καλόπουλου. Του φιλόπονου ασκητή, που χρόνια και χρόνια αφιέρωσε φιλόπονα την δραστηριότητα του στο ξεσκέπασμα των μαγγανειών του εξουσιασμού, που έχουν στόχο την ποδηγέτηση της συνείδησής μας. „Το σημαντικότερο δεδομένο στην ζωή μας είναι η μαγεία“ είχε πει, βάζοντας επί τάπητος την συγκαλυμμένη μορφή επιβολής των δουλοκτητών της συνείδησης. Όταν ο σκεπτικισμός, δεν αποτελεί πρόχειρο αγνωστικισμό, αλλά αμόνι κριτικού ελέγχου, όπου την σφύρα μαρτυρίας δομεί η ιδιοσυγκρασία του ερευνητού.

Πρόσθεσα επίσης στους συνδέσμους και την ιστοσελίδα του Γέροντος „Misha“, ασκητού στο Άγιον Όρος . Την αναζήτηση της θύρας του αληθούς Θαύματος, μέσω της γλυκύτητος ψυχής, η οποία έλκει με την ανιδιοτελή της ησυχία στον ανάλαφρο αιθέρα της Αγνωσίας του Υπερβατικού και κάποιον που δεν είναι χριστιανός, όπως ο γράφων. Διότι η καθαρότης της καρδίας καταργεί όρια και συμβάσεις, ασκεί την ακαταμάχητο γοητεία της αγάπης, διέπει την γονυκλισία έμπροσθεν της μιας και μοναδικής απλότητος.
Δυο ορειβάτες της συνείδησης, φαινομενικά σε πλήρη αντίφαση, στο βάθος όροι μιας αρμονικής ασυμμετρίας, κάτω από την σκέπη του Ελληνισμού.

Με τέτοια στήριξη προσεγγίζω την βλασφημία του HAARP.

Παρακολουθώντας εδώ και κάποιο διάστημα τα έντυπα του „χώρου αναζήτησης“ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ήλθα σε επαφή με την αξιέπαινη προσπάθεια του ερευνητή Γιώργου Στάμκου να καταστήσει ευρύτερα γνωστή στο ελληνικό κοινό την μορφή και το έργο του Νίκολα Τέσλα, την προσφορά του στην επιστήμη, αλλά και τους τεράστιους κινδύνους που απεργάζονται τα κυκλώματα της εξουσίας με το σύστημα HAARP και τις ιδιότητες των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων χαμηλών συχνοτήτων.

Ενώ η δημόσια προσοχή είναι στραμμένη προς την κλιμακούμενη οικονομική πτώχευση της Ελλάδας, εγώ θα επιμείνω στο HAARP και στον σεισμό στην ΑΪΤΗ. Μετά το παλιρροιακό κύμα (Τσουνάμι) που έπληξε στις 26.12.2004 την Ινδονησία και άλλες περιοχές, είχε γίνει πλέον φανερό ότι οι μαθητευόμενοι μάγοι είχαν θέσει σε πράξη το όπλο που μπορούσε να μετατρέψει σε ερείπια κάθε περιοχή στον πλανήτη. Η εφαρμογή του όπλου στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είχε μόνο πειραματικό χαρακτήρα, αλλά γέμισε με ένα ελεγχόμενο κίνημα συμπαράστασης στα θύματα και τα ταμεία των εξουσιαστών. Ήδη από τις πρώτες ημέρες που είχαν γίνει οι έρανοι, αντιπαραβάλλοντας των αριθμό των πληγέντων με τα ποσά που είχαν συγκεντρωθεί, έφτασα στην παράξενη διαπίστωση, ότι τα χρήματα αυτά έφταναν για να μετατρέψουν κάθε πληγέντα σε εκατομμυριούχο. Στην συνέχεια τα σκάνδαλα που δόθηκαν στην δημοσιότητα σχετικά με την διαχείριση αυτών των χρημάτων από την επιτροπή του ΟΗΕ, που είχε πρόεδρο τον γιο του Κόφι Ανάν, μου έγινε κατανοητό που κατέληξε το παραδάκι. Μαζική δολοφονία με το αζημίωτο.
Σαν απάντηση στο τσουνάμι ακολούθησαν από την πλευρά των Ρώσων οι πλημμύρες στο Μισισιπί. Η αρκούδα προειδοποιούσε την άλλη υπερδύναμη, χωρίς να πτοηθεί μπροστά στο φόνο και το ξεσπίτωμα χιλιάδων ανθρώπων, ότι διέθετε και αυτή παρόμοια όπλα.
Οι πύλες του „όμορφου θαυμαστού κόσμου“ είχαν πλέον ανοίξει διάπλατα από τους σχιζοφρενείς της εξουσίας.
Ευγονική με εμβόλια και τεχνητές νόσους και τηλεγεωδυναμική, που θέτει σε ανισορροπία όλον τον πλανήτη, με στόχο την „ευγονική“ αποψίλωση του πληθυσμού της γης, άνοιγαν την αυλαία για μια νέα παγκόσμια δουλεία, προάγοντας την βαρβαρότητα που κυριαρχεί με ποιοτικό άλμα.

Η ανθρωπότητα δεν μοιάζει να διδάχθηκε από τον φόρο αίματος των δυο παγκόσμιων πολέμων του περασμένου αιώνα. Εγκλωβισμένη στην παράνοια ενός άφρονος καταναλωτισμού και του πλέον χυδαίου υλισμού, μοιάζει να ενστερνίζεται τα συνθήματα της κάστας των παγκόσμιων δουλεμπόρων.
Μπροστά στα τεχνητά „θαύματα“ των μαθητευόμενων μάγων οφείλουμε να αντιτάξουμε το πραγματικό θαύμα του Σωτηρίου Λόγου και του Πανταχού Παρόντος Πνεύματος, της πεμπτουσίας του Ελληνισμού.
Ο μέγας διδάσκαλος της Ανθρωπότητος ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ μας δίδαξε την Πέμπτη Ουσία. Ο Ελληνισμός καλείται να πραγματώσει την βαριά υποθήκη που φέρει για την σωτηρία της Ανθρωπότητος και τον Ανθρωπισμό του ανθρώπου.

Ακολουθεί αναδημοσίευση κειμένου του Γιώργου Στάμκου για το HAARP από τo:
http://www.e-telescope.gr

HAARP: Το σύγχρονο «Κουτί της Πανδώρας»;

του Γιώργου Στάμκου *

agnosto.gr

11/3/2005

Εδώ και κάποιες δεκαετίες ο άνθρωπος δίνει την εντύπωση παιδιού που παίζει με δυνάμεις που αδυνατεί να κατανοήσει και να ελέγξει. Πίσω όμως από κάθε μεγάλη ανακάλυψη εγκυμονούν συχνά κίνδυνοι, που απειλούν ακόμη και την ίδια τη ζωή στον πλανήτη μας.

Η σχάση του ατόμου, που θεωρήθηκε ως η μεγαλύτερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα, απελευθέρωσε τρομακτικές δυνάμεις που αποδείχτηκαν ασύμφορες και καταστροφικές. Παρομοίως και το περιβόητο πρόγραμμα HAARP (High Frequency Active Auroral Research Program) θεωρείται από πολλούς ως το σύγχρονο «κουτί της Πανδώρας», από το οποίο προβλέπουν ότι σύντομα θα βγουν πολλές συμφορές για τον πλανήτη Γη και την ανθρωπότητα.

Σύμφωνα με τους πολέμιους του HAARP, που είναι ταυτόχρονα κι επικριτές της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, όσοι επιστήμονες εμπλέκονται σ’ αυτό το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα: «Είναι σαν μικρά παιδιά που παίζοντας με μια μυτερή βέργα, βρίσκουν μια αρκούδα σε χειμερία νάρκη και τη τσιγκλούν στον πισινό για να δουν τι θα συμβεί»...

Για κανένα άλλο επιστημονικό πρόγραμμα δεν γράφτηκαν τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια, όσο για το HAARP, που έγινε το αγαπημένο θέμα των συνωμοσιολόγων της δεκαετίας του 1990. Η διεθνής κοινή γνώμη έστρεψε για πρώτη φορά την προσοχή της στα αρχικά HAARP το 1995. Τη χρονιά εκείνη δημοσιεύτηκε ένα βιβλίο 230 σελίδων, που συντάραξε την διεθνή κοινή γνώμη. Το βιβλίο είχε τίτλο Angels Don’t Play This HAARP: Advances in Tesla Technology (Οι Άγγελοι δεν Παίζουν αυτό το HAARP - λογοπαίγνιο με την ελληνική λέξη Άρπα-Harp - Πρόοδοι στην Τεχνολογία Τέσλα) και συγγραφείς του ήταν ο επιστημονικός ερευνητής δρ. Νικ Μπέγκις και η δημοσιογράφος Τζην Μάνιν. Εκτός του ότι περιείχε αρκετές διαφωτιστικές λεπτομέρειες σχετικά με το σχεδόν άγνωστο ως τότε πρόγραμμα, το βιβλίο αυτό αποτελούσε και μια ανοικτή καταγγελία για τον «υψηλής συχνότητας βανδαλισμό του ουρανού» που ετοιμαζόταν να εξαπολυθεί από την Αλάσκα.

«Αυτό το πρόγραμμα δεν έχει καμιά σχέση με μουσικά όργανα ή με το βόρειο σέλας», ήταν η ειρωνική απάντηση της στρατευμένης πολέμιας του HAARP Μπάρμπαρα-Κλερ Ζίκουρ σε όσους ζητούσαν να πληροφορηθούν γι’ αυτό το πρόγραμμα, που ενώ δεν είχε χαρακτηριστεί ως απόρρητο, εντούτοις καλύφθηκε από την αρχή με πέπλα αοριστίας και μυστικότητας. Σύντομα όμως όλοι κατάλαβαν ότι κάτι σημαντικό συνέβαινε στην Τζακόνα (Gakona) της κεντρικής Αλάσκα.

Κάτω από τα μονίμως χιονισμένα βουνά του Σαιντ Ελίας Παρκ εγκαταστάθηκαν 360 κεραίες, ύψους 24 μέτρων η κάθε μία και συνολικής ισχύος 1,7 Gigawatt(!), ένα ραντάρ ασύμφωνης σκέδασης διαμέτρου 36 μέτρων, συσκευές ανίχνευσης, αποστασιόμετρα λέιζερ, μαγνητόμετρα, αισθητήρες υπερύθρων και οπτικές διατάξεις για την ανάλυση της φωτεινής ακτινοβολίας χαμηλού επιπέδου από την ατμόσφαιρα, πομποί, γεννήτριες, κλωβοί ελέγχου κ.α. Εκεί κοντά κτίστηκε επίσης κι ένας οικισμός για τη φιλοξενία μιας μικρής «στρατιάς» επιστημόνων, ερευνητών και ειδικών που θα εκτελούσαν τα πειράματα. Φανερός σκοπός η επίμονη και σε βάθος «έρευνα της ιονόσφαιρας». Όσο για τους κρυφούς σκοπούς του προγράμματος, ακόμη και οι πιο ευφάνταστοι συνωμοσιολόγοι δυσκολεύονται να τους ανακαλύψουν...

Αναμοχλεύοντας το παρελθόν και το επιστημονικό υπόβαθρο αυτού του εξωτικού προγράμματος, με έκπληξη ανακαλύπτουμε τη διαχρονική μεγαλοφυία του Νίκολα Τέσλα, που πριν από έναν αιώνα είχε βάλει τις βάσεις για την ανάπτυξη των τεχνολογιών που βασίζονται στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Συγκεκριμένα στην υπ' αριθμόν 1.119.732 ευρεσιτεχνία του (8-12-1915), ο Τέσλα πραγματεύεται τη δημιουργία μιας «παγκόσμιας ηλεκτρομαγνητικής ασπίδας» ως ένα φοβερό αμυντικό όπλο για την προστασία από κάθε είδους επιθέσεις! Προς τη δύση της ζωής του ο Σερβοαμερικάνος εφευρέτης ασχολήθηκε με την κατασκευή υπερόπλων που θα αχρήστευαν τις πολεμικές συγκρούσεις. Δεν είναι άσχετο εξάλλου ότι, μόλις ο Τέσλα πέθανε (7/1/1943), πράκτορες του FBI έκλεψαν και κατακράτησαν τελικά μέρος των πολύτιμων σημειώσεων του...

Ο θάνατος ωστόσο του Τέσλα, που συνέπεσε χρονολογικά με τις πρώτες προσπάθειες διάσπασης του ατόμου (Πρόγραμμα Manhattan), είχε ως αποτέλεσμα όλες οι μελέτες του σχετικά με τις εφαρμογές της ηλεκτρομαγνητικής τεχνολογίας να βυθιστούν στην αφάνεια. Σ' αυτό συντέλεσε και η έναρξη της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, που έστρεψε την προσοχή των ερευνητών αποκλειστικά στα πυρηνικά όπλα, περιθωριοποιώντας έτσι τις σχετικά λιγότερο φονικές τεχνολογίες.

Η περιθωριοποίηση αυτή φαίνεται ότι έληξε το 1980 με τις εργασίες του Αμερικανού φυσικού Μπέρναρντ Ίστλουντ, προέδρου τότε της εταιρίας ARCO. Στην υπ' αριθμόν 4.686.605 ευρεσιτεχνία του, ο Ίστλουντ κάνει λόγο για τον «Δυναμικό Καθρέπτη» που δίνει την ιδέα για την δημιουργία μιας «παγκόσμιας ηλεκτρομαγνητικής ασπίδας» υψηλής ενέργειας, που σε πρώτη φάση θα αναχαίτιζε όλα τα διηπειρωτικά βαλλιστικά βλήματα.

Η εφαρμογή των εργασιών του Ίστλουντ, όσον αφορά τη δημιουργία της ηλεκτρομαγνητικής ασπίδας ως αντιβαλλιστικό σύστημα, ανεστάλησαν το 1987, όταν η τότε πολιτική ηγεσία υπό την προεδρία του Ρ. Ρήγκαν, επέλεξε το πρόγραμμα SDI (Πρωτοβουλία Στρατηγικής Άμυνας ή Πόλεμος των Άστρων) του Ε. Τέλερ. Παρόλα αυτά, οι μελέτες του Ίστλουντ παρέμειναν απόρρητες μέχρι και το 1991.

Σε αυτό συντέλεσε το γεγονός ότι από το 1985, η εταιρία στην οποία ήταν πρόεδρος, η ARCO, μαζί με την θυγατρική της Atlantic Richfield Co. και την ΑΡΤΙ, με εντολή του DARPA (Defence Advanced Research Projects Agency) ανέλαβαν την οικοδόμηση του HAARP σε μια ακατοίκητη περιοχή της Αλάσκα. Κύριο αντικείμενο των εργασιών τους υπήρξε η δυνατότητα επέμβασης στην ιονόσφαιρα για «επικοινωνιακές και άλλες εφαρμογές».

Το HAARP αποτελεί στην ουσία μια εξελιγμένη μορφή «ιονοσφαιρικού θερμαστή». Βομβαρδίζει το ανώτερο στρώμα της ιονόσφαιρας, η οποία εκτείνεται από 60 ως 900χλμ., με μια πανίσχυρη κατευθυνόμενη ηλεκτρομαγνητική ακτίνα. Πιο συγκεκριμένα η συστοιχία των 360 κεραιών που ονομάζεται IRI (Ionospheric Research Instrument), εκπέμποντας 1,7 Gigawatt (1.7 δισεκατομμύρια watts) ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με τη μορφή εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων (ELF και VLF), δημιουργεί στο ανώτερο τμήμα της ιονόσφαιρας μια περιοχή διαμέτρου 48χλμ, που αποτελείται από διεγερμένα λόγω της «θέρμανσης» σωματίδια (το φαινόμενο αυτό είναι ανάλογο της αρχής λειτουργίας του φούρνου μικροκυμάτων, στον οποίο τα φαγητά ζεσταίνονται μέσω της διέγερσης των μορίων ύδατος που παρέχουν από τα μικροκύματα). Όλη αυτή η διεγερμένη περιοχή λειτουργεί ως ένας τεχνητός φακός (ιονοσφαιρικό κάτοπτρο), που αποσκοπεί στην εστίαση ισχυρών δεσμών ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Αυτή η ενέργεια διασκορπίζεται στη συνέχεια και σε άλλες περιοχές της ιονόσφαιρας, σχηματίζοντας έτσι μια «εικονική κεραία» μήκους πολλών χιλιάδων χιλιομέτρων. Κοντολογίς με την μέθοδο αυτή ολόκληρη η ιονόσφαιρα μετατρέπεται σε μια γιγαντιαία κεραία ELF. Τα εκπεμπόμενα ηλεκτρομαγνητικά κύματα αντανακλώνται κατόπιν πίσω στη Γη, διαπερνώντας οτιδήποτε οργανικό και ανόργανο και πραγματοποιώντας μια «γήινη τομογραφία» (γεωτομογραφία).

Η πρώτη εικόνα που προσπάθησε να περάσει το HAARP στην κοινή γνώμη ήταν ότι επρόκειτο για ένα επιστημονικό σχέδιο με στόχο την επιλεκτική τροποποίηση της ιονόσφαιρας για τη βελτίωση των τηλεπικοινωνιών. Σύντομα όμως έγινε αντιληπτό ότι το αμερικανικό Πεντάγωνο ήθελε να εκμεταλλευτεί την ιονόσφαιρα για τους δικούς του σκοπούς. Η επικοινωνία με τα υποβρύχια ήταν ένας από αυτούς.

Ως γνωστόν το νερό είναι πρακτικά αδιαπέραστο από τις περισσότερες ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες. Έτσι, ένα υποβρύχιο που βρίσκεται εν καταδύσει δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τον κόσμο της επιφάνειας παρά μόνον αν αναδυθεί και προεκβάλλει την κεραία του, με κίνδυνο πάντα να εντοπιστεί από τους εχθρικούς δορυφόρους που σαρώνουν τους ωκεανούς. Ωστόσο οι δέσμες των ELF κυμάτων, που αντανακλώνται από το «ιονοσφαιρικό κάτοπτρο» του HAARP, μπορούν να διαπεράσουν το νερό, επιτρέποντας έτσι την πολυπόθητη επικοινωνία με τα υποβρύχια.

Ο εντοπισμός και η επικοινωνία με τα υποβρύχια αποτελεί μονάχα την κορυφή του παγόβουνου των εφαρμογών του HAARP. Σύμφωνα μ’ ένα εμπιστευτικό εσωτερικό έγγραφο του Πενταγώνου «το πρόγραμμα HAARP έχει ως αντικείμενο, τον έλεγχο διαφόρων φυσικών χαρακτηριστικών της ιονόσφαιρας γα τη βελτίωση των στρατιωτικών συστημάτων διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών». Η πολέμια ωστόσο του HAARP Κλερ Ζίκουρ επιμένει: «Ο στρατός θα δώσει στην ιονόσφαιρα μια μεγάλη κλωτσιά για να δει τι θα συμβεί». Το HAARP χαρακτηρίζεται από τους πολέμιους του ως ένας «ουρανοθραύστης» (skybuster) με απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Αν και το αμερικανικό Πεντάγωνο αρνείται την άμεση ανάμειξη του στο πρόγραμμα και υποβαθμίζει τη σημασία του, εντούτοις το DoD (Department of Defense) αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα ορισμένες εφαρμογές του.

- Το HAARP δίνει την δυνατότητα στον αμερικανικό στρατό να εκμεταλλευτεί το φαινόμενο του ηλεκτρομαγνητικού παλμού (EMP) στην ατμόσφαιρα, που μέχρι σήμερα μπορούσε να παραχθεί μόνο με πυρηνική έκρηξη. Ως γνωστόν ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός μπορεί να καταστρέψει κάθε ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό σύστημα

- Δίνει την ευκαιρία για αντικατάσταση των συστημάτων επικοινωνιών των υποβρυχίων, που βρίσκονται στο Μίτσιγκαν και το Ουισκόνσιν, με πιο σύγχρονη τεχνολογία.

- Μπορεί ν’ αντικαταστήσει τα συστήματα ραντάρ «πέρα από τον ορίζοντα».

- Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακώλυση και την καταστροφή των εχθρικών τηλεπικοινωνιών σε μια μεγάλη περιοχή, εξασφαλίζοντας όμως ταυτόχρονα τη λειτουργία των φίλιων στρατιωτικών συστημάτων.

- Καθιστά εφικτή την γήινη τομογραφία, τα αποτελέσματα της οποίας αναλύονται από τους υπερυπολογιστές EMASS και CRAY και παρέχουν πληροφορίες για υπόγεια πυρηνικά εργαστήρια ή χώρους αποθήκευσης πυρηνικών όπλων, που απαραίτητες για τον έλεγχο των συνθηκών Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων (ΝΡΤ).

- Προσφέρει τη δυνατότητα ανεύρεσης πετρελαίου, φυσικού αερίου και κοιτασμάτων μετάλλων σε μια μεγάλη περιοχή έρευνας.

- Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση αεροσκαφών και πυραύλων που πετούν σε χαμηλό ύψος και δεν εντοπίζονται από τα ραντάρ.

- Έχει τη δυνατότητα να εξακριβώσει την ταυτότητα των βλημάτων με πυρηνικές κεφαλές από τα παραπλανητικά βλήματα, μέσω ηλεκτρομαγνητικής φασματικής ανίχνευσης.

Όλες οι παραπάνω δυνατότητες του HAARP καθιστούν απαρχαιωμένες μια σειρά από στρατιωτικές τεχνολογίες (π.χ. τα ραντάρ) και, φαινομενικά τουλάχιστον, ικανοποιούν όλους όσους υποστηρίζουν τη μείωση των στρατιωτικών δαπανών, εφόσον το πρόγραμμα στοιχίζει πολύ λιγότερο από τα δισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύονται κάθε χρόνο στην ανάπτυξη και συντήρηση των άλλων αμυντικών τεχνολογιών. Επίσης το HAARP θεωρείται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στο ευρύτερο πρόγραμμα του Πολέμου των Άστρων, που συνεχίζει να εξελίσσεται στο πρόσωπο πλέον μιας περιορισμένης αντιβαλλιστικής προστασίας.

Πέρα όμως από τις συμβατικές στρατιωτικές κι επιστημονικές εφαρμογές, το HAARP έχει και μια σειρά άλλων εξωτικών δυνατοτήτων που εξάπτουν τη φαντασία ακόμη και των πιο ψύχραιμων ερευνητών του χώρου της μυστικής τεχνολογίας.

Πιο αναλυτικά λοιπόν το HAARP μπορεί να έχει τις παρακάτω εξωτικές εφαρμογές:

- Η εκπομπή τεράστιων ποσοτήτων ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην ιονόσφαιρα μπορεί να την ωθήσει να συμπεριφέρεται σαν μια τεράστια κεραία κυμάτων ELF, που είναι σε θέση να πραγματοποιήσει διεισδυτικές «τομογραφίες» του υπεδάφους της γης. Με άλλα λόγια, ακτινοβολώντας κύματα εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων από τον ουρανό προς τη γη, είναι δυνατόν να σχηματιστεί εικόνα για το τι συμβαίνει στο εσωτερικό της.

- Η «θέρμανση» τμημάτων της άνω και κάτω ιονόσφαιρας για το σχηματισμό εικονικών «κατόπτρων» και «φακών» που ανακλούν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία πολλών φασματικών περιοχών (συχνοτήτων), επιτρέπει την ανίχvευση και τον εντοπισμό των «αόρατων» αεροσκαφών στελθ καθώς και των πυραύλων κρουζ.

- Η δημιουργία μας «ουράνιας ασπίδας», που θα είναι σε θέση να καταστρέφει τα βαλλιστικά βλήματα μέσω της υπερθέρμανσης των ηλεκτρονικών συστημάτων καθοδήγησής τους, καθώς αυτά θα διέρχονται μέσα από τα ισχυρά ηλεκτρομαγνητκά πεδία που έχουν δημιουργηθεί στην ιονόσφαιρα.

- Η διαχείριση και ο επηρεασμός εντοπισμένων καιρικών φαινομένων, με την πρόκληση διαταραχών όπως πλημμύρες, καταιγίδες, τυφώνες κ.α. που μπορούν να αξιοποιηθούν στρατιωτικά (βλέπε κλιματολογικός πόλεμος).

- Η σταδιακή και επιλεκτική θέρμανση ενός συγκεκριμένου τμήματος του γήινου φλοιού, έχει ως αποτέλεσμα η εκτόνωση αυτής της απορροφημένης ενέργειας να γίνεται με την μορφή σεισμικής και ηφαιστειακής δραστηριότητας (σεισμικός πόλεμος).

Όλες αυτές οι εφαρμογές αναμένεται να έχουν τρομακτικές επιπτώσεις στην ούτως ή άλλως ευαίσθητη ισορροπία της ιονόσφαιρας. Στο άρθρο HAARP: Ο Βανδαλισμός στον Ουρανό, που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Δεκέμβριος 1995 - Ιανουάριος 1996, του αυστραλέζικου περιοδικού NEXUS, έχουμε τις απόψεις ορισμένων επιστημόνων για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του προγράμματος στην πλανητική ισορροπία. Σύμφωνα με την αμερικανίδα φυσικό δρ. Ελίζαμπεθ Ράουσερ είναι εγκληματικό «να διοχετεύεται τρομακτική ποσότητα ενέργειας μέσα σ’ ένα φοβερά λεπτό μοριακό σχηματισμό, που περιλαμβάνει τα πολυστρώματα που ονομάζουμε ιονόσφαιρα». Από την πλευρά του ο φυσικός δρ. Ντάνιελ Γουίντερ υποστηρίζει ότι ο συνδυασμός των υψηλής συχνότητας εκπομπών του HAARP με τα ΕLF κύματα θα έχει πολλές παρενέργειες, με κυριότερη τον αποσυγχρονισμό του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της γήινης βιόσφαιρας.

Επίσης ο Ντέιβιντ Γιάροου, ηλεκτρονικός ερευνητής του Πανεπιστημίου Άλμπανι (Νέα Υόρκη), υποστηρίζει ότι το HAARP θα έχει σοβαρές επιδράσεις όχι μόνον στην ιονόσφαιρα αλλά και στο μαγνητικό πλέγμα της Γης: «Το HAARP δεν θα ανοίξει ΄τρύπες΄ στην ιονόσφαιρα. Αυτό είναι επικίνδυνα υποτιμητικό του τι θα προξενήσει μια ακτίνα γιγαβάτ του HAARP…». Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι το HAARP «θα πάλλει κάθε χορδή της Γαίας με άγριες, άτακτες, μη αρμονικές υψηλές συχνότητες. Αυτές οι θορυβώδεις ωθήσεις θα προκαλέσουν δονήσεις στη γεωμαγνητική ροή…».

Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις είναι φανερό ότι το κύριο βάρος της λειτουργίας του HAARP έχει δοθεί στην ανάπτυξη κλιματολογικών και σεισμικών όπλων. Το πρόγραμμα HAARP δεν είναι το μοναδικό του είδους. Από το 1948 έλαβαν χώρα περάματα κάτω από τον γενικό χαρακτηρισμό, Active Ionospheric Experiments. Μερικές από τις πολλές κωδικές ονομασίες ήταν: EXCEDE, RED AIR, CHARGE IV, RIME, CRRES, WISP, ACTIVE, HIPAS, RADC, AIM. Τα κλιματολογικά όπλα έχουν μακρά ιστορία. Σκοπός τους ήταν η εκμετάλλευση των καιρικών φαινομένων ως τακτικό πλεονέκτημα για τον επιτιθέμενο ή την καθήλωση του εχθρού εξ αιτίας της τεχνητής κακοκαιρίας. Για τους ίδιους λόγους πραγματοποιήθηκαν και μια σειρά από σεισμικά πειράματα, σπουδαιότερο των οποίων υπήρξε το πρόγραμμα με την κωδική ονομασία PRIME ARGUS.

Αν και το HAARP αποτελεί τον ισχυρότερο «πομπό» του είδους του (3.000 φορές ισχυρότερος από τον μεγαλύτερο πομπό στον κόσμο), εντούτοις δεν είναι και μοναδικός. Παρόμοιες, αλλά μικρότερες εγκαταστάσεις υψηλής συχνότητας «ιονοσφαιρικών θερμαστών» υπάρχουν στο Τρόμσο της Νορβηγίας, στο Αρεσίμπο του Πουέρτο Ρίκο, στο Φέρμπανκ της Αλάσκα, στο Νίζνυ-Νοβγκορόντ της Ρωσίας, στην Ντουσαμπέ του Τατζικιστάν και στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Είναι φανερό ότι το ενδιαφέρον της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, αλλά και των κυβερνήσεων, για τέτοιου είδους τεχνολογίες είναι έντονο και ιδιαίτερα μυστικοπαθές. Η μυστικοπάθεια αυτή, που χαρακτηρίζει τους εμπλεκόμενους στο HAARP, αιτιολογείται κυρίως από τη Σύμβαση Απαγόρευσης Περιβαλλοντικών Τροποποιήσεων του 1977 (EMC ή Enviromental Modification Convention), η οποία απαγορεύει κάθε στρατιωτική ή εχθρική χρήση του περιβάλλοντος με τεχνικές διαμόρφωσής του. Έτσι αιτιολογείται γιατί το αμερικανικό Πεντάγωνο προσπάθησε να αποσιωπήσει την εμπλοκή του στο HAARP.

Από κάθε άποψη το HAARP αποτελεί μια τεράστια πηγή ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης που απειλεί το περιβάλλον και την υγεία των έμβιων όντων. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ένας αριθμός από μελέτες σε Ευρώπη και ΗΠΑ έχουν συνδέσει την έκθεση σε ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες με μια σειρά από προβλήματα υγείας. Έτσι λοιπόν οι επιδράσεις της λειτουργία του HAARP πάνω στον ανθρώπινο οργανισμό είναι ποικίλες και σοβαρές. Ξεκινώντας από μια απλή κόπωση, υπνηλία ή ευερεθιστότητα και καταλήγουν μέχρι την απώλεια μνήμης, την αύξηση του σακχάρου και της χοληστερίνης στο αίμα, την αύξηση της αρτηριακής πίεσης και των καρδιακών παλμών, τη λευχαιμία, τον καταρράκτη και τον καρκίνο! Μια από τις σοβαρότερες επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας του HAARP είναι η διατάραξη της χημείας του ανθρώπινου εγκεφάλου και κατ’ επέκταση των εγκεφαλικών κυμάτων.

Μάλιστα η συγκεκριμένη εκπομπή του HAARP στα 435 ΜΗΖ δημιουργεί μια σειρά προβληματισμών αλλά και απίθανων συμπτώσεων, αν βέβαια μπορεί κανείς να τις θεωρήσει έτσι. Ενώ ο «Πόλεμος των Άστρων» απαίτησε συχνότητες 1.000-1.200 ΜΗΖ για τις ανάγκες του (δορυφορικές επικοινωνίες κ.α.), η εμφάνιση της συχνότητας των 435 ΜΗΖ μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτή χρησιμοποιείται αποκλειστικά για πειράματα ελέγχου του νου (Mind Control), αφού είναι πλέον γνωστό ότι οι συχνότητες 400-450 ΜΗΖ είναι υπεύθυνες για τη σωστή λειτουργία της ανθρώπινης συνείδησης. Επιπλέον η συχνότητα των 435 ΜΗΖ είναι ίδια με αυτήν που ακτινοβολεί ο Γαλαξίας και επίσης έχει ανιχνευθεί στις συχνές εμφανίσεις των UFO! Πρόκειται απλά περί συμπτώσεων ή μήπως τα παραπάνω έρχονται ως επιβεβαίωση της προχειρογραμμένης πινακίδας που τοποθετήθηκε στην αρχή των εργασιών της εγκατάστασης του HAARP στην Αλάσκα: ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΞΩΓΗΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ (TOP SECRET GOVERMENT EXTRATERRESTRIAL PROJECT).

Το HAARP έχει προκαλέσει ποικίλες και σοβαρές αντιδράσεις τόσο στην κοινή γνώμη, όσο και σε ευαίσθητα μέλη της επιστημονικής κοινότητας, κυρίως στις ΗΠΑ. Οι μεγαλύτερες ανησυχίες εστιάζονται γύρω από τις οικολογικές επιπτώσεις που θα έχει η λειτουργία του προγράμματος. Αρκετοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η εκπομπή τεράστιων ποσοτήτων ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας (η ισχύς εξόδου του πομπού του HAARP είναι περίπου 3.000 φορές μεγαλύτερη από αυτή των ισχυρότερων εμπορικών ραδιοφωνικών σταθμών), μπορεί να έχει καταστροφικές και μη αναστρέψιμες συνέπειες γα τα ανώτερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας. Εξάλλου ο ίδιος Ίστλουντ είχε επισημάνει ότι δεν έχει λειτουργήσει κατά το παρελθόν πομπός τέτοιας ισχύος σ’ αυτή την περιοχή συχνοτήτων (2,8-10 MHz) και ότι τα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να είναι πολύ προσεκτικά. Προειδοποίησε μάλιστα ότι η λειτουργία της εγκατάστασης δεν πρέπει να αρχίσει προτού μελετηθούν ο επιπτώσεις της στο περιβάλλον, πράγμα που δεν έγινε ποτέ.

Η ιονόσφαιρα αποτελεί σαφώς το πρώτο τμήμα του περιβάλλοντος που επηρεάζεται άμεσα από το HAARP. Αυτή είναι ένα ευαίσθητο στρώμα, που μεταβάλλεται ανάλογα με τη μέρα ή τη νύχτα, τη διακύμανση του γήινου μαγνητικού πεδίου και την ηλιακή δραστηριότητα (ηλιακές κηλίδες). Αποτελείται από τέσσερα στρώματα, που υψώνονται από 56-800 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Γης. Σ' αυτό το ύψος οι υπεριώδεις ακτίνες και οι ακτίνες Χ του ήλιου, μετατρέπουν τα ουδέτερα άτομα των αερίων σε ιόντα και ελεύθερα ηλεκτρόνια (φαινόμενο ιονισμού). Η θερμοκρασία των ηλεκτρονίων στην Ιονόσφαιρα κυμαίνεται από -54 έως +150 βαθμούς Κελσίου.

Το HAARP κατά τη λειτουργία του αυξάνει τη θερμοκρασία συγκεκριμένου τμήματος της ιονόσφαιρας κατά +23 βαθμούς Κελσίου και για διάρκεια πάνω από 3 μήνες. Ακόμη ούτε οι ίδιοι οι επιστήμονες δεν μπορούν να συμφωνήσουν σχετικά με το τί μεταβολές μπορεί να προκαλέσει αυτή η αύξηση της θερμοκρασίας! Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ακόμη και μια μικρή διαταραχή της ιονόσφαιρας έχει ως αποτέλεσμα το πάγωμα όλων των ασύρματων επικοινωνιών στον πλανήτη, αφού ως γνωστόν, τα ραδιοφωνικά κύματα αντανακλώνται από την ιονόσφαιρα και μόνο με αυτό τον τρόπο μπορούν να καλύψουν μεγάλες αποστάσεις.

Πέρα από την ιονόσφαιρα άμεσο κίνδυνο από τη λειτουργία του HAARP διατρέχει το ευαίσθητο οικοσύστημα της Αρκτικής, αφού καθημερινά καταναλώνονται 95 τόνοι πετρελαίου για να τροφοδοτηθούν με ισχύ οι εγκαταστάσεις, χωρίς να υπολογίσουμε το καυσαέριο από τις κινήσεις των οχημάτων και τα απόβλητα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Επίσης καθημερινά εκλύονται στην ατμόσφαιρα 1,8 τόνοι οξειδίων του θείου και 14 τόνοι οξειδίων του αζώτου. Η επιβάρυνση ωστόσο του περιβάλλοντος σε τοπικό επίπεδο, που κάνει δικαίως τους οικολόγους της Αλάσκα ν’ ανησυχούν, δεν είναι τίποτα σχετικά με τις διαταραχές που προκαλεί η λειτουργία του HAARP σε πλανητικό επίπεδο.

Όχι αναίτια εκφράζονται σοβαροί φόβοι ότι ο επηρεασμός του γήινου μαγνητικού πεδίου από το HAARP θα έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια προσανατολισμού των ζώων και κυρίως των μεταναστευτικών πτηνών και ίσως ορισμένων ανθρώπινων δραστηριοτήτων (λειτουργία πυξίδων κ.α.). Ανάμεσα σε όλα αυτά δεν πρέπει να παραβλέψουμε και τον κίνδυνο που διατρέχουν τα αεροσκάφη που εκτελούν τακτικά δρομολόγια και διέρχονται πλησίον της περιοχής του HAARP. Γι’ αυτό το σύστημα του HAARP περιλαμβάνει αυτόματη διάταξη αναστολής της λειτουργίας του πομπού μόλις εντοπιστεί κάποιο αεροσκάφος στη περιοχή του το AAR (Aircraft Alert Radar), καθώς στην περιοχή την εγκαταστάσεων πετούν καθημερνά 12-20 αεροσκάφη σε τακτικά δρομολόγια.

Επίσης μπορεί να προκληθεί διακοπή καρδιακών βηματοδοτών, ανάφλεξη στα συστήματα φόρτωσης και μεταφοράς καυσίμων, να προκαλέσει την ανάφλεξη πυρομαχικών, πυροδότηση πυροσωλήνων και ηλεκτρονικών πυροκροτητών και πλήθος άλλων φαινομένων. Δεν είναι παράξενο λοιπόν που το Πεντάγωνο με ανακοίνωσή του απαγορεύει ρητά να βρίσκεται κοντά στον πομπό οποιαδήποτε στρατιωτική εγκατάσταση.

Αν και το ζήτημα των επιπτώσεων του HAARP στην ιονόσφαιρα και το περιβάλλον δεν έχει ακόμα διερευνηθεί, ωστόσο οι επιστήμονες προχώρησαν ανεύθυνα στη λειτουργία του, πράγμα που κάνει τους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν το HAARP με δικαιολογημένη νευρικότητα. Όπως άλλωστε καταγγέλλει χαρακτηριστικά ο Ρίτσαρν Γουίλιαμς, φυσικός στο Πρίνστον, «οι ενέργειες αυτές είναι ανεύθυνες πράξεις ενός παγκόσμιου βανδαλισμού». Άνοιξε άραγε το σύγχρονο «κουτί της Πανδώρας»;

Αναδημοσίευση από το βιβλίο του Γιώργου Στάμκου "Απαγορευμένη Τεχνολογία" (Αρχέτυπο 2000)

*Ο Γιώργος Στάμκος είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Από το 1988 αρθρογραφεί συστηματικά στον ειδικό, κυρίως, τύπο κι έχει δημοσιεύσει πάνω από 1.000 εξειδικευμένα άρθρα σε περισσότερα από 30 περιοδικά. Υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού Strange (1998-2001) και από το Νοέμβριο του 2004 εκδίδει και διευθύνει το ανατρεπτικό περιοδικό ΖΕΝΙΘ. Έχει μέχρι στιγμής γράψει δέκα βιβλία: Νίκολα Τέσλα: Ο Προφήτης του 21ου Αιώνα (1999), Μυστική Σερβία (1999, μαζί με τη Μίλιτσα Κοσάνοβιτς), Απαγορευμένη Τεχνολογία (2000), Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους: Ο Ελληνισμός στην Εποχή της Παγκοσμιοποίησης (2000), Ελεύθερη Ενέργεια (2001), Μετα-Αποκάλυψη Τώρα (2002), Θεωρίες Συνωμοσίας (2003, μαζί με τον Λουκά Καβακόπουλο), Γκρίζα Ελλάδα: Η Ανατομία του Ελληνικού Συνδρόμου (2004), Ο Θαυμαστός Κόσμος του Τέσλα (Εκδ. Άγνωστο 2004) και Mind Control: O Πόλεμος για τον Έλεγχο του Νου (Εκδ. Άγνωστο 2005). Όλα τα βιβλία του οδηγήθηκαν σε πολλές επανεκδόσεις κι έγιναν αφορμή για δημιουργικές συζητήσεις, ακόμη και διαφωνίες. Έχει επίσης συμμετάσχει με εκτενή κείμενά του σε πολλά συλλογικά έργα (Μυστικές Εταιρείες, Μυστική Ελλάδα, Τα Μεγάλα Μυστήρια του Κόσμου, Ο Πόλεμος Ενάντια στο Matrix, Ιστορία του Μέλλοντος, Τα Μυστήρια του Χρόνου, Το Πεπρωμένο μας Είναι τα Άστρα κ.α.). Ζει κι εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, ενώ ταξιδεύει συχνά στη βαλκανική ενδοχώρα. Για επικοινωνία με το συγγραφέα: stamkos@post.com –www.stamkos.gr και www.agnosto.gr

Στο δεύτερο μέρος θα ακολουθήσει αναφορά στον σεισμό στην Αιτή.

Για όσους ενδιαφέρονται να μελετήσουν περισσότερα για το HAARP:

http://books.google.de/books?id=CfXjAR0LlTQC&dq=Jerry+E+Smith&printsec=frontcover&source=an&hl=de&ei=16thS5WLGqTsmwPv35zGDA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=11&ved=0CDUQ6AEwCg#v=onepage&q=&f=false

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΠΑΖΑ

ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ Η ΦΩΤΙΑ

Την τελευταία νάρκη
άσε απόψε
να σκάσει στην καρδιά σου
για να μην δεις άλλο
παιδιά χωρίς πόδια
για να μην δεις άλλο
αγγέλους με σπασμένα φτερά.
Το τελευταίο τσιγάρο
απόψε σου δίνω
με ένα φιλί
και ίσως μονάχα την ενθύμηση
ενός κόσμου
που δεν μας κάνουν μπάζα κάθε λίγο.
Το δάκρυ των αγγέλων
λιώνει τα όρια
χιλιάδες πεταλούδες
ανέρχονται στο φως
πάρε με απ' το χέρι
να βγούμε έξω απ' τον κόσμο
πες μου ξανά σ' αγαπώ
σε μια περίπτυξη νοός
όπως πριν την απώλεια του παραδείσου.

Πελαγοφίαλος
από τον "Νυχτοκαματιάρη του Έρωτα"

ΑΪΤΗ: ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Στο σύστημα HAARP, που στηρίζεται στις ανακαλύψεις του Προμηθέα της επιστήμης του περασμένου αιώνα Νίκολα Τέσλα και στην δημιουργία τεχνητών σεισμών θα αναφερθώ στο επόμενο διάστημα.
Δεν θεωρώ διόλου τυχαίο ότι την καταγγελία του Τσάβες περί τεχνητού σεισμού στην Αϊτή πρόβαλε η Moscow Today. Οι Ρώσσοι δεν είναι μόνο άριστα ενημερωμένοι ως προς τις σύγχρονες πολεμικές τεχνολογίες. Συμμετέχουν στην κούρσα των εξοπλισμών και διαθέτουν οι ίδιοι τα σύγχρονα οπλικά συστήματα, που ξεπερνούν την πυρηνική και την βαλλιστική τεχνολογία.

Προς ώρας παραθέτω ένα εξαιρετικά ενημερωτικό κείμενο του Στέλιου Κούλογλου, που δημοσιεύτηκε στο TVXS
http://tvxs.gr/news/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%82/%CE%B1%CF%8A%CF%84%CE%AE-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85
καθώς και τον σχολιασμό σε αυτού του Iοulianos.
Τα βίντεο που ακολουθούν το κείμενο, εισάγουν στην προβληματική που θα παρατεθεί προσεχώς.


Αϊτή μία διεθνής ντροπή, του Στέλιου Κούλογλου

Μόλις δύο μέρες μετά τον καταστροφικό σεισμό στην Αϊτή, η γνωστή δημοσιογράφος και συγγραφέας Naomi Klein έκανε μια συνταρακτική αποκάλυψη στην διάρκεια μιας εκπομπής-συζήτησης στον αμερικανικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό Democracy Now: στην ιστοσελίδα της οργάνωσης Heritage Foundation που προωθεί διεθνώς τις ιδέες της λεγόμενης «ελεύθερης αγοράς» υπήρχε η παρακάτω ανάρτηση: «Ανάμεσα στη συμφορά, η κρίση στην Αϊτή προσφέρει ευκαιρίες στις ΗΠΑ. Παράλληλα με την άμεση παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, η αμερικανική απάντηση στον τραγικό σεισμό στην Αϊτή προσφέρει δυνατότητες για την αναδιοργάνωση της αιτινής κυβέρνησης που υποφέρει από μακροχρόνια ανικανότητα και της οικονομίας…»

Αυτή η τόσο αυθάδης και ξεδιάντροπη ανακοίνωση αποσύρθηκε λίγο μετά, δεν παύει όμως να θυμίζει ότι σε τελευταία ανάλυση το πρόβλημα της Αϊτής είναι πολιτικό: όταν λοιπόν στις τηλεοπτικές σας οθόνες παρακολουθείτε φρικιαστικές εικόνες με οδοφράγματα από πτώματα- θύματα του σεισμού ή συνεισφέρετε -και σωστά θα κάνετε- σε τηλεοπτικούς μαραθώνιους για την Αϊτή, να θυμάστε ότι εδώ δεν έχει να κάνουμε μόνο με μια φυσική καταστροφή: πρόκειται για το τραγικό τέλος ενός κοινωνικού πειράματος που ξεκίνησε εδώ και δεκαετίες η λεγόμενη διεθνής κοινότητα και ο Εγκέλαδος απλώς αποτελείωσε.

Με μαέστρο την Ουάσιγκτον, το νεοφιλελεύθερο πείραμα είχε στόχο να αποδείξει ότι ένας υπάκουος λαός μπορεί να συντηρηθεί τρώγωντας μπιφτέκια λάσπης. Δεν προκειται για υπερβολή: εδώ και δύο χρόνια οι περισσότεροι από τα 10 εκατ. των Αϊτινών δεν έχουν την πολυτέλεια να φάνε κανονικό φαγητό. Οι διεθνείς οικονομικοί Οργανισμοί, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είχαν επιβάλλει στην κυβέρνηση της Αϊτής να καταργήσει τους δασμούς στα εισαγόμενα προιόντα, πράγμα που οδήγησε στην εξαφάνιση της τοπικής παραγωγής και την εισαγωγή φθηνών δυτικών προιόντων.

Όμως, πριν από 2 χρόνια οι τιμές των τροφών απογειώθηκαν διεθνώς με αποτέλεσμα ένα πιάτο ρύζι να κοστίζει στο Πορτ Ο Πρενς 5 δολλάρια. Όπως ακόμη και για τους λίγους τυχερούς που βρίσκουν δουλειά ο μισθός δεν ξεπερνά τα 100 το μήνα, οι υπόλοιποι εφεύραν τα μπιφτέκια με λάσπη, αλάτι από την θάλασσα και λίγο βούτυρο που ψήνονταν στον ήλιο.

Πίσω απο την τιμωρία της Αϊτής και των κατοίκων της υπάρχει μεγάλη ιστορία. Η Αϊτή ήταν κάποτε, το πλουσιότερο κράτος στο δυτικό ημισφαίριο, εξ αιτίας του εμπορίου σκλάβων που μεταφέρονταν στο νησί από την Αφρική. Υπήρξε το πρώτο ανεξάρτητο κράτος στην Λατινική Αμερική και το πρώτο κράτος στον κόσμο που κυβερνήθηκε από μαύρους. Όλα αυτά επιτεύχθηκαν χάρις στην επανάσταση των μαύρων σκλάβων η οποία ξεκίνησε το 1791, δύο μόλις χρόνια μετά την Γαλλική Επανάσταση. Οι επαναστάτες νίκησαν τους στρατηγούς του Ναπολέοντα, γεγονός που η Γαλλία δεν τους συγχώρησε ποτέ. Από το 1825 έως το 1947 το Παρίσι ανάγκαζε την Αϊτή να πληρώνει ετήσια αποζημίωση για τα χαμένα κέρδη των Γάλλων δουλεμπόρων. Αυτά μέχρι το 1947. Μετά ανέλαβαν οι Αμερικανοί…

Στην διάρκεια του ψυχρού πολέμου, οι ΗΠΑ υποστήριξαν το δικτάτορα Ντιβαλιέ και αργότερα τον γιο του, που δολοφόνησαν πάνω από 60 χιλιάδες αντικαθεστωτικούς. Το 1991, μετά από 28 χρόνια στυγνής δικτατορίας, οι Αϊτινοί εξέλεξαν πρόεδρο τον ιερέα Ζαν Μπερτράντ Αριστίντ ο οποίος όμως δίσταζε να ακολουθήσει τις επιταγές της Ουάσιγκτον και ανατράπηκε από τον στρατό και τον πατέρα Μπους. Η χώρα βυθίστηκε ξανά στο χάος μέχρι το 2004 όταν ο Αριστίντ ξαναγύρισε στην εξουσία, για να απαχθεί αμέσως μετά και να απομακρυνθεί από την νησί υπό τις ευλογίες του υιού Μπους. (περισσότερα για την ιστορία του νησιού στο εξαιρετικό άρθρο του Greg Palast που δημοσίευσε το Tvxs).

Πρόκειται για μια κλασσική περίπτωση «οικονομικών δολοφόνων». (*) Ακόμη κι αν ήθελαν να κάνουν κάτι καλό, οι επόμενοι πρόεδροι δεν είχαν καμμια όρεξη να έχουν την τύχη του Αριστίντ. Για να δώσει βοήθεια στην χώρα που εν τω μεταξύ είχε στις πλάτες της ένα τεράστιο εξωτερικό χρέος (δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι) το ΔΝΤ επέβαλλε την νεοφιλελεύθερη συνταγή. Από τα σχολεία μέχρι τα νοσοκομεία, όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες καταργήθηκαν. Σε όλη την Αϊτή υπάρχουν μόνο δύο σταθμοί Πυροσβεστικής. Λόγω της φτώχειας και της εσωτερικής μετανάστευσης των κατεστραμμένων από το διεθνές εμπόριο αγροτών που έφταναν στην πρωτεύουσα μήπως βρουν ένα κομμάτι ψωμί, οι κάτοικοι του Πορτ Ο Πρενς έμεναν σε παραπήγματα και τενεκεδούπολεις που με τον σεισμό κατέρρευσαν σαν τραπουλόχαρτα. Δεν υπήρχαν πλέον ούτε πυροσβέστες να τους απεγκλωβίσουν από τα συντρίμμια ούτε νοσοκομεία για να τους περιθάλψουν…



ΣΧΟΛΙΟ:
Υποβλήθηκε από ioulianos στις 24. Ιανουάριος 2010 - 12:35. #

Αυτό που συμβαίνει στη Αϊτή είναι κατοχή των ΗΠΑ με τον μανδύα των ανθρωπιστικών λόγων. Και για το λόγο του αληθές έρχεται και η καταγγελία για απαγόρευση εισόδου τους ,όπως δημοσιεύετε σήμερα στα κυριακάτικα φύλα , των Γιατρών χωρίς σύνορα.
Ο λόγος είναι ότι οι ΗΠΑ που ελέγχουν την χώρα δίνουν προτεραιότητα στα δικά τους αεροπλάνα και ειδικά σε αυτά που επιβιβάζουν αμερικανικό στρατό.
Όπως αναφέρουν οι ΓΧΣ από τις 14 Ιανουαρίου συνολικά πέντε δικά τους αεροπλάνα έχουν παρεμποδιστεί να φτάσουν στην Αϊτή, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους ασθενείς που περίμεναν τη βοήθεια και θα μπορούσαν να σωθούν.
Υπάρχουν όμως και άλλες καταγγελίες που λένε πως ότι βοήθεια καταφθάνει παραδίδετε στην πρεσβεία των ΗΠΑ και είναι άγνωστο με ποιο τρόπο μοιράζετε.
Πρόσφατη είναι η δήλωση άλλωστε του Ούγο Τσάβες πως «Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών χρησιμοποιεί αυτήν την ανθρωπιστική τραγωδία για να καταλάβει στρατιωτικά την Αϊτή».
Νομίζω ότι, τους λόγους που οι ΗΠΑ «κατέκτησαν» την χώρα τους περιγράφει ρεαλιστικά η δήλωση του αντιπροέδρου της Βολιβίας, Αλβαρο Γκαρσία Λινέρα «οι ενέργειες των ΗΠΑ και η στρατιωτική εισβολή αποτελούν μέρος του σχεδίου επίθεσης προς τη Λατινική Αμερική, τονίζοντας ότι δημιουργούν μια τεράστια στρατιωτική βάση που έρχεται να προστεθεί σε αυτές που έχουν εγκαταστήσει στην Κολομβία και ετοιμάζονται να εγκαταστήσουν στον Παναμά.»
Έτσι σφίγγει ο κλοιός για τα «εχθρικά κράτη» κατά την ορολογία των ΗΠΑ, Βενεζουέλα Βολιβία Κούβα.
Όλα αυτά μέχρι να φτάσει η ώρα της ανοικοδόμησης ,που είναι δευτερεύων ζήτημα σε σχέση με τα στρατιωτικά σχέδια των ΗΠΑ, τα κελεύσματα του διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για εκπόνηση «ενός είδος σχεδίου Μάρσαλ», κατά δήλωση του είναι χαρακτηριστικά.
Και όλα αυτά πάνω στο αίμα ανθρώπων.
Μα τι να κάνουμε προέχουν η «ασφάλεια» των ΗΠΑ και οι «Αγορές»
Το δυστύχημα είναι πως και η ΕΕ συμμετέχει σε αυτήν την ανθρωποθυσία ,κρίνοντας, και μέσα από τις δηλώσεις του Σαρκοζι. «Θα ήθελα να χαιρετίσω την εξαιρετική κινητοποίηση από τον πρόεδρο Ομπάμα και την κυβέρνηση και των MSF»,
Όλα αυτά προκειμένου να νομιμοποιηθεί η στρατιωτική απόβαση των ΗΠΑ στην Αϊτή.
Τόση είναι η ανθρωπιά τους…

ΤΑ ΦΡΟΚΑΛΩΔΗ ΙΝΔΑΛΜΑΤΑ ΤΩΝ "ΑΜΙΑΝΤΩΝ" - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

ΠΟΙΗΤΙΚΗ

Προδίδετε την ποίηση, θα μου πεις.
Την ιερότερη έκφραση του ανθρώπου.
Την χρησιμοποιείτε ως μέσον
υποζύγιο των σκοτεινών επιδιώξεων σας
εν πλήρη γνώση της ζημιάς που προκαλείτε
με το παράδειγμά σας στους νεωτέρους.
Το τι δεν πρόδοσες, εσύ να μου πεις
εσύ κι όμοιοι σου
χρόνια και χρόνια
ένα προς ένα τα υπάρχοντα σας ξεπουλώντας
στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια.
Και μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε
χωρίς αυτιά να ακούτε
με σφραγισμένα στόματα και δεν μιλάτε.
Για ποια ανθρώπινα ιερά μας εγκαλείτε;
Ξέρω. "Κηρύγματα και ρητορείες", θα πεις.
Ε, ναι λοιπόν! Κηρύγματα και ρητορείες!
Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις
να μην τις παίρνει ο άνεμος

Μανώλης Αναγνωστάκης
από την ποιητική συλλογή "Στόχος"



Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΕΚΤΙΝΑΞΗ ΤΟΥ ΣΑΡΚΟΖΥ ΣΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΠΟΣΤΑ

Όπως ανέπτυξα στο πρώτο μέρος αυτής της αναφοράς, ο Σαρκοζύ συνέδεσε την όλη κοινωνική και πολιτική πορεία του με τους μαφιόζους, που είχε προσεταιριστεί το Γκολικό κόμμα, λόγω της η οικογενειακής του προέλευσης, αρχικά, μέσω της μητριάς του, με την οποία διατηρούσε σχέσεις κηδεμονίας, μέσω του Παρέτι, ενός από τα σημαντικότερα στελέχη της. Στην συνέχεια δημιούργησε δεσμούς αίμματος με αυτά, νυμφευθείς μια ανιψιά του Πασκουά. Ο δεσμός της μητριάς του, μετά τον θάνατο του Παρέτι, με τον γιο του πρωτεργάτη της CIA στην μεταπολεμική Ευρώπη, Γουίσνερ, τον έφερε πολύ κοντά στα κυκλώματα των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ. Σαν νεαρός φοιτητής συμμετείχε στα χρηματοδοτούμενα σεμινάρια από την CIA αρχικά, αλλά και ως φέρελπις δικηγόρος της French Connection στην συνέχεια, ήρθε σε πολύ στενή επαφή απορρόφισης με τον κόμβο που επιρρέασε έντονα τις πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία: Ένα κόμβο πολύπλοκο και όχι μονοσήμαντο, από την στιγμή που η Κορσικανή μαφία κατά παράδοση εκινείτο ανάμεσα στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των Γκολιστών και της CIA, που υπήρξαν σφοδροί και αποφασισμένοι αντίπαλοι.
Καθίσταται φανερό, από όσα προηγήθηκαν, ότι η επικράτηση της μιας ή της άλλης πλευράς, είχε ως προϋπόθεση και την πλήρη, σαφή και αμετάκλητη συμμαχία με τα εμπλεκόμενα πρωτοπαλίκαρα της Κορσικανής μαφίας στην πολιτική, που είχαν τα συνδικάτα του εγκλήματος κάτω από τον έλεγχό τους, ως το μακρύ χέρι της εγκληματικότητος μέσα στο κράτος, που ήταν σε θέση να παρέχει σε αυτά εγγυημένη προστασία και κάθε είδους διευκολύνσεις.
Πράγματι μετά τριάντα χρόνια συμμαχίας με το Γκολικό κόμμα, ο Πασκουά άλλαξε στρατόπεδο, μεταπηδώντας από τους Γκολιστές στην δεξιά πτέρυγα του UMP, που εκπροσωπούσε τα συμφέροντα του χρηματιστικού κατεστημένου, στην οποία προΐστατο ο Balladur. Σε αυτήν την μεταστροφή συμμετείχε και ο Σαρκοζύ. Κατά πόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση έπαιξε ο Σαρκοζύ ένα ρόλο κλειδί, μέσω των επαφών του με τον Γουίσνερ, ξεφεύγει των γνώσεών μου. Αναμφίβολα όμως, ο ρόλος του Σαρκοζύ – λόγω οικογενειακής θέσεως – υπήρξε τουλάχιστον συνδετικός.

Εάν λάβουμε υπ’ όψει μας ένα πολύ σημαντικό γεγονός της προσωπικής του ζωής (που είχε ισχυρές πολιτικές προεκτάσεις, διότι κατά τα άλλα η προσωπική σφαίρα φίλων και αντιπάλων με αφήνει αδιάφορο) αφήνεται να διαφανεί, ότι ο ρόλος του Σαρκοζύ στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε πολύ περισσότερο από απλά συνδετικός. Η ταύτιση του με τον Πασκουά είναι σε εκείνη τη φάση δεδομένη. Τότε επικεφαλής της Γκολικής πτέρυγας είναι ο Σιράκ. Ένας πολιτικός που εξασκεί πολύ έντονη επιρροή στους Γκολιστές. Ο Σαρκοζύ έχει δημιουργήσει εξωγαμιαίο δεσμό ήδη από το 1984, μετά μόλις δυο έτη εγγάμου βίου, με την σύζυγο του γνωστότερου τηλεπαρουσιαστού της Γαλλίας εκείνης της εποχής Jacques Martin. Τα πρόσωπα είναι πολύ γνωστά στην δημοσιότητα, ούτως ώστε να σταθεί δυνατή η απόκρυψη του δεσμού, με αποτέλεσμα αυτή να σχολιάζεται δυσμενώς επί πέντε έτη στα μίντια, μέχρις ότου ο Σαρκοζύ πάρει διαζύγιο και νυμφευθεί αυτήν την κυρία το 1989.
Το 1992 παντρεύεται η κόρη του Σιράκ ένα από τους εκδότες της εφημερίδας Le Figaro. Ο Σαρκοζύ είναι εκείνος ο προσκεκλημένος στον γάμο, που έχει απασχολήσει με την ιδιωτική του ζωή περισσότερο από κάθε άλλον εκεί την δημοσιότητα. Παρόλα αυτά, δεν διστάζει να παρασύρει την νεοΰπανδρη κόρη του Σιρακ, Claude, σε μια ερωτική περιπέτεια. Το σοκ για τον νεοσύστατο σύζυγο ήταν φοβερό, ο οποίος για αυτόν τον λόγο αυτοκτονεί με βαρβιτουρικά. Αυτό το γεγονός έχει σαν συνέπεια ένα φοβερό μένος του Σιράκ εναντίον του Σαρκοζύ. Γίνεται πλέον κατανοητό, ότι η μελλοντική πορεία του Σαρκοζύ στον πολιτικό χώρο που σφραγίζει η παρουσία του Σιράκ, το κόμμα όπου συνυπάρχουν Γκολιστές και εισοδιστές των Ρότσιλντ και του πολυεθνικού κεφαλαίου, είναι ήδη τελειωμένη. Αναμφίβολα αυτό δεν μπορεί παρά να είχε σοβαρές συνέπειες και για τις επιλογές του Πασκουά που ακολούθησαν.
Κατά πόσο σε αυτή την εξέλιξη συμμετείχαν οι μυστικές υπηρεσίες, κατασκευάζοντας κάποια από τα γεγονότα, δεν είμαι σε θέση σήμερα να γνωρίζω. Αναμφισβήτητο γεγονός είναι όμως, ότι σε εκείνη τη φάση ο Πασκουά και ο Σαρκοζύ περνάν με την μεριά του Μπαλαντούρ. Οι Γκολικοί αυτό το θεωρούν και το καταγγέλλουν ως προδοσία.
Η πτέρυγα του Μπαλαντούρ, μετά την παροχή στήριξης από την μαφία, περνάει σε ανοιχτή σύγκρουση με τις αρχές του Γκολισμού. Υπακούοντας σε υπερατλαντικές εντολές, ξεκινάει την πορεία ένταξης των χωρών της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης, που ανήκαν στο Σταλινικό μπλοκ, μετά την διάλυσή του στην ΕΕ.

Λίγο αργότερα ο πατριός του Σαρκοζύ Φρανκ Γουίσνερ υιός ορίζεται από τον Τζορτζ Μπους «ειδικός εντεταλμένος» για την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, του μελλοντικού Ελντοράντο των ναρκωτικών. Ο Γουίσνερ προωθεί τον Bernard Kouchner στη Διεύθυνση Εξωτερικών Υποθέσεων με διπλή αποστολή: Την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου και την ανατροπή της Γαλλικής πολιτικής στις Αραβικές χώρες.
Ο Kouchner, που ξεκίνησε την καριέρα του στις ΜΚΟ που χρηματοδοτούσε το Εθνικό Ίδρυμα για την Δημοκρατία, ανέπτυξε μεγάλη συνεργασία με τους αδελφούς Καρζάι στο Αφγανιστάν και συντόνιζε μέσω του νεώτερου Καρζάι την μετατροπή του Αφγανιστάν σε πρώτη παραγωγό χώρα οπίου. Μεταξύ 1999 και 2001 ήταν εκπρόσωπος του ΟΗΕ στο Κοσσυφοπέδιο. Υπήρξε συντονιστής στην σχέση μεταξύ Καρζάι και Θάτσι, για την μεταφορά του οπίου από το Αφγανιστάν στην βάση των ΗΠΑ Camp Bondsteed στο κοσσυφοπέδιο, από όπου οι Ουτσεκάδες του Θάτσι ανελάμβαναν την διανομή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Η μεταστροφή της ομάδας του Πασκουά προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ, άνοιγε πλέον τον δρόμο για την εκτίναξη εκείνου του ανθρώπου στην εξουσία, που το πεπρωμένο του τον είχε συσχετίσει τόσο με την μαφία, όσο και με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και που μεθοδικά είχε προετοιμαστεί για την δρομολόγηση του με κάθε μέσον στην Γαλλική προεδρεία.
Για όσους γνωρίζουν τα μέσα και τους τρόπους που οι δυο αυτές παράνομες δομές προωθούν την επίτευξη των σχεδίων τους, μπορεί να καταστεί άμεσα κατανοητό, ότι και στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτά που εφαρμόστηκαν ήταν άκρως αθέμιτα.


ΣΚΑΝΔΑΛΟΛΟΓΙΑ – ΣΚΑΝΔΑΛΟΘΗΡΙΑ – ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ – ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ - ΣΤΗΜΕΝΗ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ. Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ Η CIA ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΟΝ ΣΑΡΚΟΖΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΕΙΑ.

Ο Σιράκ, όπως αναφέρθηκε, ήταν ισχυρά εδραιωμένος στο συντηρητικό κόμμα, το UMP και έχαιρε της εμπιστοσύνης των Γκολιστών. Ανερχόμενος αστέρας του κόμματος και προστατευόμενος του Σιράκ τότε ήταν ο Dominique de Villepin. Από τότε που μου έγινε γνωστή η προσωπικότητα και η δράση αυτού του πολιτικού, παρ’ όλο ότι ανέκαθεν ήμουν ενταγμένος στο ριζοσπαστικό κοινωνικό κίνημα, απόκτησα συμπάθεια απέναντι σε συντηρητικούς πολιτικούς φορείς. Ο Ντε Βιλπέν απέδειξε κάτι που είχα εντοπίσει κατά την μελέτη του Εθνικοσοσιαλισμού, ο οποίος συνέτριψε την Γερμανική αριστοκρατία. Οι Γερμανοί αριστοκράτες που προήρχοντο από τον χώρο των μεγάλων Γαιοκτημόνων (Junker) είχαν μια διαφορετική κοσμοαντίληψη από το Πρωσικό γραφειοκρατικό-μιλιταριστικό κατεστημένο, αποδεικνύοντας ότι τουλάχιστον ένα τμήμα της αριστοκρατίας διέθετε αρχές και πολιτισμική συνείδηση, τουλάχιστον σε μια χώρα όπως η Γερμανία, που δεν είχε γνωρίσει κλασσική αστική ανάπτυξη. Διέθετε αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί απλά στοιχειώδης τσίπα και αυτοτελής προσωπικότητα, σε αντίθεση τόσο προς την νοσηρή νοοτροπία των απόλυτα ταυτισμένων με το αυτοκρατορικό κράτος και την μοναρχική εθελοδουλεία των γραφειοκρατών και των μιλιταριστών, όσο και με την υποδούλωση κάποιων αλητοποιημένων στοιχείων του κουρελοπρολεταριάτου, καθώς και των πρακτόρων και των γόνων του χρηματιστικού κατεστημένου, στις στοές και τις υποχθόνιες ενώσεις, που είχαν ως στόχο τον εκμαυλισμό των κοινωνιών και την παράδοσή τους στο „ελεγχόμενο χάος“.
Η θαυμάσια εκείνη παρέμβαση του Ντε Βιλπέν στην γενική συνέλευση του ΟΗΕ τον Φεβρουάριο του 2003, που ως υπουργός εξωτερικών γελοιοποίησε στην κυριολεξία την κακοστημένη προπαγάνδα του Πάουελ περί υπάρξεως όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, έκανε πολλούς ανθρώπους να δούμε στο πρόσωπό του ένα ανερχόμενο επάξιο διάδοχο της πολιτικής του Ντε Γκολ. Σε φάση που η παραδοσιακή αριστερά είχε χάσει τελείως την μπάλα από τα πόδια, δημιουργήθηκε η ελπίδα, ότι κάποιοι συντηρητικοί πολιτικοί ίσως ήταν μελλοντικά σε θέση να κάνουν πράξη εκείνη την επιταγή, που καθόριζε ότι: „Η μόνη σωστή πολιτική είναι η πολιτική αρχών“ (έστω και εάν η ρήση είχε διατυπωθεί από τον μεγαλύτερο οπορτουνιστή του λαϊκού κινήματος, Βλαδίμηρο Ίλιτς „Λένιν“).

Ο Ντε Βιλπέν, εκφράζει τελείως αντίθετες ιδιότητες από αυτές του Σαρκοζί. Ο πρώτος είναι αριστοκράτης, με 1,93 μέτρα ύψος, διανοούμενος, συγγραφέας ιστορικών δοκιμίων και ποιητικών συλλογών, επιτυχημένος οικογενειάρχης με 23 χρόνια γάμου και παιδιά που διακρίνονται για την σεμνότητά τους. Ο δεύτερος, γιος ξεπεσμένου αριστοκράτη της Ουγγαρίας, που κατέληξε στον μηδενισμό αξιών της Λεγεώνας των Ξένων, με 1,70 μέτρα ύψος, τρεις φορές παντρεμένος, άνθρωπος των κυκλωμάτων της ρεμούλας, μόνιμο αντικείμενο προβολής στον σκανδαλοθηρικό τύπο.
Για την άνοδο του Σαρκοζί στην προεδρεία έπρεπε να τεθούν εκτός μάχης τόσο ο Σιράκ, όσο και ο Ντε Βιλπέν ως κύριοι αντίπαλοί του στο κόμμα των Γκολικών, αλλά και αρκετοί άλλοι πολιτικοί.
Η CIA ανέπτυξε προς αυτήν την κατεύθυνση ένα σχέδιο με τρεις φάσεις. Το πρώτο μέρος του σχεδίου είχε στόχο την εξουδετέρωση του Σιράκ. Το δεύτερο την εξουδετέρωση των αντιπάλων του Σαρκοζύ μέσα στο UMP και το τρίτο την εξουδετέρωση αυτών, που θα μπορούσαν σταθούν σαν αντίπαλοί του στην υποψηφιότητα για την προεδρεία από τα άλλα κόμματα.
Οι μέθοδοι που ακολουθήθηκαν ήταν οι πάγιες των μυστικών υπηρεσιών (και ανάλογες με αυτές που κλιμακώθηκαν στην Ελλάδα για την απαξίωση του Καραμανλή από την πρωθυπουργία): Σκανδαλοθηρία, κατασκευή σκανδάλων, εξαγορά προσώπων και δρομολόγηση των γνωστών «ξυπόλυτων ταγμάτων», των πληρωμένων και δοτών από τις μυστικές υπηρεσίες αμφισβητιών και ταραχοποιών.

Η συμμετοχή του Σαρκοζύ στην κυβέρνηση επιβλήθηκε μέσω της σκόπιμης δημοσιοποίησης ενός σκανδάλου ακινήτων. Τα σκάνδαλα που αξιοποιούν οι κατασκευάζουν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, σύμφωνα προς την πάγια τεχνογνωσία τους, στηρίζονται - όπως μάθαμε στην καμπούρα μας και στην Ελλάδα - σε δυο τύπους: Ακίνητα και μαύρες κάσες.
Ένας μεσίτης ακινήτων, πριν πεθάνει κάτω από αδιευκρίνιστες αιτίες, αποφάσισε να προβεί σε αποκαλύψεις μέσω μαγνητοσκόπησης, σχετικά με ένα σκάνδαλο ακινήτων για την χρηματοδότηση της κομματικής πτέρυγας του Σιράκ. Η κασέτα αυτή έφτασε με παράξενο τρόπο στην κατοχή του επικεφαλής του σοσιαλιστικού κόμματος Dominique Strauss Kahn. Οι περισσότεροι στην Γαλλία αγνοούν ότι ο Kahn είναι πολιτικός που βρίσκεται στα κατάστιχα εξαγοράς πολιτικών των ΗΠΑ. Διδάσκει με εντολή της Κοντολίζα Ράις στο Στάνφορντ. Τα κυκλώματα πίσω από τον Σαρκοζύ και την Ράις φρόντισαν να ανταμείψουν στην συνέχεια τον Καν για την παροχή των „υπηρεσιών“ που κατέβαλε, με την προώθησή του στην ηγεσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Την όλη ποινική ευθύνη από το σκάνδαλο των ακινήτων ανέλαβε ο τότε πρωθυπουργός Alain Juppé, για να προφυλάξει τον Σιράκ. Ο Σιράκ όμως είχε καταστεί ήδη εκβιάσιμος και για να αποφύγει ένα μεγαλύτερο διασυρμό, αναγκάστηκε να δεχθεί την είσοδο του Σαρκοζύ στην κυβέρνηση. Ο Σαρκοζύ έγινε τότε υπουργός εσωτερικών, αποκτώντας πρόσβαση στον ευαίσθητο τομέα των μυστικών υπηρεσιών της Γαλλίας. Τότε έπεσε και το δεύτερο προπύργιο αυτοπροστασίας των Γκολιστών απέναντι στην ΣΙΑ. Τα πρώην στηρίγματά τους στον υπόκοσμο ήταν αυτοί που γνώριζαν τις μεθοδολογίες υπόθαλψης και των βρόμικων κτυπημάτων κάτω από την μέση, που εφάρμοζε η ΣΙΑ, καθότι η „βρωμοδουλειές“ ήταν μέσα και στην δική τους νοοτροπία. Με την απώλεια εκείνου του τμήματος του υποκόσμου, που δεν ήλεγχε παραδοσιακά η ΣΙΑ, το μόνο κέντρο που απέμενε στους Γκολιστές για την αντιμετώπισή της στα πλαίσια των ανορθόδοξων συγκρούσεων, ήταν οι κρατικές μυστικές υπηρεσίες της Γαλλίας. Την πάγια αλλοίωσή τους που επιδιώκει ο αντίπαλος, ήλθε να επιταχύνει τότε ο Σαρκοζύ, με τις αρμοδιότητές του υπεύθυνου υπουργού γι’ αυτές. Οι Γκολικοί ήταν μοιραίο να γίνουν στην συνέχεια έρμαια της αυθαιρεσίας του βρώμικου πολέμου της ΣΙΑ, στην πορεία προώθησης του Σαρκοζί στην προεδρεία.

Το επόμενο βήμα ήταν η εξουδετέρωση των Laurent Fabius και Ségoléne Royal από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού κόμματος, που θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν τον Σαρκοζύ στην υποψηφιότητα της προεδρίας. Με έντεχνη παρέμβαση των ανθρώπων τους στο Σοσιαλιστικό κόμμα πέτυχαν την μείωση της συνδρομής μελών σε ένα ελάχιστο συμβολικό ποσόν. Μετά από αυτό το Σοσιαλιστικό κόμμα κατακλύστηκε από 10000 περίπου νέα μέλη, που ανήκαν στον Τροτσκιστικό κόμμα των „Λαμπερτιστών“, που ήταν το παραδοσιακό φυτώριο πρακτόρων της ΣΙΑ, στην σύγκρουσή της με τους Σταλινικούς κατά την περίοδο του ψυχρού πολέμου. Αυτός ο ξυπόλυτος συρφετός φρόντισε να απομακρυνθούν από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού κόμματος οι Fabius και Royal.

Για το κτύπημα και την εξουδετέρωση του Ντε Βιλπέν επέλεξε η ΣΙΑ το στήσιμο ενός σκανδάλου με μαύρες κάσες. Επειδή τα τεχνάσματα είναι μετρημένα, επιλέγεται να προωθούνται με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά. Σε αυτήν την περίπτωση στήθηκε το κόλπο έτσι, ούτως ώστε το επιλεχθέν θύμα να μην παρουσιάζεται ως το δράστης του σκανδάλου, αλλά ως υποτιθέμενος θύτης, που έστησε ψεύτικο σκάνδαλο σε βάρος του προσώπου, που αποσκοπείται να ωφεληθεί. Πρόκειται για το ίδιο κουστουμάκι σκανδαλολαγνείας, το οποίο κατά την κλιμάκωση υπόθαλψης προσώπων οι αρρωστημένοι εγκέφαλοι των μυστικών υπηρεσιών δεν διστάζουν φορέσουν ανάποδα, προκειμένου να επιδείξουν ψεύτικη καρνταρόμπα, ως τελείως τσίτσιδοι από αρχές και τσίπα, σε μια προσπάθεια τεχνητής σπίλωσης ανθρώπων με παρρησία και πραγματικό πολιτικό μέγεθος.
Το κόλπο στήθηκε ως εξής: Στον Ντε Βιλπέν και άλλους πολιτικούς εστάλη μια λίστα από ηλεκτρονικό υπολογιστή, που περιείχε την κίνηση από ποσά μαύρων ταμείων σε μια χρηματηστηριακή εταιρεία του Λουξεμβούργου ονόματι „Clearstream“. Οι λογαριασμοί υποτίθεται ότι ανήκαν στον Σαρκοζύ και άλλους πολιτικούς. Ο Ντε Βιλπέν αντιμετωπίζοντας το όλο θέμα με σκεπτικισμό, ανέθεσε σε κάποιο πρώην διευθυντικό στέλεχος των Γαλλικών μυστικών υπηρεσιών την εξακρίβωση της αλήθειας σχετικά με το θέμα.
Η λίστα αυτή είχε κατασκευαστεί από το κύκλωμα που βρισκόταν πίσω από τον Σαρκοζύ, συγκεκριμένα από κοινό κλιμάκιο της ΣΙΑ και Μ16 στο Λονδίνο, στο οποίο προΐστατο ο Φρανκ Γουίσνερ, υπό την εποπτεία του Ιωάννη Νεγρεπόντη, με στόχο την καταδίκη του Ντε Βιλπέν ως συκοφάντη.
Αυτή η πλεκτάνη, η οποία επεκτείνετο και στο δικαστικό κατεστημένο, ήταν καλά στημένη και κόστισε στον Ντε Βιλπέν την αναγκαστική προσωρινή αποχή από την πολιτική ζωή. Η δικαστική διαδικασία δεν έχει κλείσει και συνεχίζεται ακόμη.

Οι τεχνικοί της υπόθαλψης και του δοτού χάους δεν δίστασαν να βάλουν και τα ελεγχόμενα από αυτούς ξυπόλυτα τάγματα σε δράση, όταν ο Σαρκοζύ ήταν υπουργός εσωτερικών, με τις μεγάλες ταραχές που έλαβαν χώρα στα προάστια στο Παρίσι, για τα μαζέψουν στην συνέχεια στα κοτέτσια από όπου τα αμόλησαν – κατά την γνωστή και στην Ελλάδα μέθοδο Σόρος – βάζοντας στη συνέχεια τα κίτρινα φερέφωνα της „ενημέρωσης“ να πλέκουν τα εγκώμια του ανθρώπου της French Connection που „διαφύλαξε την τάξη“, ως πολιτικός με πυγμή.

Ο δρόμος για την επιβολή του ανθρώπου της ΣΙΑ στην προεδρεία της χώρας, που είχε επιτύχει να αντιτάξει το ανάστημά της στις επιβολές των Αγγλοσαξόνων, δημιουργώντας ένα όραμα για πραγματικό εθνικό κράτος και ανεξάρτητη πολιτική στην Ευρώπη, ήταν πλέον ανοικτός. Η Γαλλία επέστρεφε μετά από 43 χρόνια αποχής στο ΝΑΤΟ.

Ο Σαρκοζύ αμείφθηκε πλουσιοπάροχα για την εκδούλευση. Ο ετεροθαλής αδελφός του Pierre Olivier διορίστηκε διευθυντής του επενδυτικού χαρτοφυλακίου του ομίλου Carlyle, της κοινής επιχείρησης Μπους και Μπιν Λάντεν. Σήμερα διαχειρίζεται αυτός το πέμπτο μεγάλο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο παγκοσμίως, που περιλαμβάνει τις αποταμιεύσεις της Σιγκαπούρης και του Κουβέιτ.

Σε ανταπόδοση ο Σαρκοζύ όρισε υπουργό οικονομίας και οικονομικών το στέλεχος των επιχειρήσεων του Ντικ Τσένι Christine Lagarde, η οποία σε συνεργασία με τον Μπρετζίνσκι προΐστατο της επιτροπής που ρύθμισε το καθεστώς αποκρατικοποιήσεων στην Πολωνία.

Οι βασικοί „άνθρωποι του προέδρου“ που ανέλαβαν την επίβλεψη του εθνικού ξεπουλήματος της Γαλλίας είναι:
- Claude Guéand, γενικός γραμματέας του προέδρου, πρώην γραμματέας του Πασκουά.
- Francois Perol, δεύτερος γραμματέας του προέδρου, διευθυντής της τράπεζας του Ρότσιλντ
- Jean-David Levitte, σύμβουλος επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, γιος του προέδρου του Εβραϊκού Συμβουλίου
- Alain Bauer, εντεταλμένος για τις μυστικές υπηρεσίες, Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας.

Η αναφορά θα κλείσει με το τρίτο και τελευταίο μέρος.

ΤΑ ΦΡΟΚΑΛΩΔΗ ΙΝΔΑΛΜΑΤΑ ΤΩΝ "ΑΣΠΙΛΩΝ" - ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ

Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια.
Και του μιλούσανε για δράκους
για το πιστό σκυλί
για τα τα ταξίδια της πεντάμορφης
και για τον άγριο λύκο.

Μα στο παιδί δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

Τώρα τα βράδια κάθομαι και του μιλώ.
Λέω τον σκύλο σκύλο
τον λύκο λύκο
και το σκοτάδι σκοτάδι.
Του δείχνω με το χέρι τους κακούς
το μαθαίνω ονόματα και προσευχές
του τραγουδώ τους νεκρούς μας.

Α, φτάνει πια!
Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά

Μανώλης Αναγνωστάκης
- από την συλλογή ποιημάτων "Στόχος" -


Στη διαμάχη που προηγήθηκε της ψηφοφορίας για την προεδρεία του κόμματος της ΝΔ. ο κ. Σαμαράς επικαλέστηκε κατά κόρον αρχές και αξίες με γενικούς αφορισμούς γύρω από σλόγκαν και συνθηματολογίες, τις οπoίες απέφυγε να προσδιορίσει.
Ως υπόδειγμα πολιτικών αρχών, συνέπειας και αποφασιστικής στήριξης στο εθνικό κράτος, πρόβαλαν ο κ. Σαμαράς και το επικοινωνιακό επιτελείο του τον Νικολά Σαρκοζί. Όσοι γνωρίζουν συγκεκριμένα τον βίο και την πολιτεία αυτού του πολιτικού είναι σε θέση να κρίνουν ότι τελικά πρόκειται για το χειρότερο παράδειγμα, που θα μπορούσε να επιλέξει κάποιος, στηριζόμενος κυρίως στο κενό ενημέρωσης που έχει επιβάλει το σκωταδιστικό μιντιακό καθεστώς στην Ελλάδα. Ο κ. Σαρκοζί υπήρξε εκείνος ο ενεργούμενος από την CIA πολιτικός, που έδωσε την χαριστική βολή στον Γκολισμό. Στην προσπάθεια δηλαδή διάσωσης των εσχάτων ψιχίων εθνικής αυτοτέλειας της Γαλλίας ως κράτους, που επί μακρόν υπήρξε το προπύργιο της εθνικής πολιτικής στην Ευρώπη, ενάντια στην πολιτική προσαρμογής ή και υποταγής στα κελεύσματα του Αγγλοσαξονικού κατεστημένου.

Για την προσωπικότητα και την πολιτική τομή του Σαρλς Ντεγκόλ αξίζει να γίνει εδώ μελλοντικά μια αυτοτελής ανάρτηση. Όχι μόνο για να αποδώσουμε τον δέοντα φόρο τιμής στον σημαντικό αυτόν πολιτικό ηγέτη του περασμένου αιώνα, που είχε το σθένος να αντιπαρατεθεί στον οδοστρωτήρα του Ατλαντισμού – αποδεικνύοντας στην πράξη το ψευδεπίγαφρο δίλημμα, ότι η υποταγή στο ΝΑΤΟ ήταν μονόδρομος, για όσους ήθελαν να αποφύγουν την απορρόφηση από το Σταλινικό μπλοκ. Αλλά και για να γίνει αναφορά στον τρόπο που τον ΝΑΤΟ επιχείρησε να υποσκάψει την εθνική ανεξαρτησία της Γαλλίας μετά τον Β΄ΠΠ., θέτοντας σε κίνηση παράνομα κυκλώματα πρακτόρων. . Όπως επίσης και κυκλώματα-συμμορίες του ποινικού εγκλήματος, στη βάση της μόνιμης συνεργασίας CIA και μαφίας.
Κάποιοι από αυτούς, που πρωτοστάτησαν ως δοτοί ακτιβιστές στην αποδόμηση του Γκολισμού κατά την δεκαετία του ΄60, φορώντας μόνιμα ψευτοπροοδευτικό προσωπείο, όπως ο έμπορος του οικολογικού κινήματος Δινιήλ Κον Μεντίτ, εκτός από τον γενικότερο προβοκατόρικο ρόλο τους συνολικά μέχρι σήμερα, ανέπτυξαν ταυτόχρονα στην πορεία και σημαντική ανθελληνική δραστηριότητα, ως πράκτορες-διεκπεραιωτές των ανθελληνικών κέντρων.

Σε αυτή την ανάρτηση, που αποτελεί το πρώτο μέρος της αναφοράς μας για τον άνθρωπο της CIA και της French Connection Νικολά Σαρκοζί, θα ασχοληθούμε με τον τρόπο, που ο συγκεκριμένος πολιτικός δρομολογήθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και την διεθνή των ναρκωτικών, για να προσδέσει την Γαλλία στην πολιτική του ΝΑΤΟ, με συγκεκριμένες αναφορές στον βίο και την πολιτεία του. Δεδομένα, που τα κυκλώματα που τον ανέβασαν στα κυβερνητικά πόστα φρόντισαν να κρατηθούν έντεχνα μακρυά από την δημοσιότητα, δημιουργώντας μόνιμο σούσουρο γύρω από τον δεσμό του με την Κάρλα Μπρούνι, για αποπροσανατολισμό.
Στην επόμενη ανάρτηση θα ασχοληθούμε με κάποιες από τις λοιπές επιλογές του ως επικεφαλής της Γαλλικής κυβερνήσεως, για να καταστούν κατανοητές ποιες είναι οι „αρχές“ που διέπουν τον εν λόγω πολιτικό και κατά πόσο αυτοί που τον προβάλουν και επαίρονται, θα ήταν ορθότερο να εντρέπονται δια την ακατάσχετο δημαγωγία που τους διακρίνει. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην επίθεση που κλιμάκωσε ο Σαρκοζί με αθέμιτα μέσα σε βάρος του Βαλερί Ντα Βιλπέν. Του έξοχου αυτού πολιτικού και διανοούμενου, η δράση του οποίου θα έπρεπε να δημιουργεί αισθήματα υπερηφανείας σε κάθε Ευρωπαίο.

Ο ρόλος του Σαρκοζί: πώς η CIA τοποθέτησε έναν από τους εγκαθέτους της στην προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας:

Στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ στέλνουν τον Ιταλοαμερικάνο νονό της Κόζα Νόστρα, Lucky Luciano, στην Σικελία, με αποστολή να ρυθμίσει μέσω της Μαφίας ζητήματα για τον έλεγχο της ασφάλειας των αμερικανικών λιμένων και την προετοιμασία τους για την αποβίβαση του στρατου των ΗΠΑ εκεί. Οι κύριες επαφές του Λουτσιάνο - που πραγματοποιήθηκαν την εποχή εκείνη σε μια φυλακή „πολυτελείας“ της Νέας Υόρκης για λογαριασμό των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ, έγιναν κυρίως μέσω του Frank Wisner, Sr. Αργότερα, όταν ο "νονός" απελευθερώθηκε και επέλεξε ως τόπο αυτοεξορίας την Ιταλία, προστέθηκε στις ενδιάμεσες επαφές που λειτουργούσαν μεταξύ αυτού και της CIA και ο τοπικός "πρέσβυς" του υποκόσμου της Κορσικής, Étienne Leandri.

Ο ρόλος των Κορσικανών του υποκόσμου στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας, μπορεί να γίνει κατανοητός με την μελέτη των πολιτικών γεγονότων σε συνδυασμό με τον ρόλο που επιτέλεσαν τα συνδικάτα του εγκλήματος, στην δεύτερη μεγάλη πόλη της Γαλλίας, την Μασσαλία. Τα βιβλία που πραγματεύονται την ιστορία της διεθνούς των ναρκωτικών, αφιερώνουν συνήθως περισσότερα κεφάλαια στο μεγάλο αυτό λιμάνι της Γαλλίας στην Μεσόγειο. Το 10% του πληθυσμού της Μασσαλίας προέρχεται από την Κορσική. Τα εγκληματικά κυκλώματα της Μασσαλίας ελέγχονται και επανδρώνονται συνολικά από Κορσικανούς. Μετά το 1950 ο Λάκι Λουτσιάνο, που ήλεγχε την διαμετακόμιση της ηρωίνης από την Ευρώπη στις ΗΠΑ, προμηθευόταν τα ναρκωτικά από εργαστήρια, που είχαν έδρα την Μασσαλία. (Πληροφορίες για την μεταφορά του κέντρου των εργαστηρίων παρασκευής ηρωίνης από την Ιταλία στην Μασσαλία υπάρχουν σε όλα τα έργα που πραγματεύονται την σύγχρονη ιστορία των ναρκωτικών).

Το 1958, οι ΗΠΑ ανησύχησαν έντονα για την ενδεχόμενη νίκη του πατριωτικού κινήματος FLN στην Αλγερία, η οποία θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για την σοβιετική επιρροή στη Βόρεια Αφρική, σε περίπτωση που το πατριωτικό μέτωπο ενίσχυε την ήδη μεγάλη επιρροή του. Τότε αποφάσισαν οι ιθύνοντες των ΗΠΑ να οργανώσουν ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στη Γαλλία. Η επιχείρηση οργανώθηκε από κοινού από την Διεύθυνση Σχεδιασμού της CIA και από το ΝΑΤΟ και αποφασίστηκε αρχικά να γίνει υπό την εποπτεία του Frank Wisner, Sr., ο οποίος έπαιξε ρόλο κλειδί στις αποστολές των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ στην μεταπολεμική Ευρώπη. Ο Wisner όμως βρισκόταν ήδη σε πολύ προχωρημένη ηλικία εκείνη την εποχή και έτσι αυτή η αρμοδιότητα ανατέθηκε στον διάδοχό του, Allan Dulles, που επέβλεψε τις προετοιμασίες για επιβολή του πραξικοπήματος. Με αυτή την προοπτική οργάνωσαν με έξωθεν εντολή κάποιοι Γάλλοι στρατηγοί τότε την Δημόσια Επιτροπή Σωτηρίας, η οποία ώθησε τις πολιτικές αρχές στο Παρίσι να εξουσιοδοτήσουν δια ψήφου και χωρίς να προβούν σε βίαια μέσα τον Ντε Γκολ με έκτακτες εξουσίες.

Όμως Charles de Gaulle δεν ήταν διατεθειμένος να γίνει πιόνι στα χέρια της της Αγγλοσαξονικής πολιτικής, όπως πίστεψαν αυτοί που επιχείρησαν να χειραγωγήσουν τις εξελίξεις. Ο Ντε Γκολ ακολουθώντας μια σώφρονα πολιτική, απέφυγε να προβεί σε μια μοιραία σύγκρουση με τις αποικίες της Γαλλίας, παραχωρώντας τους σε πρώτη φάση μια ουσιαστική αυτονομία εντός της Γαλλικής Ένωσης. Όμως ήταν ήδη πολύ αργά, για να σωθεί η γαλλική αυτοκρατορία. Οι αποικίες δεν πίστευαν πλέον σε οφέλη που μπορεί να είχε η εξάρτηση από την μητρόπολη και επέμεναν στο αίτημα της πλήρους ανεξαρτητοποιήσεως. Ο Ντε Γγκολ είχε κατανοήσει - μετά την επιτυχή επιβολή μεγάλης βίας που είχε προηγηθεί και που είχε επιτύχει να εξουδετερώσει προσωρινά κάποια αντιαποικιακά κινήματα – ότι το κόστος της συγκεκριμένης πολιτικής δεν θα απέφερε μελλοντικά τα προσδωκούμενα οφέλη. Έτσι δεν δίστασε να προβεί στη συνέχεια σε μια γενναιόδωρη παροχή ανεξαρτησίας στις αποικίες. Το αποτέλεσμα ήταν, να θεωρήσουν τα κυκλώματα που στήριξαν την άνοδο του στην εξουσία αυτήν την επιλογή ως προδοσία. Στην CIA δόθηκε τότε η δυνατότητα να προσεταιριστεί τους δυσαρεστημένους και να προωθήσει μια οργάνωση συνωμοτικών κινήσεων σε βάρος του, μεταξύ των οποίων ένα πραξικόπημα που απέτυχε, όπως και 40 απόπειρες δολοφονίας.
Ωστόσο, ορισμένοι από τους οπαδούς του ενέκριναν την πολιτική του διορατικότητα και τις επιλογές του και αποφάσισαν να τον στηρίξουν δυναμικά. Σε εκείνη τη φάση ο έμπιστς του Ντε Γκολ Charles Pasqua, δημιούργησε το SAC (Civil Aktion Services) ως πολιτοφυλακή με στόχο την προστασία του.

Ο Πασκουά ήταν άνθρωπος του υποκόσμου της Κορσικής με έντονη συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση εναντίον των Ναζί.
Ο ρόλος των Κορσικανικών συνδικάτων του εγκλήματος στην Μασσαλία, κατά την περίοδο πριν και μετά τον Β΄ΠΠ., είναι πολύπλοκος. Επ’ αυτού αξίζει να αναφέρω προς το παρόν, ότι ενώ ο κορμός τους συνεργάστηκε με τους Ναζί κατά την περίοδο της Γερμανικής κατοχής, ένα σημαντικό τους μέρος πέρασε στην εθνική αντίσταση. Ο λόγος που οδήγησε τους Κορσικανούς σε αντιπαράθεση με τις δυνάμεις του Άξονος, ήταν η τάση των Ιταλών φασιστών να προσαρτήσουν την Κορσική, ο πληθυσμός της οποίας στάθηκε ιστορικά στο πλευρό του Ναπολέονος Βοναπάρτη.
Ο Πασκουά είχε παντρευτεί την κόρη ενός Καναδού λαθρεμπόρου οινοπνευματωδών, που δημιούργησε μεγάλη περιουσία κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης και που είχε στήσει την εταιρεία Ricard, οι οποία στηρίχθηκε στην εμπορευματοποίηση εκχυλισμάτων από αψέντι, ενός είδος αλκοόλ, που ήταν απαγορευμένο. Στην πορεία απόκτησε επιρροή στον υπόκοσμο με πωλήσεις του αλκοόλ που βασίζεται σε γλυκόριζα (anisette). Η εταιρεία Ricard εξακολούθησε να χρησιμεύει ως προκάλυμμα για όλα τα διακινούμενα είδη μεταξύ Νέα Υόρκης και άλλων περιοχών μέσω της ιταλοαμερικανικής σπείρας του Genovese και του Lucky Luciano.
Ο Pasqua κάλεσε τον τοποτηρητή του Λουτσιάνο στην Κορσική Etienne Leandri να θέσει στην διάθεση του οπλοφόρους, για να αποτελέσουν αυτοί τον κορμό του σώματος της πολιτοφυλακής. Σημαντικό ρόλο στην οργάνωση του SAC ανάλαβε και ο πρώην σωματοφύλακας του Ντε Γκόλ Achille Peretti, που ήταν επίσης Κορσικανός.

Η επιλογή στήριξης σε δυνάμεις και πρόσωπα του υποκόσμου, οι οποίες όμως είχαν επιδείξει κατά την διάρκεια του παγκοσμίου πολέμου που προηγήθηκε πατριωτικό φρόνημα, αποτέλεσε μια εύστοχη κίνηση από την μεριά των Γκολιστών, που διεμβόλιζε την πολιτική των ΗΠΑ, όσο αφορά την βασική δεξαμενή άντλησης από αυτές δυνάμεων προς επίτευξη των σκοπών τους. Δεδομένου, ότι η συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ με τα συνδικάτα του εγκλήματος δεν αποτέλεσε μόνο μόνιμη επιλογή τους, αλλά χαρακτήριζε και την ίδια την δομή της εξουσίας των ΗΠΑ, που στηριζόταν από πολύ παλιά στην κατάλυση της νομιμότητας με τεχνάσματα, στο δουλεμπόριο, το διεθνές εμπόριο ναρκωτικών και την συστηματική υποδούλωση της κοινωνίας στα κυκλώματα των αδελφάτων, τον εκφυλισμό κοινωνικών ομάδων μέσω του χρήματος, την νόθευση της παιδείας και των λοιπών δομών.
Αυτή η συγκεκριμένη επιλογή δεν έπαυε όμως να αποτελεί από την μεριά των Γκολιστών συνεργασία με τον σατανά, που άνοιγε της πύλες της κρατικής πολιτικής της Γαλλίας στην επιρροή κυκλωμάτων του εγκλήματος, έστω και εάν αυτά είχαν κάποιες πατριωτικές αντιλήψεις και παράδοση, σχετικά με τον τρόπο προώθησης των συμφερόντων τους. Τέτοιου είδους επιλογές είναι αναπόφευκτο να δημιουργήσουν αρνητικές συνέπειες για τις μελλοντικές εξελίξεις. Αναμφίβολα, οι συνθήκες σύγκρουσης των Γκολιστών με τον ισχυρότατο αντίπαλο που είχαν ήταν σφοδρότατες. Και απαιτούσαν έξυπνες επιλογές και επικίνδυνους συμβιβασμούς. Όμως όσο και εάν ο Ντε Γκολ στάθηκε αριστοτεχνικά σε αυτή την διαδικασία, κάποιες από τις – ίσως αναπόφευκτες – επιλογές του δεν μπορούσαν παρά να έχουν μοιραίες συνέπειες, μετά την αποπεράτωση του πολιτικού του κύκλου, και ειδικά όταν στάθηκε δύσκολο να εξευρεθούν διάδοχοι, που να διαθέτουν ανάλογες ικανότητες με αυτόν.

Υπό την ενεργό προστασία αυτών των αποτελεσματικών μεν, αλλά αμφιβόλου προελεύσεως μηχανισμών, προχώρησε ο de Gaulle στην συνέχεια σε μέτρα ενίσχυσης της πολιτικής ανεξαρτησίας της Γαλλίας με τολμηρό τρόπο. Ενώ διατήρησε αρχικά την συμμετοχή της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ, αμφισβήτησε στην αγγλοσαξονική ηγεσία του την μονομερή και αυθαίρετη λήψη αποφάσεων, προβαίνοντας σε μια πρακτική που εξαγρίωσε το Αγγλοσαξονικό κατεστημένο:
Το 1961 αντιτίθεται στην ένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΟΚ. Το ίδιο έτος αντιτίθεται στον ΟΗΕ στην αποστολή κυανόκρανων στο Κογκό. Με τον λόγο που επήγγειλε στο Μεξικό το 1964 κάλεσε της χώρες της Λατινικής Αμερικής να μην υποκύψουν στις πιέσεις των ΗΠΑ και να αποφύγουν την επιρροή τους.
Η πολιτική αποστασιοποίησης του Ντε Γκολ από τις ΗΠΑ κορυφώθηκε με την έξοδο της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ το 1966 και την καταδίκη της επεκτατικής πολιτικής του Ισραήλ κατά την διάρκεια του πολέμου των έξι ημερών το 1967. Κατά το ίδιο έτος υποστηρίζει αυτός και την ανεξαρτητοποίηση του Κεμπέκ από τον Καναδά.

Οι επόμενες κινήσεις του Ντε Γκολ αφορούσαν την ενίσχυση της αμυντικής ικανότητος της Γαλλίας με έμφαση στην ανάπτυξη της εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας. Με στροφή προς την πυρηνική βιομηχανία κατέστη η Γαλλία σημαντική πυρηνική δύναμη, ενισχύοντας ταυτόχρονα την ενεργειακή της βάση.
Σε μια προσπάθεια ταυτόχρονης ανταμοιβής-προαγωγής, αλλά και απομάκρυνσης των Κορσικανών από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, ανέθεσε ο Ντε Γκολ στον Étienne Léandri την διεύθυνση της γαλλικής εταιρείας πετρελαίων ELF (σημερινής Total), μεταθέτοντας ταυτόχρονα το κέντρο των δραστηριοτήτων του Charles Pasqua στην Αφρική, αναθέτοντας του την διεύθυνση της υπηρεσίας για τις πρώην γαλλικές αποικίες αυτής της Ηπείρου.

Ένας πολύ σημαντικός – ίσως αναπόφευκτος - συμβιβασμός του Ντε Γκολ για την αντιμετώπιση των Αγγλοσαξόνων, στάθηκε η συμμαχία του με τους Rotschild της Γαλλίας. Η επιλογή του διευθυντού του τραπεζικού τους οίκου Georges Pompindou ως πρωθυπουργού, σφράγισε αυτήν την συμμαχία. Όσο και εάν επαινέθηκε ο οικονομικός ρεαλισμός του Pompindou, αυτός ποτέ δεν έπαυε να είναι ως εντεταλμένος των Ρότσιλντ και των διεθνών τους διασυνδέσεων εν δυνάμει σύμμαχος του Αγγλοσαξονικού κατεστημένου.
Όταν ο Ντε Γκολ παραιτήθηκε για λόγους υγείας, τον διαδέχθηκε για ένα μικρό διάστημα ο Πομπιντού. Με αυτήν την εξέλιξη δεν αισθάνθηκαν ποτέ άνετα οι οπαδοί του Γκολισμού, που έβλεπαν ένα πρόσωπο με φιλοαγγλοσαξονικές τάσεις να αποκτά τα ηνία της Γαλλικής πολιτικής. Με ιδιαίτερη δυσαρέσκεια αντιμετώπισαν την είσοδο της Γαλλίας στην ΕΟΚ, που προώθησε ο Πομπιντού σε συνεργασία με τον Γραμματέα στο Élysée, Edouard Balladour. Οι διεθνείς δεσμεύσεις, που θα ήταν υποχρεωμένη να προβεί η Γαλλία με αυτήν την επιλογή, δημιούργησε την ανησυχία, ότι αυτές θα αποτελούσαν αιτία για ανάπτυξη της Αγγλοσαξονικής επιρροής με έμμεσο τρόπο.

Ο Νικολά Σαρκοζί γεννήθηκε το 1955 ως γιος ενός Ούγγρου ευγενούς, του Pal Sarkοsy του Nagy-Bosca, που αναζήτησε καταφύγιο στη Γαλλία μετά την είσοδο του Κόκκινου Στρατού, και της Andree Mallah που ήταν Εβραία, η οικογένεια της οποίας προήρχετο από την Θεσσαλονίκη. Το ζεύγος απόκτησε τρία παιδιά (Guillaume, Nicolas και Φρανσουά) αλλά προχώρησαν σε διαζύγιο. Ο Πατέρας του Σαρκοζύ νυμφεύθηκε εκ νέου και το νέο ζεύγος απέκτησε δυο τέκνα.

Το πεπρωμένο του Νικολά ήταν να μην μεγαλώσει με τους γονείς του, αλλά σε ξένα χέρια. Αυτά φρόντισαν να δομήσουν κατάλληλα την προσωπικότητα του μελλοντικού πολιτικού.
Η μητέρα του Σαρκοζί, μετά το διαζύγιο της, ήταν υποχρεωμένη να εργαστεί και προσελήφθη ως γραμματεύς του σωματοφύλακα του Ντε Γκολ Achille Peretti. Στην πορεία ο Περέτι δημιούργησε σημαντική καριέρα στην πολιτική. Αρχικά εκλέγεται δήμαρχος στο πλέον εύπορο προάστιο του Παρισίου, το Neuilly και στην συνέχεια πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης.

Το 1972 ο Παρέτι γίνεται στόχος σημαντικών καταγγελιών. Το περιοδικό ΤΙΜΕ δημοσιεύει την είδηση ότι ο Παρέτι ανήκει σε μια μυστική εγκληματική οργάνωση με την κατονομάζει ως «Ένωση των Κορσικανών» και η οποία διακινεί τις βασικές ποσότητες ηρωίνης από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ. Πρόκειται για την οργάνωση που ονομάστηκε στην συνέχεια από τις αποδόσεις της στον κινηματογράφο ως „French connection“. Το περιοδικό έκανε μνεία και στον Jean Venturi, ένα ανώτατο στέλεχος της Μαφίας, που είχε συλληφθεί πριν μερικά χρόνια στον Καναδά και που ήταν ο απεσταλμένος του Πασκουά στην Ricard.
O Περέτι αρνείται τις κατηγορίες, πιέζεται όμως αφόρητα να παραιτηθεί από την προεδρεία της Εθνοσυνέλευσης. Και όπως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, στην συνέχεια "αυτοκτονεί", για να κλείσει το θέμα.

Το 1977 ο Παλ Σαρκοζί του Ναγκί-Μπόκσα χωρίζει και από την δεύτερη σύζυγό του, Christine de Ganay, η οποία στην συνέχεια παντρεύεται τον υποδιευθυντή της κεντρικής διεύθυνσης του υπουργείου εξωτερικών των ΗΠΑ και μεταβαίνει εκεί με αυτόν. Πρόκειται για τον γιό του Frank Wisner Sr. Επ’ ονόματι Frank Wisner Jr.
Ο γέρος Frank Wisner είχε παίξει σημαντικότατο ρόλο στην μεταπολεμική Ευρώπη για λογαριασμό των μυστικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ. Το 1948 ίδρυσε η Εθνική Επιτροπή Ασφαλείας των ΗΠΑ το «Γραφείο Πολιτικού Συντονισμού» (Office of Policy Coordination) με στόχο την επέκταση της πολιτικής τους επιρροής στην Ευρώπη. Ο Γουίσνερ ήταν διευθυντής και ιδρυτικό στέλεχος του OPC, με κύρια αποστολή στην Ευρώπη την στρατολόγηση πρώην πρακτόρων των Ναζί, για ανάπτυξη δραστηριοτήτων εντός του σταλινικού μπλοκ. Βασικός συνεργάτης του ήταν ο William Colby. Μια από τις βασικές αποστολές του ήταν ο προσεταιρισμός των Κορσικανών συνδικάτων του εγκλήματος στην Μασσαλία, για να κτυπηθεί η εξέγερση των συνδικάτων, που είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις.
Οι σχέσεις του Frank Wisner Jr. με την CIA, μέσω του πατέρα του θεωρούνται δεδομένες. Εκείνη την περίοδο ο Νικολά διατηρεί σχέσεις κυρίως με την μητριά του και τα ετεροθαλή του αδέλφια. Μέσω αυτής στρέφεται το ενδιαφέρον του προς τις ΗΠΑ όπου και εξασφαλίζει την συμμετοχή του σε προγράμματα μετεκπαίδευσης του State Department.
Την ίδια περίοδο ο Σαρκοζί γίνεται μέλος του Γκολικού κόμματος και εντείνει την σχέση του με τον Πασκουά. Αποφοιτώντας την νομική, μπαίνει υπό την προστασία του πατριού του Περέτι και νυμφεύεται μια ανιψιά του. Κουμπάρος του γίνεται ο Πασκουά. Ως δικηγόρος αναλαμβάνει την νομική υπεράσπιση των Κορσικανών προστατών του. Υποστηρίζοντας ενώπιον των δικαστηρίων ανθρώπους της French Connection αποκτά σημαντική περιουσία. Τότε αλλάζει και το τελευταίο γράμμα του επιθέτου του από y σε ί. To Sarkozi είχε περισσότερο Κορσικανή χροιά, ώστε να τον διευκολύνει στις «συναλλαγές» του.

Μετά τον θάνατο του Περέτι προωθείται από τα κυκλώματα του πατριού του στην δημαρχεία του Neuilly.
Το 1993 γίνεται ο Πασκουά – παρά το εγκληματικό παρελθόν του – υπουργός Εσωτερικών, επεκτείνοντας τις δραστηριότητές του στα καζίνα και τον ιππόδρομο.. Τότε φρόντισε να προωθήσει στην κυβέρνηση και τον Σαρκοζί, που έγινε υπουργός οικονομικών και κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Την ίδια περίοδο γίνεται στην Ουάσιγκτον ο Frank Wisner Jr. διάδοχος του Paul Wolfowitz στην διεύθυνση πολιτικού σχεδιασμού του υπουργείου αμύνης των ΗΠΑ. Σε εκείνη τη φάση πέρασαν οι δεσμοί του με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο της Γαλλίας απαρατήρητοι...


Συνεχίζεται...

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

"Μην νομίζετε ότι το μέλλον του ως πρωθυπουργός θα είναι εύκολο. Θα περάσει δια πυρός και σιδήρου..."
Δήλωση του Κωνσταντίνου Μηστοτάκη
επιτίμου προέδρου της "Νέας Δημοκρατίας"
την ημέρα της εκλογικής νίκης της ΝΔ. το 2004

„Ο Ιούλιος Καίσαρ έλαβε προειδοποίηση για τον επερχόμενο θάνατο του, ενόσω αυτός πλησίαζε από κάποια σημεία.
Όταν έσκαβαν τα θεμέλια για τα νέα σπίτια τους οι άποικοι της Καπούα, που είχαν μετοικίσει εκεί με δικό του νόμο, ανακάλυψαν κατά την εκσκαφή μεγάλο αριθμό ταφικών πύθων. Στο παλιό μνημείο του πρώτου ιδρυτού της Καπίας, Κάπυ, υπήρχε μια επιγραφή που περιείχε την εξής προφητεία:
„Όταν βγουν στο φως τα οστά του Κάπυ ο μεγάλος ηγέτης της Ρώμης θα δολοφονηθεί από τα χέρια των συγγενών του, για τον ο θάνατο του όμως σύντομα θα πάρουν εκδίκηση, μετά από μεγάλες συμφορές που θα βρουν την Ιταλία“…

…Λίγες ημέρες πριν τον θάνατο του ειδοποίησαν τον Καίσαρα, ότι οι ίπποι που αυτός είχε αφιερώσει στους θεούς πριν να διαβεί τον Ρουβίκωνα, έκλαιγαν συνεχώς και δεν εδέχοντο τροφή…

…Καθ’ οδόν προς την γερουσία την ημέρα της δολοφονίας του κάποιος άγνωστος του επέδωσε μια έγγραφο καταγγελία του σχεδίου των συνωμοτών. Ο Καίσαρ όμως έβαλε το έγγραφο στο φάκελο που είχε κάτω από αριστερό του χέρι, για να το διαβάσει αργότερα. Στην συνέχεια τέλεσε την καθιερωμένη θυσία. Ενώ τα ζώα ήταν πολλά που προσφέρθηκαν, η θυσία όλων έδειξε σημεία συμφοράς. Ο Καίσαρ όμως, χωρίς να δώσει σημασία συνέχισε την πορεία του…

…Μετά την δολοφονία έμεινε η σωρός του αρκετό χρόνο να κείται στο δάπεδο, μέχρι που τρεις σκλάβοι κακομοίρηδες την μετέφεραν με ένα σεντόνι στο σπίτι του, ενώ το χέρι του κρεμόταν έξω…

…Αρκετοί διηγούνται, ότι ο Καίσαρ δήλωνε, πως ήταν συμφέρον της πόλεως και όχι δικό του να παραμείνει στη ζωή. Αυτός είχε κατακτήσει ήδη την μεγάλη ποθητή δύναμη και δόξα. Το κράτος όμως στην περίπτωση ενός τραγικού συμβάντος που θα τον έβρισκε, θα έχανε την ευστάθεια του και θα γινόταν θύμα εμφυλίων σπαραγμών…

…Κανείς από τους δολοφόνους δεν επέζησε περισσότερο από τρία χρόνια μετά την δολοφονία και κανείς δεν πέθανε από φυσικό θάνατο. Αφού καταδικάστηκαν όλοι, πέθαναν με βίαιο τρόπο. Άλλοι σε ναυάγιο, άλλοι στις μάχες. Κάποιοι αυτοκτόνησαν με το ίδιο ξίφος, που χτύπησαν τον Καίσαρα…"

ΣΟΥΕΤΟΝΙΟΣ
„Βίοι Καισάρων“


Κάθε σχέδιο συνωμοσίας έχει δυο βασικά χαρακτηριστικά. Στόχους που αποσκοπεί και τρόπο που αναπτύσσεται.
Οι τρόπος ανάπτυξης – εφόσον πρόκειται για κεντρικά ζητήματα του δημόσιου βίου – όσο και εάν οργανώνεται παρασκηνιακά – οι εκφάνσεις του εκδηλώνονται δημοσίως. Πολλώ μάλλον εφ’ όσον αυτές στοχεύουν στη δημόσια καλλιέργεια επιθυμητών εντυπώσεων.
Οι παρασκηνιακές ρυθμίσεις στην συντριπτική τους πλειοψηφία ξεφεύγουν από τα φώτα της δημοσιότητος, σε αντίθεση με τις εκφάνσεις. Το ίδιο και η στόχευση, που μόνο συμπερασματικά και με λογικές αναγωγές, μπορεί να καταστεί προσιτή.
Με ποιο τρόπο όμως καλύπτουν οι συνωμότες τις προθέσεις, τους στόχους και όσα παρασκηνιακά κλιμακώνουν, εφ’ όσoν τα αποτελέσματα των εκάστοτε ενεργειών τους στην πορεία ολοκλήρωσης του σχεδίου τους γίνονται αντιληπτά;

Με βάση την δυαρχική τους φύση κλιμακώνουν ένα διττό αποπροσανατολισμό, μέσω των φερεφώνων τους στα μαζικά μέσα.
Η πρώτη περίπτωση συνίσταται να απορρίψουν την συνωμοσία, ως νοητή κυοφορία είτε αφελών, είτε προσώπων με φαύλη σκοπιμότητα.
Ταυτοχρόνως με την πρώτη, η δεύτερη περίπτωση ενεργείται όταν οι ίδιοι αποδεχόμενοι την συνωμοσία, την ανάγουν σε αιτιάσεις, οι οποίες ουδόλως μπορούν να ισχύουν. Έτσι επιχειρούν να αμαυρίσουν στην κοινή συνείδηση αυτούς που κάνουν λόγο για ύπαρξη σχεδίου.
Με την δεύτερη περίπτωση συμπορεύεται συχνά και το θύμα της συνωμοσίας, καθώς και οι θέσει συνοδοιπόροι και απολογηταί του, στον βαθμό που δεν μπορούν να κάνουν χρήση της ειλικρίνειας. Είναι επόμενο – ως μετέχοντες στις εξουσιαστικές διαδικασίες – να μην είναι εις θέσιν να κάνουν χρήση της ειλικρίνειας, διότι η εξουσία αποτελεί από την φύση της παραβίαση της κοινής λογικής, στηριζόμενη εκ συστήματος στα ψεύδη και την παραπληροφόρηση.
Η εξουσία ήτις εδρεύει αποκλειστικώς έξωθεν των αντιλήψεων των υπηκόων, στηρίζεται αποκλειστικώς στην επιβολή μέσω εξαγοράς συνειδήσεων και στην βία. Άρα στερείται ουσιαστικής ηγεμονίας και είναι προφανώς ψευδεπίγραφος. Τουναντίον, όταν η εξουσία αγκυρώνεται στην αντίληψη του αυτονόητου, κάθεται για τα καλά στον σβέρκο της συνοδοιπορούσης πλέμπας και των μαζών, που δεν διαθέτουν ίδια κρίση, προσωπικότητα, κοινωνική συνείδηση και αίσθηση συλλογικής ευθύνης.

Πλείστοι όσοι μηχανισμοί κοινωνικής ενσωματώσεως απεργάζονται την μετατροπή του πληθυσμού σε ανθρωπάρια. Οι ίδιοι οι γονείς μεταδίδουν εις τα τέκνα των το προπατορικόν αμάρτημα συν τοις άλλοις και υπό την μορφήν „Γιάννη μου κάτσε ήσυχος να γίνεις νοικοκύρης“. Τα θρύψαλα, που προκύπτουν από τις στημένες και ελεγχόμενες κοινωνικές εξεγέρσεις τους παρελθόντος, αποτελούν το κατ’ εξοχήν αποτρεπτικό επιχείρημα της κοινωνικής χειραφετήσεως. Οι διαθέτοντες κάποιο νιονιό – εφ’ όσον δεν πρόκειται περί εκκολαπτομένων γόνων της αλήτ, πριμοδοτούνται και αξιοποιούνται από το ίδιο το σύστημα,β με πλέγμα ιδρυμάτων και υποτροφιών. Μετά τις „λαμπρές“ σπουδές τους, αμοίβονται ακαδημαϊκώς με έδρες, ούτως ώστε να καμαρώνουν ως σκεπάρνια του σιδερά, αμπελοφυλλοσοφούντες περί της „επαναστατικής“ διαδικασίας, ως κήνσορες „κριτικής σκέψης“, χωρίς να έχουν πεινάσει ποτέ και χωρίς να έχουν ζυμωθεί με τους ανθρώπους του μόχθου, τους „ταπεινούς και καταφρονημένους“, ή ακόμη με αυτούς που ξέπεσαν στο κοινωνικό περιθώριο. Ποιος λοιπόν είναι έτοιμος να σηκώσει το ανάστημα του στους μηχανισμούς του πνευματικού αποπροσανατολισμού, του ιδεολογικού σκοταδισμού, ενάντια στους μηχανισμούς ακρωτηριασμού των εγκεφάλων, δίνοντας ο ίδιος αμετάκλητη μαρτυρία λαϊκού στελέχους, αποπνυγομένου στον οχετό των ιδεασμών, που συνθέτουν το κοινώς αποδεκτόν και „αυτονόητον“; Ελάχιστοι. Και αυτοί σκόπιμα περιθωριοποιημένοι, ως „ιδιόρρυθμοι“, ως οι γραφικοί του συστήματος ή κατά την εξουσιαστική λογική: τα "ψώνια".
Ποιος διαθέτων προσωπικότητα, οικοδομεί επ’ αυτής της εννοίας, αισθάνεται δηλαδή ευτυχής, όταν τον αμφισβητούν οι άλλοι, στην πορεία να οργανώσουν υπευθύνως και αυτοβούλως την σκέψιν των με γνώμονα το κοινό καλό; „Ανάμεσα σε τρεις Έλληνες θα βρεις τρεις αρχηγούς“, είχε επισημάνει ο Κολοκοτρώνης. Αλλά και τέσσερις άκριτους οπαδούς, συμπληρώνω. Η ημιμάθεια είναι χειροτέρα της αμαθείας. Αλλά εφ’όσον ισχύει το „εν οίδα, ότι ουδέν οίδα“ ως βάσις της αληθούς σοφίας, η μόνη δυνατότης να λειτουργήσουμε αποδοτικώς, είναι η μέθοδος που χαρακτήρισε ο Αντόνιο Γκράμσι „συλλογικός διανοούμενος“. Αυτό δεν συνεπάγεται η όποια ιδεολογική ομάδα, να αυτοπροσδιορίζεται ως μοναδικός, ή ακόμη και κεντρικός φορέα των ορθών αντιλήψεων. Απατείται ανοικτό σύστημα ιδεολογικής αναζήτησης, πνεύμα μονίμως ερευνητικό και ανικανοποίητο, αποδοχή του άλλου ως πρόσωπον. Αυτό δεν σημαίνει, ότι δεν οφείλουμε και δεν δικαιούμεθα να έχουμε απόψεις, τις οποίες να προβάλουμε με σθένος. Ποτέ όμως με απολυτότητα, ως οι μόνοι ή κατ' εξοχήν κάτοχοι της αληθείας. Διότι η αλήθεια δεν δύναται να εγκλωβιστεί σε νοητικά σχήματα και αποτελεί πάντοτε δώρημα αποκαλύψεως, το οποίον, όπως διακήρυξε ο Πλάτων, „επιφυλάσσεται δια τους εναρέτους“, με μόνο δόγμα την καθαρότητα καρδίας, την αμετάκλητο φιλανθρωπία, την ταπεινότητα της ευτελείας πέραν της μαλακίας (μαλθακίας) και την ετοιμότητα αυτοπροσφοράς στην μαρτυρία του Λόγου.
Σε μια χώρα με ισχνοτάτη Πνευματική Ηγεσία, που να ανταποκρίνεται επαρκώς σε αυτόν τον προσδιορισμό, είναι επόμενον να επιπλέει το ψεύδος και η παραπληροφόρησις, δηλαδή η εξουσία, ως τσαντίρι που έστησαν οι φαύλοι και φαυλότις μέσα στο κεφάλι μας.

Οι λόγοι λοιπόν της κλιμακώσεως του εν λόγω συνωμοτικού σχεδίου θα πρέπει αλλού να αναζητηθούν, από την παραφιλολογία για αγωγούς, βέτο και Κινέζους. Καταχρηστικώς βεβαίως κάνω χρήση του όρου „συνωμοτικό“ – που ίσως και να ξενίζει κάποιους επισκέπτες. Διότι ποτέ δεν βγήκε η εξουσία στο μπαλκόνι να διακηρύξει τις πραγματικές της προθέσεις, τους στόχους της και τον τρόπο που στήνει την πραγμάτωση τους. Η έννοια του συνωμοτισμού είναι εξ ορισμού συνυφασμένη με αυτήν της εξουσίας. Έσωθεν συνωμοτισμός και έξωθεν „επικοινωνιακή πολιτική“. Κοινωνική μηχανική, έλεγχος της σκέψης και συμπεριφοράς, μπιχεβιορισμός.

Και πως να μας διαφωτίσει κάποιος άλλος, αγαπητοί φίλοι και φίλες, όταν οι ίδιοι δεν πασχίζουμε για τον φωτισμό μας. „Μαθαίνω από εσένα“ πιστοποιεί στο υστερόγραφο της αντιρρητικής του ο φίλος Οργή. Τον ευχαριστώ που με τιμά. Γνωρίζω όμως την σχετικότητα πάσης διδαχής. Δεν τυγχάνω γνώστης, αλλά πάσχων. Και αναζητώ συμπάσχοντες. Διότι η αναζήτησις είναι οδός πάθους. Και στις παρυφές της υπάρχει μια μόνο ερώτησις: „Γιατί (ρε γαμώτο);“

Χωρίς λοιπόν να ικανοποιούμαι με τις εκδοχές που διατυπώθηκαν, σας καλώ κατ’ αρχήν να δούμε το „timing“ αυτής της διαδικασίας και να προσπαθήσουμε να το αξιολογήσουμε.

Κατ’ αρχήν οφείλουμε να διαπιστώσουμε, ότι η όλη διακυβέρνηση υπό τον Κώστα Καραμανλή σφραγίστηκε από μια ξεκάθαρη μετάπτωση. Διακρίνονται σαφώς όσο αφορά την ανάπτυξη και επικράτηση του κύρους του (κατά συνέπεια όσο αφορά και την αντίστοιχη αποδόμηση) δυο φάσεις: Η πρώτη περίοδος, που διήρκησε από την εκλογή της ΝΔ. το 2004 έως και την άνοιξη του 2006 και δεύτερη εντεύθεν μέχρι σήμερα, όπου προσφάτως ζήτησε κάποιο στέλεχος μέχρι και την διαγραφή του από το κόμμα.

Κατά την πρώτη περίοδο ο ΚΚ. και η κυβέρνηση δεν επιχείρησαν καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση. Πρόκειται για μια περίοδο, όπου ακολουθήθηκε η πεπατημένη μιας οπιομανούς οικονομίας, με την στάνταρ δοσολογία της εξωτερικής χρέωσης. Πάντες όμως είναι σε θέση να γνωρίζουν, ότι η παθητική αντιπαραγωγική και αποκλειστικά για καταναλωτικούς σκοπούς χρέωση, οδηγεί στην υπερχρέωση.
Πρόκειται για την φάση όπου είχαν ολοκληρωθεί τα έργα υποδομής μεγάλου μεγέθους, με εισαγόμενες ενέσεις από την ΕΕ., τα οποία προηγήθηκαν κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Σημίτη. Αυτά ανταποκρίνονταν σε πλήρως στρεβλή ανάπτυξη της υπανάπτυξης. Όπως το κολοκύθι - αεροδρόμιο της Hochtief, η οποία εισέπραξε 110 εκ., πληρώνοντας 17 εκ. σε υπεργολάβους για την κατασκευή του. Παρόμοια κοροϊδία έγινε και με τα Ολυμπιακά Ακίνητα. Κτίρια και εγκαταστάσεις, πανάκριβα Ζέπελιν και φουρά, που έγιναν για το σόου των Ολυμπιακών Αγώνων, με μηδενική αξία χρήσης και απόδοση για την οικονομία στην συνέχεια.
Το ίδιο αναφορικά και με κάποια συγκοινωνιακά δίκτυα, τα οποία ήταν αυτονόητα εδώ και ένα αιώνα για μια μεγαλούπολη. Κατασκευές, που έγιναν για την ικανοποίηση της αδηφαγίας των νταβατζήδων, με αλυσίδες υπεργολάβων της συμφοράς, το κοστολόγιο των οποίων φορτώθηκε βάναυσα στην συνέχεια με διόδια στο βαλάντιο των χρηστών. Αποτελεί αίσχος για Ευρωπαϊκή χώρα, να καταβάλλονται διόδια για χρήση δρόμου μέσα στην πόλη.
Αυτά τα έργα είχαν όμως τελειώσει και δεν υπήρχε πλέον ο πακτωλός παροχών για τους λεγόμενους „νταβατζήδες“, με την αντίστοιχη λαθρομεταφορά του όγκου προς επένδυση των ποσών στις offshore της πλανηταρχίας. Έτσι εφηύρε ο Κώστας Καραμανλής, από την στιγμή που δεν υπήρχαν τεράστια εισαγόμενα ποσά προς αντιπαραγωγική κατασπάραξη, το „σεμνά και ταπεινά“ και τι „μηδενική ανοχή“, αναβιβάζοντας το γνωστό σουβλατζήδικο σε θωρηκτό „Αβρόρα“ της ΝΔ., φορώντας το γιλεκάκι του „αδιάφθορου“.

Απολύοντας τον Τσιτουρίδη από υπουργό Γεωργίας με αφορμή κάποια καταχρηστική εύνοια συγγενούς του, έκανε επίδειξη ανέξοδης αμφισβήτησης της διαφθοράς, πλέκοντας στον εαυτό του το σαθρό διάδημα του αποφασισμένου, του αδιαμφισβήτητου και του ισχυρού, εγκαινιάζοντας μια πρακτική, που θα του έβγαινε τελείως ξινή στο μέλλον.

Ο κοσμάκης, επειδή ικανοποιείται με θέαμα και ένα πιάτο φαγητό, δεν δίστασε να τον βγάλει στις δημοσκοπήσεις ως τον „καταλληλότερο“. Σπάνια πριμοτοδοτήθηκε η κυβερνητική αδράνεια από την κοινή γνώμη τόσο, όσο κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Η κοινωνία βολεύτηκε απέναντι στην εξουσία στην συγκεκριμένη φάση με την αντίληψη „Το καλύτερο μαντάτο είναι όταν δεν υπάρχουν μαντάτα“. Μια κοινωνία πολιτικά ράθυμη και πνευματικά νωχελική, με αξίες που επικεντρώνονται στο „μια θέση για το παιδί“, στα εορτοδάνεια για λίγη καταναλωτική παρηγοριά και τζάμπα τηλεθέαση.


ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Αυτοί που ισχυρίστηκαν ότι κατά την συγκεκριμένη περίοδο η χώρα κυβερνήθηκε με τον αυτόματο πιλότο, δεν είχαν άδικο.
Όμως παρ’ όλα αυτά, η φυσιογνωμία του Κ. Καραμανλή πέτυχε να προσδώσει μια πολύ σημαντική χροιά, τόσο στον πολιτικό χώρο του οποίου προΐστατο, όσο και στο ύφος της διακυβέρνησης συνολικά. Αυτή συνίσταται σε δυο επιλογές, που είχαν πολύ σημαντικές συνέπειες:
Η πρώτη ήταν αυτή που αποκάλεσε „άνοιγμα στον μεσαίο χώρο“. Η χώρα υπήρξε ανέκαθεν πολωμένη. Οι ξένες δυνάμεις και τα τσιράκια τους πάντοτε στηρίχθηκαν στην πόλωση του λαού, για να ελέγξουν και κρατήσουν σε υπανάπτυξη το κρατίδιο, που είχαν επιβάλει μετά την τιτάνια προσπάθεια του λαού για απελευθέρωση το 1821. Η διχόνοια στάθηκε η μόνιμη ναρκοθέτηση στην σύμπτυξη των εθνικών δυνάμεων, για να επιτευχθεί μια ανόρθωση του μονίμως δορυφορικά (απο)προσανατολιζόμενου κρατιδίου. Ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή οδηγούσε σε προσεταιρισμό των εσωτερικών θιασωτών της ξενοδουλείας, που στόχευαν στην μόνιμη διάσπαση του λαού. Συχνά αυτές οι ξενόδουλες ομάδες εμφανίσθηκαν με δήθεν εθνικό προσωπείο, σπρώχνοντας με πατριδοκαπηλεία την χώρα σε εξωτερικές περιπέτειες και συμφορές, με μεγάλο κόστος για το λαό και βάθεμα της ξένης εξάρτησης.
Τέτοιες περιπτώσεις ήταν η λεγόμενη „Εθνική Εταιρεία“ που οδήγησε στον "ατυχή" πόλεμο του 1897, ο πράκτορας των Αγγλογάλλων Σ. Βενιζέλος, που οικοδόμησε για λογαριασμό τους την Μικρασιατική καταστροφή, ο Γρίβας που εργάστηκε φανατικά για την ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου, στα πλαίσια του ανταγωνισμού Αγγλίας και ΗΠΑ στην ανατολική Μεσόγειο κ.α.
Συχνά η ξενοδουλεία οικοδόμησε την πόλωση επίσης με βάση την ανοιχτή συγκαταβατικότητα και τον απροκάλυπτο ενδοτισμό στα κελεύσματα των ξένων, όπως έδρασαν οι Καραμανλής και Αβέρωφ, που με τις προδοτικές συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου ανήγαγαν την Τουρκία σε εγγυήτρια δύναμη, με την παρουσία τουρκικού στρατού στην Κύπρο.
Μόνιμα η πολιτική του ενδοτισμού, με στόχο την εξυπηρέτηση του ενός και του άλλου ξένου αφέντη, οδηγούσαν έντεχνα και ελεγχόμενα στην πόλωση ενός λαού, χωρίς πολιτικό κριτήριο και ωριμότητα. Η σύγκρουση του γέρου Παπανδρέου με το παλάτι στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 για την εξυπηρέτηση συμφερόντων των ΗΠΑ και της Αγγλίας αντίστοιχα, οδήγησαν την Ελλαδική κοινωνία στο προδικτατορικό πολιτικό χάος.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου επίσης, ενώ φρόντισε για την πολιτική ενσωμάτωση της αριστεράς στο σύστημα, για να εξουδετερώσει τον απόηχο του αντιδικτατορικού κινήματος που είχε αναπτυχθεί στην λαϊκή βάση, προχώρησε σε μια δαιμονοποίηση της δεξιάς και την εσωτερική πόλωση, όπου κυριάρχησαν τα δεξιά και τα αριστερά καφενεία στην πόλωση των οικισμών. Με συνθήματα του τύπου „Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά“ φρόντισε ο γόνος αυτού, που στάθηκε αρχιτέκτονας του ξεπουλήματος της Ελλάδας στους Άγγλους μεταπολεμικά, να διχάσει όσο λίγοι το κοινωνικό σώμα, κάνοντας χρήση πολιτικών μεγαλόστομων κλόουν όπως ο Κουτσόγιωργας.

Για πρώτη φορά μεταπολεμικά, αυτός που γεφύρωσε με τον μειλίχιο χαρακτήρα του και την πράα συμπεριφορά του αυτό το χάσμα, ήταν ο Κώστας Καραμανλής. Ένας άνθρωπος, που δεν δίστασε να αποδεχθεί ότι και οι αριστεροί είναι άνθρωποι, κόντρα στις γελοίες θεωρίες που είχε εξαπολύσει ο διχαστικός θείος του περί „αριστεροχουντισμού“.

Αυτή η επιλογή είχε τεράστια ευεργετικά ψυχολογικά αποτελέσματα, διότι κατεδείκνυε στην πράξη ότι το χάσμα μέσα στον λαό και η τεχνητή πόλωση μπορούν πράγματι να γεφυρωθούν και να ξεπεραστούν.

Αυτή η μεγάλη τομή του Κώστα Καραμανλή, καθώς και σε συνδυασμό με την ψυχολογική απόσταση που κρατούσε από την πολιτική των ΗΠΑ, με την λεκτική έστω έμφαση που έδωσε στα Εθνικά προβλήματα, στάθηκαν οι πυλώνες του φαινομένου που αποτελεί τον Καραμανλισμό.
Πολλοί καλοδιάθετοι δεξιοί, οπαδοί, μέλη και στελέχη του κόμματος, ασπάστηκαν αυτό το ρεύμα εγκαινιάζοντας νέα πολιτικά ήθη για τον τόπο, πέρα από την λογική της έντασης, της τεχνητής πόλωσης και του ηθελημένου διχασμού.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι και πολλά αναξιόπιστα στελέχη, καριερίστες και πολιτικοί ντενεκέδες της ΝΔ. επικρότησαν επίσης αυτήν την πολιτική, μόνο και μόνο για να συμπορευτούν και να αποκτήσουν εσωκομματική εύνοια, με στόχο την ίδια πολιτική ανέλιξη σε πόστα.
Αυτό όμως δεν μπορεί να μειώσει την προσφορά του Κώστα Καραμανλή στο συγκεκριμένο ζήτημα. Ανατρέποντας ένα από τα μπαστούνια του τρόπου, που το κατεστημένο κράταγε την χώρα στην πολιτική υπανάπτυξη, κατέστησε για την υπερεξουσία αναγκαία την αποκατάσταση της προηγούμενης κατάντιας του „διαίρει και βασίλευε“.

Αυτό δεν σημαίνει, ότι η υπερεξουσία δεν ήταν σε θέση να προβλέψει αυτές τις εξελίξεις. Τουναντίον ήταν από την αρχή πεπεισμένη για το τι επρόκειτο να επακολουθήσει.
Οι τεχνικοί της εξουσίας γνωρίζουν πολύ καλά ποιος είναι ο καθείς. Διαθέτουν πλήρες ψυχογράφημα του και είναι σε θέση να σταθμίζουν τα πολιτικά του βήματα, πολύ πριν αυτός επιχειρήσει να κουνήσει το μικρό δάκτυλο του ποδός. Έχουν τοιουτοτρόπως προκατασκευασμένο ολόκληρο το σενάριο όσων σχεδιάζουν να επέλθουν, καλώντας τον εκάστοτε συμβαλλόμενο σε μια παρτίδα με παραχαραγμένα πιόνια, όπου αυτοί δρουν και ο συμβαλλόμενος αντιδρά, κάτω από τα σταθμισθέντα προσωπικά του δεδομένα και την πίεση των συνθηκών.
Η εξουσία ήταν αυτή που φρόντισε να ανέλθει την κομματική και την κυβερνητική κλίμακα ο Κώστας Καραμανλής. Βασικός τους στόχος ήταν να εκδηλωθεί το φαινόμενο του Καραμανλισμού, για να του βάλουν στην συνέχεια ταφόπετρα άπαξ δια παντός, διαπομπεύοντας τον ίδιο τον Κώστα Καραμανλή. Ουδέποτε διαπομπεύθη εκλεγμένος Πρωθυπουργός σε αυτή την χώρα με τον απαράδεκτο τρόπο, όπως έπραξαν στην περίπτωση του Κώστα Καραμανλή.
Φοβούμαι ότι το μέγεθος της στημένης διαπόμπευσης του δεν το έχουμε δει ακόμη σε όλο του το μέγεθος. Είμαι βέβαιος ότι κλιμακώνουν και άλλες ύπουλες σκευωρίες οι τυμβωρύχοι του ανθρώπινου προσώπου, ανάλογες με την γνωστή εμετική ιστορία του DVD.
Κύριος στόχος αυτής της υπόθαλψης είναι να κάνουν έκτρωση τον πατριωτισμό που αναπτύχθηκε στις καρδιές πολλών δεξιών, οπαδών και μελών της ΝΔ.
Ταυτόχρονα αποσκοπούν να φορτώσουν στο Κώστα Καραμανλή την διάσπαση της ΝΔ. που κλιμακώνουν εδώ και καιρό, με την προώθηση του πολωτικού τους διπόλου Σαμαρά – Μπακογιάννη.

Μια πολύ σημαντική προσφορά του Καραμανλισμού στα δεδομένα ύφους της πολιτικής και δημιουργίας ψυχολογικού κλίματος ήταν η λεκτική αποστασιοποίηση από τις ΗΠΑ.
Ο Κώστας Καραμανλής διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία τον Γιώργο Σημίτη. Ένα πολιτικό που πέρασε στην ιστορία ως το πρόσωπο που ανήγαγε τις πλέον δουλοπρεπείς υποκλίσεις στις ΗΠΑ ως σήμα κατατεθέν της Κυβέρνησης του. Τα δυο περιστατικά που ξεχωρίζουν μεταξύ των υπολοίπων, ήταν η περιώνυμη ευχαριστία από το βήμα της βουλής του Σημίτη προς την κυβέρνηση των ΗΠΑ΄“για τις υπηρεσίες που παρήχαν προς την Ελλάδα“, μετά την κατάρριψη του Ελληνικού ελικοπτέρου πλησίον της νήσου Ίμια από πλοίο του 6ου Στόλου, όπως και το ξεπούλημα του Οτσαλάν στους τούρκους, με πρωταγωνιστή τον Πάγκαλο.
Όσοι έχουν μιλήσει με Καραμανλικά στελέχη, τα οποία ήταν ενταγμένα μέσα στο ρεύμα του Καραμανλισμού, γνωρίζουν τόσο την απόσταση που κράταγαν οι ίδιοι απέναντι στην πολιτική των ΗΠΑ, πιστοποιώντας ανενδοίαστα το ίδιο και για τον Κώστα Καραμανλή.
Βεβαίως αυτό δεν σημαίνει, ότι επί πρωθυπουργίας Καραμανλή δεν πέρναγαν οι ΗΠΑ την πολιτική τους στην Ελλάδα, με την πάγια μεθοδολογία της νεοαποικιακής εξάρτησης, του εξανανδραποδισμού και την κλιμακούμενη διάλυση της χώρας.
Κύριο μέλημα των ΗΠΑ υπήρξε, συν τοις άλλοις, η οικονομική καταβαράθρωση της Ελλάδας και η απομύζηση των τελευταίων πόρων της διαλυμένης οικονομίας της. Ενισχύοντας την τουρκική επιθετικότητα, επέβαλαν στην χώρα υπέρογκες αμυντικές δαπάνες, που κατευθύνοντο μέσω „νταβατζήδων“ κυρίως προς την δική τους εξοπλιστική βιομηχανία.
Με τα πρακτορεία τους στην κυβέρνηση και την εκκλησία φρόντισαν να βάλουν στα σεντούκια τους τους λίγους συγκεντρωμένους πόρους της χώρας, που είχαν απομείνει. Είτε αυτές αφορούσαν τα αποθεματικά των ταμείων συνταξιοδότησης, με αγορά σάπιων ομολόγων, είτε με την εναπόθεση των εισπράξεων από εκποίηση περιοχών φιλέτων, όπως έπραξε η μονή Βατοπεδίου, ξεσπιτώνοντας τους πραγματικούς πτωχούς ιδιοκτήτες από την Βιστωνίδα, στα ταμεία της πλανηταρχίας.
Κάποιοι μπορούν να θεωρούν μικρή και ανέξοδη αυτή την πολιτική επιλογή του Κώστα Καραμανλή. Οι γνωρίζοντες όμως τον τρόπο και τις μεθοδολογίες, που οι ΗΠΑ αντεκδικούνται όποιον πάει να κουνήσει το μικρό του δακτυλάκι, όχι μόνο ενάντια, αλλά και παράταιρα σε όσα αυτοί επιβάλλουν, είναι σε θέση να κατανοήσουν, ότι ανάλογες επιλογές συνεπάγονται τεράστιο κόστος για αυτούς που τις τολμούν.
Αναμφίβολα, πριν γίνει πρωθυπουργός ο Καραμανλής, διαπραγματεύτηκε με εκπροσώπους της υπρεξουσίας και πρόσφερε συμβιβασμούς και προσαρμογή σε μέτρα άκρως ασύμφορα και μοιραία για την χώρα. Ας μην έχουμε όμως αμφιβολίες, ότι όποιος δεν είναι διατεθειμένος να προσφέρει γην και ύδωρ, όχι μόνο πρωθυπουργός δεν γίνεται, αλλά ούτε πορτιέρης σε πολυεθνική.

Το κυριότερο όμως, όσο αφορά την ανατροπή του Κ. Καραμανλή από την υπερεξουσία, βρίσκεται στην απόφαση που είχε πάρει αυτή για την ανατροπή του, ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, στον συγκεκριμένο χρόνο και με περίπου τον συγκεκριμένο τρόπο, που αυτή κλιμακώθηκε.
Στόχος τους υπήρξε μετά την εκδήλωση του Καραμανλισμού – ο οποίος αποτελεί τελικά μια αντανάκλαση των αξιών που καλλιέργησε η βάση της αριστεράς μέσα στον δεξιό χώρο - αφού η αριστερά εκμαυλίστηκε πλήρως και κατάντησε καρικατούρα του ξέφρενου δογματισμού και της εξυπηρέτησης στόχων της πλανηταρχίας - να μπει ταφόπετρα σε αυτόν, ως ένα φαινόμενο που μπορούσε να προσλάβει ανεπιθύμητες διαστάσεις. Με τον διασυρμό του Κ. Καραμανλή θα του φόρτωναν και την διάλυση του δικομματισμού, για να περάσει η ήδη διαλυμένη χώρα σε φάση μεγάλης αστάθειας με πολυσυλλεκτικές κυβερνήσεις συνασπισμού, στις οποίες δεν μπορεί να βρει κάποιος εν τέλει υπευθύνους, στην κατεύθυνση των μεγάλων προδοσιών που ετοιμάζονται, όπως οι εθνικοί ακρωτηριασμοί και η πλήρης διάλυση της οικονομίας και των λοιπών – ήδη βαρέως νοσούντων – δομών της χώρας.

Περί αυτών γράφω στο διαδίκτυο από τον Ιούνιο του 2007, καθ' όσον η διαδικασία κλιμάκωσης του σχεδίου για την ανατροπή του Κ. Καραμανλή ευρίσκετο στο αρχικό της στάδιο και δεν ήταν εύκολο να διαφανούν τότε οι στόχοι της υπερεξουσίας, που κλιμακώθηκαν στην συνέχεια.
Ήδη την ημέρα της εκλογικής νίκης της ΝΔ. το 2004, είχα προβλέψει την διαδικασία ανατροπής του Κώστα Καραμανλή. Η αναφορά αυτής της άποψης μου τότε προς θερμούς υποστηρικτές του Καραμανλισμού αντιμετωπίστηκε ως τελείως εσφαλμένη και πλήρως εκτός πραγματικότητος.
Εδώ όμως είμαστε και σύντομα θα βιώσουμε τόσο την διάσπαση της ΝΔ. όσο και του ετερόκλητου Πασόκ, ως κόμματος της ξενοδουλείας, της καρέκλας, του υποβιβασμού της χώρας σε χαβούζα και της κλοπής των κόπων του λαού για λογαριασμό της πλανηταρχίας.


ΤΟ ΡΟΚΑΝΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΡΕΚΛΑΣ

Ενώ η Κυβέρνηση υπό τον Κ. Καραμανλή τα δυο πρώτα έτη δεν είχε προωθήσει καμία μεταρρύθμιση, μετά την άνοιξη του 2006 έθεσε επί τάπητος τρεις βασικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες χαρακτήρισε μάλιστα και υπερεπείγουσες, στην βάση ότι θα έπρεπε να έχουν δρομολογηθεί από πολύ καιρό με επιτακτικό τρόπο, διότι υποτίθεται ότι ήταν οι δυο εξ αυτών ζωτικής σημασίας.
Και οι τρεις μεταρρυθμίσεις που είχαν οριστεί κτύπηγαν στην αντίληψη κάθε ευαίσθητου Έλληνα σε λεπτά νεύρα και η αντιπαράθεση σε αυτές με πολύ έντονο τρόπο, ήταν περισσότερο από βεβαία. Συγκεκριμένα επρόκειτο:

1. Για Την αλλαγή των βιβλίων ιστορίας σε εθνομηδενιστική βάση
2. Το νόμο πλαίσιο για τα ΑΕΙ, που καταργούσε την δημόσια χρηματοδότηση τους ανοίγοντας την Κερκόπορτα στην ιδιωτική εκπαίδευση στην ανώτερη και ανώτατη βαθμίδα
3. Το ασφαλιστικό με την σύμπτυξη των ταμείων, την σκλήρυνση του συνταξιοδοτικού καθεστώτος και την κατάργηση της αναγνώρισης των βαρέων και των ανθ υγιεινών επαγγελμάτων.

Το ερώτημα είναι για ποιους λόγους δεν προώθησε η κυβέρνηση αυτή πλέον έγκαιρα την θεσμοθέτηση των αναλόγων ρυθμίσεων στο ποσοστό που χαρακτήριζε αυτές ως από καιρό επιτακτικές;
Είναι κατανοητότατο ότι οι τρεις αυτές ρυθμίσεις θα προσέκρουαν στην αντίσταση των τριών πλέον κοινωνικά ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, δηλαδή τους πνευματικούς ανθρώπους, τους φοιτητές και την εργατική τάξη στην σύγχρονη μορφή της. Για την υπερεξουσία, η οποία κατανοεί καλώς την κοινωνική μηχανική και την έχει αναγάγει σε συστηματική πανουργία, ήταν φανερό ότι μια κυβέρνηση που προωθεί τέτοια μέτρα άμα τη αναλήψει των καθηκόντων της, θα προσκρούσει σε άμεση ρήξη με το κοινωνικό σώμα, με κίνδυνο να δημιουργηθεί κενό εξουσίας. Έτσι με την λογική του βουτύρου και του μαστιγίου είχαν μετατεθεί αυτά τα μέτρα για τον κατάλληλο χρόνο.
Στην πρώτη φάση της δοτής νηνεμίας επιχειρήθηκε η ύπνωση του κοινωνικού σώματος, αλλά κυρίως και η ύπνωση των φορέων του Καραμανλισμού και του πρωθυπουργού. Σε εκείνη τη φάση αυτός φάνταζε παντοδύναμος, έχοντας ξεχάσει προσωρινά ότι ο εκάστοτε πρωθυπουργός δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μαριονέτα στα υποχθόνια χέρια της υπερεξουσίας. Και όποτε το ενθυμείτο αυτό, δεν μπορούσε να διανοηθεί, ότι η προκείμενη παράστασις ήτο γκραν γκινιόλ φάρσα, με πρωταγωνιστή και θύμα τον ίδιο, το μη εγκάθετο τμήμα του επιτελείου του, το ρεύμα του Καραμανλισμού, αλλά και με μεγαλύτερο θύμα το αγόμενο και φερόμενο πόπολο.
Είναι επόμενο τα πολιτικά πρόσωπα που κυριαρχούν στην διαδικασία επωμισμού πολιτικών ευθυνών, να είναι πρόσωπα ιδιαίτερα μικρών ικανοτήτων, χωρίς πραγματικό σθένος και πολιτικό αισθητήριο, εμφορούμενα από τον ξιπασμό της καρέκλας. Έτσι, και ο κ. Πολύδωρας και η κ. Γιαννάκου, αντί να αντιληφθούν εγκαίρως το ζοφερόν της υποθέσεως και να προβούν τουλάχιστον σε φραστική αναδίπλωση με επίδειξη συγκαταβατικού πνεύματος, έριξαν λάδι στη φωτιά. Με γελοίους ψευτοπαλικαρισμούς και δηλώσεις ότι „η κυβέρνηση δεν μασάει“ παρόξυναν το κλίμα, εντείνοντας την συγκρουσιακή διάθεση των διαμαρτυρόμενων εναντίον των μέτρων, παρέχοντας το καλύτερο δώρο στα υποθάλπτοντα σχέδια της υπερεξουσίας.
Ήταν επόμενο, διαπιστώνοντας η υπερεξουσία ότι έχει να κάνει με αδαείς, οι οποίοι παριστάνουν τα έμπειρα πρόσωπα, να περάσει στο επόμενο βήμα του σχεδίου της, που ήταν η διαπόμπευση του αμέσου περιβάλλοντος του πρωθυπουργού με το απαίσχυντο DVD.
Όποιος μελετήσει τον επαγγελματισμό που στήθηκε η συγκεκριμένη βιντεοσκόπηση, αλλά και τον τρόπο που είχε στηθεί το κόλπο με την συγκεκριμένη κοπροφυλλάδα και τους δυο στημένα αντιμαχόμενους αγυρτοϊδιοκτήτες της, που μετέτρεψαν την σκανδαλολογία σε λαϊκή λαγνεία, μπορεί να αντιληφθεί τον τρόπο που είχε δράσει η υπερεξουσία στο συγκεκριμένο „timing“.

Η ίδια εφημερίδα έχυσε στην συνέχεια λάδι στο ηφαίστειο του ασφαλιστικού, με την υπόθεση του τότε υπουργού Κ. Μαγγίνα και τους ανασφάλιστους αλλοδαπούς, που απασχολούσε αυτός στην έπαυλη του. Η τεράστια πλειοψηφία των ελλαδιτών έχει απασχολήσει όμως, τουλάχιστον σε ευκαιριακή βάση αλλοδαπούς χωρίς ασφάλιση. Το συγκεκριμένο καθεστώς στήθηκε εξ άλλου από την παγκοσμιοποίηση και η „ευεργεσία“ της παρουσίας των αλλοδαπών για την οικονομία εκθιάζετο στο παρελθόν τόσο από τον τύπο, όσο και από τους κρατικούς „λειτουργούς“. Αυτά τα δεδομένα δεν αποτελούν ιδιαίτερο σκάνδαλο, αλλά γνωστότατη σε όλους απάνθρωπη και επιβεβλημένη σύγχρονη δουλεία. Η έντεχνη δημιουργία συναισθηματικών φορτίσεων επ’ αυτού με στόχο υπόγειες σκοπιμότητες, έγκειται στον ρόλο που έχουν αναλάβει εργολαβικά οι φασιστοφυλλάδες και οι τυμβωρύχοι της παραπληροφόρησης, που μετέτρεψαν την ήδη κουτσή και μονόπλευρο ενημέρωση σε σκανδαλοθηρία.

Στην συνέχεια ξεκίνησε η σκανδαλολογία με πρώτο κέντρο αναφοράς το σκάφος του κ. Βουλγαράκη, για να ακολουθήσουν καπάκι καταγγελίες για τον τρόπο που έκανε αυτός χρήση νομίμου φοροαπαλλαγής στην οικοδόμηση ακινήτων.

Στην πορεία, ξαφνικά και ως δια μαγείας, άρχισε να βγαίνει στο φως πληθώρα σκανδάλων. Ομόλογα, Βατοπαίδι, Ζήμενς και άλλα. Γιατί έτσι ξαφνικά; Που ήτο ο δημόσιος έλεγχος, που ασκούν τα μαζικά χρόνια, όλο το προηγούμενο διάστημα;

Ήταν επόμενο ο Καραμανλής και το επιτελείο του να διαισθάνονται ότι το ένα πόδι της καρέκλας που εκάθοντο, είχε πριονιστεί άσχημα και ότι όδευαν μετά από ένα χρόνο προς μια βαριά εκλογική ήττα. Έχοντας προσγειωθεί ανώμαλα στην πραγματικότητα, αποφάσισαν την διενέργεια πρόωρων εκλογών, όσο ακόμη νόμιζαν ότι μπορούσαν να σώσουν τα τρία υπόλοιπα πόδια της καρέκλας.

Οπότε τρώνε εν μέσω της προεκλογικής διαδικασίας τον άνευ προηγουμένου εμπρησμό τεράστιων περιοχών από την υπερεξουσία, με την καταστροφή των 2/3 της Πελοποννήσου και μεγάλο αριθμό νεκρών από τις πυρκαϊές, κατά μέτωπον.
Για μια ακόμη φορά έλαμψε δια της κακοήθου αφροσύνης του το στελεχικό δυναμικό της κυβέρνησης. Αυτή τη φορά ο κ. Βουλγαράκης, ως υπουργός πολιτισμού, μετά την καταστροφή του Κρονίου Λόφου, έκανε λόγο ότι „Κάηκαν και κάτι δέντρα…“ δίνοντας ρεσιτάλ αμετροέπειας και έλλειψης στοιχειώδους λογικής, στην προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
Δεν ήταν μόνο οι παγίδες, που έστηνε η υπερεξουσία η μια μετά την άλλη, αλλά και ο τεράστιος ξιπασμός, η πλήρης ανηθηκότητα και ο κουτσαβάκικος κοτσαμπασισμός των στελεχών της κυβέρνησης, που συντελούσαν στο βάθεμα του λάκκου, που είχε προετοιμάσει αυτή για την κυβέρνηση. Και φυσικά ο αρχηγός, ως υπεύθυνος για όλα, είναι υποχρεωμένος να χρεώνεται τον κάθε ανάξιο, τον κάθε υπερόπτη, τον κάθε σαθρό, αναιδή και απελέκητο.

Η κυβέρνηση που προέκυψε ήταν ηθελημένα κυβέρνησις οριακής μειοψηφίας. Κρεμόμενη από ένα νήμα το οποίον ροκάνιζαν επί μονίμου βάσεως ο κ. Τατούλης, ως άνθρωπος της αγρίας οικογενείας και ο κ. Μανώλης (τον παράξενο ρόλο του οποίου μέχρι στιγμής αδυνατώ να εμηνεύσω. Αλλά εδώ είμεθα και ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον).
Ο Πρωθυπουργός με τσαλακωμένο το γόητρο, καταβεβλημένος από την σκανδαλολογία και δέσμιος μιας ανυπάρκτου στην ουσία κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, ενέτεινε την εσωστρέφεια του και άρχισε να αποφεύγει να εμφανίζεται στην βουλή, ενώ έπρεπε καθημερινά να απολογείται για πεπραγμένα, που άγγιζαν την αρμοδιότητα του ποινικού κώδικος.
Είχε από τότε φανεί, ότι η κυβέρνηση και το γόητρο του πρωθυπουργού είχαν τρωθεί ανεπανόρθωτα και ότι επρόκειτο για μια κυβέρνηση, η οποία κυριολεκτικώς εσέρνετο προς την κατεύθυνση του πλήρους διασυρμού.

Τότε είχα καλέσει, διαβλέπων τα επερχόμενα και διατηρών συγκεκριμένη εκτίμηση για τον ρεύμα του Καραμανλισμού, το οποίον εστήριξα με συγκεκριμένες αναφορές περί „Πατριωτικής Δεξιάς“, τον κ. Καραμανλή σε ηρωική έξοδο.
Αυτός όμως εξακολούθησε την πετατημένη της στήριξης των σαθρών στελεχών του στην ΔΕΘ τον Οκτώμβριο του 2007.

Τα τρωκτικά του κόμματός του, όπως ο κ. Αλογοσκούφης επέβαλαν στην συνέχεια επί τούτου ακατονοήτου εύρους και αφροσύνης μέτρα, τα οποία δυναμίτιζαν την σχέση της κυβερνήσεως προς το κοινωνικόν σώμα, όπως η ακατάσχετη φορολόγηση των μικρών εισοδημάτων.
Καθ’ όσον το κυβερνητικόν σκάφος έμπαζε από παντού νερά, προειδοποίησα από το διαδίκτυον, κατόπιν αστρολογικών αναλύσεων, τον κ. Πρωθυπουργόν, ότι κατά την δευτέρα εβδομάδα του Δεκεμβρίου θα καταστεί αυτός θύμα ισχυροτάτων συνωμοσιών, „που θα του κάνουν τον βίο αβίοτο“, οπότε και επηκολούθησαν τα στημένα γεγονότα της εκτελέσεως του Γρηγορόπουλου και τα υπό των μηχανισμών του Σόρος οργανωθέντα έκτροπα μεγάλης κλίμακος.

Έκτοτε το ρέκβιεμ της πτώσεως της κυβερνήσεως ήτο πλέον φανερόν. Ήτο θέμα χρόνου. Συχνά εντόπισα ότι η κυβέρνησις ευρίσκεται ήδη εις τον θάλαμον εντατικής παρακολουθήσεως και ότι η ζωή της θα δεν θα ξεπερνούσε τους ολίγους μήνας. Καθώς και ότι ο χειρουργός ήτο πανούργος και δεν θα έκοβε ο ίδιος τα σωληνάκια, αλλά θα οδηγούσε τον ασθενή στην θέσιν του καταναγκαστικώς αυτόχειρος.

Οι Ευρωεκλογές κατέγραψαν στην συνέχεια ότι η κυβέρνησις ήτο πλέον σε θέση μειοψηφίας και είχε απωλέσει πλήρως την „λαϊκή εντολή“.

Το αναμενόμενον δεν ήτο πλέον η πτώσις, αλλά η κατάπτωσις.
Πως όμως ο Κώστας Καραμανλής επεδίωξε την έξοδο του, η οποία όμως δεν μπορούσε πλέον να είναι ηρωική, σε μια προσπάθεια να διασώσει (και όχι να περισώσει κατ’ εμέ) τα εναπομείναντα εις αυτόν στοιχεία (και όχι ψιχία) αξιοπρεπείας, θα αποτελέσει το περιεχόμενον του τελευταίου κεφαλαίου αυτής της αναφοράς.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων όλους τους επισκέπτας, που είχαν την υπομονήν και το ενδιαφέρον να μπουν στον κόπο να διαβάσουν ένα σχετικά μακρύ κείμενο, το οποίον αναφέρεται σε γνωστά γεγονότα, με στόχο την στήριξη μιας διαφορετικού χαρακτήρος εκτιμήσεως από αυτές που επικρατούν.


Η ΕΞΟΔΟΣ. ΤΑ ΙΣΧΥΡΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ

Η εκούσια έξοδος του Κώστα Καραμανλή, με την πρόωρη διακήρυξη εκλογών τον παρελθόντα Οκτώμβριο, ήλθε πολύ αργά, ώστε να έχει κάποιο δυναμικό αντίκτυπο, όσο αφορά μια τμηματική έστω αποκατάσταση για το καταρρακωμένο πλέον γόητρο του. Η εντύπωση που κυριάρχησε στην δημοσιότητα ήταν, ότι αυτός δεν εξήλθε από την θύραν, αλλά ότι εκπαραθυρώθη από υψηλά ιστάμενα μέλη της κυβερνήσεως του, οι οποίοι αποσκοπούσαν να αποκτήσουν οι ίδιοι την προεδρία. Τα πρόσωπα στα αποδόθηκε η πίεση προς παραίτηση έναντι του κ. Καραμανλή ήσαν η κ. Μπακογιάννη και ο κ. Σουφλιάς.
Είναι φυσικό να είχε δώσει υπόσχεση ο πρώην πρωθυπουργός στην αγρία οικογένεια, ότι όταν ολοκληρωθεί ο κυβερνητικός κύκλος του, αυτός θα στήριζε την υποψηφιότητα της κ. Μπακογιάννη. Αναμφίβολα δεν ήταν μόνο η αδημονία της εν λόγω κυρίας για την εναπόκτηση της καρέκλας, που καθιστούν φανερή της εξάσκησης πιέσεως, αλλά κυρίως ο ρόλος των όπισθεν αυτής ευρισκομένων κυκλωμάτων, τα οποία αποσκοπούν στην ανάπτυξη των επομένων φάσεων του σχεδίου τους.
Όμως η παραίτησις δεν πρέπει να αποτελούσε πλέον βασική επιλογή του ίδιου του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος είχε διαπιστώσει πλήρως την διαδικασία που προωθείτο σχεδόν από τον συνολικό του περίγυρο. Ο Βασιλεύς ήτο πλέον γυμνός. Είχε κατανοήσει ότι η εξέδρα, επί της οποίας είχε στηθεί ο καταρροκανισμένος θρόνος του, αποτελείτο εξ αρχής από σάπιο ξύλο. Ακόμη και τα βασικότερα στελέχη του αμέσου περιβάλλοντος του, είχαν αποδειχθεί στην συνείδηση του Βρούτοι.
Το γεγονός ότι - όπως θα αναπτύξω προσεχώς - τα λεγόμενα golden boys του Μαξίμου προώθησαν την υποψηφιότητα του κ. Σαμαρά, κατέδειξε στη συνείδηση του πρώην πρωθυπουργού, ότι δεν έδρασε "σαν έτοιμη από καιρό" μόνο η κ. Μπακογιάννη, αλλά και η άλλη πτέρυγα, η οποία κατ' εντολήν κλιμάκωνε την διάσπασιν του κόμματος και το τέλος του δικομματισμού, με τις μεγαλοστομίες περί "νέας μεταπολίτευσης", που διέδιδε.
Για τον κ. Κααμανλή υπήρχε στην συγκεκριμένη φάση μόνο μια επιλογή, ένατι των κυκλωμέτων που κλιμάκωναν την πλήρη απαξίωση του, όχι μόνο ως πρωθυπουργού, αλλά και ως ανθρώπου, με την πλήρη διαπόμπευση της υστεροφημίας του.

Έτσι πήρε την απόφαση και πραγματοποίησε ένα φίνις πολύ προσωπικό και με ύστατες θαρραλέες τομές στον δρόμο μετ' εμποδίων, που επιχείρησα να περιγράψω, αποδεικνύοντας, ότι δεν είναι ο λαπάς, που ο γενικότερα ράθυμος και καλοσυνάτος χαρακτήρας του άφηνε να διακρίνεται και ότι διαθέτει κάποια αποθέματα πολύ ισχυρού συγκρουσιακού σθένους, τα οποία όταν αποφασίσει να θέσει σε κίνηση, είναι εις θέσιν να δημιουργήσει καταστάσεις, ως μη άξιος υποτιμήσεως παίκτης του πολιτικού σκηνιμκού.
Έτσι με μια άνευ προηγουμένου διάθεση ειλικρίνειας και εμφανώς "φτιαγμένος" υπό την επήρεια οινοπνευματωδών, προέβη σε μια άνευ προηγουμένου καταγγελία, εκείνων των στελεχών, που έβλαψαν με την ιδιοτέλεια τους το κόμμα, διαχωρίζοντας την θέση του από αυτούς. Στην συνέχεια αποκλείοντας τους από τα ψηφοδέλτια του κόμματος, έδειξε ότι ήταν εις θέσιν να προβεί σε αποβαριδοποίηση του κόμματος, από αυτούς που ο ίδιος προώθησε ή ανέχτηκε. Μια τέτοιου μεγέθους εκκαθάριση του κομματικού κατεστημένου από τμήμα της εσωτερικής σκουριάς υπήρξε πρωτοφανής για τα Ελλαδικά δεδομένα.
Στην συνέχεια με μια απροκάλυπτα ειλικρινή επιχειρηματολογία ως προς την βαρέως νοσούσα κατάσταση της οικονομίας φρόντισε να καταδείξει τον εκλογικό του αντίπαλο ως δημαγωγό και απροκάλυπτο παπατζή, διεκδικώντας για τον εαυτό του τα εύσημα μιας ειλικρινούς αξιολογήσεως της καταστάσεως. Βεβαίως εγνώριζε εκ των προτέρων, ότι αυτός ήτο από την υπερεξουσία προγραμμένος, η οποία είχε προγραμματίσει την εκλογική συντριβή του, με μεγάλη διαφορά από το αντίπαλο κόμμα. Επέτυχε όμως να στρέψει την πολιτική των αντιπάλων του ο ίδιος εναντίον τους. Υιοθετών ο ίδιος τα επιχειρήματα τους περί καταπτώσεως της οικονομίας, δεν δίστασε να συμβάλει ο ίδιος στο άνοιγμα της εκλογικής διαφοράς των ψήφων, έναντι του εκλογικού αντιπάλου του. Με αυτό τον τρόπο ανέτρεψε όμως την σχεδιαζόμενη μετεκλογική προπαγάνδα, ότι η πολιτική του επισυσσώρευσε χάος, το οποίο αυτός επιχείρησε να αποσιωπήσει, ρίχνοντας το μπαλάκι της αναξιοπιστίας στον αντίπαλο του.
Αυτή η συγκεκριμένη πρακτική διέθετε, κατ' εμέ, αδιαμφισβήτητο χαρακτήρα εξόδου. Μια έξοδος που άργησε όμως πάρα πολύ να τολμηθεί. Έτσι, ενώ επέτυχε να ματαιώσει τα χειρότερα και ως ένα βαθμό να δημιουργήσει κάποιες δυσκολίες στην επιβολή των σχεδίων της υπερεξουσίας μέσω του νέου αναξιόπιστου πρωθυπουργού, δεν κατόρθωσε να επιφέρει κάποια ποιοτικά αποτέλέσματα.
Κατέδειξε όμως ότι ο "χοντρός" κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητος μπορεί να είναι. Την ύστατη ώρα διαθέτει και φαντασία και τόλμη και φρόνηση, που εάν είχε εφαρμόσει πιο έγκαιρα, θα μπορούσε να είναι αποτελεσματικότερος.
Όμως "έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λέγονται" και γνωρίζει καλά ότι όταν σαπίσει το συκώτι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να βρούνε μόσχευμα.

Είχα ισχυρισθεί στο παρελθόν, με αστρολογική ανάλυση του ωροσκοπίου του (και όχι μόνο) ότι ο Κώστας Καραμανλής είναι ένα μίγμα βαθύτατης προσαρμογής και συντηρητισμού αλλά και επαναστατικότητος. Η δεύτερη εκφράζεται με τρόπο underground, τόσο σε κοινωνικά θέματα, όσο και εκεί που απειλείται η ουσία του.

Σήμερα οι Καραμανλικοί έχουν περιθωριοποιηθεί τελείως και ο Καραμανλισμός έχει δεχθεί θανατηφόρο πλήγμα, καθώς οι ταχυδακτυλουργοί του εξουσιασμού τραβάνε νέα φυντάνια μέσα από το καπέλο, για να τα επιβάλουν.
Μια γερμανική παροιμία, που είδα συχνά να πραγματώνεται όμως λέει: "Totgesagte leben länger". "Κάποιοι που θεωρήθηκαν ήδη νεκροί, κατάφεραν να ζήσουν περισσότερο".
Ο Καραμανλισμός κατέδειξε ότι ένας Ζαχόπουλος είναι εις θέσιν να πέσει από τον τέταρτο εκούσια και να επιβιώσει. Εάν ο κ. Καραμανλής επιλέξει να όχι μόνο να επιβιώσει στο μέλλον, αλλά να δώσει και το υπολοιπόμενον μάθημα στην υπερεξουσία, θα κληθεί να πέσει από τον όγδοο. Ο Θεός όμως αγαπάει τους τολμηρούς. Και ενάντια στις ταχυδακτυλουργίες της υπερεξουσίας μας καλεί να πραγματώσουμε θαύματα.

"Κι αν ειν' ο λάκκος σου βαθύς, χρέος να σκάψεις και να βγεις", μας προτρέπει ο Κώστας Βάρναλης. Όχι να σκαρφαλώσεις. Να σκάψεις. Διότι στο κέντρο της γης ευρίσκεται η μαύρη της τρύπα της αναγεννήσεως.

Ο κ. Σαμαράς κάλεσε τους οπαδούς του σε "απογείωση". Προφανώς με ξένα και κέρινα πτερά. Εμείς όμως θα σκάψουμε βαθύτερα στον λάκκο μας, παίζοντες την λύραν έμπροσθεν του χείλους του μνήματος μας, όπως ο Ανδρέας Κάλβος μας καλεί να πράξουμε.

Μέσα στη γή, μέσα στη γή! Εκεί ελλοχεύουν ως χρυσός και αδάμαντες τα οστά των προγόνων.

ΗΤΑΝ Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΥΠΟ ΤΟΝ Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΞΟΥΣΙΑΣ; ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΦΙΛΟΥ

Πρόθεση μου στάθηκε να προσανατολίζεται αυτή η σελίδα κατά το δυνατόν σε κριτικό περιεχόμενο. Κύριος στόχος της οφείλει να είναι η αναζήτηση δεδομένων και όχι η προβολή πακτωμένων απόψεων. Σε αυτή την βάση τα σχόλια που ελέγχουν συμβάλουν σημαντικά σε αυτήν την προοπτική.

Ο αγαπητός φίλος ΟΡΓΗ με ένα μεστό και αρκετά διεξοδικό σχόλιο αντιπαρατίθεται στην άποψη της προηγούμενης ανάρτησης, ότι η πτώση της κυβέρνησης υπό τον Κ. Καραμανλή αποτέλεσε ένα από τους δυο βασικούς στόχους αυτών που κλιμάκωσαν τα έκτροπα τον παρελθόντα Δεκέμβριο.

Επειδή η προσπάθησε στην κριτική του απέναντι στην πρωθυπουργική πρακτική του Κ. Καραμανλή να συμπεριλάβει αρκετά σημεία που θεωρεί ενδεικτικά της ανεπάρκειας, των αδυναμιών και των κακών επιλογών του, νομίζω ότι αυτή αξίζει να προβληθεί, ως βάση προβληματισμού.
Στην προηγούμενη αναφορά εντόπισα το συγκεκριμένο ζήτημα σε σχέση με τα έκτροπα, χωρίς ακόμη να υπεισέλθω. Τόσο η άποψη που θεωρεί την πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης ως αποτέλεσμα υπόθαλψης και συνωμοσιών, όσο και η αντικρουόμενη, που πρεσβεύει ότι αυτή η κυβέρνηση κατέρρευσε υπό το βάρος της δικής της μεγάλης ανεπάρκειας, έχουν πολλούς υποστηρικτές. Ενώ έχει χυθεί αρκετό μελάνι για την αντίστοιχη θεματολογία, δεν έχει διεξαχθεί μια συστηματική συζήτηση πάνω στο θέμα. Τις περισσότερες φορές που αναπτύχθηκαν σχετικές επιχειρηματολογίες, θεώρησαν το ζητούμενο συμπέρασμα ως δεδομένη βεβαιότητα, για να υποστηριχθούν περαιτέρω συλλογισμοί.

Κατά καιρούς έτυχε να τοποθετηθώ τόσο εδώ, όσο και με σχόλια σε άλλες σελίδες σε αρκετά ζητήματα που αφορούν την τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα. Στα πλαίσια αυτών των τοποθετήσεων έχω παραθέσει αναλυτικά και την άποψή μου στο συγκεκριμένο θέμα. Επειδή όμως τα στοιχεία που την συνθέτουν καταχωρήθηκαν αποσπασματικά και με ευκαιριακό τρόπο, έκρινα σκόπιμο ότι είναι φρόνιμη μια συνοπτική παράθεση, που συγκεφαλαιώνει σκόρπιες τοποθετήσεις, οι οποίες όμως νομίζω ότι ιδωμένες στο σύνολο τους συγκροτούν μια σχετικά πλήρη απάντηση στο ζητούμενο.

Στο κλείσιμο της προηγούμενης ανάρτησης έθεσα σκόπιμα με προκλητικό τρόπο το θέμα της - κατά την άποψή μου - ανατροπής του Κώστα Καραμανλή. Με αυτήν την έννοια δεν με εκπλήσσει εάν αυτό προσέκρουσε στις απόψεις και τις αντιλήψεις κάποιων φίλων, διότι ήταν ηθελημένο και σκόπιμο, ώστε να ενισχυθεί ο διάλογος.
Πριν όμως τοποθετηθώ, παραθέτω τις αντιρρήσεις του καλού μου φίλου ΟΡΓΗ:

Φίλε μου γράφεις:

"Όμως με τα συγκεκριμένα γεγονότα δρομολογήθηκαν δυο στόχοι:
1. Η πτώση της κυβέρνησης υπό τον Κώστα Καραμανλή......"
Και εγώ όποτε διάβαζα κάτι αντίστοιχο δεν έπαψα να αναρωτιέμαι γιατί να ήθελαν την πτώση του ΚΚ αυτός δεν είναι πού
1) στο σχέδιο ΑΝΑΝ είπε ότι τα "θετικά είναι περισσότερο από τα αρνητικά σημεία"?
2)Δεν αποδέχτηκε την επίσκεψη του Ερντογάν στην Θράκη "στους Αδελφούς του τούρκους" όπως τους έλεγε 2 μήνες μετά την εκλογή του το 2004?
3)Δεν έχρισε την Ντόρα υπουργό Εξωτερικών αν και ήξερε τις δηλώσεις της υπέρ του ΑΝΑΝ αλλά ας πούμε δεν πειράζει υπήρχαν οι εσω-κομματικές ισορροπίες που έπρεπε να κρατησει στην αρχή αλλά μετά γιατί δεν την καρατόμησε (αντι-πυραυλική, αναγνώριση του Κόσσοβο κλπ.)
3)Ποιός ο λόγος της κουμπαριάς με τον Ερντογάν (αντε να πούμε στο πλαίσιο φιλίας όπως το ζεμπέκικο του ΓΑΠ) αλλά τι την ήθελε την επίσκεψη στην Τουρκία ενώ δεν την είχε επισκεφθεί Έλληνας Πρωθυπουργός από το 1959 και προσκύνησε το μνημείο του Κεμάλ
4) Δέχτηκε να αρχίσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας το 2006 χωρίς καμία προϋπόθεση από μεριάς μας π.χ. άρση του casus beli, υφαλοκρηπίδα κλπ.
5) Υπογράφει τη σύμβαση πλαίσιο των Αγωγών με Ρωσία και παγώνει οποιαδήποτε εξέλιξη αυτών δηλ. τις επι-μέρους συμβάσεις για την υλοποίηση του Εργου
6) Του πετάει στα μούτρα ο Σρέντερ την λέξη Μακεδονία σε συνάντηση και δεν τον διορθωνει, το ίδιο κάνει και ο Πούτιν και αυτός στον κόσμο του παρουσία δημοσιογράφων….
7) Για πρώτη φορά η Ελλάδα δέχεται Τούρκους δασκάλους και τουρικά βιβλία ενώ έχουμε μειονότητα μουσουλμανική
8) Επί των ημερών του διαλύθηκαν τα σύνορα και η εισροή λαθρο-μεταναστών ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Ποτέ δεν ενεργοποίησε την συμφωνία του 2003 μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας για επανα-εισροή στην Τουρκία, ποτέ δεν το έθεσε στην ΕΕ
9) Σκάνδαλο υποκλοπών!!!!! στο αρχείο. Τον εκβίαζαν? ας έβγαινε και να έλεγε παραιτούμαι κ εκβιάζομαι όλος ο κόσμος ήταν μαζί του, η απραξία δεν δικαιολογείται και τελικά όπως αποδείχθηκε και σε άλλα λιγότερα καυτά θέματα ότι έτσι είναι ο τύπος του και δεν οφειλόταν σε κανένα εκβιασμό
10) Οι πράκτορες αλώνιζαν όλη την επικράτεια και η ΕΥΠ χρησιμοποιείται για τηλ. υποκλοπές στις γκόμενες των υπουργών (μην τους κερατώνουν), σε απόλυτο νιρβάνα και ξεχαρβάλωμα και η υπηρεσία της ατι-τρομοκρατικής (πληρώσαμε πάρα πολλά για 150-200 περιπου άτομα αν θυμάμαι καλά να εκπαιδευτούν στο εξωτερικό)
11) Άδεια ατζέντα, ο Πρωθυπουργός με τα λιγότερα ταξίδια στα φόρουμ του Εξωτερικού, παντελής απουσία της Ελλάδας από ΕΕ κ αλλού. Μόνο στα απολύτως απαραίτητα
12) Άκουσες τίποτα 5,5 χρόνια για την Κύπρο και την Ελλάδα στο πλευρό της??? Πρώτη φορά δεν υπήρχε αυτή η Ελλάδα αλλά μόνο Ταλατ – Χρυστόφιας κ Τουρκία
13) Εργασιακό ωράριο πρωθυπουργού 9:30-14:00!!! ακόμα και ο δημόσιος υπάλληλος που τόσο βρίζουμε έχει 7:30-2:30

14)α)Επί ημερών του ο κόσμος καταχρεώθηκε με το ξεσσάλωμα των τραπεζών, ακόμα κ επί Σημίτη έπαιρνες δάνειο έως 24,000 ευρώ ότι άλλο ήθελες να αγοράσεις έπρεπε να είναι από δικά σου κεφάλαια.
β)Τα καρτέλ μεγαλούργησαν εις βάρος του απλού κόσμου
γ) η φορολογική ψαλίδα αντιστράφηκε εις βάρος των κατώτερων τάξεων κλπ.
με λίγα λόγια διαλύθηκε η ραχοκοκαλιά των μικρο-μεσαίων
15) Από την σύσταση του ελληνικού κράτους το έλλειμμα ήταν έως το 2004, 170 περιπου δις και μέσα σε 5,5 χρόνια το διπλασίασε ενώ ήταν η χώρα μας 2 φορές υπό επιτήρηση και χωρίς κανένα μεγάλο Έργο (εκτός του Μαλιακού) αντίθετα πουλήθηκαν ΟΤΕ, Ολυμπιακή κλπ.
16) Σε μία νευραλγική γεωγραφική θέση όπως την Ελλάδας είναι ποτέ δυνατόν να παραδίδεις το μανατζμεντ του ΟΤΕ (και με αστείο τίμημα) ενώ πριν λίγα χρόνια είχε φροντίσει αυτός ο οργανισμός να εξαπλωθεί γύρω από το μουσουλμανικο τόξο? δηλ. εξαγορά του Αρμένικου, Ρουμάνικου, διείσδυση στη ΦΥΡΟΜ κλπ. και ενώ ο ελληνικός λαός πλήρωσε την εξάπλωση και ενώ έγινε η απόσβεση κ θα είχαμε πλέον και υψηλά κέρδη εκτός της "στρατηγικής" υπεροχής στο χώρο τον πουλάς για πλάκα???
17) Ετοιμάζεσαι να πουλήσεις το νερό της Μακεδονίας ενώ γνωρίζεις ότι το νερό είναι από τα κρίσιμα θέματα αν τον κόσμο και εκεί θα παιχτεί τα επόμενα χρόνια η ανεξαρτησία του κάθε κράτους ??
19) Φτάνει τουρκική φρεγάτα έως την Τζιά και δεν ανοίγει μύτη? Επιτρέπουμε την κάθοδο υπουργικού αεροπλάνου της ΦΥΡΟΜ στην Κέρκυρα με τα διακριτικά Δημ. της Μακεδονίας. Επιτρέπουμε διέλευση της Τουρκικής αεροπορική εταιρίας Πηγασος μέσω Αθήνας για τα κατεχόμενα!!! (ευτυχώς αντέδρασαν οι κύπριοι
20) Οι παραβιάσεις στο Αιγαίο την τελευταία 5ετία έχουν ξεπεράσει κάθε ρεκόρ, καμία ενίσχυση της άμυνας και ξεχαρβάλωμα όλων των μονάδων εκτός των Αθηνών όπου έχει ενισχυθεί με πλήθος από στρατευμένα νιάτα
21) Δεν υπάρχει οικονομικός δείκτης δηλ. ποσοτικό κριτήριο αλλά και ποιοτικό που η Ελλάδα να μην έχει κατρακυλήσει στον πάτο
22) Σε έρευνα το 2004 το σεντιμεντ-ψυχολογικό των Ελλήνων ήταν πρώτο ανάμεσα στην Ευρώπη και το 2009 τελευταίο, μεγάλο θέμα το σεντιμεντ για την οικονομική μηχανή ενός λαού αλλά κ την κοινωνική συνοχή του
κλπ. κλπ. κλπ. αυτά είναι μερικά που άμεσα σκέφτηκα χωρίς να αναφέρω τα σκάνδαλα μιας και πάντοτε είχαμε
ΑΛΛΑ φίλε μου πέσμου που στο καλο εμπόδισε ο ΚΚ το "αισχρό" κεφάλαιο όχι την υγιή ελεύθερη αγορά ώστε να θέλουν να τον ρίξουν?
Που χάλασε χατίρι και όρθωσε το ανάστημα του σαν Πρωθυπουργός της χώρας ενάντι των ξένων συμφερόντων?? (στο βέτο του Βουκουρεστίου? εκτός από τους Οικολόγους αν ήταν κυβέρνηση ακόμα κ ο ΣΥΡΙζα θα έλεγε όχι από την στιγμή που έχει εναν Κουβέλη στις τάξεις του)
Που στο καλό βγήκε μπροστά μία φορά ΕΚΤΌς ΑΠΌ ΤΟ ΝΑ ΚΑΛΎΨΕΙ τα ρεμάλια τους υπουργούς του???
Ξέρεις πολύ καλά ότι όταν διαλύεις την οικονομία σου μετά δεν έχεις κανένα διαπραγματευτικό πλεονέκτημα και είσαι ευάλωτος στα ξένα συμφέροντα. Απόδειξη ότι γίνεται αυτές τις μέρες με τους Διεθνής Οίκους αξιολόγησης και ακόμα δεν άρχισαν μία προ-γευση μας δίνουν. Ξέρεις τι είναι να διαλύεις την οικονομία της χώρας σου από κακοδιαχείριση και μόνο πρίν ακόμα εμφανιστεί η παγκόσμια κρίση??? Δήλωση Αλογοσκούφη τον Ιούνιο του 2008 «πιάσαμε πάτο» και με τον Αλμούνια να τον ξεσκίζει λέγοντας «τα δικα σας ελλείμματα δεν έχουν σχέση με την κρίση»!!
Και αυτός ο άνθρωπος τσάκισε την οικονομία της χώρας, τσάκισε την μικρο-μεσαία τάξη είτε μισθωτούς είτε οικογενειακές επιχειρήσεις, τσάκισε την ψυχολογία του Έλληνα και την κοπάνησε νύχτα.
Πραγματικά κάθε φορά που διαβάζω ότι οι ξένες δυνάμεις τον χτυπούσαν απορώ γιατί να το έκαναν, ο άνθρωπος έστρωσε με την αδιαφορία του κόκκινο χαλί σε ότι εχθρικό μέτωπο είχε η Ελλάδα. Και ας πούμε ότι ναι οι ξένες δυνάμεις ήθελαν την πτώση του αυτός σαν Πρωθυπουργός γνωρίζοντας ότι οι «θέσεις» του (???) δεν θα ήταν αρεστές ΤΙ ΕΚΑΝΕ για να θωρακίσει την χώρα απέναντι στις «επιθέσεις»?????


ΟρΓη

Δεκέμβριος 09, 2009

Νομίζω ότι ι φίλος ΟΡΓΗ δομεί τα επιχειρήματα της άποψης που εκπροσωπεί - η οποία είναι όμως όχι μόνο ευρέως διαδεδομένη αλλά ίσως αυτή που κυριαρχεί με την μια ή άλλη χροιά - αρκετά εύστοχα και διεξοδικά.

Όλα τα επί μέρους επιχειρήματα που προβάλει είναι στον ένα ή τον άλλον βαθμό ορθά. Και το χειρότερο συνθέτουν μια ισχυρή πλευρά της επικίνδυνης κακοδαιμονίας που όχι μόνο μας ταλανίζει, αλλά μας απειλεί αδυσώπητα. Γιατί τότε διαφωνούμε στο συμπέρασμα και μάλιστα αντιδιαμετρικά;

Νομίζω, ότι όσοι γνωρίζουν τις απόψεις και τα γραφόμενα μου - έστω και σε μικρό βαθμό - πολύ δύσκολα μπορούν να μου αποδώσουν διάθεση να είμαι απολογητής της εξουσίας, ο οποίος επιχειρεί έντεχνα να παρασύρει άλλους σε φιλοκυβερνητικές θεωρήσεις και απαλλαγή της πρώτης από τις αντιλαϊκές της ευθύνες.
Όμως ταυτόχρονα ίσως έχουν διαπιστώσει οι φίλοι επισκέπτες, ότι τολμώ συχνά να βαδίζω σε έντονα σε προσωπικούς δρόμους, που αμφισβητούν τα αυτονόητα και τον κοινωνικό μύθο. Δεν ικανοποιούμαι εύκολα με αντιλήψεις που κυριαρχούν και επιχειρώ συχνά μια αποστασιοποιημένη θεώρηση της πραγματικότητας, εμμένοντας περισσότερο στα ερωτήματα, παρά στις απαντήσεις.
Μια λέξη που βασανίζει σχεδόν πάντοτε, είναι η λέξη ΓΙΑΤΙ. Όλες οι υπόλοιπες κατά βάση ικανοποιούν.
Κατά κανόνα η εξουσία δεν δίνει μονομερείς απαντήσεις στα ζητούμενα. Με βάση την δυαρχική, αντινομιακή της φύση, θέτει η ίδια διλήμματα, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ. Δίνοντας η ίδια έντεχνα εσφαλμένες απαντήσεις και για τις δυο διαφορετικές πλευρές των διλημμάτων που κατασκευάζει, αποσκοπεί να εγκλωβίσει την λογική του μέσου ανθρώπου μέσα σε σχήματα, που παραποιούν την πραγματικότητα.
Με αυτό τον τρόπο κατασκευάζονται ολόκληρες διενέξεις, διελκυστίνδες, συγκρούσεις και κάθε είδους αντιπαρατιθέμενες απόψεις, όπου με τον ταυτόχρονο έλεγχο και των δυο αντιπαρατιθέμενων μερών, επιχειρείται η επιβολή συνολικού ελέγχου και διαστροφής της πραγματικότητας.
Ότι τα περισσότερα επιχειρήματα που δρομολογούνται, ανταποκρίνονται κατά κανόνα σε ισχύοντα δεδομένα, αποτελεί το μεγάλο ατού της παραπληροφόρησης. Γι αυτόν τον λόγο επιστρατεύονται τεράστια επιτελεία ειδικών αναλυτών, επικοινωνιολόγων, δημοσιολόγων, δημοσιογράφων, καθηγητών, show masters, "ερευνητών", "φιλοσόφων", αλλά και κάθε είδους καφενόβιων ψιθυριστών και ανθρώπων "της διπλανής πόρτας" με πλήρη "άποψη".
Συχνά οι απόψεις που προβάλλω, μοιάζουν να πλησιάζουν προς κάποια από τις δοτές απαντήσεις στα στημένα διλήμματα. Εάν προσέξει όμως κάποιος περισσότερο, ίσως παρατηρήσει, ότι πάγιο μέλημα μου είναι να προσπαθώ να είμαι αυστηρά προσωπικός και ότι η εξωτερική ομοιότητα, που ίσως είναι συχνά διαπιστώσιμη, εδράζεται σε μια διαφορετική πιο ιδιόρρυθμη συλλογιστική, η οποία πασχίζει να διαρρηγνύει τα δοτά σχήματα.

Πριν όμως υπεισέλθω στην στήριξη του συμπεράσματος που θεωρώ ορθό, θα ήθελα να διαφοροποιηθώ απέναντι στα επιχειρήματα που κυριάρχησαν στην πορεία υποστήριξης αυτού του συμπεράσματος.
Αυτοί που ισχυρίστηκαν ότι ο Κ. Καραμανλής αποτέλεσε στόχο πολύ ισχυρών κυκλωμάτων συμφερόντων, τα οποία κλιμάκωσαν την πτώση του, επειδή έθιξε με την πολιτική που ακολούθησε κάποιες επιδιώξεις τους, είναι κυρίως δεξιοί, όπως η ιστοσελίδα politis.gr. Πέραν όμως των δεξιών, αυτή η άποψη υποστηρίχθηκε και από τμήματα του γενικότερου χώρου αναζήτησης, που δεν διακρίνεται από συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές, όπως το περιοδικό "Τρίτο Μάτι".
Όλοι όμως, αναξαρτήτως προελεύσεως, πρόβαλαν τα ίδια βασικά επιχειρήματα, όσα αφορά μια υποτιθέμενη ρήξη του Κ. Καραμανλή με δυνάμεις του κατεστημένου. Με αυτά τα επιχειρήματα διαφωνώ πλήρως. Αυτά συνοψίζονται στις εξής επιλογές:

1. Μη ανοιχτή αποδοχή του σχεδίου Ανάν
2. Αγωγοί
3. Βέτο στο Βουκουρέστι για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ
4. Εκχώρηση των λιμένων στους Κινέζους

Όλα τα ανωτέρω επιχειρήματα τα θεωρώ εσφαλμένα. Φρονώ ότι ο Κ. Καραμανλής με τις συγκεκριμένες επιλογές του δεν έθιξε στο ελάχιστο τα κατεστημένα συμφέροντα σχετικά με αυτά.

Τουλάχιστον όσο αφορά το σημείο 4., την εκχώρηση των λιμένων στους Κινέζους, έχω κάνει πρόσφατα δυο αναρτήσεις. Σε αυτές έχω καταδείξει ότι η εκχώρηση έγινε βάσει των γενικότερων σχεδίων της πλανηταρχίας και υποθάλπτει απροκάλυπτα τα Ελλαδικά συμφέροντα. Αποτελεί παραχώρηση στην διεθνή μαφία με άνωθεν εντολή και με στόχο την διάλυση των Ευρωπαϊκών οικονομιών με στόχο την επιβολή της Κίνας ως μελλοντικού πρωτοπαλίκαρου του κράτους μεγάλου αδελφού, που σχεδιάζουν οι διεθνείς εξουσιαστές.

Όσο αφορά το σχέδιο Ανάν πιστεύω, ότι τα ανθελληνικά κυκλώματα που το κατασκεύασαν και το έθεσαν σε διαδικασία, ποτέ δεν πίστεψαν ότι αυτό είχε με τον Τάσο Παπαδόπουλο, ως πρώην αγωνιστή της ΕΟΚΑ, την παραμικρή ελπίδα να γίνει αποδεκτό. Επειδή δεν είναι τα κυκλώματα του κατεστημένου καθόλου αφελή και γνωρίζουν πολύ καλά που αποσκοπούν, ο λόγος που εκπόνησαν και έθεσαν σε κίνηση το συγκεκριμένο σχέδιο ΗΣΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙΧΕ Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ. Διότι η αποδοχή του μπορεί να ήταν για τον Ελληνισμό θανατηφόρα, αλλά και η απόρριψη του μονομερώς από τους Ελληνοκύπριους τους έδωσε επιχειρήματα σχετικής αποενοχοποίησης της Τουρκίας, στο ποσοστό που οι κάτοικοι του βορείου τμήματος - εξισλαμισμένοι Έλληνες, εξισλαμισμένοι έποικοι και τουρκικός στρατός κατοχής - ψήφισαν υπέρ του σχεδίου, δείχνοντας υποτιθέμενη (για τους μη ενημερωμένους τρίτους) διάθεση συμβιβασμού.

Κάτι ανάλογο ισχύει και με το βέτο στο Βουκουρέστι, ενάντια στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Ο Κ. Καραμανλής μπορεί να είχε στην προκειμένη περίπτωση την εσφαλμένη εντύπωση, ότι με την συγκεκριμένη επιλογή του υπηρετούσε υψηλό πατριωτικό καθήκον. ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΟΜΩΣ ΤΟ ΒΕΤΟ ΗΤΑΝ ΠΛΗΡΩΣ ΗΘΕΛΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ, ΔΙΟΤΙ ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΗΣ "ΜΕΓΑΛΗΣ" ΑΛΒΑΝΙΑΣ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν ώστε να μην επιλυθεί η αντίθεση με την ονομασία, για να ενισχύεται ο αλυτρωτισμός τους. Με την διάλυση των Σκοπίων και τον προγραμματισμένο διαμελισμό τους, θα γεμίσουν την Βόρειο Ελλάδα με ένα εκατομμύριο "αλύτρωτους" σκοπιανούς πρόσφυγες, με στόχο την μελλοντική της απόσχιση και ανεξαρτητοποίηση.

Όσο αφορά τους αγωγούς, αυτά αποτελούν συμπεφωνημένα πράγματα μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας προ πολλού. Η συγκεκριμένη ένταξη της Ρωσίας στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας μέσω των ενεργειακών αποθεμάτων της, αποφασίστηκε ήδη στις διαπραγματεύξεις μεταξύ του γέρου Μπους και του Γκορματσόφ. Δεν πήραν οι ΗΠΑ τον έλεγχο των πετρελαίων της Κασπίας και ένα σωρό άλλα, χωρίς αντάλλαγμα και παραχωρήσεις.

Μα εάν έχουν έτσι τα πράγματα, τότε γιατί κλιμάκωσε το κατεστημένο την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή, και μάλιστα με απαράδεκτα πλήρως απαξιωτικό τρόπο, στο ποσοστό που αυτός προέβη σε παραχώρηση όλων όσων του ζητήθηκαν, όπως επιμένω να ισχυρίζομαι;

Αυτό έχει να κάνει συν τοις άλλοις κυρίως με το μπάχαλο διάλυσης που επιφυλάσσεται στο επόμενο μέλλον, και που κάποιοι ονόμασαν παραπλανητικά, προβαίνοντας σε οργουελικού τύπου διαστροφή της γλώσσας, "Νέα Μεταπολίτευση". Πράγματι ο κύκλος της μεταπολίτευσης θα κλείσει με εντολή της εξουσίας πολύ σύντομα. Αυτό όμως που πρόκειται να ακολουθήσει, θα επιφέρει ακόμη μεγαλύτερα αδιέξοδα και καταστροφές.

Αλλά επί του συγκεκριμένου θα συνεχίσω - Θεού θέλοντος - σύντομα.



Συνεχίζεται...