27 Ιουλίου, 2018

ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

                                          Σύνθεση τού ΕργΔημΕργ

Δεν θα συνεχίσω να αποκαλώ το τοπίο ως τοπιο θανάτου, όπως έπραξα στην προηγούμενη ανάρτηση. Τα γεγονότα που ακολούθησαν υπογραμμίζουν με ζοφερό τρόπο αυτό το δεδομένο. Εξ' άλλου είμαι πεπεισμένος, ότι δεν υφίσταται διαφορά ουσίας μεταξύ θανάτου και ζωής. Αυτό που συνιστά θάνατο σε μια διάσταση, επιφέρει γέννηση σε κάποια άλλη. Πολλές φορές εκτιμούμε ότι ζούμε και ότι οικοδομούμε συνθήκες φρόνιμου και ευχάριστου βίου, ενώ είμαστε ουσιαστικιά νεκροί. Άλλοτε νομίζουμε ότι πεθαίνουμε σε δόσεις, ενώ το εκρέον αίμα από τις πληγές μας ζωοδοτεί τον αληθή βίο. Όπως ορθά διαπιστώνουν τα δερβίσια: "Εάν δεν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα ζήσης". Ο Κάρλος Καστανέντα στα βιβλία του υποστηρίζει δια στόματος μυούντος προς τον μυούμενο, ότι αυτός έχει μόνον ένα πραγματικό φίλο: Τον Θάνατο. Είναι αδύνατο να αποκτήσει κάποιος το χάρισμα τού σαμάνου, εάν προηγουμένως δεν πεθάνει. Στην αστρολογία ο Κρόνος συμβολίζει τον θάνατο, αποτελώντας όμως την γέφυρα προς την μετουσίωση. Η ορθόδοξη εικονογραφία παριστά τον Ιησού Χριστό την στιγμή που Αυτός παραδίδει την τελευταία πνοή του κατερχόμενος στον τάφο με ανεπανάληπτα σκληρή τρυφερότητα, αποδίδοντας σε αυτή την εικόνα διπλή ονομασία: "Η Άκρα Ταπείνωσις", αλλά ταυτοχρόνως και "Ο Βασιλεύς Της Δόξης". Αυτό είναι το αποκαλυπτόμενο Μυστήριο τού Αληθούς Βίου: Η Ζωή εν Τάφω.
    Δεν είναι μόνον τα θύματα τών εμπρησμών που απεβίωσαν με μακάβριο τρόπο προσφάτως. Μαζί με αυτά πεθάναμε και όλοι οι υπόλοιοποι, όσοι έτυχε να μην έχουμε πεθάνει ήδη. Διότι απωλέσαμε την στοιχειώδη αυταπάτη, ότι ζουμε σαν άνθρωποι σε κάποιο ανθρώπινο περιβάλλον. Στο κοτέτσι δεν υφίσταται ούτε ανθρωπιά, ούτε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, πέραν τών ορίων τής αυταπάτης και τού υπνωτισμού. Τα θύματα τών εμπρησμών αυτήν την φορά ανήκαν στην μεσαία τάξη. Εκείνη την κοινωνική ομάδα, που θεωρούσε, ότι πέραν τής όποιας σκληρότητος, η ζωή περιέχει αρκετές ευχάριστες στιγμές. "Μάς έκαψαν σαν τα ποντίκια" κατάγγειλε κάποια κυρία μεταξύ αυτών που κατάφεραν να γλιτώσουν, αποκαλύπτοντας τις εν τέλει ισχύουσες συντεταγμένες τού βίου μας.
   Μεταξύ τών ετών 1962 και 2005 παραθέριζα πολύ συχνά σε πρώην λυόμενο κτίσμα στο Ζούμπερι, ιδιοκτησίας τών γονέων μου, τού οποίου από το έτος 1991 τυγχάνω πρώην συγκληρονόμος. Το κτίσμα αυτό δέχθηκε επίθεση εμπρησμού και εκάη ολοσχερώς εν έτι 2005, όταν προήδρευα τής Ελληνικής Κοινότητος στο Βερολίνο για να κάμψουν το ηθικό μου. Κατά την διάρκεια τού εμπρησμού εκοιμόταν μέσα στο κτίσμα η θεία μου. Εάν δεν την ξύπναγε ο σκύλος της, μάλλον θα είχε καεί. Όταν μου ανακοινώθη ο εμπρησμός σε τηλεφωνική συνδιάλεξη απάντησα: "Αδιάφορο, προχωράμε στο επόμενο θέμα".
  Κάποιες φορές κατά τις προηγούμενες δεκαετίες εγκαταλείψαμε το κτίσμα εσπευσμένα προς την παραλία, βλέποντας την φωτιά να πλησιάζει. Ως εκ τούτου με το ζήτημα τών εμπρησμών στην εν λόγω περιοχή έχω ζυμωθεί. Συμμετέχοντας σε κάποια φάση στην εθελοντική πυρόσβεση στην κατάσβεση μεγάλης πυρκαϊάς στην Πεντέλη, διαπίστωσα από πρώτο χέρι, ότι οι εμπρησμοί γίνονται μέσω δορυφόρων, που εκπέμπουν ακτινοβολίες. Από τον Αύγουστο τού 2009 έχω προβεί σε αντίστοιχες καταγγελίες σε σελίδες μεγάλης επισκεψιμότητος στο διαδίκτυο, αλλά και σε αυτήν εδώ την σελίδα:

 http://bostopel.blogspot.com/2012/08/blog-post_1950.html

Ο συγκεκριμένος όμως τρόπος εμπρησμών που εφαρμόζεται, καθώς και ο τρόπος που έχουν κλιμακωθεί τα πρόσφατα γεγονότα - συμπεριλλαμβανομένων και αυτών που σχετίζονται με το προσύμφωνο ξεπουλήματος τής Μακεδονίας - με ωθούν σε αποτίμηση τών πρόσφατων εμπρησμών, θεωρώντας, ότι κάποια πολύ σημαντικά δεδομένα δεν έχουν οδηγήσει ακόμη στην εξαγωγή τών απαραίτητων συμπερασμάτων, βάζοντας κάποια πράγματα σε λογική σειρά.
Επί τού προκειμένου θα πρέπει να συνεκτιμηθεί, ότι και η αναμενόμενη αντίδραση τών καλοθελητών κατά κανόνα ενσωματώνεται στον σχεδιασμό τών δυνάμεων τής σατανολατρείας, με στόχο, αντί αυτή να τον αντιμάχεται, εν τέλει να συνεπικουρεί τις τακτικές και στρατηγικές τους στοχεύσεις. ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΝΑΛΩΜΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΠΑΝΘΡΑΚΩΣΕΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΝ ΔΙΕΞΟΔΟ ΔΙΑΦΥΓΗΣ.

Στη συνέχεια καταγράφω τα συμβάντα τής πρόσφατης περιόδου:

    1. Κατ' αρχάς το γενικότερο κλίμα έχει κορυφωθεί σε βάρος τής αξιοπιστίας τής κυβέρνησης ακόμη και από την πλειοψηφία τών οπαδών τους, οι οποίοι στην περίπτωση που δεν έχουν βισματωθεί στούς κρατικοδίαιτους μηχανισμούς εξαγοράς συνειδήσεων δέχονται και αυτοί μαζί με τούς υπολοίπους με εντεινόμενα βάναυσα τρόπο τις συνέπειες τών κυβερνητικών ρυθμίσεων. Εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι θρηνούν την ώρα και την στιγμή, που ψήφισαν το συριζανελικό έκτρωμα. Η διογκούμενη και εντεινόμενη δυσφορία και πλήρης απαξίωση όμως δεν αφορά μόνον τούς χώρους που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, αλλά επεκτείνεται πλέον σε όλο το δρον πολιτικό φάσμα τής χώρας, το οποίο θεωρείται από την μεγάλη πλειψηφία τού κοινωνικού σώματος, ότι συντίθεται από συνειδητούς πολιτικούς απαταιώνες. Στην Ελλάδα ανέκαθεν (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων σε φάσεις που το κύρος τής εκάστοτε συγκεκριμένης κυβερνητικής παράταξης είχε υποστεί ευαίσθητη φθορά) το σύστημα επέλεγε μια φρούδα "αξιωματική" αντιπολίτευση, η οποία διεξήγε τελείως χλιαρή "κριτική" στην κυβέρνηση, ώστε να επικουρεί το μπάχαλο και την ζημιά, που αυτή κλιμάκωνε. Ο λεγόμενος "κούλης" και η λεγομένη "φώφη" σήμερα μόνον ως σκοπίμως από το σύστημα προωθημένα πολιτικά ανέκδοτα μπορούν να εκληφθούν.

   2. Στο βαρύταταο αυτό κλίμα εντάσσεται ο καλπάζων εθνομηδενισμός και η καταρράκωση τών κοινωνικών και οικογενειακών σταθερών, τα οποία προώθησαν με έντονο τρόπο οι συριζανέλ και τα οποία επιχειρεί να ωραιοποιήσει με ελεεινό ένδυμα θεωρητικού προοδευτισμού ο σύριζα. Η Ελλάδα δεν είναι Σουηδία, αλλά μια χώρα τού νότου, όπου η συντηρητική νοοτροπία έχει επικρατήσει επί αιώνες, έστω και εάν η απότομη απασφάλιση τών ηθών οδήγησε στο αλαλούμ, που βιώνουμε σήμερα από τούς εγχώριους σαλταρισμένους. Εδώ θα πρέπει να τονισθεί, ότι οι συγκεκριμένες επιλογές υποθάλψεως τής εθνικής συνειδήσεως και τής κοινωνικής ευπρέπειας δεν επιλέχθησαν πρωτίστως από τούς φερόμενους ως αριστερούς, αλλά από τα συντηρητικά κατεστημένα τής δύσεως, ως επιλογές οι οποίες δήθεν αντιμάχοντο τον ρατσισμό και την καταπίεση μειωνοτήτων. Η αντίστοιχη απόφαση ελήφθη, ως η καταγγελτική διαφώτηση εδώ και δεκαετίες αποκαλύπτει, στο ιδρυτικό συνέδριο τής λέσχης μπίλντερμπεργκ εν έτει 1974, όπου οι λεγόμενοι "ρεφορμιστές" (κατ' επίφαση) επικράτησαν τών λεγόμενων "συντηρητικών" (επίσης κατ' επίφαση) σπέρνοντας τον σπόρο τής παγκοσμιοποίησης, που ακολούθησε, και τού σχεδιαζόμενου τρίτου παγκοσμίου πολέμου, τον οποίον οριοθετεί στην επιστολή του προς τον Mazzini ο πάπας τής σατανολτρείας Albert Pyke από τις αρχές της δεκαετίας τού 1870 (και το οποίον ματαίωσαν προσφάτως οι Ρώσοι αδελφοί μας). Αυτοί, οι οποίοι πέρσαν πρώτοι το μήνυμα τής καταρράκωσης, ήταν αδερφές σε πόστα δημάρχων μεγαλουπόλεων και υπουργών σε ισχυρές χώρες τής ευρωπαϊκής ένωσης. Για να μην αναφερθώ στην μονίμως εφαρμοζόμενη παιδεραστεία από πρωθυπουργούς, όπως ο Έντουαρντ Χηθ, συμπεριλαμβάνωμένων και πλείστων όσων μελών τού "ιερού" κογκλαβίου τού Βατικανού. Οι "άγιοι πατέρες" είχαν βάλει επικεφαλείς στην τράπεζα τού βατικανού Banca Ambrosiano τούς σατανολάτρες Ρομπέρτο Κάλβι και τον Σιντόνα, οι οποίοι διαχειρίζοντο τα χρήματα που κατέβαλαν οι πιστοί, με στόχο ένα πρώτο τραπέζι πίστας στα σκυλάδικα τού "παραδείσου", επενδύοντας στην πολεμική βιομηχανία ολέθρου και ισοπέδωσης χωρών.

   3. Η κυβέρνηση προχώρησε με προκλητικότατες τυμπανοκρουσίες στο προσύμφωνο  για το ξεπούλημα τού ονόματος τής Μακεδονίας και τής αντιστοίχου εθνικής ταυτότητος. Στην συγκεκριμένη φάση δεν υπήρχε η παραμικρή αναγκαιότητα ως προς τις επιχειρησιακές ανάγκες τού ΝΑΤΟ να λάβει χώρα η συγκεκριμένη ρύθμιση, εξαιρουμένου το λεγομένου "βαθέος κράτους" τών σατανολατρών, οι οποίοι κινούν τα νήματα πίσω από τις κυβερνήσεις τής γερμανίας και τής γαλλίας καθώς και πίσω από την συραζανέλ παντομίμα. Ποιο μπορεί να είναι το ουσιαστικό ώφελος για το ΝΑΤΟ από την ένταξη ενός κρατιδίου με πληθυσμό 400.000 νοματαίους, όπου το 40% αλβανικής καταγωγής αυτού τού εθνοτικού συνοθυλεύματος αμφισβητεί άμεσα την συνοχή τού εν λόγω κρατιδίου, στα πλαίσια τής επιβολής τής λεγόμενης μεγαλης(!!!) αλβανίας; Στο βαθμό που το προσύμφωνο αυτό άνοιξε τούς ασκούς τού Αιόλου με θύελλα διογκούμενων διαμαρτυριών σε όλη την Ελλαδική επικράτεια; Με συνέπεια την κατακόρυφη αύξηση τού αντιδυτικού μένους σε εκείνον ακριβώς τον χώρο, όπου σταθμεύουν τα σημαντικότερα όπλα μαζικής καταστροφής τού Νατοϊκού συγκροτήματος, που προσβλέπουν στην άσκηση επιβολής στην ανατολική Μεσόγειο, την πρόσω Ασία και την βόρειο Αφρική; Για ποιο λόγο να προχωρήσουν σε μια τόσο άστοχη ενέργεια οι ινστρούκτορες το ΝΑΤΟ, με μηδενικό σχεδόν ώφελος, ενώ έχουν σταθμίσει περισσότερο από σχολαστικά τις ευαισθησίες τού Ελλαδικού πληθυσμού επάνω στο θέμα κατά την διάρκεια που ξεπερνά τις τρεις δεκαετίες;
   Θα μπορούσε βεβαίως να υποθέσει κάποιος, ότι το προσύμφωνο επεβλήθη, επειδή πλέον εισερχόμεθα στην επιβολή τού σχεδίου "Φαιδώρα", το οποίο έχει καταγγελθεί σφόδρα και επανειλλημένα στο παρελθόν, στα πλαίσια τού πολύπλευρου προωθούμενου διαμελισμού τού Ελλαδικού κρατιδίου. Συμφώνως προς αυτό το σχέδιο, μετά την διεξαγωγή τής υποδαυλιζόμενης εξέγερσης τών αλβανόφωνων στα σκόπια, θα προωθηθούν περισσότερο από ένα εκατομμύριο σκοπιανοί στην περιοχή τής Μακεδονίας, με στόχο την αλλοίωση τής εθνοτικής της συνθέσεως, την ανκήρυξη της σε ανεξάρτητη περιοχή και την απόσχισή της από τρην Ελλάδα.
  Όμως ο κάθε νουνεχής άνθρωπος, που μπορεί να βάλει το μυαλό του να δουλέψει, μπαίνοντας δηλαδή στην θέση αυτών που διαμορφώνουν τούς ανάλογους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς και αναλογιζόμενος τις σκοπιμότητες που ακολουθούν και τις μεθόδους που εφαρμόζουν, δεν χρειάζεται να είναι φακίρης για να διαπιστώσει, ότι αυτές οι δουλειές δεν γίνονται χύνοντας λάδι στην φωτιά. Όταν μάλιστα έχουν να κάνουν με ένα λαό - που όπως απέδειξε η πρόσφατη ιστορία (πχ. η ηρωϊκή αντίσταση τών Ελλήνων ενάντια στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο, παρ' όλη την πλήρη άνωθεν προδοσία) - διέπεται από άκρατο ηρωϊσμό. Οι πρόσφατες λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στην προδοσία τού σκοπιανού προσυμφώνου, κατέδειξε, ότι ο Ελληνικός Λαός διαθέτει ακμαία και άκαμφτα ανακλαστικά. Το μακέλεμα από τα τουρκαλβανά τής SEEBRIG που οργάνωσαν οι σατανολάτρες με μοχλό τούς συριζανέλ, όχι μόνον δεν έκαμψε το λαϊκό φρόνημα, αλλά κορύφωσε το λαϊκο μένος. Η Μακεδονία είχε και στις αρχές τού περασμένου αιώνος πολυεθνική σύνθεση. Ο ηρωϊσμός όμως τών Μακεδονομάχων και τού Ελληνικού στρατού ανέτρεψε αυτά τα δεδομένα. Κατά συνέπεια ο κατατεμαχισμός μιας χώρας δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί δίνοντας γροθιά στο μαχαίρι, με διαδικασίες που αυξάνουν την αυτοσυνειδησία και την αγωνιστικότητα των θιγομένων. Τουναντιον απαιτείται μουλωχτή λαμογιά, με διάσπαση τού εθνικού κορμού, όπως αυτός προωθήθηκε στα πλαίσια τού ακρωτηριασμού τής Κύπρου.
   Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονισθεί μια πολύ βασική παράμετρος τών λαϊκών κινητοποιήσεων. Επικεφαλείς αυτού τού αγώνα, τέθηκαν δίπλα στα ατσάλινα παρεμβατικά στοιχεία τής βάσης οι ηρωϊκοί Έλληνες Καπιταλιστές. Αυτοί αποτελούν ΑΝΕΚΑΘΕΝ σημαντικό τμήμα τής μαχίμου κοινωνικής Πρωτοπορείας. Αυτοί ήταν που άδειασαν τις στέρνες που είχαν γεμάτες λίρες κατά την διάρκεια τής Εθνεγερσίας τού 1821, χρηματοδοτώντας τον αγώνα. Αυτοί ήταν που έγιναν με τις δωρεές τους Εθνικοί Ευεργέτες και όχι κάποιοι προλετάριοι τής παπαρήγα και τού κουτσούμπα. Έχω τονίσει εδώ και στο παρελθόν, ότι η πλέον συντηρητική (όχι όμως αντιδραστική) κοινωνική τάξη είναι η εργατική. Διότι για τον εργάτη η πολιτική διακινδύνευση συνεπάγεται τεράστιο διακύβευμα. Όσο λιγότερα έχει κάποιος για να επιβιώσει, τόσο μεγαλύτερο είναι το τίμημα, που καλείται αυτός να πληρώσει, όταν ξεκινήσουν οι κατραπακιές. Κατανοώ και δικαιολογώ τούς εργάτες ένεκα τού πολιτικού συντηρητισμού, που διακρίνει την πλειοφία τους. Όμως δεν είμαι μετά από 46 χρόνια ενεργούς συμμετοχής στο λαϊκό κίνημα τόσο αφελής, ώστε να προσβλέπω σε αυτούς. Ως πρώην μάχιμο στέλεχος τής άκρας αριστεράς οικοδόμησα στο παρελθόν ακατάλυτους συντροφικούς δεσμούς με αγωνιστές εργάτες, ενώπιον τών οποίων εξακολουθώ να υποκλείνομαι για το φρόνημα και την αυταπάρνηση που τούς διέκριναν. Όμως αυτοί ήσαν μια ισχνότατη μειοψηφία μέσα στην εργατική μάζα. Ταυτοχρόνως τις γραμμές πύκνωσαν φιλότιμοι Αστοί και Αστόπεδα, εξίσου φρόνιμοι και γενναίοι. Και σε καμία περίπτωση, δεν ισχύει η μαρξιστική μπαρούφα σχετικά με την επιλογή αυτών τών ανθρώπων να αντιστρατευτούν το ισχύον σύστημα, δήθεν "προδίδοντας την τάξη τους". Αυτοί τουναντίον εξυπηρέτησαν με τον καλύτερο τρόπο και τα ταξικά τους συμφέροντα, κατονοώντας, ότι το σύστημα τής σατανολατρείας στρέφεται ενάντια σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, με εξαίρεση τούς ξεπουλημένους στούς σατανολάτρες γραφειοκράτες, κομματόσκυλα, χαφιέδες, άνωθεν ταϊσμένους, κλέφτες, μαστρωπούς και τα κοινωνικά παράσιτα.
    Όπως κάθε κοινωνική τάξη έτσι και οι καπιταλιστές είναι ετερόκλητοι. Επ' αυτού κυριαρχούν δυο αντιδιαμετρικά αντίθετες και αντίρροπες διαθέσεις και πρακτικές, που ορίζουν ομοταξίες: Από την μια οι αεριτζήδες τής αρπακτής και τού εύκολου κέρδους. Με συμπεριφορά καιροσκόπων, που διακατέχονται από προχειρότητα, έκλυτη συμπεριφορά και επιδειξιομανία. Από την άλλοι οι συστηματικοί επενδυτές. Και αυτοί χωρίζονται σε δυο ομάδες: Από την μια οι μεγαλοκαρχαρίες κομπραδόροι - διεκπεραιωτές ξένων συμφερόντων. Αυτοί έχουν ως καθήκον την στροφή τής οικονομίας σε αναπαραγωγή διαδικασιών που διαιωνίζουν τήν ξένη εξάρτηση. Από την άλλη ευσυνείδητοι επενδυτές, επαγγελματίες που μοχθούν για το στήσιμο και την λειτουργεία υγειών παραγωγικών μονάδων. Ψωμοδοτούν με τον συνεπή επαγγελματισμό τους κόσμο και κοσμάκη. Αρκετοί από αυτούς διακρίνονται για τις φιλοεργατικές συνθήκες τών επιχειρήσεών τους και τις κοινωνικές τους ευαισθησίες. Σε κρίσιμες στιγμές γίνονται συχνά απλόχεροι δωρητές, παρέχοντας  απαραίτητους για την επιβίωση πόρους στην κοινωνία. Πρόκειται για την ευσυνείδητη και κοινωνικά χρήσιμη κεφαλαιοκρατία, που αποτελεί αναπόσπαστο και ζωτικό τμήμα τού Ελληνικού λαού.

   4. Ως να μην ήταν αρκετή η χιονοστιβάδα κοινωνικού μένους, που εισέπραξαν στην παντομίμα συριζανέλ μετά το προσύμφωνο στις Πρέσπες, προέβησαν ως κρετίνοι εκτός συναγωνισμού σε μια τελείως ανόητη και αψυχολόγητη ενέργεια, εντείνοντας το βάθος τής πολιτικής; χαράδρας, που είχαν ως τρόφιμοι τρελοκομείου μόλις ανοίξει. Ξεπερνώντας κάθε όριο ανικανότητας να επικοινωνούν με την πραγματικότητα, έθεσαν θέμα οριοθέτησης τών συνόρων με τρην Αλβανία, έτοιμοι να προβούν σε παραχωρήσεις εθνικού χώρου. Αντί να επιχειρήσουνν να συμμαζέψουν τα ασυμάζευτα τής πρωτόγνωρου μεγέθους κατακραυγής και εν μέσω διογκούμενων λαϊκών κινητοπιήσεων, στα οποία η συνθηματολογία που ακουγόταν, συχνά ξεπερνούσε τα όρια τών πολιτικών συνθημάτων, με προεκτάσεις σε προσωπικό υβρεολόγιο σε βάρος τού "πρωθυπουργού" και τού "δημάρχου" Θεσσαλονίκης, χαρακτήριζαν τούς εκατοντάδες χιλιάδες διαμαρτυρόμενους ως φασίστες. Έτσι, χύνοντας σε μια τελείως ακατανόητη για πολιτικό επιτελείο λάδι στην φωτιά, πριόνιζαν με βάναυσο τρόπο ακόμη περισσότερο το ήδη σαθροποιημένο κλαρί, πάνω στο οποίο καθόντουσαν. Ότι πλέον θεωρούνταν από την πλειοψηφία τής κοινωνίας εθνικά και κοινωνικά άκρως επικίνδυνοι και έτοιμοι να ξεπουλήσουν οτιδήποτε άνευ λόγου, τούς είχε καταστεί τελείως κατανοητό. Η δήλωση τού Τσίπρα στο εξωτερικό, με την οποία προέβαινε εμφανέστατα στην επείδηξη ξένης πλάτης, που νόμιζε ότι διέθετε, έχοντας πάρει προηγουμένως τις αντίστοιχες διαβεβαιώσεις, ότι "η κυβέρνηση είναι πολύ σκληρή για να πεθάνει", πέραν τής άκρας προκλητικότητος που την διέκρινε, έδειχνε ότι είχε κατανοήσει ότι βάδιζε πλέον επάνω σε πολύ λεπτό πάγο. Με αυτόν τον λεονταρισμό έδειχνε, ότι οι εντολοδότες του τού είχαν εμφυσίσει την φρούδα αντίληψη, ότι αυτός ήταν πρωταγωνιστής σε γουέστερν, ενώ οι ίδιοι μεθόδευαν πλέον την κατακρυμνισή του, σαν μια θλιβερή φιγούρα σε κινούμενα σχέδια.

   5. Η επόμενη ενέργεια τού θιάσου τρελών, που υποδύεται την κυβέρνηση, ξεπέρασε κάθε ακαταλόγιστο, καθιστώντας πλέον ορατό, ότι η καρνταρόμπα όλων αυτών τών "στελεχών" περιέχει ένα μόνο ένδυμα, σε ποικίλες εκδοχές: Τον ζουρλομανδύα. Η απέλαση τών Ρώσων διπλωματών και ο κομπασμός τού Κοτζιά απέναντι στον γίγαντα Βλαδίμιρο Πούτιν, ότι η κυβέρνηση "δεν είναι κότες", ξεπέρασε πλέον κάθε όριο αστεϊσμού, κάθε θλιβερό τέχνασμα φθηνής σαπουνόπερας.  Είχε φθάσει πλέον η στιγμή, που οι θεατές ξεχύνονται στο ταμείο φωνάζοντας: "Τα λεφτά μας πίσω!". Ο θίασος πλέον τών επικίνδυνων τρελών, που υποδυόταν ότι είναι "κυβέρνηση" είχε απωλέσει πλέον και το γτελευταίο ψιχίο σοβαροφάνειας, στα πλαίασια τής πλέον χυδαίας σαπουνόπερας ως φαρσοδράμα, που ανέβασαν επί σκηνής οι ιμπρεσάριοι τής μεταπολίτευσης. Ήταν πλέον θέμα κάποιου σύντομου χρονικού διαστήματος, όχι για να πέσει η αυλαία, αλλά για να σωριαστεί κάτω ολόκληρη η σκηνή, με αυτούς που ήσαν πλέον από πολιτικής σκοπιάς πλήρως απαξιωμάνοι, τουτέστιν από πλευράς κυβερνητικής προοπτικής κλινικά νεκροί.
     Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΟ ΚΑΘΙΣΤΟΥΣΕ ΣΑΦΕΣ ΟΤΙ Ο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΕΙΧΕ ΠΛΕΟΝ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΣΕ ΧΑΣΑΠΟΤΑΒΕΡΝΑ.

  6. Το κλίμα μέσα στο οποίο εκδηλώθηκαν οι εμπρησμοί δεν ήταν μόνον ατμόσφαιρα πλήρους απαξίωσης τής παντομίμας συριζανέλ. Οι εντολοδότες τους τούς είχαν οδηγήσει ήδη σκοπίμως σε άκρως προκλητικές συμπεριφορές με στόχο την γιγάντωση τού μένους τής κοινωνίας εκτός τών ορίων τής πολιτικής αντιπαραθέσεως. Όταν η συθηματολογία σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας δεν επικεντρώνεται μόνο σε πολιτικά αιτήματα, αλλά επεκτείνεται σε φραστεκές επιθέσεις κατά πρόσωπο εναντίον "ιθυνόντων", όπου κυριρχεί το υβρεολόγιο, βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την εκδήλωση αυθόρμητης, ή "αυθόρμητης", εξάσκησης φυσικής βίας, όχι μόνον σε βάρος αυτών τών προσώπων, αλλά και τών συγγενών τους. Αυτήν την πραγματικότητα έχουν κατανοήσει σαφέστατα οι μελλοντικοί σφαλιαροεισπράκτορες, οι οποίοι αρνούνται πλέον να παρουσιαστούν στα τηλεπαράθυρα, με την ελπίδα, ότι οι ψιχάλες θα στραφούν προς κάποιους άλλους συνενόχους τους. Παραβλέπουν όμως μια λεπτομέρεια. Οι ψιχάλες δεν πέφτουν πάντοτε και αποκλειστικά με αυθόρμητο τρόπο. Οι πατεράδες  τής στρατηγικής "ORDO EX CHAOS" είχαν ανέκαθεν στην τακτική τους το ξαμόλυμα παρακρατικών ομάδων κρούσεως μεταμφιεσμένους σε ΄"αγανακτησμένους πολίτες". Η δολοφονία τού Γρηγόρη Λαμπράκη έδειξε, ότι άλλους έβαζαν να δολοφονούν (στην συγκεκριμένη περίπτωση καλυμμένους πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι υποδύοντο τού συντρόφους στο στενό περιβαλλον τού Λαμπράκη) και άλλους έσερναν στα δικαστήρια. Ενάντια σε αυτά τα δεδομένα εξακολοθυούν κάποιοι, οι οποίοι διαθέτουν μπόλικο λίπος στον αυχένα, να εμφανίζονται μπροστά στούς χαροκαμμένους και να τούς προκαλούν ασύστολα, εκτιμώντας, ότι το στρώμα λίπους μπορεί να απορροφίσει μεγάλη ενέργεια κρούσεων. Πρόκειται ακριβώς για την τζάμπα "λεβεντιά", που επιφέρουν τα διεγερτικά μέσα σε συνθήκες αυτοκτονικού ιδεασμού.
   Ένας που δέχθηκε τα προεόρτια τής βροχοπτώσεως, πριν εκδηλωθεί η επερχόμενη μπόρα, ήταν προσφάτως ο Κώστας Ζουράρης, όταν ετράπη εσπευσμένα εις φυγήν στην Θεσσαλονίκη, δεχόμενος επίθεση αγανακτισμένων. Ο άνθρωπος αυτός έχει καταργήσει κάθε όριο στον έλεγχο τής προκλητικότητος. Παρακολουθώντας κάποιες ομιλίες του στο διαδίκτυο, διαπιστώνω, ότι αυτός έχει υποστεί εγκεφαλική καθίζιση, μετά την προσαρμογή τεχνιτής οδοντοφυΐας. Οι οδοντογιατροί κάνουν συχνά ενέσεις με ισχυρά δηλητήρια δίπλα στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα κάποια κέντρα να υφίστανται βλάβες. Παλιά, τα γερόντια είμαστε μεν φαφούτηδες, τα μυαλά μας μέσα - έξω όμως λεοτουργούσαν, με εξαίρεση την επερχόμενη αρτηριοσκλήρωση. Τώρα πλέον κάποιοι γελάνε με το χαμόγελο τής επιτυχίας, επιδεικνύοντας συστοιχείες πορσελάνης, όταν όμως επιχειρούν να διαμορφώσουν μια φράση, κομπιάζουν και βραδυγλωσσούν, ως ο εγκέφαλός τους να ροκανίζει χαλίκια. Βεβαίως η χημική - μηχανιστική κατάπτωση τού νοητικού συστήματος εν τέλει ενισχύει στην προκειμένη περίπτωση προϋπάρχουσες στρεβλώσεις χαρακτήρος. Όμως, ο εν λόγω κύριος, αντί να βάζει το καμμένο μηχάνημα να ξερνάει πίσσα, θα ήταν φρονιμότερο να καταναλώνει τουλάχιστον πέντε φλυτζάνια σοκολάτας ημερησίως και να καταπίνει τα δισκία σπιρουλίνας και χλορέλας σωρηδόν, μήπως και καταφέρει να αποβάλλει τουλάχιστον μέρος τών δηλητηρίων.

   7. Όσο αφορά τούς εμπρησμούς καθ' εαυτούς και τούς πρωτόγνωρα ισχυρούς ανέμους, με τούς οποίους αυτοί διαδίδοντο, εκτιμώ, ότι όποιος δεν έχει κατανοήσει, ότι επί τού προκειμένου πρόκειται για την επιβολή επιθετικού σχεδίου σε βάρος ανυπεράσπιστων ανθρώπων, όπου το επιχειρησιακό του επιτελείο έδρασε μέσα σε αίθουσα διεξαγωγής ηλεκτρονικού πολέμου, εβρισκομένου ίσως σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων από τούς χώρους εκδηλώσεως τών εμπρησμών, είτε εθελοτυφλεί σκοπίμως, είτε στερείται πλήρως κρίσεως. Αυτά που καταγγέλω δημοσίως από το 2009, έφτασε η στιγμή να κατανοηθούν και από τούς πλέον δύσπιστους, εφόσον αυτοί διαθέτουν έστω μυαλό κουκούτσι. Ο τρόπος που χοροπήγαδαν επιλεκτικά οι φωτιές από εστία σε εστία και ο αφύσικος τρόπος διάδοσης τους αποκαλύπτουν στιγνούς εκτελεστές πίσω από οθόνες, που χειρίζονται τζοΰστικς.
   Τα περί "ασυμμέτρου" επιθέσεως συνιστούν ανοησίες. Όταν ο επιθέμενος βρίσκεται σε κάποια κρατικά στεγανά και αυτός που καλείται να τον αντιμετωπίσει είναι κάποιες άλλες κρατικές υπηρεσίες, τότε η όλη γεωμετρία τών συμβάντων δεν επιδέχεται συμμετρική ή μη απεικόνιση, δεδομένου ότι αμφότεροι βρίσκονται τοπολογικώς στην ίδια πλευρά. Δεν αποσκοπώ με αυτήν την διαπίστωση να μειώσω την τεράστια προσφορά τών πυροσβεστών και τών διασωστών, ενώπιον τών οποίων υποκλείνομαι. Όμως επί τού προκειμένω, ως θα καταδείξω εν συνεχεία, τίθεται ζήτημα τών μηχανισμών ως τέτοιων. Και επί τού προκειμένου δεν αναφέρομαι σε ολιγορίες, ανεπάρκειες, λάθη και τα συναφή. Αυτά υπάρχουν εκ προοιμίου στα πλαίσια ενός κρατικού μηχανισμού, η λειτουργία τού οποίου χαρακτηρίζεται από σκόπιμο υποβαβισμό εδώ και αιώνες. Δεν θα ήταν μόνον άσκοπη ανάλωση διαδικτυακής μελάνης, αλλά και απαράδεκτη κακοήθεια, να επιχειρήσει κάποιος από την καρέκλα τού υπολογιστού, να κρίνει ανθρώπους, οι οποίοι ως επαγγελματίες τυλίχθηκαν μέσα στις φλόγες και τούς καπνούς, για να διασώσουν συναθρώπους τους. Έναντι αυτών ισχύει πάσα ευγνωμοσύνη και πας σεβασμός. Ως αναφέρω στην ανάρτηση, στην οποία παραπέμπω εδώ, συνεργάστικα με επαγγελματίες πυροσβέστες στα πλαίσια τής εθελοντικής πυρόσβεσης στο παρελθόν και δεν θα προβώ ποτέ στην ύβρη να κρίνω ανθρώπους ή συναδέλφους τους, με τούς οποίους αντιμετωπίσαμε από κοινού την λαίλαπα κάποιων εμπρησμών. ΟΜΩΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΛΛΟΥ ΚΑΘΟΤΙ ΤΟ ΨΑΡΙ ΒΡΩΜΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.
    Κατά την κρίση μου, όταν κάποιοι προβαίνουν σε εμπρησμούς με όπλα ηλεκτρονικού πολέμου και ταυτόχρονο επηρεασμό τού καιρού  με όπλα διαμορφώσεώς τους, δεν υπάρχει διέξοδος, όσες αντιπυρινικές ζώνες να έχουν προνοηθεί, όσα συστήματα κατάσβεσης και εάν διατίθενται, όσοι δίοδοι διαφυγής και αν υφίστανται. Στην συγκεκριμένη περίπτωση χτύπαγαν με ακτίνες τούς ανθρώπους που εβρίσκοντο μέσα στην θάλασσα καθώς και το νερό, μετατρέποντας την παραλία σε ζέον καζάνι. Δεν αποσκοπώ να δικαιολογήσω ηθελημένες ανεπάρκειες. Το πρόβλημα όμως βρισκεται αλλού. ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ "ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ" ΦΡΟΝΤΙΣΑΝ ΝΑ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΟΥΝ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΜΠΡΗΣΜΩΝ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΩΣ ΟΙ ΠΑΡΑΤΙΘΕΜΕΝΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΙΣΕΙΣ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ. ΑΡΑ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΗΝ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ.

http://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/702323_epikefalis-ton-ethelonton-dasopyrosvesis-ypirhe-terastios

"Σύμφωνα με τον κ. Σταθόπουλο, η Πυροσβεστική συνέστησε την εκκένωση της περιοχής, αλλά δεν εισακούστηκε".

http://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/702471_pyrosvestes-kata-kyvernisis-eipame-gia-ekkenosi-tis

Ο κ. Σταθόπουλος είπε πως υπάρχουν όλα τα στοιχεία ότι οι υπηρεσιακοί αξιωματικοί που ήταν παρόντες είχαν εισηγηθεί την εκκένωση. Πρόκειται για τους καλύτερους αξιωματικούς που έχει αυτή τη στιγμή στο Σώμα. Τους ξέρουμε, του εμπιστευόμαστε πλήρως», σχολίασε ο κ. Σταθόπουλος ερωτηθείς σχετικά.

http://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/702350_proedros-pyrosveston-toskas-kai-arhigos-pyrosvestikis-na

Δεν αποσκοπώ να επιρρίψω ευθύνη σε κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα. Αυτές μπορούν να αποδοθούν μόνον με εισαγγελική έρευνα, εφ' όσο αυτή διεξαχθεί με στόχο να εντοπίσει τούς ενόχους και όχι να δημιουργήσει εξιλαστήρια θύματα, με στόχο την συσκότιση και τον εφησυχασμό.

Εκτιμώ, ότι δυο είναι τα συμπεράσματα που προκύπτων αμέσως από τούς εμπρησμούς:

1. Αυτοί έλαβαν χώρα σκοπίμως. Οι δολοφονίες ανυπεράσπιστων πολιτών με φρικαλέα μέθοδο ήσαν ηθελημένες.
2. Υπήρξαν κάποιοι ΗΘΕΛΗΜΕΝΟΙ συνεργάτες διεξαγωγής τού σχεδίου μέσα στον κρατικό μηχανισμό. Δεν πρόκειται για λάθη αλλά για προμελέτη και σκοπιμότητα.

Τα ως άνω συμπεράσματα οδηγούν σε κάποιο τρίτο, γενικότερης σημασίας.

   Μετά από όσα τραγικότατα έχουν συμβεί και ενώ η "κυβέρνηση" και η "περιφερειάρχης" θα έπρεπε να κρύβονται, χύνουν με τον πλέον αυτοκαταστροφικό τρόπο περεταίρω λάδι στην φωτιά, ανακοινώνοντας μέσα στην λαίλαπα τών νέων αστέγων, ότι θα προβούν στο άμεσο μέλλον σε κατεδαφίσεις ακινήτων. Δεν μπορώ να δεχθώ, ότι όσο κρετίνοι και να είναι κάποιοι, μπορούν να προβούν σε τέτοιου είδους αυτοκαταστροφική πρακτική. Άρα οι εντολόδες επιβάλλουν στις κότες τους την κατεδάφιση όχι τών αυθαιρέτων, αλλά της κυβέρνησης. Μέσα σε αυτό το κλίμα η όποια παραίτηση ανευθυνοϋπευθύνου ουδεμία σημασία μπορεί να έχει. Η διακήρυξη τού Τσίπρα, ότι "αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη" μόνο μια συγκεκριμένη σκοπιμότητα εξυπερετεί: Την παροχή κάλυψης με άνωθεν εντολή τής εγχώρειας πέμπτης φάλαγγας τών εμπρηστών, προφανώς αποτελούμενης από πολύ λίγους, ευρισκόμενους όμως σε καίρειες θέσεις.

  Οι φωνασκίες τού κυρίου Σπύρου Γεωργιάδη να φύγει ο Τσίπρας, για να γίνει αυτός ξανά χαλίφης στην θέση τού χαλίφη, εντάσσονται και αυτές στην δημιουργία πλήρους χάους, ως μέρος τού γενικότερου σχεδίου. Οι συριζανέλ είναι ήδη κλινικά νεκροί, ευρισκόμενοι σε κατάσταση αποσύνθεσης, τουτέστιν είναι υπό διαμόρφωση βρικόλακες. Προφανώς οι εντολοδότες τους τούς επιφυλάσσουν άμεσα μέλλον ανάλογο με το τέλος τού Ιωαννίδη. Το αυτό ισχύει και για την ανθρωπομάζα, που αυτοαποκαλείται "αντιπολίτευση".

   Το ελλαδικό κρατίδιο μετατρέπεται με καλπάζονται ρυθμό και τύποις σε "Failed State".
Την άποψη μου σχετικά με τούς λόγους που αυτό μεθοδεύεται, καθώς και τα αντίμετρα σωτηρείας, θα καταθέσω σε επόμενες αναρτήσεις.
    Οι καταστάσεις απαιτούν τριπλή ανάγνωση. Η πρώτη προσκρούει σε οικονομικού χαρακτήρα σκοπιμότητες. Η δεύτερη όμως πάει βαθύτερα. Και η τρίτη οφείλει να στοχεύει εκεί που εδράζεται το θηρίο, τουτέστιν στην εξώντωσή του δια παντός.



18 Ιουνίου, 2018

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΥΛΟΒΕΡ ΣΕ ΤΟΠΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ (ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ ΜΕΣΩ ΦΡΑΣΕΩΝ)


Ο νεκροθάφτης είναι αναμφιβόλως πρόσωπο χρήσιμο στην κοινωνία.
Αυτό όμως που διαφοροποιεί ένα προνοητικό νεκροθάφτη από ένα μη προνοητικό, είναι ότι ο πρώτος δεν σπεύδει να ανοίξει τον λάκκο τού δικού του τάφου.

Πελαγοφίαλος


1. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ. ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟΥ

  Αρκετές φορές με γοητεύει η πρόκληση μιας πολιτικής αναλύσεως. Όμως τώρα αισθάνομαι την ανάγκη να ζωγραφίσω. Η ζωγραφική δεν συνιστά πάντοτε μια δημιουργική διαδικασία. Στην περίπτωση ενός τοπίου - πραγματικού είτε φανταστικού - κάποιες φορές δεν έχουμε την τάση απλά να το αποδώσουμε διαθλώμενο μέσα από τον συγκινησιακό οφθαλμό μας, με εκφραστικά μέσα που βρίσκονται πέραν τών ορίων μιας φωτογραφίσεως. Πρόκειται ίσως για την διάθεση να βρεθούμε - έστω εξ αποστάσεως - εντός αυτού. Όχι όμως περιφερόμενοι οπτικώς στο εξωτερικό του περίβλημα, συντονιζόμενοι με την οπτικοαστική του τονικότητα, αλλά εισχωρώντας σε αυτό, που κάποιοι Ρώσοι θεολόγοι ονόμασαν "γνόφο". Κάτι σαν την αγκαλία τής μάνας μας δηλαδή. Ένα μύχιο άγγιγμα ένός άλλου βάθους, όπου κάποια τελείως αυτονόητη οικειότητα μάς καθιστά προσβάσιμο. Ίσως εκεί να ελλοχεύει κάποιο μυστικό μήνυμα τού τοπίου, που αγκύρωσε σε αυτό η ιστορία του.
  Όταν αναδύεται στον μείζονα χώρο μια πλήρης αρμονία, δομείται ένα απαλό κάλος, στα πλαίσια τού οποίου οι κάθε είδους συχνότητες καλούνται να εφαρμόσουν βήμα σημειωτόν, μέχρι να κοπάσουν. Πρόκειται για μετάβαση από την κίνηση στην ακινησία, με αποτέλεσμα τα περιγράμματα όλων των δεδομένων να ξεθωριάζουν, καθώς αυτά αφοιμοιώνονται από τον περιβάλλοντα ατμό, σε μια διαδικασία, όπου οι ρόλοι αλληδιαχέονται, μεταλάσσοντας αμοιβαία την υφή τους: Τα υλικά δεδομένα μετατρέπονται σε ατμόσφαιρα, ενώ η ατμόσφαιρα μοιάζει να πραγματώνει με ανυποχώρητο τρόπο κάποια συγκεκριμένα δεδομένα. Αυτό το στατικό κάλος, σφραγισμένο από την εξαΰλωση τών δομικών συντεταγμένων, αλλά και την μορφοποίηση τής σιωπής σε σφύριγμα, ονομάζεται ΘΑΝΑΤΟΣ.
  Οι πινελιές μου λοιπόν μέσω τού πληκτρολογίου συνιστούν αυτήν την φορά ένα χρωστικό διάλογο με ένα τοπίο μοναδικού κάλους. Τις Πρέσπες. Εκεί, που δυο θλιβερότατοι παλιάτσοι τής Ελλαδικής πολιτικής σκηνής, εξέπνευσαν εχθές τα πολιτικά λοίσθια. Συμπαρασύροντας στην άβυσσο τής πολιτικής ανυπαρξίας σύνολο το δωτό εξωστρεφές πολιτικό κατεστημένο τού ελλαδικού κρατιδίου.
  Η νεκρώσιμος ακολουθία εξετελέσθει προκαταβολικώς και άκρως συνοπτικώς, χοροστατούντος τού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, όταν αυτός εν πλήρει διαύγεια πνεύματος είχε προφητεύσει το περίφημο: "Η Μακεδονία θα γίνει ο τάφος σας".  
  Ακόμη ηχεί στα αυτιά μου σε ήχο βαρύ ο Στράτος ο παλιός άδων:
      "με βλέπει και χαμογελά
       κι αρχίζω πια να σβήνω
       μού λέει με δυνατή φωνή
       σε παίρνω δε σ' αφήνω"

  Με περισσή βιασύνη έσπαυσαν οι "εγκέφαλοι" τού "σύριζα" να στάξουν το λάβδανο τής φρούδας παρηγορίας επάνω στα οιδήματα τών μοιραίων επιλογών τους. Η διακήρυξη τού "θεωρητικού" τής ομοιγύρεως κ. Φίλη, ότι "Το Μακεδονικό είναι δευτερεύον, όλα θα κριθούν από την οικονομία", συνιστά εκτίμηση ακραίου οικονομισμού. Εάν αυτός ως ακόλουθος τής μαρξιστικής ιδεολογίας, ως ισχυρίζεται ότι είναι, είχε μελετήσει έστω τα εξώφυλλα τών μαρξιανών συγγραμάτων, θα είχε προσκρούσει επάνω στην έννοια τού λεγομένου "φετιχισμού τού εμπορεύματος". Έννοια, την οποίαν ανέλυσεν ενδελεχώς ο Καρλ Μαρξ, καίτοι δέσμιος οικονομιστικού τύπου υπερβολών και ο ίδιος. Συμφώνως προς την θεωρία τού φετιχισμού τού εμπορεύματος, ο μέσος άνθρωπος διαθέτει περιορισμένη ικανότητα να μπορεί να διακρίνει σε κάποιο εμπορεύσιμο προϊόν εργασίας κάτι περισσότερο από την χρηστική του αξία και την τιμή πώλησης, ενώ το εν λόγω προϊόν συνιστά αποτέλεσμα συγκεκριμένων παραγωγικών σχέσεων, οι οποίες διέπουν ένα πολύπλοκο πλέγμα σχέσεων εξουσίας, κοινωνικών δομών, ιδεολογικών συγκροτήσεων, νοοτροπίας και ψυχισμού. Αυτά που φαίνονται ως οικονομικά μεγέθη, συνιστούν μόνον την κορυφή ενός παγόβουνου πληθώρας δεδομένων, επί τού οποίου προσκρούει μοιραία και καταβυθίζεται το σκάφος τής διανοίας, όσων τα απολυτοποιούν. Η εμπορευματοποίηση τής συνειδήσεως ενός λαού συνιστά την πάγια στρατηγική τού συστήματος. Η μετατροπή τών πολιτών σε άβουλα και ασυνείδητα καταναλωτικά δίποδα, έτοιμα να εκπορνεύσουν πάσα αξία έναντι τού χρήματος και τής ηδονιστικής ευζωίας, αποσκοπεί στο να τορπιλίσει πάσα κοινωνική συνοχή, με την μετατροπή τού homo sapiens σε homo economicus. Ο άκρατος εγωισμός, στα πλαίσια μιας απόλυτης φιλαυτίας, που επιχειρεί με δόλο να επιβάλει το σύστημα, αποσκοπεί να μετατρέψει την κοινωνία σε χυλό μαζανθρώπων, που άγονται και φέρονται, ως αντικοινωνικό πριονίδι, αφού θρυμματιστεί το ξύλο τής κοινωνικής ζωής. Ο ανθρώπινος κοινωνικός ψυχισμός συγκροτείται όμως μέσα σε πορεία χιλιετιών, ενώ η επιβολή των καταναλωτικών προτύπων μετράει μόλις δεκαετίες. Και ο φετιχιστικός χειρισμός των κατανωλιτικών συνδρόμων στα πλαίσια τής κοινωνικής μηχανικής επιφυλάσσει πάντοτε απρόσμενες εκπλήξεις για τούς τεχνικούς τής εξουσίας.

   Ο εντοπισμός τού Χρήστου Γιανναρά, ότι "Η πλέον επικίνδυνη αίρεση σήμερα είναι ο καπιταλισμός", είναι ορθότατος. Κατ' ουσίαν η καταναλωτική ονείρωξη, χρησιμοποιείται ως βαριοπούλα στα χέρια τού συστήματος, ώστε να συνθλίψει τίς σημαντικότερες - κατά την κρίση τους - περιοχές τού εγκεφάλου, εκεί δηλαδή που θεωρούν, ότι εδράζεται το ήθος και η συλλογική συνείδηση τού ανθρώπου. Η δεύτερη δέχεται ένα επί πλέον σφυροκόπημα από τις στρατηγικές επιλογές τού συστήματος: Άξονας αυτών τών στρατηγικών είναι η διάσπαση τής κοινωνίας μέσω τής εμπέδωσης παραταξιακών ιδεολογιών, κομματισμού, και ομαδοποιήσεως. Η εθνική και κοινωνική συνοχή είναι ο μεγαλύτερος εχθρός τού συστήματος. Από την εποχή τού αρχαίου ιπποδρόμου επιλέγονται πλείστα όσα τερτίπια, που εδράζονται σε ανθρώπινα χούγια, έλλειψη ουσιαστικής μορφώσεως, εμπέδωση στερεοτύπων και στενόμυαλες σχηματοποιήσεις με στόχο τον φατριασμό και την ανάλλωση στο αλληλοοφάγωμα.   
   Η προηγούμενη διαπίστωση δεν συνεπάγεται βεβαίως, ότι όλα τα μέλη μιας κοινωνίας έχουν ενιαία συμφέροντα. Οπωσδήποτε υφίστανται αντιθέσεις στούς κόλπους τών κοινωνιών. Όταν όμως ένας εθνικός - κοινωνικός σχηματισμός βάλλεται πολύπλευρα από έξωθεν δυνάμεις, οφείλει να προσπαθεί να αμβλύνει τις εσωτερικές αντιθέσεις και συγκρούσεις. Από την διαδικασία αυτή εξαιρούνται οι αχθοφόροι τού Μάτριξ, οι οποίοι ως σχετικά ολιγάριθμη μεοψηφία συνιστούν τα καρκινώματα σε μια κοινωνία. Ουδείς οργανισμός δύναται να επιβιώσει μακροπρόθεσμα, εφ' όσον τον αμφισβητούν καρκινικοί όγκοι. Βασική αρχή τής θεραπείας είναι όμως, να απομονωθούν τα σεσηπώτα τμήματα από τα μη σεσηπώτα. Άρα, μια κοινωνία χρειάζεται ένα ενεργό και αποτελεσματικό ανασοποιητικό σύστημα. Περί αυτού όμως θα γίνει αναφορά προσεχώς.

   Για ποιο λόγο όμως η οικονομιστική λογική που προβάλλεται δια στόματος Φίλη και γενικότερα η πρακτική συνθλήψεως κέντρων τού εγκεφάλου από το σύστημα δεν πρόκειται να αποτελέσει σωσίβιο στην πορεία τού άμεσαου επικείμενου κατακρημνίσματός του;




2. ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΑΓΡΙΟΧΗΝΑΣ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΚΥΝΗΓΩΝ

   Η αντίληψη, ότι οι κύριες εγκεφαλικές λειτουργίες εδράζονται πάντοτε και μόνον εντός τού εγκεφάλου είναι παρωχημένη. Πέρα από τον εγκέφαλο, κύτταρα, που επιτελούν άμεσες νοητικές λειτουργίες υπάρχουν και σε άλλα όργανα, όπως η καρδιά και τα έντερα. Η σύγχρονη έρευνα τών εγκεφαλικών διεργασιών έχει αποδείξει, ότι σημαντικά τμήματα τού εγκεφάλου έχουν ολογραφικό χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει, ότι κάθε συστατική μονάδα εμπεριέχει σύνολη το λειτουργική βάση τού οργάνου. Πέραν αυτού, ο εγκέφαλος είναι συνδεδεμένος με περισσότερα δίκτυα, κατ' αναλογία τής συνδέσεως ενός υπολογιστού προς το διαδίκτυο. Ο άνθρωπος διαθέτει πέριξ τού κρανίου αισθητήρια όργανα προσλήψεως, για την πρόσληψη κυμμάτων σχετικά μεγάλου μήκους, που δεν είναι σε θέση να διαπερνούν το οστούν. Για λεπτότερα κύμματα υπάρχουν όργανα προσλήψεως και επεξεργασίας ευρισκόμενα εντός τού κρανίου. Επειδή αυτά δεν είναι αμέσως ορατά, δεν καθίσταται προφανής και η λειτουργία τους στις πλείστες τών περιπτώσεων συντελείται πέραν τής συνειδητής πρακτικής. Η σύγχρονη φυσική έχει καταδείξει, ότι στην βάση τής υπάρξεως υφίσταται δίπλα στην ύλη και την ενέργεια ένα τρίτο, σημαντικότερο τών δυο άλλων δεδομένο, που είναι η πληροφορία. Αυτή εδράζεται σε συγκεκριμένα πεδία, περί των οποίων υπάρχουν από πλευράς εξελίξεως τής φυσικής επιστήμης κάποιες γενικού χαρακτήρος επιγνώσεις. Συμφώνως προς κάποιους πολύ σημαντικούς επιστήμονες, όπως ο David Bohm, υπάρχει δίπλα στην φυσική τάξη πραγμάτων η οποία εκδηλώνεται άμεσα (explicite order), μια επί πλέον τάξη, η οποία ενώ επιδρά με αποτελέσματα στην σφαίρα τής ύπαρξής μας, δεν εκδηλώνεται αμέσως, αναγόμενη σε διαστάσεις πέραν τών εὐρέως τεσσάρων γνωστών (implicite order). Εκεί ανάγεται και η έδραση τής πληροφορίας. Το ζήτημα αυτό έχει ένα σημαντικό επιστημονικό υπόβαθρο, η εμβάθυνση στο οποίο  δεν είναι τής στιγμής. Μια περεταίρω πραγματεία θα γίνει στα πλαίσια τής ανάπτυξης τών παραθέσεων "Περί Αρχαϊκής Τέχνης". Αυτό όμως που μετράει στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι ότι: Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ. Η πληροφορία είναι δυνατόν να αποθηκεφθεί (σε σκληρούς δίσκους, εγκεφαλικά κέντρα, βιβλία, πολυμέσα κλπ.) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΕΙ. Αυτό εκφράζεται στην χριστανική πίστη από την Ευαγγελική ρήση, ότι "Το Πνεύμα πνέει όπου επιθυμεί αυτοβούλως".  Συνέπεια αυτής τής αλήθειας είναι η σοφή διαπίστωση "Δεν είναι η γνώση το Φως, αλλά το Φώς η Γνώση", η οποία παραπέμπει σε μια ζωντανή αλληλουχία των έσωθεν και έξωθεν τού ανθρώπου.  
  Χαρακτηριστική για τον τρόπο μεταβιβάσεως τής πληροφορίας είναι η κάτωθι αναφορά τού Δαρβίνου: Όταν αποβιβάστηκαν στην ακτή οι πρώτοι ισπανοί έποικοι στην Λατινική Αμερική, οι ιθαγενείς τούς αναγνώρισαν, καθώς και τις λέμβους τους, καθότι οι άνθρωποι και οι βάρκες ήταν γι αυτούς δεδομένα που γνώριζαν. Δεν μπόρεσαν όμως να αντιληφθούν τα πλοία τών ισπανών. Καθ'ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται αισθητηριακές προσλήψεις στην βάση τής σύγκρισης περιγραμμάτων με μια βιβλιοθήκη προτύπων, που έχει αποθηκευμένη. Εάν κάποια πρόσληψη δεν αντιστοιχεί σε αποθηκευμένο πρότυπο, παρακάμπτεται, βάσει τής διαδικασία πού η γνωσιολογία καλεί "ἑπιλεκτική προσληψιμότητα". Όταν έφθασε όμως ο σαμάνος τής περιοχής στην ακτή, ως εθισμένος και εξασκημένος στην πρόσληψη τού ακατανόητου και αλλόκοτου, μπόρεσε να αντιληφθεί τις καραβέλες. Αφού είδε ο σαμάνος τα πλοία, μετά μπόρεσαν να τα δουν και οι άλλοι ιθαγενείς. Ο σαμάνος αναδόμησε το συλλογικό ασυνείδητο, βάσει τής αναδιάταξης τού πεδίου πληροφορίας.
  Βάσει τής αρχής τής διατηρήσεως τής πληροφορίας πέραν τών υποκειμενικών αποθηκευτικών δεδομένων, καθίσταται σαφές, ότι δεν είναι δυνατόν να απεμπολισθεί η εθνική αυτοσυνειδησία ενός εθνικού σχηματισμού με εξουσιαστικά τεχνάσματα. Αυτή μπορεί σε κάποιον βαθμό να απωθηθεί σε βαθύτερες περιοχές τού ψυχισμού. Με αυτήν την διαδικασία όμως υφίσταται συμπίεση, τουτέστιν φορτίζεται ενεργειακώς. Συνέπεια αυτής τής στατικής ασταθούς ισορροπίας, είναι η επάνοδος τής συνειδήσεως στο ψυχικό προσκήνειο να συμβεί μέσα σε συνθήκες εκρήξεως. Στην προκειμένη περίπτωση δυο δεδομένα επιτελούν αποφασιστικό ρόλο:

1. Ο δυναμισμός τής εν λόγω συνειδήσεως, όπως αυτός ενισχύεται και ωριμάζει στην πορεία τής ιστορίας. Αυτή η ωρίμανση τού δυναμισμού δεν αποτελεί αυθόρμητη διαδικασία, δεδομένου, ότι η παρέμβαση πατριωτικών δυνάμεων συντελείται επ' αυτού με ακραιφνή συνειδητότητα, συστηματικό τρόπο, αλλά και συχνά και με πρωτοφανή μαεστρία.
2. Ο δυναμισμός τού πυροδότη, που οδηγεί στην έκρηξη. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΝΑ ΦΟΒΕΡΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΠΥΡΟΔΟΤΗ. Κάποιοι ευαίσθητοι άνθρωποι, διέγνωσαν εγκαίρως αυτήν την ιδιότητα τού Μακεδονικού.

  Το βαναυσότατη εφαρμογή βίας από αλλοδαπούς ανθρωποχασάπηδες της SEEBRIG, σε βάρος τών διαμαρτυρόμενων πολιτών, η οποία αγγίζει τα όρια τής εκ προ μελέτης απόπειρας μαζικής δολοφονίας εν είδη τζιχαντιστικής τρομοκρατίας, τόσο μπροστά στην Βουλή (τον υποτιθέμενο ναό τής δημοκρατίας, που στα εννέα χρόνια τής επιβολής τού μνημονείου έχει μετατραπεί σε σύμβολο εθνικής μειοδοσίας, και εξανδραποδισμού τών Ελλήνων) όσο και κατά την διάρκεια τής υπογραφής τού προσυμφώνου τής κατάπτυστης συμφωνίας στο Πισοδέρι, έρχεται σε κατά μέτωπον αναίρεση αυτού, που συμβολίζει η παραδείσια ειρήνη τού τοπίου στις Πρέσπες. Είναι εύλογο να αναρωτηθούν οι αναγιγνώσκοντες αυτό το κείμενο, σχετικά με το νόημα μιας αναφοράς στην λογική και την συμβολική διάσταση ενός τοπίου, στην φάση που διακυβεύεται η ουσία τής ύπαρξης μιας χώρας και ενός λαού. Πϊσω όμως από την σφαίρα τών φαινομένων καραδοκεί μια άλλη κεκαλυμμένη κοχλάζουσα διαστατική δεοντολογία, την οποία ο David Bohm ονόμασε "μη αμέσως εκδηλωνόμενη εμπλεκόμενη τάξη". Στην προκειμένη περίπτωση θα αποκαλούσα την έκφανσή της ως "θεία ευταξία τού τοπίου".
   Η διαισθητική πρόσληψη τών σαμάνων λαμβάνει αφετηρία από την Φύση. Οι οινοσκόποι στο παρελθόν, παρακολουθούσαν την πορεία τών πτηνών, όταν στάθμιζαν τα μελλούμενα. Και οι τυφλοί μάντεις, που έλαβαν το δώρημα να ψιλαφίζουν το ενσωματωμένο μέλλον μέσα στο παρελθόν, επισκοπούσαν το σκότος. Στο βιβλίο "Το Μυστικό τού Θεραπευτού" ("Das Geheimnis des Medizinmanns", εκδόσεις Rowohlt,  1996) αναφέρει η ερευνήτρια τού σαμανιστικού φαινομένου Δρ. Johanna Wagner την χαρακτηριστική διήγηση ενός σαμάνου στην Κένυα: "Μια συμμορία ληστών έκαψε το χωριό μας και απέσπασε το βιός τών χωρικών, δολοφονώντας απρόσκοπτα πολλούς από αυτούς. Ότι αυτοί σύντομα θα πέθαιναν, κατανόησα την επόμενη ημέρα, όταν κάθησα στην ακτή. Τα καβούρια είχαν πληθείνει υπέρμετρα σε βάρος τού υπόλοιπου βιoτόπου. Μετά δυο ημέρες παρατήρησα δεκάδες από αυτά να επιπλέουν νεκρά στον αφρό. Επιστρέφοντας στην καλύβα μου είδα σε κάποια απόσταση ανερχόμενο ισχυρό καπνό. Πλησιάζοντας εκεί είδα κάποιους να καίνε τα πτώματα τών ληστών".
   Αυτό, που μπορεί να εκδηλώνεται ως άκρα ειρήνη σε μια λίμνη, μπορεί να σηματοδοτεί μια τρικυμία στα πεδία πληροφορίας.

  Με αυτήν την αναφορά δεν αποσκοπώ να θέσω υπό δοκιμασία την δική μου διαίσθηση. Κάθε διαίσθητική πρόσληψη εξ άλλου δεν λειτουργεί αποκομένα από την όλη κριτική συγκρότηση τού προσλαμβάνοντος, στα πλαία ενός ξεπεράσματος τής αυταπάτης τών αισθήσεων, που η φιλοσοφία ονόμασε "σχάση υποκειμένου και αντικειμένου". Η κβαντομηχανική απέδειξε πειραματικά, βάσει τής παραδοξότητος τού φαινομένου τής "κβαντικής συζεύξεως" (ή φαινομένου Άινσταϊν., Ποντόλσκυ, Ρόζεν) ότι οι αλληλουχίες στα πλαίσια τού μικροκόσμου είναι τελείως διαφορετικές, από ότι επισκοπεί η άμεση αντιληπτική μας πρόσληψη, όταν τα στοιχεία αυτά διέρχονται από το κατώφλι τού μεσοκόσμου. Στόχος μου είναι να ψιλαφήσω επί τού προκειμένου το συλλογικό ασυνείδητο σχετικά με το υπό πραγματεία ζήτημα, όπως αυτό καταγράφηκε σχετικά με το υπό πραγματεία ζήτημα. Όπως απέδειξαν πειράματα σε μικρο/μακροεπίπεδο, ο χρόνος δεν υφίσταται ως σιδηρά πραγματικότης. Όταν είχα διαβάσει πριν από πολλά χρόνια το βιβλίο τού Ινδού σοφού "Shri Aurobindo" "Γιόγκα τής Ολοκληρωσης" (The Integral Yoga), μού είχε προκαλέσει τεράστια απορεία ο ισχυρισμός, ότι "μια καρδιά που αγαπά μπορεί να αλλάξει ακόμη και το παρελθόν. Το κάρμα παύει να υφίσταται, όταν επισκιάζεται από την Χάρη τής Καρδιάς". Για την λογική μου, αυτό ήταν τότε τκάτι τελείως ακατανόητο, παρά την ισχυρή εντύπωση εκτίμησης, που είχε επιφέρει στην κρίση μου η προβληματική του Airobindo. Μια προβληματική, που στήριξε ο εν λόγω σοφός και σε ενδελεχή μελέτη τής αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας. Ερχόμενος όμως στην συνέχεια σε επαφή με τα αποτελέσματα πειραμάτων, τα οποία διεξήγαγε ο μεγάλος φυσικός επιστήμων George Archibald Wheeler με την διέλευση φωτονίων, που προήρχοντο από μακρινούς γαλαξίες μέσω φυσικών διατάξεων πολύ μακράν κείμενων από την γη, που μοιάζουν προς την πειραματική διάταξη τής λεγομένης "διπλής σχισμής", κατανόησα, ότι η συνείδηση δύναται να μορφοποιήσει διαδικασίες εκ τών υστέρων, που έλαβαν χώρα στο παρελθόν. Μια ανάλογη διαδικασία εξ άλλου, έχει δημιουργήσει σημαντική αίσθηση στα πλαίσια τού δημοσίου διαλόγου, με το "φαινόμενο Μαντέλα", οι θιασώτες τού οποίου κάνουν χρήση ως επίδοξοι μαθητευόμενοι "μάγοι" κβαντομηχανικών δεδομένων (Επί αυτού τού θέματος θα αναφερθώ διεξοδικά προσεχώς).

  Παρακολουθώντας στο διδίκτυο τις φωτογραφίες από το αλισιβερίσι τού θλιβερού θιάσου δίπλα στις Πρέσπες εντύπωση μού προκάλεσε η αγνότητα τού ύδατος τών λιμνών, η οποία ερχόταν σε άμεση αισθητική, αλλά κυρίως συμβολική ρήξη με την αλισίβα, το σταχτόνερο τής παρακείμενης "πολιτικής" μπουγάδας. Οπότε συνειρμικά μετέβην σε έτερα παραδείσια ύδατα, πλησίον τής περιοχής άλλου τριεθνούς. Πρόκειται για το Δέλτα τού ποταμού Έβρου, όπως αυτό έχει καταγραφεί στην μνήμη μου από την προβολή τής κινηματογραφικής τανίας "Όλα Είναι Δρόμος" τού Παντελή Βούλγαρη, σε αίθουσα τέχνης στο Βερολίνο, κατά το έτος 1998, στην οποία παρευρέθηκε και απάντησε σε ερωτήσεις τών θεατών ο Δημιουργός αυτής τής ταινίας. Εκτιμώ, ότι η τανία αυτή πραγματεύεται καυτά δεδομένα τής εποχής με έξοχο εκφραστικό τρόπο, που θα χαρακτήριζα ως λυρικό μα ταυτοχρόνως σκληροτράχηλο ρεαλισμό. Ιδιαίτερη εντύπωση μού προκάλεσε εκείνο το επισόδειο τής σπονδυλωτής δραματουργίας πού τιτλοφορείται "Η Τελευταία Νανόχηνα". Ομολογουμένως αισθάνθηκα την όλη αφήγηση αυτού τού επισοδείου σαν γροθιά στο στομάχι. Η σκληρότητα τών δρώμενων ερχόταν σε πλήρη ρήξη με την άκρα ηρεμία και αρμονική διάταξη τού τοπίου, που εναγκάλιζε την ροή τών γεγονότων. Ακόμη περισσότερο κραυγαλέα ήταν η αντίφαση που δημιουργούσε στην προσληπτική μου διάθεση, η απόδοση τού συγκεκριμένου ρόλου από το Θανάση Βέγγο, που έμοιαζε να αναποδογυρίζει αυτά που εγώ θεωρούσα πάγιες εκφραστικές σταθερές τού Ελληνικού κινηματογράφου.



Η τελευταία νανόχηνα
Κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα ζει ένας ηλικιωμένος, ο Αντώνης, ο οποίος έχει συναισθηματικό δέσιμο με τα σπάνια πουλιά που ζουν στην περιοχή. Φιλοξενεί με χαρά τους ορνιθολόγους που επισκέπτονται την περιοχή για να δουν τα πουλιά. Η συμπεριφορά του όμως αλλάζει, όταν ένας ασυνείδητος σκοτώνει την τελευταία νανόχηνα.
Στη δεύτερη ιστορία, Η τελευταία νανόχηνα, ο γερο-φύλακας (Θανάσης Βέγγος) του βιότοπου στο Δέλτα του Έβρου που ξεναγεί τούς δύο ορνιθολόγους στην περιοχή, εκτελεί χωρίς δεύτερη σκέψη έναν λαθροκυνηγό που ευθύνεται για το φόνο της τελευταίας νανοχήνας.
Η σύγκρουση του θηροφύλακα με τον ασυνείδητο κυνηγό αναδεικνύει μια απροσμέτριτα δραματική διαδικασία. Είναι ίσως η πιο συμβολική και συνάμα ρεαλιστική απεικόνιση μιας βαθιάς σύγκρουσης ανάμεσα σε δυο τύπους ανθρώπων, ανάμεσα σε δυο τύπους ηθικής, με φόντο ένα περιβάλλον υποβλητικό και ταυτόχρονα θανάσιμο. Στο επεισόδιο αυτό ο Βούλγαρης θέτει επίσης το θεμελιώδες ερώτημα πάνω στην αξία της ζωής: της ζωής του ανθρώπου και της ζωής του ζώου, τελευταίου μάρτυρα του είδους του. 


  Επί δυο δεκαετίες αγκομαχούσε η παράσταση αυτού τού μεγάλου Έλληνα ηθοποιού στο πίσω μέρος τού κεφαλιού μου, που θεωρούσα ως κατ' εξοχήν ύψιστο κωμικό μίμο, να εντοπίσει τις συντεταγμένες αυτού τού απίθανα δραματικού ρόλου, μέχρι όταν προσφάτως αντίκρυσα την αβυσσαλέα ρυπαρότητα τού μπουγαδόνερου δίπλα στις Πρέσπες.
   Ένας προικισμένος καλλιτέχνης αποτελεί ιμάντα μεταφοράς δεδομένων από τα πεδία πληροφορίας στο συλλογικό ασυνείδητο, μέσω τής διαδικασίας, που στα πλαίσια τής πνευματικής δημιουργίας αποκαλούμε έμπνευση. Πρόκειται για μια άλλη αίσθηση, ως πτυχή τής αισθητικής, που ξεδιπλώνει με παρεμβατικό τρόπο μέσα στα κοινωνικά δρώμενα η δημιουργική φαντασία τού καλλιτέχνη. Ο δραματουργός οραματίζεται. Και ο μίμος ποδοπατά την θεατρική μάσκα τού γέλωτος, όταν κραυγάζει: Εδώ δεν είναι παίξε - γέλασε. Το κάλλος νεκρώνει, όταν η νέμεσις εκδηλώνεται ως αυτοδικία, σηματοδοτώντας το πλήρες αδιέξοδο τών θεσμών.
   Στην ερώτηση, πού αποσκοπούσε ο Παντελής Βούλγαρης με την δημιουργία αυτής τής ταινίας, είχε απαντήσει: "Προσπαθώ να κατανοήσω τον λαό μας". Αυτήν την τοποθέτηση είχα εκλάβει τότε ως μια θολή έκφραση φιλαρέσκειας, ενός δημιουργού, ο οποίος με χρήση τής υπερβολής στα εκφραστικά μέσα, επιχειρούσε να προκαλέσει ένα θεάμον κοινό, η ευαισθησία τού οποίου είχε υποστεί καλπάζουσα άμβλυνση. Την ιδέα τής θανατώσεως ενός ανθρώπου, επειδή αυτός σκότωσε ένα πτηνό, θεώρησα τότε ως τερατώδη διάσταση στην βαναυσότητα τών εκφραστικών μέσων. Είκοσι χρόνια μετά όμως αναγνωρίζω τον εν τέλει συμβολισμό τού επιμύθιου, ως βαθύτερη διάγνωση τού κινηματογραφιστού: Όταν ανοίξουν οι ασκοί τού Αιόλου, τότε σκαλώνει στα δάχτυλα τής εξέλιξης η άκρη τού νήματος τού πουλόβερ. Και τότε είναι να μην ξεκινήσει το τράβηγμα. Στο τέλος παραμένει ένας σωρός νήματος, που ονειρεύεται, ότι κάποτε τουλάχιστον ήταν κουβάρι.
   Δεν είναι λοιπόν μόνον ο Τζημ Μόρισον, που έκανε αναφορά στον βρυχηθμό τής πεταλούδας, ως ασυνείδητη αναφορά στο αντίστοιχο σχήμα τού Lorenz, που αναφέρεται σε κάποιον "παράξενο ελκυστή" τής μαθηματικής θεωρίας τού χάους. Μια προσεκτική ακρόαση τής στερνής πτήσης τής αγριόχηνας, οδηγεί στην πρόσληψη ενός κροταλίσματος, που ωθεί το μπουλούκι ενός θιάσου αντιποίησης αρχής στο βάραθρο.
   Και το πλέον μοιραίο δεδομένο: Μην αναζητήσετε τα πτερά της. Διότι δεν πρόκειται να τα συναντήσετε κάπου συνωστισμένα. Αυτοί που επιδείκνυαν μεις, κομπάζοντας σε βάρος τών υποδουλωμένων "αδυνάτων", θεωρούντες, ότι τα νήματα που τούς κινούν όπισθεν τών παρασκηνίων αποτελούνται από άθραυστο συρματόσχοινο, καλούνται να αντιμετωπίσουν πλέον ένα ακατάσχετο αντίπαλο, ο οποίος βρίσκεται ταυτοχρόνως παντού και πουθενά. Υποτιμώντες τις εγχώριες Ένοπλες Δυνάμεις και παραμερίζοντες τα εγχώρια Σώματα Ασφαλείας, ταμπουρωμένοι πίσω από την EUROGENTFOR και την SEEBRIG καλούνται πλέον μέσα σε συνθήκες καθιζήσεως τού σαθρού βάθρου τους να συνειδητοποιήσουν την στοιχειώδη αρχή τής μηχανικής: Ότι η ράβδος έχει δυο άκρες.


3. ΤΟ ΚΡΟΤΑΛΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΑΓΡΙΟΧΗΝΑΣ 

  Δεν τυγχάνω θιασώτης τής υλικής βίας. Προσβλέπω στην πνευματική υπεροχή και στην υπεροπλία, που αυτή προσδίδει. Η περιώνυμος ρήσις τού Μαρξ, ότι "το όπλο τής κριτικής δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κριτική τών όπλων" δεν συνιστά οδοδείκτη για τον υποφαινόμενο. Γνωρίζω, ότι η βία έλκει βία. Και όσο περισσότερο άδικα και ποταπά είναι τα ελατήρια αυτών που την επιλέγουν, τόσο σκληρότερη είναι και εφαρμοζόμενη Νέμεσις σε αυτούς. Είναι αυτονόητο, ότι δεν μπορώ να αρνηθώ σε κανένα το δικαίωμα τής καλώς νοουμένης αυτοάμυνας στην βάση τής ισοτιμίας τών εφαρμοζόμενων μέσων. Είτε πρόκειται για μεμονωμένο άτομο, είτε για κοινωνική ομάδα, είτε για σύνολο λαό. Στην ανατολή όμως κυριάρχησε η νοοτροπία και η πρακτική τής προτροπής "ΒΟΥ ΒΕΪ". Που σημαίνει επέτρεψε στο καλό να συμβεί. Επί τού προκειμένου δεν πρόκειται για κάποια παθητική άδεια προς το καλό, αλλά για ύψιστη εγρήγορση και αποφασιστική κινητοποίηση. Η προτροπή τών Ινδών σοφών: "Έχε υπομονή και θα δεις τα πτώματα τών αντιπάλων σου να πλέουν στον Γάγγη", ακούγεται να υπέχει μια παθητική καρτερία. Όμως το νόημά της είναι διαφορετικό. Στην ουσία συνιστά βεβαίωση για την επικράτηση και τον θρίαμβο τού Καλού. Και το καλό δεν μπορεί να είναι κάτι, το οποίον βρίσκεται πέραν ημών. Εάν εμείς δεν γίνουμε το καλό, σε μια διαδικασία μετουσιώσεως, αυτό δεν θα επικρατήσει. Όταν στο παρελθόν πρότεινα ως μάχιμο πρακτική αυτό που ονόμασα "Αταραξία", είχα ως πρότυπο τον μέγα στρατηλάτη Ιούλιο Καίσαρα και το περιώνυμο "VEDI - VIDI - VICI". Ο Ιούλιος Καίσαρ επέτυχε να νικήσει τις λεγαιώνες τού Πομπιήου στην εκστρατεία τής Ισπανίας, με την εφαρμογή ενός εξόχου στρατηγικού τεχνάσματος, χωρίς να δωθεί μάχη. Έτσι κατάφερε να επιβληθεί, αποφεύγοντας μια αιματηρή εμφύλια σύγκρουση. Μια σόφρων και μελετημένη στρατηγική, μπορεί να ελαχιστοποιήσει μια θερμή συγκρουσιακή διαδικασία. Τουναντίον, μια βίαιη σύγκρουση, η οποία στερείται σοβαρής στρατηγικής, έστω κι αν κερδηθεί σε επιχειρησιακό επίπεδο, μεσοπρόθεσμα παραμένει άκαρπη.

  Η συμβολισμός τής αγριόχηνας έχει τεράστια σημασία στην συγκρότηση ενός μαχητού και αξίζει όχι μόνον να μελετηθεί σε βάθος, αλλά να εσωματωθεί δημιουργικά στον πολεμικό του εξοπλισμό. Στην ουσία δεν είναι ο θηροφύλακας, που θέτει εκτός μάχης τον θηρευτή τής τελευταίας αγριόχηνας, αλλά η ίδια η αγριόχηνα. "The Wild Geese" είναι μια γνωστή πολεμική τανία με τους Ρότζερ Μουρ, Ρίτσαρντ Μπάρντον και Ρίτσαρντ Χάρρις, που καθιέρωσε στον κινηματογράφο την μάχιμο εκφορά αυτού τού συμβόλου.

  "Η Αγριόχηνα Χτυπάει τα Φτερά" αποτελεί την πέμπτη από τις δεκαοκτώ ασκήσεις τής Πολεμικής Τέχνης τού Ναού Σαολίν και αποσκοπεί στο βύθισμα τού "Τσι", τής ενέργειας, στο ανθρώπινο σώμα. Υπό αυτήν την έννοια, η συμβολική, την οποία δρομολογεί ο Βούλγαρης στο εν λόγω επισόδειο μόνον τυχαία δεν είναι. Το χάος που ανοίγεται αυτήν την στιγμή, όχι μόνον μπροστά στο θλιβερό τρίο τών Τσίπρα, Κοτζιά και Καμμένου, θα γιγαντώνενται με διαδικασσία χιονοστιβάδας ημέρα με την ημέρα. Και η υποπίεση που αυτό ασκεί, έλκει πλέον στα έγκατα σύνολο το δωτό πολιτικό κατεστημένο. Ειδικά ο Καμμένος αισθάνθηκε σε κάποια φάση τις ψιχάλες τών πολιτών στο σβέρκο. Θα έπρεπε κατά συνέπεια να είναι πιο προσεκτικός και λιγότερο προκλητικός. Από την εποχή, που οι Νεπαλέζοι μακέλεψαν τούς Έλληνες για λογαριασμό τών ναζί στο Δίστομο, έχουν αλλάξει κάποιες ευαίσθητες ισορροπίες στην συναισθηματική σφαίρα. Ο βόμβος τής θύελλας που καταφθάνει εκφράζεται αρχικά με κάποιους κόκκους σκόνης. Εάν ήσαν στοιχειωδώς προνοητικοί, θα το είχαν αντιληφθεί. Αντι αυτού χύνουν με μανία λάδι στην φωτιά. Ούτε ψίλος στον κόρφο τους.



4. ΤΟ "ΠΡΟΒΛΗΜΑ" ΤΟΥ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η "ΕΛΛΗΨΗ ΗΓΕΤΟΥ"  

  Στο ιστολόγιο τού φίλου Διοδότου διάβασα την αναδημοσίευση ενός κειμένου τού Θύμιου Παπανικολάου από το "Ρεσάλτο" σχετικά με τα μειονεκτήματα, που προέρχονται από την έλλειψη ενός οργανωμένου φορέα, ο οποίος θα μπορούσε να τεθεί επικεφαλής στην διαδικασία αποδόμησης τού ελλαδικού κατεστημένου, στην φάση που αυτό δέχεται έντονη αμφισβήτηση από την συντριπτική πλειοψηφία τού κοινωνικού σώματος, που κορυφώνεται με την συμφωνία για το Μεκεδονικό. Αυτό το δεδομένο αποτιμάται από τον Θύμιο Παπανικολάου ως η σημαντικότερη αδυναμία τής τρέχουσας φάσεως και ως απώλεια μιας τεράστιας ευκαιρίας. Ο Διόδοτος δέχθηκε έντονη κριτική στα σχόλια αυτής τής ανάρτησης, επειδή αναδημοσίευσε το κείμενο ενός ιστολόγου αριστερής κατευθύνσεως, βάσει τής επιχειρηματολογίας, ότι ενώ το κείμενο έχει πατριωτική εκφορά, ο κειμενογράφος δεν διέπεται από ειλικρίνεια, διότι είναι αριστερός, επιδιώκοντας έταιρες στοχεύσεις από αυτές τού καλώς νοούμενου πατριωτισμού.
  Τόσο το κείμενο τού Θύμιου, όσο και η κριτική που αυτός υπέστη στα σχόλια, είναι ενδεικτικές για τις αγκυλώσεις που κυριαρχούν στην μέση αντίληψη. Το "Ρεσάλτο" ξεκίνησε ως περιοδικό έντυπο με τεκμηριωμένη και μαχητική πατριωτική εκφορά αρκετά πριν καθιερωθεί το διαδίκτυο και - κατά την γνώμη μου - συνέβαλε σε σημαντικό βαθμό στην πατριωτική μεταστροφή τής Ελλαδικής κοινωνίας. Ότι ο Θέμιος Παπανικολάου είναι αριστερός, αποτελεί προτέρημα και όχι μειονέκτημα. Όχι διότι οι αριστεροί είναι καλύτεροι τών δεξιών, αλλά διότι ένας αριστερός εκ τών πραγμάτων έχει καλύτερη πρόσβαση σε ανθρώπους που συμπαθούν, ή ανήκουν ιδεολογικά στην αριστερά. Ειδικά στην φάση, που η νεοταξική αληταμπουρία προωθούσε την στρατηγική τής μετατροπής τού αριστερού χώρου σε Δούρειο Ίππο τού εθνομηδενισμού στην Ελλάδα, παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες καταξιωμένων αριστερών - όπως ο Γιώργος Καραμπελιάς - στον χώρο τών εντύπων με σαφή πατριωτικό προσανατολισμό, επέτυχαν να ανοίξουν αυτήν την προοπτική σε ένα ζωντανό τμήμα τής νεολαίας, εντάσσοντας στο σύνολο φάσμα ως συνεργάτες / συνοδηπόρους σημαντικούς διανοούμενους και από άλλους χώρους με διαφορετικό ιδεολογικό προβληματισμό, όπως ο Θεόδωρος Ζιάγκας. Αυτή η διαδικασία ήταν απολύτως φυσιολογική, διότι στην δεκαετία τού '70 η αριστερά ήταν αυτή που πρόβαλε τα συνθήματα για εθνική ανεξαρτησία και κατάργηση τών ξένων βάσεων στην Ελλάδα, όταν η δεξιά πιπίλιζε τα "ανήκομεν εις την Δύσιν" και οι μειωδότες κήνσορές της εφάρμοζαν την πολιτική τού "Η Κύπρος κείται μακράν". Οι νεότεροι βεβαίως δεν έχουν ζήσει αυτά τα γεγονότα και εύκολα παρασύρονται σήμερα - σε φάση που (ευτυχώς) η αριστερά έχει αυτοκαταργηθεί - από τα σύνδρομα ανθρώπων, οι οποίοι μένονται ένεκα παραταξιακών αγκυλώσεων. Αυτή η διαπίστωση δεν αναιρεί το γεγονός, ότι στο θέμα τής Μακεδονίας το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος στήριξε εθνοπροδοτικές θέσεις. Αυτές όμως οι επιλογές ανάγονται σε τελείως διαφορετικές διεργασίες, από αυτές που προβάλλουν τα ακραιφνή αντικομμουνιστικά ιστολόγια. Η εμβάθυνση επί τού θέματος δεν είναι τής στιγμής. Όμως για λόγους αποδώσεως τής προηκούσης τιμής δεν μπορώ να μην αναφέρω εδώ το όνομα τού Νίκου Βεργίδη, ο οποίος πρόσφερε την ζωή του (χωρίς να είναι ο μόνος) για να προβάλλει σημαντικά διαφωτιστικά δεδομένα σχετικά. Και όταν ανφέρομαι στην αριστερά, δεν εννοώ τίς ηγεσίες κομμάτων ή οργανώσεων, οι οποίες ήταν όλες ανεξαιρέτως για φάπες, αλλά την πληθώρα μεσαίων και κατώτερων στελεχών, που με αυταπάρνηση και αναμφισβήτητο προσωπικό κόστος προώθησαν πατριωτικές - κοινωνικές στοχεύσεις. Αυτή η διαπίστωση δεν διέπεται από συμπλεγματισμό τού γράφοντος, έναντι τών όποιων κατώτερων τών χρονικών στιγμών ηγεσιών, δεδομένου, ότι το πεπρωμένο και οι οι επιλογές μου με οδήγησαν να φέρω τσάρκες σε αρκετά κλιμάκια και φόρα. Ούτε και έχω τον παραμικρό ενδοιασμό σήμερα, να δηλώσω, ότι υποκλείνομαι ενώπιον πατριωτικών οργανώσεων, οι οποίες ανήκουν στην άκρα δεξιά - όχι όμως ενώπιον συστημικών μαγαζιών, όπως η λεγόμενη "χρυσή αυγή", οι καρατζαφέρηδες και οι πλεύρηδες. Με την πλεοψηφία τών στοχεύσεων υγειών οργανώσεων τής άκρας δεξιάς, ταυτίζομαι, έστω κι αν διαφοροποιούμαι έναντι αφελών στερεότυπων, όπως ο φυλετισμός και ο άνευ όρων αντικομμουνισμός. Παρ' όλο, που η δραστηριότητα αυτών τών οργανώσεων χαρακτηρίζεται από σοβαρές παραλήψεις, όπως η αποκατάσταση τής υστεροφημίας στην εθνική - λαϊκή συνείδηση τού Νίκου Σαμψών, ενός σημαντικού Έλληνα με τεράστια προσφορά στούς Κυπριακούς Αγώνες.
   Το πρόβλημα με τον Θύμιο εν τέλει δεν είναι ότι αυτός είναι αριστέρος. Η πατρίδα μάς χρειάζεται όλους και όσοι σκάπτουν χαντάκια από παραταξιακή προκατάληψη κάθε άλλο παρά ωφελούν. Το πρόβλημα είναι, ότι ο Θύμιος είναι ακόμη κολημμένος σε στερεότυπα, που ξεπεράστηκαν από την ζωή και ενώ είναι πλέον νεκρά, κάποιοι εμμένουν να τα αφήνουν άταφα. Μπαρούφες τού είδους "κόμμα νέου τύπου", "δικτατορία τού προλεταριάτου" (δηλαδή δικτατορία τού κομμουνιστικού κόμματος, ήτοι δικτατορία τού γενικού γραμματέως αυτού τού κόμματος) "προλεταριακή πρωτοπορεία" και τα συναφή συνιστούν πολιτικό φολκλόρ, που ακόμη και τα μουσεία θα τα έριχναν στα μπάζα, για να μην πιάνουν χρήσιμο χώρο ασκόπως.
    Αυτό δεν σημαίνει, ότι από την αριστερή ιδεολογία, πετιώνται τα πάντα στον κάλαθο τών αχρήστων. Κατ' μουσίαν ο Μαρξισμός συνιστά ένα δωτό κακέκτυπο αντίγραφο τού καπιταλισμού, με φρούδο άρωμα υποτιθεμένης κοινωνικής δικαιωσύνης, στο βαθμό που στηρίχθηκε στις ίδιες υλιστικές αξίες με αυτόν και εφήρμοσε τον ίδιο και χειρότερο κρατικό πατερναλισμό. Αυτοί που μένονται ως αντικομουνισταί, προσποιούνται ότι ανακάλυψαν τον τροχό, ενώ οι βασικότεροι διανοούμενοι τού μαρξιστικού χώρου, τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια του, ήδη από το 1948, όταν ο Κορνήλιος Καστοριάδης διακήρυξε: "Θα πρέπει να αποφασίσουμε εάν θα είμαστε μαρξιστές ή επαναστάτες".
    Ο Μαρξισμός μπορεί να πέθανε. Όμως κατάφερε να επιβιώσει - και να είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρος από οποιαδήποτε άλλη εποχή - ο κεντικός του στόχος, που είναι η κοινωνική ανατροπή. Σε χώρες βεβαίως που η κοινωνία υφίστανται καθεστωτικό αξανδραποδισμό και όχι σε χώρες που ευημερούν, όπως η σημερινή Ρωσία. Έχω πλήρη κατανόηση για την μεταστροφή τού Γεωργίου Γιωργαλά, ο οποίος στάθηκε διανοούμενος σημαντικού εύρους, από αποφασισμένο στέλεχος τής αριστεράς σε ακραιφνή αντικομμουνιστή. Όμως, παρά την μεγάλη εκτίμηση που θρέφω στην προσφορά του, κατ' ουσίαν τον συμπονώ. Διότι, ενώ ακολούθησε πάντοτε την φωνή τής καρδιάς του με άκρα συνέπεια, δεν μπόρεσε να ερμηνεύσει με ορθρό τρόπο την σφαγή τών εργατών στην Ουγγαρία το 1956 από το Σοβιετικό καθεστώς. Η ερμηνεία και η αποτίμηση τού Σταλινικού φαινομένου συνιστά ένα από τούς πλέον δύσβατους ιστορικούς γρίφους. Το πρόβλημα με τον Γιωργαλά είναι ότι πέρασε από την πίστη στα μαρξιστικά στερεότυπα στην πίστη τών αντίπερα στερεοτύπων, χωρίς να μπορέσει να διεισδύσει στο ιστορικό βάθος τών διεργασιών. Η κριτική αυτή μπορεί να γίνεται εύκολα ίσως από κάποιον άνθρωπο, που είναι νεώτερος από αυτόν και έχει ζυμωθεί με βιώματα και πληροφορίες πιο πρόσφατες. Ο άνθρωπος συνιστά ένα δράμα τής εποχής του. Και η μαρτυρία που καταθέτει, είναι άμεσα συνυφασμένη με αυτό το δράμα. Γι αυτόν τον λόγο είναι πολύ προτιμότερη από το να επικρίνουμε, να απορρίπτουμε, ή να δαιμονοποιούμε, η επίγνωση, ότι οφείλουμε να σκύβουμε επάνω από τα καθέκαστα με στόχο να τα μελετήσουμε, για να τα ερμηνεύσουμε. Αποδίδοντας τον δέοντα σεβασμό σε όσους μόχθησαν γι αυτό, το οποίον θεώρησαν ωφέλιμο για το κοινωνικό σύνολο, ασχέτως τι χρώμα είχε το μετερίζι που επέλεξαν.
   Αναμφιβόλως η αναγκαιότητα τής κοινωνικής ανατροπής χρειάζεται πλέον την έδραση σε μια νέα επαναστατική θεωρία. Ενώ ο μαρξισμός απέτυχε πλήρως στην δομή τών ερμηνειών και τών στοχεύσεων που επέλεξε (και δυσττυχώς καθιέρωσε) - διαδικασία αναμενόμη ως προϊόν ιλλουμινιστικής, αντικοινωνικής συνομωσίας - η μέθοδος που χρησιμοποίησε στην συγκρότηση τού οργάνου ήταν - κατά την γνώμη μου - αριστοτεχνική. Διότι εδράζετο τόσο επί φιλοσοφικής βάσεως (ως "διαλεκτικός υλισμός") όσο και επιστημολογικής / κοινονιολογικής βάσεως (ως "επιστημονικός σοσιαλισμός"). Μπορεί και τα δυο αυτά μπαστούνια τής μαρξιστικής θεωρίας να είναι σαθρά. Οι βράχοι όμως που επελέχθησαν να στηθούν αυτά, είναι στέρεοι. Κατά συνέπεια, ενώ το επερχόμενο θεωρητικό οικοδόμημα δεν μπορεί παρά να στηθεί νέο εκ θεμελίων, η επιλογή τού δομικού χώρου δεν μπορεί παρά να είναι ο γρανίτης.

   Τα περί επαναστατικού φορέως, που αναφέρει ο Θύμιος, είναι κατά την γνώμη μου παρωχημένα στερεότυπα. Αυτό δεν σημαίνει, ότι απορρίπτω γενικώς την αναγκαιότητα των οργανωμένων δομών, απολυτοποιώντας τον αυθορμητισμό. Όμως, τόσο το οργανωμένο, όσο και το αυτόνομο, χρειάζονται στην εποχή μας νέο προσδιορισμό. Ειδικά στην εποχή τού διαδικτύου, που τα λεγόμενα "μέσα κοινωνικής δικτυώσεως" χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον από τα νεοταξικά επιτελεία στην διαξαγωγή τών λεγόμενων "έγχρωμων επαναστάσεων", όπως το σεπτεμβριανό μπάχαλο τού Σόρος με εφαρμή την σχεδιασμένη από τα ίδια κυκλώματα δολοφονία τού Γρηγορόπουλου, μέσω εισαγμένων επαγγελματιών εκτελεστών, το ζήτημα τών οργανωτικών δομών συνιστά μια τελείως νέα προβληματική.
   Αυτό που χρειάζεται μια κοινωνία για να συγκροτηθεί και να λειτουργήσει δημιουργικά, δεν είναι η "πρωτοπορεία" κάποιας κοινωνικής τάξεως, ή μια κάθετα οργανωμένη μάζωξη σιδηράς πειθαρχίας στην βάση κάποιου συγκεντρωτισμού, αλλά μια ισχυρή πνευματική ηγεσία. Για μια τέτοιου είδους πνευματική ηγεσία το ομογάλακτο τών ιδεών συνιστά πνευματικό θάνατο. Ο τρόπος που μπορεί αυτή να επιδρά δεν μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με διοικητικού τύπου επιβολές, μηχανάκια τής πλειψηφίας, "δημοκρατικές διαδικασίες" συνεδριακών εμποροπανηγύρεων και τοιαύτα. Μια πνευματική ηγεσία δεν χρειάζεται να είναι καν ενιαία. Συντονισμένη καλείται να είναι μονον κάποια ιδιαίτερα βαρύνουσα πύκνωσή της, η οποία δέον να αποτελείται από πρόσωπα που έχουν ενδυθεί σημαντικά ιερατικά καθήκοντα σε προηγούμενες ενσαρκώσεις και έχουν συνεργασθεί σε παρελθόν γίγνεσθαι. Σε αυτή την περίπτωση δεν χρειάζονται μακροσκελείς προσυνεννοήσεις, εμπεριστατωμένες επιχειρηματολογίες και ενδελεχείς αναλύσεις. Ίσως να είναι περιττό και ένα αμοιβαίο κοίταγμα στα μάτια, δεδομένου ότι η σχέση αυτή είναι εκ προοιμίου οργανική και πριμοδοτείται από υπεράνθρωπο επιτελικό κέντρο.
   Οι μέχρι τώρα εξελίξεις θεωρώ, ότι επιτρέπουν να διαφαίνεται και ο επερχόμενος ηγέτης, καθώς και η αναπληρώτριά του, δεδομένου ότι οι ρόλοι διανέμονται ως ειναι φυσικόν μεταξύ τών φύλων. Ο ηγέτης δεν είναι αναγκαίον να είναι μέλος τής πυκνώσεως, αλλά, έχων το απαραίτητο δώρημα, λειτουργεί ως οργανικός παρακείμενος, εντεταλμένος με πρωταγωνιστικό ρόλο στα εξωτερικά γυρίσματα.
   "Το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη". Ήδη η ζωή έχει καθιερώσει τον Μεγάλο Παρεμβαίνονται. Αυτός βρίσκεται παντού και πουθενά. ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ. Ψυχή του η ψυχή τού Ελληνικού Λαού. 


5. Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΥΜΦΩΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

  Εκτιμώ ότι ο μεγάλος χαμένος τού προσυμφώνου για το Μακεδονικό πρόκειται να είναι ο Χρήστος Παπουτσής. Το μακέλεμα από την SEEBRIG επικαιροποιεί το μακέλεμα τών Αγανακτισμένων επί υπουργείας του στο "δημοσίας τάξεως(!)" από την EUROGENTFOR. Γνωρίζω, ότι θα προβάλlει αυτός το επιχείρημα ενώπιον τού εισαγγελέως, ότι άλλοι κινούσαν τα νήματα όπισθεν αυτού. Σε αυτήν την περίπτωση ισχύει όμως το "Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνσιν εκ τού ταμείου".


21 Απριλίου, 2018

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΥΣ ΤΗΣ ΠΤΗΣΕΩΣ 522 ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ HELIOS

"Μετά από λίγο καιρό δεν θα μιλάει κανείς πια γι' αυτά.
Είμαστε ένας λαός που ξεχνάει γρήγορα".

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης



Μετά από υπόδειξη τού αγαπητού κυρίου Διηνεκή καταργώ κατ' αρχήν την παρούσα ανάρτηση, διατηρώ όμως τα σχόλια, διότι δεν επιτρέπεται να καταργήσω σχόλια χωρίς την σύμφωνη γνώμη αυτών που τα έκαναν.
Ο λόγος τής κατάργησης ανάγεται στην διάθεση υπευθυνότητας, η οποία αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση στην διαδικασία χειρισμού πολύ σοβαρών θεμάτων, όπως η πτώση τού αεροπλάνου τής HELIOS.
Κάποια από τα βασικά συμπεράσματα που εξήγα σε αυτήν την ανάρτηση, φαίνεται να αντιφάασκουν σε κάποιους σχολιασμούς σε αναρτήσεις άλλων ιστολογίων εκείνης τής περιόδου, σε συνδυσμό με παραπομπή σε φωτογραφικό υλικό σε ένα από αυτά, που αρμόζει να ληφθούν σοβαρά υπ' όψει.
Ο λόγος τής κατάργησης τής ανάρτησης ανάγεται αποκλειστικά στην διάθεσή μου να δρώ με ακριβοδίκαια κριτήρια. Η κριτική που γίνεται στα σχόλια, ότι "εκτίθεμαι" δεν με απασχολεί, δεδομένου ότι τα ελατήρια τής γραφής μου δεν έχουν προσωπική αφετηρία. Έπαινοι ή ονειδισμός ένεκα όσων γράφω, με αφήνουν απαθή. Ουδέποτε επεζήτησα εύσχημα από πάσα δραστηριότητά μου, ή κατέφυγα σε αυτοεπαίνους. Τα γραφόμενα μου αφήνω να τα κρίνουν οι αναγνώστες, θέτοντας το πρόσωπό τού γράφοντος κατά μέρος. Αυτός είναι και ο λόγος που κάνω χρήση διαδικτυακής επωνυμίας, ώστε η έμφαση να αποδίδεται αποκλειστικά στα γραφόμενα και όχι στον γράφοντα. Η αποκάλυψη τής προσωπικής ταυτότητάς μου έγινε αποκλειστικά για λόγους ειλικρίνειας και διότι δεν έχω ανάγκη να επιδιώκω την όποια πλασματική επικάλυψη.
Όσα πράττω εμφορούνται από διάθεση ειλικρίνειας απέναντι στην αλήθεια. Άρα δεν διακρίνω κίνδυνο να εκτεθώ. Φυσικά μπορεί να κάνω κάποια λάθη. Όμως παραμένω πάντοτε ανοικτός και επιδιώκω την κριτική, γι αυτό είναι τα σχόλια τελείως ελεύθερα σε αυτήν την σελίδα, χωρίς να προηγείται έλεγχος.
Είμαι ανά πάσα στιγμή διατεθειμένος να παραδεχθώ λάθη και ατέλειες, όχι μόνον για λόγους στοιχειώδους αξιοπιστίας, αλλά διότι το τελευταίο που με ενδιαφέρει είναι το όποιο γόητρο. Εισερχόμεθα σε μάχιμο αρένα διαφωτήσεως και το αναμενόμενο είναι κόστος και φθορά. Μετά την προηγούμενη ανάρτησή μου χάκαραν και έκαψαν τον υπολογιστή μου. Δόξα τω Θεώ, έχω εδώ άλλους οκτώ ματρακάδες, όπως αυτός που έκαψαν, για να συνεχίσω.

Στα σχόλια έθεσα ένα ερώτημα στον αγαπητό κύριο Διηνεκή, το οποίο μέχρι στιγμής παραμένει αναπάντητο. Αυτό δεν σημαίνει, ότι η αντιρρητική του μπορεί να μην ισχύει. Αντιθέτως θέλω να εκφράσσω τις ευχαριστείες μου σε αυτόν, που κατά τις πολύ μικρές πρωινές ώρες, που άλλοι ησυχάζουν, αυτός παρέμεινε ενεργός, για να με διαφυλάξει και εμένα, αλλά πρωτίστως την διοχέτευση απόψεων, που μπορεί να μην ισχύουν, στην δημοσιότητα, ματαιώνοντας πιθανά ατοπήματα.

Φυσικά έχω κρατήσει αντίγραφο τής ανάρτησης και είμαι ανά πάσα στιγμή διατεθεικμένος να την παρουσιάσω εκ νέου στο σύνολό της ή μερικώς, όταν αυτό απαιτηθεί από την δεοντολογία τής όποιας καλώς νοούμενης κριτικής.

Φρονώ, ότι έχω υποχρέωση να εμμείνω στο παρόν θέμα στην σημερινή φάση με έμφαση, αλλά και σε άλλα από αυτά, που η επίσημη εκδοχή σχετικά και οι αντίστοιχες έρευνες θεωρούν "ατυχήματα".. Διακρίνω από την μέχρι τώρα διεξαγωγή τής έρευνάς μου, ότι υπάρχουν σχετικά με αυτό το θέμα αναπάντητα ερωτήματα ζωτικής σημασίας και εμμένω στην συνέχιση τών ερευνών μου. Σχετικά με την κριτική που έγινε, ότι δεν γνωρίζω επαρκώς το θέμα που χειρίστηκα, φρονώ ότι αυτό ισχύει για κάθε καλοθελητή, που αποτολμά να ερευνά γεγονότα, ενώ αυτά σκεπάζονται από πέπλο συνομωσίας. Η αναζήτηση συνιστά διακινδύνευση. Δεν παύει όμως ποτέ αυτή να διέπεται από ένα σημαντικό προτέρημα: Θέτει εκ νέου επί τάπητος στην δημόσια συνείδηση και τον δημόσιο διάλογο ζητήματα, που οι κύκλοι τού σκότους επιθυμούν να ξεχασθούν με κάθε τρόπο. Σύμφωνα με το ρητό: Όσοι μιλούν υπεύθυνα, θέτουν ή λύνουν πρόβλημα.

Εφόσον καταλήξω στο μέλλον σε συμπεράσματα άξια λόγου, τα οποία είναι συνεκτικά και εξαντλούν τις εκδοχές που έχουν καταγραφεί, θα επανέλθω στην κατάθεση τών απόψεων μου επί τού θέματος.

15 Απριλίου, 2018

ΣΜΙΛΕΥΟΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ: "ΓΕΝΟΙΤΟ ΤΟ ΝΟΜΕΝ ΕΣΤ ΟΜΕΝ"`

                                          Σύνθεση τού ΕργΔημΕργ

Δεν θα συνεχίσω να αποκαλώ το τοπίο ως τοπιο θανάτου, όπως έπραξα στην προηγούμενη ανάρτηση. Τα γεγονότα που ακολούθησαν υπογραμμίζουν με ζοφερό τρόπο αυτό το δεδομένο. Εξ' άλλου είμαι πεπεισμένος, ότι δεν υφίσταται διαφορά ουσίας μεταξύ θανάτου και ζωής. Αυτό που συνιστά θάνατο σε μια διάσταση, επιφέρει γέννηση σε κάποια άλλη. Πολλές φορές εκτιμούμε ότι ζούμε και ότι οικοδομούμε συνθήκες φρόνιμου και ευχάριστου βίου, ενώ είμαστε ουσιαστικιά νεκροί. Άλλοτε νομίζουμε ότι πεθαίνουμε σε δόσεις, ενώ το εκρέον αίμα από τις πληγές μας ζωοδοτεί τον αληθή βίο. Όπως ορθά διαπιστώνουν τα δερβίσια: "Εάν δεν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα ζήσης". Ο Κάρλος Καστανέντα στα βιβλία του υποστηρίζει δια στόματος μυούντος προς τον μυούμενο, ότι αυτός έχει μόνον ένα πραγματικό φίλο: Τον Θάνατο. Είναι αδύνατο να αποκτήσει κάποιος το χάρισμα τού σαμάνου, εάν προηγουμένως δεν πεθάνει. Στην αστρολογία ο Κρόνος συμβολίζει τον θάνατο, αποτελώντας όμως την γέφυρα προς την μετουσίωση. Η ορθόδοξη εικονογραφία παριστά τον Ιησού Χριστό την στιγμή που Αυτός παραδίδει την τελευταία πνοή του κατερχόμενος στον τάφο με ανεπανάληπτα σκληρή τρυφερότητα, αποδίδοντας σε αυτή την εικόνα διπλή ονομασία: "Η Άκρα Ταπείνωσις", αλλά ταυτοχρόνως και "Ο Βασιλεύς Της Δόξης". Αυτό είναι το αποκαλυπτόμενο Μυστήριο τού Αληθούς Βίου: Η Ζωή εν Τάφω.
    Δεν είναι μόνον τα θύματα τών εμπρησμών που απεβίωσαν με μακάβριο τρόπο προσφάτως. Μαζί με αυτά πεθάναμε και όλοι οι υπόλοιοποι, όσοι έτυχε να μην έχουμε πεθάνει ήδη. Διότι απωλέσαμε την στοιχειώδη αυταπάτη, ότι ζουμε σαν άνθρωποι σε κάποιο ανθρώπινο περιβάλλον. Στο κοτέτσι δεν υφίσταται ούτε ανθρωπιά, ούτε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, πέραν τών ορίων τής αυταπάτης και τού υπνωτισμού. Τα θύματα τών εμπρησμών αυτήν την φορά ανήκαν στην μεσαία τάξη. Εκείνη την κοινωνική ομάδα, που θεωρούσε, ότι πέραν τής όποιας σκληρότητος, η ζωή περιέχει αρκετές ευχάριστες στιγμές. "Μάς έκαψαν σαν τα ποντίκια" κατάγγειλε κάποια κυρία μεταξύ αυτών που κατάφεραν να γλιτώσουν, αποκαλύπτοντας τις εν τέλει ισχύουσες συντεταγμένες τού βίου μας.
   Μεταξύ τών ετών 1962 και 2005 παραθέριζα πολύ συχνά σε πρώην λυόμενο κτίσμα στο Ζούμπερι, ιδιοκτησίας τών γονέων μου, τού οποίου από το έτος 1991 τυγχάνω πρώην συγκληρονόμος. Το κτίσμα αυτό δέχθηκε επίθεση εμπρησμού και εκάη ολοσχερώς εν έτι 2005, όταν προήδρευα τής Ελληνικής Κοινότητος στο Βερολίνο για να κάμψουν το ηθικό μου. Κατά την διάρκεια τού εμπρησμού εκοιμόταν μέσα στο κτίσμα η θεία μου. Εάν δεν την ξύπναγε ο σκύλος της, μάλλον θα είχε καεί. Όταν μου ανακοινώθη ο εμπρησμός σε τηλεφωνική συνδιάλεξη απάντησα: "Αδιάφορο, προχωράμε στο επόμενο θέμα".
  Κάποιες φορές κατά τις προηγούμενες δεκαετίες εγκαταλείψαμε το κτίσμα εσπευσμένα προς την παραλία, βλέποντας την φωτιά να πλησιάζει. Ως εκ τούτου με το ζήτημα τών εμπρησμών στην εν λόγω περιοχή έχω ζυμωθεί. Συμμετέχοντας σε κάποια φάση στην εθελοντική πυρόσβεση στην κατάσβεση μεγάλης πυρκαϊάς στην Πεντέλη, διαπίστωσα από πρώτο χέρι, ότι οι εμπρησμοί γίνονται μέσω δορυφόρων, που εκπέμπουν ακτινοβολίες. Από τον Αύγουστο τού 2009 έχω προβεί σε αντίστοιχες καταγγελίες σε σελίδες μεγάλης επισκεψιμότητος στο διαδίκτυο, αλλά και σε αυτήν εδώ την σελίδα:

 http://bostopel.blogspot.com/2012/08/blog-post_1950.html

Ο συγκεκριμένος όμως τρόπος εμπρησμών που εφαρμόζεται, καθώς και ο τρόπος που έχουν κλιμακωθεί τα πρόσφατα γεγονότα - συμπεριλλαμβανομένων και αυτών που σχετίζονται με το προσύμφωνο ξεπουλήματος τής Μακεδονίας - με ωθούν σε αποτίμηση τών πρόσφατων εμπρησμών, θεωρώντας, ότι κάποια πολύ σημαντικά δεδομένα δεν έχουν οδηγήσει ακόμη στην εξαγωγή τών απαραίτητων συμπερασμάτων, βάζοντας κάποια πράγματα σε λογική σειρά.
Επί τού προκειμένου θα πρέπει να συνεκτιμηθεί, ότι και η αναμενόμενη αντίδραση τών καλοθελητών κατά κανόνα ενσωματώνεται στον σχεδιασμό τών δυνάμεων τής σατανολατρείας, με στόχο, αντί αυτή να τον αντιμάχεται, εν τέλει να συνεπικουρεί τις τακτικές και στρατηγικές τους στοχεύσεις. ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΝΑΛΩΜΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΑΠΑΝΘΡΑΚΩΣΕΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΝ ΔΙΕΞΟΔΟ ΔΙΑΦΥΓΗΣ.

Στη συνέχεια καταγράφω τα συμβάντα τής πρόσφατης περιόδου:

    1. Κατ' αρχάς το γενικότερο κλίμα έχει κορυφωθεί σε βάρος τής αξιοπιστίας τής κυβέρνησης ακόμη και από την πλειοψηφία τών οπαδών τους, οι οποίοι στην περίπτωση που δεν έχουν βισματωθεί στούς κρατικοδίαιτους μηχανισμούς εξαγοράς συνειδήσεων δέχονται και αυτοί μαζί με τούς υπολοίπους με εντεινόμενα βάναυσα τρόπο τις συνέπειες τών κυβερνητικών ρυθμίσεων. Εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι θρηνούν την ώρα και την στιγμή, που ψήφισαν το συριζανελικό έκτρωμα. Η διογκούμενη και εντεινόμενη δυσφορία και πλήρης απαξίωση όμως δεν αφορά μόνον τούς χώρους που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, αλλά επεκτείνεται πλέον σε όλο το δρον πολιτικό φάσμα τής χώρας, το οποίο θεωρείται από την μεγάλη πλειψηφία τού κοινωνικού σώματος, ότι συντίθεται από συνειδητούς πολιτικούς απαταιώνες. Στην Ελλάδα ανέκαθεν (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων σε φάσεις που το κύρος τής εκάστοτε συγκεκριμένης κυβερνητικής παράταξης είχε υποστεί ευαίσθητη φθορά) το σύστημα επέλεγε μια φρούδα "αξιωματική" αντιπολίτευση, η οποία διεξήγε τελείως χλιαρή "κριτική" στην κυβέρνηση, ώστε να επικουρεί το μπάχαλο και την ζημιά, που αυτή κλιμάκωνε. Ο λεγόμενος "κούλης" και η λεγομένη "φώφη" σήμερα μόνον ως σκοπίμως από το σύστημα προωθημένα πολιτικά ανέκδοτα μπορούν να εκληφθούν.

   2. Στο βαρύταταο αυτό κλίμα εντάσσεται ο καλπάζων εθνομηδενισμός και η καταρράκωση τών κοινωνικών και οικογενειακών σταθερών, τα οποία προώθησαν με έντονο τρόπο οι συριζανέλ και τα οποία επιχειρεί να ωραιοποιήσει με ελεεινό ένδυμα θεωρητικού προοδευτισμού ο σύριζα. Η Ελλάδα δεν είναι Σουηδία, αλλά μια χώρα τού νότου, όπου η συντηρητική νοοτροπία έχει επικρατήσει επί αιώνες, έστω και εάν η απότομη απασφάλιση τών ηθών οδήγησε στο αλαλούμ, που βιώνουμε σήμερα από τούς εγχώριους σαλταρισμένους. Εδώ θα πρέπει να τονισθεί, ότι οι συγκεκριμένες επιλογές υποθάλψεως τής εθνικής συνειδήσεως και τής κοινωνικής ευπρέπειας δεν επιλέχθησαν πρωτίστως από τούς φερόμενους ως αριστερούς, αλλά από τα συντηρητικά κατεστημένα τής δύσεως, ως επιλογές οι οποίες δήθεν αντιμάχοντο τον ρατσισμό και την καταπίεση μειωνοτήτων. Η αντίστοιχη απόφαση ελήφθη, ως η καταγγελτική διαφώτηση εδώ και δεκαετίες αποκαλύπτει, στο ιδρυτικό συνέδριο τής λέσχης μπίλντερμπεργκ εν έτει 1974, όπου οι λεγόμενοι "ρεφορμιστές" (κατ' επίφαση) επικράτησαν τών λεγόμενων "συντηρητικών" (επίσης κατ' επίφαση) σπέρνοντας τον σπόρο τής παγκοσμιοποίησης, που ακολούθησε, και τού σχεδιαζόμενου τρίτου παγκοσμίου πολέμου, τον οποίον οριοθετεί στην επιστολή του προς τον Mazzini ο πάπας τής σατανολτρείας Albert Pyke από τις αρχές της δεκαετίας τού 1870 (και το οποίον ματαίωσαν προσφάτως οι Ρώσοι αδελφοί μας). Αυτοί, οι οποίοι πέρσαν πρώτοι το μήνυμα τής καταρράκωσης, ήταν αδερφές σε πόστα δημάρχων μεγαλουπόλεων και υπουργών σε ισχυρές χώρες τής ευρωπαϊκής ένωσης. Για να μην αναφερθώ στην μονίμως εφαρμοζόμενη παιδεραστεία από πρωθυπουργούς, όπως ο Έντουαρντ Χηθ, συμπεριλαμβάνωμένων και πλείστων όσων μελών τού "ιερού" κογκλαβίου τού Βατικανού. Οι "άγιοι πατέρες" είχαν βάλει επικεφαλείς στην τράπεζα τού βατικανού Banca Ambrosiano τούς σατανολάτρες Ρομπέρτο Κάλβι και τον Σιντόνα, οι οποίοι διαχειρίζοντο τα χρήματα που κατέβαλαν οι πιστοί, με στόχο ένα πρώτο τραπέζι πίστας στα σκυλάδικα τού "παραδείσου", επενδύοντας στην πολεμική βιομηχανία ολέθρου και ισοπέδωσης χωρών.

   3. Η κυβέρνηση προχώρησε με προκλητικότατες τυμπανοκρουσίες στο προσύμφωνο  για το ξεπούλημα τού ονόματος τής Μακεδονίας και τής αντιστοίχου εθνικής ταυτότητος. Στην συγκεκριμένη φάση δεν υπήρχε η παραμικρή αναγκαιότητα ως προς τις επιχειρησιακές ανάγκες τού ΝΑΤΟ να λάβει χώρα η συγκεκριμένη ρύθμιση, εξαιρουμένου το λεγομένου "βαθέος κράτους" τών σατανολατρών, οι οποίοι κινούν τα νήματα πίσω από τις κυβερνήσεις τής γερμανίας και τής γαλλίας καθώς και πίσω από την συραζανέλ παντομίμα. Ποιο μπορεί να είναι το ουσιαστικό ώφελος για το ΝΑΤΟ από την ένταξη ενός κρατιδίου με πληθυσμό 400.000 νοματαίους, όπου το 40% αλβανικής καταγωγής αυτού τού εθνοτικού συνοθυλεύματος αμφισβητεί άμεσα την συνοχή τού εν λόγω κρατιδίου, στα πλαίσια τής επιβολής τής λεγόμενης μεγαλης(!!!) αλβανίας; Στο βαθμό που το προσύμφωνο αυτό άνοιξε τούς ασκούς τού Αιόλου με θύελλα διογκούμενων διαμαρτυριών σε όλη την Ελλαδική επικράτεια; Με συνέπεια την κατακόρυφη αύξηση τού αντιδυτικού μένους σε εκείνον ακριβώς τον χώρο, όπου σταθμεύουν τα σημαντικότερα όπλα μαζικής καταστροφής τού Νατοϊκού συγκροτήματος, που προσβλέπουν στην άσκηση επιβολής στην ανατολική Μεσόγειο, την πρόσω Ασία και την βόρειο Αφρική; Για ποιο λόγο να προχωρήσουν σε μια τόσο άστοχη ενέργεια οι ινστρούκτορες το ΝΑΤΟ, με μηδενικό σχεδόν ώφελος, ενώ έχουν σταθμίσει περισσότερο από σχολαστικά τις ευαισθησίες τού Ελλαδικού πληθυσμού επάνω στο θέμα κατά την διάρκεια που ξεπερνά τις τρεις δεκαετίες;
   Θα μπορούσε βεβαίως να υποθέσει κάποιος, ότι το προσύμφωνο επεβλήθη, επειδή πλέον εισερχόμεθα στην επιβολή τού σχεδίου "Φαιδώρα", το οποίο έχει καταγγελθεί σφόδρα και επανειλλημένα στο παρελθόν, στα πλαίσια τού πολύπλευρου προωθούμενου διαμελισμού τού Ελλαδικού κρατιδίου. Συμφώνως προς αυτό το σχέδιο, μετά την διεξαγωγή τής υποδαυλιζόμενης εξέγερσης τών αλβανόφωνων στα σκόπια, θα προωθηθούν περισσότερο από ένα εκατομμύριο σκοπιανοί στην περιοχή τής Μακεδονίας, με στόχο την αλλοίωση τής εθνοτικής της συνθέσεως, την ανκήρυξη της σε ανεξάρτητη περιοχή και την απόσχισή της από τρην Ελλάδα.
  Όμως ο κάθε νουνεχής άνθρωπος, που μπορεί να βάλει το μυαλό του να δουλέψει, μπαίνοντας δηλαδή στην θέση αυτών που διαμορφώνουν τούς ανάλογους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς και αναλογιζόμενος τις σκοπιμότητες που ακολουθούν και τις μεθόδους που εφαρμόζουν, δεν χρειάζεται να είναι φακίρης για να διαπιστώσει, ότι αυτές οι δουλειές δεν γίνονται χύνοντας λάδι στην φωτιά. Όταν μάλιστα έχουν να κάνουν με ένα λαό - που όπως απέδειξε η πρόσφατη ιστορία (πχ. η ηρωϊκή αντίσταση τών Ελλήνων ενάντια στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο, παρ' όλη την πλήρη άνωθεν προδοσία) - διέπεται από άκρατο ηρωϊσμό. Οι πρόσφατες λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στην προδοσία τού σκοπιανού προσυμφώνου, κατέδειξε, ότι ο Ελληνικός Λαός διαθέτει ακμαία και άκαμφτα ανακλαστικά. Το μακέλεμα από τα τουρκαλβανά τής SEEBRIG που οργάνωσαν οι σατανολάτρες με μοχλό τούς συριζανέλ, όχι μόνον δεν έκαμψε το λαϊκό φρόνημα, αλλά κορύφωσε το λαϊκο μένος. Η Μακεδονία είχε και στις αρχές τού περασμένου αιώνος πολυεθνική σύνθεση. Ο ηρωϊσμός όμως τών Μακεδονομάχων και τού Ελληνικού στρατού ανέτρεψε αυτά τα δεδομένα. Κατά συνέπεια ο κατατεμαχισμός μιας χώρας δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί δίνοντας γροθιά στο μαχαίρι, με διαδικασίες που αυξάνουν την αυτοσυνειδησία και την αγωνιστικότητα των θιγομένων. Τουναντιον απαιτείται μουλωχτή λαμογιά, με διάσπαση τού εθνικού κορμού, όπως αυτός προωθήθηκε στα πλαίσια τού ακρωτηριασμού τής Κύπρου.
   Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονισθεί μια πολύ βασική παράμετρος τών λαϊκών κινητοποιήσεων. Επικεφαλείς αυτού τού αγώνα, τέθηκαν δίπλα στα ατσάλινα παρεμβατικά στοιχεία τής βάσης οι ηρωϊκοί Έλληνες Καπιταλιστές. Αυτοί αποτελούν ΑΝΕΚΑΘΕΝ σημαντικό τμήμα τής μαχίμου κοινωνικής Πρωτοπορείας. Αυτοί ήταν που άδειασαν τις στέρνες που είχαν γεμάτες λίρες κατά την διάρκεια τής Εθνεγερσίας τού 1821, χρηματοδοτώντας τον αγώνα. Αυτοί ήταν που έγιναν με τις δωρεές τους Εθνικοί Ευεργέτες και όχι κάποιοι προλετάριοι τής παπαρήγα και τού κουτσούμπα. Έχω τονίσει εδώ και στο παρελθόν, ότι η πλέον συντηρητική (όχι όμως αντιδραστική) κοινωνική τάξη είναι η εργατική. Διότι για τον εργάτη η πολιτική διακινδύνευση συνεπάγεται τεράστιο διακύβευμα. Όσο λιγότερα έχει κάποιος για να επιβιώσει, τόσο μεγαλύτερο είναι το τίμημα, που καλείται αυτός να πληρώσει, όταν ξεκινήσουν οι κατραπακιές. Κατανοώ και δικαιολογώ τούς εργάτες ένεκα τού πολιτικού συντηρητισμού, που διακρίνει την πλειοφία τους. Όμως δεν είμαι μετά από 46 χρόνια ενεργούς συμμετοχής στο λαϊκό κίνημα τόσο αφελής, ώστε να προσβλέπω σε αυτούς. Ως πρώην μάχιμο στέλεχος τής άκρας αριστεράς οικοδόμησα στο παρελθόν ακατάλυτους συντροφικούς δεσμούς με αγωνιστές εργάτες, ενώπιον τών οποίων εξακολουθώ να υποκλείνομαι για το φρόνημα και την αυταπάρνηση που τούς διέκριναν. Όμως αυτοί ήσαν μια ισχνότατη μειοψηφία μέσα στην εργατική μάζα. Ταυτοχρόνως τις γραμμές πύκνωσαν φιλότιμοι Αστοί και Αστόπεδα, εξίσου φρόνιμοι και γενναίοι. Και σε καμία περίπτωση, δεν ισχύει η μαρξιστική μπαρούφα σχετικά με την επιλογή αυτών τών ανθρώπων να αντιστρατευτούν το ισχύον σύστημα, δήθεν "προδίδοντας την τάξη τους". Αυτοί τουναντίον εξυπηρέτησαν με τον καλύτερο τρόπο και τα ταξικά τους συμφέροντα, κατονοώντας, ότι το σύστημα τής σατανολατρείας στρέφεται ενάντια σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, με εξαίρεση τούς ξεπουλημένους στούς σατανολάτρες γραφειοκράτες, κομματόσκυλα, χαφιέδες, άνωθεν ταϊσμένους, κλέφτες, μαστρωπούς και τα κοινωνικά παράσιτα.
    Όπως κάθε κοινωνική τάξη έτσι και οι καπιταλιστές είναι ετερόκλητοι. Επ' αυτού κυριαρχούν δυο αντιδιαμετρικά αντίθετες και αντίρροπες διαθέσεις και πρακτικές, που ορίζουν ομοταξίες: Από την μια οι αεριτζήδες τής αρπακτής και τού εύκολου κέρδους. Με συμπεριφορά καιροσκόπων, που διακατέχονται από προχειρότητα, έκλυτη συμπεριφορά και επιδειξιομανία. Από την άλλοι οι συστηματικοί επενδυτές. Και αυτοί χωρίζονται σε δυο ομάδες: Από την μια οι μεγαλοκαρχαρίες κομπραδόροι - διεκπεραιωτές ξένων συμφερόντων. Αυτοί έχουν ως καθήκον την στροφή τής οικονομίας σε αναπαραγωγή διαδικασιών που διαιωνίζουν τήν ξένη εξάρτηση. Από την άλλη ευσυνείδητοι επενδυτές, επαγγελματίες που μοχθούν για το στήσιμο και την λειτουργεία υγειών παραγωγικών μονάδων. Ψωμοδοτούν με τον συνεπή επαγγελματισμό τους κόσμο και κοσμάκη. Αρκετοί από αυτούς διακρίνονται για τις φιλοεργατικές συνθήκες τών επιχειρήσεών τους και τις κοινωνικές τους ευαισθησίες. Σε κρίσιμες στιγμές γίνονται συχνά απλόχεροι δωρητές, παρέχοντας  απαραίτητους για την επιβίωση πόρους στην κοινωνία. Πρόκειται για την ευσυνείδητη και κοινωνικά χρήσιμη κεφαλαιοκρατία, που αποτελεί αναπόσπαστο και ζωτικό τμήμα τού Ελληνικού λαού.

   4. Ως να μην ήταν αρκετή η χιονοστιβάδα κοινωνικού μένους, που εισέπραξαν στην παντομίμα συριζανέλ μετά το προσύμφωνο στις Πρέσπες, προέβησαν ως κρετίνοι εκτός συναγωνισμού σε μια τελείως ανόητη και αψυχολόγητη ενέργεια, εντείνοντας το βάθος τής πολιτικής; χαράδρας, που είχαν ως τρόφιμοι τρελοκομείου μόλις ανοίξει. Ξεπερνώντας κάθε όριο ανικανότητας να επικοινωνούν με την πραγματικότητα, έθεσαν θέμα οριοθέτησης τών συνόρων με τρην Αλβανία, έτοιμοι να προβούν σε παραχωρήσεις εθνικού χώρου. Αντί να επιχειρήσουνν να συμμαζέψουν τα ασυμάζευτα τής πρωτόγνωρου μεγέθους κατακραυγής και εν μέσω διογκούμενων λαϊκών κινητοπιήσεων, στα οποία η συνθηματολογία που ακουγόταν, συχνά ξεπερνούσε τα όρια τών πολιτικών συνθημάτων, με προεκτάσεις σε προσωπικό υβρεολόγιο σε βάρος τού "πρωθυπουργού" και τού "δημάρχου" Θεσσαλονίκης, χαρακτήριζαν τούς εκατοντάδες χιλιάδες διαμαρτυρόμενους ως φασίστες. Έτσι, χύνοντας σε μια τελείως ακατανόητη για πολιτικό επιτελείο λάδι στην φωτιά, πριόνιζαν με βάναυσο τρόπο ακόμη περισσότερο το ήδη σαθροποιημένο κλαρί, πάνω στο οποίο καθόντουσαν. Ότι πλέον θεωρούνταν από την πλειοψηφία τής κοινωνίας εθνικά και κοινωνικά άκρως επικίνδυνοι και έτοιμοι να ξεπουλήσουν οτιδήποτε άνευ λόγου, τούς είχε καταστεί τελείως κατανοητό. Η δήλωση τού Τσίπρα στο εξωτερικό, με την οποία προέβαινε εμφανέστατα στην επείδηξη ξένης πλάτης, που νόμιζε ότι διέθετε, έχοντας πάρει προηγουμένως τις αντίστοιχες διαβεβαιώσεις, ότι "η κυβέρνηση είναι πολύ σκληρή για να πεθάνει", πέραν τής άκρας προκλητικότητος που την διέκρινε, έδειχνε ότι είχε κατανοήσει ότι βάδιζε πλέον επάνω σε πολύ λεπτό πάγο. Με αυτόν τον λεονταρισμό έδειχνε, ότι οι εντολοδότες του τού είχαν εμφυσίσει την φρούδα αντίληψη, ότι αυτός ήταν πρωταγονιστής σε γουέστερν, ενώ οι ίδιοι μεθόδευαν πλέον την κατακρυμνισή του, σαν μια θλιβερή φιγούρα σε κινούμενα σχέδια.

   5. Η επόμενη ενέργεια τού θιάσου τρελών, που υποδύεται την κυβέρνηση, ξεπέρασε κάθε ακαταλόγιστο, καθιστώντας πλέον ορατό, ότι η καρνταρόμπα όλων αυτών τών "στελεχών" περιέχει ένα μόνο ένδυμα, σε ποικίλες εκδοχές: Τον ζουρλομανδύα. Η απέλαση τών Ρώσων διπλωματών και ο κομπασμός τού Κοτζιά απέναντι στον γίγαντα Βλαδίμιρο Πούτιν, ότι η κυβέρνηση "δεν είναι κότες", ξεπέρασε πλέον κάθε όριο αστεϊσμού, κάθε θλιβερό τέχνασμα φθηνής σαπουνόπερας.  Είχε φθάσει πλέον η στιγμή, που οι θεατές ξεχύνονται στο ταμείο φωνάζοντας: "Τα λεφτά μας πίσω!". Ο θίασος πλέον τών επικίνδυνων τρελών, που υποδυόταν ότι είναι "κυβέρνηση" είχε απωλέσει πλέον και το γτελευταίο ψιχίο σοβαροφάνειας, στα πλαίασια τής πλέον χυδαίας σαπουνόπερας ως φαρσοδράμα, που ανέβασαν επί σκηνής οι ιμπρεσάριοι τής μεταπολίτευσης. Ήταν πλέον θέμα κάποιου σύντομου χρονικού διαστήματος, όχι για να πέσει η αυλαία, αλλά για να σωριαστεί κάτω ολόκληρη η σκηνή, με αυτούς που ήσαν πλέον από πολιτικής σκοπιάς πλήρως απαξιωμάνοι, τουτέστιν από πλευράς κυβερνητικής προοπτικής κλινικά νεκροί.
     Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΟ ΚΑΘΙΣΤΟΥΣΕ ΣΑΦΕΣ ΟΤΙ Ο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΕΙΧΕ ΠΛΕΟΝ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΣΕ ΧΑΣΑΠΟΤΑΒΕΡΝΑ.

  6. Το κλίμα μέσα στο οποίο εκδηλώθηκαν οι εμπρησμοί δεν ήταν μόνον ατμόσφαιρα πλήρους απαξίωσης τής παντομίμας συριζανέλ. Οι εντολοδότες τους τούς είχαν οδηγήσει ήδη σκοπίμως σε άκρως προκλητικές συμπεριφορές με στόχο την γιγάντωση τού μένους τής κοινωνίας εκτός τών ορίων τής πολιτικής αντιπαραθέσεως. Όταν η συθηματολογία σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας δεν επικεντρώνεται μόνο σε πολιτικά αιτήματα, αλλά επεκτείνεται σε φραστεκές επιθέσεις κατά πρόσωπο εναντίον "ιθυνόντων", όπου κυριρχεί το υβρεολόγιο, βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την εκδήλωση αυθόρμητης, ή "αυθόρμητης", εξάσκησης φυσικής βίας, όχι μόνον σε βάρος αυτών τών προσώπων, αλλά και τών συγγενών τους. Αυτήν την πραγματικότητα έχουν κατανοήσει σαφέστατα οι μελλοντικοί σφαλιαροεισπράκτορες, οι οποίοι αρνούνται πλέον να παρουσιαστούν στα τηλεπαράθυρα, με την ελπίδα, ότι οι ψιχάλες θα στραφούν προς κάποιους άλλους συνενόχους τους. Παραβλέπουν όμως μια λεπτομέρεια. Οι ψιχάλες δεν πέφτουν πάντοτε και αποκλειστικά με αυθόρμητο τρόπο. Οι πατεράδες  τής στρατηγικής "ORDO EX CHAOS" είχαν ανέκαθεν στην τακτική τους το ξαμόλυμα παρακρατικών ομάδων κρούσεως μεταμφιεσμένους σε ΄"αγανακτησμένους πολίτες". Η δολοφονία τού Γρηγόρη Λαμπράκη έδειξε, ότι άλλους έβαζαν να δολοφονούν (στην συγκεκριμένη περίπτωση καλυμμένους πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι υποδύοντο τού συντρόφους στο στενό περιβαλλον τού Λαμπράκη) και άλλους έσερναν στα δικαστήρια. Ενάντια σε αυτά τα δεδομένα εξακολοθυούν κάποιοι, οι οποίοι διαθέτουν μπόλικο λίπος στον αυχένα, να εμφανίζονται μπροστά στούς χαροκαμμένους και να τούς προκαλούν ασύστολα, εκτιμώντας, ότι το στρώμα λίπους μπορεί να απορροφίσει μεγάλη ενέργεια κρούσεων. Πρόκειται ακριβώς για την τζάμπα "λεβεντιά", που επιφέρουν τα διεγερτικά μέσα σε συνθήκες αυτοκτονικού ιδεασμού.
   Ένας που δέχθηκε τα προεόρτια τής βροχοπτώσεως, πριν εκδηλωθεί η επερχόμενη μπόρα, ήταν προσφάτως ο Κώστας Ζουράρης, όταν ετράπη εσπευσμένα εις φυγήν στην Θεσσαλονίκη, δεχόμενος επίθεση αγανακτισμένων. Ο άνθρωπος αυτός έχει καταργήσει κάθε όριο στον έλεγχο τής προκλητικότητος. Παρακολουθώντας κάποιες ομιλίες του στο διαδίκτυο, διαπιστώνω, ότι αυτός έχει υποστεί εγκεφαλική καθίζιση, μετά την προσαρμογή τεχνιτής οδοντοφυΐας. Οι οδοντογιατροί κάνουν συχνά ενέσεις με ισχυρά δηλητήρια δίπλα στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα κάποια κέντρα να υφίστανται βλάβες. Παλιά, τα γερόντια είμαστε μεν φαφούτηδες, τα μυαλά μας μέσα - έξω όμως λεοτουργούσαν, με εξαίρεση την επερχόμενη αρτηριοσκλήρωση. Τώρα πλέον κάποιοι γελάνε με το χαμόγελο τής επιτυχίας, επιδεικνύοντας συστοιχείες πορσελάνης, όταν όμως επιχειρούν να διαμορφώσουν μια φράση, κομπιάζουν και βραδυγλωσσούν, ως ο εγκέφαλός τους να ροκανίζει χαλίκια. Βεβαίως η χημική - μηχανιστική κατάπτωση τού νοητικού συστήματος εν τέλει ενισχύει στην προκειμένη περίπτωση προϋπάρχουσες στρεβλώσεις χαρακτήρος. Όμως, ο εν λόγω κύριος, αντί να βάζει το καμμένο μηχάνημα να ξερνάει πίσσα, θα ήταν φρονιμότερο να καταναλώνει τουλάχιστον πέντε φλυτζάνια σοκολάτας ημερησίως και να καταπίνει τα δισκία σπιρουλίνας και χλορέλας σωρηδόν, μήπως και καταφέρει να αποβάλλει τουλάχιστον μέρος τών δηλητηρίων.

   7. Όσο αφορά τούς εμπρησμούς καθ' εαυτούς και τούς πρωτόγνωρα ισχυρούς ανέμους, με τούς οποίους αυτοί διαδίδοντο, εκτιμώ, ότι όποιος δεν έχει κατανοήσει, ότι επί τού προκειμένου πρόκειται για την επιβολή επιθετικού σχεδίου σε βάρος ανυπεράσπιστων ανθρώπων, όπου το επιχειρησιακό του επιτελείο έδρασε μέσα σε αίθουσα διεξαγωγής ηλεκτρονικού πολέμου, εβρισκομένου ίσως σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων από τούς χώρους εκδηλώσεως τών εμπρησμών, είτε εθελοτυφλεί σκοπίμως, είτε στερείται πλήρως κρίσεως. Αυτά που καταγγέλω δημοσίως από το 2009, έφτασε η στιγμή να κατανοηθούν και από τούς πλέον δύσπιστους, εφόσον αυτοί διαθέτουν έστω μυαλό κουκούτσι. Ο τρόπος που χοροπήγαδαν επιλεκτικά οι φωτιές από εστία σε εστία και ο αφύσικος τρόπος διάδοσης τους αποκαλύπτουν στιγνούς εκτελεστές πίσω από οθόνες, που χειρίζονται τζοΰστικς.
   Τα περί "ασυμμέτρου" επιθέσεως συνιστούν ανοησίες. Όταν ο επιθέμενος βρίσκεται σε κάποια κρατικά στεγανά και αυτός που καλείται να τον αντιμετωπίσει είναι κάποιες άλλες κρατικές υπηρεσίες, τότε η όλη γεωμετρία τών συμβάντων δεν επιδέχεται συμμετρική ή μη απεικόνιση, δεδομένου ότι αμφότεροι βρίσκονται τοπολογικώς στην ίδια πλευρά. Δεν αποσκοπώ με αυτήν την διαπίστωση να μειώσω την τεράστια προσφορά τών πυροσβεστών και τών διασωστών, ενώπιον τών οποίων υποκλείνομαι. Όμως επί τού προκειμένω, ως θα καταδείξω εν συνεχεία, τίθεται ζήτημα τών μηχανισμών ως τέτοιων. Και επί τού προκειμένου δεν αναφέρομαι σε ολιγορίες, ανεπάρκειες, λάθη και τα συναφή. Αυτά υπάρχουν εκ προοιμίου στα πλαίσια ενός κρατικού μηχανισμού, η λειτουργία τού οποίου χαρακτηρίζεται από σκόπιμο υποβαβισμό εδώ και αιώνες. Δεν θα ήταν μόνον άσκοπη ανάλωση διαδικτυακής μελάνης, αλλά και απαράδεκτη κακοήθεια, να επιχειρήσει κάποιος από την καρέκλα τού υπολογιστού, να κρίνει ανθρώπους, οι οποίοι ως επαγγελματίες τυλίχθηκαν μέσα στις φλόγες και τούς καπνούς, για να διασώσουν συναθρώπους τους. Έναντι αυτών ισχύει πάσα ευγνωμοσύνη και πας σεβασμός. Ως αναφέρω στην ανάρτηση, στην οποία παραπέμπω εδώ, συνεργάστικα με επαγγελματίες πυροσβέστες στα πλαίσια τής εθελοντικής πυρόσβεσης στο παρελθόν και δεν θα προβώ ποτέ στην ύβρη να κρίνω ανθρώπους ή συναδέλφους τους, με τούς οποίους αντιμετωπίσαμε από κοινού την λαίλαπα κάποιων εμπρησμών. ΟΜΩΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΛΛΟΥ ΚΑΘΟΤΙ ΤΟ ΨΑΡΙ ΒΡΩΜΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.
    Κατά την κρίση μου, όταν κάποιοι προβαίνουν σε εμπρησμούς με όπλα ηλεκτρονικού πολέμου και ταυτόχρονο επηρεασμό τού καιρού  με όπλα διαμορφώσεώς τους, δεν υπάρχει διέξοδος, όσες αντιπυρινικές ζώνες να έχουν προνοηθεί, όσα συστήματα κατάσβεσης και εάν διατίθενται, όσοι δίοδοι διαφυγής και αν υφίστανται. Στην συγκεκριμένη περίπτωση χτύπαγαν με ακτίνες τούς ανθρώπους που εβρίσκοντο μέσα στην θάλασσα καθώς και το νερό, μετατρέποντας την παραλία σε ζέον καζάνι. Δεν αποσκοπώ να δικαιολογήσω ηθελημένες ανεπάρκειες. Το πρόβλημα όμως βρισκεται αλλού. ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ "ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ" ΦΡΟΝΤΙΣΑΝ ΝΑ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΟΥΝ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΜΠΡΗΣΜΩΝ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΩΣ ΟΙ ΠΑΡΑΤΙΘΕΜΕΝΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΙΣΕΙΣ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ. ΑΡΑ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΗΝ ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ.

http://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/702323_epikefalis-ton-ethelonton-dasopyrosvesis-ypirhe-terastios

"Σύμφωνα με τον κ. Σταθόπουλο, η Πυροσβεστική συνέστησε την εκκένωση της περιοχής, αλλά δεν εισακούστηκε".

http://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/702471_pyrosvestes-kata-kyvernisis-eipame-gia-ekkenosi-tis

Ο κ. Σταθόπουλος είπε πως υπάρχουν όλα τα στοιχεία ότι οι υπηρεσιακοί αξιωματικοί που ήταν παρόντες είχαν εισηγηθεί την εκκένωση. Πρόκειται για τους καλύτερους αξιωματικούς που έχει αυτή τη στιγμή στο Σώμα. Τους ξέρουμε, του εμπιστευόμαστε πλήρως», σχολίασε ο κ. Σταθόπουλος ερωτηθείς σχετικά.

http://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/702350_proedros-pyrosveston-toskas-kai-arhigos-pyrosvestikis-na

Δεν αποσκοπώ να επιρρίψω ευθύνη σε κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα. Αυτές μπορούν να αποδοθούν μόνον με εισαγγελική έρευνα, εφ' όσο αυτή διεξαχθεί με στόχο να εντοπίσει τούς ενόχους και όχι να δημιουργήσει εξιλαστήρια θύματα, με στόχο την συσκότιση και τον εφησυχασμό.

Εκτιμώ, ότι δυο είναι τα συμπεράσματα που προκύπτων αμέσως από τούς εμπρησμούς:

1. Αυτοί έλαβαν χώρα σκοπίμως. Οι δολοφονίες ανυπεράσπιστων πολιτών με φρικαλέα μέθοδο ήσαν ηθελημένες.
2. Υπήρξαν ΗΘΕΛΗΜΕΝΟΙ συνεργάτες διεξαγωγής τού σχεδίου μέσα στον κρατικό μηχανισμό. Δεν πρόκειται για λάθη αλλά για προμλέτη και σκοπιμότητα.

Τα ως άνω συμπεράσματα οδηγούν σε κάποιο τρίτο, γενικότερης σημασίας.


Συνεχίζεται...