Σκηνή από την ταινία τού Πιέρ Πάολο Παζολίνι "120 Ημέρες στα Σόδομα". Πρόκειται ίσως για την πιο σκληρή ταινία ρεαλιστικού κινηματογράφου που γυρίστηκε μέχρι σήμερα. Όταν προβλήθηκε αυτή η ταινία το 1976 θεωρήθηκε ότι το περιεχόμενό της ήταν τελείως φανταστικό και αποτελούσε μια αλληγορία καταγγελίας τού φασισμού από ένα μεγάλο αμφισβητία. Πενήντα χρόνια μετά όμως, ιδιαίτερα μετά την γνωστοποίηση τής "Λίστας Έπσταϊν" και τού "Pizza Gate" γνωρίζουμε ότι το περιεχόμενο τής ταινίας δεν ήταν αλληγορικό και ότι αναφερόταν σε απτές πραγματικότητες τής διπλανής πόρτας, που εμείς αποφεύγουμε να συνειδητοποιήσουμε, εκτιμώντας ότι δεν μπορούμε να τις διαχειριστούμε ψυχικά και πρακτικά. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται υποταγή μπροστά στον τρόμο.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης, ένας άνθρωπος με βαθιά πίστη στον Θεό και με σθένος αποδοχής τής ευθύνης του όσο αφορά τον στιγματισμό τής αδικίας, παρακάλεσε τον δημοσιογράφο Τάσο Τρύφωνος να προτάξουν μια συνέντευξή του χρονικά κατά τον παρελθόντα Ιούλιο, αντί για τον επόμενο Σεπτέμβριο που είχε προγραμματιστεί, με στόχο να εξομολογηθεί δημόσια καταστάσεις που τον πίεζαν. Στην ερώτηση τού δημοσιογράφου, εάν αυτός αισθάνεται τρόμο μετά από την καμπάνια εκφοβισμού που δεχόταν, ο Γιώργος Μαζωνάκης δήλωσε με γενναιότητα, ότι δεν αισθανόταν τρόμο, αλλά φόβο. Όπως δήλωσε, ο φόβος είναι ένα καλό συναίσθημα. Όταν κάποιος αισθάνεται τρόμο μπροστά στο πέρασμα ενός δρόμου, δεν θα τον περάσει ποτέ. Όταν όμως αισθάνεται φόβο, θα τον περάσει με προσοχή.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης διέσχισε με προσοχή την οδό τού τρόμου, με τίμημα την ζωή του, που πρόσφερε συνειδητά για την αποκατάσταση μιας αλήθειας, που ακόμη δεν γνωρίζουμε με σαφήνεια, αλλά η προσοχή του φρόντισε να καταχωρήσει κάπου. Όπως γράφτηκε στα σχόλια τής προηγούμενης ανάρτησης, από πρόσωπα που διαθέτουν εξαιρετική κρίση και αισθητήριο, βρισκόμαστε σε μια διαδικασία, που ακόμη δεν έχει εκτυλιχθεί ως τα όριά της και ότι αναμένεται να έχει συνέχεια.
Ο γράφων θα ανταποκριθεί σε αυτήν την διαδικασία με παρρησία, εφαρμόζοντας όμως σχολαστικά την ορθή δεοντολογία, αποφεύγοντας να κατονομάσει οποιονδήποτε χωρίς την ύπαρξη ατράνταχτων αποδεικτικών στοιχείων, σεβόμενος το κριτήριο τής αθοώτητος. Θα αποφύγει επίσης να καταθέσει με συγκεκριμένο τρόπο ενδείξεις, βάσει εντόνων εικασιών που έχει σχηματίσει μετά από έρευνα, οι οποίες φωτογραφίζουν τον ρόλο συγκεκριμένων προσώπων που ενέχονται. Διότι τα αναγκαία ατράνταχτα αποδεικτικά στοιχεία μπορούν να αποτελούνται μόνον από υπεύθυνες καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων, καθώς και από ευρήματα οπτικοακουστικού περιεχομένου, η αντικείμενα που μπορούν να εξεταστούν εργαστηριακά, στα οποία ο γράφων δεν μπορεί να έχει πρόσβαση. Γι αυτό, στην προηγούμενη ανάρτηση αρκέστηκε αυτός να προσπαθήσει να στοιχειοθετήσει την αποενοχοποίηση κάποιων, που ενώ πράγματι βαρύνονται από συγκεκριμένες μη ευκαταφρόνητες ποινικές ευθύνες, δεν είναι ούτε αυτοί που σχεδίασαν τον φόνο, ούτε οι ηθικοί αυτουργοί, παρότι αυτοί έδωσαν από υπερβολική απροσεξία, υπέρμετρη επαγγελματική ανευθυνότητα και φιλαργυρία την χαριστική βολή στο θύμα, που απεβίωσε στα χέρια τους. Αυτοί, παρά την σωρεία παρανομιών που διέπραξαν στην συγκεκριμένη περίπτωση, επιλέχθησαν ακριβώς ένεκα των βάναυσα σαθρών πρακτικών τους, ως κατάλληλοι χρήσιμοι αλητήριοι για να τούς φορτωθεί ο δόλος ενός εκ προμελέτης εγκλήματος, που ποτέ δεν προσχεδίασαν και δεν επιδίωξαν συνειδητά. Οπωσδήποτε ήταν αυτοί που έδωσαν την χαριστική βολή σε ένα άνθρωπο. που ήταν όμως προ πολλού προγραμμένος και βρισκόταν ήδη σε τροχιά θανάτου πριν την συνεύρεση, κατά την οποίαν έλαβε χώρα ο θάνατός του, ως τελική φάση μιας δολοφονίας με χρονική διάρκεια μεγαλύτερη τού χρόνου παραμονής του στο συγκεκριμένο "θεραπευτήριο" ή τσίρκο εξαπάτησης αφελών.
Δεν είμαι σε θέση να εκτιμήσω κατά πόσον θα προκύψουν προσεχώς ατράνταχτα αποδεικτικά στοιχεία, που θα ξεσκεπάσουν τούς πραγματικούς ενόχους, πέρα από τούς ακούσιους συνεργούς, στους οποίους αποδίδεται σήμερα η βασική ενοχή. Ο Αθανάσιος Στριγάς έχει περιγράψει σε κάποιο βιβλίο "την σκονίτσα τής μάγισσας", ως ένα δηλητήριο, που δεν μπορεί να ανιχνευθεί από νεκροψία, τού οποίου κάνουν χρήση κάποιες μυστικές υπηρεσίες για να απαλλαγούν από ανεπιθύμητους. Όμως ο Θεός συχνά φωτίζει τα υπέρ δικαιοσύνης αγωνιζόμενα τέκνα του, οπότε η προσοχή που μετά φόβου επιδεικνύουν, να προνοεί, ώστε να παρακάμπτονται τα σχέδια αυτών που τούς εποφθαλμιούν, βάσει τής επιταγής "ΕΣΤΑΙ ΑΓΝΟΙ ΩΣ ΟΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΙ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟΙ ΩΣ ΟΦΕΙΣ".
Συχνά στάθηκε ο Γιώργος Μαζωνάκης προφητικός. Σε ένα από τα άσματα του βρίσκονται οι ακόλουθοι στίχοι:
Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε σαφώς αντιληφθεί το κύμα εκφοβισμού που δεχόταν και περίμενε ΟΡΘΟΣ τον φονιά. Γι αυτό φρόντισε να προτάξει χρονικά την συνέντευξή στον Τάσο Τρύφωνος, ώστε να κατονομάσει "σημεία". Όπως παρατήρησε κάποιος δυνατός αναλυτής, που φαίνεται να διαθέτει καλή ενημέρωση, σε σχετικό βίντεο στο διαδίκτυο, κατά την διάρκεια τής συνέντευξης ο Μαζωνάκης εμφάνισε κάποιον ψευδισμό στην έκφρασή του, που δείχνει έντονο στρες. Επί πλέον αυτός είχε διατυπώσει σε εξομωλόγησή του σε Ιερέα, πόσο συντετριμμένος αισθανόταν απέναντι σε παιδοβιασμούς, που βρίσκονταν σε γνώση του. Μήπως αυτός φρόντισε να παρακάμψει τα υποχθόνια σχέδια των ενόχων που κράταγε, ώστε να προκύψουν προσεχώς ανατροπές στην υπόθεση; Προσευχόμαστε και κρατάμε ανοικτές τις κεραίες μας γι αυτό.
Ο γράφων είναι σε θέση να διαβάζει και αυτά που βρίσκονται ανάμεσα στις γραμμές. Όμως τοποθετείται μόνον σε όσα οι γραμμές με ευκρίνεια αποκαλύπτουν. Και αυτά επαρκούν, ώστε να συναχθούν ασφαλή συμπεράσματα, όσο αφορά την αμφισβήτηση τής βασικής ευθύνης, που αποδίδεται σε δευτερεύοντες συνεργούς τού εγκλήματος. Με την αναίρεση των μυθευμάτων, που προωθούν στοχευμένα τα μαζικά μέσα, αποκλείονται περιοχές, που μπορεί να βρίσκονται οι βασικοί ένοχοι. Αυτή η διαδικασία επικεντρώνει εκ των πραγμάτων την προσοχή σε περιοχές που αυτοί μπορεί να βρίσκονται. Οι καταγγελίες για συκοφαντία που δέχθηκε ο γράφων σε σχόλιο τής προηγούμενης ανάρτησης, είναι ανυπόστατες, δεδομένου ότι ουδείς κατονομάστηκε και ούτε "φωτογραφήθηκε" με το να στηθεί σε κάδρο ενοχής με την κατάθεση προσωπικών χαρακτηριστικών, παρότι ο γράφων διαθέτει εντονότατες γι αυτό εικασίες, τις οποίες θα μπορούσε να καταθέσει ως απλά συμφραζόμενα τής υπόθεσης, χωρίς να αποδίδει με συγκεκριμένο τρόπο υπόνοιες. Όμως με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να προκύψει στοχοποίηση ανθρώπων, οι οποίοι τελικά μπορεί να είναι αθώοι. Και αυτό είναι μέγα ατόπημα. Ίσως, η καταγγελία που γράφηκε να αποσκοπεί σε εκφοβισμό τού γράφοντος. Όμως είμαι αποφασισμένος να φθάσω ως το τέλος, μόνον με υπεύθυνη τήρηση τής ορθής δεοντολογίας, χωρίς την ανυπόστατη προσβολή τής τιμής κανενός. Τα μαζικά μέσα βοούν για την πιθανή ενοχή κάποιων, που δεν διώκονται. Τέτοιου είδους απόδοση ευθυνών όμως δεν είναι ορθόν να γίνεται στην βάση ενδείξεων και μόνον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου