ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

Μαύρα σύννεφα έχουν μαζευτεί πάνω από τον τόπο. Η Ελλάδα βρίσκεται σε οικτρά κατάσταση και όλοι αρέσκονται να μιλάνε γύρω από τα προβλήματα, χωρίς να προτείνουν κάποιες συγκεκριμένες δυνατότητες διεξόδου, που να βρίσκονται πέραν των διαχειριστικών προφάσεων.
Φτηνά σλόγκαν, όπως τα παραμυθιάσματα, τα αλλάζουμε και δεν βουλιάζουμε, το να το φάμε για να μην μας φάει, ή το αφήστε με να σας μαστιγώσω για να δείτε φως μετά από μια διετία, υποβιβάζουν τον πολιτικό λόγο στα επίπεδα του γελοίου.
Οπωσδήποτε, δεν μπορεί να προσβλέπει κάποιος σε μαγείες και θαύματα, όσο αφορά τις δυνατότητες της πολιτικής. Αυτή πάντοτε ίσχυσε ως η τέχνη του εφικτού, ακόμη και στις σπάνιες περιπτώσεις που ξεπέρασε τα όρια της πραγματιστικής διαχείρισης, τολμώντας να εμφορείται από οράματα. Αυτό όμως που ζούμε μόνιμα στην Ελλάδα συνολικά, είναι η διαιώνιση ενός πολιτικαντισμού, που ανέκαθεν γοργά οδηγεί την χώρα σε πλήρη αδιέξοδα και σε συνολική χρεωκοπία. Πέρα ίσως από κάποιες μύχιες καλές διαθέσεις των όποιων διορισμένων διαχειριστών, να αποφύγουν τον πλήρη εκμαυλισμό. Είναι τα συνολικά πλαίσια που έχουν προκαθοριστεί, με τέτοιο τρόπο ρυθμισμένα, ώστε να εξουδετερώνουν τις όποιες αντίστοιχες διαθέσεις.
Η ζοφερή κατάσταση δεν εκπλήσσει όσους είχαν το σθένος να μην θεωρούν την λογική τους παυσίπονο, για να μην τρελαθούν. Ο ρεαλισμός δεν αποτελεί μεμψιμοιρία, κυρίως όταν διαποτίζεται από τον πόθο να οικοδομηθεί κάποια διέξοδος, όσο δύσκολη, όσο ισχνή, όσο ουτοπική κι αν αυτή διαφαίνεται. Απλά, γιατί αυτή αποτελεί την μόνη ρεαλιστική ελπίδα, που αντιστρατεύται μια κατάπτωση, αναμενόμενη με μαθηματική ακρίβεια. Η αυταπάτη, ότι για ένα σκάφος που βάζει από παντού νερά, δεν θα ισχύσουν οι φυσικοί νόμοι μεσοπρόθεσμα και ότι την στιγμή που τα βάρος του ξεπεράσει την άνωση, αυτό δεν θα βυθιστεί, μπορεί να είναι τυπική για τον καιροσκοπικό τρόπο που αντιμετωπίζουμε την ζωή.
Αυτοί που αποτελούν τους κεντρικούς πυρήνες της παγκόσμιας εξουσίας, φροντίζουν μόνιμα να τρέφουν τις αυταπάτες και τον καιροσκοπισμό των μαζών. Στηριζόμενοι σε ένα κατασκευασμένο νόμο ανόδου και καθόδου των εξελίξεων, φροντίζουν στην ανοδική φάση να οικοδομούν τον εφησυχασμό και στην καθοδική φάση την αμηχανία. Αυτή αποτελεί και την απαραίτητη προϋπόθεση για να επιβάλουν στο τέλος του κύκλου των μεταπτώσεων, ένα νέο καθεστώς ισχυρότερης υποδούλωσης από το προηγούμενο, κατά το δυνατόν εκούσιας και πριν από όλα πνευματικής, η οποία στηρίζεται σε μηχανισμούς και διαδικασίες πιο πολύπλοκες και πιο δυσδιάκριτες από την προηγούμενη.
Η ρήση "σε δέκα χρόνια θα το έχουν όλοι ξεχάσει" έχει πολιτογραφηθεί στην συνείδηση μας με την ισχύ του αυτονόητου. Και η άλλη ρήση, ότι "η ελπίδα παθαίνει τελευταία", αντί να μας οδηγήσει, έστω στην τελευταία φάση, που όλα προδιαγράφονται πλέον ζοφερά στον ορίζοντα -, ακόμη και για τους πιο δύσπιστους - σε μια ετοιμότητα ουσιαστικής ανάληψης δράσης και πρωτοβουλιών, μας οδηγεί στο βαυκαλισμό, να προσβλέπουμε στην παρέμβαση κάποιου από μηχανής θεού με την μορφή του "νέου ηγέτη" που θα μας σώσει.
Σαν να μην φταίει το σύστημα, οι επιλογές δεκαετιών, στις οποίες άμεσα συμμετείχαμε και κουβαλάγαμε στους ώμους μας ως πιστοί αχθοφόροι της κοινωνικής μηχανικής, αλλά κάποια πρόσωπα, που δεν τους δόθηκε ακόμη η ευκαιρία να μας σώσουν.
Αυτή η σελίδα προσπάθησε στο παρελθόν να θέσει αυτό το θέμα, στην βάση της επεξεργασίας μιας διεξόδου. Μπορεί κάτω από το βάρος της επιβίωσης, να μην κατάφερα να ανταποκριθώ με σύστημα σε αυτόν τον στόχο. Μπορεί συχνά να πήδηξα από το ένα θέμα στο άλλο, πριν ολοκληρώσω στοιχειωδώς την κατάθεση της άποψης μου. Πιστεύω όμως ότι σε κάθε περίπτωση μπόρεσα να κάνω αντιληπτή την αγωνία μου. Γνωρίζω ότι αυτό δεν επαρκεί. Κάθε ένας που φρονεί ότι έχει καθήκον και δυνατότητα να ανασκουμπώσει μανίκια και να ασχοληθεί με υπαρκτά προβλήματα καθ' οιονδήποτε τρόπο, οφείλει να μοχθεί, ούτως ώστε να το πράττει αυτό συνεχώς από καλύτερες θέσεις.
Δυστυχώς αυτό δεν το πέτυχα, ίσως ακόμη. Απέφυγα όμως πιστεύω την φιλάρεσκη φλυαρία και ακόμη τις φορές που έγινα προσωπικός, στόχευσα στην καταγραφή κάποιας μαρτυρίας, εμπειρίας, ή κάποιου πονήματος, που θεώρησα αποτέλεσμα δημιουργικής διάθεσης.
Εσείς όμως, ως επισκέπτες της σελίδας, με πείσατε με τον τρόπο που περιβάλλετε αυτήν την σελίδα, ότι αυτή η προσπάθεια αξίζει να συνεχιστεί και να φιλοδοξώ προσεχώς να την εντείνω.
Οι ασπιρίνες δεν μπορούν να βοηθήσουν σε μια κατάσταση καρκινωμάτων. Απαιτείται ριζική θεραπεία. Η θεραπεία όμως προϋποθέτει διάγνωση σε βάθος και κατάλληλο εντοπισμό της θεραπευτικής αγωγής. Εκεί θα εξακολουθήσω να προσανατολίζω αυτήν την προσπάθεια.
Ήδη έχω επιλέξει ένα όγκο υλικού, που χρήζει επεξεργασίας, αναφορικά με τις τρέχουσες, ζωτικές προκλήσεις. Στο μέτρο του δυνατού θα συνεχίσω να θέτω τα ζητήματα που άνοιξα, για την συνέχιση του διαλόγου.
Δηλώνω αποφασισμένος αντιεξουσιαστής. Όχι του μηδενιστικού μπάχαλου, αλλά της οικοδόμησης διεξόδων με βάση την πολυτιμότερη αξία, που είναι ο ανθρωπισμός.
Δεν προσβλέπω σε ημίμετρα, αλλά σε συνολική ανατροπή του παγκόσμιου συστήματος εξανδραποδισμού των ανθρώπων. Όσο μεγαλόστομο και όσο μεγαλοεπίβολο κι αν αυτό ηχεί.
Δεν επαρκεί η οικολογία ως life style, ο πατριωτισμός στα πλαίσια αποδοχής του ΝΑΤΟ, οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις κάτω από τον έλεγχο της ΕΕ. και την επιβολή της παγκοσμιοποίησης.
Ούτε και αποτελεί ρήξη ο ξύλινος λόγος, η επανάσταση της φράσης, ο αριστερισμός των "μοντέρνων" και σικ, ο μηδενισμός όσων υπέστησαν πλύση εγκεφάλου, έφτασαν σε απόγνωση, ή αγνοούν την δύναμη της ελπίδας.
Λαός μέσα μας, σημαίνει ένα τσίμπημα στη καρδιά, ένα σφίξιμο στην συνείδηση, ένας κόμπος στο λαιμό και ένα δάκρυ που δεν αποκαλύπτουμε στο περιβάλλον των μονίμως εορταζόντων.
Γιατί οι καρδιές μας δεν αρμόζει να βολεύονται, παρά μόνο στον Ήλιο.
Γιατί τα πρόσωπα μας δεν αρμόζει να βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.
Γιατί ετούτο το χώμα οφείλουμε να μην επιτρέψουμε να μας το παίρνουν συνέχεια.
Μετανάστες στην καρδούλα ενός καμένου χόρτου - κι έπεσε δουλειά πολλή.

ΠΑΝΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΓΡΥΠΝΑ...

Πάντ' ανοιχτά πάντ' άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου...
Διονύσιος Σολωμός

Κάποιος φίλος μου απεύθυνε έκκληση σε σχόλιο της προηγούμενης αναφοράς να ξυπνήσω εξ αιτίας των όσων επέρχονται (με βάση το σημερινό εκλογικό αποτέλεσμα).
Δεν θέλω να ισχυριστώ ότι νυμφέφθηκα την αφύπνιση. Έστω και εάν κοιμάμαι, οι εφιάλτες μου δεν μου επιτρέπουν όρια εκτός κλυδωνισμού.
Έγραψα σε προηγούμενη ανάρτηση ότι αρνούμαι να γράψω κάτι, εάν δεν αισθάνομαι έτοιμος γι αυτό. Δεν προσδοκώ επιβίωση σώνει και καλά στην εικονική πραγματικότητα. Η σχέση μου με τους επισκέπτες αυτού του τόπου είναι κυρίως σχέσεις σιωπής. Μια σιωπή που εκφράζει πόνο και αμηχανία μπροστά στην αναγκαιότητα ανάπτυξης ζωτικού λόγου και διαλόγου. Διότι εκεί κυοφορείται και βρίσκει την αφετηρία της η αναζήτηση νοημάτων.
Είμαι αδύναμος και ανίσχυρος, αλλά αποδέχομαι την πρόκληση "με τις κουβέρτες στην μασχάλη".
Το βήμα που αναμένουν ίσως κάποιοι δεν ανήκει σε μένα, αλλά είναι κοινό. Διότι η αλήθεια αποτελεί κοινό τόπο που ορίζει ο λόγος. Και εάν δεν συντελεστεί, σε αυτό το σημείο με την εμμονή της προάσπισής του, δεν έχω αντίρρηση να βγάλω ρίζες και να γίνω δέντρο. Επειδή όμως ο προορισμός του ανθρώπου είναι άλλος, αναμένω καρτερικά τον μυικό τόνο, που θα θέσει σε κίνηση το πόδι μου.

Γνωρίζω ότι βρισκόμαστε πάνω στο πλοίο των τρελών, με πριονισμένο κατάρτι και μαγκωμένο πηδάλιο. Σε μια πορεία, που είναι ήδη προγραμμένη. Δεν φοβάμαι το ναυάγιο. Εθίστηκα να θεωρώ τον βυθό σπίτι μου και δεν θα αρνηθώ το πόστο όπου ο πλοίαρχος με έταξε. Γνωρίζω ότι τα ξόρκια πάνω στο χαρτί δεν επαρκούν για να το μετατρέψουν σε χάρτη. Ούτε ο έρωτας του πολικού συγκροτεί πλοήγηση.
Γνωρίζω όμως τον προορισμό, γραμμένο στα κύτταρά μου, πολύ πριν μπαρκάρω στο σαπιοκάραβο. Δεν φοβάμαι το σκορβούτο, μου φτάνει η αλμύρα.

Δεν χρειάζονται σε αυτόν τον ναύλο λόγια. Όλα τα τέρατα της θάλασσας περίγραψε με ακρίβεια ο Όμηρος. Για πάντα. Γνωρίζουμε τι μας περιμένει. Και το νόστιμον ήμαρ είναι εδώ, στην ύπουλη μπουνάτσα που ξαφνικά γίνεται τρικυμία.
Η θάλασσα είναι το σπίτι μας, ο έρωτάς μας και ο τάφος μας.
Και δεν θα πούμε τίποτε περισσότερο από τρεις λέξεις: βίρα, μάινα και αέρα.
Αφήνω τα σκέρτσα και τα καμώματα σ' αυτούς που βαυκαλίζονται ότι η προπαγάνδα πείθει. Το τσούρμο εδώ δεν χαραμίζει τα δόντια του για να σφυρά, αλλά για να σφίγγει το λάζο.

Μποτίλια στο Πέλαγος

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΘΕΙΟ ΚΩΣΤΑ

Θα πάρω αερόπλανο
να πάω στον Θείο Κώστα
τόσο καιρό που έλειψα
μου έχει βάλει πόστα

Ο Θείος έχει πάψει πια
να πιάνει τους ιχθύες
μα το καμάκι κράτησε
και κυνηγάει θείες

Στη φάση που πολλοί κινδυνεύουμε να τρελαθούμε με όσα βλέπουμε γύρω μας, αλλά και σε προσωπική βάση αντιμετωπίζουμε, κρίνω σκόπιμο να κάνω - με όλο τον δέοντα σεβασμό, απόδοση τιμής και αίσθημα ευγνωμοσύνης - το σύντομο αφιέρωμα που ακολουθεί, στον Θείο Κώστα.

Ο Κωνσταντίνος Ζέρβας - ή όπως όλοι τον απεκάλουν, ο Κώστας - μετά την εκδίωξίν του κατά την Μικρασιατικήν Καταστροφήν ως παις από την Σμήρνην, ηργάσθη αρχικώς εις ποδηλατάδικον εν Μυτηλήνη. Κατόπιν, ολοκληρώσας την εφηβίαν ηργάσθη ως βοηθός εις την ψαρότρατα του θείου Πολύκαρπου.
Μικρόν μόνον μέρος των ιχθύων, ους οι συγγενείς αλιείς εψάρευον, διοχετεύετο εις την αγοράν προς πώλησιν. Εις κάθε περίπτωσιν το αγοραστικόν κοινόν, κοινώς πελάται, πολύ ολίγους παράδες διέθετον κατά την περίοδον της κατοχής. Και δεδομένης της οικονομικής στενότητος ο άρτος επροτιμάτο των ακριβοτέρων προϊόντων, αν και ό κοσμάκης έτρωγεν ότι του λάχαινε νάβρει. Το μέγα μέρος των αλιευθέντων ιχθύων, εδιοχετεύετο παρά του θείου Πολυκάρπου εις τους αγωνιστάς της Εθνικής Αντιστάσεως.

Μετά το πέρας εκείνης της ημέρας, η τράτα ελιμενίζετο εν Ωροπώ, καθ' όσον ο Πλύκαρπος απουσίαζεν δια να οργανώσει την παραλαβήν των ιχθύων υπό γραίας, ήτις τους προσκόμιζεν ως σύνδεσμος εις τους αντάρτας μαχητάς. Όπισθεν άφηκεν εις το πόδι του τον ανεψιόν προς φύλαξιν του αλιευτικού. Ο θείος Κώστας εσυνήθιζεν κατά τας ώρας της αναμονής να κάθεται πάνω σε κάτι παλαμάρια, νοσταλγών την προσφιλέστατη μνηστήν του, ήτις ευρίσκετο εν Νέα Ιωνία, εις υπό του Θείου Κώστα ενοικιασθέν υμιυπόγειον καμαράκι, όστις ο ίδιος με τας ολίγας οικονομίας του είχεν επιπλώσει, ανυπομονών δια τον γάμον.
Ενώ ο Κωστής ονειρεύετο την ωραία στιγμήν του μυστηρίου, μηχανικίνητος μοίρα του στρατού κατοχής εστάθμευσεν προ του σκάφους. Ανελθών ο διοικητής μετά διερμηνέως και τμήματος των οπλοφόρων εις το κατάστρωμα εζήτησε από τον Θείον Κώστα να επιδείξει τους αλιευθέντας ιχθείς.
Ο Κωστής στραφείς προς τον διερμηνέα διεμήνυσεν:
- Πες στο αφεντικό ότι κλείσαμε. Δεν πουλάμε. Και ξεσκουμιπστείτε διότι πάσχουμε και από αγαμία.
Ο διερμηνεύς απευθύνθη εις τον διοικητήν μόνον δια νεύματος της κεφαλής. Ο διοικητής διέταξεν κατόπιν τους στρατιώτας να εκφορτώσουν από το σκάφος τας ψαροκασέλας, οίτινες ήσαν εστιβαγμέναι εις δύο στήλας, παρά τω ανοίγματι της μπουκαπόρτας.
Θωρών την αυθαιρεσίαν ο Κώστας ήρχισε φωνασκών να καθιβρύζει τους επιτάσσοντας το αλίευμα:
- Κλέφτες! Τα ψάρια είναι δικά μου ρε! Κάτω τα χέρια!
Κινηθείς με στόχο να εμποδίσει την εκφόρτησιν, ήρχισε τραβών μια ψαροκασέλα από τας χείρας στρατιώτου. Τότε ο διοικητής τραβών το μπιστόλι τον απείλησεν. Ο Κώστας συνέχισε απτόητος. Τότε δυο στρατιώται τον έριψαν εις το κατάστρωμα, λακτίζοντες και κτυπόντες αυτόν μετά των υποκοπάνων των όπλων. Δεχθείς πολλαπλά κτυπήματα εις την κεφαλήν απώλεσεν ο δυστυχής θείος τας αισθήσεις του.

Επιστρέψας ο Πολύκαρπος και ευρών αυτόν αιμόφυρτον, μετέφερεν αυτόν δια όνου εις την γραίαν ήτις φρόντισε να μεταφερθεί ο Κώστας εις πρόχειρον ιατρείον, όπου ενοσηλεύοντο πληγωθέντες μαχητές.
Ο Κώστας ανακτών τα αισθήσεις του, επιτέθη εναντίον του ιατρού φωνασκών:
- Κάτω τα χέρια ρε αλήτη από τα ψάρια! Δυστυχώς είχεν απολέσει τα λογικά του.

Μεταφερθείς εις το Δρομοκαϊτειον ίδρυμα παρέμεινεν εκεί επί οκτώ έτη, ως ασθενής, μέχρι το 1951, οπότε ο γαμβρός του Αντώνιος Παγουλάτος, συμπονών το δράμα του, υπέγραψε δήλωση ότι τον αναλαμβάνει υπό την ευθύνην του και τον πήρε εις την οικίαν του. Καθ' οδόν προς το σπίτι ο Κώστας το ερώτα συνεχώς:
- Τι έγινε ρε Αντώνη με τα ψάρια; Τους τα πήρες, θα τα βρούμε στο σπίτι, ή να πάω στον Ωρωπό να τους κάνω τουλούμι στο ξύλο;

Αι δυο πρώται ημέραι παρήλθον χωρίς να λαβει χώραν κάτι συνταρακτικόν. Ο θείος Κώστας ευρίσκετο εις τον κόσμον του και επαναλάμβανε τα δικά του. Ως γλυκεία φυσιογνωμία και πλήρης καλωσύνης ουδείς έδειξε να ενοχλείται από όσα αυτός έλεγεν. Τουναντίον εθεωρήθησαν χαριτολογήματα. Όταν η γιάγια τον πήρε να την βοηθήσει στα ψώνια, ο Κώστας πήρε μαζί και την σκούπα.
- Βρε τι το θέλεις αυτό, τον ερώτησε η ευγενής γυνή.
- Άσε να είμαστε οπλισμένοι, απήντησεν ο Κώστας. Μπορεί να μας επιτεθούν Γερμανοί να μας πάρουν τα πράγματα.

Το σοκ έλαβε χώραν κατά την επομένην όταν ο Κώστας αφαιρέσας το βούτυρον από το ψυγείο το έκανε ενδοφλέβειες ενέσεις για να βελτιώσει την ποιότητα της επιδερμίδος του.
- Βρε γιατί μας το έκανες αυτό, διαμαρτύρετο η γιαγιά κατά την μεταφοράν του Κώστα εις το νοσοκομείον.
- Δεν βλέπεις ότι είμαι της παντριάς, απήντησεν ο Κώστας.

Με τον θείον Κώστα συγκατοικίσαμε επί σειράν ετών. Εδέχθην την φροντίδαν, την αγάπην και τας παραινέσεις του, που με βοήθησαν ιδιαιτέρως και τον νοσταλγώ. Συχνά όταν ήμουν μικρός με πήγαινε εις το σινέμά. Μια φορά μετά το πέρας μιας πειρατικής ταινίας μου είπε:
- Τζάμπα τα δώκαμε τα λεφτά. Αν ήξερες τι σόι πειρατές είναι αυτοί εδώ έξω από τον κινηματόγραφο, δεν θα με ξεποδάριαζες μέχρι εδώ πέρα. Και να προσέχεις! Όχι μόνο τα ψάρια θα σου πάρουνε, αλλά και τις κασέλες. Και αν ανοίξεις το στόμα σου, στο κρεβάτι που αγόρασες για την αρρβωνιαστικιά, άλλους θα βρεις να ξαπλάρουν.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΟΧΙ ΧΥΤΑ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ"

Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ
Ø Φωτογραφικό υλικό και στοιχεία που αφορούν την έρευνα της πυρκαγιάς που κατέκαψε τη βορειοανατολική Αττική, και συγκεκριμένα για το «ξεκίνημά» της, απέστειλε στον πρόεδρο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, Ιωάννη Σακελάκο, και τον γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρο Ρακιντζή, ο πρόεδρος της Κοινότητας Γραμματικού, Νίκος Κούκης.
«Σας υποβάλλουμε σε CD φωτογραφικό υλικό που αφορά το ξεκίνημα της πυρκαγιάς, την επέκτασή της και τον τρόπο διάταξης των πέντε πυροσβεστικών αυτοκινήτων και αντίστοιχων υδροφόρων, που παρέμεναν καθηλωμένα φυλάσσοντας τα μηχανήματα του εργολάβου, ενώ η φωτιά είχε επεκταθεί μέχρι 10 χλμ. μακρύτερα» αναφέρεται στο έγγραφο, στο οποίο δίνονται νέα στοιχεία.
Γίνεται γνωστό ακόμη ότι η μία από τις δύο εστίες που εκδηλώθηκε η πυρκαγιά «σβήστηκε από κατοίκους του Γραμματικού». «Η άλλη, που ήταν 300 μ. από τη φυλασσόμενη έκταση ΧΥΤΑ, πήρε επικίνδυνες διαστάσεις. Η μαρτυρία αυτή έγινε από τον κ. Χρύσανθο Ηρακλή, κάτοικο οικισμού Σέσι Γραμματικού, που ήταν από τους πρώτους που έσπευσαν στο χώρο» εξηγεί.
Τονίζει ότι τα τέσσερα μηχανήματα που υπήρχαν στην περιοχή και θα μπορούσαν να φτιάξουν αντιπυρική ζώνη για να αναχαιτίσουν τη φωτιά πριν φτάσει σε επικίνδυνα σημεία, «δεν λειτούργησαν ποτέ» και καταγγέλλει για απάθεια και αδράνεια τους άνδρες των ΜΑΤ και της Ασφάλειας που απαγόρευσαν «την πρόσβαση κατοίκων στην περιοχή για να την κατασβέσουν» πριν επεκταθεί.
Στο έγγραφο γίνεται λόγος για αποδεδειγμένη σημαντική καθυστέρηση πτήσης των πυροσβεστικών αεροσκαφών: «Περί την 06.15 έως 08.00 η φωτιά ήταν σε ελεγχόμενη περιοχή. Αφού έκαψε μια μικρή σχετικά έκταση, όλη τη νύχτα είχε αυτοπεριοριστεί σε μια λάκα χωρίς ιδιαίτερη βλάστηση και κατέβαινε αργά αργά σε μια χαράδρα πευκόφυτη με υψηλή βλάστηση. Η φωτιά έφτασε στη χαράδρα στις 08.10 χωρίς μέχρι τότε να επιχειρηθεί η δραστική της κατάσβεση, που ήταν εφικτότατη από εναέρια μέσα. Μετά τη χαράδρα και βοηθούντος του ανέμου, που ενισχύθηκε σημαντικά, πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις με αποτέλεσμα να κατακαούν 200.000 στρέμματα».
«Η φωτιά θα μπορούσε και μετά την επέκτασή της, μέχρι την 10.00 ώρα, να μην περάσει τη διαδρομή Γραμματικού - Λίμνης Μαραθώνα, με την προϋπόθεση ότι τα πυροσβεστικά οχήματα που φύλαγαν το χώρο των μηχανημάτων θα διατάσσονταν στη διαδρομή Γραμματικού - Λίμνης Μαραθώνα όπου ήταν χαμηλή σχετικά η βλάστηση» τονίζει ο κ. Κούκης και καταλήγοντας απαντά σε όσους μιλούν για εσκεμμένη ενέργεια από τους κατοίκους της περιοχής. «Θα πρέπει να σας ενημερώσουμε ότι η επέκταση των 530 στρεμμάτων που έχει χωροθετηθεί για ΟΕΔΑ -ολοκληρωμένη εγκατάσταση διαχείρισης απορριμμάτων- τελούσε υπό αναδάσωση και είχε αρθεί η αναδάσωση μόνο για την έκταση αυτή, όταν η υπόλοιπη έκταση των περίπου 125.000 στρεμμάτων τελούσε υπό αναδάσωση. Συνεπώς ούτε κίνητρο ούτε όφελος υπήρχε από τους κατοίκους του Γραμματικού για εσκεμμένη ενέργεια».
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=02/09/2009&id=7816

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΚΑΪΕΣ - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

1. ΜΑΥΡΟ ΒΟΥΝΟ - ΜΙΑ ΜΟΙΡΑΙΑ ΘΕΣΗ

Το σημείο όπου ξεκίνησαν οι πυρκαϊές στο Γραμματικό ονομάζεται μαύρο βουνό. Πρόκειται πραγματικά για μια μοιραία θέση, δεδομένου ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τρεις ιδιαίτερα δυσάρεστες καταστάσεις το σφράγισαν:
1. Η πτώση του αεροπλάνου της Κυπριακής εταιρείας "Ήλιος" στις 14 Αυγούστου 2005
2. Η επιλογή της τοποθεσίας για εγκατάσταση χωματερής, με όλες τις δυσάρεστες συνέπειες για τους ανθρώπους (όχι μόνο όσους κατοικούν στο Γραμματικό) και το περιβάλλον
3. Η εκδήλωση των δυο εστιών με τις οποίες ξεκίνησε η πυρκαϊά το βράδυ της Παρασκευής 21 Αυγούστου.
Τρεις καταστάσεις, που φαινομενικά δεν μοιάζουν να συνδέονται μεταξύ τους. Είναι όμως πράγματι έτσι;
Και για να μην νομισθεί ότι εγείρω υποψίες σε λάθος κατεύθυνση, όπως κάποιοι αχρείοι ήδη αποπειράθηκαν σε μια προσπάθεια συκοφαντίας, με στόχο να διαπομπευτούν τα θύματα σαν θύτες, δηλώνω εκ προοιμίου ότι θεωρώ πως η μέθοδος εμπρησμού που εφαρμόζεται στις μεγάλες πυρκαϊές γίνεται μέσω εμπρηστικής ακτινοβολίας δορυφόρων.

Εάν εξετάσουμε τα συμβάντα αυτά ένα προς ένα, το πρώτο που ωφείλουμε να διαπιστώσουμε είναι οι παράξενες συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το αεροπορικό δυστύχημα ή πιο σωστά "δυστύχημα". Οι υπεύθηνοι πολιτικής προστασίας υποσχέθηκαν τότε ότι θα γίνει διελεύκανση της υπόθεσης και ότι θα δωθούν εξηγήσεις, κυριώς στους συγγενείς των 121 νεκρών που κόστισε αυτή η συμφορά. Τίποτε από όλα αυτά δεν έγινε. Τα δύο μαυρα κουτιά του αεροπλάνου που κατέγραψαν τις συνθήκες της πτώσεις του αεροπλάνου, βρίσκονται στα χέρια της ελλαδικής κυβέρνησης και δεν έχουν αποδοθεί ακόμη στους υπευθύνους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Για να πραγματοποιηθεί αυτό προηγήθηκαν έντονες κινητοποιήσεις των συγγενών των θυμάτων και διαμαρτυρίες που κρατούν χρόνια. Ο Κυπριακός τύπος έγραψε σχετικά εδώ:
δημοσίευμα 1
και εδώ:
δημοσίευμα 2
Η δίκη για να αποδοθούν ευθύνες, όπως μεταδίδει η ίδια εφημερίδα έχει προγραμματιστεί στην Ελλάδα για το 2010 και θα μετατεθεί προφανώς για το 2011. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι και δυο αυγά τουρκίας. Διαβάστε σχετικά στην ίδια εφημερίδα εδώ:
δημοσίευμα 3

Ο τρόπος που έγινε το "ατύχημα" θυμίζει έντονα τον τρόπο που έπεσε το ελικόπτερο στα Ίμια. Στην αρχή χάθηκε ο προσανατολοισμός του πιλότου, στη συνέχεια έλαβε χώρα η πτώση. Το Κυπριακό αεροπλάνο έχασε την επαφή με τον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου που απογειώθηκε και μετά από μια παράξενη περιπλάνηση έπεσε.
Ακόμη πριν μερικές εβδομάδες υπήρχε τηλεοσκόπιση στο you tube μιας συνέντευξης που είχε δώσει ο Αθανάσιος Στριγάς στο κανάλι Tele City, όπου ισχυριζόταν ότι το ελικόπτερο στα Ίμια καταρρίφθηκε μέσω όπλου με ακτίνες laser, το οποίο χειρίζοντο - ίσως εξ αποστάσεως - ειδικοί μέσα σε πολεμικό πλοίο των ΗΠΑ.
Όλο και περισσότερο γινόμαστε μάρτυρες της μεταφοράς των πολεμικών συστημάτων έξω από το βαρυτικό πεδίο της γης. Κατά την διάρκεια του πρώτου πολέμου του Κόλπου, που τον ονόμασαν "Ασπίδα της Ερήμου" εφαρμόστηκαν τα νέα οπλικά συστήματα σε ευρεία κλίμακα. Τότε οι μηχανισμοί προπαγάνδας της πολεμικής μηχανής των ΗΠΑ προέβησαν σε μια άνευ προηγουμένου εκφοβιστική επίδειξη εντυπωσισμού, όσο αφορά τα νέα αυτά οπλικά συστήματα. Το CNN και τα συναφή κουραδομίντια δεν έκαναν μετάδοση ειδήσεων, αλλά επίδειξη μέσων μαζικής καταστροφής, κυρίως εναντίον αμάχων, ως να επρόκειτο για ηλεκτρονικά παιχνίδια. Τότε έγινε εμφανές ότι ο πόλεμος είχε μεταφερθεί σε μια σφαίρα ηλεκτρονικής τεχνολογίας, η οποία μέρα με την ημέρα, απορροφώντας τεράστιους πόρους, εξελισσόταν σε ένα τρομακτικό μελλοντικό σενάριο.
Άνωθεν επόπτευση των πάντων και τηλεκατεύθυνση των βλημάτων από δορυφόρους. Η μεγάλη σύγκρουση των αρμάτων στο Ιράκ, αυτή που είχε χαρακτηρίσει ο Σαντάμ Χουσεΐν "μητέρα όλων των μαχών" ελπίζοντας σε σημαντικές απώλειες της συμμαχίας των δυτικών μέσω της Ιρακινών πυροβόλων, αποδείχθηκε όνειρο θερινής νυκτός. Τα άρματα του Ιράκ καταστράφηκαν από τα άρματα των ΗΠΑ πριν αυτά πλησιάσουν μεταξύ τους στις κλασικές αποστάσεις βολής. Η σκόπευση και πυροδότηση των πυροβόλων των αρμάτων των ΗΠΑ έγιναν μέσω δορυφόρων από τα κεντρικά ηλεκτρονικού πολέμου των ΗΠΑ στο Τέξας. Αυτά τα έδειξαν χωρίς προσχήμσατα οι τηλεοράσεις.
Αλλά και άλλα υπέρμοντέρνα οπλικά συστήματα έχουν μεταφέρει τις επιθέσεις σε τομείς και με τρόπους που δεν είναι εύκολο να φανταστεί καν κάποιος, εάν δεν έχει προσπαθήσει να ενημερωθεί συγκεκριμένα σχετικά με αυτά, διεμβολίζοντας το φάσμα σιωπής, που έχει επιβληθεί.
Ένα από τα πλέον μοντέρνα πολεμικά συστήματα των ΗΠΑ είναι το αποκαλούμενο HAARP. Πρόκειται για ένα σύστημα που στηρίζεται σε κεραίες που έχουν τοποθετηθεί στην Αλάσκα και λειτουργεί με βάση τις ανακαλύψεις του Νίκολα Τέσλα, που αφορούν την αντανάκλαση ακτινοβολίας στη σφαίρα που βρίσκεται άνωθεν της ιονόσφαιρας. Αναλόγως με την ακτινοβολία που εκπέμπεται επιχειρείται επιρρεασμός της βιόσφαιρας, του καιρού, ή των ισορροπιών του γείηνου φλοιού.

Που αποσκοπούσε η προφανής κατ' εμέ κατάρριψη του Κυπριακού αεροπλάνου δεν έγινε ακόμη γνωστό. Μπορούν όμως να γίνουν κάποιες εικασίες πάνω στο θέμα. Κατ' αρχήν η ημερομηνία που επιλέχθηκε είναι εύγλωττη για τις θρησκειολογικές συντεταγμένες των δραστών. Οι μεγάλοι βομβαρδισμοί του Βελιγραδίου έγιναν από το ΝΑΤΟ το Πάσχα. Χιλιάδες άμαχοι ορθόδοξοι χριστιανοί έζησαν τον τρόμο και θανατώθηκαν εκείνοι την ημέρα, που αποτελεί μεγίστη θρησκευτική εορτή για τους Ορθοδόξους, από άλλους "χριστιανούς" της νεκρολατρείας των tombs, του Wodan και του Μολόχ.
Ποιός μπορεί να ήταν ο παραλήπτης του μηνύματος που υπογράμμιζε το "ατύχημα"; Εν έτει 2005 δεν ήταν τόσο μεγάλη η απόσταση από την δολοφονία του υφυπουργού εξωτερικών Γ. Κρανιδιώτη. Σχετικά με αυτό το "ατύχημα" έχουν δημοσιεύσει οι Aegean Times μια κατατοπιστική έρευνα (μετάβαση στο αντίστοιχο άρθρο) , που αξίζει να λάβει γνώση της κάθε ανοιχτά διακείμενος επισκέπτης. Κατά το συνήθη τρόπο η εταιρεία Honeywell που ενέλαβε να μελετήσει το μαύρο κουτί του μοιραίου falcon, δήλωσε ότι το έσβησε κατά λάθος, εφαρμόζοντας προφανώς κατ' εντολή την καταστροφή πειστηρίων, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένδειξη για τον τρόπο που καταρρίφθηκε το αεροπλάνο.
Είναι ενδεικτικό, ότι ενώ έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την πτώση του αεροπλάνου της "Ήλιος" ακόμη δεν έχουν εξεταστεί τα μαύρα κουτιά. Αυτό αποδεικνύει την επιβολή σιωπής - δια της μεθόδου της βίας που καταδυκνύει το ίδιο το "ατύχημα". Βέβαια υπάρχει το πρόβλημα των συγγενών των θυμάτων, που εξασκούν πίεση, κρατώντας το ζήτημα ανοιχτό στην δημοσιότητα. Η χειραγώγηση όμως των πειστηρίων και η κατασκευή δήθεν ενόχων στα παρασκήνια από το παρακράτος που ελέγχει τη δικαιωσύνη θα οδηγήσει ακόμη μια φορά στην απόπειρα εξιλασμού του θυμού των θιγόμενων, χωρίς την παραμικρή αναφορά στους πραγματικούς ενόχους.
Εκείνη την περίοδο του θέρους 2005 υπήρχε στην κυβέρνηση μια ευφορία, τουλάχιστον σε επίπεδο προπαγανδιστικής μεγαλοστομίας, όσο αφορά την προώθηση κάποιων στόχων, που ίσως θα μπορούσαν να αποβούν δυσάρεστη για κάποιους. Το κατά πόσο θα εφαρμόζονταν κάποιες εξαγγελίες που είχαν γίνει, είναι περισσότερο από αμφίβολο. Όμως η λήψη προοληπτικών μέτρων που αποσκοπούν στην "νουθεσία" του όποιου πολιτικού τολμήσει να διαταράξει τις ισορροπίες που επιβάλει η υπερεξουσία, είναι περισσότερο από "επιβεβλημένη". Η δολοφονία πολιτικών προσώπων που ενοχλούν ή θα μπορούσαν να ενοχλήσουν είναι αρκετά διαδεδωμένη στην κοινοβουλευτική "δημοκρατία". Και οι πάγιες μέθοδοι είναι δυο: "τρομοκρατία" και "ατυχήματα".
Και δεν είναι μόνο πολλά τα λεφτά Άρη, που αποκμίζουν οι μυστικές υπηρεσίες και τα κυκλώματα αποσταθεροποίησης κοινωνιών από τα ναρκωτικά. Υπάρχουν και λαοί ολόκληροι, πολιτισμοί και παραδόσεις, που κρίνονται επικίνδυνοι από την εξουσία. Αυτοί πρέπει να αλλοτριωθούν με την διάλυση των πάντων.


Η ΒΑΝΑΥΣΗ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ ΚΑΙ Η ΚΛΙΜΑΚΟΥΜΕΝΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΣΕ ΔΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΥΑΡΧΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΟΜΕΝΟ ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.

Ουροβόρος. Το φίδι που δαγκώνει την ουρά του, ως σύμβολο των ιερατείων της υπερεξουσίας. Η μέγγενη που επιβάλλεται στις κοινωνίες με στόχο την φυσική και πνευματική τους αλλοίωση, τον πλήρη εκπεσμό και την εξόντωσή τους.
Βαυκαλίζονται οι "πολίτες" των "δυτικών" κοινωνιών, ότι η κρεατομηχανή που έστησε η εξουσία που τους ελέγχει δεν τους αφορά άμεσα, περιοριζόμενη στην εξόντωση των φτωχότερων, στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τα άλλα μέτωπα που ανοίγουν το ένα μετά το άλλο, ενώσω σε αυτούς θα επιτρέπεται να αυνανίζονται στα πλαίσια της φρούδας καταναλωτικής λαγνείας, που υποτίθεται ότι παρέχει ως δρόγα η υπερεξουσία.
Καταναλώνω άρα υπάρχω. Το ιερό πιστεύω ζωής, που έχει γράψει στο μέτωπό του ο μοντέρνος ανθρωπάκος, προσποιούμενος από πάνω και τον ιδεολόγο. Με τα λογής εθνοχαφιέδικα κόμματα "οικολόγων", που πιστοποιούν δήθεν τις ευαισθησίες του απέναντι στο περιβάλλον. "Πράσινα" κόμματα χαφιέδων της εξουσίας που ουρλιάζουν υπέρ του βομβαρδισμού αμάχων από το ΝΑΤΟ. Ακολουθώντας τα σούργελα των ευτραφών βαψομαλιάδων ελλαδεμπόρων, που μαγαρίζουν την εικόνα του Τσε Γκουεβάρα, ενσωματώνοντας στην προπαγάνδα τους ναζιστικά στοιχεία, για να αισθάνονται "φιλόπατρεις". "Καθώς πρέπει νοικοκυραίοι" της δεξιάς, έτοιμοι να ανεχθούν την οποιαδήποτε ασχημωνία της εξουσίας για μια θεσούλα του γιου και της κόρης στο δημόσιο. "Σοσιαλιστές" που βγήκαν από την αμερικάνικη πρέσσα παραγωγής ανθρωπαρίων, που αναλαμβάνουν την διάλυση των πάντων με δήθεν προοδευτική φρασεολογία. Καθώς και μια "αριστερά" για τα πανιγύρια, που θα έκανε τους αρκουδιάρηδες να μαζέψουν τις αρκούδες που χορεύουν και να φύγουν, για να μην μολυνθούν. Ένας λαός στα όρια του πλήρους ξεπεσμού, που περιμένει να τον σεβαστει η εξουσία γιατί είναι "μάγκας". Και τα μετρημένα κοινωνικά αντισώματα, που πασχίζουν να αντιπαραβληθούν στα αναπτυσσόμενα με γοργότατο ρυθμό αυγά της αράχνης, να βρίσκονται σε μια αμφίβολη, ασυντόνιστη προσπάθεια, ενώ τα βαμπίρ της εξουσίας καίνε την πόλη, δολοφονούν, δηλητηράζουν την νεολαία με μηδενιστική προπαγάνδα, στο όνομα της "επανάστασης". Σε μια τέτοια κατάσταση δεν δικαούμεθα, εάν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, να αναρωτιόμαστε εάν υπάρχει διέξοδος. Ωφείλουμε να αγωνιστούμε μέχρι θανάτου για να την επιβάλλουμε, έστω και για να διασώσουμε το ήθος μας και την ιδέα "άνθρωπος", όταν η μόνη εναλλακτική περίπτωση είναι η αποκτήνωση όχι στην "φάρμα των ζώων", αλλά στον βόθρο των τεράτων.

Η δεύτερη κατάσταση που σφράγισε το Μαύρο Βουνό είναι η δημιουργία χωματερής σε αυτό. Όσο αφορά τις συνέπειες στους ανθρώπους και το περιβάλλον αναφέρει η ανάρτηση του ιστολογίου "Όχι ΧΥΤΑ στον Γραμματικό" που αναδημοσίευσα προηγουμένως:
"Τα καταστροφικά για την υγεία "στραγγίσματα", τα μολυσμένα σταγονίδια που θα περνούν από το χώρο του ΧΥΤΑ στο υπέδαφος, ανέρχονται σε χιλιάδες κυβικά μέτρα κάθε μήνα. Για το ΧΥΤΑ στο "Μάυρο Βουνό" Γραμματικού, αυτά θα καταλήγουν στις πηγές υδροδότησής μας, στη Λίμνη του Μαραθώνα, αλλά και στον Ευβοϊκό (μέσω του ρέματος Σουλνάρθι), ενώ τα θαλάσσια ρεύματα θα τα μεταφέρουν από τους Αγ. Αποστόλους Καλάμου μέχρι τη Ραφήνα, μολύνοντας όλη τη θάλασσα και τις παραλίες. Η μόλυνση αυτή θα καταστρέψει τον τουριστικό χαρακτήρα των ακτών της ΒΑ Αττικής. Επίσης, τα στραγγίσματα θα μολύνουν τον Κάμπο Μαραθώνα όπου μεγαλώνουν τα λαχανικά που τροφοδοτούν τις αγορές ολόκληρης της Αττικής. Η δε στεγανοποίηση δεν αποτελεί λύση, επειδή κάτω από το χώρο του ΧΥΤΑ διέρχεται το ενεργό σεισμικό ρήγμα του Ωρωπού, το οποίο κανένα στεγανωτικό μέτρο παγκοσμίως δεν μπορεί να αντέξει όταν ενεργοποιείται (Πανεπιστήμιο Πάτρας). Αντίστοιχα για την Κερατέα, από το ΧΥΤΑ στο Βραγόνι τα καταστροφικά στραγγίδια θα καταλήγουν στις ακτές της Λαυρεωτικής, Αναβύσσου κ.λπ., με τεράστιες επιπτώσεις στις εξαιρετικής ομορφιάς περιοχές αυτές".
Οι συνέπεις είναι προφανείς. Δηλητηριασμός των πολλών εκατομμυρίων κατοίκων της Αττικής με:
1. Δηλητηρίαση του νερού της Λίμνης του Μαραθώνα, που διοχετεύται για κατανάλωση
2. Δηλητηρίαση των γεωργικών προϊόντων, που παράγονται στον Μαραθώνα
3. Δηλητηρίαση των ακτών του Ευβοϊκού, που αποτελεί την βασική διέξοδο των λουόμενων της Αθήνας.
Για όσους δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν τις συνέπειες αυτών των πραγμάτων δεν έχω να προσθέσω τίποτε.
Παρ' όλα αυτά, αυτοί που αντέδρασαν στην εγκατάσταση χωματερής στον Γραμματικό, ήταν μόνο οι κάτοικοι των άμεσα παρακείμενων περιοχών και οι συγγενείς των θυμάτων από την κατάρριψη του Κυπριακού αεροπλάνου (ευτυχώς που εντέδρασαν έστω και αυτοί). Αυτό δείχνει τον αφελή - και στην ουσία αναίσθητο - τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις επιβουλές εναντίον μας. Εάν μας βάλλουν τα σκουπίδια κάτω από την μύτη αντιδρούμε. Εάν δηλητηριάσουν σε δώσεις το νερό που πίνουμε, αδιαφορούμε. Έτσι δεν την βγάζει καθαρή κανείς κυρίες και κύριοι. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Εάν δεν καθήσετε να ασχοληθείτε ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΤΕ ενάντια στο γεγονός, ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με προχωρημένο στάδιο εξόντωσης του Ελληνισμού, καλή νύχτα σας. Ή ορθότερα: Καλή νύχτα σε όλους μας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, στην διαδικασία της διερεύνησης συσχετισμών μεταξύ των τριών μέτρων που σφράγισαν την επίθεση της εξουσίας με κέντρο το Μαύρο Βουνό - κατάρριψη του αεροπλάνου, χωματερή και εκκίνηση του εμπρησμού - παρουσιάζει η αντίδραση των Κυπρίων συγγενών των θυμάτων ενάντια στα ΧΥΤΑ, διότι αποκαλύπτει τον τελετουργικό χαρακτήρα της ανθρωποθυσίας σε βάρος ενός λαού που κλιμακώνεται:
Οι Κύπριοι συγγενείς, σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς, έφτειξαν ένα μνημείο προς ανάμνηση των θανόντων (κατ' εμέ στυγνά δολοφονηθέντων) συγγενών τους στο Μαύρο Βουνό. Λίγο πάρα κάτω εγκατέστησαν και ένα μικρό ναΐδριο, που αφιέρωσαν στους Αγιόυς Σαράντα, στο οποίο έγινε πριν μερικές ημέρες, κατά την επαίτειο του "δυστυχήματος" ιερό μνησμόσυνο για τα θύματα.
Το να πνύξουν ένα ναό στα σκουπίδια, οι ανώμαλοι εγκέφαλοι της χωματερής, αποτελεί ΒΕΒΗΛΩΣΗ ιερού χώρου, που δεν ανταποκρίνεται σε ορθοδόξους. Μοιραία αυτή η σκοπιμοτητα έχει θρησκειολογικές προεκτάσεις όσο αφορά αυτούς, που κλιμακώνουν από τα παρασκήνεια την επίθεση ενάντια στους κατοίκους της Αττικής με κέντρο το Μαύρο Βουνό.

Η παράθεση βασικών παραμέτρων σχετικά με τις πυρκαϊές, ούτως ώστε να καταγραφούν αρχικά οι συνιστώσες της διαδικασίας, πριν διεξαχθεί η συνδυαστική τους διερεύνηση, θα γίνει στο επόμενο μέρος αυτής της αναφοράς.
Επαναλλαμβάνω την έκκληση έναντι σε όσους διαθέτουν κάποια στοιχεία, που θα ήταν δυνατόν να συμβάλουν στην διερεύνηση του θέματος, να τα θέσουν στην διάθεση της σελίδας.

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΥΡΚΑΪΕΣ - ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

1. ΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΝΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΠΟΥ ΑΥΤΟ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ

Η εκτίμηση που ακολουθεί αποσκοπεί να διερευνήσει τα βαθύτερα αίτια της πρόσφατης καταστροφής, που δεν περιορίστηκε μόνο στην Ανατολική Αττική Γη. Η διάθεση μου να προσπαθήσω να διεισδύσω βαθύτερα από τα στερεότυπα που κυριάρχησαν σχετικά με τα αίτια των πυρκαϊών, είτε ως στυγνή προπαγάνδα, είτε ως - κατ' εμέ - εύκολες ερμηνείες δεν απηχεί ανάγκη της όποιας μορφής σπέκουλας επάνω στο δράμα εκατομμυρίων ανθρώπων.
Οι φίλοι που επισκέπτονται με μια συνέχεια αυτήν την σελίδα γνωρίζουν την τάση του γράφοντος, να μην επαρκείται στις ερμηνείες των φαινομένων που επικρατούν, χωρίς επίπονη διερεύνηση. Οι φίλοι που αρέσκονται σε αυτονόητες ερμηνείες, που εγώ χαρακτηρίζω ερμηνείες του σειρμού, δεν νομίζω ότι θα ευτυχήσουν με την ανάγνωση ενός κειμένου, που δεν περιρίζεται σε μικρή έκταση και προβάλλει μια διαφορετική αναζήτηση. Ο στρατηγός άνεμος, τα σπασμένα μπουκάλια, η έλλειψη καθαρισμού, χάραξης δρόμων και αντιπυρηνικών ζωνών ανάσχεσης, τα σπασμένα μπουκάλια, η επικίνδυνη αδιαφορία πολλών πολιτών όσο αφρά τη χρήση φωτιάς, οι οικοπεδοφάγοι, η αναποτελεσματική, ελλειπής υποδομή και η έλλειψη οργάνωσης που χαρακτηρίζει τα υπάρχοντα μέσα πυρόσβεσης, αλλά ακόμη και η ανοργάνωτη και χαρακτηριζόμενη διοικητική ολιγωρία όσο αφορά την σωστική τους παρέμβαση, δεν αποτελούν αιτίες, αλλά ενδιάμεσες σκοπιμότητες, που διέπουν τα πραγματικά αίτια των πυρκαϊών και την κλιμακούμενη μετατροπή της χώρας σε στάχτη.

Ο τρόπος που δομώ την σκέψη μου δεν είναι άγνωστος, τόσο από κάποιες αναρτήσεις που είχαν τον χαρακτήρα αφηρημένης θεωρητικής αναζήτησης, όπως και από άλλες που επιχείρησαν να δώσουν μη συμβατικές ερμηνείες σε συγκεκριμένα γεγονότα.
Πάντοτε πιστεύω, ότι όσα κλιμακώνονται, δεν είναι κατά κανόνα ορατά στην επιφάνεια. Αυτό που βλέπουμε δεν αποτελεί κάτι περισσότερο από μια συγκεκριμένη συμπτωματολογία της νόσου. Τα αίτια και οι στοχεύσεις πάνε βαθύτερα. Εάν συνεκτιμηθεί ότι μέρος των συμπτωμάτων είναι τεχνητά και αποσκοπούν να μειώσουν την ευκρίνεια των πραγματικών συμπτωμάτων στην κατεύθυνση της διάγνωσης της νόσου, καθίσταται κατανόητο το μέγεθος της πρόκλησης και ο δύσβατος χαρακτήρας της προσπάθειας διερεύνησης.
Επειδή όμως χωρίς επιτυχή διάγνωση δεν μπορεί να υπάρξει οργανωμένη θεραπεία, ενώ ο βαλλόμενος οργανισμός παραμένει στα ατελέσφορα όρια της ίασης που μπορεί να επιτύχει ένα σκοπίμως καταβεβληθέν ανοσοποιητικό σύστημα, ωφείλουμε να ανταποκριθούμε χωρίς ενδοιασμούς σε αυτή την πρόκληση.
Ίσως κατέστη δυνατή η μέχρι σήμερα ακολουθητέα οδός εδώ, όσο αφορά τις αναρτήσεις, να ανοίγονται πολλά θέματα, τα οποία σπανίως κλείνουν. Αυτό αφορά την θεώρηση του χαρακτήρα των προσεγγίσεων που αποσκοπούν κύρια στην αναζήτηση μη άμεσα ορατών πλευρών και όχι στην καταγραφή βεβαιοτήτων από τον γράφοντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κυριαρχεί ο αγνωστικισμός ή ο σχετικισμός. Τουναντίον, έχοντας χαράξει συγκεκριμένες σταθερές, που στηρίζουν την εκάστοτε προληματική, ζητούμενο παραμένει η δίχως προσκόμματα εφαρμογή τους. Όμως, η έρευνα δεν αποτελεί μονόδρομο του διαχειριστού, αλλά απευθύνεται στην ενεργό συμμετοχή των φίλων επισκεπτών, οι οποίοι συχνά συνέβαλλαν με δημιουργικό τρόπο στην διαδικασία.
Αυτή τη φορά απευθύνω συγκεκριμένα έκκληση σε όλους τους επισκέπτες καλής θέλησης, που αναγνωρίζουν μια όποια αξία στην διάθεση αυτής της ερευνητικής προσπάθειας, να συμβάλλουν με τον τρόπο που αυτοί επιθυμούν στην συγκεκριμένη προσπάθεια. Είτε αντιρρητικά, ελέγχοντας την αξία των συλλογισμών που έπονται, είτε με στοιχεία που διαθέτουν, είτε με ίδιες αναρτήσεις, που ευχαρίστως θα δημοσιεύσω.
Όσοι επιθυμούν να μην εμφανιστούν στην σελίδα, μπορούν να απευθυνθούν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Όσοι επιθυμούν να αποφύγουν την καταγραφή τους από τις δυνάμεις που παρακολουθούν το διαδίκτυο μπορούν να απευθυνθούν τηλεφωνικά από κάποια - όποια τηλεφωνική συσκευή στον αριθμό: 0049-30-94885724. Φυσικά όλα είναι ελεγχόμενα από τον "μεγάλο αδελφό". Όμως χωρίς δικινδύνευση τα αποτελέσματα θα είναι ακόμη πλέον οδυνηρά. Η έννοια της ασφάλειας - όπως έδειξαν οι πρόσφατες πυρκαϊές - αποτελεί ονείρωξη.

Εν έτει 2007 κάηκε η μισή Πελοπόννησος, πρόσφατα δε το υπόλοιπο της Αττικής, που δεν είχε ήδη καεί, με εξαίρεση τις περιοχές που κατοικούν κυρίως οι φλωράδες της αλήτ, που διαχειρίζεται για λογαριασμό υπερτεθειμένων συμφερόντων την κακοδαιμονία του τόπου. Κάποιος κάνοντας κρητική στην κρατική δασική πολιτική ισχυρίστηκε ότι με βάση τα ισχύοντα δεν μπορεί να εξηγήσει σε ένα παιδί "τι είναι δάσος". Με την πορεία όμως που συντελείται, δεν θα είναι σε θέση να εξηγήσει σύντομα ούτε τι είναι δέντρο.

Η Ελλάδα μετατρέπεται ολοένα και πιο απροκάλυπτα σε καμμένη γη. Αριθμίζοντας τα βήματα αυτής της ύπουλης και σκοτεινής πορείας απαριθμώ:
1. Κατάλυση των αξιών. Μετατροπή των κατοίκων της χώρας σε γραικύλους εμφορούμενους βασικά μόνο από τα ένστικτα: Καταναλωτισμός, υποβαθμισμένος και μαζοχιστικός ευδαιμονίσμός, εγωϊσμός με παραγκωνισμό των συνανθρώπων για μια θέση στο αναξιοκρατικά διανεμούμενο σκότος από κολλητάρια, αδερφάτα και πολιτικά κόμματα.
Στην καλύτερη περίπτωση προσκόληση στο ένστικτο επιβίωσης μέσα σε μια απάνθρωπη καθημερινότητα από τους μη "προνομιούχους". Καλλιέργεια της οκνηρίας, της δήθεν μαγκιάς, της επιδειξιομανίας, της παράκαμψης του κράτους, της αντικοινωνικής συμπεριφοράς απέναντι σε ανθρώπους και περιβάλλον.
2. Πολεοδομικό μολόχ, ζούγκλα μεγαλουπόλεων, μπετονοποίηση των πάντων, φοβερό πολεοδομικό κόστος στην μετακίνηση με δίκτυα που υφίστανται μονίμως κυκλοφοριακό έμφραγμα.
3. Διάλυση του αδύναμου εγχώριου παραγωγικού ιστού, προώθηση των μαστροπών της οικονομίας, εκπόρνευση των εκδιδόμενων κλάδων που επιβιώνουν από εισαγόμενα "επενδυτικά" πακέτα, τα οποία υφίστανται άνευ προηγουμένου στα παγκόσμια οικονομικά δεδομένα αφαίμαξη, καταλήγοντας μετά από πολλαπλούς παρασιτικούς μεσάζοντες στον εν τέλει εργολάβο της παραγγελίας. Η απίθανη μείωση των πραγματικών αμοιβών για την πραγματοποίηση του έργου με την παρασιτική συμπίεση καθιστά αναπόφευγες τις κακοτεχνίες, την παντελή έλλειψη μέσων εργοταξιακής προστασίας και την μεσαιωνική υπερεκμετάλλευση των κυρίως αλλοδαπων εργαζόμενων.
4. Κρετινοποίηση της νεολαίας με την τηλεόραση, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια τεράτων, τον υποβιβσμό της διατροφής με νάυλον παρασκευάσματα, την καταστροφή του περιβάλλοντος, τον βάναυσο υποβιβασμό της εκπαίδευσης, την παντελή έλλειψη παιδείας, την καλπάζουσα διάλυση του θεσμού της οικογένειας.
5. Ναρκωτικά. Με την οργανωμένη έλλειψη ελπίδας, την επιβολή του αδιεξόδου, την καταρράκωση των αξιών, την υποβολή του μηδενισμού, της ηδονοθηρίας και της άνευ καταβολής κόπωσης "απόλαυσης", γέμισαν μαφία-κράτος-παρακράτος με ναρκωτικά τα πάντα.
6. Βάρβαρη αλλοίωση των δημογραφικών δεδομένων της χώρας με μαζική μετανάστευση, με το αιτιολογικό "οφελείται η οικονομία" αρχικά και "μας τους επιβάλλει η Ε.Ε." στη συνέχεια.
7. Οικοδόμηση από τις μυστικές υπηρεσίες δοτής τρομοκρατίας. Σπρώξιμο της νεολαίας με τον επιβεβλημένο μηδενισμό και την μόδα στην αγκάλη των εισαγόμενων πρακτόρων-βανδαλιστών και των αναγκέφαλων "εξεγερμένων" της σκατοεγκεφαλίτιδος.
8. Διάλυση της αστυνόμευσης, ανοχή της διογκούμενης εγκληματικότητας.
9. Καταστροφή της μαζικής ενημέρωσης με την επιβολή των δοτών κουραδομίντια, που καταβροχθίζουν τρομακτικά οικονομικά μέσα από το κράτος, την τσέπη δηλαδή του πολίτη.
10. Επιβολή της βάναυσης αυθαιρεσίας των τραπεζών, με τρόπο που δεν συναντάται πουθενά αλλού, με κύριο στόχο να απωλέσουν βαθμηδόν οι πτοχώτεροι την ιδιοκτησία της κατοικίας τους. Μαζική υπόσκαψη της ιδιοκατοίκησης.
11. Δηλητηριασμό του πληθυσμού με υποχρεωτικό εμβολιασμό για κατασκευασμένα ψευτομικρόβια. Καταστροφή της μήτρας των κοριτσιών με υποχρεωτικούς εμβολιασμούς.
12. Μετάλλαξη του γεννετικού κόδικα με την κλιμακούμενη μόλυνση στις πολεοδομικές ζούγκλες, καταστροφή της εγχώριας αγροτικής οικονομίας, με επιβολή αμφιβόλου αξίας διατροφής από χώρες χωρίς αρκετή ηλιοφάνεια.
αλλά και
τις
Πυρκαϊές
που αποτελούν την κωρωνίδα των προηγηθέντων
Οι συνέπειες επάνω στους ανθρώπους από τα ενεργούμενα πολλαπλασιάζονται από την συνδυαστική τους επίδραση, με στόχο την πλήρη μετάλλαξη του ανθρώπου στην κατεύθυνση ενός διπόδου χωρίς ζωτικότητα, κρίση και συνείδηση.

Η βίβλος των Ινδών Bagavad Gida τονίζει ότι ολες οι απώλειες για τον άνθρωπο είναι ανατρέψιμες. Πλην αυτής του οξυγόνου, που αποτελεί τροφή των φυσικών κέντρων (και όχι μόνο) που εδράζεται ο Νους και ο Υπερνούς.

Ας μου επιτραπεί η συμπλήρωση του καταλόγου που προηγήθηκε με σημαντικό σχόλιο φίλου που έγινε και το στρατηγικής υφής συμπέρασμα που εξάγει:

"Διάλυση του μη κρατικοδιάιτου παραγωγικού ιστού. Όσοι μπορούν έχουν πάει βόρεια. Οι άλλοι θα χάνονται ένας ένας.

Αποχαύνωση του κρατικοδίαιτου μηχανισμού. Τα λογιστικά είναι αμείλικτα. No money, δεν έχει έργα Και _έσε τα έργα, χάνεται όλο το πολλαπλασιαστικό προς τα κάτω.

Ξένη ιδιοκτησία στις μεγαλύτερες γνωστές οικονομικές μονάδες. ΑΓΕΤ, ΟΤΕ, Ναυπηγεία (που τι να τα κάνεις στα χάλια τους) σουπερμάρκετ, ξενοδοχεία (μέσω τουρ οπερέητορς)

Ρευσότητα ρευσότητα ρευστότητα. Μην περιμένεις να έρθουν οι τράπεζες φιλανθρωπικά... να πάψουν να δανείζουν θέλουν και ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί και δεν πρέπει ίσως να επιβάλει αλλιώς

Απασχόληση. Μέχρι τώρα απολυόνταν οι αλλοδαποί και οι εύκολοι. Τώρα θα αρχίσουν οι 45άρηδες με δυο παιδιά, το ζευγάρι με το νεογέννητο, ο 30άρης που χρωστάει το διαμέρισμά του. Κάι πόσο καιρό θα αντέξουν οι συγγενείς και φίλοι?

Βάλε αυτά στην δική σου λίστα, και έλα πες μου για οράματα".

Πράγματι ένα ορθό, αλλά δυστυχώς αμείλικτο συμπέρασμα:
Μετατραπήκαμε σε μια κοινωνία ευνουχισμένη από το δικαίωμα στον οραματισμό.
Η αμηχανία που προξένησε η αδυναμία αντιμετώπισης των πυρκαϊών - παρά τις συχνότατα ηρωϊκές προσπάθειες των επαγγελματιών και εθελοντών πυροσβεστών - στάθηκε η ταφόπετρα στο μνημείο εσωτερικής απογοήτευσης που οικοδόμησε το κλιμακούμενο μπαράζ του άνωθεν δοτού και κάτωθεν μασηθέντος οχετού μέτρων διάλυσης των πάντων
Όπως πολύ ορθά διαπιστώνει η ρήση: "Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία". Και όταν πεθάνει η ελπίδα, τότε είναι όλα νεκρά.

Είναι η κατάσταση ανατρέψιμη; Μπορεί να υπάρξει, ή - ακόμη πιο απερίφραστα - υπάρχει ελπίδα; Ένα ερώτημα το οποίο θα προσπαθήσω να θέσω στο τέλος αυτής της αναφοράς με ειδική μνεία στον δήμαρχο Πεντέλης και στην Επιτροπή Πολιτικής Προστασίας της Θεσσαλονίκης, που συμμετείχε στην πυρόσβεση.
"Θα δώσουμε εδώ την μάχη" είπε χαρακτηριστικά πριν φτάσει η φωτιά στην Πεντέλη ο κ. Δήμαρχος. Πρόκειται όμως για μια ακόμη μάχη, στα πλαίσια ενός πολέμου που χάθηκε ήδη, μια μάχη που δίνεται αποκλειστικά "για την τιμή των όπλων", μέσα από την αυτονόητη επιβολή του ενστίκτου αυτοσυντήρησης στα ωμά δεδομένα μιας απροσπέλαστης πραγματικότητας, ή είναι δυνατόν να λειτουργήσει η ελπίδα στο όρια ενός ρεαλισμού, όχι μόνο σαν σύνθημα παρηγοριάς, ή σαν ύστατη προσπάθεια διάσωσης της αξιοπρέπειάς μας;
ΟΠΩΣ ΕΔΕΙΞΑΝ ΟΙ ΠΥΡΚΑΪΕΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΥΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ.

Συνεχίζεται