06 Φεβρουαρίου, 2017

ΣΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΗΣ ΜAΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ - ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ




















"Βεβαίως, έτσι έχουν τα πράγματα, εφόσον έτσι επιθυμείτε."
Μολιέρος

Γουστάρω πλούσια κι ελεύθερη ζωή,
κάτω οι τεχνικοί τής εξουσίας
Διονύσης Σαββόπουλος


1. FLASH BACK ΣΤΑ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΙΚΑ ΤΕΡΤΙΠΙΑ

  Ένας ευγενής σχολιαστής έθεσε σε σχόλιο τής προηγουμένης αναρτήσεως το ζήτημα τής προεδρίας τού Ντόναλντ Τραμπ. Αντίπαλος ή αχθοφόρος τής νεοταξικής λαίλαπας; Το ερώτημα αυτό συνιστά ζήτημα ιδιαζούσης αιχμής οπό γεωπολιτικής σκοπιάς και απασχολεί με τον ένα ή άλλο τρόπο εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Τεράστιοι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί για την κινητοποίηση ανθρώπων και διασπορά εντυπώσεων έχουν τεθεί σε κίνηση σχετικώς. Οι κοινή γνώμη εμφανίζεται διασπασμένη σε δυο στρατόπεδα: Σε αυτό τών ένθερμων οπαδών τού ξασπρουλιάρη χωριστράκια και σε αυτό τών ξεσαλωμένων αντιπάλων του. Ακροδεξιά μόμολα, αυτοανακηρυγμένοι "εθνικιστές", πανκιά τού υποτιθέμενου αντινεοταξικού αγώνα, αλλά και πλείστοι όσοι άνθρωποι καλής θελήσεως που μπούχτισαν από το νεοταξικό βδέλυγμα, είτε σήκωσαν τα λάβαρα τού θριάμβου μετά την ανακοίνωση τών αποτελεσμάτων τών προεδρικών εκλογών, είτε απλώς αισθάνθηκαν την ποθητή ανακούφιση, βλέποντας τούς παιδόφιλους τού πρώην προσωπάρχη τού Λευκού Οίκου (ιδέ και "λευκή θεά") Τζων Ποντέστα να μαζεύουν τα αιματοβαμμένα μπογαλάκια τους από το οβάλ γραφείο και λοιπά πατσατζίδικα τής κρεατομηχανής. Από την άλλη, τα πανκιά τού υποτιθέμενου "μοντερνισμού" τής "αριστερής" μέγαιρας Κλίντον, εμάντσες, λεσβίες, κοκαϊνάκηδες "προοδευτικοί", "αντιρατσιστές" τζιχάντια και ουτσεκάδες τού θανατά διαρριγνύουν τα ιμάτιά τους, διότι ο νεοεκλεγείς αρτηριοσκληρωτικός τζάμπα γόης γεροντάκος θα πάει λέει ολόκληρη την οικουμένη προς τα πίσω, καταργώντας πάσα έννοια "ελευθερίας", την "ελευθερία" δηλαδή τού "pizza gate" με το να εκμαυλίζονται σεξουαλικά ανήλικα παιδιά, πριν αυτά καταλήξουν στον τελετουργικό πάγκο τού χασάπη, ή να ακρωτηριάζουν οι δήμιοι - εμίρηδες  τού ISIS, που οι μηχανισμοί τού "ελεύθερου κόσμου" οργάνωσαν και θέριεψαν, τα χεράκια μικρών παιδιών, όταν αυτά αρνούνται να πυροβολήσουν στο κεφάλι Σύριους αιχμαλώτους. ΤΟΣΟ ΟΜΩΣ ΟΙ ΕΝΘΕΡΜΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΣΑΛΩΜΕΝΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΒΑΣΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ: Ο Τραμπ υποτίθεται ότι είναι κάτι ριζικά διαφορετικό από την Κλίντον, η οποία αναδείχθηκε σε ειδεχθές νεοταξικό πιόνι, ότι θα τα αλλάξει όλα και ότι εν ολίγοις θα καταργήσει την "Νέα Τάξη Πραγμάτων", οδηγώντας την Αμερική σε εσωστρέφεια, με στόχο να την νοικοκυρέψει και να την ξανακάνει "μεγάλη". Ή κατά πώς διακήρυσσε η αξέχαστη διαφήμιση τής θανούσης "Πειραϊκής Πατραϊκής", η οποία έδωσε την θέση της σε μια χώρα που παράγει μόνον χρέος: "Ντύνει, στολίζει, νοικοκυρεύει".

  Παρακολουθώντας συστηματικά το γερμανικό διαδίκτυο, το οποίο διαθέτει αναμφιβόλως δυνατά κεφάλια, διότι ανέκαθεν κάποια αφρόκρεμα διανοητών στην Γερμανία είχε σοβαρή ροπή προς την θεωρία, οφείλω να ομολογήσω, ότι οι μηχανισμοί προπαγάνδας, οι οποίοι οργιάζουν πλέον εκατέρωθεν - με κοινό όμως στόχο αποπροσανατολισμού - κατάφεραν να παραπλανήσουν ακόμη και γερά τσακάλια τής αντιαρμαγεδωνικής διαφωτήσεως, όπως και τον ίδιο τον πατέρα της Wolfgang Eggert. Αυτός, που ιδιαίτερα εύστοχα μυρίστηκε προς τα πού οδηγείται η κατάσταση, προβαίνοντας εγκαίρως σε προειδοποιήσεις, ήταν ο Wolfgang Hörstel, επί δεκαετίες ανταποκριτής τού πρώτου προγράμματος τής γερμανικής τηλεοράσεως στις ΗΠΑ και σε πληθώρα χωρών τής Ασίας και τής Αφρικής. Ο Hörstel προβαίνει πλέον μονίμως σε υψηλής ποιότητος διαφώτιση, ως πρόεδρος τού περιθωριακού κόμματικού σχηματισμού Deutsche Mitte, τον οποίον ίδρυσαν γερμανοί μεγαλοβιομήχανοι. Για μια ακόμη ακόμη φορά αποδεικνύεται, ότι η πλέον επαναστατική κοινωνική τάξις είναι οι παραλήδες, εφόσον κατανοήσουν, ότι το μενού αποψίλωσης τής "νέας τάξης" συμπεριλαμβάνει και το δικό τους σβέρκο. Το ίδιο καταδεικνύεται και με αυτούς που προωθούν οργανωμένα την Λε Πεν στην Γαλλία. Όπως ορθώς διαπίστωσε ο Φρειδερίκος Έγκελς "Οι προλετάριοι δεν έχουν παρά να χάσουν μόνο τις αλυσίδες τους".  Όσο λιγότερα κατέχει κάποιος, τόσο λιγότερο έχει διάθεση να τα θέσει υπό διακινδύνευση και κατά την γνώμη μου ορθώς πράττει (τουτέστιν δεν πράτει τίποτε από πλευράς επαναστατικής ετοιμότητος, εκτός και εάν κάποιες συντεχνίες τον καλέσουν να κινητοποιηθεί σε ρεφορμιστική βάση για το λουκάνικο στην φασολάδα). Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο οι ναζιστές ξεκλήρησαν στην κυριολεξία τούς Γιούνκερς, δηληδή τούς Πρώσσους γαιοκτήμονες. Διότι είτε μάς αρέσει είτε όχι, οι πραγματικοί αριστοκράτες ήταν αυτοί, που έδειξαν ενάντια στον μελανοχίτωνα  μικροαστικό συρφετό, που έθεσαν τα μονοπώλια των KRUP και IG FARBEN καθώς και η WALL STREET σε φασιστικό παροξυσμό, πυγμή και τσίπα, καθώς το κομμουνιστικό κόμμα έθετε ως κύριο αντίπαλο κατά την διάρκεια τού μεσοπολέμου με την θεωρία τού "σοσιαλφασισμού" ως κύριο αντίπαλο την σοσιαλδημοκρατία. Οπότε, καλόν θα ήτο να πάνε οι άσχετοι "επαϊόντες", που αναφέρονται σε "βλαχομπαρόκ", να μελετήσουν τι προσέφερε το μπαρόκ στην αρχιτεκτονική, την μουσική και την φιλοσοφία.

  Αυτοί που κράτησαν ευφυέστερη στάση στο ζήτημα τού Τραμπ, ήσαν κάποιοι αμερικάνοι διανοητές, οι οποίοι είτε κράτησαν επιφυλακτική στάση, στην βάση τής αναμονής μέχρι να ξεδιπλωθούν επαρκώς οι επιλογές τής νέας διοικήσεως, είτε είπαν, όπως ο Noam Chomsky τα πράγματα με το όνομά τους. Συγχαρητήρια αξίζει να δοθούν και στον Χάρυ Μπελαφόντε. Τελικά οι κοινωνικοί ακτιβιστές είναι αυτοί που μπορούν να σκέφτονται, διότι διαθέτουν καρδιά και είναι εις θέσιν να διαχωρίζουν την ελευθερία από την ελευθεριότητα.

  Πώς μπορώ όμως να απαντήσω στο ερώτημα που έθεσε ο ευγενικός μου σχολιαστής, πριν ολοκληρώσω την αναφορά μου στον Ουμπέρτο Έκο και ιδιαίτερα αποτιμώντας αυτά που εξαίρει αυτός στο "Νεκροταφείο τής Πράγας"; Και με ποιο τρόπο μπορώ να αναφερθώ στο σχέδιο Β' τού Αρμαγεδώνος, αυτό που αποκαλώ "ΜΙΚΡΟ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ" για την εφαρμογή τού οποίου εξελέγη ο Τραμπ, πριν προχωρήσω στην περεταίρω ανάπτυξη τού θέματος "ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΙΣΜΟΣ ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ";

  Όμως δεν μπορώ να χαλάσω σε αυτόν τον ευγενικό φίλο το χατήρι. Με υποχρεώνει εκ τών πραγμάτων να ΄κάνω κάποιο γρήγορο φλας μπακ. Όμως αισθάνομαι υποχρεωμένος να ανταποκριθώ.
Όπως έχω κατ' επανάληψη τονίσει, θεωρώ μάταιο, να επιχειρεί κάποιος γεωπολιτικές αναλύσεις, χωρίς να διαθέτει ένα λειτουργικό πλήρες αναλυτικό όργανο, το οποίον να εδράζεται στην φιλοσοφία και δη στην οντολογία. Λόγω λοιπόν, ότι έχω επωμισθεί αυτοβούλως αυτό το καθήκον, όχι διότι διαθέτω ως μπετατζής τα απαραίτητα κότσια, αλλά διότι τέλος πάντων κάποιος πρέπει επί τέλους να αναλάβει το καθήκον αυτού τού εγχειρήματος, ώστε να μην επαναλαμβάνονται πλέον κατ' αποκλειστικότητα οι αδιέξοδες μεθοδολογίες τών Μαρξ και Πόππερ, προχωράω στο ζουμί. Μπορεί, όπως λέει η παροιμία: "Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει". Στην συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, αδυνατούμε να δούμε το βουνό που βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας. Και εάν περίμεναν οι αρχαίοι αστρονόμοι τον Γιούρι Γκαγκάριν, ο οποίος είδε πρώτος την γη από ψηλά, για να αποφανθούν, ότι η αυτή είναι σφαιροειδής, τότε θα είχαμε χάσει σημαντικά επεισόδεια.


2. ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΧΕΔΙΟ Α΄ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ Β΄. ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ

  Τα ακόλουθα σε αυτό το κεφάλαιο κατατίθενται με συνοπτικό τρόπο. Αυτό γίνεται στα πλαίασια τού ανακοινωνεθέντος φλας μπακ, χωρίς διάθεση εβιντιατσιαλισμού, καθότι υπάρχει στην διάθεση τού γράφοντος αρκετή περί αυτών δυνατότητα τεκμηρίωσης. Αυτή όμως απαιτεί χώρο και χρόνο, που ανήκει και θα αποδοθεί στα πλαίσια τής ανάπτυξης τών δύο θεμάτων (Έκο και Αρμαγεδωνισμός) που απασχόλησαν τις προηγούμενες αναρτήσεις.

  Το σημαντικότερο κείμενο που έχει κατατεθεί ιστορικώς στα πλαίσια τού Αρμαγεδωνισμού δεν μπορεί παρά να προέρχεται από τούς Αρμαγεδωνιστάς και δεν μπορεί να είναι άλλο παρά το μανιφέστο τους. Πρόκειται περί τής περιωνύμου επιστολής τού Albert Pike προς τον Mazzini. Αυτή θα αναλυθεί διεξοδικά στην αναφορά στο "Νεκροταφείο τής Πράγας". Συνοπτικώς πρόκειται για μια καταγραφή υπό μορφή επιστολής από τον επικεφαλής τού ελευθεροτεκτονισμού τών ΗΠΑ στρατηγού Albert Pike, η οποία απεστάλη κατά τα τέλη τού προπερασμένου αιώνος και στην οποία γίνεται αναφορά σε τρείς παγκοσμίους πολέμους, οι οποίοι συμφώνως προς τούς ισχυρισμούς στην επιστολή, πρόκειται μελλοντικώς να διεξαχθούν. Ο διεξαγωγή τού πρώτου και τού δευτέρου παγκοσμίου πολέμου έλαβε χώρα επακριβώς με τον τρόπο που αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή. Υπό αυτήν την έννοια εκτιμώ ότι, το εν λόγω κείμενο αποτελεί το σημαντικότερο κείμενο τού γενικού σχεδίου "master plan". Η σημασία του δεν στάθηκε καθοριστική μόνο για την συσπείρωση τών δυνάμεων τού σχεδίου στο παρελθόν, αλλά πυροδότησε - κατά τις εκτιμήσεις μου - και ΟΛΕΣ τις στρατηγικές επιλογές των δυνάμεων τού αντισχεδίου, όπως η εξόντωση τών πολιτικών αντιπάλων τής σταλινικής ομάδας το 1929, 1934 και 1938 καθώς και την βίαιη κολλεκτιβοποίηση στην Σοβιετική Ένωση κατά το έτος 1932 με αποτέλεσμα τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ουκρανία και όχι μόνο (το αντίστοιχο τίμημα πληρώνει η Αγία Ρωσία σήμερα). Το αυτό αφορά την ανάδειξη τού Ζντάνωφ ως διαδόχου τού Στάλιν, τον γάμο τού υιού τού πρώτου με την θυγατέρα τού δευτέρου Σβετλάνα Αλληλούγεβα, την ανάδειξη τών Αντρόπωφ, Γκορμπατσώφ και Γέλτσιν, αλλά και την "επώαση" τού Μεγάλου Σωτήρος τής ανθρωπότητος και ακραιφνούς Ελληνιστού Βλαδιμήρου Πούτιν. Το αυτό αφορά την ανάδειξη τής αντιαρμαγεδωνικής ομάδος στο Ιράν με επικεφαλής τον τεράστιο Ηγέτη Αχμεντινετζάτ, καθώς και την ανάδειξη όλων τών σημερινών Ιρανών ριζοσπαστώνεπιστημόνων, οι οποίοι επανακαθορίζουν τα επιστημονικά δεδομένα και  αποτελούν μετενσάρκωση ή και κλωνοποίηση αρχαίων Ελλήνων Σοφών. Από πλευράς θιασωτών τού σχεδίου η επιστολή πυροδότησε την κλωνοποίηση τού Μπαράκ Ομπάμα καθώς και την ανάδειξη τού στρατηγού Πετρέιους. Ο Ιούλιους Καίσαρ έδωσε την τελική μάχη  κατά την ολοκληρωτική στρατιωτική εκμηδένιση τών αντίπαλων δυνάμεων εναντίον τού Petreus στην βόρειο Αφρική.

  Η εν λόγω επιστολή αναφέρεται στην διεξαγωγή τού τρίτου παγκοσμίου πολέμου μεταξύ τού συνασπισμού τών χριστιανικών εθνών και τού Ισραήλ αναντίον τών ισλαμικών χωρών. Ως εκ τούτου καθίσταται κατανοητόν, ότι τα φλiναφήματα τών Samuel Hutington "Σύγκρουση τών Πολιτισμών" και τού αλητάμπουρα Francis Fukuyama "Το Τέλος της Ιστορίας" καθώς και το "State Building" αποτέλεσαν εξειδίκευση τής πλατφόρμας τού Pike.
  Στα ίδια πλαίσια εντάσσεται η ανάδειξη τής λεγομένης "Ισλαμικής Αδελφότητος" από τούς ναζιστάς και τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες τών Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν από τής ΗΠΑ και λοιπές δυνάμεις τής δύσεως, η δημιουργία τής Αλ Κάιντα, οι δύο εισβολές στο Ιράκ, η καταστροφή τής Λιβύης, η κατασκευή τού εκτρώματος Μπόκο Χαράμ,  καθώς και η κατασκευή και υπερδιόγκωση τού ισλαμοφασισμού.
  Ο μεγάλος Αρμαγεδών τού Ομπάμα προέβλεπε την μετατροπή όλης τής Μέσης Ανατολής, πρόσω και κεντρικής Ασίας, τού Καυκάσου και τής βορείας Αφρικής σε ζώνες ολοκληρωτικού χάους με την επικράτηση τών τζιχαντιστών. Εξαγωγή τού τζιχαντισμού μέσω τής επιβεβελημένης μετακινήσεως πληθυσμών - λαθρομεταναστεύσεως στην Ευρώπη με πλήρη επικράτηση τού μπάχαλου. Μετά την επικράτηση τού χάους στις περιοχές που προαναφέρθησαν, καθώς και τήν ολοκληρωτική επικράτηση τών τζιχαντιστών στην Τουρκία, στόχος τού μάστερ Πλάν ήταν η προώθηση τών τζιχαντιστικών ορδών στην νότιο Ρωσία. Ο υποτιθέμενος διαμελισμός τής Τουρκίας από το ΝΑΤΟ δεν επέβλεπε τελικώς στην κατασκευή κουρδικού κράτους, όπως η πλειοψηφία πιστεύει, αλλά στην ολοκληρωτική επικράτηση τού ISIS στην Τουρκία και στην απορρόφηση από αυτό όλων τών τουρκμενικών τζιχαντιστικών ομάδων. Αυτή ήταν τελικά η αιτία (σε συνδυασμό με την στρατιωτική αρρωγή τής Ρωσίας στην Συρία) που έσπρωξε την ομάδα Ερντογκάν στην σύμπραξη με τούς Ρώσους. Κάποια στιγμή κατανόησε ο δήθεν πονηρός, αλλά εν τέλει βλαξ μεμέτης, ότι τα τριάκοντα αργύρια που εισέπρατε ετησίως από τούς σαουδάραβες, δεν ήταν παρά καρφιά στο φέρετρό του.
  Η πρόκληση σχετικά ανώδινης στρατιωτικής παρουσίας τού ΝΑΤΟ στα δυτικά σύνορα τής Ρωσίας και η μεταφορά εκεί επιθετικών πυρηνικών όπλων ήταν αυτή, που υπολόγιζαν οι δυτικοί, ότι θα εξανάγκαζε τούς Ρώσους μέσα σε μια κατάσταση οικονομικού αποκλεισμού, εσωτερικής διαλύσεως και χάους από την σχεδιαζόμενη επίθεση τών νικηφόρων τζιχαντιστών, που θα μάζευαν την σάρα και την μάρα τών ανέργων από την υπεργεννητικότητα στις διαλυμένες οικονομίες τών ισλαμικών χωρών, να πατήσουν τα κουμπιά τών πυρηνικών, για την επιβολή τού Αρμαγεδώνος. Οπότε και τα πυρηνικά τού Ισραήλ θα έδιναν το έναυσμα ώστε να μετατραπεί το ίδιο με κέντρο την ομώνυμο περιοχή σε ένα νέο τεράστιο Άουσβιτς, συμπαρασύροντας στο μεκαλειό, όχι μόνον τις γειτωνικές χώρες. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΛΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΠΑΡΚΟΥΝ ΝΑ ΕΚΡΑΓΟΥΝ ΣΑΡΑΝΤΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΤΟΥ ΟΛΕΘΡΟΥ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ Ο ΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ. Η ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΪΑΣ ΜΕΙΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑΠΕΝΤΕ ΒΑΘΜΩΝ ΕΠΙ ΜΙΑ ΕΞΑΕΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ. Και άντε μετά από αυτό να επιβιώσει στον πλανήτη λέπι κατσαρίδας.

  Οι λεγάμενοι όμως σχεδίαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Παρόλο που οι δυτικές χώρες είχε αναπτύξει εκατοντάδες ινστιτούτα για την μελέτη τής Ρωσίας και τής Ρωσικής πολιτικής, με στόχο την ανάπτυξη υποθαλπτικής πρακτικής σε βάρος της, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΤΟΡΘΩΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ (ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΡΑΨΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ) ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ.
  Παρόλο που δαπάνησαν δισσεκατομμύρια στην έρευνα οπλικών συστημάτων με επικεφαλής μια χώρα με 600 δις πολεμικές δαπάνες ετησίως ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΑΠΑΝΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΤΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΥΝΑ ΤΗΣ.

  Αλλά οι Ρώσοι έχουν ψυχή, βαρβάτους μαθηματικούς και ένα ισχυρότατο ελληνογενή πηρύνα, που βρίσκεται πίσω από τον θρίαμβό τους. Μόνο ένας βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τούς Ρώσους και τούς Ιρανούς: ΟΙ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟΙ.

Να γιατί ο Βλαδίμηρος έφτυσε στην σούπα κάνοντας τον μεγάλο Αρμαγεδώνα αλιφή για κάλους.

Βγαίνει ο Τραμπ και διακηρύσσει: "Σε ένα μήνα θα έχω τελειώσει με τούς τζιχαντιστές".
Σιγά ρε μεγαλε, πώς έτσι; Μήπως ψήνεις καφέδες στο Κρεμλίνο, όταν συνεδριάζει το πολεμικό συμβούλιο;

  Δεν είναι όμως μόνον η αλιφή για κάλους, που χρησιμοποιεί για μπριγιαντίνη ο χωριστράκιας. Καθότι έχει μεγάλο πρόβλημα μέσα στην χώρα του: Ποιος κάθησε να ασχοληθεί με τον έντιμο αυτόν Άνδρα, που τού χρωστάει τεράστια ευγνωμοσύνη η ανθρωπότης, τον άγγλο στρατηγό Μάικελ Τζάκσον; Όταν είχαν κατέβει τα ρωσικά εαροπλάνα στην Πριστίνα πριν το τέλους τού πολέμου στην  Γιουγκοσλαβία, αποβιβάζοντας χιλιάδες Ρώσους κομμάντος ρώτησε τότε αυτός τον επικεφαλής τών δυνάμεων τού ΝΑΤΟ στην Ευρώπη στρατηγό των ΗΠΑ Γουέλσεϋ Κλαρκ τι να πράξει. "Χτύπα τους", διέταξε ο Κλαρκ. "Δεν είναι αυτό δυνατόν", απάντησε ο Τζάκσον. "Δεν μπορώ να ξεκινήσω τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Δεν έχεις δικαίωμα να μού δώσεις μια τέτοια διαταγή. Είμαι στρατηγός και δεν δέχομαι τέτοιες διαταγές".  "Χτύπα τους", ούρλιαζε ο Κλαρκ, "είσαι στρατηγός τριών αστέρων και είμαι στρατηγός τεσσάρων αστέρων, οπότε σε διατάσσω". "Αρνούμαι", απάντησε ο Τζάκσον. "Θα επικοινωνήσω σχετικά με την κυβέρρνησή μου".
  Η Αγγλική κυβέρνηση συμφώνησε με την πρόταση τού στρατηγού Τζάκσον, να μην γίνει επίθεση εναντίον τών Ρώσων. Η παρρησία και ο ανδρισμός του έσωσε την ανθρωπότητα, η οποία βρέθηκε στο χείλος του τρίτου παγκόσμιου. Σήμερα είναι και ο όδιος ο Γουέσλεϋ Κλαρκ θιασώτης τής αντιπολεμικής διαφωτίσεως. Διαβάστε το βιβλίο του "Don't Wait Till the Next War Comes".

  Αυτό το συμβάν περιέχει αυτά που τόσο εύστοχα ανέλυσε ο μακαρίτης Νίκος Πουλατζάς, ως ο καλύτερος σύγχρονος θεωρητικός τού κράτους, στα βιβλία του. Στο εξέχουσας σημασίας έργο του "Φασισμός και Δικτατορία", περιέγραψε ο έξοχος αυτός διανοητής το βασικό χαρακτηριστικό τών ολοκληρωτικών καθεστώτων. Πρόκειται για καθεστώτα εκτάκτου ανάγκης, άρα είναι βραχύβια.
(Για ποιον αντιχρηστάκη λοιπόν και για ποια επιβολή παγκόσμιας δικτατορίας μάς ομιλούν, όταν το διακύβευμα είναι ο Αρμαγεδών; Τι θα κάνει ο αντιχρηστάκης, όταν ήθελε καθήσει στον θρόνο τής σιών, θα μετράει τα μπεκερέλ στα εναπομείναντα μπάζα;)
  Όταν σκαρώνουν κάποιοι Αρμαγεδώνα τα παίζουν όλα για όλα. Σε αυτό το χαρτί ακουμπά το σύστημα τα πάντα. Τα ίδια τα εντόσθιά του. Και όταν μπαχαλοποιεί σύνολο το βιός του για να το κάψει, εάν δε τού κάτσει, τρέχει και δεν φτάνει. ΑΝΤΕ ΤΩΡΑ ΧΩΡΙΣΤΡΑΚΙΑ ΝΑ ΜΑΖΕΨΕΙΣ ΤΑ ΑΣΥΜΑΖΕΥΤΑ.
  Το πρώτο που ξεφεύγει είναι ο ίδιος ο στρατός, ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ.
  Αναρωτηθήκατε για ποιον λόγο έβαλε τον στρατηγό Φλυν σύμβουλο ασφαλείας; Μήπως ήταν αυτός που είχε ξεσηκωθεί ενάντια στην δημιουργία και στήριξη τών τζιχαντιστών; Τα έγραφε διεξοδικά ο Thierry Meyssan στο Voltairenet.org. Καλείται τώρα ο Φλυν να συμμαζέψει τα μπάζα τού Ομπάμα στο Πεντάγωνο. Παραβλέπουμε διστυχώς μια απλή αλήθεια: Μεταξύ αυτών που αποκαλούμε υποτιμιτικά "μπάτσους" και "καραβανάδες" συγκαταλλέγονται μερικού από τούς πλέον φιλότιμους συμπολίτες μας. Είναι η ψυχολογία αυτών τών μηχανισμών, που βοηθάει κάποιους από τα μέλη τους, που δεν απορροφόνται από τον χυλό τού εξανδραποδισμού που επιβάλλουν οι πολιτικοί και οι στοές σε αυτούς τούς μηχανισμούς, να αναπτύσουν αρχές, υπευθυνότητα και αυτοθυσία. Ο στρατός προσβλέπει κατ' όνομα στην άμυνα τής χώρας. Καλεί τα μέλη του να προσφέρουν την ζωή τους για την υπεράσπιση τής ζωής τών πολιτών, τής εθνικής κυριαρχίας και τών ιερών τού Έθνους. Η αστυνομία και τα σώματα ασφαλείας προσβλέπουν κατ' όνομα στην προάσπιση τής δημοσίας τάξεως και την προάσπιση τών πολιτών από το έγκλημα. Και αυτές, οι έστω μόνον κατ' όνομα αρχές, διαπλάθουν - είτε το αποδεχόμεθα, είτε όχι σε υποσυνείδητοι βάση τον χαρακτήρα κάποιων μελών τους, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Ο στρατηγός Νάσερ και ο συνταγματάρχης Καντάφι δεν βγήκαν από λέσχη προσκόπων, αλλά από στρατώνες. Και ο Ιωσήφ Στάλιν δεν βγήκε από γιάφκες, αλλά από τα χαφιέδικα καταγώγια τής τσαρικής αστυνομίας Οχράνας. Επισυνάψτε του όποια εγκληματική κτηνωδία επιθυμείτε. Όμως, εάν δεν υπήρχε ο Κόμπα, σήμερα όλοι θα σερνόμαστε με μια αλυσίδα στο πόδι, που θα έφερε μια σιδερένια μπάλα με τον αγκυλωτό σταυρό. Είστε εις θέσιν να κατανοήσετε, ότι στην ζωή δεν υπάρχει μόνον το άσπρο και το μαύρο, αλλά και το γκρίζο, μέσα στο οποίον χώνεται η επιβίωση; Εάν η μαμά μας και ο μπαμπά μας δεν ήταν εις θέσιν να κάνουν συμβιβασμούς μεταξύ τους, συχνά εξουσιαστικούς, καταπιεστικούς, συμφεροντολόγους, ή ακόμη και πρόστυχους, εμείς μάλλον δεν θα είχαμε γεννηθεί καν.
  Οκτώ είναι λοιπόν οι επαναστατικοί θεσμοί τής κοινωνίας κατά σειράν αξιολογήσεως:

1. Ο στρατός
2. Τα σώμαστα ασφαλείας
3. Ο αντισατανιστικός κλήρος
4. Οι επαναστάτες διανοούμενοι και ειλικρινείς φιλόσοφοι
5. Οι συνειδητοί μαθηματικοί και οι σαμάνοι
6. Οι λεφτάδες που κατανοούν το πραγματικό τους συμφέρον και δεν απορροφούνται στο βόρβορο τής χλιδής και τής αλαζονείας
7. Οι πονόψυχοι και ελεήμωνες ανθρωπισταί.

Αυτοί είναι που μεταλάσσουν τον κόσμο προς το καλύτερο.

   Ο Τραμπ έρχεται σε αυτήν την βάση να φορέσει το αντικλίντον σκάφανδρο, για να περισσώσει ότι μπορεί από τα μπάζα τού μεγάλου Αρμαγεδώνος, τα απολωλότα πρόβατα τού συστήματος, που έστρεψαν τις πλάτες στην βυθιζόμενη μαούνα, που ονόμάσθη "θωρηκτόν αναψυχής η νέα τάξις".
   Εξ άλλου το δηλώνει απερίφραστα ο άνθρωπος: Θα υποστηρίξει με κάθε μέσον το Ισραήλ και θα πατάξει απροσχημάτιστα το Ιράν. Τώρα που τα τζιχάντια ρούφηξε ο ρουμπινές τής ιστορίας, αυτό που τού απομένει είναι η ραβινική αρμαγεδωνική σέχτα Λούμπαβιτς (σε αυτήν θα αναφερθώ προσεχώς αναλυτικά) και οι αρμαγεδωνιστές μουλάδες τού Ιράν, που αναμένουν την καταστροφή τής συντέλειας για τον ερχομό τού Ιμάμη Μα Ντι. Τουτέστιν οι 350 πυρηνικές κεφαλές τού Ισραήλ και οι πνευματικοί απόγονοι τού Ζοροάστρη απέναντι. Όμως πίσω από τον μπερντέ τού πυρηνικού χειμώνα καραδοκεί ότι πιο επικύνδυνο υφίσταται. Η λερναία ύδρα. Ιδιαίτερα επικίνδυνη διότι είναι ελληνόφωνη με πείρα χιλιετιών.

  Ας ασχοληθούμε λοιοπόν και με ένα από τα πρόσφατα τερτίπια της:


3. ΣΤΟ ΕΞΩΦΥΛΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ DER SPIEGEL ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ ΜΑΥΡΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΟΥ ΦΟΡΕΣΑΝ ΤΗΝ ΡΟΜΠΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΔΡΟΥΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

  Στο εξώφυλο τού προσφάτου τεύχους τού περιοδικού DER SPIEGEL παρίσταται κατάφωρη προσπάθεια αντιστροφής - διαστροφής τής παραστάσεως τού Περσέως που κρατάει το κεφάλι τής μέδουσας με στόχο την νόθευση τού πεδίου πληροφορίας. Ποια είναι η μέδουσα γνωρίζουμε από την μυθολογία και δεν είναι άλλη από τις δυνάμεις τών κρόνειων ιερατείων, που εκπροσωπεί ο Τραμπ. Το όνομα Περσεύς παραπέμπει ηχητικώς κατ' ευθείαν στους Πέρσες.  Οι θέσεις των παρισταμένων προσώπων, όπως είναι σχεδόν σε όλες τις ιστορικές παραστάσεις, αντιστρέφονται στο εξώφυλο τού περιοδικού. Την θέση τού Περσέως καταλαμβάνει η μέδουσα και την θέση τής μέδουσας καταλαμβένει ο Περσεύς.  Με αυτόν τον τρόπον απεικονίζεται η μέδουσα υπό τήν μορφή τού Τραμπ να έχει αποκεφαλίσει τον Περσέα - δηλαδή τούς Πέρσες - και να κρατάει την κομμένη κεφαλή του.
  Συμπαθητική μαγεία δεν κάνουν μόνον οι πρωτόγονες φυλές κανιβάλων, αλλά και οι σύγχρονοι γραβατωμένοι κρατικοί τεχνικοί τής εξουσίας μαύροι μάγοι. Η "συμπαθητική" μαγεία δεν τελείται πλέον μόνον μέσα στην ζούγκλα, αλλά και στις ζούγκλες τών σύγχρονων πόλεων, όπου  έχει στιβαστεί και αμπαρωθεί η ανθρωπότητα. Οι πόλεις βρύθουν στην κυριολεξικά από τελετουργικά σύμβολα μαγείας.
  Το κόκκινο συμβολίζει το αίμα. Και το λευκό τον λεγόμενο "ήλιο τού μεσονυκτίου". Σε συνδυασμό τα δύο συμβολίζουν την ανθρωποθυσία σε υπόγειο σπήλαιο, όπου ξάφνου γίνεται "η νύχτα μέρα". Με την αιμοποσία εμφανίζονται και οι "θεοί", ένεκα διμεθύλτρυπταμίνης. Αυτό συμβολίζει ο κόκκινος σταυρός στον λευκό μανδύα τών ιπποτών τού ναού, το κόκκινο σαρίκι και ζωνάρι στα λευκά ενδύματα τών ασσασίνων, ο ερυθρός σταυρός σε λευκό φόντο τής σημαίας τής αγγλίας, το ρόδο σε σχήμα ανάποδης πεντάλφας τών ροδοσταύρων. Κατ' αντιστοιχία και η κόκκινη γραβάτα σε φόντο του λευκού υποκαμίσου τής προκειμένης παραστάσεως. Το μαύρο κοστούμι παραπέμπει σε μαύρο ιερατικό μανδύα, όπου αντί κουκούλας, το ξανθό μαλλί παρραπέμπει στο πάγιο ηλιακό σύμβολο. Η ανεστραμμένη μάχαιρα προς τα άνω παραπέμπει στο ελευθεροτεκτονικό τελετουργικό "νακέμ αδονάι" ήτοι "θα σκοτώσουμε τον θεό". Και στο κάτω μέρος: "America First". Τουτέστιν ο πρώτος που θα περάσει από μάχαιρα θα είναι η ίδια η Αμερική.
  Το εικονιζόμενο πρόσωπο δεν έχει αισθητήρια όργανα - οφθαλμούς και μύτη - πλην τού ανοικτού στόματος, όπου προβάλλουν τα δόντια. Δηλαδή διεύρυνση τών αισθήσεων μέσω κρεοφαγίας, άρα δυμεθύλτρυπταμίνης.
   Ένα εξώφυλο που υποτίθεται ότι αντιμάχεται τον Τραμπ, ενώ με προφανέστατο τελετουργικό μαύρης μαγείας προωθεί το πρόγραμμά του, το πρόγραμμα τού "μικρού" αρμαγεδώνος. Υπάρχει τελικά το λιγάκι εσφαγμένος, το μερικώς δολοφονημένος, ή το εν μέρει νεκρός; 
  Να πιστέψουμε, ότι πίσω από το έντυπο τού φιλοσιωνιστού Rudolf Augstein βρίσκονται άλλοι από αυτούς που βρίσκονται όπισθεν τού φιλοσιωνιστού Τραμπ; Να πιστέψουμε ότι όπισθεν τού νεοταξικού project Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκονται άλλοι από αυτούς που καθορίζουν τις τύχες τών ΗΠΑ; Αυτοί που σκηνοθετούν αυτό το γκροτέσκο παραμύθι, ωφείλουν μια εξήγηση. Για ποιες δυνάμεις πρόκειται εν τέλει, οι οποίες αντιμάχονται μεταξύ τους; Για ποιά συμφέροντα; Για ποιες αντιμαχόμενες ολιγαρχίες;

  Συνηθίζεται να λέγεται ότι "Στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις". Αυτή η πρακτική φαίνεται πλέον να εφαρμόζεται και σε άλλα ρεζιλίκια.

  Ο στόχος τού Τραμπ είναι να αποστασιοποιήσει την Ρωσία από το Ιράν, με στόχο την επιβολή τού μικρού Αρμαγεδώνος. Σε ένα πράγμα όμως ο Τραμπ έχει αναμφίβολη επιτυχία. Στην πλούσια κόμη. Καθότι ο πνυγμένος από τα μαλιά πιάνεται.

  Άξιζε να σκάσω στα γέλια με τούς σαλντιμπαγκισμούς και τα ρεζιλίκια, στα οποία έχουν περιπέσει. Δεν μπορώ όμως με τόσο πολύ αίμα αθώων που χύνεται. Μοναδική μου παρηγοριά η πλήρης βεβαιότητα, ότι ο Αρμαγεδών θα ματαιωθεί. Ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα ευτυχισμένο μέλλον, χωρίς πολέμους και ανθρωποφαγία.

Άντε να περάσει κι αυτός ο εφιάλτης.
Λίγο ακόμη να δούμε τις μυγδαλιές ν' ανθίζουν, την θάλασσα να κυμματίζει,
Λίγο ακόμη να ανεβούμε λίγο ψηλότερα, για να υποχωρήσει το σανίδωμα κάτω από την πίεση την μεγάλη τού ήλιου.

Σε επόμενη ανάρτηση με θέμα "Στα Πλοκάμια τής Μαγείας τών Πόλεων" θα γίνει αναφορά στούς ελληνοφώνους, οι οποίοι διαμορφώνουν πρωταγωνιστικώς τα σύμβολα μαγείας παγκοσμίως. Καθότι "ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον". Ή να βγάλω το συμπέρασμα, ότι αυτοί που κατέχουν τον μύθο τού Περσέως σε βαθμό, ώστε να μπορούν να τον αντιστρέφουν σε μαγική βάση, δεν είναι ελληνόφωνοι;

ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ, ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ ΠΕΤΑΞΕ. ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΜΠΑΛΚΑΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΞΕ - ΓΕΛΑΣΕ.

05 Φεβρουαρίου, 2017

ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΡΟΔΟ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΠΙΕΣΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ - ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΜΕΡΟΣ


       "...Δίχως το δικό μου δώρο είσαι στείρα και μουγγή.
        Στον ομφάλειό σου λώρο μια μαμή ακροβατεί...."
        Διονύσης Σαββόπουλος,
        στο "Βρώμικο Ψωμί"

   Συχνά ξεκινάω αναφορές σε θέματα, χωρίς να τίς ολοκληρώνω. Αυτή η πρακτική δέχθηκε στα σχόλια αρνητική κριτική. Κατανοώ την προσμονή κάποιων επισκεπτών τής σελίδας ως προς την ολοκλήρωση τών αναφορών. Όμως, όπως διευκρίνισα και παλαιότερα, η ανάπτυξη θέσεων και οπτικής συνιστούν για τον γράφοντα διαδικασία αυτοωριμάνσεως, με αποτέλεσμα αυτή να προσκρούει στα όρια του. Δεν τυγχάνω επαΐων, αλλά προβληματιζόμενος. Δεν επιδεικνύω απαυγάσματα τού όποιου προβληματισμού, αλλά υποδεικνύω περιοχές που αυτός αρμόζει να επεκτείνεται και να εμβαθύνεται. Και δεν επιχειρώ να προάγω σκέψεις, εάν δεν ζυμώσω προηγουμένως το προσωπικό μου δράμα με το κοινό μας πάθημα. Δεν αυτοανακηρύσσομαι σε ξεναγό τών αναγνωστών σε αχαρτογράφητες και μη περιοχές ζητουμένων, αλλά σε συνταξιδιώτη, που στρώνει εδώ την τράπεζα κάποιων προβληματισμών. Υπό αυτήν την έννοια, δεν είχα σκοπό να αναπτύξω περαιτέρω την τρίτη προηγούμενη ανάρτηση σχετικά με τον προσφάτως εκλιπόντα Ουμπέρτο Έκο, πριν ολοκληρώσω την αναφορά μου σε θέματα γεωπολιτικής. Γράφοντας πλέον σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα, μοιραία εντρίβω ο ίδιος επί μακρόν στα γραφθέντα. Επεξεργάζομαι νοητώς όσα παρατέθησαν και ερευνώ με όλη την ένταση που διαθέτω προς την κατεύθυνση τού θέματος που αναπτύσσω. Οι έρευνες και οι προβληματισμοί μου αναφορικά με την γεωπολιτική πρόκληση με οδήγησαν σε αναθεώρηση αυτής τής συγκεκριμένης επιλογής. Διότι κατακλείδα, που φώτισε το όρια στην οποία αυτή νοητώς είχε σκαλώσει, στάθηκε η μελέτη τού στερνού έργου τού Έκο υπό τον τίτλον "Το Νεκροταφείο της Πράγας". Λες και ο μέγας αυτός μπερμπάντης τής σημειολογίας σκόπευε να πάρει ρεβάνς μετά θάνατον έναντι στην ένδειξη μιας προσωρινής καταφρόνιας από την μεριά μου, να παρακάμψω την συνέχιση τής αναφοράς σε αυτόν.
  Πράγματι η συγγραφική φυσιογνωμία τού Έκο διέπεται από μια υποδόρια, αλλά ευφάνταστα λεπτεπίλεπτη ανατρεπτικότητα. Ως φύσει συνωμοσιολόγος- αλλά θέσει αντισυνωμοσιολόγος - δεν διστάζει να αξιοποιεί την ίδια στρατηγική με αυτούς που πραγματεύεται. Βαθύτατα υποχθόνιος γνωρίζει ότι επιτελεί σπορά ιδεών, που για να βλαστήσει, πρέπει να καλυφθεί από την μητέρα γη. Στα λατινικά ο όρος περσόνα σημαίνει μάσκα. Ο Ινδός φιλόσοφος Όσο είχε τονίσει, ότι οι άνθρωποι φοράμε στην κοινωνική εκφορά μας μάσκα, προβάλλοντας μια επιλεγμένη πρόσοψη. Ο σπόρος - ερέθισμα τής συγγραφικής Περσόναςτού Έκο αγκυλώνει, όσους αξιούν να πορεύονται ανυπόδητοι στα χωράφια τής αναζήτησης, ενστερνιζόμενοι την λαϊκή σοφία, που διατύπωσε ο Γιώργος Μουφλουζέλης στο άσμα "Πού 'σουν Μάγκα τον Χειμώνα": "Πού 'σουν μάγκα τον χειμώνα, πού την είχες την κρυψώνα; Ήμουνα στην γη βελόνι, που πατάς και σ' αγκυλώνει". Σπουδαία δουλειά το βελόνι. Αγκυλώνει χωρίς να τραυματίσει αυτόν που το αναζητεί. Αυτόν που υφαίνει το νήμα για να τού το περάσει, όταν ζυγώνει η ώρα τής συρραφής για την συνοχή νοός και καρδίας. "Άναβέτο κι έσβηνέ το, το κερί το σπαρματσέτο. Εγώ το ανάβω, εκείνο σβήνει το κερί το κακομοίρι". Διότι οι δρόμοι στον λαβύρινθο θα φωτιστούν στην ζούλα. Το νήμα εγχείρισε η Αριάδνη πάντοτε κρυμμένη στην στροφή, στην περιοχή που καραδοκεί ο Μινώταυρος. Γι' αυτό και το νόημα τού Έκο είναι συγκαλυμμένο.


 3. ΟΤΑΝ ΤΟ ΡΟΔΟ ΑΙΩΡΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΚΡΕΜΕΣ 


  Στο "Εκκερμές τού Φουκώ" ο 'Εκο έδωσε το συγκεκριμένο στίγμα, που επρόκειτο να σφραγίσει τις μυθοπλασίες τών μυθιστορημάτων του και στην συνέχεια: Μυστικές εταιρίες, τελούρια ρεύματα, συνάξεις με συνωμοτικό χαρακτήρα κάτω από την επιφάνεια τής γής, συνωμοσίες για την επιβολή κυριαρχίας παγκοσμίως μέσω τής εξυφάνσεως και επιβολής ενός γενικού σχεδίου από κυκλώματα, τα οποία δρούσαν με αυστηρή οργάνωση και σιδηρά ιεραρχία έξω από το φως τής δημοσιότητος. Τα μέλη τους ήσαν υποχρεωμένα στην απαράβατο υποχρέωση τιρήσεως πλήρους εχεμύθειας με φρικτούς όρκους, διαφύλαξη τεράστιας σημασίας μυστικών από αυτούς που κάποιοι θεωρούν "βέβηλους", ή όπως ο αγγλοσαξωνικώς όρος "profan" υποδηλώνει, από αυτούς που σκοπίμως κρατώνται αδαείς, προκολλημένοι στην προφανή επιφάνεια τών πραγμάτων. Η συγγραφική εκκίνηση στα ύδατα τής συνωμοσιολογίας από τον Έκο, επιχειρείται σε φάση πού αυτή βρίσκεται στα σπάργανα τής μυθιστορίας. Το μόνο βιβλίο, που εκδόθηκε με τέτοιου είδους περιεχόμενο λίγο πριν το "Εκκρεμές τού Φουκώ", καθιερώνοντας με αυτό βαθμηδόν μια πορεία σχεδόν εκδοτικής επικρατήσεως στο προσκήνειο τού αναγνωστικού κοινού αυτής τής θεματολογίας, ήταν το "Το Άγιο Γκραλ  και οι Κληρονόμοι του" τών Michael Baigent, Richard Leigh, Henry Lincoln. Η παράθεση σε αυτό το βιβλίο δεν γινόταν με μυθιστορηματικό τρόπο, αλλά υπό την μορφή πραγματείας. Τα όσα αυτό περιέγραφε όμως ανέτρεπαν μέ τόσο ριζοσπαστικό τρόπο τις πάγιες αντιλήψεις και μάλιστα στο ζήτημα τής ιστορικότητος τού Ιησού Χριστού και τής προελεύσεως τής χριστιανικής θρησκείας, που ο επιλεχθείς ρυθμός τής χρονικής εξιστορίσεως, τού πρόσδιδαν ουσιαστικά μυθιστορηματικό χαρακτήρα. Η έκδοση αυτού τού βιβλίου το 1984 έθεσε σε κίνηση την προσοχή ενός πλατύτερου κοινού προς αυτό που οι αμφισβητείες τής συνωμοσιολογίας χαρακτήρισαν στον εκδοτικό τομέα ως "κατασκευάσματα ψευδοιστορίας". Ένας από τούς συγγραφείς του, ο Νεοζηλανδός Henrz Lincoln είχε συγγράψει και άλλα βιβλία με αντίστοιχες αναφορές, χωρίς όμως αυτά να γνωρίσουν κάποια άξια λόγου διάδωση. Ενώ το βιβλίο σχετικά με το Γκραλ βρήκε απήχηση κυρίως σε κάποιο αναγνωστικό κοινό που ήταν ευαίσθητο για την προκείμενη θεματολογία, το "Εκκρεμές τού Φουκώ" ήταν εκείνο που όχι μόνο την καθιέρωσε σε ευρεία κλίμακα, αλλά την ανέδειξε στην πορεία ως την επικρατώσα θεματική στην μυθιστοριογραφία. Ο Εκο, με το κύρος ενός πνευματώδους, αλλά και καταξιωμένου πανεπιστημιακού, που είχε το χάρισμα να τέρπει με εύληπτο και διασκεδαστικό τρόπο τις αναγνωστικές προτιμήσεις, όχι μόνον τών βιβλιόφιλων, αλλά και τού μέσου ανθρώπου, έδωσε την τέλει ώθηση στην  πλήρη επικράτηση στην σύγχρονη αγορά βιβλίου συγγραφέων όπως ο Dan Brown και τα κάθε λογής περί Illuminati βιβλία.

  Θεωρώ, ότι δεν είναι δυνατόν να κριθούν οι στοχεύσεις όλων όσων ασχολήθηκαν με το συγκεκριμένο είδος μυθιστορίας πανομοιότυπες. Εννοείται, ότι ο υποφαινόμενος ως οπαδός τής συνωμοσιολογίας, αλλά και επίδοξος συνωμοσιολόγος ο ίδιος, αποδίδει κεντρική και ζωτική σημασία στην εν λόγω θεματική. Μέσα από αυτό το πρίσμα, κρίνω στοιχειώδες να μην ταυτιστούν οι στοχεύσεις του Έκο με αυτές τών Νταν Μπράουν και συναφών μυθαπλαστών, που πλημμύρισαν στην κυριολεξία τής προθήκες των βιβλιοπωλείων και τα ράφια τών βιβλιόφιλων με τα βιβλία τους. Είναι ηλίου φαεινότερον, ότι δίπλα στην διαφωτίζουσα συνωμοσιολογία, είναι για το Μάτριξ αυτονόητα αναγκαίο, να προωθείται και μια "συνωμοσιολογία", η οποία επιχειρεί να συσκοτίσει και να μεταθέσει στην ακίνδυνο για το σύστημα εξουσίας παραμυθώδη σφαίρα εκείνες τις διαδικασίες, που από αρχαιοτάτων χρόνων τα  λεγόμενα "μυστήρια" και οι ανελιπώς στην ιστορική πορεία οι δρώντες διάδοχοι και κληρονόμοι τους προωθούν.

  Τα ερωτήματα που προκύπτουν σχετικώς, είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση τής ανθρωπότητος. Και δεν μπορεί η αναφορά στο θέμα από τον γράφοντα να αποσκοπεί κυρίως σε φιλολγικού τύπου ενδιαφέροντα. Η ανάγνωση τών θεμάτων, που απασχολούν αυτήν την σελίδα κατά την περίοδο τής δεκαετούς λειτουργίας της, είναι υπεραρκετή, ώστε να προσδιορίζει τις στοχεύσεις τού γράφοντος. Άρα υπό τύπον επαναλήψεως παραθέτω κάποια από τα εν λόγω ερωτήματα, τα οποία σε σημαντικό βαθμό έχουν όχι μόνον ήδη τεθεί, αλλά και απαντηθεί εδώ, ενώ επίκειται και συμπλήρωσις στην τεκμηρίωση και εμβάθυνση αυτής τής προβληματικής:

- Υφίσταται γενικόν σχέδιον (Μaster Plan) για την επικράτηση σε παγκόσμιο επίπεδο αυτών που συμμετέχουν στα - και τελούν  τα λεγόμενα "μυστήρια"; Πώς σχετίζεται αυτό με το λεγόμενο "Μάτριξ";
- Που αποσκοπεί το μάστερ πλαν, στον βαθμό που αυτό πράγματι υφίσταται;
- Ποια η σχέση τού μάστερ πλαν με τον Αρμαγεδώνα;
- Υπάρχει συγκεκριμένο αντισχέδιο ανατροπής τού μάστερ πλαν; Ποιοί το εξεπόνησαν και ποιοι είναι αυτοί, που ευρίσκονται επικεφαλείς στην σημερινή φάση;
- Ποιος ο ρόλος τού Ελληνισμού στην εκπόνηση και προώθηση τού Αντισχεδίου, που προσβλέπει στην σωτηρία τής ανθρωπότητος;
και last but not least, με βάση το θέμα τής συγκεκριμένης αναρτήσεως:
- Πώς ενέχεται η παρέμβαση τού Ουμπέρτο Έκο στο όλο σύμπλεγμα;

Καθότι η στόχευσις τής δοτής "συνωμοσιολογίας" είναι προφανής και συμπυκνώνεται στην παλαιά, αλλά αποτελεσματική μέθοδο, που εφαρμόζει πάσα άξια λόγου συνωμοτική σύμπτυξις:

"ΕΦΟΣΟΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙΣ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΑΝΤΟ ΠΡΟΣΙΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΕΣΦΑΛΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ".

  Ο Έκο θα πληρώσει αυτούς που επιχειρεί να αποκαλύψει, αυτούς που ως συνωμόται είτε απορρίπτουν την συνωμοσιολογία, είτε πασχίζουν να την εγκλωβίσουν σε πλαίσια φαιδρότητος με ανόητα "πονήματα", με το πλέον ευφυές νόμισμα, διακηρύσσων: "Κύριοι, είμαι φανατικός αντίπαλος τής συνωμοσιολογίας" .

  Ο Έκο εκδίδοντας το "Εκκρεμές" το 1987 τέσσερα έτη μετά την δημοσίευση τού "Γκραλ", επιλέγοντας μια διαφορετική μυθοπλασία από αυτό, προβαίνει σε πολύ συγκεκριμένη αναφορά και στο κεντρικό ζήτημα που αναφέρεται το "Γκραλ", τουτέστιν στην Μαρία Μαγδαλινή, ως υποτιθεμένης συζύγου τού Ιησού Χριστού, ο οποίος κατά τα περιγραφόμενα στο βιβλίο επιζεί τής σταυρώσεως και ιδρύει στην Ευρώπη μια από τις βασικότερες βασιλικές δυναστείες. Αυτή η αναφορά τού Έκο δεν μπορεί να είναι τυχαία, ειδικά όταν γίνεται από ένα σημειολόγο ολκής. Ο Έκο με αυτήν την αναφορά δίνει συγκεκριμένο στίγμα, στην βάση "Μάγκες είμαι εδώ και σάς ακολουθώ κατά πόδας". Είναι προφανές, ότι οι στοχεύσεις τών Λίνκολν, Μπάικεντ και Ράλεϊ με την προβολή τής μυθοπλασίας τους αποσκοπούν σε κάτι περισσότερο από μια εμπορική εκδοτική επιτυχία, εκμεταλλευόμενοι τα όποια συναισθήματα να χυθεί φώς στην παγκόσμια συνωμοσία. Επιχειρούν η όλη προβληματική περί μυστικών εταιριών, ιπποτών τού ναού, ελευθεροτεκτόνων και τα τοιαύτα να συνδεθεί με τον κεντρικό πυρήνα τής επικρατώσας αντιλήψεως περί τού ιερού, που είναι το χριστιανικό δόγμα στις χώρες τής δύσεως. Μπορεί μεν να παραχαράσουν αυτό δόγμα, όλο όμως το χτικιό τής χθόνιας λατρείας τών "μυστηρίων", επισυνάπτεται εν τέλει με το βιβλίο τους σε αυτό. Η όλη μυθοπλασία καταδεικνύει, ότι αυτοί εμφορούνται σαφώς από την χθόνια λατρευτική αντίληψη τών αποκρυφιστών. "Γκράλης" στις σλαβικές διαλέκτους ονομάζεται ο βασιλεύς. Το δε δισκοπότηρο, ως σύμβολο τού Γκραλ, παραπέμπει στο κύπελο μέσα στο οποίο συγκεντρώθηκε το αίμα τού εσταυρωμένου Ιησού Χριστού, όταν οι λεγεωνάριοι ελόγχησαν την πλευρά του. Τα ζητήματα όμως ανθρωποθυσίας τού εκάστοτε βασιλέως και η τελετουργική πόσις τού αίματός του στα πλαίσια τής βλαστικής θρησκείας, που αποσκοπεί στην επιστροφή τού λεγόμενου "μάνα", ήτοι τής δυνάμεως γονιμοποιήσεως τής γης σε αυτήν, περιγράφονται ενδελεχώς σε πλείστα όσα συγγράματα εθνολογίας και θρησκειολογίας, όπως το περιώνυμο έργο "Ο Χρυσός Κλώνος" τού George Frazer. Κατά συνέπεια το γκραλ δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα τελετουργικό όργανο αιμοποσίας, δηλαδή ένα όργανο παρασκευής και καταναλώσεως διμεθύλτριπταμίνης, με στόχο να καταστούν ορατοί μέσω τών παραισθήσεων οι δαίμονες τών "μυστηρίων".  Είναι λογικό και επόμενο να επιμένουν στο εν λόγω βιβλίο τους οι συγγραφείς, ότι η συνωμοσιολογική αναφορά δεν συνιστά νοητό κατασκεύασμα, αλλά αποτελεί απτή πραγματικότητα. Τουναντίον ο Έκο θα παρουσιάσει τούς "συνωμότες" ως πρόσωπα χωρίς ιστορική συνέχεια, τα οποία κατά τύχην ανακαλύπτουν κάποια παλαιά μυστικά, τα οποία ως παράφρονες και ψυχικώς διεστραμμένοι επιχειρούν να εκμεταλλευθούν στα πλαίσια μιας κριμιναλιστικού τύπου συνωμοσίας προς ίδιον ώφελος. Θα νόμιζε αρχικώς κάποιος, ότι στόχος τού  Έκο ήταν με την συγγραφή αυτού τού βιβλίου να γελοιποιήσει και να εξουθενώσει πάσα έννοια συνωμοσιολογίας. Όμως η αξία τέτοιου είδους συγγραμμάτων δεν έγγειται στην εκάστοτε μυθοπλασία, αλλά στα συγκεκριμένα ιστορικά στοιχεία, τα οποία μετά από πολύπονη έρευνα συστηματοποιούνται και παρατίθενται στα πλαίσια ενός τέτοιου είδους βιβλίου. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι έπαινοι τών κριτικών, που αποδώθησαν σε αυτό το βιβλίο, δεν εστιάζοντο στην όποια δραματουργική μυθοπλασία του, αλλά στην επεξεργασία και συστηματοποίηση λίαν σημαντικών ιστορικών δεδομένων. Ο Έκο σαρκάζοντας, ότι επιδιώκει να γίνει ο νεκροθάφτης τής συνωμοσιολογίας, ήλθε με αυτό το βιβλίο να οργανώσει τον πρώτο του συνωμοσιολογικό οδοδείκτη, προς ένα ευρύ αναγνωστικό κοινό, που αγνοούσε αυτήν την προβληματική. Άργησαν πολύ κάποι θιγόμενοι να κατανοήσουν πού πάει το πράγμα. Αυτό φάνηκε με χαρακτηριστικό τρόπο, στην κριτική πού έκανε αρκετά χρονιάκια μετά ο αχιραβίνος τής Ρώμης στο "Νεκροταφείο τής Πράγας": "Μπορεί μεν αυτό το βιβλίο να αντιμάχεται την συνωμοσιολογία, υπάρχουν όμως χιλιάδες αφελείς, που θα μπορούσαν να περεξηγήσουν όσα αναφέρονται σε αυτό".

Συνεχίζεται...

14 Οκτωβρίου, 2016

ΑΡΜΑΓΕΔΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΚΑΡΠΑΘΙΩΝ - ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΜΕΡΟΣ



3. Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΜΑΓΕΔΟΝΙΣΜΟΥ

  Πρεσβεύω ότι τέσσερα είναι τα βασικά δεδομένα, τα οποία αποτελούν τήν βάση τού Αρμαγεδονισμού. Αυτά αφορούν ένα τελείως διαφορετικό βάθος ζυμώσεων από τις εξελίξεις που καθίστανται ορατές στην επιφάνεια τών πραγμάτων. Ο καθείς γνωρίζει πλέον την σήμερον ημέρα, μετά τούς τόνους μελάνης, η οποία έχει δαπανηθεί τόσον επί τών οθονών όσον και επί χάρτου, ότι το σύνολον αυτών που αποτελούν την παγκόσμιο εξουσιαστική ελίτ, ασχέτως τού συγκεκριμένου κλάδου εξουσίας που αυτοί μετέχουν, ανήκουν σε αποκρυφιστικά, μυητικά τάγματα. Γι αυτούς άπαντες οι μη μυημένοι θεωρούνται συμφώνως προς την ορολογία που χρώνται "βέβηλοι" και  συμφώνως προς τον αγγλοσαξονικό όρο "profan". Αυτό το δεδομένο συνιστά απτή πραγματικότητα, την οποία υποχρεούται να λάβει από λογικής σκοπιάς εις έκαστος υπ' όψει, ασχέτως τού κατά πόσο αποδέχεται την λεγόμενη "συνωμοτική θεώρηση τής ιστορίας", ή την απορρίπτει ως ευφάνταστα σενάρια συνωμοσιολογίας. Όπως ακριβώς την ύπαρξη τού Θείου αμφισβητούν πλείστοι όσοι, ενώ την ύπαρξη τών θρησκειών ουδείς εχέφρων αμφισβητεί. Η αναφορά τών μυημένων τής εξουσιαστικής ελίτ σε "βεβήλους", οι οποίοι αντιλαμβάνονται μόνον το κατ' αυτούς "προφανές", καταδεικνύει, ότι οι ουσιαστικές ζυμώσεις επί τών οποίων εδράζεται το παγκόσμιο εξουσιαστικό σύστημα, βρίσκονται πέραν τού προφανούς. Αφορούν δηλαδή μια πολύ βαθύτερη βάση δεδομένων, από τα φαινόμενα, τα οποία εκδηλώνονται στην επιφάνεια τών εξελίξεων και τα οποία καθίστανται το δίχως άλλο αντιληπτά, ασχέτως τού τρόπου, με τον οποίον επιχειρεί ο καθείς να εντρίψει σε αυτά, να τα αναλύσει, να τα καταστήσει ερμεινεύσιμα και να εξάγει μέσω νοητικών διαδικασιών και επαγωγών συμπεράσματα και εκτιμήσεις περί τών επικειμένων προσεχώς εξελίξεων.
  Η προσπάθεια τοιουτοτρόπως να δοθεί ερμηνεία τών γεωπολιτικών εξελίξεων και να προαχθούν προβλέψεις σχετικά με τις μελλοντικές εξελίξεις παραμένουν ατελέσφορες και οδηγούν ως επί το πλείστον σε εσφαλμένα συμπεράσματα, όσον αυτοί που επιχειρούν αυτό το έργο παραμένουν στην εξωτερική επιφάνεια τών ζυμώσεων, περιορίζονται δηλαδή στην περιοχή τού προφανούς. Αναμφιβόλως υπάρχει και δρα στα πλαίσια τού διαδικτύου ένα αριθμός φιλόπονων και φιλότιμων αναλυτών τών γεωπολιτικών εξελίξεων, οι οποίοι μοχθούν, έχοντας συνήθως αμιγώς ευγενείς διαθέσεις, στην κατεύθυνση τής διαφωτίσεως τού κοινού. Πλην όμως, πέραν τών όποιων προσόντων αυτοί διαθέτουν, τα οποία συχνά είναι λίαν αξιόλογα και τής όποιας διάθεσης για συστηματική και ενδελεχή επεξεργασία τών δεδομένων, στα οποία αυτοί ένεκα τών υποκειμενικών τους προϋποθέσεων έχουν πρόσβαση, στερούνται ενός συνεκτικού αναλυτικού οργάνου. Την έλλειψη αυτή υποκαθιστούν με τις γενικότερες εμπειρίες τους και τις ικανότητες κρίσεως που διαθέτουν. Αυτά όμως κατ' ουδένα τρόπον δύνανται να υποκαταστήσουν ένα αυστηρώς δομημένο αναλυτικό όργανο. Αυτό δεν μπορεί παρά να οικοδομηθεί μόνον με συνειδητό τρόπο μετά από πολυετή προσπάθεια, η οποία δεν είναι δυνατόν να έχει αποκλειστικώς θεωρητικό και αφηρημένο χαρακτήρα. Ο μεγαλύτερος δάσκαλος τού ανθρώπου είναι η ίδια ζωή, υπό την έννοια ότι τα παθήματα είναι αυτά, που οφείλουν να καταστούν μαθήματα. Όχι όμως με τρόπο αταξινόμητο και μέσω αυτοματισμών. Εάν μια συγκεκριμένη στόχευσις δεν τεθεί ως συνειδητό πρόθεμα με τελείως συγκεκριμένο τρόπο και δεν καταβληθεί με επιμονή και υπομονή συστηματικώς η αντίστοιχος προσπάθεια,  είναι αδύνατον να προκύψει οτιδήποτε σοβαρό και άξιο λόγου από παρθενογένεση. Άπαντες όσοι καταπιάνονται συστηματικώς με κάτι, είναι βαθύτατα πεπεισμένοι ότι διαθέτουν επαρκές κριτήριο. Χωρίς να προτίθεμαι να αμφισβητήσω το εχέφρον στοιχείο στις προσπάθειές τους, εμμένω στην εκτίμησή μου, ότι χωρίς ξεκάθαρο αναλυτικό όργανο, πάσα προσπάθεια ερμηνείας τών ζητημάτων αιχμής, τα οποία αφορούν την επιβίωση τής ανθρωπότητος, δεν μπορεί να καρποφορήσει με δημιουργικό τρόπο και οδηγεί σε μη πρόσφορους ατραπούς. Όπως έχω αναλύσει διεξοδικά σε παρελθούσες αναρτήσεις ένα αναλυτικό όργανο δεν μπορεί παρά να εδράζεται στην φιλοσοφία και δη στην οντολογία.

  Σε παρελθούσες αναλύσεις έχω προβεί επίσης σε αρκετά διεξοδικές και με συγκεκριμένη επιχειρηματολογία αναφορές, για ποιους λόγους θεωρώ, ότι η μαρξιστικές θεωρήσεις είναι λανθασμένες, πέραν τών εωσφορικών κυκλωμάτων, τα οποία συνέλαβαν αυτήν την στόχευση και δημιούργησαν το μαρξιστικό κίνημα. Στην συνέχεια έχω προβεί σε σύντομο μεν, πλην όμως τεκμηριωμένη μνεία τών βασικών ζυμώσεων στην Σοβιετική Ένωση από την εποχή τού πραξικοπήματος τού Οκτωμβρίου 1917 μέχρι και τής εποχής Γκορμπατσώφ, διαχωρίζοντας από τον ιλλουμινισμό το σταλινικό φανόμενο, το οποίο αποτελεί δημιούργημα τής τσαρικής αστυνομίας Οχράνα. Ουδέποτε κύκλοι τής δεξιάς, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, προέβησαν σε σοβαρές προσπάθειες αναιρέσεως τής μαρξιστικής ιδεολογίας, πέρα από τις χαμερπείς αντικομμουνιστικές κορώνες, λόγω ότι όπισθεν τής δεξιάς κινούν τα νήματα τα ίδια κυκλώματα τού ιλλουμινισμού, τα οποία άνδρωσαν το μαρξιστικό κίνημα. Πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων, όπως η περίπτωσις τού Γεωργίου Γιωργαλά, ο οποίος έχει προβεί σε αξιολογότατη και πολύ εμπεριστατωμένη αντιρρητική ενάντια στον μαρξισμό, ακριβώς επειδή προέρχεται από το βαθύ κομμουνιστικό κίνημα και διαθέτει τόσο τις γνώσεις, τις προσωπικές εμπειρίες, όσο και την αξιοπιστία να το πράξει, τα επιχειρήματα που ανέπτυξαν οι δεξιοί αναλυτές ενάντια στον μαρξισμό στάθηκε έντονα ρηχός, εγκλωβισμένος σε προπαγανδιστικά ευφυολογήματα και εμποτισμένος από εμφυλιοπολεμική εμπάθεια. Κατ' αυτόν τον τρόπο αποτελεί κοινή διαπίστωση τόσο τών δεξιών όσο και τών αριστερών αναλυτών, ότι ενώ η αριστερά ηττήθηκε στρατιωτικά στην Ελλάδα, κατάφερε αυτή να επικρατήσει στον ιδεολογικό τομέα. Δυστυχώς, όσο κι αν αποποιούνται την αριστερά οι διάφοροι αναλυτές, ειδικά μετά την ξεδιάντροπη πρόσφατη αριστεροφανή αλητο- τερατογένεση τού λεγόμενου "σύριζα", η βάση τής σκέψης τού συνόλου τών αναλυτών, ασχέτως τού όποιου πολιτικού προσανατολισμού τους, διέπεται αμειγώς από την μαρξιστική μέθοδο τού λεγόμενου "διαλεκτικού υλισμού". Οι αντίστοιχες προσεγγίσεις είναι σχεδόν πάντοτε βαθύτατα ορθολογιστικές με την μηχανιστική έννοια, αντιπαραθέτοντας μονίμως με τελείως επιφανειακό τρόπο υποκείμενα μεταξύ τους, τα οποία ανάγονται μεν στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι, αφορούν όμως τις ζυμώσεις στην επιφάνεια (στην προφανή περιοχή) τών ζυμώσεων. Οι αναλύσεις προσανατολίζονται σε διάφορα δίπολα, είτε αυτά αφορούν τις πολυεθνικές εταιρίες, είτε το τραπεζικό κατεστημένο, την μονοκουλτούρα των μέσων μαζικής προπαγάνδας, τούς διεφθαρμένους πολιτικούς, τούς ανθελληνικούς θεσμούς τής ΕΕ., τα πρακτορεία τών ΜΚΟ, τούς πληρωμένους κοντυλοφόρους τού εθνομηδενισμού, τους πράκτορες τού τζιχαντισμού σε αντιδιαστολή με την αφηρημένη έννοια κάποιου λαού (ή ενάντια στούς μικρομεσαίους, που έλεγε και ο αείμνηστος τζάμπα φασίστας Ανδρέας Παπανδρέου). Και όλα αυτά διανθισμένα με κορώνες ενάντια στην "νέα τάξη", ώστε να φαίνονται οι συγγράφοντες και "ψαγμένοι". Όλα αυτά τα οποία σύσσωμοι οι κάθε είδους αναλυτές καταγγέλλουν είναι οπωσδήποτε υπαρκτές λαίλαπες. Όμως παρ' όλα αυτά το σύνολο τών προσεγγίσεών περιορίζεται σε εκφάνσεις τών συμφορών που ταλανίζουν την κοινωνία, που εκδηλώνονται αποκλειστικά στην επιφάνεια τών πραγμάτων. ΚΑΘΟΤΙ ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΕΛΛΟΧΕΥΟΥΝ ΣΕ ΑΛΛΟ ΒΑΘΟΣ.
  Μπορεί μεν όλη αυτή η προσπάθεια μιας καλώς νοουμένης κατά τα άλλα διαφωτίσεως να επιφέρει κάποια εγρήγορση στο θυμικό ενός στην κυριολεξία ποδοπατημένου κοινωνικού σώματος, δυστυχώς όμως - πλην ελαχίστων εξαιρέσεων - αδυνατεί να αποκαλύψει σε βάθος τις αιτίες, να επεξεργαστεί ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα για την αντιμετώπισή τους και να συσπειρώσει το δυναμικό τού Έθνους στην προοπτική δημιουργίας διεξόδων. Το βασικότερο πρόβλημα είναι, ότι η δόμηση λανθασμένης πληροφορίας δεν επενεργεί μόνον αποπροσανατολισμό. Αυτή δομεί μια ψευδή συνείδηση. Και η συνείδηση είναι αυτή που προάγει την πραγματικότητα.
  Είναι αδύνατον να δοθούν εύστοχες ερμηνείες τών συμβάντων, όσο στην βάση τών αναλύσεων κυριαρχεί η μαρξιστική αντίληψη, ότι βάση τού όλου οικοδομήματος είναι η οικονομία και συνεπώς το εν τέλει κίνητρο τής εξουσίας είναι "εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο", ειδικότερα ως αρχή, που εφαρμόζεται στις διεθνείς σχέσεις στα πλαίσια τού παγκοσμίου καταμερισμού τής εργασίας. Ακόμη και οι ακραιφνώς δεξιοί αναλυτές διέπονται από λενινιστικού τύπου δόγματα, τού τύπου, ότι οι πόλεμοι διεξάγονται από τούς ισχυρούς με στόχο την αναδιανομή τών αγορών και τών περιοχών που διαθέτουν πρώτες ύλες. Ή, ότι η βάση τού μηχανισμού τών κρίσεων συνίσταται ένεκα τών αδηφάγων και παρασιτικών πρακτικών που εφαρμόζουν οι πολυεθνικές εταιρίες (τα κατά Λένιν "μονοπώλια"). Η χειρότερη και πλέον επικίνδυνος τάσις, η οποία έχει ολοσχερώς επικρατήσει είναι ότι "η κρίση γεννάει τον πόλεμο". Τέτοιου είδους απλοϊκά σχήματα δεν μπορούν παρά να καταλήγουν στο ολέθριο συμπέρασμα, ότι η διεξαγωγή τού Αρμαγεδόνος είναι αναπόφευγος και ότι για την ανθρωπότητα δεν υφίσταται η παραμικρή ελπίδα να ματαιώσει το ολοκαύτωμα, το οποίον την απειλεί. Βεβαίως ο υπερβολικότατος οικονομικός ανταγωνισμός μεταξύ τών ισχυρών είναι προφανέστατος. Όμως εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα: Ότι αυτός είναι προφανέστατος, τουτέστιν συνιστά έκφανση στην επιφάνεια τού γίγνεσθαι και αφορά την εξώτατη πλευρά τών πραγμάτων. Στην Ελλάδα σύμπασα η πολιτική σκέψις και πρακτική έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου αποκαθήλωση τής λογικής. Ενώ οι "αριστεροί" εφαρμόζουν την πλέον φιλελεύθερη πολιτική τής Σχολής τού Σικάγο, καταστρέφοντας τα εναπομείναντα ψυχία εθνικής οικονομίας και εφαρμόζοντας τις πλέον βάναυσες μεθόδους καταστολής τού λαού, οι "δεξιοί", παρόλη την "αντικομουνιστική" εμπάθεια που εκδηλώνουν, εμφορούνται ασυνειδήτως πλην ολοκληρωτικώς από την ιδεολογία τού μαρξισμού - λενινισμού, ως Δονκιχώτες, οι οποίοι πασχίζουν να διεμβολίσουν ανεωγμένες θύρες, τουλάχιστον από την περίοδο που οι χώρες τού λεγόμενου σοσιαλιστικού μπλογκ επέλεξαν αυτοβούλως την υιοθέτηση τής ελεύθερης αγοράς και την καθιέρωση τού κοινοβουλευτισμού, ενώ η "αριστερά" στην Ελλάδα μετετράπη στο πλέον ειδεχθές καθεστωτικό δεκανίκι. Στην Ελάδα επικρατεί η τραγέλαφος, όπου μπορεί πλέον να γίνεται κυριολεκτικώς αναφορά σε φασισταριά τής αριστεράς και κομμούνια τής δεξιάς.

   Εφόσον αποσκοπούμε να ασχοληθούμε στο απαραίτητο βάθος με τα βασικά δεδομένα, τα οποία αποτελούν τήν πάγια βάση τού Αρμαγεδονισμού - πέραν τών όποιων συγκεκριμένων εξελίξεων στην σφαίρα τής γεωπολιτικής κατ' αρχήν - οφείλουμε να εστιάσουμε την προσοχή μας στα κάτωθι τέσσερα σημεία:

α) Η ανθρωπότητα βρίσκεται εγκλωβισμένη μέσα σε ένα κοτέτσι, το λεγόμενο Μάτριξ, ως τροφή τών σεσαπισμένων μη οντοτήτων.
β) Την πραγματικότητα δημιουργεί οι συνείδηση, οθώντας την πιθανή δυνατότητα να εκδηλωθεί με συγκεκριμένο τρόπο. Αυτή η διαδικασία προϋποθέτει την λειτουργία - συνειδητή ή μη - τής επιφύσεως.
γ) Οι σεσαπισμένοι δεν διαθέτουν επίφυση, γι αυτό επιχειρούν να αλλοτριώσουν την επίφυση τών ανθρώπων - δεσμωτών. Η προφητείες δεν προέρχονται από το φημί - λέγω, αλλά από το φυτεύω. Πρόκειται δηλαδή περί προφητειών, με στόχο την ιδιοποίηση τής επιφύσεως τών ανθρώπων με στόχο την στρεβλή φόρτιση τών πεδίων πληροφορίας.
δ) Ο ανθρώπινος πολιτισμός ανά διαστήματα περισσότερων χιλιάδων ετών καταστρέφεται μέσω τής  διεξαγωγής Αρμαγεδόνων, ώστε να μην μπορέσουν να εξελιχθούν οι κότες και να αμφισβητήσουν το κοτέτσι. Η κότα ανακυκλώνεται, ώστε να παραμείνει κότα.

Σχετικά με το σημείο α) έχει κυκλοφορίσει αρκετά έντονα στο διαδίκτυο το κάτωθι αποκαλυπτικό χωρίο από το βιβλίο τού Κάρλος Καστανιέντα "Η Ενεργός Πλευρά Τού Απείρου":

...Τι είναι αυτό, δον Χουάν, ρώτησα. Βλέπω παντού γύρω μου σκιές, σκιές που ξεγλιστρούν.

Α, είναι το σύμπαν στην ολότητά του, απάντησε. Ασύγκριτο, μη γραμμικό, πέρα από το βασίλειο της σύνταξης. Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού ήταν οι πρώτοι που διέκριναν αυτές τις φευγαλέες σκιές, κι έτσι παρακολούθησαν τις κινήσεις τους. Τις είδαν όπως τις βλέπεις κι εσύ, και τις είδαν επίσης σαν ενέργεια που ρέει στο σύμπαν. Και ανακάλυψαν κάτι υπερβατικό.

Σώπασε και με κοίταξε. Οι παύσεις του ήταν πολύ καίριες. Σώπαινε πάντα όταν εγώ ένιωθα να κρέμομαι από μια κλωστή. Τι ανακάλυψαν δον Χουάν; τον ρώτησα.

Ανακάλυψαν πως έχουμε έναν ισόβιο σύντροφο, απάντησε με όση σαφήνεια μπορούσε. Ενα αρπακτικό, που ανέβηκε από τα βάθη του κόσμου και πήρε τον έλεγχο της ζωής μας. Τα ανθρώπινα όντα είναι αιχμάλωτοί του. Τούτο το αρπακτικό, που είναι πολλοί άρπαγες μαζί, είναι κύριος και αφέντης μας. Μας έκανε υπάκουους, αβοήθητους. Όταν πάμε να διαμαρτυρηθούμε, καταπνίγει τις διαμαρτυρίες μας. Κι όταν θελήσουμε να δράσουμε ανεξάρτητα, απαιτεί να μη δράσουμε καθόλου.

...Το γυροφέρνω τόση ώρα για να σου πω ότι κάτι μας κρατά αιχμαλώτους. Κι είμαστε όντως αιχμάλωτοι, δεσμώτες! Αυτό ήταν ένα ενεργειακό γεγονός για τους σαμάνους του Μεξικού.

Και γιατί μας κυρίευσε αυτό το αρπακτικό με τον τρόπο που μου περιγράφεις δον Χουάν; τον ρώτησα. Κάποια λογική εξήγηση πρέπει να υπάρχει.

Υπάρχει μια εξήγηση, μου αποκρίθηκε τότε σοβαρά. Και είναι η απλούστερη εξήγηση στον κόσμο. Αυτές οι οντότητες μας κυρίευσαν επειδή είμαστε η τροφή τους και μας απομυζούν ανελέητα γιατί είμαστε τα μέσα συντήρησής τους. Κι όπως εμείς εκτρέφουμε κοτόπουλα σε ορνιθοτροφεία, έτσι και τα αρπακτικά εκτρέφουν εμάς σε ανθρωποτροφεία. Ετσι έχουν πάντα άφθονο φαγητό.

Οχι, όχι, όχι, άκουσα τον εαυτό μου να κραυγάζει. Είναι παράλογο δον Χουάν. Είναι τερατώδες αυτό που λες. Απλώς δεν μπορεί να 'ναι αλήθεια, για τους μάγους τους κοινούς ανθρώπους ή οποιονδήποτε άλλο!

Γιατί όχι; έκανε ήρεμα ο δον Χουάν. Γιατί όχι; επειδή σε εξοργίζει;
Ναι, με εξοργίζει! απάντησα αμέσως. Αυτοί οι ισχυρισμοί είναι τερατώδεις!

Καλά, μου είπε, όμως δεν τα άκουσες όλα ακόμη. Περίμενε λίγο, να δεις πως θα νιώσεις. Θα σε βομβαρδίσω. Θα κάνω δηλαδή στο μυαλό σου τρομακτικές επιθέσεις, ασύλληπτες εφόδους. Και μη θαρρείς πως μπορείς να σηκωθείς και να φύγεις, γιατί είσαι εγκλωβισμένος. Οχι γιατί σε κρατάω εγώ αιχμάλωτο, αλλά επειδή υπάρχει κάτι μέσα σου που θα σε εμποδίσει να φύγεις, ενώ ένα άλλο κομμάτι σου θα γίνει αληθινά έξω φρενών. Γι αυτό, θωράκισε τον εαυτό σου.

Κάνω έκκληση στο αναλυτικό σου μυαλό, είπε ο δον Χουάν. Σκέψου για μια στιγμή και πες μου: Πως εξηγείς την αντίφαση ανάμεσα στη νοημοσύνη του ανθρώπου που μηχανεύεται, οργανώνει και κατασκευάζει και την ηλιθιότητα των συστημάων των πεποιθήσεων και δοξασιών του ή την ηλιθιότητα της αντιφατικής συμπεριφοράς του; Οι μάγοι πιστεύουν ότι τα αρπακτικά μας έχουν δώσει τα συστήματα πεποιθήσεων που ασπαζόμαστε, τις ιδέες μας για το καλό και το κακό, τα κοινωνικά μας ήθη. Τα αρπακτικά είναι που δημιούργησαν τις ελπίδες τις προσδοκίες μας, το όραμα της επιτυχίας, τον εφιάλτη της αποτυχίας. Αυτά τα αρπακτικά μας έδωσαν την πλεονεξία, την απληστία και τη δειλία μας. Είναι τα αρπακτικά αυτά που μας κάνουν αυτάρεσκους, κοινότοπους και εγωπαθείς.

Μα πως μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά, δον Χουάν; τον ρώτησα, ενώ τα λόγια του μ' είχαν θυμώσει ακόμη περισσότερο. Τι κάνουν δηλαδή; Τα ψιθυρίζουν στ' αυτί μας όλα αυτά όταν κοιμόμαστε;

Οχι δεν το κάνουν έτσι. Αυτό είναι βλακώδες! Απάντησε χαμογελώντας ο δον Χουάν. Είναι απείρως πιο ικανά και συγκροτημένα. Για να μας κρατούν υπάκουους, μειλίχιους κι ανίσχυρους, τα αρπακτικά χρησιμοποιούν ένα καταπληκτικό τέχνασμα – καταπληκτικό από άποψη στρατηγικής φυσικά. Είναι ένα φρικτό τέχνασμα για όσους το υφίστανται. Μας έδωσαν το μυαλό τους! Μ' άκουσες; Τα αρπακτικά μας έδωσαν το μυαλό τους, που έγινε και δικό μας. Το μυαλό των αρπακτικών είναι ταραγμένο, αντιφατικό, σκυθρωπό, πλημμυρισμένο από το φόβο μην αποκαλυφθεί από στιγμή σε στιγμή.

Ξέρω πως μολονότι δεν πείνασες ποτέ, συνέχισε, ανησυχείς για το πως θα εξασφαλίσεις την τροφή σου, κάτι που δεν είναι παρά η ανησυχία του αρπακτικού που φοβάται μήπως ανά πάσα στιγμή αποκαλυφθεί το τέχνασμά του και του αρνηθούν την τροφή που έχει τόση ανάγκη. Μέσω του ανθρωπίνου νου, που άλλωστε είναι ο δικός τους νους, τα αρπακτικά εισάγουν στη ζωή των ανθρώπινων όντων οτιδήποτε τα εξυπηρετεί. Με τον τρόπο αυτό κατορθώνουν να αποκτήσουν λίγη ασφάλεια, που λειτουργεί σαν ασπίδα απέναντι στο φόβο τους. 


Δεν είναι ότι δεν μπορώ να δεχτώ τη φαινομενική αξία όσων λες δον Χουάν, είπα. Θα μπορούσα, αλλά υπάρχει κάτι τόσο αηδιαστικό σ' αυτό τον ισχυρισμό, που με απωθεί και με αναγκάζει να κρατήσω αντίθετη στάση, να επιχειρήσω να σε αντικρόυσω. Αν είναι αλήθεια πως μας τρώνε πως το κάνουν;

Μου εξήγησε ότι οι μάγοι βλέπουν τα ανθρώπινα όντα σαν παράξενες, φωτεινές σφαίρες ενέργειας, που καλύπτονται ολόκληρες από ένα λαμπερό περίβλημα, κάτι σαν λούστρο, σαν επίχρισμα, ένα κάλυμμα που εφαρμόζει σφιχτά στο κουκούλι της ενέργειάς τους. Συνέχισε λέγοντας πως αυτό το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης είναι που καταναλώνουν τα αρπακτικά, και πως όταν ένα ανθρώποινο ον φτάσει στην ενηλικίωση, το μόνο που απομένει από αυτό το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης είναι μια στενή λωρίδα που φτάνει από το έδαφος ως τις άκρες των δαχτύλων των ποδιών. Αυτή η λωρίδα επιτρέπει στην ανθρωπότητα να επιζήσει, μόλις και μετά βίας.

Σαν να 'βλεπα όνειρο, άκουσα τον δον Χουάν Μάτους να μου εξηγεί ότι, απ' όσο ήξερε, ο άνθρωπος είναι το μοναδικό είδος που διαθέτει το λαμπερό περίβλημα της επίγνωσης έξω από το φωτεινό του κουκούλι. Γίνεται επομένως εύκολο θύμα μιας διαφορετικής επίγνωσης όπως είναι η σκλήρή επίγνωση του αρπακτικού.

Στη συνέχεια έκανε την πιο δυσοίωνη δήλωση που είχα ακούσει ποτέ από τα χείλη του. Μου είπε ότι αυτή η στενή λωρίδα επίγνωσης αποτελεί τον πυρήνα της αυτοανάκλασης, όπου εγκλωβίζεται αμετάκλητα ο άνθρωπος. Με τον επιδέξιο χειρισμό της αυτοανάκλασης, της μοναδικής λάμψης επίγνωσης που αφήνουν στον άνθρωπο τα αρπακτικά δημιουργούν αναλαμπές επίγνωσης, τις οποίες στη συνέχεια καταναλώνουν με αδίστακτο, ληστρικό τρόπο. Μας φορτώνουν με ανόητα προβλήματα που αναγκάζουν εκείνες τις αναλαμπές επίγνωσης να γεννηθούν, και κατορθώνουν μ' αυτό τον τρόπο να μας κρατούν ζωντανούς, ώστε να μπορούν να τρέφονται από την ενεργειακή αναλαμπή των ψευδοανησυχιών μας.
Τον ρώτησα: γιατί οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού, όπως και όλοι οι σύγχρονοι σαμάνοι, μολονότι βλέπουν τα αρπακτικά δεν κάνουν τίποτα γι' αυτό;

Δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσαμε να κάνουμε γι' αυτό εσύ ή εγώ, μου απάντησε θλιμμένα. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποκτήσουμε αυτοπειθαρχία και να τη φτάσουμε σ' ένα σημείο όπου δε θα μπορούν να μας αγγίξουν.

Πως μπορείς να ζητήσεις από τους συνανθρώπους σου να ακολουθήσουν μια τόσο αυστηρή αυτοπειθαρχία; Θα σε περιγελάσουν και θα σε γελοιοποιήσουν, ενώ οι πιο επιθετικοί θα σε μαυρίσουν στο ξύλο. Κι όχι τόσο επειδή δεν θα σε πιστέψουν. Κάπου στα βάθη κάθε ανθρώπινου όντος υπάρχει η προγονική γνώση της ύπαρξης των αρπακτικών. Το ξέρουν τα σπλάχνα σου.

...Οι σαμάνοι του αρχαίου Μεξικού είδαν τα αρπακτικά. Τα ονόμασαν ιπτάμενους επειδή κάνουν βουτιές στον αέρα. Δεν είναι όμορφο θέαμα. Μεγάλες, αδιαπέραστες σκιές που σκίζουν τον αέρα. Μετά προσγειώνονται βαριά στο έδαφος. Οι σαμάνοι προβληματίστηκαν πολύ για το πότε εμφανίστηκαν στη γη. Είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος ήταν κάποτε ένα τέλειο ον, ικανό να επιτελέσει με θαυμαστη διορατικότητα άθλους επίγνωσης που στις μέρες μας έχουν τη μορφή μύθων και θρύλων. Κι έπειτα όλα χάθηκαν κι έχουμε τώρα έναν άνθρωπο σε καταστολή.
Τι λες τώρα, δον Χουάν; τον ρώτησα άψυχα.

Αυτό που λέω είναι πως δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποια συνηθισμένα αρπακτικά. Είναι πολύ έξυπνα, πολύ συγκροτημένα. Χρησιμοποιούν πολύ μεθοδικά το σύστημα που θα μας εξουδετερώσει. Ο άνθρωπος, το μαγικό ον που προορίζεται να γίνει, παύει να είναι πλάσμα μαγικό. Δεν είναι παρά ένα κομμάτι κρέας. Δεν υπάρχουν πια άλλα όνειρα γι' αυτόν, πέρα από τα όνειρα ενός ζώου αναθρεμμένου για να γίνει κάποτε ένα κομμάτι κρέας: κοινότοπα, συμβατικά, ηλίθια... 



  Χιλιάδες χρόνια όμως πριν επιχειρήσουν με αλληγορίες κάποιοι σύγχρονοι συγγραφείς να αποκαλύψουν τα δεσμά τής ανθρωπότητος μέσα στο κοτέτσι, οι πρόγονοί μας διαμόρφωσαν μια άνευ προηγουμένη αποκαλυπτική διαφώτιση. Τα κείμενα αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν και να μάς προκαλούν. Παρόλα αυτά, παραμένοντες στην επιφάνεια τών πραγμάτων, εμμένουμε τα τα αγνοούμε. Γράφει ο κλασσικός προσωκρατικός φιλόσοφος Εμπεδοκλής (492 - 432 π.Χ.) στο απόσπαμα 115 σχετικώς:

Υπάρχει ένας χρησμός τής αναγκαιότητας, ένα αρχαίο διάταγμα στους θεούς,
αιώνιο, σφραγισμένο με μεγάλους όρκους:
Όταν κάποιος στα αμαρτήματά του, μολύνει τα δικά του μέλη με φόνο
Ένας που έχει προδώσει τον όρκο του και είναι επίορκος -
Τα πνεύματα που τούς έχει παραχωρηθεί μια αιώνια ζωή:
Ότι πρέπει να περιπλανώνται από τούς μακάριους τρεις φορές, δέκα χιλιάδες εποχές
Γενόμενοι με το πέρασμα του χρόνου όλα τα ήδη τών θνητών πλασμάτων,
Ανταλλάσσοντας τα σκληρά μονοπάτια της ζωής
Διότι τού αιθέρα η σκληρότητα τούς κυνηγά μέχρι μέσα στη θάλασσα
Και η θάλασσα τους βγάζει φτύνοντάς τους πάνω στις προεξοχές τής γης και η γη
Μέχρι τις ακτίνες τού καυτού ήλιου και εκείνος τους ρίχνει στον ανεμοστρόβιλο τού αιθέρα.
Το ένα λαμβάνει από το άλλο, αλλά όλα τούς μισούν.
Από αυτούς είμαι κι εγώ τώρα ένας, εξόριστος από τον θεό και περιπλανώμενος,
Έχοντας εμπιστοσύνη στη φοβερή σύγκρουση.

και συνεχίζει ο Εμπεδοκλής, στον πάπυρο τού στρασβούργου, ΄"σύνολο D":

...Να χωριστούν το ένα από το άλλο και μετά να βρούν τη μοίρα τους ενάντια στην βούλησή τους, στα χέρια μιας πικρής ανάγκης, σαπίζοντας σταδιακά. Αλλά για μάς που τώρα έχουμε ανάγκη και καλή πρόθεση, θα έρθουν στο μέλλον οι Άρπυιες με ετυμηγορία θανάτου. Αλίμονο που η χωρίς οίκτο ημέρα δεν με κατέστρεψε νωρίτερα, πριν εγώ μετα νύχια μου, να μηχανευθώ πράξεις αναζητώντας τροφή.

Κατ΄ αρχήν θα παραπέμψω τούς επισκέπτες σε σχετικές προηγούμενες αναρτήσεις, οι οποίες περιγράφουν την επίδραση τής κοσμικής ακτινοβολίας επί τών σεσαπισμένων, και η οποία έχει ως αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό τους εντός τής γής και την επιβολή τής χθόνιας - κρόνιας λατρείας. 
Βάσει όσων προηγούνται, οι φίλοι και οι φίλες που παρακολουθούν με κάποια συνέχεια αυτό το ιστολόγιο, εκτιμώ ότι μπορούν να κατανοήσουν ανέτως το νόημα τών χωρίων τού Εμπεδοκλέους. Παρ' όλα αυτά επιχειρώ μια γρήγορη ερμεινία τους:

συνεχίζεται...
 


09 Οκτωβρίου, 2016

ΑΡΜΑΓΕΔΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΚΑΡΠΑΘΙΩΝ - ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ



... Yes, I received your letter yesterday, about the time the doorknob broke
When you asked me how I was doing, was that some kind of joke
All these people that you mention, yes, I know them, they're quite lame
I had to rearrange their faces and give them all another name
Right now, I can't read too good, don't send me no more letters no
Not unless you mail them from Desolation Row....


 1. ΓΕΝΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

  Η ενεργητική σιωπή είναι ισχυρότερη της όποιας προσπάθειας αναλύσεων και διαλόγου, εφόσον εστιάζεται η προσοχή με έμφαση σε άκρως ζωτικά ζητούμενα. Ο Γιεχούντι Μενουχίν ώρισε την μουσική ως την εναλλαγή ήχου και η ησυχίας με κριτήριο την αισθητική. Μετά από παύση διαρκείας δημιουργώ εκ νέου στίγματα επί τής οθόνης, κάπως γρηγορότερα από ότι είχα προηγουμένως αποφασίσει. Εκτιμώντας ότι η παύση που προηγήθηκε, εισάγει ομαλά αλλά και αναγκαία στην παρούσα ήχηση.
  Κατά την παρούσα περίοδο ηχούν με έμφαση τα τύμπανα τού πολέμου. Οι θιασώτες τού ολοκαυτώματος διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την εκκίνηση μιάς νέας παγκοσμίου συρράξεως, το πιθανότερο αποτέλεσμα τής οποίας θα ήτο, βάσει τών υπαρχόντων μέσων μαζικής καταστροφής, η επαναφορά τής ανθρωπότητος στην λίθινη εποχή. Αφορμή για τό νέο αυτό ξέσπασμα τών θιασωτών τού αυτοκτονικού ιδεασμού στις ΗΠΑ καθίστανται οι ζοφερές για το δυτικό συγκρότημα επιβολής εξελίξεις στην Συρία. Οι εξελίξεις σε μια γεωγραφική περιοχή, που βρίσκεται σε άμεση γειτονεία προς τον βιβλικό Αρμαγεδώνα.
  Η συγκεκριμένη πώρωση που προσβλέπει στην καταστροφή του όποιου πολιτισμού και τον θάνατο δισεκατομμυρίων ανθρώπων αποτελεί σαφέστατα διακηρυγμένη στόχευση από πλευράς τών κρονίων ιερατείων. Μέσω επισφαλούς και εν τέλει ηλιθίας επιχειρηματολογίας για δήθεν "οικολογική βελτίωση" και επί το "ηθικότερον" μεταβολή τών συνθηκών διαβιώσεως τού ανθρώπου επί τουπλανήτου, έχουν διακηρύξει την στοχευμένη μείωση τού ανθρωπίνου πληθυσμού μέχρις ενός ελαχίστου αριθμού ανθρώπων. Η κλιμακούμενη αποψίλωση έχει καταστεί ήδη ορατή, μέσω τής πληθώρας τών μέτρων, τα οποία πάρθηκαν προς αυτήν την κατεύθυνση και τα οποία επιφέρουν βαθμηδόν μεν, αλλά σωρηδόν δε, την αποδημία εκατομμυρίων ανθρώπων προς τόπον χλοερόν ένθα απέλιπεν πάσα ωδύνη. Εάν κοιτάξουμε γύρω μας, προς το άμεσο περιβάλλον μας, μπορούμε να διαπιστώσουμε, ότι το προσδόκιμο τού ανθρώπινου βίου έχει δραστικά συρρικνωθεί. Μια αποψίλωση, η οποία δεν αφήνει έξω από την κόσα τού χάρου ούτε τα ίδια ακραιφνώς προωθημένα στελέχη τών κρονίων ιερατείων, ως ο πρόσφατος θάνατος τής υποψηφίας για το προεδρικό χρίσμα τών ΗΠΑ κατέδειξε.
  Η περιβαντολλογική καταστροφή και η δραστική εξουθένωση τών οικοσυστημάτων τού πλανήτου, η πληθώρα τών πυρηνικών και λοιπόν περιβαλλοντογικού χαρακτήρος "ατυχημάτων", η εφαρμογή όπλων γεωδυναμικής όπως το HAARP με σεισμούς και τσουνάμια, η δηλητηριώδης διάβρωση τής χλωρίδος και τής πανίδος, όπου αυτό καθίσταται δυνατόν, η εξουθένωση τών θρεπτικών ιδιοτήτων τών τροφών και η κλιμακούμενη μετατροπή τους σε φορείς δηλητηρίων, μέσω τών λεγόμενων "εντατικών καλλιεργειών" και τής επιβολής τών μεταλλαγμένων, οι αεροψεκασμοί με ενώσεις αλουμινίου, βαρίου και μικροκυκλώματα, η καταστροφή τών κοινωνικών δομών και η επιβολή ενός εξατομικευμένου τρόπου ζωής, ο οποίος τεντώνεται απάνθρωπα μεταξύ μιάς έντονης πίεσης εργασιακού ρυθμού για την επιβίωση και τής ρίψεως στο βάραθρο τής απογοητεύσεως όσων στερούνται εργασιακής απασχολήσεως, και last but not least, η κλιμακούμενη άνοδος τών τοπικών πολέμων και την μετατροπή ολόκληρων χωρών σε ζώνες όπου επικρατεί ολοκληρωτικό χάος, με την εκτός κανόνων διεθνούς δικαίου δήθεν τιμωρητική πρακτική τών επιθετιστών τού ΝΑΤΟ εις βάρος πρώην συνεργατών του συστήματός τους, καθώς και την τερατογένεση τής ισλαμικής τρομοκρατίας και τού ισλαμοφασισμού, διαδικασίες πού επιβάλλουν προσφυγοποίηση εκατομμυρίων ανθρώπων με όλα τα ζοφερά αποτελέσματα που αυτή συνεπάγεται, έχουν μειώσει το προσδόκιμο ζωής σε ένα πρωτόγνωρο για τα ιστορικά χρονικά ναδίρ. Και τον επίλογο αυτού τού φρικαλέου δράματος έχουν προγραμματίσει τα κρόνια ιερατεία να επιφέρει ως επιστέγασμα τής ολοκληρωτικής καταστροφής τού όποιου ανθρωπίνου πολιτισμού επί τού πλανήτου το ολοκαύτωμα ενός ολοκληρωτικού παγκοσμίου πολέμου.
  Όσο αφορά τα κρόνεια ιερατεία και τούς υποτιθέμενους "θεούς", οι οποίοι κινούν τα νήματα όπισθεν αυτών (οι οποίοι συμβολικώς παρίστανται στις θρησκείες και την μυθολογία μέσω τών τεράτων, όπως ο μολώχ, η λερναία ύδρα, οι στυμφαλίδες όρνιθες, ο μινώταυρος, η μέδουσα, ο μπαφομέθ και που στην ουσία αποτελούν την τοπική και χρονική παραλλαγή τών ιδίων δαιμονικού χαρακτήρος μη οντοτήτων) η πρακτική τής υποταγής σε αυτά και η εξυπηρέτηση τών μακάβριων σκοπιμοτήτων τους έχει αναλυθεί τουλάχιστον στοιχειωδώς σε προηγούμενες αναρτήσεις από τον γράφοντα:
  Στα λεγόμενα "μυστήρια" τής χθονίου λατρείας τού κάθε είδους αποκρυφιστών, καθίστανται οι "μη οντότητες", ή "σεσαπησμένοι" κατά την ορολογία τού γράφοντος στούς συμμετέχοντες σε αυτά κατά κάποιον ειδικό τρόπο αντιληπτοί, μέσω τής λήψεως ψυχοτρόπων ουσιών, κυριότερη τών οποίων είναι η διμεθίλτρυπταμίνη. Κοινό χαρακτηριστικό όλων τών ψυχότροπων ουσιών είναι η ύπαρξις στον χημικό τους μοριακό τύπο ενός δακτυλίου του άνθρακος τής ιδίας πάντοτε μορφής. Ο δακτύλιος αυτός ευρισκόμενος εντός τού ανθρωπίνου σώματος αντιδρών υφίσταται διάσπαση ενός από τους δεσμούς του, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται δύο κεραίες. Αυτές συναπτόμενες σε κάποια αντιληπτικά κέντρα διευρύνουν την προσληπτική ικανότητα τού μαστούρη. (Χρησιμοποιώ αυτόν τον όρο σκοπίμως ένεκα κατανοήσεως τού φαινομένου, δεδομένου ότι αυτός είναι λεκτικώς αμέσως συγγενής προς τον όρο mushroom, αγγλιστί μανιτάρι. Στα αρχαία ελληνικά το μανιτάρι λέγεται μυς, εξ ού και ο όρος μυστήρια, ως διάδοχος τού όρου μυκιστήρια). Τα ψυχότροπα μανιτάρια και ιδίως η amanita muscaria είναι όταν ωριμάσουν πλήρη διμεθίλτριπταμίνης.
  Η ΔΜΤ παράγεται με φυσικό τρόπο από τον ανθρώπινο εγκέφαλο και ειδικά μέσω τής επιφύσεως, η οποία εκκρίνει τις ορμόνες μελατονίνη και σερατονίνη κατά την διάρκεια τού ύπνου. Η ΔΜΤ συνιστά το εισιτήριο τών κοιμωμένων προς τον κόσμο τών ονείρων. Η πλέον δραστική της μορφή παράγεται αναμειγνυομένη στο αίμα τού ανθρώπου, όταν ο άνθρωπος ζήσει μεγάλη ένταση, είτε με την μορφή επιβολής βασανιστηρίων, είτε με την μορφή σεξουαλικής υπερδιεγέρσεως. Αυτή είναι η αιτία, ένεκα τής οποίας, πριν υποστεί το θύμα μιας ανθρωποθυσίας θανάτωση, υφίσταται είτε αφόρητη τυραννία, είτε σεξουαλικό εκμαυλισμό. Άλλος τρόπος παραγωγής διμεθίλτρυπταμίνης είναι η σεξουαλική επαφή μέσω τών νεύρων τού πρωκτού. Αυτή είναι και η αιτία τού τελετουργικού ευνουχισμού τών ιερέων τής λεγομένης "μεγάλης μητέρας", λευκής θεάς, τήσ ίσιδος, τής κυβέλης, κά. Αυτή είναι επίσης μια από τίς αιτίες τής λατρείας τού ερμαφρόδυτου από τα μυητικά τάγματα. Χαρακτηριστική είναι επίσης η εμμονή κάποιων θεωρητικών τού αποκρυφισμού, όπως ο Κρόουλυ, στην λεγόμενη σεξουαλική μαγεία. Η δήθεν απαελευθέρωση τού ανθρώπου από τα ασφυκτικά κυκλώματα τού πουριτανισμού, την οποίαν προφασίζονται διάφορα εωσφορικά κυκλώματα αφορά ακατάσχετη εφαρμογή ελευθεριότητος με στόχο την έκκριση ΔΜΤ.
  Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί, ότι δεν συμβαίνουν απαραιτήτως τελετουργικά αίματος σε κάθε μυστηριακή τελετουργία. Η ΔΜΤ είναι δυνατόν να διατηρείται χωρίς αλλοίωση με διαφόρους τρόπους, όπως η πρόσμιξή της σε μέλι.Την μέλισσα συμβολίζει και ο λεγόμενος κρίνος τής Λίλης, ως σύμβολο τών σταυροφόρων αρχικώς και τού κάθε είδους δαιμονολατρών στην πορεία. Το επιχείρημα τών στοών, ότι το μελίσσι, ως ένα από τα κατ' εξοχήν σύμβολα τού τεκτονισμού, συμβολίζει την εργατικότητα τών τεκτόνων, μπορεί να πείσει μόνον όσους στοιχειωδώς αγνοούν τα εγωιστικά και συνήθως ιδιοτελή κίνητρα, που ισχύουν για την πλειοψηφία κατά την διαδικασία αυτών που μυούνται στην εν λόγω "αδελφότητα". Η τελετουργική λήψη κυρίως τής ΔΜΤ αλλά και άλλων ψυχοτρόπων ουσιών γίνεται, ιδιαίτερα στα αρχικά τελετουργικά στάδια βαθυτέρας μυστηριακής μυήσεως από "κονσέρβα". Και είναι προφανές, ότι η πλειοψηφία τών συμμετεχόντων στα μυητικά τάγματα, δεν έχουν εισχωρήσει στο βαθύ χέβυ μέταλλ λάϊβ τών τελετουργικών. Η πλειοψηφία τών υπό κάποιον τρόπον μυημένων είναι επόμενον να ενίστανται άκρως προσβεβλημένοι, όταν δημιουργείται θέμα τελετουργικών αίματος κατά την διάρκεια τών τελετουργιών, ως αγνοούντες πράγματα, τα οποία κατέχουν οι βαθύτερα μυημένοι. Η εξαφάνιση όμως διακοσίων χιλιάδων παιδιών στην Ευρώπη (και όχι μόνον ετησίως) αποκαλύπτει, ότι ο φόρος αίματος τής ανθρωπότητος στον μινώταυρο δυόμυσι χιλάδες χρόνια μετά την εξτρατεία τού Θησέως εξακολουθεί να υφίσταται, σε βαθμό που καθιστά την ανθρωπότητα τελετουργικό κοτέτσι κάτω από τα νύχια τών σεσαπησμένων και των αχθοφόρων τους, δομόντας το Πλατωνικό σπήλαιο ή καθ' ημάς Μάτριξ.
  Διαφορετικά ίσως από την διάδωση τών τελετουργικών αίματος πρέπει να εκτιμηθεί η διάδοση τής τελετουργικής ομοφιλοφυλίας. Αναμφιβόλως υπάρχουν άνθρωποι με εκ γεννετής ροπή προς την αμφιφυλία, ή άνθρωποι οι οποίοι γίνονται εκ παρεκτροπής ομοφιλόφυλοι. Αυτό το φαινόμενο ουδόλως με απασχολεί, δεδομένου ότι αφ' ενός σέβομαι αυστηρώς την προσωπική σφαίρα και τις σεξουαλικές επιλογές τών συνανθρόπων μου, εφόσον αυτές δεν παραβιάζουν την προσωπική ελευθερία τρίτων και δεν εκμαυλίζουν σκοπίμως τρίτους με δόλωμα υλικά κίνητρα. Αφ' εταίρου γνωρίζω αρκετούς δεδηλωμένους ομοφιλόφιλους, οι οποίοι διάγουν σε συνθήκες πλήρους αξιοπρεπείας, χωρίς να προκαλούν, ή να εκμεταλλεύονται κάποιους. Εξ' άλλου και η ετεροφυλόφυλες πρακτικές συχνά είναι πλήρης προκλητικότητος, ξιπασμού, εξαγοράς, σωματεμπορίας, εκβιασμών και καταναγκασμού, οικονομικής εκμεταλλεύσεως και στοχευμένης αλλιώσεως τών σεξουαλικών ενστίκτων τής νεολαίας. Πλην όμως, θεωρώ ότι το φαινόμενο τής τελετουργικής ομοφυλοφιλίας οδηγεί σε επίκτητο διαστροφή, η οποία συνδέεται αμέσως και με τον στόχο τών μυητικών ταγμάτων για διάδωση τού αμοραλισμού και διάλυση τής κοινωνικής συνοχής. Κατ' αυτόν τον τρόπο καταλήξαμε κατά τις τελευταίες δεκαετίες να κυριαρχεί σε όλα τα κράτη το φαινόμενο τών Αγγλοσαξονικών χωρών, όπου δεσπόζει ο ελευθεροτεκτονισμός, με την μετατροπή τής ομολοφυλίας σε πάγιο εθνικό σπόρ, με τον αντίστοιχο σοδομισμό τής νομοθεσίας.
  Η μελέτη τής "Φολοσοφίας Τής Θρησκείας" τού Γκοττφρηντ Φον Χέγγελ (καίτοι ο εν λόγω "φιλόσοφος" ευρίσκετο σε διετατεγμένη υπηρεσία με στόχο την διαστρέβλωση) και ιδαιτέρως το κεφάλαιο περί τών θρησκειών που αποκαλεί "αναγεννητικές", βοηθά στο να καταστεί ερμεινεύσιμος η διαδικασία τών μυστηρίων. Το βασικό επίγραμμα, με σύμβολο τον φοίνικα, επικεντρώνεται στο πέθανε τελετουργικά, κάτσε δηλαδή να σε θυσιάσουν, ή πιές ανθρώπινο αίμα, για να γίνεις αθάνατος. Οι σεσαπισμένοι υπόσχονται στους επικοινωνούντες με αυτούς την αθανασία, εφόσον αυτοί γίνουν προηγουμένως βρικόλακες.
  Εντός τέτοιων διαδικασιών, ουδόλως απασχολούν τα ιερατεία τής κρονίας θρησκείας, τα ζοφερά αποτελέσματα ενός παγκοσμίου ολοκαυτώματος. Τουναντίουν θεωρούν, ότι αυτό θα επιταχύνει την διαδισία μετατροπής τους σε αθανάτους και μάλιστα με ιδιαίτερα "αξιώματα" στην εωσφορική συμμορία τών σεσαπισμένων. Αυτό το οποίον όμως παραβλέπουν στα πλαίσια τής πλήρους πωρώσεως είναι , ότι αυτόν που βλέπουν δήθεν να ανασταίνεται μετά την ανθρωποθυσία του, παίρνοντας την μορφή τών δήθεν "αθανάτων" σεσαπισμένων, ουδεμία σχέση έχει με αυτόν τπου θυσιάστηκε, δεδομένου ότι η αιθερική όψις τών σεσαπισμένων παίρνει  όποια μορφή επιθυμούν.

  Δυστυχώς δεν είναι μόνον τα βαμπίρ τών δεδηλωμένων κρονίων ιερατείων, που προσβλέπουν με ανυπομονυσία και εμμονή στην διεξαγωγή τού Αρμαγεδώνος. Ταυτοχρόνως πλείστες όσες θρησκείες προσβλέπουν προς αυτόν, ως το αναγκαίον και αναπόφευγο κόστος, το οποίο θα οδηγήσει στη έλευση τού μεσία των. Ο Ινδουισμός θεωρεί την εξέλιξη τού κόσμου να διέπεται από τέσσερα επαναλλαμβανόμενα στάδια, όπου κατά το τέλος τού τετάρτου σταδίου ο κόσμος καταστρέφεται και επαναδημιουργείται σε πλαίσια ανθήσεως και ευτυχούς ευημερίας για τούς ανθρώπους, που χαρακτηρίζουν το πρώτο στάδιο τού κύκλου. Συμφώνως προς τον Ιουδαϊσμό η καταστροφή που πρόκειται να επιφέρει ο Αρμαγεδών προηγείται τής ελεύσεως τού μεσία και την ακόουθο παγκόσμιο επικράτηση τού Ιουδαϊσμού. Το σημείο στο οποίον διαφοροποιείται η χριστιανική προφητεία από τον Ιουδαϊσμό, είναι ότι αυτή θεωρεί τον μεσία τον Ιουδαίων ως τον επιλεγόμενο "αντίχριστο" διακυρύσσοντας μετά την έλευση τού αντιχρίστου τον θρίαμβο τής Δευτέρας Παρουσίας. Και οι Ισλαμιστές Σιίτες προσβλέπουν στην έλευση τού δικού τους μεσία μετά τον Αρμαγεδώνα, ως επανενσάρκωση τού εμίρη "Μα Ντι".

  Πέραν αυτού η αντίληψη περί νομοτελεικού χαρακτήρος και κατ' ουδένα τρόπο ανατρέψιμος διεξαγωγή τού τρίτου παγκοσμίου πολέμου έχει παρεισφρύσει εις πλείστα όσα μυαλά καλοθελητών, οι οποίοι κάθε άλλο παρά το στο κακό τής ανθρωπότητος προσβλέπουν. Για τον γράφοντα είναι σοκαριστικό, ότι ακόμη και αρκετοί άνθρωποι που είναι ιδιαίτερα προικισμένοι και διαθέτουν μεγάλη οξύνοια και μόρφωση επιχειρηματολογούν στην βάση, όχι μόνον ότι ο 3ος ΠΠ. είναι αναπόφευγος, αλλά ότι αυτός ξεκίνησε ήδη (!) και ότι θα συμβάλλει με θετικό τρόπο να λάβει χώρα ξεκαθάρισμα τών καταστάσεων (!), υιοθετώντας στην ουσία τα ξεπλύμματα τών αρμαγεδονιστών.

  - Είναι όμως η διεξαγωγή τού Αρμαγεδώνος νομοτελιακώς μη ανατρέψιμος;
  - Για ποιό λόγο επιδιώκουν οι αρμαγεδονιστές την επαναφορά τής ανθρωπότητος στο στάδιο τής λίθινης εποχής;
  - Για ποιον λόγο βρίσκεται πλήρως στην επιχειρησιακή ετοιμότητα τής ανθρωπότητος κατά το παρόν ιστορικό σπείρωμα η ματαίωση τής διεξαγωγής τού Αρμαγεδώνος;

  Τα πράγματα είναι πολύ διάφορετικά από τον τρόπο που κάποιοι τα υποβάλλουν στην επιφάνεια τού ανθρώπινου νοητικού κατόπτρου.
  Με περισσότερες αναρτήσεις, κυρίως όμως αυτές υπό τον τίτλο "ΝΑΥΑΓΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" προετοίμασα το έδαφος, ώστε να καταδειχθεί, ότι τα κουμπιά τής Αλέξαινας είναι τελείως διαφορετικά από τον τρόπο που πασχίζουν κάποιοι να τα παρουσιάζουν. Υπάρχουν όμως κάποια δεδομένα στα οποία αρμόζει επιπροσθέτως να αναφερθώ, ώστε να αχίσει σιγά - σιγά το θέμα να συμμαζεύεται, διότι έχει ξεχυλώσει υπέρ τού δέοντος με τούς κάθε λογής "φωστήρες", εγκυμωνώντας τον κίνδυνο επηρεασμού τών πεδίων πληροφορίας σε επικίνδυνη κατεύθυνση. Πριν όμως αναφερθώ στον κορμό τής προβληματικής, ας μου επιτραπεί κάποια χρήσιμη ανακεφαλαίωση περολθόντων εντοπισμών, που θεωρώ ιδιαίτερα γόνιμες.


2. ΦΛΑΣ ΜΠΑΚ ΣΕ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

  Τα όσα κατά καιρούς γράφηκαν εδώ, αποτελούν στοιχειώδεις ψηφίδες ενός παζλ, το οποίον καίτοι δεν αποδίδει πλήρως την απεικόνιση αυτού το οποίο έθεσα ως στόχο, αναδεικνύει ήδη ευκρινώς το βασικό του περίγραμμα. Το γράψιμο τών αναρτήσεων στάθηκε για τον υποφαινόμενο, οπωσδήποτε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία επικοινωνίας με πληθώρα ανθρώπων που αρμενίζουν στο διαδίκτυο. Πέραν αυτού όμως η όλη διαδικασία είχε και τον χαρακτήρα εσωτερικής αναζητήσεως. Εφόσον η αλήθεια συνιστά ενθύμηση πληροφορίας που βρίσκεται ήδη μέσα μας, η συστηματική καταγραφή βήμα προς βήμα τών σκέψεων και τών ανησυχιών μας συμβάλει στην δόμηση μιας ατραπού αυτογνωσίας και γνώσεως ταυτοχρόνως συν τού άλλου. Δεδομένου, ότι το "εγώ" και το "άλλο" αποτελούν ένα και το αυτό. Αυτό που εντόπισε η φιλοσοφία ως "άρση τής σχάσεως υποκειμένου και αντικειμένου", ενώ συνιστά βασική ιδιότητα τής ουσίας τών όντων, αποτελεί για την συνειδησιακή μας συγκρότηση κάτι πού είναι μόνον εν δυνάμει δεδομένο και εν τέλει εξορισθέν από τον ψυχισμό μας, ως κεντρικό πρόθεμα τής εντελέχειας που μάς διέπει.
  Αναφορικά με την επιταγή τού Ευαγγελίου "Όψεσθε τής αληθείας και αυτή ελευθερώσει υμάς" νομίζω ότι αρμόζει να αποδίδεται έμφαση στο "όψεσθαι". "Σε γνωρίζω από τήν όψη"...  Η επιταγή επικεντρώνεται στο "κοιτάξτε!", στο "δείτε".  Ήδη κατά τίς αρχές τού περασμένου αιώνα ο Φροϋδισμός καθιέρωσε μέσω τής ψυχολογίας τού βάθους μια άνευ προηγουμένου τομή σχετικά με τις συνέπειες τής συνειδήσεως. Εισάγοντας την έννοια τού ασυνειδήτου, προσάρτησε στην προβληματική και την έρευνα μιας τεράστιας σημασίας περιοχή τού ψυχισμού, η οποία παρέμενε μέχρι τότε ανεξερεύνητη. Το καταλυτικής σημασίας κλινικό συμπέρασμα συνίστατο στην λεγόμενη "άρση τής καταπλάκωσης". Αποδείχθηκε πολλαπλώς από την ψυχαναλυτική πρακτική, ότι επαρκούσε από την πλευρά τού ψυχαναλυτού να ανεβάσει από την σφαίρα τού ασυνείδητου στην συνειδησιακή επιφάνεια κενά και δεδομένα, που ταλάνιζαν τον ψυχαναλυόμενο, χωρίς αυτός να είναι εις θέσιν προηγουμένως να τα εποπτεύει, ώστε αυτά να ξεπεραστούν και να φθάσουν στην ίαση με χειρισμούς στούς οποίους προέβαινε αυτοβούλως και αυτονόμως ο ασθενής. Η συνειδητοποίηση από τον παθόντα ενός υλικού, το οποίο ευρίσκετο σε συνθήκες καταπλάκωσης μέσα στην περιοχή τού ασυνείδητου, ήταν επαρκής ώστε τα σχετιζόμενα κενά να ξεπερασθούν από τον ίδιο. Έφτανε δηλαδή αυτός να μπορέσει να "δει" αυτό που ήταν κρυμμένο μέσα του, ώστε να το χειριστεί και να το ξεπεράσει. Στην περίπτωση τής ψυχανάλυσης η διά-γνωση πυροδοτεί αυτομάτως την θεραπεία.

  Αυτά τα δεδομένα ήταν στούς Έλληνες γνωστά σε πολύ μεγαλύτερο βάθος και εύρος από την εποχή τής αρχαιότητος. Ήδη από τις απαρχές διαμορφώσεως τού Ελληνικού Φιλοσοφικού Λόγου τίθεται με έμφαση το ζήτημα τής ισχύος τού οράν ως συναρτήσεως τής συνειδήσεως. Το δεδομένον τής όψεως οδηγεί αρχικώς στην άπ-οψη σχετικά με τα πράγματα και τον κόσμο ως νοητική επεξεργασία τού αισθητηριακώς προσλαμβανομένου. Η αισθητηριακή πρόσληψη συνιστά μια μέση κατάσταση μεταξύ του παθητικού και αφθορμήτως συμβαίνοντος οράν και τής ενεργητικής στροφής τής προσοχής προς την πρόσληψη δεδομένων που καθίστανται ενδιαφέροντα. Στο βαθμό που η παρατήρηση γίνεται με συστηματικό τρόπο, οδηγεί μέσω τής νοητικής επεξεργασίας στην θεωρία. Η θεωρία όμως, που έχει ως αφετηρία την αισθητηριακή πρόσληψη και στην συνέχεια την νοητική επεξεργασία πληροφορίας, κρίνεται ότι δεν είναι η μόνη δυνατή. Ο ανθρώπινος νους εκτιμάται ήδη από τούς Προσωκρατικούς Φιλοσόφους, ότι διαθέτει την ικανότητα, πέραν από το να επεξεργάζεται την έξωθεν αισθητηριακώς αποκτηθείσα πληροφορία, να δημιουργεί και ο ίδιος πληροφορία, εστιαζόμενος όχι σε εξωτερικά ερεθίσματα, αλλά προσανατολιζόμενος εσωτερικώς προς τα εντός αυτού αποθηκευμένα και καταχωρημένα δεδομένα, είτε με την μέθοδο τής αφηρημένης νοητικής διεργασίας, είτε με την μέθοδο τής εσωτερικής προβολής δεδομένων. Ο θάλαμος τού εγκεφάλου συνιστά εσωτερική οργανική αίθουσα προβολών, όπου ο νούς είναι εις θέσει να προβάλει αφηρημένα και να αναπαράγει κατά βούλησιν, ότι επιλέγει, είτε αυτό αφορά απεικονίσεις στατικών, είτε δυναμικών καταστάσεων και εξελίξεων. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία, στον βαθμό που ευθύς εξ αρχής η πραγματικότητα σχετικοποιείται από αρχαιοτάτων χρόνων από τούς Έλληνες Φιλοσόφους (και όχι μόνον) μέχρις εσχάτων ορίων. Η αναφορά σε Έλληνες Φιλοσόφους που ακολουθεί δεν αποσκοπεί να παρακάμψει σκοπίμως άλλες πηγές σοφίας, που εκδηλώθηκαν σε άλλους γεωγραφικούς χώρους. Ούτε συμβαίνει μονομερώς, με παρόρμηση την εθνική έπαρση, επειδή ο γράφων τυχαίνει να γεννήθηκε στην Ελλάδα. Και οι Ινδοί έκαναν αναφορά στην ύλη, ως "μάγια" τουτέστιν αυταπάτη, υποδεικνύοντας ταυτοχρόνως σπουδαίες ατραπούς πνευματικής ανατάσεως. Το αυτό ισχύει και για άλλους γεωγραφικούς χώρους - ευρισκόμενους κυρίως στην Ανατολή - οι οποίοι προήγαν σημαντικούς πολιτισμούς, παρέχοντας έξοχα στοιχεία για την οικοδόμηση τής ανθρωπίνου πνευματικότητος και την φρόνιμη ανάπτυξη τού κοινωνικού γίγνεσθαι. Όμως η δράσις τού Ελληνικού Πνεύματος είναι απαράμιλλος και ξεχωρίζει για ένα σημαντικό λόγο: Οι Έλληνες διαμόρφωσαν σπιθαμή προς σπιθαμή ένα ολοκληρωμένο σύστημα για την απελευθέρωση τού ανθρώπου επί προσωπικής και συλλογικής βάσεως, στοχεύοντας στην εξόντωση τών τεράτων, που καταδυναστεύουν την άνθρωπότητα και την τελική επικράτηση τού ανθρώπου. Αυτό το σύστημα μπορεί εν πολλοίς να επικαλύπτεται από την σκόνη τών αιώνων και να έχει υποστεί πληθώρα υποθαλπτικών επιθέσεων με την σκόπιμο καταστροφή αρχαίων συγγραμμάτων, τις πολλαπλές εκστρατείες διαστρεβλώσεως και την οργανωμένη επιβολή τής άγνοιας από το σύστημα εξουσίας. Όμως ο κορμός του παραμένει ανά πάσαν στιγμήν ανέπαφος και προσιτός, σε όσους επιθυμούν να επωμίζονται το καθήκον τής ανθρωπίνου χειραφετήσεως. Επιπλέον το γνωσιολογικό σύστημα που διεμόρφωσε ο Ελλην Λόγος έχει δραστικώς αγκυρωθεί εντός τών πεδίων πληροφορίας, κατέχον μια άριστο ιδιοδυναμική, που τού προσδίδει την ικανότητα δια τής επενεργείας τού φωτισμού να διαχέεται δια τής Χάριτος εις πάντα ενάρετο αναζητητή, εις πάντες τούς πεινώντες και διψώντες την δικαιωσύνη.

Ας προχωρήσουμε όμως στο τρόπο, με τον οποίον εξέφρασαν οι Ελληνες Φιλόσοφοι την σχετικοποίηση τών αυθορμήτως επικρατούντων αντιλήψεων περί πραγματικότητος, ήδη στην φάση εκκινήσεως στην πορεία διαμορφώσεως φιλοσοφικών προτάσεων:
- ΤΑΥΤΟΝ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΕΙΝ, διακηρύσσει πρώτος ο Ηράκλειτος.
- Ο άλλος άνευ προηγουμένου ριζοσπαστικός εντοπισμός τού Ηρακλείτου αφορά το: ΤΑΥΤΟΝ ΤΟ ΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗ ΟΝ, αρχή που προώθησαν και οι Ελεάτες φιλόσοφοι, όπως ο Μέλισσος
Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι αρχαίοι Έλληνες Σοφοί είχαν ως κατοικίδιο ζώο την γάτα τού Erwin Schrödiger δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν αυτός διατυπώσει μαθηματικώς τήν εξίσωσή τής κυμματοσυναρτήσεως, η οποία δεν υποδεικνύει πραγματικώς υπάρχοντα σημεία στον χώρο, όπου ευρίσκεται η συγκεκριμένη ηλεκτρομαγνητική οντότης κατά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά την πιθανότητα να βρεθεί αυτή σε κάποιο σημείο τού χώρου.
  Εικοσιπέντε αιώνες πριν βδιαβεβαιώσει ο πατέρας τής κβαντομηχανικής Max Planck μέσω τής πειραματικής εμπειρίας και τών επιστημονικών ερευνών του το ευρύ κοινό, ότι "αυτό που αποκαλούμε ύλη τελικά δεν υπάρχει, αλλά θα πρέπει να υποθέσουμε όπισθεν αυτής μια τεράστια διάνοια, η οποία προάγει αυτό το φαινόμενο" και πριν ο Werner Heisenberg διατυπώσει την "Αρχή τής Απροσδιοριστίας", οι Έλληνες Φιλόσοφοι ήδη από τα πρώτα στάδια τής Κλασσικής Περιόδου είχαν συλλάβει τις οντικές αλληλουχίες, τις οποίες συνέδεσαν με συγκεκριμένο σύστημα αξιών, παρέχοντας στην ανθρωπότητα πολυτιμότατες υποδείξεις για τον χειρισμό τού πεπρωμένου της. Εικοσιπέντε αιώνες πριν τήν διεξαγωγή τού πειράματος τής διπλής σχισμής, που ανέδειξε τον καταλυτικό ρόλο που επενεργεί ο παρατηρητής και η συνείδηση, στον τρόπο εκδηλώσεως των "σωματιδίων" με βάση τον ισχίοντα "δυισμό" τής ήλης (και τής ενέργειας) - το κατά πόσο δηλαδή αυτή εκδηλώνεται κυμματικά ή συγκεκριμένα, οι Έλληνες είχαν διακηρύξει απερίφραστα την πρωτοκαθεδρία τού πνεύματος επί παντος επιστητού και μη. Δεν αποσκοπώ με τα αναφερθέντα να προβώ σε μια μηχανιστικού τρόπου μεταφορά επιστημονικών διαπιστώσεων στα καθ΄ ημάς απτά δεδομένα τού λεγόμενου μεσοκόσμου, τον οποίον είμεθα εις θέσιν να αντιλαμβανόμεθα μέσω τών αισθήσεών μας, ώστε να εξάγω προκατασκευασμένα συμπεράσματα. Είναι γνωστόν, ότι από την μετάβαση τών δεδομένων τού μικροκόσμου σε αυτά τα μεσοκόσμου οι ισχύοντες φυσικοί νόμοι και διαδικασίες εκδηλώνονται με τελείως διαφορετικό τρόπο. Κατά την μετάβαση από την μια τάξη μεγεθών στην άλλη εκδηλώνεται το φαινόμενο τής λεγομένης "αποσυνοχής" ("decohernce") το οπίον δεν έχει ακόμη καταφέρει να προσεγγίσει σε βάθος η σύγχρονη επιστήμη, ενώ αυτή η διαδικασία συνιστά μια σύγχρονη ερευνητική πρόκληση για κορυφαίες μορφές. Όμως ο μεσόκοσμος και οι εξελίξεις σε αυτόν δεν παύουν να προάγονται τόσο από τον μικρόκοσμο, όσο και από τον μακρόκοσμο. Οι αντιλήψεις τού μηχανιστικού υλισμού έχουν ξεπεραστεί εδώ και τουλάχιστον ένα αιώνα από την συμβατική επιστημονική έρευνα (για να μην αναφερθούμε ακόμη στα επιτεύγματα τής μη συμβατικής, διαδικασία που θα γίνει στην συνέχεια αυτής τής πραγματείας). Η ρήσις τού Αγίου Μαξίμου τού Ομολογητού: "Τα πάντα λόγου συνέχονται", συνιστά πλέον κοινό τόπο για τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα.

Λιαν εγκαίρως κατά την εκπόνηση τής εννοίας  τής θεωρίας προέβη ο Έλλην Λόγος σε διαχωρισμό μεταξύ των αισθητών και νοητών, εξαίρων την σημασία τών δευτέρων στην προοπτική τής παρέμβασης στην διαμόρφωση τής πραγματικότητος. Τα περί θεωρίας προθέματα καταγράφονται γλαφυρά στο έργο τού Πλωτίνου. Με την ρήση: "Τα πάντα θεωρίας εφίεσθαι" (Τά πάντα έχουν έφεση προς την θεωρία) συνάγει κάτω από την σκέπη τής θεωρίας όχι μόνο τα νοήμωνα όντα αλλά το σύνολο τών εμβίων και αβίων όντων. Γράφει ο Πλωτίνος στο έργο του "Περί Φύσεως και Θεωρίας και τού Ενός" (παραθέτω το κείμενο σε μετάφραση τού Γιάννη Τζαβάρα) σχετικά με τον καθολικό χαρακτήρα τού προθέματος τής θεάσεως:
   "... Τόσο εμείς, όσο και οι άλλοι πού παίζουν, συμπεριλαμβάνονται μέσα στην θέαση. Παίζουν από επιθυμία για θέαση. Τελικά είτε παίζει κάποιο παιδί, είτε σοβαρεύεται κάποιος άνδρας, η θέαση είναι ο σκοπός στον οποίο αποβλέπει το παιδικό παιχνίδι και η αντρική σοβαρότητα: κάθε πράξη μεριμνά για θέαση".
Στο άνωθεν χωρίο η έννοια τού παιχνιδιού αναφέρεται στην αυθόρμητο και μη συνειδητή πρακτική. Η δε μέριμνα αφορά την ενδόμυχη ανάγκη για συλλογή εμπειριών και ερεθισμάτων, η οποία οδηγεί μέσω μιας επιπόνου πορείας στην ωρίμανση τού νοός και τής ανθρωπίνου ιδιοσυγκρασίας, ώστε να επιτελεσθεί το πρόθεμα τής δημιοτργικής θεάσεως.
Αναφέρει ο μεταφραστής στον πρόλογο τού βιβλίου συμυκνώνοντας τα νοήματα, που προβάλλει ο Πλωτίνος στό Έργο:
"... Το κατ' εξοχήν ωραίο είναι ο νους, και σε αυτό συμμετέχουν οι θεοί - και κατ' επέκτασιν οι άνθρωποι - μόνο ως νοούντες. Όσον αφορά τούς θεούς, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι άλλοτε σκέπτονται και άλλοτε δρουν απερίσκεπτα, ή ότι νοούν κάτι αληθές και άλλοτε κάτι ψευδές. Το μέτρο τής θεϊκότητάς τους συνίσταται στην αδιάκοπη και σταθερή λειτουργία τής νόησης, η οποία ταυτίζεται με το κατ' εξοχήν βλέπειν...
...Έτσι ένα ατομικό όν μέσα στον νού δεν είναι κάτι λιγότερο  και άρα μειονεκτικό τού όλου, αλλά είναι ο εαυτός του συν όλα τα άλλα. Ο φωταγωγών νους δεν διαφέρει από τα φωταγούμενα, αλλά είναι ο εαυτός του συν όλα τα φωταγούμενα, όπως και αντίστροφα κάθε τι, είναι τόσο για τον εαυτό του όσο και για τα άλλα ένας φωτεινός ήλιος: αυτή τούτη η νοητή ωραιότητα...
... Εάν λοιπόν η θεωρία τού ενός είναι το καθαρό βλέπειν, που δεν μεριμνά για τα βλεπόμενα και δεν μολύνεται από αυτά, το χαρακτηριστικό τού νου έγκειται στην σύμπτωση θεατή και θεάματος, ως σχέση που δεν διακρίνεται σε ενεργητικό βλέπειν και σε παθητικά βλεπόμενα, αλλά απαρτίζει μια σταθερή και καθολική ταυτότητα αυτενεργούς και αυτοπαθούς θέασης...
... Αλλά αντίστοιχα προς την καθολική θεϊκή ματιά, που είναι στραμμένη τόσο προς τα ύψιστα, όσο και προς τα κατώτατα αισθητά, οφείλει να είναι και το ανθρώπινο βλέμμα: όχι στραμμένο προς τα ατομικά του συμφέροντα, αλλά προς την θεϊκή συμπαντικότητα: "προς το πάν δει βλέπειν"....
  Ο Πλωτίνος υποδείχνει την ετυμολογική συγγένεια τών όρων "θεός" και "θεώμαι". Η βάση τής όλης προβληματικής τής θεάσεως ανάγεται από τον Πλωτίνο, ως είναι φυσικόν, στον Πλάτωνα και ειδικότερα στην περιώνυμο μνεία του στο Ηνίοχο στα πλαίσια τού διαλόγου Φαίδρος (253c 7):
"...Να γιατί λέγεται ότι "ο ηνίοχος τρέφει τα άλογα με ότι ο ίδιος έχει δει", και όταν αυτά το παίρνουν, εγείρεται μέσα η όρεξη για όσα είδαν. Διότι δεν τα πήραν εξ ολοκλήρου. Και οι πράξεις που κάνουν όταν έχουν μια τέτοια όρεξη, στρέφονται προς αυτό που ορέγονται. Αλλά αυτό είναι αντικείμενο θέασης και η ίδια η θέαση...". Η προηγούμενη παρομοίωση αφορά την ψυχή με ένα ηνίοχο και τα άλογά του. Ο ηνίοχος είναι το ανώτερο (ρυθμίζον), ενώ τα άλογα είναι το κατώτερο (παρορμητικό) μέρος τής ψυχής.
"...ΔΙΟ ΑΡΑ ΠΡΑΞΙΣ ΕΝΕΚΑ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΜΑΤΟΣ..." συμπεραίνει ο Πλωτίνος.

  Σήμερα πλέον υπάρχουν στις προθήκες τών βιβλιοπωλείων πληθώρα βιβλίων, που επιχειρούν να αναλύσουν τον τρόπο με το οποίον η σκέψη διαμορφώνει την πραγματικότητα.

  Σε αυτό το σημείο εισερχόμεθα στην θεματική, η οποία σχετίζεται με τον τρόπο που λειτουργεί η επίφυσις (το επιλεγόμενο "κουκουνάρι") σε συνδυασμό με τα λεγόμενα πεδία πληροφορίας, δεδομένα που αναλύει ο Πλάτων στον διάλογο Θεαίτητος (ή Περί Αληθούς Επιστήμης) καθώς και άλλοι διανοητές στην συνέχεια. Στην εποχή μας δεσπόζουν οι πρωτότυπες και πολύτιμες αναλύσεις επί τών πεδίων πληροφορίας τού Άγγλου βιολόγου Ruppert Sheldrake. Σε αυτήν την θεματολογία, καθώς και στην μαθηματική υφή τής πληροφορίας, μέσω αναφορών στην θεωρία περί αριθμών τού Πυθαγόρου και τις ανακαλύψεις σχετικά με την ψηφιακή τεχνολογία από τον John Shannon έχω αναφερθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις. Θα παρακαλέσω τούς επισκέπτες, στην περίπτωση που τυχαίνει να αγνοούν τις απόψεις μου επί αυτού τού θέματος, να ανατρέξουν εφόσον επιθυμούν σε αυτές, ώστε να εισέλθω στην συνέχεια με το δεύτερο μέρος τής πραγματείας στην συγκεκριμένη προσέγγιση τών αρμαγεδονιστών.