ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΧΘΟΝΙΑΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ - ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

ΠΡΟΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

  Οι συνεχείς αναφορές στα πλαίσια αυτής τής σελίδας, όπως αυτές έγιναν στην πορεία των παρελθόντων δεκαεπτά ετών, επικεντρώθηκαν κυρίως σε θέματα που αφορούσαν την επικαιρότητα. Με την βαθμιαία κυριαρχία τού διαδικτύου αναδείχθηκε η δυνατότητα ριζοσπαστικής έκφρασης μεμονωμένων προσώπων, που όχι μόνον μπορούσαν να διατυπώνουν προσωπικές απόψεις χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς με τεχνικά εύκολο τρόπο σε μια πλατφόρμα, που λειτούργησε σε δωρεάν βάση τόσο για τούς διαμορφωτές, όσο και για τούς παραλήπτες αυτών των απόψεων, παρέχοντας ταυτοχρόνως και βήμα ζωηρού διαλόγου. Με πρωτόγνωρη δυναμική και γοργούς ρυθμούς αναπτύχθηκε ένα είδος δημοσιογραφίας τής κοινωνικής βάσης, που άνοιξε την αυλαία τής ζύμωσης επί παντός επιστητού, προσδίδοντας παρεμβατικό ρόλο και παρέχοντας βήμα σε πραγματικό χρόνο σε ιστολόγους και σχολιαστές.

  Ξεπερνώντας τα όρια έκφρασης, που παρείχαν μέχρι τότε τα έντυπα εκδοτικά, τα οποία προϋπόθεταν μη ευκαταφρόνητο τεχνικό κόπο και η κυκλοφορία τους απαιτούσε την σύμπραξη τουλάχιστον μιας ομάδας καλοθελητών, οι διαδικτυακές δυνατότητες οδήγησαν σε ένα χείμαρρο διάδοσης απόψεων και πληροφορίας. Οι δυο τελευταίες δεκαετίες εγκαινίασαν και καθιέρωσαν την νέα εποχή τής πληροφορίας, με την εύκολη διοχέτευσή της σε δημόσια ψηφιακά βήματα, καθώς και εξίσου εύκολη και χωρίς κόστος πρόσβαση σε αυτά. Οι δυνατότητες, τα προτερήματα και τα οφέλη από αυτήν την διαδικασία είναι γνωστά και δεν χρειάζονται μνεία. Πλην όμως, ουδέν καλόν αμιγές κακού. Ο διαδικτυακός ωκεανός που συγκροτήθηκε, καθώς και η μπλογκόσφαιρα και τα κανάλια βιντεοσκοπημένων παρεμβάσεων σφραγίστηκαν στην πορεία τού χρόνου από μια ιδιοδυναμική, που διακατέχεται από ισχυρά ρεύματα μεγάλων ταχυτήτων. Ο τεράστιος όγκος απόψεων και πληροφοριών που διοχετεύονται μέσα στις οπτικές ίνες προσέδωσε σε αυτά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ιδιότητες. Η τεράστια ποσότητα τού όγκου τής πληροφορίας περιόρισε ζωτικά τον χρόνο που αυτή παραμένει ουσιαστικά ενεργή στο προσκήνιο. Συχνά οι θιασώτες της επιδίδονται σε ένα αγώνα δρόμου, με στόχο να ανταποκριθούν στις επίκαιρες, αλλά εν τέλει εφήμερες προσδοκίες αυτών, που προστρέχουν στους ιστοχώρους τους. Οι διαδικασίες αυτές έχουν επικρατήσει λόγω τής φύσεως που διέπει την ιδιοδυναμική αυτού τού μέσου και ο γράφων δεν εξαιρείται ως ένα βαθμό από αυτόν τον κανόνα. Τα ηλεκτρονικά ποντίκια επιζητούν μονίμως φρέσκια τροφή και ομολογουμένως αυτό ισχύει εξ ίσου για το ποντίκι τού γράφοντος.

  Κατά την πρώιμη φάση διάδοσης τού διαδικτύου κάποιοι διέγνωσαν, ότι η προώθησή του αποτελεί μια εξ ίσου σημαντική τομή με την ανακάλυψη τής τυπογραφίας. Αυτή η ορθή διαπίστωση όμως, δεν αναδεικνύει από μόνη της την ριζική διαφορά τού σύγχρονου μέσου από τον έντυπο λόγο. Η τυπογραφία το πάλαι ποτέ συνέβαλε τόσο στην διάδοση βιβλίων, που πραγματεύονταν με έκταση και ανάλογο βάθος τα ζητήματα που αναφέροντο, είτε ως πονήματα λογοτεχνικά, είτε ως πραγματείες. Αυτό τους προσέδιδε μια βιωσιμότητα σε σχετικά μακρά διάρκεια χρόνου, ενώ κάποια έργα, που έγιναν κλασικά, έχουν διαχρονική αξία, έστω κι αν αυτοί που προστρέχουν σε αυτά ήσαν ανέκαθεν λίγοι. Δίπλα στα βιβλία καθιερώθηκε μέσω τυπογραφίας μετά πάροδο κάποιου χρόνου και ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος. Οι εφημερίδες αναλαμβάνοντας τον χειρισμό τής επικαιρότητος διεύρυναν θεαματικά το αναγνωστικό κοινό. Αλλά και οι επιφυλλίδες που αυτός περιείχε, έδιναν βήμα σε σοβαρούς συγγραφείς, με αποτέλεσμα οι εφημερίδες και τα περιοδικά να ενημερώνουν, να τέρπουν, αλλά και σε κάποιο βαθμό να διαπαιδαγωγούν και να μορφώνουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων. Τα έντυπα εκτοπίστηκαν από την δεκαετία τού '70 και μετά από την τηλεόραση, αλλά την χαριστική βολή έλαβαν τα έντυπα στην συνέχεια από την επικράτηση τού διαδικτύου. Το βιβλίο θεωρείται πλέον σε σημαντικό βαθμό ξεπερασμένο είδος και το αναγνωστικό κοινό βιβλίων που εγείρουν κάποιο αίτημα ποιότητος, περιορίστηκε ακόμη περισσότερο.

  Το διαδίκτυο ώθησε τον ενδιαφέρον με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στο επίκαιρο και στο γρήγορο. Ειδικά η συγκέντρωση στις μικρές οθόνες των κινητών τηλεφώνων συρρικνώνει τα ενδιαφέροντα σε ότι μπορεί να αναπαράγεται με σχετικά μινιμαλιστικό τρόπο. Αυτή η διαδικασία δεν είναι διόλου αρνητική αφ' εαυτής. Η μικρές οθόνες των κινητών τηλεφώνων, των τάμπλετς και των φορητών υπολογιστών διεμβόλισαν την μονοκουλτούρα τής τηλεόρασης, προσφέροντας πολύ σημαντικές δυνατότητες σε εναλλακτική ενημέρωση. Επίσης στο διαδίκτυο προσφέρεται πληθώρα αξιόλογου υλικού από τον χώρο τής σύγχρονης τέχνης, αλλά και παλαιότερων εποχών. Πλην όμως, όλη αυτή η ευεργεσία έχει σαν αποτέλεσμα να συμπαρασύρεται το ενδιαφέρον από τον συρμό των γενικότερων ρευμάτων άντλησης πληροφοριών που επέβαλε το διαδίκτυο και αυτά βρίσκουν συγκερασμό στον εκτοπισμό τού διαχρονικού από το επίκαιρο. Ο χρήστης τίθεται σε μια διαδικασία ταχείας εναλλαγής των θεμάτων, ως ένας επιβάτης γοργά κινούμενου οχήματος, που δεν επιτρέπει πολλά περιθώρια στάσεων σε αυτά που αρμόζει προσεκτική παρατήρηση, βαθύτερη νοητική επεξεργασία και αναλογισμός. Η οργάνωση τής σκέψης όμως απαιτεί χρόνο, ένταση προσοχής, εισδοχή στο βάθος τού γίγνεσθαι, στοχασμό και αποτίμηση των δεδομένων των δεδομένων πέραν τού φευγαλέου. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η ένταση που κατέχει ένας φθόγγος σε μια μουσική αρμονία, δεν προάγεται από την δύναμη που εφαρμόζεται κατά την παραγωγή του στο μουσικό όργανο, αλλά από την θέση του στο μέτρο τού ρυθμού και την χρονική του διάρκεια.

  Στα πλαίσια αυτού τού συρμού εντάσσονται και οι παρεμβάσεις αυτής τής σελίδας, με αφορμή κυρίως την επικαιρότητα, έστω κι αν μόνιμη μου επιδίωξη ήταν να προσδίδω κάποιο βάθος στις προσεγγίσεις μου. Όμως, παρότι μπορώ να ισχυρισθώ, ότι το βάθος που επιδιώχθηκε συχνά, δεν ήταν καθόλου αμελητέο, αυτές οι αναφορές δεν παύουν να έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα και να μην πρόσκεινται με συστηματικό τρόπο. Θεωρώ, ότι στάθηκα οδηγός ενός οχήματος, που περιέτρεξε τούς δρόμους μιας πολύ ενδιαφέρουσας πόλεως και ενώ έκοψα συνειδητά ταχύτητα μπροστά στα σημαντικά της αξιοθέατα, δεν παρείχα την δυνατότητα στον ξεναγό που επέβαινε αυτού τού οχήματος, να αποκαλύψει στους επιβάτες παραστατικά το μύχιο δράμα αυτής τής πόλεως. Και άσχετα πόσο ποιοτικό χαρακτήρα μπορεί να προσπαθήσει να αποδώσει κάποιος στην ατζέντα περιφοράς του, ο τουρισμός δεν μπορεί να αναδείξει την ουσία ενός χώρου. Η γεύση που αποκομίζεται μπορεί να είναι ενδιαφέρουσα, ή και πολύτιμη. Παραμένει όμως εξωτερική και κάποτε οδηγεί σε παρανοήσεις. Δεν είναι δυνατόν να κοινωνήσει κάποιος με το δράμα τής πόλεως, εάν δεν ζυμωθεί στους χώρους της με αυτούς που ενδημούν εκεί. Οπωσδήποτε το ταξίδι που ξεκίνησε, θα συνεχιστεί. Όμως το όχημα σταθμεύεται και αποβιβάζομαι. Όποιος θέλει να ακολουθήσει, θα το κάνει βάδην.

  Αυτό σημαίνει, ότι η πρακτική εμμονής σε ζητήματα, που ξεκίνησε πριν δυο χρόνια με την δημοσίευση στο διαδίκτυο τού σύντομου βιβλίου “Το Ξεχαρβάλωμα των Συμπράγκαλων τής Δυτικής Κυριαρχίας”, θα ενταθεί. Γνώμονας των παρεμβάσεών μου μέχρι τώρα ήταν να ανταποκριθώ στο κυνήγι τής επικαιρότητας, ίσως με κάποιο πιο συνεκτικό τρόπο. Εκτιμώ, ότι τα κατάφερα μόνον σε κάποιο βαθμό. Οι παρεμβάσεις μου περιέχουν, κατά την άποψή, μου αρκετά χρήσιμα στοιχεία, όμως δεν λείπουν επίσης οι παρανοήσεις και οι ανεπάρκειες. Και δεν με εξιλεώνουν διόλου οι μόνιμες προειδοποιήσεις μου, ότι οι προσεγγίσεις μου μπορεί να περιέχουν σημαντικό ποσοστό λανθασμένων εκτιμήσεων και ότι αρμόζει να προσλαμβάνονται με ιδιαίτερα αυστηρή διάθεση κριτικής. Οι έρευνά μου επί σειρά ετών είχε επικεντρωθεί σε αυτόν τον τρόπο παρέμβασης και διακατεχόταν από χειροτεχνισμό, παρότι έχω συγκεντρώσει στην πορεία πληθώρα χρήσιμου υλικού, που δεν ευδοκίμησα από κεκτημένη ταχύτητα, εφησύχαση και οκνηρία να χειριστώ σε βάθος. Όμως, όπως έχω διαπιστώσει, αλλά και συχνά αναφέρει, ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ξεκαθάρισμα σε βασικότατα ζητήματα, που επικρατεί σύγχυση. Καλύτερα λιγότερα και καλύτερα.

  Προς θετικότατη έκπληξή μου διαπιστώνω, ότι με ενημερώσεις που δέχομαι στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, το βιβλιαράκι που προανέφερα εξακολουθεί να κατεβάζεται περίπου κάθε δεύτερη ημέρα. Ευχαριστώ από καρδιάς το ιστολόγιο ΔΙΟΔΟΤΟΣ που το προβάλλει στους συνδέσμους του όλο αυτό το διάστημα. Η συνέχεια θα δοθεί σε αυτήν την πορεία με την πραγματεία “ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΧΘΟΝΙΑΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ”, ένα ζήτημα που θεωρώ κυρίαρχης σημασίας. Το αντίστοιχο υλικό που θα στηριχθεί αυτή η αναφορά έχω συλλέξει και μελετήσει εδώ και αρκετά χρόνια, οπότε αυτό που μένει να γίνει είναι η καταγραφή τού θέματος. Κάποιες πλευρές του έχουν τύχει αναφοράς στις κατά καιρούς αναρτήσεις εδώ. Όμως υπάρχει επί πλέον πληθώρα δεδομένων και παρουσίαση στοιχείων από πηγές, ώστε να τύχει αυτό το ζήτημα μας πρώτης συστηματικής θεώρησης. Εξ όσων γνωρίζω, τα ζητήματα που το συνθέτουν βρίσκονται διάσπαρτα στην Ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία, χωρίς να υπάρχει σχετικά κάποιο ολοκληρωμένα δομημένο πόνημα, στο οποίον θα μπορούσα εναλλακτικά να παραπέμψω. 

  Η πραγματεία αυτή θα αναρτάται κατά κεφάλαια και σε αυτήν την σελίδα, πριν ολοκληρωθεί και κατατεθεί στο διαδίκτυο ως βιβλίο για κατέβασμα ατελώς.

 

        1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

  Η χθόνια λατρεία αποτελεί συγκεκριμένο τύπο θρησκείας. Πριν αναφέρω οτιδήποτε σχετικά με αυτήν, καθορίζω τον τρόπο βάσει τού οποίου θα προσεγγίσω αυτό το ζήτημα, όχι μόνον για να προσδιορίσω την μεθοδολογική βάση τού χειρισμού που ακολουθεί, αλλά και για να καταδείξω δυο στοιχειώδη χαρακτηριστικά που αφορούν αυτήν την προβληματική.

• Το πρώτον εξ αυτών αφορά την παντελή άρνηση τής διεθνούς επιστημονικής κοινότητας να ασχοληθεί με καίρια ζητήματα, που εγκύπτουν σαφέστατα στο αντικείμενο που την αφορά. Λόγω αυτής τής μόνιμης αρνήσεως απαξιούται σε σημαντικό βαθμό η επικρατώσα ιστορική επιστήμη, καθώς και την επιστήμη τής προϊστορίας, ένεκα τής παράκαμψης πληθώρας ιστορικών πηγών και ευρημάτων, ο χειρισμός των οποίων μοιραία οδηγεί εμπράκτως σε ριζικής σημασίας αποτίμηση εμπράκτων δεδομένων, που αφορούν την πορεία τού ανθρώπου από την πρωτόγονη περίοδο μέχρι την σύγχρονη εποχή.

• Επί πλέον απαξιώνονται σφόδρα οι έδρες κλασικής φιλολογίας των φιλοσοφικών σχολών, λόγω τής εμμονής τους να πακάμτουν την μελέτη και αποτίμηση σημαντικών συγγραμμάτων τής Ελληνικής Γραμματείας. Ιδιαίτερη ευθύνη έχουν κάποιοι εκδοτικοί οίκοι τής Ευρώπης (όπως ο εκδοτικός οίκος “RECLAM“ τής Στουτγάρδης) που κατά την αναπαραγωγή των κειμένων και αποσπασμάτων των προσωκρατικών φιλοσόφων, φρόντισαν να μην συμπεριλάβουν χωρία αιχμής τού Εμποδοκλεους.

• Χαρακτηριστικό είναι σχετικά, ότι πλείστα όσα πανεπιστήμια παραπέμπουν ολοσχερώς την ενασχόληση με το θρησκειολογικό υλικό, σε έδρες εθνολογίας, ως να επρόκειτο για λαογραφικού τύπου καταγραφή ηθών και εθίμων, που αφορούν σε βάση “φολκλόρ” κάποιους πρωτόγονους και απροσπέλαστους από την κοινωνική πρόοδο περιθωριακους κοινωνικούς σχηματισμούς.

• Επί πλέον απαξιούνται οι θεολογικές σχολές των Ελλαδικών πανεπιστημίων και το σύνολο των θεολόγων που αποφοίτησαν από αυτές, τουλάχιστον ως προς το ζητούμενο να ασχοληθούν με το ζητούμενο τού θρησκειολογικού υλικού των μυητικών ταγμάτων, των αποκρυφιστικών ενώσεων και τού ελευθεροτεκτονισμού, απαξιώνοντας την σύνολη αντίστοιχη προβληματική, ως συνωμοσιολογικού τύπου ιδεασμό, που είναι ανάξιος επιστημονικής προσεγγίσεως.

• Χαρακτηριστικό είναι, ότι παρότι έχουν εκπονηθεί στην πορεία των τελευταίων 150 ετών σημαντικότατα έργα από άκρως προικισμένους ερευνητές, που εγείρουν ανέτως το αίτημα αυστηρής και εμπεριστατωμένης επιστημονικότητος, οι παραπομπές σε αυτά από το ακαδημαϊκό κατεστημένο είναι περιθωριακές, άκρως επιλεκτικές και ουδέποτε αναφέρονται σε τελετουργικά αίματος με θύματα ανθρώπινες υπάρξεις. Ο ολίγες και ανεπαρκείς αναφορές περιορίζονται σε θυσίες ζώων.

• Τέλος απαξιούται η πλειοψηφία των μελών τής παγκόσμιας ανθρώπινης αγέλης, η οποία αρνείται λόγω εγκεφαλικής παρασκευής να προσλάβει και να επεξεργαστεί νοητικά το οφθαλμοφανέστατο. Η ανθρώπινες προσληπτικές λειτουργίες είναι αναφανδόν επιλεκτικές. Όταν τα αισθητήρια όργανα ενός ανθρώπου προσλάβουν ένα εξωτερικό ερέθισμα ως γενική εικόνα, δεδομένου ότι η χωρητικότητα τού εγκεφάλου δεν επαρκεί για την ταυτόχρονη επεξεργασία των επί μέρους λεπτομερειών της, αυτή διοχετεύεται σε μια περιοχή, στην οποία λειτουργεί αποθηκευμένη μια κατηγοροποιημένη βιβλιοθήκη προτύπων. Εκεί λαμβάνει χώρα μια σύγκριση των επί μέρους λεπτομερειών τής πρόσληψης και οτιδήποτε δεν ανταποκρίνεται σε κάποιο πάγιο καταχωρημένο πρότυπο, προσπερνάται ολοσχερώς. Χαρακτηριστικό τής επιλεκτικής επεξεργασίας των αισθητηριακών αποτυπώσεων από τον εγκέφαλο είναι το κάτωθι βίντεο. 

   
  

   

  
  

  Συνέπεια τής επιλεκτικής πρόσληψης θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα, η είσοδος σε ένα δωμάτιο ενός μικρού ελέφαντα ροζ χρώματος με τριπλή προβοσκίδα να μην γίνει αντιληπτή από την συντριπτική πλειοψηφία των παρευρισκομένων, επειδή αυτό το ενδεχόμενο θα παραβίαζε κατάφωρα την δεοντολογία των προσληπτικών τους λειτουργιών. Μια αντίστοιχη παρασκευή τής αντιληπτικής ικανότητος τής συντριπτικής πλειοψηφίας έχει επιβληθεί απέναντι στην πρόσληψη δεδομένων που αφορούν δρώμενα τής χθόνιας λατρείας. Χαρακτηριστικό είναι, ότι η εξαφάνηση περισσότερων από 500 παιδιών από το οφανοτροφείο "Αγία Βαρβάρα" στην περιοχή Αττικής , που συνέβη προ ετών και δημοσιεύθηκε στον καθημερικό τύπο, πέρασε σχεδόν τελείως απαρατήρητη από την κοινή γνώμη, ενώ θα έπρεπε να έχει προξενήσει θύελλα αντιδράσεων.     

  Τα μέλη τής επιστημονικής κοινότητας, τα οποία λόγω θέσεως υποτίθεται ότι διαθέτουν οξυδέρκεια μεγαλύτερη από αυτήν τού μέσου ανθρώπου και τάση να διεισδύουν στις βαθύτερες αιτιάσεις των φαινομένων, επιδεικνύουν ανέκαθεν την εμμονή με σχολαστικό τρόπο να μην να αναφέρονται και πολύ περισσότερο να μην υπεισέρχονται σε ζητήματα τής βάσης τής χθόνιας λατρείας, που είναι τα τελετουργικά αίματος και οι πρακτικές σεξουαλικής μαγείας. Η πλήρης και χωρίς εξαίρεση αποσιώπηση αυτών των δεδομένων οφείλεται στην από μακρόν έντεχνη επιβολή ενός καθεστώτος, που ταυτίζεται με το αυτονόητο και συνιστά τον κύριο κανόνα τού κοινωνικού μύθου που έχει επικρατήσει. Οι αντίστοιχες αναφορές να θεωρούνται ότι είναι βαθύτατα επιστημονικές και ότι παραβιάζουν στοιχειωδώς την λογική. Τα άτομα που αποτολμούν τέτοιες αναφορές έχει κατισχύσει να σταμπάρονται ως φαντασιόπληκτα, υποκείμενα σε παράφρονες ιδεασμούς και να θεωρούνται, ότι διακατέχονται από ψυχικά σύνδρομα στην βάση νοσηρών δυσλειτουργιών τής προσωπικότητός τους. Τέτοιες αντιλήψεις, καθώς και η γενικότερη ετοιμότητα να εντρίψει κάποιος θεωρητικά και να ψάξει σχετικά με την αφετηρία, την δομή και τις εκφάνσεις της ουσίας τής χθόνιας λατρείας, ανάγονται από τούς ελεγχόμενους μηχανισμούς προπαγάνδας και χειραγώγησης τού συστήματος σε υπερβολική καχυποψία, η οποία επιδιώκει να στρεβλώσει τα πραγματικά δεδομένα και να τα οδηγήσει σε εξωφρενικές κατευθύνσεις. Γι αυτό έχει επιβληθεί η πλήρης απαξίωση αυτών των πρακτικών, με την επικάλυψη τής όλης προβληματικής με τον όρο “συνωμοσιολογία”. Οπότε πάσα σχετική σοβαρή αναφορά από οποιοδήποτε μέλος τής επιστημονικής κοινότητας σε τέτοιου είδους θέματα συνεπάγεται την πλήρη ακαδημαϊκή του απαξίωση, με αποτέλεσμα να θεωρείται αυτός αποσυνάγωγος από το σύνολό της, θέτοντας σε άμεση διακινδύνευση το βόλεμα, το γόητρό, την μισθοδοσία του και κάθε άλλο προνόμιο, που τού εξασφαλίζει η ένταξή του σε αυτόν τον χώρο. 

  Αντιθέτως, η συνεπής εφαρμογή τής απλής λογικής είναι αυτή που επιβάλει την εντατικότατη ενασχόληση με τις κραυγαλέες εκφάνσεις τής χθόνιας λατρείας και να έχει εισχωρήσει στην ουσία της. Κάθε σοβαρό πανεπιστημιακό ίδρυμα, που σέβεται εμπράκτως την αποστολή τής επιστήμης, όφειλε να έχει ενσωματώσει στην διδασκαλία και την εμβάθυνση στην θεωρητική ιχνηλάτηση τής θρησκειολογίας ως ανεξάρτητης έδρας, δεδομένου ότι αυτή εκ των πραγμάτων δεν είναι δυνατόν να εξαντλείται με σημειώσεις στο περιθώριο θεολογικών, φιλοσοφικών, ιστορικών καθώς και φιλολογικών μελετών.  

  (Σε παρένθεση αξίζει να αναφερθεί, ότι είναι τεκμήριο πτώχευσης των εδρών θεολογίας των πανεπιστημίων, αλλά και κάποιων εδρών φιλοσοφίας, ότι αντί να ασχολείται το δυναμικό των καθηγητών τους με την επιστημονική επίρρωση τού αντικειμένου τους, εμμένουν αποκλειστικά στην προώθηση των δικών τους θρησκευτικών πιστεύω, με ιεραποστολικές διαθέσεις και τάση περιφρούρησης αυτού που θεωρούν δογματική καθαρότητα και προάσπισή του από πάσα τάση, που θεωρούν αιρετική. Πέραν αυτού, ο οίστρος που χαρακτηρίζει κάποιους καθηγητές, τούς οδηγεί στην διαμόρφωση ενός εν πολλοίς πρωτότυπου προσωπικού ιδιώματος, που ενώ πραγματικά εμβαθύνει εν μέρει στην θεολογική αποκατάσταση κάποιου δόγματος και αποκαθαρισμό του από εξωγενείς αλλοιώσεις, ταυτοχρόνως πρακτικά αυθαιρετεί επί επιστημονικής βάσεως, με την διαμόρφωση κάποιων άλλων απόψεων, που έχουν αφετηρία την ελλειπή γνώση τού αντικειμένου που πραγματεύονται και απολήγουν σε εξωπραγματικά συμπεράσματα. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι εύκολο να ινηλατηθεί, δεδομένου ότι δίπλα στην εύστοχη αποκατάσταση δεδομένων, που επενεργεί εν μέρει σαφώς θετικότατο έργο, η πρόσμιξη σε αυτήν την πρακτική άλλων προσωπικών απόψεων, που δεν στηρίζονται επιστημονικά, ενώ εγείρεται αξίωση διατύπωσης θέσφατων αληθειών, συγκροτεί ένα μείγμα, μέσω τού οποίου, η γοητεία που εξασκεί η ορθή αποκατάσταση, επιφέρει ταυτοχρόνως σύγχυση έναντι άλλων βασικών διαδικασιών. Το συγκεκριμένο ζήτημα χρήζει ειδικής αναφοράς, που ίσως γίνει στο μέλλον).

  Επί πλέον, η πρακτική τής χθόνιας λατρείας δεν αφορά αποκλειστικά τούς κλάδους των ανθρωπιστικών σπουδών, αλλά ενέχεται με δραματική παρέμβαση στα αντικείμενα μελέτης τής ανθρωπολογίας, τής βιοχημείας και τού ηλεκτρομαγνητισμού, ΩΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΕΜΜΕΣΑ ΜΕ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΘΕ ΕΚΦΑΝΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΛΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ.

  Η έντονη παρέμβαση τής χθόνιας λατρείας στα δεδομένα τής ανθρωπολογίας και τής βιοχημείας αφορούν τον τρόπο λειτουργίας τού ανθρώπινου εγκεφάλου και ειδικότερα τον τρόπο που λειτουργούν κάποιες άκρως σημαντικές παραισθησιογόνες ουσίες στην ανθρώπινη φυσιολογία, οι οποίες καταναλώνονται στις τελετουργίες της. Κυρίως η διμεθίλτρυπταμίνη (DMT) που αποτελεί την κυριότερη από αυτές έχει την ιδιότητα, όταν αυτή έρχεται σε επαφή με το ανθρώπινο αίμα, ένα σκέλος των διπλών δεσμών στον δακτύλιο τού άνθρακος που βρίσκεται στον μοριακό τύπο αυτής τής ενώσεως, να ανοίγει σχηματίζοντας δυο μικρές κεραίες ηλεκτρομαγνητικής πρόσληψης. Αυτό οδηγεί στην πρόσληψη ερεθισμάτων, τα οποία δεν γίνονται αντιληπτά μέσω τής οράσεως υπό συνήθεις συνθήκες. Επί πλέον στα μέρη, που τελούνται τελετουργικά χθόνιας λατρείας είναι εγκατεστημένα λατρευτικά αντικείμενα, που λειτουργούν ως κεραίες έναντι τής κοσμικής ακτινοβολίας, όπως τα ξόανα, οι οβελίσκοι και τα μενχίρ. Ενδιαφέρον έχει και ο εντοπισμός τού Ουμπέρτο Έκκο σχετικά με τον ρόλο που επιτελεί ο πύργος τού Άιφελ στα τελούρια ρεύματα, όπως περιγράφεται στο βιβλίο "Το Εκκρεμές τού Φουκώ". (Τον ίδιο ρόλο επιτελεί η βελόνα στη σύριγγα κατά την λήψη εναίσιμων σκληρών ναρκωτικών). Επί πλέον τα τελετουργικά τής χθόνιας λατρείας γίνονται μέσα σε υποχθόνια σπήλαια, που λειτουργούν ως ηλεκτρομαγνητικά φίλτρα για την κοσμική ακτινοβολία. Έτσι συσχετίζεται η χθόνια λατρεία με την  ανθρωπολογία, την βιοχημεία και ηλεκτρομαγνητισμό.

  Η συγκεκριμένη οπτική τής χθόνιας λατρείας σηματοδοτεί και την φύση τής συνωμοσιολογίας ως διεπιστημονικού κλάδου, που άπτεται περισσότερων επιστημονικών κατευθύνσεων, εφόσον η ενασχόληση με αυτήν αποτελεί, κατά την εκτίμησή μου, τον κύριο άξονά της. Οπότε η μελέτη τής χθόνιας λατρείας ωθεί σε επισταμένη μελέτη περισσότερων γνωστικών περιοχών, αλλά και οξεία παρατήρηση όσων συμβαίνουν, δεδομένου ότι τα τελετουργικά της γίνονται εν κρυπτώ.

  Μέχρι πρόσφατα η ενασχόληση με το φαινόμενο είχε περιοριστεί σε κάποιες βιβλιακές μελέτες, οι οποίες από τα μέσα τής δεκαετίας τού '80 σταμάτησαν να γίνονται σε ακαδημαϊκά πλαίσια, αποκτώντας απερίφραστα συνωμοσιολογικό προσανατολισμό. Όμως μετά το 2016 το φαινόμενο ξεκίνησε να εμφανίζεται και στην τρέχουσα ειδησεογραφία, κυρίως την συστημική και μη εξαιρουμένης τής γερμανικής ειδησεογραφικής ναυαρχίδας DER SPIEGEL, πάντοτε με το σταμπάρισμα τής διάδοσης ψευδών ειδήσεων από την μεριά κακόβουλων συνωμοσιολόγων, σπάζοντας όμως την σιωπή που είχε επιβληθεί επί διάστημα χιλιετιών σχετικά με το φαινόμενο. Τα WikiLeaks δημοσίευσαν πρώτα το θέμα στην δημοσιότητα, με την παρουσίαση κάποιων e-mails τής Χίλαρι Κλίντον, που αφορούσε πρακτικές παιδοβιασμών από στελέχη τού Δημοκρατικού κόμματος, συμπεριλαμβανομένου και τού Μπάρακ Ομπάμα. Σύμφωνα με αυτά ο προσωπάρχης τού Λευκού Οίκου επί προεδρίας Κλίντον John Podesta φερόταν να επιβλέπει μια πιτσαρία, η οποία προμήθευε παιδιά σε υψηλά ιστάμενα πρόσωπα με στόχο την σεξουαλική τους κακοποίηση.

  Έκτοτε και κυρίως με την ανάληψη τής προεδρίας από τον Ντόναλντ Τραμπ οι αντίστοιχες ειδήσεις ξεκίνησαν να κατακλύζουν τα μαζικά μέσα. Από τον ίδιο, αλλά και σημαντικά στελέχη τού περιβάλλοντός του, ξεκίνησε ένας καταιγισμός καταγγελιών σχετικά με την κακοποίηση παιδιών, η οποία δεν περιοριζόταν μόνο σεξουαλικά, αλλά επεκτεινόταν σε κάθε είδους ειδεχθή πολλαπλή κακοποίηση. Ήρθαν στην δημοσιότητα φωτογραφίες από τούνελ, στα οποία ήσαν παιδιά φυλακισμένα και κακοποιημένα μέσα σε κλουβιά, ενώ άλλες φωτογραφίες έδειχναν στρατιώτες των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ να τα σώζουν. Επί πλέον κυκλοφόρησαν κάποια βίντεο με πλοία τού ναυτικού των ΗΠΑ, τα οποία λειτουργούν ως πλωτά νοσοκομεία, στα οποία κακοποιημένα παιδιά δεχόντουσαν περίθαλψη. 

   Η όλη καμπάνια εστιαζόταν στην απάνθρωπη πρακτική κάποιων υψηλά ιστάμενων πολιτικών τού Δημοκρατικού κόμματος και επεκτεινόταν σε “καλλιτεχνικούς” κύκλους τού Χόλιγουντ. Αρκετές φορές έγινε μνεία ότι οι εν λόγω ένοχοι εμφορούντο από σατανισμό, χωρίς όμως να γίνεται μια σε βάθος ανάλυση τού φαινομένου, η οποία θα ξεκαθάριζε με σαφήνεια κατά πόσο επρόκειτο για κάποιο πρόσκαιρο βίτσιο μιας ιδιαίτερης ομάδας ανωμάλων ψυχικά ανθρώπων, όπως επικράτησε η γενική άποψη, ή κατά πόσο πρόκειται για μια διαχρονική πρακτική, που έχει βαθύτατες θρησκειολογικές ρίζες και ταλανίζει την ανθρωπότητα και στις πέντε ηπείρους.

  Μετά την καλπονοθεία τού 2020 η αντίστοιχες αναφορές φθίνουν συνεχώς. Αξίζει να προσεχθεί, ότι ο DAVID ROBERT STEEL, που ανέδειξε συστηματικά και εμπεριστατωμένα το ζήτημα των τελετουργικών παιδοβιασμών και ανθρωποθυσιών, πέθανε “ξαφνικά” τον Αύγουστο τού 2021 από “κορωνοϊό”.

 

   Προς ώρας επικρατεί σχετική ησυχία γύρω από το ζήτημα αυτό. Αναμφίβολα, η καμπάνια που ξεκίνησε το 2016 τάραξε νερά, που λίμναζαν για υπερβολικά μεγάλο διάστημα. Είναι προφανές, ότι στο “στράγγιγμα τού βάλτου” που υποσχέθηκε ο Ντόναλντ Τραμπ, ο στόχος τής καταστολής των κυκλωμάτων των τελετουργικών παιδοβιαστών βρίσκεται στις πρώτες θέσεις. Ο λόγος που έχει επικρατήσει σχετική σιγή σε σύγκριση με το προηγούμενα χρόνια γύρω από το θέμα, κρίνω ότι δεν μπορεί να ερμηνευτεί στην παρούσα φάση και πρέπει να περιμένουμε τις περαιτέρω εξελίξεις σχετικά. Δεν αμφιβάλλω, ότι η συγκεκριμένη εγκληματική πρακτική ενόχλησε ιδιαίτερα κάποια πρόσωπα, που κατείχαν υψηλές θέσεις, όπως ο στρατηγός Μάικελ Φλιν, εάν κρίνω από τις συνεχείς παρεμβάσεις τού γιού του τότε στο twitter, λόγω των οποίων δέχθηκε ο Φλιν έντονες επιθέσεις. Ο τρόπος, που ξεκίνησε και προχώρησε αυτή η καμπάνια, αφήνει σε μένα κάποια ερωτηματικά, για το κατά πόσο αυτή υπήρξε προσπάθεια κατευνασμού, στην φάση που η κυριαρχία τού διαδικτύου διευκόλυνε πάρα πολύ την διάδοση τού καταγγελτικού λόγου, ή κατά πόσο έχει οδηγήσει ο σκληρός συσχετισμός δυνάμεων στα πλαίσια τού συστήματος σε μια προσωρινή κάμψη αυτής τής καμπάνιας. Το σύστημα επιλέγοντας άλλα ζητήματα, που τα οδηγεί σε προπαγανδιστική έξαρση, μπορεί ακόμη να στρέφει σε συναισθηματική βάση τις διαθέσεις σε κατευθύνσεις που το εξυπηρετούν. Γι αυτό εμμένω στην εκτίμηση, ότι το ξεκαθάρισμα των καταστάσεων που επιδιώκεται, πρέπει να φτάνει σε βάθος, ώστε να περιορίζονται τα περιθώρια συνειδησιακού πισωγυρίσματος και συστημικών ελιγμών.

  Αυτοί που επιβραβεύονται εκ των πραγμάτων για την δράση τους δίπλα στους ειλικρινείς και φιλόπονους ερευνητές, οι οποίοι προσπάθησαν να αναδείξουν την ουσία τής χθόνιας λατρείας, είναι οι αρχιτέκτονες που επινόησαν και επέβαλαν το μάτριξ χειραγωγήσεως. Αλλά η κατίσχυσή τους θα διαρκέσει μόνον μέχρι την παρέμβαση αυτών, που θα αποδειχθούν μάστορής τους.

  Ο οποιοσδήποτε δικαιούται να αμφισβητήσει την ύπαρξη τού Θεού. Η ύπαρξη τού Θεού δεν αποδεικνύεται με λογικό τρόπο. Ο Πλάτων υποστήριξε, ότι η γνώση επαφίεται για τούς εναρέτους και ότι οι άνθρωποι μπορούν να προσεγγίσουν τα δεδομένα τού σύμπαντος μόνο μέσω αυτού που αποκάλεσε “εικώς λόγος”, δηλαδή αφαρμόζοντας την προσεγγιστική ικανότητα που αντιστοιχεί στα δικά τους μέτρα και αδυνατεί να συλλάβει την ουσία του. Με βάση την θεολογία των Μυστικών Πατέρων τής εκκλησίας η γνώση τού Θεού είναι αποφατική, στηριζόμενη στην αγνωσία. Ενώ η ουσία τού Θεού παραμένει πάντοτε απροσπέλαστη για τον άνθρωπο, αυτός αποκαλύπτεται μόνον μέσω των θείων ενεργειών, στις οποίες μπορεί να μετέχουν οι άνθρωποι με βάση την αγαπητική κοινωνία, η οποία έχει αφετηρία την πίστη και η οποία αποτελεί κατά τον Απόστολο Παύλο “πραγμάτων βεβαίωση μη ωρομένων”. Υπό αυτήν την οπτική, ούτε οι πιστοί, ούτε οι άπιστοι είναι σε θέση να παρέχουν μια λογική απόδειξη για την ύπαρξη ή μη τού Θεού. Πλην όμως ο Θεός είναι κάτι διαφορετικό από τις θρησκείες, εφόσον αυτές δεν χρήζουν αποδείξεως, δεδομένου ότι αποτελούν απτά, ρεαλιστικά δεδομένα, τα οποία δύνανται να τύχουν προσεγγίσεως, καταγραφής και μελέτης με πραγματιστικό τρόπο. Υπό αυτήν την έννοια αυτές μπορούν να αποτελούν αντικείμενα ορθολογιστικής μελέτης από τις επιστήμες. Η πραγματιστική επιστημονική μελέτη μπορεί κάλλιστα να καταγράψει τα δεδομένα τής όποιας θρησκείας και να επιχειρήσει ερμηνείες αυτών των δεδομένων στην βάση λογικών διεργασιών, χωρίς όμως να είναι σε θέση να αποφανθεί για τις μεταφυσικές προεκτάσεις της, ή να κρίνει την ορθότητα των υπερβατικών της ισχυρισμών.

  Μέσα από αυτήν την σκοπιά, η προσέγγιση που θα επιχειρήσω στην χθόνια λατρεία, το καθεστώς και τα δρώμενά της, θα γίνει αποκλειστικά από χειροπιαστή, πραγματιστική σκοπιά, με βάση τούς κανόνες τής απλής λογικής επί θρησκειολογικής βάσεως, μέσω τις εξέτασης ιστορικών πηγών, ευρημάτων και μελετών, που εγείρουν επιστημονικό αίτημα. Έτσι, αυτή η πραγματεία διακατέχεται από αυστηρά ερευνητικό χαρακτήρα και απευθύνεται στον όποιον δήποποτε, ασχέτως των αντιλήψεων που αυτός μπορεί να έχει περί τής υπάρξεως ή μη τού Θεού και τού τρόπου που αυτός αρέσκεται να δομεί την προβληματική του, στηριζόμενος στην νοησιαρχία, ή σε μεταφυσικές υπερβατικού τύπου αναζητήσεις. Τα συγκεκριμένα πιστεύω μου δεν ενέχονται σε αυτήν την διερεύνηση, επιδιώκοντας στο μέτρο τού δυνατού μια αποστασιοποιημένη από ηθελημένους υποκειμενισμούς προσέγγιση. Υπό αυτήν την οπτική απορρίπτω εκ προοιμίου κάθε εμπαθή κριτική, στην βάση, ότι η προσπάθεια αυτή διέπεται από συνωμοσιολογικού χαρακτήρα ιδεασμούς και τα τοιαύτα. Χωρίς να αποκρύπτω, ότι είμαι ένθερμος θιασώτης τής συνωμοσιολογίας, παραμερίζω επί τού παρόντος κάθε αντίστοιχη προβληματική, εστιάζοντας σε χειροπιαστά δεδομένα με βάση την τυπική λογική. Και καλώ κάθε φίλο, ή φίλη, που αμφισβητεί την συγκεκριμένη εφαρμογή αυτής τής πρακτικής, να μού επιδείξει βάσει επιχειρημάτων τα σημεία που αυτή η πρακτική δεν τηρείται. Αποσκοπώ να καταδείξω απτά και οφθαλμοφανή δεδομένα, θέτοντας τον αναγνώστη ως συν-ζητητή ενώπιον ενωπίω. 

2. Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΧΘΟΝΙΑΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

  Σχετικά με την χθόνια λατρεία έχει γίνει στο παρελθόν πληθώρα αναφορών από διαφορετικές οπτικές κάθε φορά, χωρίς όμως να υφίσταται μια ολοκληρωμένη αποτίμηση σε οργανικό σύνολο όσων συνάγουν αυτές οι μελέτες. Οι κύριες αφετηρίες των αντίστοιχων μελετών είναι η μελέτη των προτόγονων και των αρχαίων κοινωνιών με δεσπόζον το έργο τού Λ. Η. ΜΟΡΓΚΑΝ "Η ΑΡΧΑΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ", που εκδόθηκε το 1877 στην Νέα Υόρκη και που μαζί με το βιβλίο τού J.J. BACHOFEN με τίτλο "ΤΟ ΜΗΤΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ" από το 1861 θέτουν τις βάσεις τής όλης προβληματικής. Όμως το πρώτο και κύριο ξεκαθάρισμα και συστηματοποίηση σε θρησκειολογική βάση από την σκοπιά τής εθνολογίας έπιχειρεί το πολυσυζητημένο μνημειώδες βιβλίο τού J. G. FRASER "Ο ΧΡΥΣΟΣ ΚΛΩΝΟΣ", που συνιστά μια στέρεη βάση τής όλης προβληματικής, που είναι με άψογα συστηματικό τρόπο δομημένη. Εάν πρόκειται να ασχοληθεί κάποιος με ένα μόνον βιβλίο σχετικά με αυτό το ζήτημα είναι αναμφίβολα το βιβλίο τού Fraser. Γι αυτό είναι και εκείνο το βιβλίο που μελετήθηκε περισσότερο από κάθε άλλο γι αυτό το θέμα, ανοίγοντας στην κυριολεξία την αυλαία τής προβληματικής σε πολλούς ενδιαφερλομενους, επειδή ταξινομεί και συστηματικοποιεί λειτουργικότητες.  

  Σε κάποιες αναρτήσεις τής σελίδας στο παρελθόν υπάρχουν εκτενείς αναφορές στην χθόνια λατρεία, τις οποίες θα αποφύγω εδώ χάριν ευκολίας να αναπαράγω, ώστε να παραμείνω σε μια ανάπτυξη τού θέματος με τρόπο αυστηρά πραγματιστικό και ορθολογικό, χωρίς να υπεισέλθω στις μεταφυσικές του πτυχές. Εκτιμώ, ότι με όποιον τρόπο κι αν προσεγγιστεί το εν λόγω ζήτημα, είναι δυνατόν να βγουν στην επιφάνεια οι βασικές του πτυχές του, που έχουν καλυφτεί από ηθελημένη αποσιώπηση. Με αυτήν την μέθοδο προσέγγισης αναιρούνται τα επιχειρήματα όσων το παρακάμπτουν σε βάση απαξίωσης, επειδή δήθεν αυτό στερείται ορθολογικής ουσίας και αποτελεί αποκύημα εικασιών σε σφαίρες που βρίσκονται πέραν τού επιστητού, από ανθρώπους ανερμάτιστους από λογική, που ρέπουν σε υποκειμενικού τύπου συνωμοσιολογικές καχυποψίες. Επίσης, η αναφορά σε πτυχές μόνον τού ζητήματος και όχι στο σύνολό του, καθορίζεται από το εύρος και το βάθος αυτού τού ζητήματος, που οι εκφάνσεις του είναι απροσμέτρητες. Αυτή η πραγματεία δεν στοχεύει να εξαντλήσει καν στοιχειωδώς τις βασικές πτυχές τού θέματος, αλλά αποσκοπεί να διαμορφώσει και να προτείνει μια μέθοδο, βάσει τής οποίας αρμόζει να προσεγγίζονται τα δεδομένα που εγκύπτουν στο εκτεταμένο φάσμα αυτού τού φαινομένου. 

  Η επιλογή τού βιβλίου τού George Fraser στο άνοιγμα τής όλης παράθεσης γίνεται για τον λόγο, ότι από ιστορική σκοπιά είναι αυτός που άνοιξε με ρηξικέλευθο τρόπο την αυλαία τής συγκεκριμένης προβληματικής, καθιστώντας αυτό το έργο μνημειώδες, με αποτέλεσμα οι αναφορές σε αυτό να πλαισιώνουν την συντριπτική πλειοψηφία των μελετών που αναφέρονται στο φαινόμενο. Η μελέτη τού Fraser επεκτείνεται σε δώδεκα τόμους, τούς οποίους συνέπτυξε σε μια έκδοση δυο τόμων, παρέχοντας έτσι την δυνατότητα να προσεχθεί αυτό από μεγάλο αριθμό ενδιαφερομένων. Στην ουσία πρόκειται για την συγκέντρωση ενός τεράστιου λαογραφικού υλικού σε εθνολογική βάση, που συμπεριλαμβάνει πρακτικές από τις πέντε ηπείρους, με κέντρο αναφοράς τις ανθρωποθυσίες και τα τελετουργικά μαγείας στις πρωτόγονες κοινωνίες (αρχαίες όπως και τής εποχής που γράφτηκε το βιβλίο) στις κοινωνίες τής βαρβαρικής ανάπτυξης (αρχαϊκή περίοδος) καθώς και κατά την πρώιμη και ύστερη αρχαιότητα. Ο τρόπος προσέγγισης τού Fraser είναι αυστηρά ορθολογικός, αποκλείοντας κάθε υπερφυσική προέκταση σε όσα κατέγραψε. Σύνολα αυτά τα φαινόμενα αποδίδει αποκλειστικά στον τρόπο που λειτουργεί η σκέψη των πρωτογόνων. Αυτό όμως που αποτελεί την ρηξικέλευθη ουσία τού έργου του, ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ ΥΦΗΛΙΟΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ, οπότε όπως ισχυρίζεται, ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΜΙΑ ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΙΑ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΛΙΜΑΚΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΙ ΠΕΡΕΤΑΙΡΩ ΤΗΝ ΘΕΩΓΡΗΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ. 

  Όλοι οι δυτικοί αναλυτές που ακολούθησαν, αποτιμούν το σχετικό υλικό που καταγράφουν αυστηρά σε ορθολογική βάση. Εξίσου σημαντικό είναι το έργο τού Πολωνού Bronislav Malinowski, ο οποίος αφού μελέτησε τον “Χρυσό Κλώνο”, αποφάσισε να ασχοληθεί με την ανθρωπολογία και την εθνολογία κατά το πρώτο ήμισυ τού περασμένου αιώνα, συμπληρώνοντας τις έρευνες τού Fraser με γνώμονα τις διαπιστώσεις τής κοινονιολογίας και τής ψυχολογίας εκείνης τής εποχής, συμπληρώνοντας τις έρευνες τού Fraser με μελέτη γηγενών φυλών στην Αυστραλία, την Γουινέα και στην Αμερική. Το κύριο σύγγραμμα του, που βρήκε ευρεία απήχηση τιτλοφορείται “Magic, Science and Religion and Other Essays". Την πλέον ακραία ρασιοναλιστική εκτίμηση γι αυτά τα φαινόμενα διατύπωσε ο Siegmund Freud στο βιβλίο “Τοτέμ και Ταμπού”, στο οποίο αποδίδει όλα τα τελετουργικά που αφορούν την χθόνια λατρεία και τις πρακτικές μαγείας σε ανθρώπινη νεύρωση. Όλοι οι δυτικοί ερευνητές, που ασχολήθηκαν με αυτά τα φαινόμενα στα πλαίσια μελέτης φυλών που δεν είχαν ενταχθεί στον σύγχρονο πολιτισμό, ακόμη και ο Claude Levi Strauss, που έκφρασε ιδιαίτερη συμπάθεια για τις άγριες φυλές τού Αμαζονίου, τις οποίες περιγράφει και αποτιμά στο βιβλίο “Θλιμμένοι Τροπικοί”, αντιμετωπίζουν τα θρησκευτικά ήθη αυτών των κοινωνιών ως παρωχημένες πρακτικές, που ανταποκρίνονται στην υπανάπτυξή τους, παραβλέποντας ότι η ίδια χθόνια λατρεία με διαφορετικές εκφάνσεις από αυτές όσων μελέτησαν, διαχέει με τρόπο καθοριστικό αλλά καλυμμένο και τις δικές τους “πολιτισμένες” κοινωνίες. Με αυτήν την υπεροψία απέναντι στις κοινωνίες που μελέτησαν, όλοι οι δυτικοί αναγνωρισμένοι και “έγκυροι” ανθρωπολόγοι, κατέγραψαν την ανοησία, την αγκύλωση και την ανικανότητά τους να διαπιστώσουν τις ίδιες πρακτικές τελετουργικής αγριότητος, που όχι μόνο ενέχονται συγκαλυμμένα, αλλά καθορίζουν κάτω από ένα πέπλο απόκρυψης τις εξελίξεις και στις δικές τους “πολιτισμένες” κοινωνίες. 

  Χαρακτηριστική είναι η εκτίμηση αυτής τής πρακτικής από τον προτεστάντη θεολόγο, Erwin Reisner στο σημαντικό βιβλίο του „Der Dämon und sein Bild“ (“Ο Δαίμων και η Παράστασή του”) το οποίο για λόγους σκοπιμότητος δεν έγινε σχδόν καθόλου γνωστό. Σε αυτό γράφει, ότι ο πρωτόγονος άνθρωπος χαρακτηρίζεται από μια σχετική αθωότητα, όταν ως θύμα τής άγνοιας και από αδυναμία να εξασφαλίσει επαρκώς την διατροφή του, αισθάνεται υποχρεωμένος να κάνει τελετουργικές επικλήσεις μαγείας στα πνεύματα που ρυθμίζουν την καρποφορία τής γης, στα πλαίσια τής χθόνιας λατρείας υπό την μορφή βλαστικής λατρείας. Αντιθέτως αντίστοιχες πρακτικές από τον σύγχρονο άνθρωπο, που μέσω τής τεχνολογικής εξέλιξης έχει εξασφαλίσει με υπερεπάρκεια στις συνθήκες επιβίωσής του, η τέλεση αυτών των πρακτικών γίνεται με σκοπιμότητα απόκτησης δυνάμεως για την επιβολή του στους συνανθρώπους του με την μορφή μαύρης μαγείας.   

   Σύμφωνα με την λεγόμενη “βλαστική λατρεία”, που είναι μια άλλη ονομασία για την χθόνια λατρεία ειδικά στο πρώιμο στάδιο εκδήλωσής της, όπως περιγράφεται από τούς ανθρωπολόγους και εθνολόγους ερευνητές, η βλαστική δύναμη τής γαίας γονιμοποιείται από την έκχυση τού αίματος τού βασιλιά σε αυτήν, ο οποίος θυσιάζεται τελετουργικά. Στην πρώτη σελίδα τού προλόγου τού βιβλίου του ο Fraser αναφέρει χαρακτηριστικά:

  “... Έτσι, για παράδειγμα, στο κρίσιμο ζήτημα τής θανάτωσης βασιλιάδων είτε κατά το τέλος μιας περιόδου ή όποτε η υγεία τους και η δυναμή τους εξασθενούσε, η κύρια απόδειξη που οδηγεί στην πλατιά επικράτηση ενός τέτοιου εθίμου ενισχύθηκε σημαντικά στο ενδιάμεσο διάστημα. Ένα καταπληκτικό παράδειγμα περιορισμένης μοναρχίας τέτοιου είδους παρέχει το μεσαιωνικό βασίλειο των Χαζάρων στην Νότα Ρωσία, όπου οι βασιλιάδες θανατώνονταν είτε με την λήξη ενός ορισμένου χρόνου, είτε όποτε κάποια δημόσια συμφορά, όπως ξηρασία, λιμός ή πολεμική ήττα φαινόταν να δείχνει κάποια εξασθένιση των φυσικών δυνάμεων. Η απόδειξη για την συστηματική θανάτωση των Χαζάρων βασιλιάδων, που βγαίνει από τις αφηγήσεις παλαιών Αράβων ταξιδιωτών, παρουσιάστηκε από εμένα παλαιότερα στο κείμενο με τίτλο “Η θανάτωση Χαζάρων Βασιλιάδων".

  Η Αφρική επίσης έχει δώσει αρκετά νέα παραδείγματα μιας παρόμοιας πρακτικής βασιλοκτονίας. Απ 'αυτά το πιο αξιοσημείωτο είναι ίσως το έθιμο που παρατηρήθηκε παλιότερα στο Μπανιόρο, όπου κάθε χρόνο εκλεγόταν από μια ορισμένη φυλή ένας πλαστός βασιλιάς, ο οποίος θεωρούνταν ότι ενσαρκώνει τον προηγούμενο βασιλιά, κατοικούσε με τις χήρες τού προκατόχου του στον ταφικό του ναό και στραγγαλιζόταν μετά από βασιλεία μιας εβδομάδας. Το έθιμο παρουσιάζει ένα πολύ στενό παραλληλισμό με την αρχαία Βαβυλωνιακή γιορτή της sacaea, όπου παρουσιαζόταν ένας πλαστός βασιλιάς, ο οποίος ντυμένος με τα βασιλικά ρούχα είχε το δικαίωμα να διασκεδάζει με τις παλλακίδες του πραγματικού βασιλιά και τον οποίο μετά την βασιλεία πέντε ημερών γύμνωναν, χλέβαζαν και θανάτωναν. Αυτή η γιορτή φωτίστηκε πρόσφατα από ορισμένες Ασσυριακές επιγραφές, που σχολίασε ο H. Zimmern στην μελέτη “Zum Babylonischen Neujahrsfest“ (“Σχετικά με τούς Εορτασμούς τού Νέου Έτους στην Βαβυλώνα”) - Λειψία 1918. Αυτές οι επιγραφές φα΄νεται ότι επιβεβαιώνουν την ερμηνεία, την οποία έδωσα αρχικά στον εορτασμό τού Νέου Χρόνου και την πηγή τής Ιουδαϊκής γιορτής Πορίμ στον τέταρτο τόμο τού “Χρυσού Κλώνου” με τίτλο “Ο Αποδιοπομπαίος Τράγος...”.

  Από την πρώτη σελίδα τού βιβλίου του ξετυλίγει ο Fraser το σκηνικό καταγραφής των ανθρωποθυσιών. Σκοντάφτοντας επάνω σε αυτές τις αναφορές ήδη μετά το εξώφυλλο ο ανυποψίαστος αναγνώστης, από το 1890 και εντεύθεν που έγινε η πρώτη έκδοση, συναντά ένα αλλόκοτο κόσμο διαδεδομένων ανά την υφήλιο άγριων τελετουργικών, που προκαλούν, σοκάροντας το θυμικό και την νόησή του, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για κάποιες φανταστικές ιστορίες τρόμου, όπως αυτές που διηγήθηκε στα βιβλία τού ο H.P. LOVECRAFT, αλλά για πραγματικά δεδομένα, που ερευνώνται βάσει επιστημονικής δεοντολογίας. Έτσι εξηγείται και η μοναδική σε ισχύ έκταση, που έλαβε αυτό το βιβλίο και η οποία δεν περιορίζεται αποκλειστικά σε ακαδημαϊκούς κύκλους, αλλά επεκτείνεται και σε κύκλους αποκρυφιστών και αναγνώστες που συγκινεί το παράδοξο. Πλην όμως, οι αναφορές αυτού τού βιβλίου καταγράφουν δεδομένα σε απομεμακρυσμένες περιοχές και αρκετά παλαιότερες χρονικές περιόδους από αυτές που ζει ο μέσος αναγνώστης του στην δύση. Έτσι δεν το συσχετίζει αυτός άμεσα με το προσωπικό του δράμα και την περιοχή που διάγει. Όμως για ένα αναγνώστη που διαθέτει καλή εξοικείωση με την μελέτη των συμβόλων και προσανατολίζεται να μελετά αυτά που καραδοκούν ανάμεσα στις γραμμές σε αυτά που κατατέθηκαν εδώ προηγουμένως, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά, ασχέτως εάν ο συγγραφέας συνειδητοποίησε την πλήρη έκταση και το βάθος των γραφομένων του. Γι αυτό θα γίνει εδώ στην συνέχεια μνεία, αλλά θα επιχειρηθεί και ερμηνεία, αυτών των εξόχως σημαντικών συνεπειών, που θέτει σε κίνηση το προηγούμενο χορείο. 

   Από τα γραφόμενα προκύπτει ότι οι Χάζαροι εφάρμοζαν τελετουργικά αίματος, ακόμη και κατά την μεσαιωνική περίοδο, προφανώς μέχρι τον εξιουδαϊσμό τους. Άρα η επιλογή τού Βαβυλωνιακού Ταλμούδ ως θρησκευτικό κατασταστικό, αξίζει να διερευνηθεί μέσα και από άλλη οπτική, από ότι η άποψη που έχει επικρατήσει, ότι αυτή η επιλογή τους προέκυψε ως τακτικός ελιγμός, ενώ αυτοί πιέζονταν ταυτοχρόνως από την μια από ισλαμικά και από την άλλη από χριστιανικά έθνη. Βεβαίως, αντίστοιχα τελετουργικά εφάρμοζαν και οι Ρως τού Κιέβου, πριν αποδεχθούν την Ορθοδοξία. Όμως οι αφετηρία αυτών των δυο ριζικά διαφορετικών επιλογών ανοίγει περιθώρια διερεύνησης. Επίσης, οι ανθρωποθυσίες εξακολουθούσαν να τελούνται ανοικτά σε περιοχές τής Αφρικανικής ηπείρου μέχρι την εποχή τού Fraser. Άρα το φαινόμενο δεν αφορά κάποιες χρονικά παλαιές εποχές. Αυτές οι διαπιστώσεις οπωσδήποτε ανήκουν στην σφαίρα τού αναμενόμενου και δεν διακρίνονται από κάτι συνταρακτικό. Δυο άλλα όμως δεδομένα, που συνειδητοποίησα όταν μετέφερα στην οθόνη το χορείο αυτό, μού προξένησαν έκπληξη, καθότι ανατρέπουν κάποιες σημαντικές πάγιες αντιλήψεις που έχουν επικρατήσει.

  Η ετήσια τελετουργία για τον εορτασμό τού νέου χρόνου με ανθρωποθυσία τού βασιλιά στην Βαβυλώνα ονομάζεται SACAEA. Αυτός ο όρος γειτνιάζει σαφώς με τον όρο SAC-RIFICE αλλά όχι μόνον. Αφού εκτοξεύσει την σκέψη μας στον δίσκο Abraxas, όπου ο “Αβρασάξ” είναι το όνομα ενός από τούς μαγικούς παπύρους τής Αιγύπτου, που περιέχουν δαιμονικές επικλήσεις (μαζί με τον πάπυρο “Ποιμάνδρης”, ο οποίος περιγράφει τον τρόπο που προσάπτεται ένας δαίμων σε είδωλο). Αυτός ο Δίσκος περιέχει τα κομμάτια „Soul Sucrifice“, „Evil Ways“ και “Black Magick Woman“, που ταιριάζουν στο νόημα τού παπύρου Αβρασάξ (όπου το “άβρα” παραπέμπει στο πρώτο ήμισυ προσφώνησης μαγείας, που δεν επιθυμώ να επαναλάβω εδώ). Πρόκειται αναμφίβολα για μια μουσική αξιώσεων, που η εκπληκτική ενορχήστρωση των κρουστών παραπέμπει σαν ατμόσφαιρα σε μια τελετουργία σε άγριο πρωτόγονο περιβάλλον. Δεν αξίζει νομίζω να υπεισέλθουμε σε υποθέσεις τού τύπου, κατά πόσο ο Carlos Santana (όπου “santaria“ αποκαλείται το είδος μαγείας που κυριαρχεί στην Λατινική Αμερική) επιχείρησε να ενισχύσει την επαγγελματική του επιτυχία μέσω τής μεταφοράς κάθε είδους μαγικής πραμάτειας στα ακούσματα εκατομμυρίων ανθρώπων, δεδομένου ότι περισσότερο από συχνά πολλοί μουσικοί υποκύπτουν στα κελεύσματα αποκρυφιστών, που βρίσκονται πίσω από τις εταιρίες δίσκων. Όμως τρεις άλλοι όροι τής Λατινικής γλώσσας, που υιοθετήθηκαν από πλήθος ευρωπαϊκών γλωσσών, έχουν τεράστιες συνέπειες. Πρόκειται για τούς όρους “SACRUM“ που σημαίνει ιερός, τον όρο “SACRARE“ που σημαίνει καθαγιάζω και τον όρο “SACRAMEMTUM“που σημαίνει μυστήριο. ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΤΑΙ ΤΟΙΟΥΤΟΤΡΟΠΩΣ, ΟΤΙ Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΕΡΙ ΙΕΡΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΤΙΣΧΥΣΕΙ ΣΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠ¨Ο ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑΣ.

  Άλλο άκρως αξιοσημείωτο δεδομένο, ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΤΑΝ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ. Εμείς αφιερώνουμε αυτήν την ημέρα στον Άγιο ΒΑΣΙΛΕΙΟ. Σύμπτωση; Την απάντηση στο ερώτημα παρέχει ο τρόπος που παρίσταται ο Άη Βασίλης. Ο Αη Βασίλης είναι αναπαράσταση τού μανιταριού AMANITUS MUSCARIA, που είναι ψυχότροπο και καταναλώνεται στα μυστήρια (Εξ ου και ο θεός των ινδιάνων "Μανιτού").

   

  Διαπιστώνεται έτσι μια διάχυση συμβόλων χθόνιας λατρείας εκεί που η φαντασία μας δεν το αναμένει. 

  Αυτός ο εντοπισμός δεν γίνεται με πρόθεση να απαξιωθεί η οποιαδήποτε θρησκεία, ιδεολογία ή πολιτισμικό πρότυπο. Τουναντίον, η διάχυση τής χθόνιας λατρείας μέσα σε πλείστους όσους παράπλευρους χώρους (και αυτή η μέθοδος μπορεί να είναι η κυρίαρχη στην διαδικασία νόθευσης των θρησκειών, των ιδεολογιών, των πολιτισμικών προτύπων, των πολιτικών κατευθύνσεων, τής μουσικής, τής μόδας στην ένδυση και στις καθημερινές συνήθειες γενικότερα, όμως δεν είναι η μόνη) αποτελεί μια πρώτης τάξεως αφετηρία, ώστε να καταδειχθεί η μονόπλευρη ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΦΟΡΜΑΛΙ ΣΜΟΥ ΤΟΣΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΣΑΙ. Χωρίς να το συνειδητοποιούμε είμαστε σε πολύ μεγάλο βαθμό έρμεα τού φορμαλισμού. Όλοι οι προηγούμενοι τομείς – ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ – ΔΙΑΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΝΟΡΦΗ / ΦΟΡΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ. ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΔΟΧΕΙΑ, ΠΛΑΙΣΙΑ, ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΕΛΥΦΟΣ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣ ΕΤΡΕΡΟΚΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΝΤΙΜΑΧΟΜΕΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΦΟΡΤΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΚΔΟΧΗ, ΝΟΗΜΑΤΟΔΟΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΣΥΧΝΑ ΜΕ ΑΝΤΙΔΙΑΜΕΤΡΙΚΟ ΤΡΟΠΟ. ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΣΕ ΜΕΤΑΛΛΕΓΜΕΝΑ ΕΙΔΩΛΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΑΡΑΧΑΡΑΣΟΥΝ ΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ. Η μονόπλευρη εμμονή μας στις μορφές και τις φόρμες μάς οδηγεί να παραβλέπουμε το περιεχόμενό τους, το οποίον έχει μετατραπεί σε μείγμα αντικρουόμενων εκδοχών και να παραμένουμε προσκολλημένοι σε ταμπέλες στην βάση τής παραταξιακής νοοτροπίας και τού οπαδισμού, έχοντας την αυταπάτη, ότι οι αντίπαλες ταμπέλες προσδιορίνται από ποιοτικά διαφορετικό μεταξύ τους περιεχόμενο. Η έντεχνα στοχευμένη χειραγώγηση τού συστήματος όμως, το οποίο εμφορείται αναφανδόν από χθόνια λατρεία, μας οδηγεί να αποδεχόμαστε ως περιεχόμενο των εννοιών την δική του εκδοχή, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Προσδεδεμένοι σε ταμπέλες, που είναι οι ονομασίες και οι μορφές με αλλοιωμένο περιεχόμενο, που οριοθετείται πέρα από εμάς και ενώ το συνολικό φάσμα επιχειρείται να ελεγχθεί από με υποχθόνιο τρόπο, μάς ταμπουρώνουν σε μια πόλωση, όπου ο όλος καυγάς αφορά αποκλειστικά ονομασίες, ταμπέλες, μορφές και φόρμες, ενώ το περιεχόμενο που τούς έχει αποδοθεί είναι ταυτόσημο, παρόλο ότι αυτό μοιάζει να είναι αντικρουόμενο. ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΚΕΝΤΡΟ ΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΚΟΥ ΙΣΛΑΜ ΠΟΥ ΑΜΦΟΤΕΡΑ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΕΝΤΡΑ. ΤΟ ΙΔΙΟ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΚΟΡΟΜΑΧΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΦΑΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΜΕ ΑΜΕΣΕΣ Η ΕΜΜΕΣΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΕΝΤΡΑ. 

  Οι δυο βασικές κακοδαιμονίες, που χαρακτηρίζουν την μικροαστική νοοτροπία που κυριαρχεί τόσο στην Ελλάδα όσο και συνολικό στον δυτικό “πολιτισμένο” κόσμο και ταλανίζουν χωρίς να γίνονται εν τέλει αντιληπτές την ζωή μας, είναι ο φορμαλισμός και ο αρχοντοχωριατισμός. Ο αρχοντοχωριατισμός είναι η βάση επάνω στην οποία αναπτύσσεται ο φορμαλισμός. Με βάση την αντίληψη ότι η ατομική διάνοια είναι η επαρκής προϋπόθεση για την ερμηνεία τής Αγίας Γραφής, χωρίς να χρειάζεται γι αυτό το Εκκλησιαστικό Γεγονός, που διακήρυξε ο προτεσταντισμός και την μετεξέλιξη αυτής τής θεώρησης στο πρόθεμα τού “χειραφετημένου πολίτη” που επέβαλε ο διαφωτισμός, επιβλήθηκε η λοβοτομή των δυο ημισφαιρίων τού ανθρώπινου εγκεφάλου, όπως έχω αναπτύξει σε προηγούμενα κείμενα. Στο αριστερό ημισφαίριο τού εγκεφάλου εδράζονται οι προσλήψεις που αφορούν την εστίαση στο συγκεκριμένο και την ατομικότητα, καθώς στο δεξιό εδράζονται οι προσλήψεις τού γενικότερου περιβάλλοντος και τής συλλογικής οπτικής. Η στρεβλή αντίληψη περί “φιλελευθερισμού” οδηγεί σε μονοδιάστατη στήριξη στον ατομισμό, ενώ η προσκόλληση σε συλλογικού τύπου δογματικές θεωρήσεις διέπεται από την ψυχολογία τής γκρούπας, παραμερίζοντας την προσωπικότητα και τον δημιουργικό εγωισμό, που προσβλέπει στην ανάπτυξη τής προσωπικότητος με γνώμονα την ατομική βελτίωση προς όφελος τόσο τού ατομικών και των οικογενειακών αναγκών, αλλά ταυτοχρόνως και τού κοινού καλού τής ομοταξίας, στην οποία συγκαταλέγεται το άτομο και τής ανθρωπότητος εν συνόλω. Το σύστημα παρέχοντάς μας την δυνατότητα εναπόκτησης κάποιας μικρής περιουσίας, κάποιων ιδιωτικών μέσων επιβίωσης, κάποια εκπαίδευση, κάποια επαγγελματική απασχόληση που προϋποθέτει κάποιες ικανότητες, καθώς και κάποιου είδους κοινωνική αναγνώριση από το περιβάλλον μας, μάς ωθεί να θεωρούμε τις ατομικές κριτικές ικανότητές μας ως αδέκαστο μέτρο αξιολόγησης των πάντων, χωρίς να επιδιώκουμε ουσιαστική παιδεία, βαθύτερη καλλιέργεια τού χαρακτήρα και τής προσωπικότητός μας, εσωτερική και εξωτερική αναζήτηση και επισταμένο αυτοκριτικό έλεγχο των όσων πράττουμε και φρονούμε. Χαρακτηριστικό είναι, ότι ενώ όλοι προσέχουν τούς τίτλους των εφημερίδων, ελάχιστοι είναι αυτοί που μελετούν την αρθρογραφία τους, ή διαβάζουν βιβλία. Αναζητώντας την γρήγορη ενημέρωση στις ταχέως εναλλασσόμενες πλατφόρμες τού διαδικτύου, συμμετέχοντας σε βάση καφενείου σε διάφορα διαδικτυακά μέσα, προβάλλοντας αυτά που μάς αφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να κατισχύσουμε κοινωνικά και εξουθενώνοντας την μικρομεσαία οικονομία με παραγγελίες μέσω τής amason και λοιπόν καρχαριών, εξαντλούμε την δράση, την σκέψη και την αναζήτησή μας στην σφαίρα τής φόρμας, μακράν τού πραγματικά ισχύοντος περιεχομένου, που δεν μάς προβληματίζει, αποδεχόμενοι τα στερεότυπα που έχουν κυριαρχήσει. Αυτή είναι η φάρμα τού φορμαλισμού και τού αρχοντοχωριατισμού, η οποία αποτελεί θέρετρο ασυδοσίας από την πλευρά τής χθόνιας λατρείας, δυεισδύοντας σε χώρους που αρχικά την αντιμάχονταν σφόδρα και να τους αλλοιώνει, διατηρώντας την μορφή και παραχαράσοντας το περιεχόμενό τους. Οι περιπτώσεις είναι πολλές και στην συνέχεια θα γίνει αναφορά σε κάποιες επί πλέον.

  Η επανειλημμένη μετάπτωση τού περιεχομένου των θρησκειών και των ιδολογιών, των θεσμών και των φορέων, δεν αρμόζει να μάς οδηγήσε σε αποστροφή απέναντί τους. Αναγκαία είναι η επισκόπηση τού περιεχομένου τους σε βάθος και ο αποκαθαρισμός τού μείγματος από ξένα επιβλαβή στοιχεία. Αυτό όμως προϋποθέτει να γνωρίζουμε τα προηγούμενα και αυτό δεν είναι επιτεύξιμο χωρίς να έλθουμε σε στενή επαφή και σχέση μαζί τους. Γι αυτό κάθε καλοπροαίρετη ένταξη σε αυτούς τούς χώρους μπορεί να είναι κατ' αρχήν θεμιτή, εφόσον όμως διατηρούμε άγρυπνο και οξυμένο το κριτήριο ελέγχου σε κάθε τι, που επιλέγουμε να ενστερνιζόμαστε και εκπροσωπούμε.

Το θέμα θα συνεχιστεί με το δεύτερο κεφάλαιο με θέμα "ΟΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΧΘΟΝΙΑΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ". 

ΕΛΑ ΜΠΟΥΛΗ ΝΑ ΣΟΥ ΦΤΙΑΞΩ ΕΝΑ ΣΠΙΤΑΚΙ

 

 

...Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Κωνσταντίνος Καβάφης 

Αν για να ανεβάσω τις συχνότητές μου, είμαι υποχρεωμένος να ζω σε αυταπάτες, τότε προτιμώ να ακούω Jaco Pastorius.

Μποτίλια στο Πέλαγος

 

1. TROGLI CONSTRUCTIONS INC.

Ποιος είναι άραγε ο Μπούλης, που εικονίζεται πίσω από τον λεγάμενο; Υποθέτω, ότι εάν δεν είναι Φούφουτος, είναι σε κάθε περίπτωση ο Ταρζάν (Αφού το Him είναι με καφαλαίο).

Και εκεί που το αερόστατο έχανε ραγδαία βάρος, πλησιάζοντας τα βράχια, έπρεπε να πέσει σαβούρα, ώστε να ανακτηθεί ύψος. Την λύση πρόσφερε η Black Rock και ο πρόεδρός της Larry Fink, ιδιοκτήτης έκδοσης τού Bitcoin (Προαλείφεται ακούγεται και για επερχόμενος "υπουργός" "οικονομικών"). Εκεί που η αποδολαροποίηση απειλούσε τον φάρο τής δημοκρατίας με ασφυξία, βρέθηκε επί τέλους λύση για να εισέλθει το χρήμα των αφελών με τα καντάρια στις ΗΠΑ. Καλέ ελάτε να γίνουμε πλούσιοι, που πάτε και δουλεύετε σαν αφελείς. Και σε τι χρειαζόσαστε την δουλειά, όταν έχετε εμάς, που σάς δουλεύουμε τόσο ωραία;

  Ο νετανγιάχου αποκάλεσε τούς κυβερνητικούς των ΗΠΑ στην πρόσφατη ομιλία του στο κογκρέσο των ΗΠΑ "χρήσιμους ηλιθίους". Αυτοί μετά τον χειροκρότησαν αφειδώς. Όταν κάποιος προσβάλλει βάναυσα κάποιον και ο δεύτερος προσποιείται ότι κατακλύζεται από χαρά, ίσως να μην είναι είναι κατ' ανάγκην ηλίθιος. Μπορεί να είναι και ιδαζόντως παμπόνηρος (τουτέστιν από χέρι ανεγκέφαλος, διότι η αμαρτία γεννάει θάνατο). 

  Σύμφωνα με την κρίση μου, η ομιλία τού Ντόναλντ Τραμπ στο πρόσφατο συνέδριο τού Ρεπουμπλικανικού κόμματος ήταν απογοητευτική και κατέγραψε στροφή 180 μοιρών απέναντι στις προηγούμενες στοχεύσεις, που είχε εξαγγείλει στο παρελθόν. Απογοητεύτηκα, διότι είχα πιστέψει σε αυτόν, δεδομένου, ότι οι στοχεύσεις που είχε θέσει, ήταν ακριβώς αυτό που χρειάζεται η χώρα του για να σταθεί επί υγιούς πολιτικής βάσεως στα πόδια της και για να ανασάνει η υφήλιος από μαρτύριο χιλιετιών. Ξεπάτωμα αυτού που είχε κατονομάσει “βαθύ κράτος”, δίκαιη τιμωρία των παιδοβιαστών παιδοκτόνων, κρατικοποίηση στην διαδικασία έκδοσης χρήματος, κατάργηση τού επεκτατικού ρόλου των ΗΠΑ με στροφή σε διαδικασία εσωτερικής ανόρθωσης, κτύπημα τής λαθρομετανάστευσης, στήριξη στις παραδοσιακές αξίες, επιστροφή τής εξουσίας στην κοινωνία, σεβασμός τής ανεξαρτησίας εθνών και κρατών, αποξήρανση τού βάλτου τής κλίκας αυτών που λυμαίνονται την ανθρωπότητα. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί, ότι αυτοί οι στόχοι δεν αποτελούν το πλέον ελπιδοφόρο πρόγραμμα για την διάσωση τής ανθρωπότητος, που εξαγγέλθηκε μέχρι σήμερα; Μπορεί κάποιες από τις επιλογές του να άφηναν αναπάντητα κάποια ερωτηματικά, όπως η αμέριστη στήριξή του στους σιωνιστές, η τουλάχιστον επαμφοτερίζουσα στάση του στο ζήτημα των εναίσιμων δηλητηρίων, η εξόντωση τού Ιρανού Στρατηγού Σουλεϊμάνι και η σταδιακή απομάκρυνση των πλέον έντιμων και μαχητικών στελεχών τής διοίκησής του, όπως ο Μίχαελ Φλυνν και ο Στέφεν Μπάνον, καθώς και μια σειρά πιστών υποστηρικτών του, που δεν ανήκαν στον κομματικό χώρο του και που κινητοποιήθηκαν με έμφαση στην διαδικασία ανατροπής τής καλπονοθείας, όπως ο Πάτρικ Μπερν και η Σίνδεϋ Πάουελ. Όμως, δεδομένου ότι η πολιτική είναι τέχνη τού εφικτού, ο όγκος των υποστηρικτών του, έδειξε πλήρη κατανόηση απέναντι σε αυτά τα δεδομένα, επειδή ο Τραμπ φαινόταν να δέχεται δυσθεώρητες επιθέσεις από ένα ισχυρότατο κατεστημένο, που έχει αγκιστρωθεί σε όλους τούς θεσμούς επί χιλιετίες, καθώς αυτός φαινόταν να πασχίζει να μετακινήσει βουνά. 

  Ποιος όμως από όλους αυτούς τούς προηγούμενους στόχους έτυχε τής παραμικρής αναφοράς στον λόγο που εκφώνησε στο συνέδριο εν όψει μιας νέας θητείας στην προεδρεία; ΚΑΝΕΝΑΣ. Αντ' αυτού έκανε αναφορά στην ενότητα όλων των πολιτικών δυνάμεων των ΗΠΑ, σε καταδίκη τής δικαστικής δίωξης πολιτικών προσώπων ασχέτως του τι αυτοί έχουν διαπράξει, αντί για κατάργηση τής FED αναφέρθηκε σε μείωση των επιτοκίων και σε καθιέρωση ενός στρατηγικού αποθεματικού 250 εκατομμυρίων Bitcoin. Για ποιον λόγο λοιπόν να εξακολουθήσω να τον στηρίζω; Κορωνίδα τής ασχημονίας, ήταν η απειλή που απηύθυνε εναντίον τού Ιράν, ότι θα το σβήσει από τον χάρτη σαν χώρα, εάν αυτό επιχειρήσει να τον δολοφονήσει. Συγγνώμη, οι μπούρδες που είμαι διατεθειμένος να καταπιώ, στην φάση που το θερμόμετρο τού πολέμου κορυφώνεται στην Μέση Ανατολή, έχουν όρια.

  Κι αν ακόμη δεχθούμε, ότι ο Ντόναλντ Τραμπ υφίσταται αφόρητους εκβιασμούς από τούς αντιπάλους του, καθότι κυκλοφορούν κάποια βίντεο που τον φέρουν ως ενεχόμενο στο κύκλωμα τού Έπσταϊν, γεννάται το ερώτημα γιατί οι “φωτεινές δυνάμεις” επέλεξαν ως πλέον προωθημένο εκφραστή, κάποιον που είναι τόσο ευάλωτος σε κτυπήματα κάτω από την μέση, μέχρι να φτάσει να υποκύψει; Πέραν ότι, εάν αυτός ισχυριζόταν, ότι οι καταγγελίες είναι ψευδείς, μονταρισμένες και στηρίζονται σε ψευδομαρτυρίες, ποιος από τούς οπαδούς του θα πίστευε τις καταγγελίες τής καμπάλ και όχι ένα ηγέτη, που τού αποδίδει υψίστη εμπιστοσύνη και σεβασμό; Και ποιος από τούς οπαδούς του θα δεχόταν την ανύπαρκτη ευθυκρισία των ρυπαρών δικαστηρίων των ΗΠΑ; Και εάν ακόμη υποθέσουμε, ότι αυτός μπορεί να έκρυβε πράγματι κάποιους σκελετούς στην ντουλάπα, τότε γιατί αυτοπροβλήθηκε ως ο ακραιφνής κήνσορας των αξιών, ενώ οι εκβιαστές καραδοκούσαν ύπουλα; Άντε, να δεχθούμε, ότι και αυτός σαν άνθρωπος έκανε λάθος εκτίμηση κάποιων δεδομένων, δείχνοντας αφέλεια σε κάποια ζητήματα και υποτιμώντας κάποιους υπαρκτούς κινδύνους, καθότι ουδείς τέλειος και ουδείς αναμάρτητος. Στην περίπτωση όμως που δεχθούμε, ότι αυτός κάτω από την πίεση συνθηκών, εξαναγκάστηκε να υπαναχωρήσει και να υποκύψει σε φαύλους εκβιασμούς, που παραμένει η σωρεία των μυστικών δυνάμεων και οι στρατιές των μη εκδηλωμένων εφεδρειών που τον στηρίζουν από θέσεις ισχύος, ακολουθώντας στάση πλήρους αφωνίας έναντι των όσων συμβαίνουν; Κατά την εκτίμησή μου, δεν μπορεί να ευσταθεί η περίπτωση, ο Ντόναλντ Τραμπ να έχει υποκύψει σε κάποιο εκβιασμό. Άρα πρόκειται για εκούσια και συνειδητή επιλογή. 

  Κάποιοι επί πλέον ισχυρίζονται, ότι δεν καταλαβαίνω αυτά που καταλαβαίνει αυτός, ότι πρόκειται για μια καλοστημένη παράσταση, που θα καταλάβουμε τι παίχτηκε μόνον όταν αυτή ολοκληρωθεί, ότι το σενάριο έχει πολλές στροφές για να μάς μπερδέψει και ότι όλα αποσκοπούν στην τελική μας αφύπνιση. Εντάξει. Τότε οι πρόσφατες επιλογές του έγιναν για να εξαπατήσει την καμπάλ, ώστε αυτός να εκλεγεί και να τούς την φέρει μετά. Μα τόσο αφελείς μπορεί να είναι η καμπάλ, που να μην μπορεί να σταθμίσει τούς χειρισμούς που συμβαίνουν, παρόλο ότι πρόκειται για τις πλέον πονηρές και υποχθόνιες συμμορίες τού πλανήτη; Όχι, εξακολουθούν να επιχειρηματολογούν κάποιοι, αυτά όλα γίνονται μόνον για να σφίξει κι άλλο η μέγγενη, για να αυξηθεί η πίεση κι άλλο, για να ματώσουν κι άλλο οι ασυνειδητοποίητοι, διότι μόνον έτσι ίσως αφυπνιστούν. Μήπως όμως έτσι βαδίζουμε προς την εφαρμογή τού δόγματος “η εγχείρησις επέτυχε, αλλά ο ασθενής απεβίωσε”. Δηλαδή, όπως τραγουδάει ο Μήτσος, “είτε προφίλ, είτε αμφάς, ούτως ή άλλως θα την φας”; Η αδελφή μου είναι “εμβολιασμένη”. Γνωρίζω, ότι κάποιες φορές πέφτει σε ανοησίες, κάτω από την πίεση συνθηκών. Όμως ταυτοχρόνως γνωρίζω, ότι έχει χρυσή καρδιά και δεν γουστάρω να την δω νεκρή, για να βαυκαλίζονται κάποιοι, ότι έτσι καθάρισε ο πλανήτης, για να “εισέλθει στην νέα εποχή”. Κορόιδα τής τράπουλας, δεν έχετε καταλάβει, ότι μετά τον θάνατο δεν υπάρχει μετάνοια; Και με ποια κριτήρια και ποιο δικαίωμα χωρίζετε εσείς τούς απλούς καθημερινούς ανθρώπους σε αμνούς και ερίφια; Σε αυτούς που δικαιούνται να ζήσουν και σε αυτούς που πρέπει να σταλούν στο έρεβος;

  Σχετικά με το στημένο τέχνασμα που ετοιμάζεται με μοχλό τα κρυπτονομίσματα, με είχε προβληματίσει μερικές ημέρες πριν την “απόπειρα” και τον λόγο που εκφώνησε ο Τραμπ, ένα βίντεο που είχα παρακολουθήσει. Μάλιστα δεν πρόκειται για παρουσίαση κάποιου που βρίσκεται στις ΗΠΑ, αλλά για κάποιον που συγκαταλέγεται στα στάνταρ “αστέρια” τής “αφύπνισης” τού Ελλαδικού διαδικτύου. Παρά την ακατάσχετη πολυλογία του, που εκτός από βαρετή δεν έχει και τίποτε συγκεκριμένο να προσφέρει, κάποιες φορές παρακολουθώ τα βίντεό του, ώστε να ενημερώνομαι σχετικά με την ατμόσφαιρα που έχει κυριαρχήσει, δεδομένου ότι ο εν λόγω “ψηφιακός μαχητής” έχει συνήθως περισσότερες από 20.000 θεάσεις. Μέχρι τότε δεν είχα ασχοληθεί καθόλου με τα κρυπτονομίσματα, αλλά αυτός μού κίνησε το ενδιαφέρον να ασχοληθώ έντονα, καθότι ξεκίνησα να υποψιάζομαι, ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση παίζονται ρυπαρά τεχνάσματα. Πριν υπεισέλθω σε αυτό το θέμα, δηλώνω ότι με απωθεί τα μέγιστα, όταν κάποιοι αυτοδιορισμένοι τσελιγκάδες τής “αφύπνισης” απευθύνονται αφ' υψηλού στους επισκέπτες, κάνοντας χρήση δεύτερου προσώπου πληθυντικού, εντάσσοντας αυθαίρετα κάθε ξεχωριστό επισκέπτη σε μια ιδεατή ομοιογενή αγέλη, που έχουν φτιάξει μέσα στο κρανίο τους. Κάθε επισκέπτης είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα και διατυπώσεις κατ' αποκοπήν, που τον υποβαθμίζουν με την προσπάθεια κατίσχυσης ανερμάτιστου κύρους από τον ομιλούντα, παραβιάζουν τούς στοιχειώδης κανόνες τής ευγένειας, τής νοημοσύνης, αλλά και τής αισθητικής. Ο κάθε κοκοβιός, που επειδή έχει ένα λάπτοπ και μια σύνδεση στο διαδίκτυο, δαπανώντας μια δυο ώρες μερικές φορές κάθε μήνα το παίζει μέγας διαφωτιστής με ύφος δέκα καρδιναλίων, εκμεταλλευόμενος τα προβλήματα και την ανέχεια των επισκεπτών του, υποσχόμενος παραδάκι που καταφθάνει την ερχόμενη εβδομάδα με τις γκεζάρες και τα τοιαύτα, δεν είναι εις θέσιν να γνωρίζει, ποιος είναι αυτός που τον παρακολουθεί μέσω τής άλλης οθόνης. Ως εκ τούτου, διατυπώσεις τού τύπου “σας τα λέω, αλλά εσείς δεν...” και παραινέσεις τού τύπου “φροντείστε να...”, εκκινούν από την προϋπόθεση, ότι για να κάθεται κάποιος να τον ακούει, είναι προφανώς γίδι, οπότε είναι υποχρεωμένος να τον ανεχθεί. Η πολύ χαμηλή χρήση τού γλωσσικού οργάνου που τον χαρακτηρίζει, οδηγεί σε ασαφείς και ανόητες διατυπώσεις, που τού επιτρέπουν να ισχυρίζεται οτιδήποτε, εφόσον συνήθως δεν βγαίνει νόημα από τα λεγόμενά του. Στο βίντεο που παραθέτω κάτωθι τον σύνδεσμο,

https://www.youtube.com/watch?v=G9CdSwm3HBk&t=3231s

ισχυρίζεται ο Μιχαήλ Φιλιππίδης στο 47:50 λεπτό, ότι "το επερχόμενο αποθεματικό νόμισμα είναι οι BRICS!!!". Από πότε οι BRICS είναι νόμισμα και μάλιστα αποθεματικό, μόνον αυτός γνωρίζει. "Αποθεματικό" νόμισμα σημαίνει αποταμίευση που δεν δαπανάται, με στόχο την εξασφάλιση αξιών, ή την σπέκουλα σε περίπτωση ανόδου τής τιμής του. ΟΠΟΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΟΣ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΚΑΠΟΙΑΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΠΟΥ ΕΚΔΙΔΕΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ, ΕΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΡΥΠΤΟΝΟΜΙΣΜΑ, Η ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΟΜΟΛΟΓΩΝ. Βεβαίως τα ομόλογα είναι εμπορεύσιμα, πλην όμως η ρευστοποίησή τους δεν μπορεί να γίνει πριν την λήξη τής διορίας τους, οπότε η ρευστότητά τους παραμένει μέχρι τότε στην κατοχή αυτού που τα εκδίδει, χωρίς αυτός να υποχρεούται προηγουμένως να την καταβάλλει στον οποιονδήποτε. Ο λεγάμενος συνεχίζει ισχυριζόμενος ότι "Το είπε και ο Πούτιν. Οι BRICS θα ανατρέψουν τα πάντα. Οπότε το ανερχόμενο αποθεματικό είναι το XRP. Φροντίστε τις υποθέσεις σας έγκαιρα". Πρόκειται για ασυνάρτητα πράγματα μεταξύ τους, καθότι αυτό το κρυπτονόμισμα εκδίδεται από μια εταιρία στις ΗΠΑ, με την οποίαν ο Πούτιν δεν έχει την παραμικρή σχέση. Ο λεγάμενος φροντίζει να προμηθεύσει με ρευστότητα τις κάσες των ΗΠΑ, στην φάση τής αποδολαροποίησης, αφού πριν λίγα λεπτά έχει ισχυριστεί ότι “Ο Τραμπ είπε ότι το τέλος έρχεται σε επτά μέρες, δηλαδή αύριο. Πάτρε τα λεφτά σας από τις τράπεζες, ότι έχετε, 50, 100 ευρώ, ότι έχετε". Επισύροντας συνειδητά πανικό, πλασάρει μετά και την καραμέλα. Μιλάμε για πολύ κάργα “digital warrior“ και "αφύπνιση" τού έλα να δεις. Ας είναι όμως καλά ο άνθρωπος, διότι με τέτοια καμώματα ξεκίνησα να παραμερίζω το πέπλο τού δουλέματος από τα μάτια μου. Είπαμε, είμαι αφελής και όσα ισχυρίζομαι περιέχουν σημαντική πιθανότητα λάθους. Όμως το πράγμα παραέχει χοντρύνει και δεν διαπραγματεύομαι τα ελάχιστα ψιχία ευφυίας που μού έχουν απομείνει, ούτε για την συμπάθεια, ούτε για την αποδοχή κανενός. Μόνος μου, ναι. Αδιόρθωτα εμμονικός, όχι.

  Μεταφέρω και εδώ δυο σχόλια σχετικά με το θέμα από το ιστολόγιο Διόδοτος:

  Ότι ο εντοπισμός τού αύξοντος ρόλου των κρυπτονομισμάτων που έγινε, είναι εύστοχος και καταγράφεται επίσης από ένα επί πλέον σημαντικό δεδομένο που προέκυψε. Και η Ρωσία εισέρχεται σε δυναμικές παρεμβάσεις σε αυτόν τον χώρο.

https://www.pronews.gr/oikonomia/diethnis-oikonomia/rosia-nomimopoiise-episima-tin-eksoryksi-kryptonomismaton/

  Η απόφαση τής Ρωσικής Διοίκησης να προβεί σε μαζική προμήθεια κρυπτονομισμάτων, εκτιμώ ότι κάθε άλλο παρά καθαγιάζει την έκδοσή τους από εταιρίες των ΗΠΑ. Η Ρώσοι ιθύνοντες δεν είναι διόλου αφελείς, ώστε να μην αντιλαμβάνονται εγκαίρως την ραγδαία ανατίμησή τους, που έχει προγραμματισθεί. Έτσι αφ' ενός μεν αποσκοπούν να συμμετέχουν δραστικά στην επερχόμενη κερδοφορία, ενώ κατέχοντας σημαντική ποσότητα αυτών των χρηματιστικών μέσων, θα μπορούν να παρεμβαίνουν δραστικά στην διαδικασία διαμόρφωσης τής τιμής τους και στις διακυμάνσεις της μέσω σκόπιμων αγορών και πωλήσεων, αφαιρώντας σημαντικό μέρος αυτής τής πρωτοβουλία από την Black Rock και τούς φορείς που αυτή επηρεάζει.

  Αυτό όμως που θεωρώ, ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και επαγρύπνηση σχετικά με τα πρόσφατα μέτρα που εξάγγειλε η Ρωσική Κυβέρνηση, είναι και η ταυτόχρονη εξαγγελία έκδοσης ενός CBDC νομίσματος. (Central Bank Digital Curency) που μπορεί να σταθεί η απαρχή επιβολής ψηφιακής δικτατορίας σε συνδυασμό με την θέσπιση τού ατομικού αριθμού ψηφιακού μητρώου.

 
https://www.youtube.com/watch?v=HcL-m73zqvM&list=PLkrchXbThkNnInrF3SC2Gydkmz2uBuFAA&index=136

  Ο Ντόναλντ Τραμπ είπε στον λόγο που έβγαλε στο συνέδριο τού Ρεπουμπλικανικού κόμματος, ότι εάν εκλεγεί πρόεδρος δεν πρόκειται να προχωρήσει σε θέσπιση τού CBDC. Αρκετοί όμως σχολιαστές παρατήρησαν, ότι αυτή η διαδικασία δεν αφορά την κυβέρνηση, οπότε ο πρόεδρος δεν διαθέτει κάποια σχετική αρμοδιότητα.

 

 

ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΡΥΠΙΟ ΔΟΛΑΡΙΟ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΤΡΥΠΕΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΣΟΥΡΩΤΟ

"Πού πέρνεις την αλήθεια μου και μού την κάνεις λιώμα"

Διονύσης Σαββόπουλος, "Ο Πολιτευτής"

 

"Πού' σουν MAGA το χειμώνα;"

Γιωργος Μουφλουζέλης 

 

1. ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΟΟΥ, ΣΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΟΙ ΣΦΑΛΙΑΡΕΣ ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΟΥΜΕ ΘΑ ΜΑΣ ΜΕΙΝΟΥΝ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ (ΜΠΡΟΣ ΣΤΑ ΚΑΛΛΗ Τ' ΕΙΝ' Ο ΠΟΝΟΣ).

Το ξέρω οι άντρες δεν κλαίνε
Το ξέρω πως είναι ντροπή
Μα ένα σου λέω μονάχα
Να μη σε βρει

Όσο δυνατός κι αν είσαι
Όσο αν αντέχεις κι αν κρατάς
Άνθρωπος είσαι άνθρωπος είσαι
Άνθρωπος είσαι και λυγάς

Το ξέρω οι άντρες δεν κλαίνε
Μα τέτοιες στιγμές πώς κρατάς
Και σκέψου αν δεν είχα κι εσένα να μ' αγαπάς

 

Όσο δυνατός κι αν είσαι
Όσο αν αντέχεις κι αν κρατάς
Άνθρωπος είσαι άνθρωπος είσαι
Άνθρωπος είσαι και λυγάς

 

Μουσική/Στίχοι: Τάκης Μουσαφίρης

Τραγούδι: Στρατος Διονυσίου

   Ένας άνθρωπος όταν γεράσει, συνήθως καταναλώνει τροφή, χωρίς να παράγει. Όταν φτάσει να γίνει μπαμπόγερος μέσα σε βαθιά γεράματα, μόνο τρώει και αφοδεύει, στα πλαίσια τής ανταλλαγής τής ύλης. Παλιά μιλάγαμε για γηραιά Ευρώπη και Νέα Ήπειρο, Νέα Ατλαντίδα και τα τοιαύτα. Όμως ενδιαμέσως παραγέρασαν και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, διαδικασία που καταγράφεται και στην ηλικία αυτών που διεκδικούν την προεδρία. Κινούμενο χούφταλο ο ένας (όποτε μπορεί να πάρει τα πόδια του), στα 78 έτη ο άλλος, ηλικίες που αρμόζει ο άνθρωπος να πίνει το χαμομηλάκι του, αραχτός σε μια πολυθρόνα, αποφεύγοντας τις έντονες συγκινήσεις και τα πολλά σούρτα φέρτα, που ανεβάζουν την πίεση. Κάπου διάβασα σε ένα άρθρο, καθότι εβδομηντάρης και εγω, ότι η φυσιολογική πίεση για κάθε ηλικία είναι το άθροισμα, εάν προστεθεί αυτή η ηλικία στον αριθμό 100. Μετά μέτρησα την πίεσή μου, βρισκόταν περίπου στο 150. “Καλά προχωράμε”, σκέφτηκα, όμως δεν πέρασε διόλου από το μυαλό μου η ιδέα, να βάλω κάπου υποψηφιότητα για πρόεδρος (όχι ότι μού το ζήτησε και κανείς).. Το πρόβλημα με την υπέργηρη Ευρώπη, αλλά και τις ακατάσχετα γερασμένες ΗΠΑ, είναι ότι τα περιττώματά τους περιέχουν υπερβολικά πολλή διοξίνη και δηλητηριάζουν σε υπερβολικό βαθμό την υφήλιο.

  Το Ευρώ έχει χάσει την εμπιστοσύνη μεγάλου μέρους των Ευρωπαίων πολιτών, ως νόμισμα ενοποίησης, που θα μπορούσε να εγγυηθεί μακροπρόθεσμα την ευημερία. Σύμφωνα με δημοσίευμα στην εφημερίδα τού Βερολίνου “Tagesspiegel“ στις 2 Ιουλίου καταγράφηκε ο πληθωρισμός στην Γερμανία τον μήνα Ιούνιο με ποσοστό 2,1%. Αυτό θεωρήθηκε πρόοδος στην εξέλιξή του, διότι κατά τον μήνα Μάιο αριθμούσε 2,5 %. Με μέσο μηνιαίο πληθωρισμό 2,4 % ανέρχεται η ετήσια τιμή του περίπου στο 30%. Με τέτοιους ρυθμούς αύξησης τής ακρίβειας πρόκειται να μηδενισθεί το εισόδημα των πολιτών πλήρως μέσα σε μια τριετία στην ατμομηχανή τής ΕΕ. Αλλά αυτή δεν είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα, που φαίνεται να βαδίζει σε οικονομικό χάος. Στην δεύτερη μεγάλη οικονομική δύναμη τής Ηπείρου, την Γαλλία, το 75% τού ηλεκτρικού ρεύματος παράγεται από πυρηνικά εργοστάσια. Οι γαλλικές αποικίες όμως στην Αφρική, που παράγουν Ουράνιο εκδίωξαν την Γαλλική επικυριαρχία, ενώ ο επόμενος μεγάλος παραγωγός ουρανίου είναι η Ρωσία. Στην Κίνα, ως εύκολη διέξοδο προσφυγής των δυτικών επενδύσεων, αιωρείται μια άνευ προηγουμένου κρίση στην αξία των ακινήτων, όπου διοχετεύεται κυρίως χρήμα από παράνομες δραστηριότητες και διαφθορά. Όσο αφορά την μοίρα τού δολαρίου, αυτό καλπάζει προς την πλήρη καταστροφή του μέσω τής αποδολαροποίησης των διεθνών συναλλαγών, ενώ η ζήτηση για χρυσό και η τιμή του ανέρχονται σε πρωτοφανή επίπεδα, που υποδηλώνουν την ανάγκη εξασφάλισης εισοδημάτων σε συνθήκες που προηγούνται μιας μεγάλης κατάρρευσης. 

  Σε συνθήκες ολοκληρωτικής κρίσης το σύστημα εφαρμόζει την επιβολή μιας πάγιας διεξόδου διαφυγής. Ολοκληρωτικός πόλεμος, ώστε μετά την καταστροφή των πάντων να ακολουθήσει εκ νέου μια ανάπτυξη. Οι πρόσφατες εξελίξεις όμως, σε σχέση με την στρατηγική ανάπτυξης τής ψηφιακής τεχνολογίας και την κυριαρχία της σε πλείστους όσους τομείς, θέτει επί τάπητος ένα θεμελιακό στόχο, τον οποίον έχουν εξαγγείλει εδώ και αρκετό καιρό οι ιθύνοντες. Η χρηματιστική κατάρρευση οφείλει να οδηγήσει στην επιβολή τής πλήρους και αποκλειστικής κυριαρχίας τού λογιστικού ψηφιακού χρήματος. Με αυτό τον τρόπο παρέχεται η αμετάκλητη και ολοκληρωτική δυνατότητα ελέγχου και ποδηγέτησης στα εξουσιαστικά κυκλώματα.

   Αυτό που δεν ακούγεται καθόλου τελευταία, είναι το σλόγκαν “enjoy the show“ καθώς και οι διάφορες προφητείες των “Q“ για “αποξήρανση τού βάλτου” τού “βαθέως κράτους” από τα “λευκά καπέλα”. Εκτιμώ, ότι μετά τα όσα πάνδεινα υποστήκαμε με την άνοδο στην κυβέρνηση τού μπιντέ επί τριάμυσι χρόνια, έχοντας φθάσει το χρώμα στα πρισμένα μάγουλά μας να γίνει όμοιο με αυτό των οπισθίων τής μαϊμούς, κινδυνεύουν με την ακατάσχετη επανάληψη μιας τέτοιας παρλαπίπας αυτοί που την επαναλαμβάνουν, να τούς πάρουν στο κατόπι με σάπιες ντομάτες. Ενώ με την πανπηδημία, τον πόλεμο στην Ουκρανία και την γενοκτονία στην Παλαιστίνη δηλητηριάστηκαν και κατακρεουργήθηκαν εκατομμύρια άνθρωποι μέσα σε ένα ορυμαγδό επιβολής των πλέον βάρβαρων καταστροφών, κάποιοι θεώρησαν “αφύπνιση” να δίνουν κάθε εβδομάδα και νέα τέρμινα για την εγκαθίδρυση τής νεζάρα γκεζάρα, εφόσον αυτή δεν είχε λάβει χώρα την προηγούμενη. Σε ποια “απόλαυση”, ποιου “σόου” αναφέρονται οι λεγάμενοι; Ούτε οι πλέον διεστραμμένοι μαζοχιστές στα πλέον σαλταρισμένα τρελάδικα και στα πλέον φρικώδη ιδρύματα σεξιστικού μαστιγώματος θα μπορούσαν να υποστούν τόσο επώδυνη ψυχική και σωματική καταπόνηση, αισθανόμενοι ευχαρίστηση και απόλαυση αντί απογνώσεως και αηδίας. 

   Επί πλέον, εάν πρόκειται για στημένο σόου στην περίπτωση τής κυβέρνησης τού μπιντέ, όπως ισχυρίζονται κάποιοι επίδοξοι, που φοράνε το ατσαλάκωτο γιλεκάκι (δεδομένο, το οποίον δεν αμφισβητώ, διότι θεωρώ όλο το πολιτικό σκηνικό στις δυτικές χώρες ένα κακοστημένο σόου, που προκαλεί αναγούλα) ενώ σύμφωνα με τούς ίδιους ισχυρισμούς, πραγματικός πρόεδρος των ΗΠΑ εξακολουθεί να παραμένει ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ταξιδεύει με το προεδρικό αεροπλάνο και να βαστά επί χείρας το βαλιτσάκι ελέγχου των πυρηνικών όπλων και μετά τις εκλογές του 2020, προκύπτει το ερώτημα ποιες είναι οι ευθύνες για όλες τις καταστροφές που επιβάλλονται και ποιοι στόχοι ακολουθούνται, από αυτούς που στηρίζουν τον Ντόναλντ Τραμπ, ελέγχοντας από τα παρασκήνια αυτό το απίθανα απολαυστικό για την καμπούρα και νεύρα μας σόου;

   Έχω δηλώσει επανειλημμένα εδώ, ότι όσα καταθέτω πρέπει να ελέγχονται αυστηρότατα σε κριτική βάση από τούς επισκέπτες, διότι είναι πολύ πιθανό να περιέχουν μεγάλο ποσοστό λανθασμένων εκτιμήσεων. Προσφάτως όμως διαπίστωσα επί πλέον, ότι είμαι και βαρύτητα επιπόλαιος, ανόητος και ευπειθής. Πλην όμως, ευχαριστώ τον Θεό από βάθους καρδιάς, που εν μέσω τού πελάγους αυτών των αδυναμιών, κάποιες φορές προσκρούω σε νήσους διαλήψεων, αποκαθιστώντας την στοιχειώδη νοημοσύνη μου (η οποία κακώς μέχρι σήμερα δεν έχει αμφισβητηθεί εν πολλοίς) και βάζοντας το μυαλό μου επί τέλους να εργαστεί σε ρεαλιστική βάση, ώστε η προσπάθειά μου για εφαρμογή κριτικής σκέψης και ανάπτυξη ερευνητικής ευφυίας, να μην καταλήγει πάντοτε σε περιοχές, που διέπονται από παιδαριώδη ανοησία. Την πρόσφατη αφορμή για την εκδήλωση μιας τέτοιας νοητικής αναλαμπής, μού έδωσε η γελοία σκηνοθετημένη σαπουνόπερα τής δήθεν “απόπειρας δολοφονίας” εναντίον τού Ντόναλντ Τραμπ, με θλιβερό πρωταγωνιστή τον ίδιο και οπερατέρ αυτό, που αυτός αποκαλεί “βαθύ κράτος” και εγώ κατονομάζω απλά ως “κράτος” στις δυτικές χώρες, χωρίς αναφορές σε βάθη, ύψη, επιφάνειες, καταδύσεις και μπουρμπουλήθρες. Όπως επίσης και επιλογή ως αντιπροέδρου τού παιδοβούβαλου ψυχροπολεμικού θιασώτη των επόμενων συγκρούσεων και βασικού και αποδειγμένου αχθοφόρου τής ψηφιακής τεχνοφεουδαρχίας, σε αγαστή οργανική σύνδεση με την σκηνοθετημένη “απόπειρα”. Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται επίσης και η μεγάλη οικονομική υποστήριξη στο ντουέτο, που υποσχέθηκε το μογγολάκι τού μετανθρωπισμού Έλον Μασκ, με χρήματα που δεν απόκτησε ποτέ εργαζόμενος, ούτε ως πλύστης πιάτων σε χαμπουργκεράδικό, στην χώρα που αποτελεί τον απαστράπτοντα φάρο τής “δυτικής δημοκρατίας”.

   Όσοι δε εκτιμούν, ότι συνέβη θαύμα κυρίου, ας τηλεφωνήσουν για να ενημερωθούν σχετικά στον γείτονά μου, που προεδρεύει στην λέσχη MASSAPA (make America so small as possible again).

  Όλη την προηγούμενη περίοδο υποστήριξα με όλες τις ταπεινές δυνάμεις μου την Διοίκηση τού Ντόναλντ Τραμπ, εκτιμώντας ότι με αυτόν τρόπο συμβάλλω στο κίνημα “αφύπνισης”. Ως κριτήριο, κατά πόσο προσπαθούσα να αφυπνίσω άλλους, ενώ ο ίδιος βρισκόμουν σε βαθύ λήθαργο, καταθέτω στην συνέχεια κάποια απτά και προσβάσιμα για να τύχουν πιστοποίησης, αμφισβήτησης, ή αναίρεσης στοιχεία. Ίσως κάποιοι φίλοι θεωρήσουν, ότι εμμένω στις ανοησίες μου. Μπορεί να έχουν δίκιο. Όμως δεν είμαι διατεθειμένος να αποφύγω αυτήν την προσέγγιση δεδομένων, διότι ο πόλεμος στην Ουκρανία φθάνει μοιραία σιγά σιγά στο τέλος του. Και οι τελευταίοι Ουκρανοί που επιστράτευσαν με το ζόρι οι δυτικοί, λιγοστεύουν δραματικά. Το θηρίο όμως εξακολουθεί να διψάει για αίμα. Οπότε σιγοψήνονται το Ιράν και η Κίνα υπό την μπαγκέτα των "άμεμπτων". Επί πλέον έχω μπουχτίσει από τις κατ' αποκοπήν δαιμονοποιήσεις τού ισλάμ, για να ικανοποιηθούν οι επιταγές τού κεντρικού άξονα τής νεοταξικής ατζέντας, που είναι η στημένη θεωρία τής “σύγκρουσης των πολιτισμών”, ως ψυχολογική προετοιμασία συγκρούσεων που έχουν σχεδιαστεί. Το ανώτατο στέλεχος τής ψηφιακής τεχνοφεουδαρχίας, πριν καλά κάλά αναλάβει ρόλο υποψήφιου διαδόχου, διακήρυξε ότι "η Αγγλία είναι η μόνη ισλαμική χώρα, που διαθέτει πυρηνικά όπλα". Η ισλαμική χώρα που διαθέτει πυρηνικά είναι το Πακιστάν. Και αυτά τα απέκτησε με την βοήθεια των δυτικών. Τζιχάντια και δυτικοί βαδίζουν χέρι χέρι ανέκαθεν.

 

2. ΜΙΑ "ΑΠΟΠΕΙΡΑ" ΠΟΥ ΑΠΟΠΗΡΑ ΑΠΟ ΠΕΙΡΑ 

   Ομολογώ, ότι δεν συνάντησα πουθενά στα πλαίσια τού διαδικτύου, όπου κυκλοφορούν όλες οι πιθανές και απίθανες απόψεις, εκτιμήσεις και εικασίες, κάποια αναφορά, που να θέτει υπό αμφισβήτηση αυτό που προβλήθηκε ως απόπειρα εναντίον τής ζωής τού υποψήφιου και πρώην προέδρου Τραμπ, στην βάση, ότι πρόκειται για μια στημένη κομπίνα με την ταυτόχρονη σύμπνοια τού ιδίου και ότι δεν υπήρξε ο παραμικρός τραυματισμός του, ούτε αυτός ο ελάχιστος που σκηνοθετήθηκε. Αντιθέτως, είδα εκατοντάδες αναφορές, συμπεριλαμβανομένου και τού ημερήσιου τύπου, που επιχειρούν να καταδείξουν, ποιοι βρίσκονται πέσω από την “απόπειρα”, η οποία ουδόλως και επί ουδενί αμφισβητείται από οποιονδήποτε, με μοναδική εξαίρεση τον υποφαινόμενο. Για μια ακόμη φορά, η συνείδηση και νόησή μου με καλούν να αμφισβητήσω εκφάνσεις τού κοινωνικού μύθου, σε πλαίσια προσπάθειας ανατροπής όλων των σχετικών αντιλήψεων σχετικά με κάποιο ζήτημα, που έχουν επικρατήσει. Αυτό δεν με πτοεί, διότι ανταποκρίνεται στο κύριο καθήκον τής συνωμοσιολογίας, την οποίαν έχω επιλέξει, όχι μόνον να υπηρετώ, αλλά και να προάγω. Οι ρωγμές στο Μάρτιξ συνεπάγονται ένα είδος μοναξιάς. Όμως ευτύχησα, κάποιοι από τούς ανθρώπους που με περιβάλλουν, να διακρίνονται για το ανοικτό πνεύμα τους, την οξύνοια, το ήθος και κυρίως για την καλή τους καρδιά, χωρίς αυτό να συνεπάγεται, ότι αναμένω αυτοί να πλειοδοτούν κάθε παραξενιά μου.

  Όπως ισχυρίστηκα στο προηγούμενο κεφάλαιο, τα πρόσφατα τριάμισυ χρόνια έχει επιβληθεί μια ζοφερά επώδυνη πραγματικότητα, που μάς φθείρει, μάς καταταλαιπωρεί και μάς λιανίζει, η οποία προβάλλεται από πολλούς ως πλασματική και, ως ελεγχόμενη με στόχο την προβαλλόμενη προώθηση κάποιων θεμιτών σκοπιμοτήτων από δυνάμεις που προβάλλονται να εκπροσωπούν το καλό. Η στάση που μάς προτείνεται, είναι στάση αναμονής, με αδιάλειπτο χειροκρότημα κάποιων, που αντλούν το όνομά τους από είδη γκαρνταρόμπας (Λευκά Καπέλα) και γράμματα τού αλφαβήτου (Q) ενώ το μόνο φυσικό πρόσωπο, που προβάλλεται ακατάσχετα είναι Ο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτός όμως ενδιαμέσως έχει φροντήσει να απομακρύνει από το περιβάλλον του, όλα εκείνα τα πρόσωπα που εκτιμήσαμε ιδιαίτερα, όσοι επιθυμούμε ενεργώς, ή συναισθηματικά, να συγκαταλεγόμαστε στους κύκλους αυτού που ίδιοι αυτοί θιασώτες ονόμασαν “Μεγάλη Αφύπνιση”. Ισχυρότατες προσωπικότητες, όπως ο στρατηγός Micheal Flynn, ο Patrick Byrne, η Sidney Powel, και άλλοι, απομακρύνθηκαν από το προσκήνιο, αφήνοντας κάποιοι να δεσπόζει αποκλειστικά ο “μεσσίας”, ενώ ο εξαίρετος πολέμιος τής καμπάλ, που ξεσκέπασε όσο κανείς άλλος τούς παιδοβιασμούς και τα τελετουργικά αίματος Robert David Steele δολοφονήθηκε, πάσχοντας δήθεν από “κορωνοϊό”.

 

 

   Ενώ μάς καλούν να ξαπλάρουμε "για να απολαύσουμε το σόου", περιμένοντας κάποιον από μηχανής θεό, που θα θέσει σε κίνηση μια νέα φωτεινή ημέρα, προωθώντας την παγκόσμια ειρήνη και την διάχυση εισοδήματος σε όλους, από τα χρήματα που επί γενεές γενεών μάς έχουν κατακλέψει, εμείς παραβλέπουμε, ότι ο από μηχανής θεός δεν παρεμβαίνει για την διάσωση κάποιου κοκοβιού σε αναπαυτική στάση, αλλά για την διάσωση ενός ήρωος, που έχει φθάσει στα έσχατα τής διακινδύνευσης.

 

   Πλην όμως, με την άρση από το ημίψηλο τού ταχυδακτυλουργού τού παιδοβούβαλου διαδόχου τού μεσσία και υποψηφίου παραγιού του, ως νέος μόνος δεσπόζων εντός τής εκτυφλωτικής λάμψης αυτού, αποκάλυψαν οι λεγάμενοι εκόντες άκοντες κάποια εξόχως ενδεικτικά στοιχεία για τον ποιόν αυτού τού προσώπου, καταρρίπτοντας εξ ανάγκης κάποιο πέπλο συγκάλυψης σκοπιμοτήτων, τουλάχιστον για όσους επιμένουν να ερευνούν, δεδομένου ότι, κανένα φυσικό πρόσωπο δεν προέρχεται από παρθενογέννεση. Σε συνδυασμό με την φιέστα τής “απόπειρας” και την ψύχωση τής προπαγάνδας εναντίον τού Ιράν που κλιμακώνεται, διαλύθηκε εκείνο το νέφος μπροστά από τα μάτια μου, που με είχε οδηγήσει σε επιλογές αφελούς συνοδοιπόρου καταστάσεων, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να προσπαθώ να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα, όπως η στήριξη τού Τραμπ στα ενέσιμα δηλητήρια („take the jab“) και η εμμονή του ως παγκόσμιος κούκος για την μεταφορά τής πρωτεύουσας τού σιωνιστικού μορφώματος στην Ιερουσαλήμ, ως επιδιωκόμενης έδρας ανακήρυξης τής κυριαρχίας “τού παγκόσμιου βασιλέως εξ αίματος σιών”. Για να μην αναφερθώ στην προτροπή στον νετανγιάχου “finish the job“. Από πότε, ρε τιτανοτεράστιε, η γενοκτονία σε βάρος ενός λαού είναι “job“; Ή μήπως πρόκειται για συσκευασία κρέατος σε πακέτα; Ταυτοχρόνως κατανόησα και την σκοπιμότητα απόδοσης τού βιολογικού όπλου, που κατασκευάστηκε σε εργαστήρια βιολογικού πολέμου στις ΗΠΑ, με ύπουλο τρόπο στο Κινέζικο καθεστώς (“chineese virus“).

 

  Ας ξεκινήσω όμως την επιχειρηματολογία σχετικά με το ξεσκέπασμα αυτών που σκηνοθέτησαν την “απόπειρα”, με μια προκλητική ερώτηση προς τούς φίλους και τις φίλες επισκέπτες, που αφορά τον ακατονόμαστο, δεδομένου ότι αυτή η σελίδα επιμένει εδώ και 17 χρόνια, ότι βάση τής πολιτικής αποτελούν οι θρησκείες, με έμφαση στην τελετουργική πλευρά τους.

   

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Πού εκδηλώθηκε ο συμβολισμός τού ακατονόμαστου που ακολουθεί; Σε ποιούς απευθύνεται  και τι μήνυμα μεταφέρει; Ήταν ο λεγάμενος σε συνενόηση με τον εικονολήπτη; Υπάρχει κάποια άποψη;

 

 Συγχωρέστε μου και μια ερώτηση προς τον θεράποντα ιατρό μου, ο οποίος διαβάζει ανελιπώς αυτήν την σελίδα, μια και δεν μπορώ να τον βρω στο τηλέφωνο. Προχτές ξύνοντας την καμπούρα μου, αυτή μάτωσε λίγο. Μήπως με πυροβόλησαν; Και όπως μού διαμήνυσαν κάποιες θαυμάστριες, έτσι φαίνομαι καλέ τόσο σέξυ... Κορίτσα, είμαι εβδομηντάρης. Ούτε για έρωτες, ούτε για ψήφους ψάχνω. Αφήστεμε επί τέλους στην ησυχία μου, εξ άλλου αύριο θα παίξω γκολφ και θα μού περάσει.

Και η ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο ερώτημα.

  Μήπως λοιπόν πρέπει να δείτε ξανά, αυτήν την φορά πιο προσεκτικά, το βίντεο τής “απόπειρας”; Έτσι ίσως εντοπίσετε κάποια πράγματα, που είναι τελείως ευδιάκριτα, αλλά στα οποία η λογική επιβάλλει ερμηνείες τελείως διαφορετικές, από τούς εκατοντάδες καλοθελητές που “ερμηνεύουν” κατά κόρον τα γεγονότα. Όχι για άλλο λόγο, αλλά για να μην συνεχίσω να σάς απασχολώ με την πολυλογία μου. 

 

 

 

   Ένα δεδομένο που πανθομολογείται από όλα τα σχετικά βίντεο είναι, ότο οι δυνάμεις ασφαλείας, στις οποίες είχε ανατεθεί η περιφρούρηση τού Τραμπ ήταν πλήρως ενταγμένες στο σχέδιο που παρουσιάστηκε ως απόπειρα. Είναι ενδεικτικές οι μαρτυρίες συμμετεχόντων στην συγκέντρωση, που έδειχναν τον ακροβολισμένο με το όπλο στούς φρουρούς ασφαλείας, ενώ αυτοί αδιαφόρησαν πλήρως. Κάποιες πλευρές τής όλης διαδικασίας είναι εξόφθαλμα υπερβολικές, όπως η φρουρός, που μετά την απόπειρα εικονίζεται μπροστά στο αυτοκίνητο να χρειάζεται υπέρμετρο χρόνο μετά από αλλεπάλληλες προσπάθειες να βρει την θήκη για να τοποθετήσει το μπιστόλι της. Όσο άστοχα κι αν είναι επιλεγμένοι οι φρουροί ασφαλείας σε μια τόσο ευαίσθητη θέση αιχμής, δεν παύουν να είναι πολύ ικανοί επαγγελματίες, που έχουν λάβει υψηλή εκπαίδευση. Το στήσιμο ενός τέτοιου χρονικού και η ενσωμάτωσή του με μεγάλη σχετικά διάρκεια στον πυρήνα ενός βίντεο που διαρκεί ελάχιστα, καταγράφοντας τα όσα συνέβησαν λίγο πριν τούς πυροβολισμούς και μέχρι την απομάκρυνση τού Τραμπ μέσα στο αυτοκίνητο, δεν μπορεί παρά είναι ηθελημένο. Κάποιοι ήθελαν να προβάλλουν με έμφαση τόσο την αδιαφορία των φρουρών απέναντι σε ένα ορατό κίνδυνο, που αντιλήφθηκαν ακόμη και απλοί παρευρισκόμενοι άνθρωποι, όσο και την υπερβολική επιχειρησιακή ανικανότητά τους, με στόχο να ενοχοποιήσουν αυτούς που ήσαν εντεταλμένοι με την φύλαξη τού Τραμπ, παρουσιάζοντάς τον ως θύμα μιας σκευωρίας, ώστε να μετατεθεί η ευθύνη σχεδιασμού αυτής τής ενέργειας στο "βαθύ κράτος". Στοχευμένες αναφορές ακολούθησαν στα μίντια ενάντια στην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, ως εν τέλει μέλους στο βαθύ διευθυντήριο τής διεξαγωγής τής φερόμενης απόπειρας, λόγω τής γενικότερες ρύθμισης που είχε αυτή θεσμοθετήσει, να αποτελούν οι γυναίκες ένα ποσοστό 30% στον καθορισμό των φρουρών ασφαλείας. Οι καταγγελίες που έγιναν, επικεντρώθηκαν στο μικρότερο μέγεθος τού γυναικείου σώματος από αυτό των ανδρών, το οποίο δεν ήταν επαρκές για να επικαλύψει την επιφάνεια τού σώματος τού Τραμπ απέναντι σε ενδεχόμενες επιθέσεις. Το γεγονός, ότι αυτός, αντί να προσπαθήσει να καλυφθεί μετά τούς πυροβολισμούς κάτω από τα σώματα των φρουρών, όρθωνε το κεφάλι του και ύψωνε την γροθιά του εκφωνώντας συνθήματα με μια θεατρινίστικη πρακτική, δεν απασχόλησε την συντριπτική πλειοψηφία των όσων ανέλυσαν την όλη διαδικασία. Ένας υπεύθυνος άνθρωπος δεν διακινδυνεύει με επιδεικτικούς παλικαρισμούς την ζωή του, μόνο και μόνο για να επιδείξει σθένος, εκεί που μπορεί να ελλοχεύει ο επόμενος εκτελεστής. Ειδικά εάν κάποιος αποτελεί σύμβολο και ελπίδα για εκατομμύρια ανθρώπους ως υπεύθυνος πολιτικός ηγέτης, η ζωή του δεν τού ανήκει, με το τρόπο που αυτή ανήκει σε ένα οποιονδήποτε ιδιώτη, αλλά είναι ενταγμένη και ως εκ τούτου αφιερωμένη σε σημαντικό βαθμό στην εξυπηρέτηση ενός υψηλού σκοπού. Οι επιδεικτικοί λεονταρισμοί τού Τραμπ, ενώ υφίστατο υποτιθέμενος κίνδυνος τής ζωής του, δεν υποδηλώνουν σθένος, αλλά άκρα ανευθυνότητα ένεκα επιδειξιομανίας, εάν δεχθούμε ότι επερόκειτο για πραγματική απόπειρα. Πλην όμως οι υπέρμετροι θεατρινισμοί παραπέμπουν σε άλλα.

   Μια πολύ στοιχειώδης πλευρά τεχνικού χαρακτήρα, δεν έτυχε κριτικής προσέγγισης, παρόλο που αρκετοί επαγγελματίες, ως γνώστες των οπλικών δεδομένων, έκαναν διάφορες αναφορές στο ζήτημα. Ο φερόμενος ως επίδοξος δολοφόνος είναι αυτονόητο ότι πυροβόλησε (εάν δεχθούμε ότι πυροβόλησε) έχοντας στο στόχαστρο την πλήρη επιφάνεια τού προσώπου τού Τραμπ. Η στροφή τής κεφαλής κατά 50 μοίρες περίπου απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο από αυτόν που χρειάζεται για να διανύσει 100 μέτρα η σφαίρα ενός σύγχρονου αυτόματου όπλου, οπότε το “ξύσιμο στο αυτί” καταρρίπτεται από τα φυσικά πλαίσια τού συμβάντος. Η ταχύτητα τού βλήματος είναι 1029 μέτρα ανά δευτερόλεπτο, οπότε την απόσταση των 100 μέτρων διανύει το βλήμα σε χρόνο μικρότερο τού ενός δεκάτου τού δευτερολέπτου. Χονομετρώντας απότομες στοφές τής κεφαλής, διαπίστωσα ότι ο απαιτούμενος χρόνος είναι περίπου μισό δευτερόλεπτο. Εάν δεχθούμε, ότι ο χρόνος ανάμεσα στην επιλογή τού στόχου και το πάτημα τής σκανδάλης είναι επίσης περίπου μισό δευτερόλεπτο, τότε πρέπει ο Τραμπ να έστριψε το κεφάλι του το πολύ δυο δέκατα του δευτερολέπτου μετά την σύλληψή του στο στόχαστρο τού φερόμενου δολοφόνου και πριν την μεταβίβαση τής εντολής πατήματος τής σκανδάλης από τον εγκέφαλο στο δάχτυλό του. Πρόκειται για μια εξωφρενική συγχρονικότητα, που κατά την εκτίμησή μου η πιθανότητα να να έχει συμβεί τείνει στο μηδέν.  

Σε βίντεο, που υποδείθηκε προηγουμένως στα σχόλια, καταγράφεται ο χρόνος στροφής τής κεφαλής, που διαρκεί περισσότερο από 1 δευτερόλεπτο, εφόσον η ροή μετάδοσης τού βίντεο ανταποκρίνεται στην ταχύτητα λήψης.

Πέραν αυτού, η φερόμενη πορεία μιας σφαίρας, που επενεργεί ένα ξύσιμο αυτιού, αφορά μια περιοχή τής τάξεως μερικών δέκατων τού χιλιοστού. Δεδομένου, ότι φάρδος ενός προσώπου από το κέντρο του έως την άκρη τού αυτιού αριθμεί περίπου 13 εκατοστά τού μέτρου, τα 0,3 χιλιοστά αφορούν το 0,3/130 = 1/433 αυτής τής περιοχής. Μια πιθανότητα 1/433 τείνει κατά την εκτίμησή προς το μηδέν. Εκτός εάν δεχθούμε την σωτήρια παρέμβαση ουρανίων δυνάμεων σε όσα συνέβησαν, με στόχο την ματαίωση τής δολοφονίας, όπως ισχυρίζονται αρκετοί. Μόνον που σε μια τέτοια περίπτωση θέτω το ερώτημα, για ποιον λόγο δεν έστειλε ο αρχάγγελος εγκαίρως τέλεφαξ στον Τραμπ, ώστε να ματαιώσει και τον τραυματισμό τού αυτιού του.

   Η ουσία όμως τού όλου ζητήματος αφορά ένα άλλο δεδομένο, το οποίον προκαλεί την προσοχή κάθε προσεκτικού αναλυτή, εάν αυτός παρατηρήσει με κριτική διάθεση τα λίγα δευτερόλεπτα τού βίντεο πριν σκύψει ο Τραμπ κάτω από το βήμα. ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ, ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΝ ΠΡΟΚΛΗΘΗΚΕ Ο ΥΠΟΤΙΘΕΕΝΟΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ.

 

 

 

 

  Εάν προσέξει κάποιος τα καρέ που προηγούνται, ο Τραμπ είναι χωμένος ασυνήθιστα βαθιά μέσα στο κασκέτο, σε σύγκριση με άλλες ομιλίες σε ανοικτούς χώρους στο παρελθόν. Το γείσο σκεπάζει τελείως τα μάτια του, ενώ σκιάζει έντονα την μέση τού προσώπου. Σαν συνέπεια αυτού, δεν είναι δυνατόν να διακρίνεται ο μορφασμός τού προσώπου του στην φάση που σηκώνει το χέρι του για να σκεπάσει το αυτί του. Καθώς στρέφει το κεφάλι του το μικρόφωνο σκεπάζει τα χαρακτηριστικά τού προσώπου του. Έτσι καλύπτονται όλες οι εκφράσεις τού προσώπου του κατά την διάρκεια τού συμβάντος.

  Αυτό όμως που είναι ιδιαίτερα παράξενο, αλλά εξόχως εύλογο για την περίπτωση που ήσαν όλα σκηνοθετημένα, οπότε καμία σφαίρα δεν κτύπησε τον Τραμπ στο αυτί, ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΕΝΣΤΙΚΤΩΔΩΣ ΤΟ ΑΥΤΙ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΦΥΣΙΚΟ, ΑΛΛΑ ΔΙΝΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΧΑΣΤΟΥΚΑΚΙ, ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΕΝΑ ΕΝΤΟΜΟ, ΠΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΑΥΤΙ ΤΟΥ. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΟΥ, ΑΥΤΗ Η ΚΙΝΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟ ΣΤΟΧΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΜΙΑΣ ΜΙΚΡΗΣ ΑΜΠΟΥΛΑΣ, ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΚΑΡΑΜΠΟΓΙΑ. Εάν αυτήν την σκηνή γύριζε ένας επαγγελματίας ηθοποιός τού Χόλυγουντ, εκπαιδευμένος και έμπειρος στις μιμήσεις καταστάσεων, δεν θα ήταν αναγκαίο να καλύπτονται τα χαρακτηριστικά τού προσώπου του κατά την διάρκεια τής πλέον συνταρακτικής στιγμής. Όμως ο Ντόναλντ Τραμπ δεν προορίζεται για να κερδίσει κάποιο όσκαρ, αλλά την προεδρεία των ΗΠΑ.  

   Αξίζει να στρέψουμε στην συνέχεια την προσοχή και στο "τραύμα". Περί αυτού ακολουθούν δυο μεγεθύνσεις από καρέ τού σχετικού βίντεο.

Το”τραύμα” αφού σηκώθηκε ξανά ο Τραμπ από το βήμα.

Το Τραύμα πριν μπει ο Τραμπ στο αυτοκίνητο διαφυγής.

   Δεν διαθέτω ειδικές ιατρικές γνώσεις, ώστε να εκφέρω γνώμη σχετικά με την φυσιολογία τού τραύματος. Ομολογώ, ότι συγκρίνοντας τις δυο παραστάσεις μεταξύ τους, καταγράφεται μια νορμάλ διαδικασία, δεδομένου ότι έχει υπάρξει ροή αίματος στην πορεία από το σημείο τής πληγής, μέσω μιας ρανίδας αίματος που τρέχει στο άκρον τού αυτιού. Αυτή μπορεί να προέκυψε εν δυνάμει ως αιμορραγία, αλλά μπορεί να είναι και αίμα που κατευθύνθηκε λόγω τής βαρύτητας και κίνησης τού Τραμπ που ακολούθησε, προερχόμενη από την μεγαλύτερη ποσότητα αίματος στο σημείο που μπορεί να άνοιξε η αμπούλα. Μέσα από αυτή την σκοπιά δεν μπορεί να προκύψει κάποια μονοσήμαντη ερμηνεία. Το ίδιο ισχύει και για τις δυο ρανίδες αίματος στο πρόσωπο, που βρίσκονται σε αρκετή απόσταση από το αυτί. Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση είναι η ροζ επιφάνεια μεταξύ αυτιού και ρανίδων. Αυτή μου δίνει την εντύπωση, ότι προέρχεται από καλυντικό ρουζ, που τοποθετούν στο πρόσωπό τους κάποιες γυναίκες. Εάν έχουν συμβεί τα πράγματα όπως εικάζω, τότε κάποιους από τούς φρουρούς, που έσπευσαν να συνδράμουν τον Τραμπ, ήταν ο μακιγιέρ τής κινηματογραφικής ομάδος. Όμως για τού λόγου το αληθές, οφείλω να αναφέρω, ότι η κοκκινωπού χρώματος επιφάνεια, επειδή βρίσκεται στο τέλος τής ρανίδας, μπορεί να έχει πρκύψει από αίμα που τρίφτηκε. Αυτό που με βάζει σε σκέψεις, είναι ότι η γειτνιάζουσα ρανίδα τελειώνει ευκρινώς πριν από αυτήν την επιφάνεια, καθώς σε εκείνο το σημείο είναι πολύ λεπτή ως απόληξη. 

  Αυτό που μού προκαλεί όμως ιδιαίτερη εντύπωση, είναι η ακριβής θέση τού τραύματος στο άνω δεξιό μέρος τού αυτιού. Πρόκειται για μια ακραία οριακή θέση τόσο οριζόντια, όσο και αναφορικά με το ύψος. Οπότε οι πιθανότητες να προκύψει το ακριβέστατο αυτό σημείο, τόσο ως προς τον οριζόντιο, όσο και ως προς τον κάθετο άξονα, επιβάλει από την σκοπιά τού υπολογισμού των ισχυόντων πιθανοτήτων να κτυπηθεί ΑΚΡΙΒΩΣ ένα τέτοιο σημείο, πολλαπλασιασμό τής οριζόντιας πιθανότητας 1/433 (που παρέθεσα προηγουμένως) με την αντίστοιχη κάθετη πιθανότητα, που συσχετίζει το ύψος τής περιοχής ανάμεσα στα μάτια, στην οποίαν μπορεί να στόχευσε ο φερόμενος εν δυνάμει εκτελεστής, οπότε η συνολική πιθανότητα ελαχιστοποιείται δραματικά.

  Αυτό που επίσης προκαλεί εντύπωση, είναι η συμπεριφορά τού στάνταρ τυπάκου, που πολύ συχνά εμφανίζεται στα ράλυ τού Τραμπ και μάλιστα πάντοτε πίσω από το βήμα και σε μικρή απόσταση από αυτό.

   Υπάρχουν πολλά βίντεο, που τον παρουσιάζουν ως μεταμφιεσμένο γιο τού Τζον Κένεντυ, με το όνομα “little John“ ή “John John“, που έλαβε αυτό το όνομα ως χρίσμα για την συνέχιση τής δυναστείας. Σύμφωνα με την φημολογία σκηνοθέτησε τον θάνατό του με αεροπορικό δυστύχημα πριν μερικά χρόνια, περνώντας στην ανάπτυξη αθέατων δραστηριοτήτων. Κάποιοι τον παρουσιάζουν σαν σύμβουλο τού Τραμπ, που προαλείφεται ως μέλος μιας επερχόμενης κυβέρνησής του, αφού πετάξει θριαμβικά την μεταμφίεση. Η παρουσία του σε μικρή απόσταση από αυτόν έρχεται να δείξει μια διακριτική στήριξη των Q σε όσους παρακολουθούν την αντίστοιχες παρουσιάσεις σε σελίδες που υποστηρίζουν τον Τραμπ. Μέχρι εδώ είναι όλα εξαιρετικά ωραία. Αυτό όμως που προκαλεί προσοχή, είναι η τελείως ατάραχη στάση τού τυπάκου, που παραμένει τελείως ακίνητος και φαινομενικά πλήρως ασυγκίνητος, καθώς πέφτουν οι σφαίρες ολόγυρα, όταν οι διπλανοί του σκύβουν, ή πέφτουν κάτω για να προφυλαχθούν. Είναι φανερό, ότι με αυτόν τον τρόπο διαδηλώνεται απέναντι σε όσους γνωρίζουν τον ρόλο που τού αποδίδεται, πέρα από την ατρόμητη στάση τού αρχηγού σε φάσεις υψηλού κινδύνου και η αγέρωχη στάση ενός κινήματος που τον στηρίζει. Πλην όμως, αυτή η επιδεικτική αταραξία, δείχνει ότι ο μόνιμος κομπάρσος των παραστάσεων έχει μελετήσει πολύ καλά το σενάριο και έχει αναλάβει συγκεκριμένο ρόλο.

  Ότι ο φερόμενος ως επίδοξος εκτελεστής εξοντώθηκε, ενώ μπορούσε κάλλιστα να εξουδετερωθεί με άλλο τρόπο, δεν νομίζω ότι χρειάζεται σχολιασμό.

  Δεν αξιώνω, ότι με όσα προηγούνται αποδεικνύω με συγκεκριμένο και αμετάκλητο τρόπο οτιδήποτε. Θεωρώ όμως, ότι αυτά αιτιολογούν επαρκώς τον γενικότερο σκεπτικισμό μου απέναντι στο σχετικό βίντεο. Εξ άλλου ουδέποτε αποσκοπώ  με όσα παραθέτω να πείσω, αλλά αποσκοπώ κυρίως να προβληματίσω, όσους αποκομίζουν από αυτά μια σχετική διάθεση.

Και ένα ακόμη ερώτημα, σχετικά με το βίντεο, καθότι το διεστραμμένο μυαλό μου δεν ησυχάζει, παράγοντας ακατάσχετα πίτουρα:

FIGHT! FIGHT! FIGHT!

A      1

B      2

C      3

D      4

E      5

F      6

2. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ J.D VANCE ΩΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΣΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

   Στην περίπτωση κάποιων πολύ σημαντικών πολιτικών προσώπων δεν χρειάζεται΄να ανατρέξει κάποιος στις κατά καιρούς απόψεις και δηλώσεις τους, για να εξετάσει τον ρόλο, που έχουν αναλάβει αυτοί να φέρουν εις πέρας. Το βιογραφικό τους είναι τόσο εύλογο, που αποκαλύπτει ευκρινώς αυτόν τον ρόλο, χαρτογραφώντας και την προσχεδιασμένη πορεία τους. Κυρίως όμως αυτή η επισκόπηση αποκαλύπτει πλευρές τής πολιτικές, που ξεπερνούν την συγκεκριμένη δρομολόγηση αυτών των προσώπων και αποκαλύπτουν τούς βασικούς άξονες τής πολιτικής , που έχει αποφασιστεί να καθορίσουν τις μελλοντικές εξελίξεις.

   Σύμφωνα με την επιστήμη τής ψυχολογίας η παιδική ηλικία είναι η πιο σημαντική περίοδος στην διαμόρφωση τού χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Υπό αυτήν την σκοπιά, το βιογραφικό ενός ταγού τού συστήματος κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, αποκαλύπτει πολλά σε σχέση με τον προωθημένο ρόλο που έχει ανατεθεί σε αυτόν και τα όσα πρόκειται αυτός να προωθήσει. Τα αντίστοιχα βιογραφικά υπόκεινται σε δυο τύπους. Ο πρώτος είναι η περίπτωση, που κάποιος έχει γεννηθεί μέσα στα στεγανά μιας οικογένειας, που επί πάροδο γενεών κατέχει υψηλή θέση και είναι σημαντικός χώρος λήψης αποφάσεων και προώθησης συμφερόντων, ενταγμένη στο πλέγμα εξουσίας. Είναι τα λεγόμενα τζάκια, που συχνά χρωματίζουν το σύστημα με χαρακτηριστικά κληρονομικής αρχής. Η άλλη περίπτωση έχει τελείως διαφορετική αφετηρία, ενώ καταλήγει σα ανάλογες πρακτικές με την πρώτη. Πρόκειται για εκείνα τα αλητάκια τού δρόμου, που εγκαταλειμμένα από την γονική φροντίδα, παραπαίουν στο έλεος των καταστάσεων. Αναζητώντας θαλπωρή και φροντίδα από κάποιο υποκατάστατο πέφτουν στα δίχτυα κάποιων ισχυρών προσώπων, ή τυχαίνουν υποστήριξης από συγκεκριμένα πολιτικά ιδρύματα, που γεφυρώνουν με σκόπιμο και τεχνητό τρόπο τα ψυχικά τους κενά, για να εκτοξεύσουν την καριέρα τους στην συνέχεια. Κλασσική τέτοια περίπτωση ήταν ο Μπιλ Κλίντον, αλλά και η πρόσφατη περίπτωση τού J.D. Vance. Αυτοί οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από διαταραγμένο ψυχισμό, που έχει ανασυγκολληθεί εντέχνως, με αποτέλεσμα να θεωρούν την χωρίς το παραμικρό ξεστράτισμα προκαθορισμένη πορεία γι αυτούς, ως φυσική και αυτονόητη απόληξη τής ζωής τους. Πρόκειται για ανθρώπους, στούς οποίους έχει εμφυτευθεί μια προσωπικότητα, αφού προηγουμένως έχουν μελετηθεί οι αδυναμίες και τα ελαττώματα που τούς χαρακτηρίζουν ως βάση υποδοχής. Αυτήν την αλλοτρίωση θεωρούν απαράβατο συστατικό τής επιβίωσής και καλοπέρασής τους, ενώ στα μετόπισθεν τού χαρακτήρα ελλοχεύει μονίμως η παράνοια και νεύρωση. Τα μόνιμα ξεσπάσματα με διάφορους τρόπους έρχονται να αποφορτίσουν εσωτερικές εντάσεις, χωρίς όμως να μπορούν να επενεργήσουν ουσιαστική χαλάρωση και εξισορρόπηση.

   Ο J.D. Vance γεννήθηκε με το επώνυμο Baumann. Ο φυσικός του πατέρας εγκατέλειψε πολύ νωρίς την οικογένεια και ο νέος σύντροφος τής μητέρας του κράτησε στάση απόρριψης απέναντί του, με αποτέλεσμα αυτή να αναθέσει την φροντίδα του στους γονείς της, το επώνυμο των οποίων προσέλαβε σε ένδειξη ευγνωμοσύνης ο J.D.. Αυτή η επιλογή δείχνει συνειδητή ρήξη με την ρίζα των γεννητόρων , από ένα πρόσωπο, που έχει διαταραγμένο τόσο το μητρικό, όσο και το πατρικό πρώτυπο.

   Μετά το σχολείο εντάσσεται ο λεγάμενος εκεί που καταλήγουν συχνά ένα σωρό χαμένες ψυχές χωρίς προοπτική, τουτέστιν στον στρατό. Η κατάταξή του στούς marines δεν τον οδηγεί σε κάποιο μάχιμο σώμα, αλλά εντάσσεται στο γραφείο δημοσίων σχέσεων των πεζοναυτών. Είναι φανερό, ότι κάποιοι επέλεξαν να τον οδηγήσουν σε ένα χώρο, που είναι φυτώριο διδαχής τής προπαγάνδας, ενώ λαμβάνοντας υπ' όψει ότι στο ναυτικό συγκεντρώνονται και οι μυστικές υπηρεσίες τού στρατού, στον χώρο αυτό είναι αναμενόμενο να είναι ενταγμένα κάποια ικανά στελέχη τους, δεδομένου ότι η ανάπτυξη τής προπαγάνδας και η οργάνωση επιχειρήσεων ψυχολογικού πολέμου είναι συγκλίνοντες δρόμοι. Κάποιοι πρέπει να εκτίμησαν τις επιδόσεις και την καταλληλότητα τού συγκεκριμένου ανθρώπου σε αυτόν τον χώρο, δεδομένου ότι στην συνέχεια στέλνεται για να σπουδάσει φιολοσοφία και πολιτική σε ένα από τα πλέον έγκυρα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, αποκτώντας πτυχίο μπάτσελορ. Σε εκείνη την φάση διαφαίνεται και η παραπομπή του στον αχώριστο μέχρι σήμερα μέντορά του, που τον σελαγάει μονίμως σαν γίδι. Οι σπουδές που ακολουθούν στο πανεπιστήμιο Yale στα νομικά, δείχνουν, ότι ο λεγάμενος αποκτώντας τις βάσεις των γνώσεων, μέσω των οποίων παρακάμπτονται οι νόμοι και στηρίζεται η φοροδιαφυγή και η γενικότερη διαφθορά, θα διοχετευθεί ως υπάκουο ανώτατο στέλεχος στο χρηματιστικό κατεστημένο αρχικά και στην πολιτική ρεμούλα στην συνέχεια.

  Ο δισεκατομμυριούχος Peter Thiel, που αναλαμβάνει έκτοτε το σελάγισμα τού λεγάμενου, σαν μόνιμη ασφυκτική κολλιτσίδα όχι μόνον στο πλευρό του, αλλά ελέγχοντας και καθορίζοντας πλήρως κάθε πτυχή του, είναι μια από τις πλέον δυστοπικές φυσιογνωμίες, που διαμορφώνουν εδώ και δυο δεκαετίες τούς άξονες τής πολιτικής των ΗΠΑ. Αξίζει να εισέλθουμε σε όσα τον αφορούν, ώστε να παρατεθούν σημαντικά στοιχεία, που αφορούν πέρα από τον J.D. Vance τούς άξονες τής πολιτικής των ΗΠΑ, καθώς και τούς βαθύτατα αντιδημοκρατικούς, αντιλαϊκούς και αντεθνικούς στόχους, που θεωρώ, ότι έχει δεσμευτεί να προωθήσει μια κυβέρνηση υπό τον Τραμπ, στην περίπτωση που αυτός εκλεγεί.

   O Peter Thiel δεν είναι διόλου κάποιος τυχαίος. Τόσο οι πολιτικές του αντιλήψεις, όσο και οι επαγγελματικές του δραστηριότητες επικαλύπτονται αμοιβαία. Είναι τόσο θιασώτης μιας δυστοπικής τεχνοφεουδαρχίας, όσο και κάποιος που την προωθεί μαζικά στην πράξη. Αρνούμ
ενος την έννοια τής δημοκρατίας με το σλόγκαν “δημοκρατία και ελευθερία δεν συμβιβάζονται” φθάνει να ζητάει και την κατάργηση τής πολιτικής, στα πλαίσια ενός καθεστώτος, όπου οι άνθρωποι απολήγουν πλήρως ελεγχόμενα και ενεργούμενα δίποδα, μέσω τής επιβολής μιας ατζέντας ψηφιακής ποδηγέτησης, παρόλο που αυτοπροσδιορίζεται ως “libertarian“, στρεβλώνοντας τον όρο ελευθερία, έως την πλέον ακραία οργουελλική εκφανσή της. Αξίζει να σημειωθεί, ότι αυτός με τον Έλον Μασκ ίδρυσαν το bit coin, ως υποτιθέμενη καραμέλα διαφυγής από τον στενό έλεγχο τού χρηματοπιστωτικού κατεστημένου και την συνεργασία αυτού με κρατικούς φορείς, όσο αφορά την παρακολούθηση των συναλλαγών. Εξ ίσου ύπουλη είναι η ίδρυση από αυτόν μαζί με κάποιον άλλο ακόμη τής δήθεν εναλλακτικής πλατφόρμας rumble, με στόχο να εγκλωβιστούν εκεί, όσοι προσπαθούν να ξεφύγουν από τον ασφυκτικό έλεγχο τού youtube.

 

  Επειδή θεωρώ αναγκαίο, να αναφέρομαι πάντοτε βάσει στοιχείων που είναι απτά και μπορούν να εξακριβωθούν βάσει παραπομπών, θα παραθέσω τις σχετικές απόψεις που διατύπωσε αυτός ήδη το 2009 και που θεωρώ ιδιαίτερα χαρακτηριστικές ως βασικά στοιχεία τής ατζέντας που έκτοτε επιβάλλεται. 

https://www.cato-unbound.org/2009/04/13/peter-thiel/education-libertarian/

Γράφει λοιπόν ο λεγάμενος σε αυτό το άρθρο μεταξύ άλλων τα εξής: 

 

"...Οφείλω να ομολογήσω ότι τις δύο τελευταίες δεκαετίες άλλαξα ριζικά

 ως προς το πώς θα επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι. Το πιο σημαντικό, 

δεν πιστεύω πλέον ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι συμβατές...

... Μπροστά σε αυτές τις πραγματικότητες, θα απελπιζόταν κανείς αν περιόριζε τον ορίζοντά του στον κόσμο της πολιτικής. Δεν απελπίζομαι, γιατί δεν πιστεύω πλέον ότι η πολιτική περιλαμβάνει όλα τα πιθανά μέλλοντα του κόσμου μας. Στην εποχή μας, το μεγάλο καθήκον για τους φιλελεύθερους είναι να βρουν μια απόδραση από την πολιτική σε όλες τις μορφές της — από τις ολοκληρωτικές και φονταμενταλιστικές καταστροφές μέχρι τις ανόητες δημόσιες διαμαρτυρίες, που καθοδηγεί η λεγόμενη «σοσιαλδημοκρατία»...

Το κρίσιμο ερώτημα γίνεται τότε ένα από τα μέσα, για το πώς να ξεφύγουμε όχι μέσω

της πολιτικής αλλά πέρα ​από αυτήν. Επειδή δεν υπάρχουν πραγματικά ελεύθερα μέρη

στον κόσμο μας, υποπτεύομαι ότι ο τρόπος διαφυγής πρέπει να περιλαμβάνει κάποιο

είδος νέας και μέχρι τώρα άγνωστης διαδικασίας που μας οδηγεί σε κάποια άγνωστη 

χώρα. Και για αυτό το λόγο έχω επικεντρώσει τις προσπάθειές μου σε νέες τεχνολογίες

που μπορεί να δημιουργήσουν έναν νέο χώρο ελευθερίας. Επιτρέψτε μου να μιλήσω εν 

συντομία σε τρία τέτοια τεχνολογικά σύνορα: 

(1) Κυβερνοχώρος. Ως επιχειρηματίας και επενδυτής, έχω επικεντρώσει τις προσπάθειές

 μου στο Διαδίκτυο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το ιδρυτικό όραμα του PayPal 

επικεντρώθηκε στη δημιουργία ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ, απαλλαγμένου 

από κάθε κυβερνητικό έλεγχο και αραίωση - το τέλος της νομισματικής κυριαρχίας, 

όπως λέγαμε... 

2) Εξωτερικό διάστημα. Επειδή το απέραντο εύρος του διαστήματος αντιπροσωπεύει

ένα απεριόριστο σύνορο, αντιπροσωπεύει επίσης μια απεριόριστη δυνατότητα 

διαφυγής από την παγκόσμια πολιτική. Αλλά το τελευταίο σύνορο εξακολουθεί να έχει

ένα εμπόδιο εισόδου: οι τεχνολογίες πυραύλων έχουν σημειώσει μόνο μέτρια πρόοδο

από τη δεκαετία του 1960, έτσι ώστε το διάστημα να παραμένει σχεδόν απίστευτα μακριά.

Πρέπει να διπλασιάσουμε τις προσπάθειες για την εμπορευματοποίηση του χώρου...

   

  Πάντοτε το δηλητήριο προσφέρεται σε συσκευασία καραμέλας. Πώς να μάς τα πεί πιο ξεκάθαρα ο άνθρωπος. Το πλαστικό χρήμα οργώνει άκριτα ενδιαμέσως. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι στην κεντρική συνεδρίαση στο πανεπιστήμιο Hopkins τής Νέας Υόρκης που αποφασίστηκε η επιβολή τής πανπηδημίας με συμμετοχή τού Μπιλ Γκέιτς και των λοιπών συμμετείχε και η πολυεθνική πακετάδικο UPS. Έκτοτε κλείνουν τα μαγαζιά το ένα μετά το άλλο και οι αγορές γίνονται σε σε όλο και σε πιο αυξανόμενο ποσοστό στο διαδίκτυο. Και βίρα πλήρωνε με το Pay Ball ψηφιακό μπαλάκι. Οι αμαζόνες έπαψαν να εκτελούν άντρακλες πλέον και εξοντώνουν το λιανεμπόριο, σύμφωνα με το όραμα (βλέπε δυστοπική ατζέντα) τού λεγάμενου. Παγκόσμιο ψηφιακό νόμισμα λέει ο έτσι, για να ξεφύγουμε δήθεν από τον κρατικό έλεγχο. Δεν μάς είπε όμως, ποιος θα ελέγχει όλο αυτό πίσω από το θηρίο υπολογιστή. Για να καταργηθεί ο κρατικός έλεγχος (καλέ τι είναι αυτό, τρώγεται;) μάς έσυρε στον υπερκρατικό πλήρη εκτοπισμό τής ελευθερίας των συναλλαγών.

  Και ας μην παραβλέπουμε και το διάστημα. Καλέ, κοιτάξατε πόσο ρομαντικός φαίνεται ο ουρανός μια νύχτα με ξαστεριά; Αχ, κι αυτά τα πουλιά, το ωραία που πετάνε! Μόνο που οι δορυφόροι γίνανε περισσότεροι από τα κοτσύφια. Ώστε να ελέγχεται από ψηλά και το τελευταίο μερμήγκι. Αχ αυτά τα μερμήγκια, που τα πατάω χωρίς να θέλω. Καλέ στείλτε μου σήμα από δορυφόρο, πού να προσέξω. 

  Οπότε καταφθάνουν τα δυστοπικά μογγολάκια, όπως ο Έλον Μασκ, να δώσουν 15 εκατομμύρια στον Τραμπ κάθε μήνα για την προεκλογική εκστρατεία. Μα λεφτά είναι αυτά; Δεν τού περνάνε καλύτερα κανένα τσιπάκι στον εγκέφαλο να διώχνει τις σφαίρες; 

ΡΕ ΤΟΥΡΝΕ ΚΑΙ ΤΟΥΡΝΕ ΤΟΥΡΝΕΝΕ ΠΕΣΤΟ ΡΕ MAGA ΜΟΥ ΤΟ ΝΑΙ 

  Αλλά και ο μπακαλόγατος τού Peter Thiel είναι ωραίος παιδί. Γι αυτό στηρίχθηκε όπως πρέπει.

Προσέξτε κατ' αρχήν ένα βίντεο, που περιέχει ένα σωρό στοιχεία για τούς λεγάμενους. Και θαμώνας τής Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ο Peter Thiel, που "δώρησε" 15 εκατομμύρια δολλάρια στον μπακαλόγατο για την υποψήφιότητά του ως γερουσιαστής τού Οχάιο. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποσό, που δόθηκε ποτέ σε υποψήφιο γερουσιαστή. Η εταιρεία Palantir τού Peter Thiel ανέπτυξε αγαστή συνεργασία με το Πεντάγωνο, την αστυνομία και είχε κύκλο εργασιών στον Ουκρανία (ναι, ο Vance θα κλείσει το Ουκρανικό, μην αμφιβάλλετε). Η Palantir δίνει επίσης τεχνολογία τενχνητής νοημοσύνης στούς σιωνιστές για την επιλογή στόχων στην Γάζα.

 

   Όπως έχω γράψει στις δυο προηγούμενες αναρτήσεις, θεωρώ ότι η εκδήλωση συντηρητισμού από πολιτικά πρόσωπα είναι δυο ειδών, με τελείως διαφορετικές αφετηρίες και ετερόκλητες προαιρέσεις. Οι πουριτανοί χτίζουν γύρω τους μια επίφαση καθωσπρεπεισμού για λόγους τού θεαθήναι και προπαγάνδας, η οποία στηρίζεται στην διπλή αστική ηθική με βάση το “μέσα κούκλα και έξω πανούκλα”. Αυτήν την πρόσοψη συνδέουν πάντοτε με την “law and order“ επιταγή, σύμφωνα με την οποία το σημαντικότερο στοιχείο “χρηστής” συμπεριφοράς είναι η υποταγή στους νόμους τού κράτους και στα κελεύσματα τής εξουσίας, με βάση το σλόγκαν “ησυχία, τάξη και ασφάλεια”. Κλασσικό παράδειγμα τέτοιου είδους συντηρητισμού είναι μια πληθώρα παπικών καρδιναλίων, που ενώ κατακεραυνώνουν τις εκτρώσεις, προβαίνουν σε πολλαπλή σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Αλλά και ο προτεσταντισμός χαρακτηρίζεται από μια ψευδεπίγραφη “θωράκιση” ηθηκισμού, την οποίαν περιγράφει ο Max Weber στο βιβλίο “Καπιταλισμός και Προτεσταντική Ηθική”. Πρόκειται για μια ευσυνειδησία, η οποία εξαντλείται στους τύπους και απαιτεί άκρα συνέπεια απέναντι στην ορθολογική διεκπεραίωση πρακτικών καθηκόντων. Αυτήν την διαδικασία, με την κριτική στον λεγόμενο “πιετισμό” (ευσεβισμό) ξεσκέπασε ο Χρήστος Γιανναράς στο βιβλίο του “Η Ελευθερία τού Ήθους”. Στον ευσεβισμό αντιπαρέβαλε ο συγγραφέας την έννοια τής “λαϊκής ευσέβειας”. Έχοντας ζήσει επί μακρόν στο Βερολίνο γνώρισα από πρώτο χέρι τίς λεγόμενες “πρωσικές αρετές”. Συνέπεια, καθαριότητα και τάξη ήταν τα προτάγματα μιας κοινωνίας, που θεωρούσε τιμή της να πεθάνει στον πόλεμο για να γεμίζουν χρυσάφι τα σεντούκια τού αυτοκράτορα, όπως συνέβη, όταν ο Φρειδερίκος ο Β΄ μίσθωσε πρωσικό στρατό στους Άγγλους αποικιοκράτες, για να καταστείλουν τον αγώνα ανεξαρτησίας στις ΗΠΑ.

   Στον αντίποδα αυτής τής πρακτικής βρίσκεται η ειλικρινής εφαρμογή των αρχών και αξιών, η οποία δεν αφορά μια παθητική στάση, αλλά οφείλει να προωθεί την ενεργό προάσπισή τους. Κλασσικό παράδειγμα τέτοιου λαοπρόβλητου ηγέτη είναι ο Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος αποτελεί πόλο συσπείρωσης των υγειών δυνάμεων στην Ευρώπη. Όταν ερωτήθηκε σε συνέντευξη, με ποιον τρόπο προετοιμάστηκε για την συνάντησή του με τον Πρόεδρο Πούτιν με θέμα το Ουκρανικό, απάντησε ότι προσευχήθηκε, διότι η ειρήνη αποτελεί βασική χριστιανική αξία. Αυτή η στάση δείχνει ακριβώς, πού διαφοροποιείται η σκοπιμότητα των πολιτικάντηδων από την ανθρώπινη ουσία αυτών, που εκπροσωπούν επάξια πολιτική εντολή. Η υποκριτική εκπροσώπηση αρχών και αξιών ενισχύει ευαίσθητα την εκστρατεία, αυτών που πασχίζουν με τεχνάσματα και φαύλη μεθοδολογία να τις αποδομήσουν, προσφέροντάς επιχειρήματα στην προπαγάνδα τους, ότι οι αρχές και οι αξίες είναι έννοιες κενές περιεχομένου, που δρομολογούν αυταρχικοί κύκλοι για την καταπιεστική επιβολή παρωχημένων και ανόητων συμπεριφορών. Κατά την εκτίμησή μου η woke ατζέντα και οι συντηρητικοί τύπου neocons αποτελούν τις δύο όψεις ενός και τού αυτού νομίσματος και ελέγχονται από τα ίδια συστημικά κέντρα. 

  Μια τέτοιου είδους πρακτική εφαρμόσαστηκε προ ηεμερών στο συνέδριο τού ρεπουμπλικανικού κόμματος, που έδωσε το χρίσμα υποψηφιότητος στο Ντόναλντ Τραμπ. Στην εκκίνηση τού συνεδρίου αναφωνήθηκε από μια κυράτσα προσευχή σε μια ινδουιστική θεότητα αμφιβόλου περιεχομένου.

  Αυτή η πρακτική, για την οποία καταλογίζω εξίσου πολιτική ευθύνη στον Ντόναλντ Τραμπ, δείχνει, ότι οι ισνστρούκτορες αυτής τής θλιβερής φιέστας ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΝΩ ΚΡΑΔΑΙΝΟΥΝ ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ ΤΗΝ ΒΙΒΛΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ. Όσοι αναμένουν, να αμφισβητήσει αυτή ομοίγυρη την παγκοσμιοποίηση, ονειροπολούν για την αποδόμηση μιας διαδικασίας που έχει ψοφήσει ήδη, κάτω από τα αλλεπάλληλα κτυπήματα των υγειών δυνάμεων τού πλανήτη.

 

  Ένα τέτοιου είδους “συντηρητικός” είναι και ο Vance. Φωνάζοντας εναντίον των εκτρώσεων περιόρισε ταυτοχρόνως τον αριθμό των παιδικών σταθμών στο Οχάιο, με το πρόσχημα, ότι οι μητέρες δεν πρέπει να εργάζονται, αλλά να ασχολούνται με την ανατροφή των παιδιών.. Αυτή η πολιτεία έχει μεγάλο αριθμό οικογενειών με χαμηλό εισόδημα, οπότε πολλές μητέρες είναι υποχρεωμένες να εργάζονται. Η συγκεκριμένη πολιτική τού Vance είναι κατανοητό πώς θα επιδράσει στην εξέλιξη των νέων γεννήσεων. Επί πλέον είναι το Οχάϊο μια περιοχή με μεγάλο ποσοστό θανάτων από ναρκωτικά. Ο Vance στάθηκε σκληρός υποστηρικτής τού λόμπι των φαρμακευτικών εταιριών, όταν τέθηκε ζήτημα περιορισμού τ

ων οπιούχων φαρμάκων. 

 

 

3. ΤΟ "PROJECT 25" ΚΑΙ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Το «Project 2025» αποτελεί έναν «οδηγό» για τον επόμενο Ρεπουμπλικάνο πρόεδρο. Πρόκειται για ένα ανεπίσημο πολιτικό σχέδιο για τη δεύτερη διακυβέρνηση Τραμπ, το οποίο συντάχθηκε από το «Heritage Foundation» και υποστηρίχθηκε και από πολλές άλλες οργανώσεις και δεξαμενές σκέψεις.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/ipa-oi-allages-pou-tha-kanei-o-nt-tramp-otan-kerdisei-tis-ekloges-ti-einai-to-project-25-foto/

Τα κύρια σημεία σε αυτό, που προκάλεσαν την προσοχή μου είναι τα εξής:

1. “Οπως είναι ήδη γνωστό, ο Τραμπ έχει υποσχεθεί να περικόψει τους ομοσπονδιακούς κανονισμούς που, όπως λέει, περιορίζουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Δεσμεύτηκε, επίσης, να διατηρήσει μια ευρεία φορολογική μείωση του 2017 που υπέγραψε ενώ ήταν στην εξουσία και η οικονομική του ομάδα έχει συζητήσει έναν περαιτέρω γύρο περικοπών φόρων σε άτομα και εταιρείες πέρα από αυτές που θεσπίστηκαν στην πρώτη του θητεία".

   Η “περικοπή κανονισμών που περιορίζουν την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας” είναι κατά πάγιο τρόπο η χαλάρωση των εργασιακών σχέσεων προς όφελος των εργοδοτών και η πίεση των αμοιβών. Όσο αφορά τις φορολογικές ελαφρύνσεις, είναι γνωστό από την πρώτη θητεία τού Τραμπ, ότι αυτές ήταν ψίχουλαστα χαμηλά εισοδήματα, ενώ ευνοήθηκαν δραστικά οι μεγιστάνες. Στα πλαίσια τής οριακής αύξησης χρέους, που έχουν φθάσει οι ΗΠΑ, δεν διακρίνω να υπάρχει άλλη δυνατότητα στην διαχείριση τής οικονομίας, διαφορετική από αυτήν που επέβαλλε ο πράκτορας τού IWF στην Αργεντινή, άσχετα ποιο κόμμα θα πλειοψηφήσει στις επερχόμενες εκλογές.

2. “Ο Τραμπ είπε ότι θα τερματίσει τις προσπάθειες των Δημοκρατικών να ρυθμίσουν τα κρυπτονομίσματα και θα υπερασπιστεί το δικαίωμα εξόρυξης bitcoin, του μεγαλύτερου κρυπτονομίσματος στον κόσμο”.

  Αυτή η εξαγγελία δείχνει πόσο στοχευμένη ήταν η επιβολή τού Vance. Κατά τα άλλα η ατζέντα επιβολής ψηφιακής δικτατορίας αναλύθηκε επαρκώς στο προηγούμενο κεφάλαιο.

3. "Ο Τραμπ έχει επίσης πει ως πρόεδρος ότι θα πιέσει τη «Federal Reserve» να μειώσει τα επιτόκια".

  Τα συνθήματα περί κατάργησης τής FED και ίδρυσης κρατικής κεντρικής τράπεζας με νόμισμα ελεγχόμενο από το κράτος, πήγαν περίπατο. Τουτέστιν, “άνθρακες ο θησαυρός”. Κατά πόσο είναι πιθανή και επιτεύξιμη η μείωση των επιτοκίων, στην φάση που το δολάριο καταρρέει ως αποθεματικό νόμισμα, είναι άλλη ιστορία.

  Μια ιδιαίτερη θλιβερή ιστορία, για όσους αποθέσαμε ελπίδες και στηρίξαμε τις αναφορές για τα Λευκά Καπέλα και τούς Q ήταν η ομιλία τού Τραμπ στο συνέδριο τού ρεπουμπλικανικού κόμματος, όταν έλαβε το χρίσμα τής προεδρίας, αποχαιρετώντας ολοκληρωτικά κάθε τέτοια προοπτική.

https://www.youtube.com/watch?v=aRUHMK9-gBg

   Στην ομιλία του δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά σε “ αποξήρανση τού βάλτου”, περιορισμό στο “βαθύ κράτος”, αποκατάσταση των θεσμών, επανίδρυση κρατικών τομέων και τιμωρία παιδοβιαστών – παιδοκτόνων, ενώ γίνονται συνέχεια αναφορές στην ενότητα και στο ότι είμαστε όλοι το ίδιο. Επίσης κατακεραυνώνονται οι δικαστικές διώξεις σε πολιτικά πρόσωπα, ασχέτως ποια εγκλήματα έχουν αυτοί διαπράξει.

   Χαρακτηριστικά λέει στο 18:58 λεπτό αυτής τής ομιλίας:

   “IN AN AGE WHEN OUR POLITICS TOO OFTEN DIVIDED US NOW IS TIME TO REMEMBER THAT WE ARE ALL FELLOW CITIZENS. WE ARE ONE NATION UNDER GOD INVISIBLE WITH LIBERTY AND JUSTICE FOR ALL AND WE MUST NOT CRIMINALIZE DISSIDENT OR DEMONIZE POLITICAL DISAGREEMENT WHICH IS WHAT´S HAPPENING IN OUR COUNTRY LATELY AT LEVEL THAT NOBODY HAS EVER SEEN BEFORE".

  Κατά την εκτίμησή μου πρόκειται για την σαφή δοακύρηξη αλλαγής πορείας, απέναντι σε αυτά που, έστω φραστικά, αποτελούσαν τον πυρήνα τού Τραμπισμού.

 

ΤΟ ΘΕΜΑ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ, ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΩΣ ΚΥΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΑ ΚΡΥΠΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ