ΒΑΣΕΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ CONSERVATIVE BEAVER ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ PFIZER CEO ALBERT BOURLA ΓΙΑ ΑΠΑΤΗ

 

https://www.conservativebeaver.com/2021/11/05/ceo-of-pfizer-arrested-charged-with-fraud-media-blackout/

 ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΩ:

 

CEO of Pfizer arrested, charged with fraud – media blackout

conservativebeaver_skphjv Posted on November 5, 2021

Beaver Exclusive

Pfizer CEO Albert Bourla was arrested at his home in the affluent suburb of Scarsdale, New York Friday morning by the FBI and charged with multiple counts of fraud. Bourla is being held while he awaits a bail hearing. Federal agents are in the process of executing a search warrant at his home and at multiple other properties he owns across the country.

Albert Bourla faces fraud charges for his role in deceiving customers on the effectiveness of the COVID-19 “vaccine.” Pfizer is accused of falsifying data, and paying out large bribes. According to an FBI agent that spoke to the Conservative Beaver, Pfizer lied about the effectiveness of the vaccines, and mislead customers about the serious side effects the vaccines can produce. Pfizer is accused of paying off governments and the mainstream media to stay silent.

Albert Bourla was already in hot water after it was revealed Pfizer, and a research partner, “falsified data, un-blinded patients, employed inadequately trained vaccinators, and was slow to follow up on adverse events.” The whistleblower Brook Jackson was fired as a result of her attempts to stop the fraud that was being committed, BMJ reported.

In October, Project Veritas released a series of leaks dubbed “PfizerLeaks.” In the video, another Pfizer whistleblower reveals how the company uses aborted fetal cells in the COVID-19 “vaccine.” Pfizer tried to keep this fact hidden from the public.

 

 ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ: 

https://twitter.com/i/status/1446732639860187142

Επίσης, τα ΜΑΤ ακρωτηρίασαν σήμερα πυροσβέστη κατά την διαμαρτυρία τών πυροσβεστών μπροστά στο "υπουργείο κλιματικής κρίσης και πολιτικής προστασίας" στην Λεωφόρο Κηφισίας:

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/1031442_kataggelia-epohikon-pyrosveston-akrotiriastike-synadelfos

 

ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΑΜΠΗΣ - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

 

 

3. ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΟ ΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ - Η ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΧΑΟΥΣ

Όπως ισχυρίστηκα στο προηγούμενο κεφάλαιο, τρεις είναι οι βασικές προϋποθέσεις για την κατάργηση τής επιβολής των εκπεσόντων:

1. Το διαχρονικό ξεσκέπασμά τους, μέσω τής διάδοσης των αντίστοιχων πληροφοριών μέσω και κυρίως ενός συνόλου ανθρώπων, που διαθέτει ανελλιπή ιστορική συνέχεια με διάρκεια ανάλογη αυτής των κρονίων, δηλαδή διάρκεια χιλιετιών

2. Την συγκρότηση σε βάση εχεμύθειας ενός πυρήνα, που εφαρμόζει σχετικά με την ύπαρξη και τις δραστηριότητές του σχολαστικά κανόνες άκρας μυστικότητος. Για να είναι αποτελεσματικός αυτός ο πυρήνας, πρέπει να έχει οργανωμένη παρουσία στην διάρκεια τουλάχιστον ενάμιση αιώνα. Αντίστοιχη πυρήνες, που συσπειρώνονται παράλληλα προς αυτόν στην πορεία τού χρόνου, πρέπει να συντονίζονται με αυτόν, αποκρύπτοντας αυτήν την διαδικασία και εκφράζοντας ως περιρρέων γενικότερος χώρος αντιπαλότητα προς τον αντίστοιχο περιρρέοντα χώρο τού κεντρικού πυρήνα.

3. Οι συντονισμένες αυτές δυνάμεις πρέπει να προωθούν σχέσεις εμπιστοσύνης και αν αναπτύσσουν επιρροή με περισσότερους μηχανισμούς άσκησης φυσικής βίας,, όπως οι στρατοί, οι μυστικές υπηρεσίες και τα σώματα ασφαλίας, κατά το δυνατόν σε περισσότερους γεωγραφικούς χώρους. Αυτή η εισχώρηση μπορεί να προβεί αποδοτική, εφόσον προωθείται κυρίως σε μηχανισμούς μεγάλων δυνάμεων, που διαθέτουν ισχυρό δυναμικό. Αυτή η διαδικασία πρέπει να αναπτύσσεται με μεγάλη προσοχή και να περιλαμβάνει κυρίως πρόσωπα, που υπέχουν αποφασιστικό ρόλο – κλειδί, πριν επεκταθούν σε κατώτερα στελέχη κατά την διάρκεια τής κατάλληλης φάσης, όταν πλησιάζουν χρονικά δυναμικές συγκρούσεις βάσει σχεδίου.

   Τον ρόλο τής οργανωμένης προπαρασκευής τού κοινωνικού παράγοντα και τής αξιοποίησης των αυθόρμητων εξάρσεων του, σκόπιμα δεν εντάσσω στις αναγκαίες προϋποθέσεις, παρά την τεράστια σημασία, που επιμερίζεται εκ των πραγμάτων σε αυτόν τον παράγοντα. Ο λόγος που τον εξετάζω μεμονωμένα, αφορά τον συγκυριακό χαρακτήρα του, σε αντίθεση με τούς τρεις προηγούμενους, οι οποίοι απαιτούν μακρόπνοες διαδικασίες και ζυμώσεις. Καλώς ή κακώς, ο πλατύς επηρεασμός τού κοινωνικού συνόλου διεξάγεται σε συντριπτικό βαθμό μέσα σε συνήθεις συνθήκες από τους κρόνιους. Αυτοί βάζουν σε σειρά το κοτέτσι, κάνοντας χρήση τής βίτσας και τού καλαμποκιού, βάσει τού εκάστοτε εξουσιαστικού αφηγήματος, το οποίον κατά καιρούς τροποποιούν και προσαρμόζουν. Στηριζόμενοι στούς νόμους τής κοινωνικής μηχανικής, ώστε ο ζελές τού πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού παραμυθιάσματος να αλλάζει συχνά χρώματα, οσμές και γεύσεις. Η σαπουνόπερα μεριμνούν να χαρακτηρίζεται από σασπένς και ιδεολογική σαντιγύ από μεταλλαγμένη σοροπάδα, ενώ οι περισσότερες σελίδες τού τσελεμεντέ περιγράφουν συνταγές για την επιτυχή χρήση τής βαζελίνης . Πάντοτε σερβίρονται ειδικές μερίδες για τούς ικανούς, δηλαδή τούς άπραγες - άρπαγες, τούς κλέφτες, τούς διεφθαρμένους και τούς μαφιόζους. Οι λαντζέρηδες βαυκαλίζονται με αισθήματα βαθιάς αυτοϊκανοποίησης, σε πλαίσια πλήρους δημοκρατίας, έχοντας όλη την άνεση να διαλέξουν από ποιον πελάτη θα φάνε τα αποφάγια, σε ποια τσέπη θα βάλουν τα χέρια τους για να σκουπίσουν τα λάδια και από ποια τουαλέτα θα διαλέξουν βούρτσα, για να βαράνε τον τέντζερη, όταν τραγουδάει ο ηγέτης. Φυσικά οι μπράβοι τού καταστήματος καθορίζουν, ποιος γελωτοποιός θα αναλάβει τον ρόλο τής αντιπολίτευσης. Και εάν ψάξει κάποιος βαθιά στο ράφι με τα καρυκεύματα, θα βρει κάποια αλατιέρα, που περιέχει ψήγματα πραγματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας και διαφωτιστικής ενημέρωσης, ώστε να τηρούνται τα προσχήματα και να διαθέτει επίφαση το κατάστημαν. Παρ' όλα αυτά, η συντριπτική πλειοψηφία αποφεύγει αυτήν την αλατιέρα, μια και το αλάτι ανεβάζει την πίεση. Με εξαίρεση βέβαια κυρίως κάποιους κουλτουριάρηδες, που νομίζουν, ότι η αλατιέρα περιέχει ζάχαρη, με αποτέλεσμα να ρίχνουν αλάτι στους μπακλαβάδες. Εννοείται λοιπόν, ότι στο ζητούμενο τής διαπαιδαγώγησης τής κοινωνίας, οι κρόνιοι διαθέτουν μονίμως και το μαχαίρι και το πεπόνι. Υποδουλώνοντας την συνείδηση τής μεγάλης πλειψηφίας στα ένστικτα, την εξουδετερώνουν. Όμως παρ' όλα αυτά, αφήνουν μια πόρτα ανοικτή, την οποία οι ίδιοι θέλοντας και μη κατασκεύασαν, που καθιστά δυνατόν να συμβεί μια μεταστροφή τής πλειοψηφίας τής κοινωνίας, και που αυτή μπορεί να οδηγήσει σε σφοδρή δυσφορία, μαζική ανυπακοή και εξεγερσιακές διαθέσεις. Πρόκειται για την περίπτωση, που πλατειά στρώματα τής κοινωνίας αισθάνονται, ότι απειλείται άμεσα η στοιχειώδης ικανοποίηση των ενστίκτων τους. Τουτέστιν, η καταναλωτική ονείρωξη, η μάσα και ως το χειρότερο όλων η ίδια η επιβίωσή τους. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, πασχίζουν τότε οι εξουσιαστές, να περάσουν προφυλακτικά στα πόδια των ελεφάντων, που έχουν ξεχυθεί στους δρόμους. Διότι, εάν τούς πατήσουν, τούς γά.....αν. 

     Αναμφιβόλως ανέκαθεν υπάρχουν αφυπνισμένοι άνθρωποι, με ευγενικές ευαισθησίες και διάθεση ετοιμότητος, που πρεσβεύουν, ότι οι κότες μπορούν να εξεγερθούν από μόνες τους, και θεωρούν δυνατόν, ότι αυτές μπορούν να πεισθούν, ότι αφού ανατραπεί ο σταυλάρχης, θα συνεχίσει χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα η εισαγωγή καλαμποκιού από τις απέραντες φυτείες τής Ουγκάντα και η προμήθεια με ρολά κοτετσοσύρματος από τα υπερσύγχρονα μηχανουργία στις περιοχές Παπούα – Ζουλού. Αυτές ήταν και οι δικές μου πεποιθήσεις επί σειρά δεκαετιών, κατά τις οποίες όχι μόνον έχασα πλείστα όσα φτερά, αλλά μού τσάκισαν και τις φτερούγες. Τότε όμως διαπίστωσα, ότι μπορούσα έτσι να πετάω καλύτερα. Όχι όμως πηδώντας με άγριο κακάρισμα όπως πριν, αλλά πέφτοντας.... προς τα πάνω. Τότε ενδιαφέρθηκα να διακρίνω, από που προερχόταν αυτό το μυστικό πεδίο αντιβαρύτητας, που εκδηλωνόταν σε κάποιες περιοχές δίπλα στούς φράκτες τού κοτετσιού. Ψάχνοντας διέκρινα κάποια αετόπουλα, που προσποιούνταν ότι είναι κότες, ενώ μπορούσαν να πετούν πολύ ψηλά και τα οποία μού εξήγησαν, ότι ήταν παραμύθι το ψέμα που διέδιδε ο σταυλάρχης, ότι για να γεννήσουν αυγά οι κότες, έπρεπε να έχουν προηγουμένως σεξουαλική επαφή με τον κόκορα. Και με ξύπνησαν λέγοντας, ότι η διάδωση, πως “η γριά κότα έχει το ζουμί” δεν κολλάει πουθενά με αυτά που συμβαίνουν. 

   Τα συνεργεία προπαγάνδας των κρονίων ανέκαθεν προσπαθούν να πείσουν, ότι όσοι αναφέρονται σε ανατροπές και εξεγέρσεις είναι ψεκασμένοι, αιθεροβάμονες και υπερβολικά κοινωνικά επιζήμιοι, διότι το μόνον που απεργάζονται είναι το χάος, που μόνον ανούσιες καταστροφές και μάταια βάσανα μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία. Ο Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν, που ζούσε την βαρειά ονείρωξη ότι είναι μεγάλος επαναστάτης, είχε τονίσει απέναντι σε τέτοιου είδους επιχειρήματα μετά την ανατροπή τού Τσάρου τον Απρίλιο τού 1917: “Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τάξη από την αταξία, που επιβάλλει η δημιουργική επαναστατικότητα τών μαζών”. Κάνοντας αυτήν την δήλωση παρέβλεπε όμως κάποια στοιχειώδη δεδομένα τής τότε πραγματικότητας στην Ρωσία, σαν εμιγκρές, που ζούσε πολλά χρόνια στο εξωτερικό και ήταν τελείως ξεκομμένος από όσα συνέβαιναν μέσα σε αυτήν την χώρα. Μπορεί μεν να είχε τις τσέπες γεμάτες με τα τάληρα, που τού είχε παραχωρήσει ο γερμανός κάιζερ, μέσω τού Dr. Helphand ή Πάρβους, που εκτός από διπλός πράκτορας, τόσο του σιωνισμού (βλέπε Γουώλλ Στρητ), όσο και τού γερμανού υπουργού εξωτερικών Dr. Zimmermann, το έπαιζε και μπολσεβίκος, βάσει τής μυστικής συμφωνίας ξεπουλήματος τής Λετονίας, Εσθονίας και Λιθουνίας και μπορεί δε η εσωτερική κατάσταση στην Ρωσία να βρισκόταν μέσα σε μια τελείως ρευστή κατάσταση εξεγέρσεων, με κύρια αφορμή τις κακουχίες και την δυσφορία από την ανούσια για τον λαό διεξαγωγή τού Β΄ παγκοσμίου πολέμου, όμως ο μπάρμπας λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο, ότι θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί για την επίτευξη των στοχεύσεών του την όλη κατάσταση. Δυο άριστα οργανωμένοι συνωμοτικοί οργανισμοί, που διέθεταν πείρα, τεχνογνωσία και οργανωτική συνοχή δομημένη στην διάρκεια πλέον τού ενός αιώνα καιροφυλακτούσαν στα μετόπισθεν, για να εκμεταλλευθούν η κάθε μια για την προώθηση των δικών της στόχων τον επίδοξο ανθρωπάκο, που διακατεχόταν από το βαθύ πάθος αντεκδίκησης τού τσαρικού καθεστώτος για την εξόντωση τού αδελφού και τού πατέρα. Η σιωνιστική συνωμοτική ομάδα, με επικεφαλής τον Λέων Μπρόννσταιν ή “Τρότσκυ”, είχε συνασπιστεί και καθοδηγούσε την ισχυρότατη εβραϊκή οργάνωση μέσα στο εργατικό κίνημα τής Ρωσίας υπό την επωνυμία “Μπουντ” και στόχευε στην εγκαθίδρυση σε όλη την Ευρώπη ενός μονοκομματικού κράτους με μια κεντρική τράπεζα υπό την εποπτεία των Ρότσιλντ, ήταν ο πρόδρομος τού προγράμματος επιβολής τής παγκοσμιοποίησης. Από την απέναντι μεριά βρισκόταν ο κεντρικός πυρήνας, που εξασκούσε υψηλή εποπτεία στην τσαρική αστυνομία “Οχράνα”, με σημαντικότερο στέλεχός της τον μεγαλύτερο πράκτορα όλων των εποχών Ιωσήφ Τσογκασβίλι ή “Στάλιν”, που είχε προγραμματίσει την διάσωση τού τσαρικού καθεστώτος με κομμουνιστικό μανδύα, για την διάσωση τής πατρίδας, την αντιμετώπιση τού σιωνιστικού κινδύνου και την προετοιμασία της χώρας για την επιβίωση μέσα στους επόμενους δυο παγκοσμίους πολέμους, που είχαν προγραμματίσει οι κρόνιοι. Διαφωτιστές αυτής τής ομάδας, που την είχαν ενημερώσει σχετικά με τα σχέδια αυτών που αποκαλούσαν “αντίχριστα”, ήταν οι πιστοί ιερείς και μοναχοί, που λειτούργησαν ως “κόκκοι σινάπεως” στα πλαίσια τής εν πολλοίς ξιπασμένης Ρωσικής ιερατικής κοινότητος, οι οποίοι παρακολουθούσαν κατά πόδας τις συνομωσίες των κρονίων. Και οι δυο αυτοί συνωμοτική οργανισμοί χρησιμοποίησαν σαν πρωμετωπίδα την ολιγομελή ομάδα τού αφελούς Λένιν, μέχρι την εγκατάσταση τού νέου καθεστώτος, για να κλιμακώσουν στην συνέχεια τον εκατέρωθεν πόλεμο σε ανελέητη βάση, που είχε τελική έκβαση την επικράτηση τής Οχράνα. Το μεγάλο θύμα αυτής τής ιστορίας ήσαν κάποιοι αγνοί αριστεροί ιδεολόγοι, όπως οι Μπουχάριν, Κίρωφ, Τόμσκυ και αρκετοί άλλοι, που δεν ανήκαν σε καμία συνασπισμένη ομάδα και συντρίφτηκαν κάτω από τις μυλόπετρες των σκληρών και άσχετων προς τα εν τέλη κομμουνιστικά ιδεώδη πολιτικών συγκρούσεων. Δεδομένου, ότι ο κομμουνισμός, όχι ως επίφαση αλλά ως ουσία, ουδέποτε είχε παρά μικρή σχέση με οποιοδήποτε καθεστώς στη Ρωσία. Αυτά τα καθέκαστα έχω περιγράψει περιληπτικά σε προηγούμενες αναρτήσεις, επειδή σχετίζονται με την κυοφορία και εγκαθίδρυση τού φαινομένου Πούτιν, που αναδείχθηκε σε ουσιαστικό κατασκευαστή τού φέρετρου τής “νέας τάξης”, άσχετα τού ποιοι θα προσθέσουν το τελευταίο καρφί σε αυτό. Γι αυτό το θέμα έχω κάνει λίγο πιο εκτενή αναφορά σε προηγούμενες αναρτήσεις. 'Ίσως σε κάποια μελλοντική φάση μπορέσω να κάνω μια αναλυτικότερη προσέγγιση, με ειδική μνεία στον τρόπο που προωθήθηκε το σχέδιο Πούτιν από την σταλινική ομάδα, με κεντρικό διεκπεραιωτή τον Yuri Zhdanov, που ήταν για κάποιο διάστημα σύζυγος τής κόρης τού Στάλιν Σβετλάνας Αλληλούγιεβα και γιός τού Adrei Zhdanov, που είχε ορισθεί διάδοχος τού Στάλιν, αλλά απεβίωσε πριν από αυτόν. (Η αντίστοιχη θεωρία είναι τελείως προσωπική, προιόν έρευνας που μένει να ολοκληρώσω και ως εκ τούτου χωρίς άλλη επιβεβαίωση).

 

    Με το προηγούμενο ιστορικό παράδειγμα τής λεγόμενης "Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης", η οποία ήταν στην ουσία πραξικόπημα με σύμπραξη σκοπιμότητος κάποιων έντονα ετερογενών και συγκρουόμενων εν τέλει μεταξύ τους ολιγομελών ομάδων (με πολύ ισχυρό υπόβαθρο όμως στα μετόπισθεν) όπως χαρακτηριστικά δείχνει ο υπερβολικά μικρός αριθμός των νεκρών, που αριθμούσε οκτώ άτομα, κατά την διάρκεια των συγκρούσεων στην Πετρούπολη  για την προσπόρευση της εξουσίας από το κόμμα των μπολσεβίκων, ήθελα να συσχετίσω την βαρύτητα της κοινωνικής εξέγερσης σε συνδυασμό με τους τρεις άλλους βασικούς παράγοντες στην διαδικασία προετοιμασίας και διεξαγωγής μιας μεγάλης ανατροπής. Ενώ οι τρεις βασικοί παράγοντες απαιτούν από πολύ έως πάρα πολύ μακροχρόνιες ζυμώσεις, οι κοινωνικές εξεγέρσεις έχουν από χρονική σκοπιά συγκυριακό χαρακτήρα. Οπωσδήποτε η συμβολή τους είναι απαραίτητη, όμως από μόνες τους δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αποτελέσματα διαρκείας. Στην ουσία αυτές παρέχουν το απαραίτητο πλαίσιο, ώστε να καταστεί δυνατόν να τεθούν σε κίνηση σχέδια, προγραμματισμοί και επιτελεία, που ωριμάζουν εν μέρει, άλλα σε πορεία χιλιετιών (πρώτη προϋπόθεση), άλλα σε πορεία αιώνων (δεύτρη προϋπόθεση) και άλλα σε πορεία δεκαετιών (τρίτη προϋπόθεση). Φυσικά στην όλη διαδικασία οικοδόμησης τής ανατροπής είναι απαραίτητα ο κάθε βράχος, το κάθε λιθαράκι και ο κάθε κόκκος κονιάματος, που συνεισφέρει ο κάθε καλοθελητής, αναλόγως τής θέσεώς του και τού ρόλου που τού επιμερίζει το πεπρωμένο. Όλοι είναι απαραίτητοι και καλούνται να συνεισφέρουν. Πρόκειται όμως για μια πορεία, στο τέλος τής οποίας θα χειροκροτηθούν αυτοί που θα κόψουν το νήμα των εγκαινίων, ενώ ίσως ποτέ να μην γίνουν καν γνωστοί, αυτοί που μόχθησαν για την θεμελίωση. Η αναφορά μου σε κάποιους από αυτούς στο επόμενο κεφάλαιο δεν αποσκοπεί στο να αποκατασταθεί η ιστορική μνήμη τής προσφοράς τους. Αυτοί οι ογκόλιθοι τού Πνεύματος, που τις περισσότερες φορές μόχθησαν με αποφασιστικότητα, αυταπάρνηση και το κυριότερο πίστη στην αποστολή τους, μέσα σε συνθήκες αυστηρής μυστικότητος, ώστε να περάσει απαρατήρητη η εγχείρηση τής σκυτάλης στους επόμενους, δεν έχουν ανάγκη τέτοιας συνεισφοράς από ένα ανθρωπάκο, όπως ο υποφαινόμενος. Βαθιά πεπεισμένοι για την εσχατολογική επικράτηση της προσπάθειάς τους, έλαβαν ήδη ως μέγιστη των αμοιβών την ικανοποίηση τής άνωθεν βεβαιώσεως, ότι τελικά θα επικρατήσει ο Άνθρωπος επί των τεράτων. Η αναφορά στην αδιάκοπη μεταλαμπάδευση τού μηνύματος στην ιστορική πορεία, αποσκοπεί μόνον στην ερμηνεία της τρέχουσας φάσεως, όπως ο γράφων προσπαθεί να την κατανοήσει και να την εκθέσει.

 

   Στα πλαίσια κοινωνικών εξεγέρσεων επέρχεται ένα είδους χάους, με την μορφή ρευστότητος των δεδομένων. Εάν παρομοιάσουμε σε τέτοιες περιπτώσεις το όλον σύστημα με μια ράβδο, που στηρίζεται σε δύο σημεία, τότε αυτά τα στηρίγματα από σταθερά που ήσαν προηγουμένως, αποκτούν έντονη ελαστικότητα. Εάν συνυπολογιστεί στο σύστημα αυτό και η ελαστικότητα τής ίδιας τής ράβδου, τότε η παραμόρφωσή της, που επενεργούν τα φορτία, παύει να είναι υπολογίσιμη με τις απλές εξισώσεις ισορροπίας. Αυτό δεν σημαίνει όμως, ότι το σύστημα μεταβαίνει σε κατάσταση, που δεν μπορεί να σταθμιστεί επ' ακριβώς. Η γνώση των συντελεστών ελαστικότητος στα σημεία στήριξης καθιστά πλήρως υπολογίσιμη την συμπεριφορά τού συστήματος, έστω κι αν οι αναγκαίοι υπολογισμοί έχουν πιο πολύπλοκη μορφή. Σε αυτήν την περίπτωση μπορεί τότε το καθεστώς να αφομοιώσει τούς κραδασμούς, μετατρέποντας το έργο που προκαλούν τα φορτία σε θερμότητα, που εκλύεται άσκοπα, χωρίς περαιτέρω συνέπειες. Αυτό που επενεργούν τότε οι οργανωμένες αντισυστημικές δυνάμεις, είναι μια συνεχής μεταβολή των συντελεστών στήριξης. Επειδή ο πυρήνας (τής δεύτερης προϋπόθεσης) έχει αναπτύξει κρυφές δραστηριότητες για ένα διάστημα δεκαετιών, τότε οι συντελεστές στήριξης μετατρέποντα από σταθερά σε μεταβλητά μεγέθη για το καθεστώς, οπότε τα τεφτέρια τής κοινωνικής μηχανικής καταντάνε κουρελόχαρτα. Τότε το καθεστώς χάνει τα αυγά και τα καλάθια. Ο χαοτικός χαρακτήρας πλέον τού συστήματος διέπεται από την κατάσταση, που μπορούμε να ονομάσουμε “δημιουργικό χάος”, δεδομένου ότι, αυτοί που χειρίζονται στούς συντελεστές ελαστικότητος των στηρίξεων, μπορούν να επιβάλλουν νέες ισορροπίες, όπως επιθυμούν και έχουν προσχεδιάσει. Αυτή η διαδικασία απαιτεί ιδιαίτερα ευαίσθητους και προσεκτικούς χειρισμούς, διότι υπάρχει κίνδυνος, η κυμαινόμενη ελαστικότητα των στηριγμάτων να μετατραπεί σε πλαστική. Τότε, το όλον σύστημα μετατρέπεται σε σκορδαλιά, οπότε παύουν να υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι στα πλαίσια μιας ολοκληρωτικής κατάρρευσης.  

 

  

    Σαν μια πιο παραστατική παράθεση τής άποψής μου αναφορικά με την συμμετοχή των παραγόντων στην διαδικασία τής ανατροπής, θα την περιέγραφα σαν ένα ζωγραφικό πίνακα, στην εκπόνηση τού οποίου οι θεματοφύλακες τού μηνύματος πρόσφεραν την έμπνευση τού θέματος και στερέωσαν το καναβάτσο στο ξύλινο πλαίσιο, οι κοινωνικές κινητοποιήσεις διαμορφώνουν το φόντο, η συνασπισμένη Συμμαχία επεξεργάζεται την κύρια παράσταση, τα πινέλα παρέχουν οι δυνάμεις κρούσης, ενώ την μίξη των χρωμάτων έχουν αναλάβει χιλιάδες bloggers, σχολιαστές και youtubers (μέχρι να μετακομίσουν) υποβοηθώντας την Μεγάλη Αφύπνιση.

   

 4. ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΟ ΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ - Η ΜΕΤΑΛΑΜΠΑΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ - ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜΠΕΔΟΚΛΗ ΣΤΟΝ ΣΕΡΓΙΟ ΝΕΙΛΟ

 

Η αναφορά θα συνεχιστεί στο τρίτο μέρος

ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΑΜΠΗΣ

1. Ο ΦΟΒΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ

   Κατώφλι είναι το πάτωμα τής εισόδου, που χωρίζει ένα χώρο από ένα άλλον. Πρόκειται για το πάτημα τού περάσματος από μια περιοχή στην ακόλουθη. Το μέρος, που ενώ εγκαταλείψαμε την προηγούμενη, δεν έχουμε εισέλθει στην επόμενη διαδικασία. Όταν το κατώφλι αφορά την μετάβαση σε κάτι ριζικά διαφορετικό, αποτελεί σημείο καμπής, που σπάει την αδράνεια τής συνήθειας και χαρακτηρίζεται από άγχος. Η πρόκληση μιας απότομης ανάγκης για μεγάλη προσαρμογή μπορεί να είναι παγίδα ή ευκαιρία. Σε κάθε περίπτωση όμως ανατρέπει την εφησύχαση, καταργώντας το δόγμα “οι άλλοι έχουν δίκιο και εγώ την ησυχία μου”. Η ανάληψη ουσιαστικής ευθύνης είναι συνυφασμένη με διακινδύνευση, γι αυτό η συγκρότησή μας μέσα στο μάτριξ έχει διαποτιστεί από ενδόμυχη τάση, άσχετα από την βαθμίδα τής κλίμακας που βρισκόμαστε, να μεταθέτουμε την τελική ευθύνη σε “αρμόδιους”. Αυτούς δηλαδή, που έχουν γαλουχηθεί και παρασκευαστεί να αναλαμβάνουν τον ρόλο τής μαριονέτας, που το παίζει κουμάντο. Μονίμως με το αζημίωτο και το ατιμώρητο. Ακόμη και στην περίπτωση, που θεωρούμε, ότι είναι αναγκαία η ανατροπή αυτού που εννοούμε ως σύστημα, τότε προστρέχουμε να συνδράμουμε και να ενταχθούμε σε οργανισμούς, που διέπονται από δόγματα και ελέγχονται και καθορίζονται από ηγεσίες. Βεβαίως υποτίθεται, ότι μάς παρέχεται η δυνατότητα να συνδιαμορφώσουμε σε πλαίσια δημοκρατικών διαδικασιών τα καθέκαστα. Ή όπως αλλιώς αυτό αποκαλείται: “Στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα”. Δηλαδή κάποιοι μάς ξεσκίζουν, μάς ρημάζουν το σπίτι και την ζωή, αλλά εμείς διατηρούμε απεριόριστο το δικαίωμα να μην τούς ξαναψηφίσουμε. Ή όπως αυτό πλασάρεται: “Η εξουσία τιμωρείται με τις εκλογές”. Εκτός και εάν τα διαπραχθέντα εγκλήματα ξεπερνούν κάποια τάξη μεγέθους, οπότε μερικοί αναλώσιμοι καταλήγουν στην φυλακή, για να δρομολογηθούν οι ακόμη πιο επιζήμιοι, μέσα στο κλίμα “δικαίωσης τού λαϊκού φρονήματος”, που επέφερε η στημένη ποινικοποίηση. Και όταν φθαρούν και οι επόμενοι, τότε εφαρμόζεται ως γνωστόν με την καλπονοθεία το “Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει”. 

    Εξ άλλου είναι αδύνατον να εντοπίσουμε αυτούς, που κινούν πραγματικά τα νήματα. Η εξουσία έχει την δομή μιας ματριόσκας, εκείνης της ξύλινης κούκλας, που όσο περισσότερο την ανοίγουμε, μέσα συναντάμε την επόμενη. Ακόμη και αυτοί που επιμένουν να ερευνούν, δεν μπορούν παρά να σταματήσουν στο όριο που ορθώνουν οι όρκοι απόλυτης σιδηράς σιωπής, που εφαρμόζουν τα μυητικά τάγματα και η απαράβατη σιωπή, που απαιτούν οι λέσχες τών υψηλά ισταμένων "ταγών". Το σύστημα είναι με τέτοιο τρόπο δομημένο, που φτάνοντας στην τελευταία κούκλα, ενώ γνωρίζουμε, ότι αυτή δεν ανοίγει, είναι προφανές, ότι περιέχει ακόμη ένα σωρό άλλες κούκλες. Και στο κέντρο της εδρεύει το ανώτατο κύκλωμα, που απεργάζεται το λεγόμενο μάστερ πλαν. Βεβαίως ορθά διακήρυξε ο Μέγας Αλέξανδρος, το “Ότι δεν λύεται, κόπτεται”. Όμως το μαχαίρι, που διαθέτει ο κάθε τυχαίος πολίτης, είναι το τραπεζομάχαιρο για να κόβει τα ψίχουλα, που τού πετάει, ή τού παρέχει το σύστημα, σύμφωνα με τον βαθμό που αυτός εντάσσεται σε αυτό. Πλην όμως, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι, “τυχαίοι πολίτες” και δεν είναι όλοι και πάντοτε ενσωματώσιμοι, παρά την αντίστοιχη δοξασία, που με κάθε δυνατό τρόπο τρόπο προσπαθεί να υποβάλει ο ισχύον κοινωνικός μύθος. Και εκεί είναι που στραβώνει η δουλειά, όταν το ξύλο τής ματριόσκας αισθάνεται την θέρμη μπροστά στο μαγκάλι. 

    Με μια σειρά περισσότερων αναρτήσεων κατέθεσα τις εκτιμήσεις μου, σχετικά με την ιστορική πορεία τής συγκρότησης μιας ομοταξίας αντιδυνάμεων, που συγκεράζουν σήμερα τις προσπάθειές τους για την ανατροπή τού πυρήνα, που συστηματικά και οργανωμένα εδώ και χιλιετίες αναπαράγουν το ισχύον σύστημα. Αυτός ο πυρήνας έχει ιερατική υφή, επενεργώντας και αναπαράγοντας σε συνθήκες αυστηρής μυστικότητας την κρόνια λατρεία. Η επιλογή τού κρόνου ως κεντρικού συμβόλου αυτής τής λατρείας γίνεται στην βάση τής εκμετάλλευσης των ενεργειών - ιδιοτήτων αυτού τού συμβόλου, που αφορούν την συντήρηση και την διατήρηση. Αυτές οι ενέργειες δεν είναι αφ' εαυτού αρνητικές ή φαύλες, δεδομένου, ότι κάθε τι που υφίσταται έχει ανάγκη τής συντήρησης, ώστε να εξακολουθεί να υπάρχει. Αυτοί, που κρύβονται πίσω από αυτήν την λατρεία, είναι οι εκπεσόντες δαίμονες, τούς οποίους έχω χαρακτηρίσει ως "μη οντότητες", ή "μη όντα". Αυτός ο προσδιορισμός εδράζεται στην θεολογική πραγματεία τού Αγίου Διονυσίου τού Αρεοπαγίτου, που τιτλοφορείται "Περί Θείων Ονομάτων". Σε αυτήν εξηγεί ο Άγιος, ότι το ων, η ούσα και το ον, αποτελούν από γραμματική σκοπιά μετοχές τού ρήματος "ειμί". Η μετοχή όμως στο είναι, δηλαδή στην ύπαρξη, συνιστά προϊόν τής Αγαπητικής Θείας Ενέργειας. Κατά συνέπεια, η άρνηση τής μετοχής στην Αγάπη, ως Θείος Τόπος και Τρόπος Υπάρξεως, έχει ως συνέπεια την κατάργηση τής μετοχής στο "ειμί", συνιστά δηλαδή εκούσιο αποκλεισμό από την ύπαρξη. Θα μπορούσε βέβαια να αντιτάξει κάποιος στην συγκεκριμένη επιχειρηματολογία, ότι οι εκπεσόντες, όχι μόνον υπάρχουν μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι, αλλά παραυπάρχουν, στον βαθμό μάλιστα, που αυτοί καθορίζουν την διαμόρφωση τού μάτριξ, πρώτα και κύρια μέσω τού κρόνιου ιερατείου, καθώς και τον εγκλωβισμό των ανθρώπων μέσα σε αυτό.

    Η συγκεκριμένη αντίρρηση μπορεί μεν να έχει μια ρεαλιστικά αφετηρία, πλην όμως είναι και αυτή εγκλωβισμένη στην λογική που υποβάλει το μάτριξ. Διότι η ύπαρξη έχει σημείο εκκίνησης την Κοσμογονία και τέλος, δηλαδή στόχο και σκοπό, την Εσχατολογία. Η όποια ιστορία είναι μια διαδικασία, που τείνεται μεταξύ των δυο αυτών ορίων. Γι αυτόν τον λόγο η Εσχατολογία τής Πίστεως, υπέχει – πάντοτε συμφώνως προς τις εκτιμήσεις μου – απροσπέλαστο δεδομένο για την κατανόηση τής ιστορίας. Διότι η ιστορία, για ένα άνθρωπο που εμφορείται από Πίστη, δεν είναι μια απλή αλληλοδιαδοχή τυχαίων γεγονότων, που προκύπτουν συγκυριακά, ή όπως διατύπωσε ο Pierre Simon Laplace με την θεωρία τού “κοσμικού ωρολογίου” μια μηχανιστική διαδοχή καταστάσεων και γεγονότων, που εάν γνωρίζουμε τις αρχικές συνθήκες και τούς φυσικούς νόμους επ' ακριβώς, είμαστε σε θέση ανά πάσα στιγμή να προβλέψουμε την διαμόρφωσή της, αλλά και ούτε προϊόν τής σύγκρουσης κοινωνικών τάξεων, που οδηγεί νομοτελειακά από μια κατώτερη μορφή οργάνωσης τής οικονομίας και τής κοινωνίας σε κάποια ανώτερη από την προηγούμενη, όπως διατείνεται η μαρξιστική θεώρηση. Γι όσους βλέπουν βαθύτερα, με τούς οφθαλμούς τής καρδιάς, που όπως διατείνεται ο Antoine Exupery στον “Μικρό Πρίγκηπα”, είναι αυτοί που επενεργούν την όραση τού αληθούς, η ιστορία είναι διαδικασία φανερώσεως τού Πνεύματος. Όχι όμως βάσει τού νοησιαρχικού κακέκτυπου, που διατύπωσε ο σκοταδιστής μέλος των "πεφωτισμένων" Gottfried von Hegel στην “Φιλοσοφία της Ιστορίας”, ότι η υποτιθέμενη κορωνίδα τού πνεύματος είναι γερμανική σκέψη. Για όσους πετούν την λάσπη από τα μάτια τους, το Ζωοποιόν Πνεύμα είναι ο Θείος Νους, ο οποίος προσδίδει Σωτηριολογικό Νόημα στην ιστορία, στα πλαίσια αυτού, που ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής αποκαλεί “Ογδόη Ημέρα τής Δημιουργίας”. Η ιστορία υφίσταται για τον θρίαμβο τού Πνεύματος, δηλαδή την επικράτηση τού Ανθρώπου. Αυτό το γνωρίζουν οι εκπεσόντες, γνωρίζουν δηλαδή ότι είναι σε εσχατολογική βάση ξοφλημένοι. Γι αυτόν τον λόγο ακριβώς, με στόχο να επιμηκύνουν κατά το δυνατόν την μη ούσα “παρουσία” τους μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι, επέλεξαν να θέσουν σε κίνηση το σύμβολο τού κρόνου. 

     Στην διαδικασία υποδούλωσης τών ανθρώπων οι κρόνιοι διαθέτουν μια σειρά σημαντικά πλεονεκτήματα.:

• Είναι υποταγμένοι και καθοδηγούνται από μη οντότητες που έχουν διάρκεια ζωής πολύ μεγαλύτερη από αυτήν των ανθρώπων. Αυτοί δεν καθίστανται αντιληπτοί από τις συνήθεις αντιληπτικές δυνατότητες των ανθρώπων. Εμφανίζονται μόνον κατά βούληση σε μυημένους, εφόσον αυτοί έχουν κάνει χρήση παραισθησιογόνων, όπως το ποτό υπό την ονομασία “εφιάλτης”, τού οποίου γινόταν χρήση σε αρχαία μυστηριακά δρώμενα. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι κάποιοι φρόντισαν να αποδοθεί αυτό το όνομα στον κατ' εξοχήν προδότη. Η ετοιμολογία τού ονόματος αυτού, που παράγεται από το επί και άλτης, εικάζω ότι παραπέμπει σε άλμα, δηλαδή μετάβαση σε άλλη αντιληπτική κατάσταση. Άλλα παραισθησιογόνα ανάλογης χρήσης είναι η διμεθίλτρυπταμίνη (DMT) που αποτελεί και την ισχυρότερη ναρκωτική ουσία και το αδρενόχρωμα. Οι 4κπεσόντες διαθέτουν ισχυρότατη τεχνογνωσία, τμήματα τής οποίας μεταδίδουν σε βάση σκοπιμότητος με στόχο μόνιμα την επιβολή, την αποδόμηση και την καταστροφή των κοινωνιών στους κρόνιους. Ένα ιδιαίτερα σημαντικό έργο, που πραγματεύεται τον συσχετισμό μαγείας και επιστήμης είναι τού Lynn Thorndike το “A History of Experimental Science and Magic“, που εκδόθηκε το 1923, όταν ακόμη εγράφοντο σοβαρές πραγματείες αναφορικά με θέματα που παραμένουν σκόπιμα καλυμμένα:

  https://archive.org/details/historyofmagicex00thor/page/132/mode/2up

• Έχουν μια οργανωτική χρονική συνέχεια, στην βάση σκληρής συγκρότησης, που φθάνει ως την προϊστορία. Παρά την συχνή αλλαγή τόπου δράσης και την ποικιλόμορφη έκφανση των διαφόρων ταγμάτων, η κεντρική διοίκησή τους διεξάγεται από τούς εκπεσόντες και συνιστά πλανητικό κέντρο. Αυτή η αδιάκοπη οργανωτική συνέχεια ανοίγει δυνατότητα για πολύ μακροπρόθεσμους προγραμματισμούς, αρχειοθέτηση και μεταβίβαση γνώσεων, επεξεργασία και ανάπτυξη μεθόδων σε τρομερά μεγάλη χρονική διάρκεια με στόχο την ακραία βελτιστοποίηση, παγίωση δεδομένων σε εκπληκτικό βάθος χρόνου, ανάπτυξη μακροχρόνιων πρακτικών, που φέρνει τους μη μυημένους μπροστά σε πολύ σκληρά τετελεσμένα και την συσσώρευση αμύθητου πλούτου μέσω αδίστακτων πρακτικών. 

       Το τρίτο πλεονέκτημά τους είναι τα οι μηχανισμοί που χειρίζονται. Οι μηχανισμοί αυτοί, αν και κατά καιρούς προσαρμόζονται στις εξελίξεις εδράζονται ως στρατηγική επιλογή στο απώτερο παρελθόν, στηριζόμενοι στο φαινόμενο τής αδράνειας (υπό την φυσική έννοια, ως διατήρησης τής κινητικής κατάστασης) επενεργώντας την συνειδησιακή αδράνεια των κοινωνιών. Η συνεχής επανάληψη υποβαλλόμενων και επιβαλλόμενων μηνυμάτων, ενισχυόμενη από την τελετουργική κινητοποίηση συγκεκριμένων συμβόλων, διαμορφώνει στις κοινωνίες την αντίληψη περί αυτονόητου, που υποτίθεται ότι δεν επιδέχεται λογική αμφισβήτηση. Μέσω τής παρέμβασής τους και την στοχευμένη διοχέτευση πρακτόρων (διαδικασία “εισοδισμού”) σε πλείστες όσες θρησκευτικές κοινότητες και εξοντώνοντας από προσώπου γης θρησκείες που θεωρούν ασύμφορες, πλασάρουν την συνειδησιακή προπαρασκευή που επιλέγουν, ως απόλυτο θέσφατο, αλώνοντας το υποσυνείδητο των μαζών. Ανάγοντας τα ιερατεία τους την συγκεκριμένη προπαγάνδα σε υποτιθέμενο “θείο θέλημα” υπερφυσικών δυνάμεων, με τις οποίες κατ' ουδένα τρόπο υποτίθεται ότι μπορεί αναμετρηθούν οι ανθρώπινες δυνάμεις, διαστρεβλώνουν την έννοια τού ιερού, επιβάλλοντας στις κοινωνίες τελετουργικά δρώμενα, όπως συγκεκριμένους εορτασμούς και τελετές, που διαμορφώνουν την κοινωνική ζωή. Ελέγχοντας την κοινωνική οργάνωση, παρεμβαίνουν στην διαμόρφωση τού ψυχισμού των ανθρώπων από πολύ νεαρή ηλικία, σε φάση που διαμορφώνεται ακόμη πρωταρχικά η προσωπικότητα και η δεκτικότητα σε εξωτερικά ερεθίσματα είναι εντονότατη. Χαρακτηριστική είναι προς αυτή την κατεύθυνση η επιρροή των εκπαιδευτικών μηχανισμών που χειρίζεται το τάγμα των ιησουιτών, σε όλες τις περιοχές που επικρατεί, ή διαθέτει ισχυρές βάσεις, ο παπισμός. Δεν είναι μόνον η απόσπαση τού κοινωνικού πλούτου, η σε σημαντικό βαθμό (όχι όμως πλήρης) άλωση των θρησκειών από τα μέσα των θρησκειών, ο έλεγχος τής εκπαίδευσης, ο κατακερματισμός των κοινωνιών μέσω τού φατριασμού πολλαπλών κομμάτων, τα οποία εν πολλοίς ελέγχονται από ενιαίο κέντρο, ο κατακερματισμός τής οικουμένης μέσω τής πολύμορφης φυλετικής, θρησκευτικής και πολιτικοιδεολογικής αντιπαλότητας, που οι μηχανισμοί προπαγάνδας τους επιβάλουν. ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΜΕΣΟ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘ' ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΒΙΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΚΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ. Προς αυτήν την κατεύθυνση έχουν διαστρεβλώσει σε ακραίο βαθμό την έννοια τού πατριωτισμού και την έννοια της πολεμικής αρετής. Αυτά τα δυο εστιάζονται στην προάσπιση τής ελευθερίας. Τουναντίον ο μιλιταρισμός λειτουργεί στην βάση τής διεκπεραίωσης άνωθεν εντολών με γνώμονα την απόλυτη πειθαρχία. Επειδή όμως δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά το υλικό κίνητρο από μόνο του, δίπλα σε αυτό το δέλεαρ, τίθενται σε κίνηση η στρέβλωση τής έννοιας τού πατριωτισμού και της πολεμικής αρετής, ώστε οι ορδές των άνωθεν συγκροτημένων μακελάρηδων να εγκληματούν σα κατάσταση ιδεολογικής ύπνωσης. Οι επιθέσεις πχ. τού στρατού των ΗΠΑ στο Βιετνάμ και στο Ιράκ έγιναν με το πρόσχημα τής “υπεράσπισης των αρχών τού ελευθέρου κόσμου”, την “προάσπιση ζωτικών συμφερόντων των ΗΠΑ”, την “αποσόβηση τού κινδύνου από όπλα μαζικής καταστροφής, που κατείχαν αιμοσταγείς δικτάτορες”, την “προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων” και άλλες χονδροειδής προφάσεις. Κατά την διάρκεια τής φεουδαρχικής περιόδου, όταν ακόμη οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί νομιμοποίησης τού ψεύδους δεν ήσαν επαρκώς εξελιγμένοι, ετέθησαν σε κίνηση ΚΑΙ ΑΠΕΔΩΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ τα πλέον ηλίθια επιχειρήματα. Χαρακτηριστικά, ο φρειδερίκος Β΄ νοίκιαζε τον στρατό τής πρωσίας έναντι χρηματικής αμοιβής για διεξαγωγή πολέμων, που δεν είχαν καμία σχέση με το βασίλειό του και τα γερμανικά μόμολα θεωρούσαν τιμή τους να θυσιάσουν την ζωή τους για το όποιο όφελος τού αυτοκράτορα. Καθ' όλη την διάρκεια τής ιστορίας εκδηλώθηκε αμφισβήτηση και αντιπαλότητα με διάφορες μορφές στα κρόνια ιερατεία. Αυτά όμως κατάφερναν μονίμως να πνίγουν στο αίμα κάθε ανυπότακτη πρωτοβουλία. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι η ανθρώπινη ιστορία αποτελεί αποκλειστικά μια αιματοβαμμένη ιστορία τού σκότους. ΤΟΥΝΑΝΤΙΟΝ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΑΝΘΙΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΥΠΟΘΑΛΨΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΒΑΡΟΥΣ ΤΟΥ. (Όπως πχ. Στην περίπτωση της εκτέλεσης τού Σωκράτους). Συχνά απειλήθηκε η συστημική Ματριόσκα από χέρια που βάσταγαν αναμμένα σπίρτα, ή πυρακτωμένους δαυλούς. Πώς όμως συνέβη εν έτει 2015 (με αρχή τής διαδικασίας στην Συρία) να τεθεί η εν λόγω κουκλάρα μπροστά στο μαγκάλι, εντός του οποίου πολύ σύντομα αυτή θα μετατραπεί άπαξ δια παντός σε στάχτη; 

   

  2. ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ  - ΟΙ ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
  

   

  

    Τα όσα προαναφέρονται για τους κρόνιους είναι λίγο πολύ γνωστό και δεν έχουν στόχο να πλατειάσω. Τα όσα προαναφέρονται για τους κρόνιους είναι λίγο πολύ γνωστöa και δεν έχουν στόχο να πλατειάσω. Η σύνοψη των πλεονεκτημάτων που διέπουν την δράση τους έγινε για να καταδειχθεί στην βάση τής λογικής συνέπειας, ποιες προϋποθέσεις είναι αναγκαίο να πληρούνται από μια σύγκλιση δυνάμεων, που θα μπορούσε να ανατρέψει την κυριαρχία, που αυτοί ασκούν σε επίπεδο εξουσίας. Αναμφίβολα αυτές οι δυνάμεις διαθέτουν εκ προοιμίου το ηθικό πλεονέκτημα. Πλην όμως στον πλανήτη που ζούμε ισχύουν δίπλα στους συμπαντικούς και φυσικοί νόμοι, οι οποίοι δεν είναι δυνατόν να καταργούνται αυτομάτως με ευχολόγια. Αυτή η διαπίστωση διόλου αποσκοπεί να μειώσει την δύναμη, που επενεργούν η προσευχή και η ενόραση. Πλην όμως, ότι λαμβάνει χώρα στα πνευματικά πεδία και στα πεδία πληροφορίας πρέπει μέσω συγκεκριμένης επαγωγής να διαχυθεί στην υλική χωροχρονική διάσταση, ώστε να πραγματοποιηθεί. Αυτό σημαίνει, ότι σε κάθε τομέα που εξασκούν πρακτικά εξουσία οι κρόνιοι, πρέπει να αντιπαρατεθούν αντίρροπες δυνάμεις, που να είναι εις θέσιν να δημιουργήσουν απτές καταστάσεις, που βήμα προς βήμα αναιρούν την κρόνια παρουσία και παρέμβαση. Αυτό ισχύει στην περίπτωση, που πράγματι αποδίδουμε στην ιστορία σωτηριολογικό νόημα, το οποίο αποκαλύπτεται και αναπτύσσεται με συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης στην πορεία τού χρόνου. Εάν ερμηνεύσουμε το σωτηριολογικό μήνυμα των θρησκειών με διαφορετικό τρόπο, ο οποίος ανάγει σε αχρονικές διαδικασίες, όπως στην περίπτωση τού Βουδισμού, που ευαγγελίζεται το εδώ και τώρα στην διαδικασία τού Φωτισμού με την δυνατότητα μιας ακαριαία απαλλαγής από το κάρμα, ή ερμηνεύσουμε τούς εικονισμούς τής Δευτέρας Παρουσίας, όπως αυτή περιγράφεται στην Αποκάλυψη τού Ιωάννου με φωτογραφικό τρόπο, παρακάμπτοντας την βαθιά μεν, αλλά με συγκεκριμένο τρόπο ερμηνεύσιμη, συμβολική της διάσταση, προσδίδοντάς στην Θεία Άνωθεν Παρέμβαση, απότομο, ξαφνικό και εν τέλει στιγμιαίο χαρακτήρα, τότε καταπίπτει πάσα προσπάθεια ιστορικής προσέγγισης αναφορικά με την διαδικασία αναίρεσης τού κακού. Ο Αη Γιάννης χαρακτηρίζει ως “μακάριους”, αυτούς που θα μπορέσουν να ανοίξουν το επτασφράγιστο βιβλίο τής Αποκαλύψεως, αυτούς δηλαδή που θα μπορέσουν να ερμηνεύσουν με απτό, κατανοητό και συγκεκριμένο τρόπο την κωδικοποιημένη με σύμβολα Προφητεία. Ο Ιησούς Χριστός αναφερόμενος στο μήνυμα των Ευαγγελίων αναφέρει: “Πολλοί κλητοί, ολίγοι όμως εκλεκτοί”. Και εάν το μήνυμα των Ευαγγελίων απευθύνεται σε πολλούς, μεταξύ των οποίων όμως λίγοι είναι εκλεκτοί, ο όρος “μακάριοι”, στούς πνευματικούς ώμους των οποίων εναποθέτει ο Ιωάννης την πρόκληση, αλλά και το καθήκον, τής ερμηνείας των συμβολισμών τής Αποκαλύψεως, αναβιβάζει τις προϋποθέσεις σε υπερθετικό βαθμό. Πλην όμως, ο όρος “μακάριοι” από γραμματικής σκοπιάς υπέχει πληθυντικού αριθμού. Άρα πρόκειται για προσδιορισμό, που δεν αφορά τελικά αποκλειστικά ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά ένα σύνολο Πιστών μελετητών τής προφητείας, η προσπάθεια των οποίων δεν είναι διόλου αναγκαίο να συμπίπτει χρονικά. Συμφώνως προς την φρόνησή μου (ή έστω έλλειψη φρόνησης, εφόσον επιθυμείτε) επί τού προκειμένου η προσδιορισμός ανάγει σε μια αλυσίδα Πιστών, που εμφορούμενοι από το Σωτηριολογικό Νόημα τής ιστορίας και μοχθούντες για την πραγματοποίησή του, σκύβουν με ευλάβεια, ταπεινότητα και αγνότητα διαθέσεων επάνω στο κείμενο τής Προφητείας, μεταδίδοντας ο ένας στον επόμενο τα όσα δυνήθηκε να ερμηνεύσει, ως σκυτάλη στην πορεία πλήρους ερμηνείας τού κειμένου, που δώρησε ο συγγράψας στην ανθρωπότητα ΩΣ ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ.

   Μέσα από ανάλογο πρίσμα, θεωρώ – όσο αυτό μού είναι δυνατό – επίσης την Μετάνοια και τον Φωτισμό ως διαδικασίες, που υπερβαίνουν την στιγμιαία εκδήλωση, αποτελώντας πρόκληση ζωής. Η μετουσίωση τού βίου είναι μια διαρκής ζύμωση. Όταν ερωτήθηκε ένας Ινδός Πατέρας, “πότε θα μπορούσε κάποιος να σταματήσει να προσεύχεται”, απάντησε ,“Όταν σύνολη η ζωή έχει μετατραπεί σε έκφανση προσευχής”. Αυτό είναι και το νόημα, κατά την γνώμη μου, τής παρουσίας τής ύπαρξης μέσα στον Κόσμο – κόσμημα. Πρόκειται για την Αποκάλυψη τής Χάριτος, ως εκδήλωση απροσπέλαστου Κάλλους, που δεν είναι δυνατόν να χωρέσει σε χρονικά πλαίσια. Με ανάλογο τρόπο αντιλαμβάνομαι και το Βουδιστικό "εδώ και τώρα". Πρόκειται για το σημείο εκκίνησης μιας Μεγάλης Πορείας.

    Αποδεχόμενος, λοιπόν, την Σωτηριολογική Διάσταση τής Ιστορίας, η οποία μέσα από αυτό το πρίσμα καθαγιάζεται ως Θείος Σχεδιασμός, αλλά με ταυτόχρονη συμμετοχή τού Ανθρώπου, δίπλα στον πρωταγωνιστικό ρόλο τού Πνεύματος, ας μού επιτραπεί να αναφερθώ στις αναγκαίες προϋποθέσεις, τις οποίες καλούνται να πληρούν οι Δυνάμεις, που θα αμφισβητήσουν διαχρονικά και σύντομα θα ανατρέψουν την κυριαρχία τού “άρχοντος τού κόσμου τούτου”, ως μια κυριαρχία, η οποία μπορεί μεν να εκδηλώνεται στα πλαίσια τής ιστορίας, αλλά στερείται ολοσχερώς εσχατολογικού υποβάθρου.

Αυτές οι προϋποθέσεις φρονώ ότι εστιάζονται στούς εξής τρεις τομείς:

• Την εμπεριστατωμένη αποκάλυψη τής ύπαρξης, τής δομής και των σχεδιασμών των κρονίων. Είναι αδύνατο να αντιμετωπισθεί ένας εχθρός, που βρίσκεται καλυμμένος στο απυρόβλητο και διαδίδει συστηματικά παραπληροφόρηση σχετικά με ότι τον αφορά.

• Την συγκρότηση ενός κεντρικού πυρήνα, που συνεργάζεται και συντονίζεται με άλλους πυρήνες, που λειτουργούν σε συνθήκες πλήρους εχεμύθειας, τελείως καλυμμένοι απέναντι στον κίνδυνο να γίνουν αντιληπτοί. Όταν οι αντίπαλοι δρουν σε απόλυτη συνωμοτική βάση, είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν, εάν αυτοί που τους πολεμούν δεν εφαρμόζουν και αυτοί αυστηρά μέτρα απόκρυψης. Σε αυτήν την περίπτωση αποκτά ζωτική σημασία η εφαρμογή τής αρχής των πολεμικών τεχνών, που θεωρεί, ότι όταν κάποιος είναι ισχυρός αρμόζει να παρουσιάζεται προς τα έξω ως ανίσχυρος, καλλιεργόντας σκόπιμα μια ψευδή εικόνα τού δυναμικού που διαθέτει. Ο κεντρικός πυρήνας των δυνάμεων ανάσχεσης οφείλει να επεξεργασθεί ένα κατά το δυνατόν μακρόπνοο σχέδιο ανάσχεσης, με πλήρη μυστικότητα, υποβάλλοντας προς τα έξω την λανθασμένη εντύπωση, ότι η δράση, στον βαθμό που αυτή εκδηλώνεται με φανερό τρόπο, έχει τελείως διαφορετικές αφετηρίες και στοχεύσεις από τις πραγματικές. Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί μια συνωμοσία με πλανητική εξάπλωση, που εξυφαίνεται στην διάρκεια χιλιετιών με σύντομο, πρόχειρο και ευκαιριακό τρόπο. Η συνεργασία των ομόθυμων δυνάμεων οφείλει στην συνέχεια να επεξεργαστεί και να θ8έσει βαθμηδόν σε πράξη ένα σχέδιο συντονισμού δραστηριοτήτων από κοινού, κατά το δυνατόν χωρίς να αποκαλύπτεται ο προϋπάρχον συντονισμός, προσδίδοντας σε κάθε μεμονωμένο βήμα την εντύπωση μεμονωμένης και μη συντονισμένης από κοινού ενέργειας. Ως επικάλυμμα μιας τέτοιας τακτικής είναι σκόπιμο να προβάλλονται πλασματικές αντιπαλότητες μεταξύ των συμβεβλημένων, ως προκάλυμμα τού συντονισμού τους.

• Την απόκτηση σημαντικής επιρροής σε μηχανισμούς άσκησης φυσικής βίας, όπως οι στρατοί, οι μυστικές υπηρεσίες και τα σώματα ασφαλίας. Δεδομένου, ότι δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί με ευχολόγια η τεράστια στρατιωτική ισχύς και δύναμη πυρός, που έχουν συσσωρεύσει οι κρόνιοι με την ένταξη στις ορδές κρούσης που διαθέτουν επί πλέον κάθε μηχανισμού ρουφιάνων, ποινικού εγκλήματος και διαφθοράς. Αυτό το ζήτημα όμως χαρακτηρίζεται από μια άκρως ευαίσθητη πτυχή. Επειδή ο τελικός προγραμματισμός των κρονίων, όπως αυτός αποκαλύπτεται από την επιστολή από το 1871 του Albert Pike στον Mazzini απολήγει στην επιβολή μιας τρίτης παγκόσμιας σύρραξης, Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΑΡΟΠΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΤΡΟΠΩΣΗΣ ΤΩΝ ΚΡΟΝΙΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΕΙ ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑ ΜΙΑ ΘΕΡΜΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ. Αυτό σημαίνει, ότι το ξεδόντιασμα των κρονίων πρέπει να γίνει με άκρα προσοχή, σταδιακά, βήμα προς βήμα, οδηγώντας τους βάσει ευφυών σχεδιασμών από παγίδα σε παγίδα. Ιδιαίτερα ευαίσθητη εκδηλώνεται η ανάγκη χειρισμού των αντιδράσεων των κρονίων, οι οποίοι δεν μπορούν να είναι εκ των προτέρων γνωστοί. Η φρόνιμη τακτική των αντιδυνάμεων πρέπει να εστιάζεται στην προσπάθεια να αντλήσουν οφέλη αυτοί από τις επιλογές τού εχθρού, οδηγώντας αυτές τις επιλογές σε επιβλαβείς ατραπούς για τον εχθρό. Οφείλουν να αποφεύγουν επισφαλείς κινήσεις, που χαρακτηρίζονται από βεβαιότητα και να μην διστάζουν να προβούν σε τακτικέ υποχωρήσεις στοχεύοντας σε μελλοντική αναδίπλωση. Άξονας τής στρατηγικής των αντιδυνάμεων είναι να περιέρχεται ο εχθρός ολοένα σε στριμώγματα, υποχρεώνοντάς των σε βεβιασμένες κινήσεις αντιπερισπασμού, που θα αποκαλύπτουν την πραγματική του δομή, τις μεθόδους και τις προθέσεις του. Η αποκάλυψη τής πραγματικής διάστασης ενός εχθρού στο ευρύ κοινό αποτελεί κεντρικό στρατηγικό στόχο, όταν αυτός έχει δράσει καλυμμένα επί πολλούς αιώνες. 

      Αναφορικά με τον κατάλογο που εξέθεσα προηγουμένως εγείρεται ένα εύλογο ερώτημα: Τελικά που έμεινε η δράση των λαών και των πολυάριθμων ευαισθητοποιημένων πολιτών, το πλήθος των οποίων συνεχώς αυξάνεται; Πρόκειται μήπως για κάποιον αμελητέο παράγοντα, ο ρόλος τού οποίου μπορεί να έχει μόνον περιθωριακό χαρακτήρα; Και μάλιστα στην τρέχουσα φάση, που οι κοινωνικές κινητοποιήσεις σε κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες χαρακτηρίζονται από πρωτόγνωρα πολυάριθμη συμμετοχή και αποφασιστική αγωνιστικότητα, παραλύοντας στην κυριολεξία μια σειρά τομείς, όπως μεγάλα εμπορικά λιμάνια και διαρρηγνύουν το μέτωπο των δυνάμεων καταστολής, μέσω τής συμπαράστασης κάποιου ικανού αριθμού αυτών που τα επανδρώνουν με τους διαμαρτυρόμενους πολίτες στις κινητοποιήσεις; Το ερώτημα αυτό ενώ είναι περισσότερο από εύλογο, χρήζει κατά την γνώμη μου ειδικού χειρισμού. Διότι η γενικής υφής άποψη, που επικρατεί σε πληθώρα καλών φίλων, αλλά και σε εκατομμύρια ανθρώπων καλής θελήσεως, ότι “μόνον στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις μπορούμε να απελευθερωθούμε”, εάν παραμείνει αιωρούμενη ως γενικολογία, χωρίς να εξειδικευθεί με συγκεκριμένο ρεαλιστικό τρόπο σε δημιουργικά βάση, κινδυνεύει να παραμείνει σύνθημα χωρίς περιεχόμενο και ευσεβής πόθος χωρίς προοπτική εφαρμογής στην πράξη, παρά το ολοένα και περισσότερο διογκούμενο εύρος και βάθος των λαϊκών κινητοποιήσεων. 

   Κατ' αρχήν εάν εξετάσουμε τα μέχρι σήμερα ιστορικά πεπραγμένα, θα διαπιστώσουμε, ότι δεν υπάρχει κάποιο ιστορικό προηγούμενο να έχει απελευθερωθεί κάποιος λαός ιδίοις δυνάμεις. Πίσω από τα διάφορα επαναστατικά κινήματα πάντοτε κρυβόντουσαν διαφορετικές από την κοινωνία δυνάμεις, που δρούσαν στο όνομά της, επικαλούμενες τα δικά της συμφέρονται. Και στις περιπτώσεις επαναστατικών εξεγέρσεων και ανατροπών, κατά την διεξαγωγή τών οποίων η κοινωνία πράγματι κατάφερε να αναδειχθεί σε ιστορικό υποκείμενο τής αλλαγής, μετά την αποπεράτωση τών εξεγέρσεων αντεπαναστατικές δυνάμεις αποκτούσαν τον έλεγχο της κατάστασης, παραμερίζοντας από τούς μοχλούς των εξελίξεων αυτούς, που μόχθησαν και προέβησαν σε θυσίες για την επικράτηση ενός νέου καθεστώτος. Η παροιμιώδης φράση "η επανάσταση τρώει τα παιδιά της" αποτελεί την μόνιμη επίγνωση για την επιβολή πάσης μετεπαναστατικής Θερμιδόρ. Η διαπίστωση όμως τής μη επιτυχούς ολοκλήρωσης ή αποπεράτωσης των εκάστοτε επαναστατικών στοχεύσεων, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες και την αυτοθυσία των συμμετεχόντων σε αυτές, διόλου μειώνει, ή πολύ λιγότερο είναι ικανή για να αναστείλει την αξία και τα επιτεύγματα αυτών των επαναστάσεων. Η διελκυστίνδα των κοινωνικών συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων διαμορφώνει πάντοτε συσχετισμούς δυνάμεων, που μπορεί να αποβαίνουν προς όφελος τού κοινωνικού συνόλου και εις βάρος τής εξουσιαστικής ελίτ. Όμως αυτό, παρά την μεγάλη σημασία του, ουδέποτε υπήρξε το εν τέλει ζητούμενο. Από την στιγμή, που η αντιπαράθεση των κοινωνικών δυνάμεων δεν έφθανε ως, ή δεν επαρκούσε για την ανατροπή των κρόνιων ιερατείων, αυτά έβρισκαν πάντοτε τρόπο να αποκαταστήσουν την επικράτησή τους, οδηγώντας τις κοινωνίες μονίμως στην αλλοτρίωση, στον εξανδραποδισμό και στον όλεθρο. Με μια μοναδική εξαίρεση, η οποία στάθηκε μοιραία για την κυριαρχία των κρονίων και στην οποία θα αναφερθώ στην συνέχεια. Το συγκεκριμένο ερώτημα όμως, που παραμένει για να απαντηθεί, είναι με ποιόν τρόπο η δράση τού λαγόμενου λαϊκού παράγοντα, ή τού λεγόμενου κοινωνικού υποκειμένου, συσχετίζεται με τις τρεις προϋποθέσεις που προανέφερα και με ποιον τρόπο μπορεί συγκεκριμένα να συνδυασθεί με την δράση τους,. Δεδομένου, ότι όπως προανέφερα, η συγκρότηση τής κρόνιας επικυριαρχίας έχει τέτοια υφή και δομή, που καθιστά αδύνατη, τουλάχιστον κατά την εκτίμησή μου, την αυτόνομη απελευθέρωση των λαών σε ἀφηρημένη βάση. Αυτό δεν σημαίνει, ότι σύγκλιση δυνάμεων, που πληρεί τις τρεις προηγούμενες προϋποθέσεις βρίσκεται  εκτός τού λαού, ή είναι ξένη προς αυτόν. Τουναντίον αυτές οι δυνάμεις προάγονται από τα σπλάχνα τής κοινωνίας. Πλην όμως διαφοροποιούνται από την αφηρημένη έννοια τής κοινωνίας, ή τού λαού, διότι διέπονται από συγκεκριμένους τύπους συγκρότησης, που τούς προσδίδουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, βάσει των οποίων αυτά είναι εις θέσιν να ανταποκριθούν στις συγκεκριμένες αναγκαιότητες. Μέσα από ἐμαυτήν την οπτική, τα επί μέρους δρώντα υποκείμενα τής ανατροπής και εξόντωσης της κυριαρχίας των κρονίων, προσαρμόζονται με οργανικό τρόπο επάνω σε ένα συγκεκριμένο σκελετό, ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν αποδοτικά και εύστοχα, όπως θα περιγράψω στην συνέχεια. 

 

 Το θέμα θα συνεχιστεί με το δεύτερο μέρος στην επόμενη ανάρτηση.

ΜΙΚΡΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ

Επ ευκαιρία τού νέου εικονισμού τής σελίδας αναρτώ ακόμη δυο μεταξογραφίες που ζωγράφισα πρόσφατα και ένα σκίτσο με μολύβι, για να φυιάχνουν τα κέφια στην προοπτική τής αυριανής ανάρτησης.

ΡΕΜΠΕΤΕΣ

 

ΑΝΘΗΣΗ

ΕΡΜΗΣ

ΟΙ ΠΟΡΩΜΕΝΟΙ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΔΙΑΜ

...καὶ πάσας τὰς πόλεις αὐτῶν τὰς ἐν ταῖς κατοικίαις αὐτῶν καὶ τὰς ἐπαύλεις αὐτῶν ἐνέπρησαν ἐν πυρί. καὶ ἔλαβον πᾶσαν τὴν προνομήν αὐτῶν καὶ πάντα τά σκύλα αὐτῶν ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους.... 

 

 

 Υπόθεση:

• Φαντασθείτε, ότι είσθε θύμα τής "ιεράς εξετάσεως" και ότι βρίσκεσθε ενώπιον τού πορωμένου ιεροεξεταστού.

Ερώτηση πρώτη:

• Πώς φαντάζεσθε, ότι είναι τα μάτια του, τα αυτιά λύκου και η έκφραση τού προσώπου του; Λέγεται, ότι "τα μάτια είναι καθρέπτης τής ψυχής".

Απάντηση πρώτη:

• Όχι, δεν βρίσκεσθε ως πρόσωπο ενώπιον τού ιεροεξεταστού. Εκτιμώ ότι, βρισκόμαστε όλοι μαζί, ως έθνος, ως κοινωνία και ως λαός στην πυρά. Το βάρος μας προσμετράται ήδη ως κάρβουνο από τούς τεχνικούς τής κοινωνικής μηχανικής, που μια ολόκληρη ζωή κουβαλάμε στους ώμους  μας.

Ερώτηση δεύτερη:

• Είμαστε άξιοι τής μοίρας μας;

Απάντηση δεύτερη:

• Εάν επιλέξουμε να είμαστε μοιραίοι, τότε είμαστε άξιοι τής μοίρας μας.

    Προσωπικά δεν ενδιαφέρομαι να αρθρώσω, να επαναλάβω, ή να αναπαράγω κάποιο υβρεολόγιο, όσο κι αν θεωρώ, ότι είναι πλήρως κατανοητά και δικαιολογημένα, όσα αποδώθηκαν στούς άμεσους και έμμεσους εμπρηστές, οι οποίοι εντάσσονται σε ένα και το αυτό σχέδιο, από το ξέσπασμα τής οργής τών πληγέντων. Μόνιμος στόχος μου ήταν και παραμένει, με όσα καταθέτω σε αυτήν την σελίδα, να προσπαθήσω να εισχωρήσω στις βαθύτερες αιτιάσεις. 

     ^{Στόχος τού γράφοντος δεν μπορεί να είναι η εκτόνωση, αλλά μέσω τής διεισδυτικής προσπάθειας η επεξεργασία διεξόδων.}

^{Με τους εμπρησμούς και τον τρόπο που αυτοί επιβάλλονται, ασχολούμαι συγκεκριμένα σε αυτό το ιστολόγιο εδώ και 13 χρόνια, καταγγέλοντας και αποδεικνύοντας με βάση την προσωπική μαρτυρία μου, όταν πριν 20 χρόνια συμμετείχα στην εθελοντική πυρόσβεση τής Πεντέλης μαζί με άλλα επτά άτομα (εκ των οποίων τα τρία ήσαν Πακιστανοί οδοκαθαριστές τού δήμου Νέας Μάκρης και φόραγαν σαγιονάρες) και ενώ είχαν απαγορεύσει στους παρευρισκόμενους πυροσβέστες να πλησιάσουν τις φωτιές, ότι οι εμπρησμοί δασών στην Ελλάδα γίνονται κυρίως με δορυφόρους:}

^{ΙΚΕΤΟΥ ΠΑΡΑΝΑΛΩΜΑ}

^{https://bostopel.blogspot.com/2012/08/blog-post_1950.html}

ΑΡΟΥΡΑΙΩΝ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ - ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ. 18-14=4: ΑΠΛΟΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΘΑΝΑΤΟΥ

^{https://bostopel.blogspot.com/2019/08/18-144.html}

     ^{Πριν προχωρήσω στην έκθεση τής όποιας προβληματικής, παραθέτω ένα βίντεο, που τεκμηριώνει ἀδιάσειστα την επιλεκτική πρακτική τών εμπρησμών μέσω δορυφόρου, στην βάση προεπιλεγμένων στόχων βάσει σχεδίου. Στους εμπρησμούς που έγιναν τις προηγούμενες ημέρες στο Τατόι, κάηκαν περιμετρικά γύρω από το “Τατόι Κλαμπ” τα πάντα, ενώ σε αυτό δεν εκδηλώθηκε ούτε μια σπίθα φωτιάς. Η ετήσια συνδρομή μέλους στο “κλαμπ” είναι 15.000 ευρώ. Κατανοώντας, ότι η κουστωδία, που βαυκαλίζεται εκεί, ανήκει στο κηφηναριό, που γλεντάει επάνω στήν λιμοκτονία τής κοινωνίας, αναγνωρίζουμε και τον λόγο, για τον οποίον το εφεύρημα, που ὀνομάζεται “κλιματική αλλαγή” είναι άκρως επιλεκτικό.} 

   Η επιβολή τών εμπρησμών, δεν φαίνεται τουλάχιστον προς ώρας να τελειώνει, παρόλο που έχει δωθεί και σημαντική βοήθεια με δυναμικό πυρόσβεσης από άλλες χώρες, δεδομένου, ότι πρόσθετοι εμπρησμοί  επιφέρουν αναζωπυρώσεις και νέες πυρκαγιές. Η μάχη ενάντια στους εμπρηστικούς δορυφόρους είναι τελείως άνιση, σε αντίθεση με την καταπολέμηση των επίγειων εμπρηστικών μεθόδων, οι οποίες αναμφίβολλα συμβάλλουν στην καταστροφική δράση. Πέρα από τις ηθελημένες ολιγωρίες και τούς απροκάλυπτα εγκληματικούς χειρισμούς τών δοτών ψευτοϊθυνόντων, που αποτελούν μέρος τού δυναμικού επιβολής τού σχεδίου, ένα αποτελεσματικό τέρμα στους εμπρησμούς μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον με δυο τρόπους:

 

1. Εξουδετέρωση τών δορυφόρων τής καμπάλ. Η παροχή αποτελεσματικών εναέριων μέσων από την Διοίκηση Πούτιν δυστυχώς μοιάζει με "παρηγοριά στον άρρωστο, μέχρι να βγει η ψυχή του". Είναι, σαν να δωρίζει κάποιος επιδέσμους και αντισηπτικά σε ένα θύμα, που κακόβουλοι κακούργοι το τραυματίζουν συνεχώς με ένα μαχαίρι. Εάν αυτοί δεν αφοπλισθούν τάχιστα και στοχευμένα, το θύμα θα πεθάνει από αιμορραγία, παρά τις όποια παροχή πρώτων βοηθειών. Εάν η Συμμαχία των Αντιδυνάμεων, που αναμφίβολα διαθέτει τα αναγκαία μέσα, δεν απενεργοποιήσει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τούς δορυφόρους τής καμπάλ, καθίσταται συνυπεύθυνη. Η περίφημη "Space Force", που πολυδιαφημίζει η Διοίκηση Τραμπ, μέχρι στιγμής έχει αφήσει τον πλανήτη, όχι στα κρύα τού λουτρού, αλλά στο πύρινο έλεος τής καμπάλ. Κάποιοι θα αναφερθούν ξανά για πλημμύρες σε τούνελ, για υπόγειους σεισμούς και τα τοιαύτα. Εγώ όμως βλέπω χιλιάδες νεκρούς και ανάπηρους από ενέσιμα δηλητήρια και πύρινη λαίλαπα. Είναι καιρός επί τέλους να σταματήσουν να μάς ζαλίζουν τα τέτοια με βαρετά βίντεο τού αυγουλομάτη Simon Parkes, που μιλάει με τις ώρες, για να μην πει τίποτε και να περάσουν σε απτή ενεργό δράση ανακοπής τών σατανολατρών, γιατί το μαχαίρι έχει φθάσει στο κόκαλο.

 

2. Παροπλισμός και καταδίκη σε θάνατο όλων, όσων συμπράττουν από επιτελικές θέσεις στην επιβολή τών εμπρησμών. Αυτοί συνιστούν, δίπλα στην επιβολή των ενέσιμων δηλητηρίων με πρόφαση ανύπαρκτους ιούς, μαζικό έγκλημα σε βάρος τής ανθρωπότητος και γενοκτονία σε βάρος τού Ελλαδικού πληθυσμού. Σε πρόσφατη ανάρτησή του, με πολύ ορθό τρόπο ο ΕργΔημΕργ εξηγεί, για ποιον λόγο η πραγματική και βαθύτερη αιτία τών εμπρησμών δεν είναι η τοποθέτηση ανεμογενητριών:

Εσφαλμένοι μύθοι των ημερών 

https://ergdhmerg.wordpress.com/2021/08/10/%ce%b5%cf%83%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%cf%8d%ce%b8%ce%bf%ce%b9-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%cf%8e%ce%bd/

Ο Εργοδότης εντοπίζει στην συγκεκριμένη ανάρτηση ότι:

Όμως, το χοντρό αίτιο των εμπρησμών βρίσκεται αλλού.

Βλέπετε, το δάσος είναι ένα σύνολο πραγμάτων· δεν είναι μόνο τα δέντρα.

• Είναι πουλιά στα ψηλά.
• Είναι διάφορα ζώα στα χαμηλά.
• Είναι συμβιωτική βλάστηση (από πικραλήθρες μέχρι μανιτάρια).
• Είναι διάφορα μάλλον χρήσιμα ζουζούνια, με κορυφαία τις μέλισσες.
• Είναι συγκράτηση εδαφών καί σωστή κατανομή των ομβρίων υδάτων στο υπέδαφος.
• Είναι …κι ό,τι άλλο δεν μού ‘ρχεται στο μυαλό αυτή τη στιγμή. (Μέχρι κι η αυτοφυιής φούντα, γιά τους μερακλήδες! lol!!!)

Λοιπόν, εάν καεί το δάσος, καίγονται μαζί του κι όλα τα παραπάνω. Κι αν δεν υπάρχουν μέλισσες, ποιός θα κάνει γονιμοποίηση των φυτών – καί πώς; Θα ρουφάνε οι αγρότες τη γύρη με καλαμάκια του φραππέ, καί μετά θα την κάνουν «φού!» απάνω στα λουλούδια;

Το κάψιμο των δασών, λοιπόν, είναι ευθύ χτύπημα στην τροφική αλυσίδα – άρα στη διατροφή των Ελλήνων.

    Από την στιγμή, που κτυπιέται η διατροφική αλυσίδα ενός λαού, πρόκειται για σχεδιασμένη λιμοκτονία, τουτέστιν για γενοκτονία σε βάρος τής χώρας. Αλλά οι στόχοι εξόντωσης τών Ελλήνων δεν σταματούν, κατά την γνώμη μου, σε αυτό που εντοπίζει ο ΕργΔημΕργ. Με τούς εμπρησμούς επιδιώκονται τουλάχιστον δυο ακόμη στοχεύσεις, η μια εκ τών οποίων έχει σαφή γενοκτονικό χαρακτήρα.

     Με την καταστροφή μεγάλου μέρους τών δασών μειώνεται δραστικά ο καθαρισμός τής ατμόσφαιρας και η ποιότητα τού οξυγόνου στην χώρα. Κυρίως οι εγκέφαλοι τών ανθρώπων, αλλά και το σύνολο τών οργάνων τους, αντί να οξυγονώνονται επαρκώς, καταναλώνουν βαρέα μέταλλα, μόλυνση και κόπρανο τού θανατά. Δεν είναι μόνον, ότι το προσδόκιμο τής ζωής στην Ελλάδα έχει πέσει κατακόρυφα, ενώ οι καρκίνοι θερίζουν, σε φάση, που τα υποτιθένα "επιτεύγματα" τής επιστήμης θα έπρεπε να επιμηκήνουν τον χρόνο ζωής. Επειδή ζω μόνιμα στο εξωτερικό και έρχομαι στην Ελλάδα λόγω μπελάδων επιβίωσης κατά αραιά διαστήματα, είμαι σε θέση να διαπιστώνω με κάθε ερχομό μου μια βαθμιαία μετάλλαξη τών κατοίκων τής χώρας και ένα συλλογικό υποβιβσμό τής ζωτικότητας, τής διάθεσής τους και τής πνευματικής τους διαύγειας. Η πλειοψηφία των άνθρωπων μοιάζουν στην πορεία τού χρόνου να έρπουν στην κυριολεξία. Κλαίγονται μονίμως και συχνότατα, χωρίς να διακρίνουν κάποια προοπτική, αντιμετωπίζουν με μοιρολατρεία τα επερχόμενα. Η διαπίστωση, που κυριάρχησε από την αρχαιότητα στούς Έλληνες "Νους υγιής εν σώματι υγιεί", μοιάζει να έχει αντικατασταθεί από το μαράζωμα λόγω τής αδυναμίας συμμετοχής στην μαζοχιστική "ευδαιμωνία" τού καταναλωτισμού. Ο μαστιγωμένος μαζάνθρωπος στο κυνήγι τού ξέφρενου καταναλωτισμού μοιάζει τα τελευταία χρόνια να έχει αντικατασταθεί από ένα λαχανιασμένο και καταθληπτικό άνθρωπο, που έχει στριμωχθεί στο περιθώριο και εκτονώνεται με σύνδρομα και που όταν αποφασίσει να αμυνθεί ενάντια στην θανατηφόρα εξόντωση από το σύστημα, μετατρέπεται σε οργίλο, που διαδηλώνει στις πλατείες για να υποστεί τον βούρδουλα και να μαζέψει τα δακρυγόνα τής καταστολής, χωρίς να επιδεικνύει την ετοιμότητα να προβεί οργανωμένα σε επεξεργασία σχεδίου, βαθύτερη ενδοσκόπηση των προβλημάτων και πρωτοβουλίες οργανωτικής συγκρότησης στην βάση. Μια ζωή κομματικός ουραγός και θεράπων παροχημένων, δοτών και αναποτελεσματικών θεσμών, καταναλώνει μεταλλαγμένα και υποκουλτούρα μέσα στην ζούγκλα τών πόλεων, εισπνέει μόλυνση και αισθάνεται άρχοντας, κλέβοντας τον εαυτό του με τις πιστωτικές κάρτες, αυτών που σχεδιάζουν να τού πάρουν και τα εσώρουχα.

      Επί πλέον με τους εμπρησμούς και την καταστροφή τής βάσης επιβίωσης στην ύπαιθρο, υποχρεώνουν τον πληθυσμό να συνωστίζεται ακόμη περισσότερο στα αστικά κέντρα, ώστε να χάνει την όποια αυτόνομη βάση επιβίωσης και να ελέγχεται με αυτόν τον τρόπο ακόμη πιο άγαρμπα. Ο υδροκεφαλισμός και οι υποβιβασμένες υποδομές τών αστικών κέντρων είναι οι κατάλληλοι χώροι  για για να εξαθλιώσει το σύστημα τελείως τον πληθυσμό και να τον μετατρέψει σε ανήμπορο υποχείριο, που θα "επιβιώνει" δήθεν με τα ψίχουλα των παροχών ενός άκρατα υπερχερεωμένου κράτους, πλήρως υποταγμένου στις διαταγές των διεθνών ανθελληνικών κυκλωμάτων. Βεβαίως προϋπόθεση για να πάρει ψίχουλα "επιβίωσης" ο μοντέρνος σκλάβος, είναι να δέχεται ενέσιμα δηλητήρια αδιαμαρτύρητα στο κορμί του, να προσφέρει μετά χαράς τα παιδιά του για ελτζιμπιτάδες και ευνουχισμένα από το δωδέκατο έτος τής ηλικίας του στούς ανώμαλους παιδοβιαστές των κρατικών ταγών και για βαποράκια ναρκωτικών στο σύμπλεγμα κράτους και εγκληματιών ολιγαρχών, ή για γλύφτες στις μκο για μπιρ παρά ξεσκάτωμα στα κεκαλυμμένα τζιχάντια, που το παίζουν "πρόσφυγες".

        Η πρακτική τού συστήματος πρέπει να διατρέχεται πάντοτε από μια δεύτερη και μια τρίτη ανάγνωση. Τα οικονομικά κίνητρα, είναι η προφανής πρόσοψη. Πίσω από τούς αδίστακτους ολιγάρχες, που υποδουλώνει η δίψα για ένα ακόμη μεγαλύτερο και σε τελευταία ανάλυση άχρηστο και ανόητο πλουτισμό, που ικανοποιεί μόνον ονειρώξεις και συμπλέγματα, πίσω από το χρηματιστικό κατεστημένο και την αιμοποσία σε βάρος τής κοινωνίας από το οργανωμένο έγκλημα με το εμπόριο ανθρώπων και ναρκωτικών, κρύβονται τα χθόνια, κρόνια ιερατεία. Πίσω από το προφανές μπλάστρωμα τής καμμένης γης μαδιάμ με πράσινη πανούκλα, βρίσκεται ο εν τέλει στόχος τών υπηρετών τών εκπεσσόντων δαιμόνων: Η επιβολή γενοκτονίας στον Ελληνισμό, ως κύριου εχθρού τους και η καταστροφή τού όποιου πολιτισμού, με στόχο την καταβαράθρωση τής ανθρωπότητος σε συνθήκες πρωτογονισμού. Τελικός στόχος τους η ανακοπή τής ωρίμανσης τού ανθρώπου, με στόχο τον μόνιμο εγκλωβισμό του στο μάτριξ. Μια επαναλαμβανόμενη ανακύκλωση τής ανθρωπομάζας μέσα στο κοτέτσι με χρονικό βήμα διάρκειας περίπου 35.000 ετών (Ιδέ και αναρτήσεις "Ο Ναυαγός τού Χρόνου"). Όμως η ανθρώπινη εμπειρία καταγράφεται στο συλλογικό ασυνείδητο και ενεργοποιείται μέσω τής κυτταρικής μνήμης. Σύνολη η ανθρωπότητα στρέφει την προσοχή της και τις ελπίδες της προς τούς λαούς, που έχουν μακρά θητεία στον ηρωϊσμό και στον αγώνα εναντίον τών τεράτων, για να μεταδώσουν παλμούς, που θα επισπεύσουν την διαδικασία τής τελικής απελευθέρωσης. Η απόπειρα γενοκτονίας σε βάρος τού Ελληνισμού κλιμακώνεται σε δώσεις, για να παρατείνει το ιστορικό του μαρτύριο. Οι πρόσφατοι εμπρησμοί είναι μια απροκάλυπτη συνομωσία προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτός ο πλανήτης όμως, που σήμερα είναι εκ τών πραγμάτων χώρος εξανδραποδισμού τών ανθρώπων, δημιουργήθηκε με στόχο την απελευθέρωση και τον θρίαμβο τού ανθρώπου. Οι ημέρες τών εχθρών τής ανθρωπότητος λιγοστεύουν συνεχώς. Αυτό το γνωρίζουν αυτοί, γι αυτό δεν έχουν άλλη δυνατότητα, από το να πετάξουν τις μάσκες και να επιτεθούν απροκάλυπτα. Όμως η Μεγάλη Αφύπνιση καλπάζει. Μέχρι στιγμής οι εμπρησμοί εκθέτουν ανεπανόρθωτα στην συνείδηση τής πλειοψηφίας το σύστημα των μισανθρώπων. Αυτοί προσπαθούν να συμμαζεψουν τα ασυμμάζευτα. Κάνουν λόγο για λάθη, παραλείψεις και αδυναμίες, ενώ η πλειοψηφία τής κοινωνίας αναγνωρίζει πια την ύπαρξη προθέσεων και οργανωμένου σχεδίου. Όμως η συνειδητότητα τής πλειοψηφίας φθάνει μέχρι το όριο, που το σύστημα την έχει εδώ και αιώνες διαπαιδαγωγίσει. Την κυριαρχία τού υλικού συμφέροντος. Όμως το σύστημα δεν ζητάει χρυσάφι, αλλά ψυχές. Δεν ζει από την εκμετάλλευση τής απλήρωτης εργασίας, αυτή αποτελεί μόνον μέσο επιβολής, αλλά από την κατατρομοκράτησή μας,  το αίμα μας, τον βιασμό των παιδιών μας, την καθημερινή τυραννία σε βάρος μας και την τελετουργική μας εξόντωση για παραγωγή εδρενοχρώματος και διμεθίλτρυπταμίνης. Είναι καθήκον, όλων αυτών που το σύστημα καταγγέλει ως συνομωσιολόγους, να αποδεχθούν αυτήν την ιδιότητα ως τίτλο τιμής και να εκπληρώσουν το καθήκον διαφώτησης τής κοινωνίας. Πρέπει να σταματήσουν οι παρθενοραφές τού τύπου, "δεν είμαι συνομωσιολόγος, αλλά ισχυρίζομαι ότι...". Αφού υπάρχει χονδροειδής συνομωσία, καλούμεθα να την ξεσκεπάζουμε ως δόκιμοι σθνομωσιολόγοι. Όποιος ακολουθεί την αλήθεια, δεν απολογείται ούτε αμύνεται έναντι κατηγοριών ότι συνομωσιολογεί, αλλά καταγγέλει και ξεσκεπάζει την συνομωσία. Είστε εκπαιδευμένοι ιεροεξεταστές. Στόχος σας είναι να βγάζετε αδρενόχρωμα με το στανιό από την κοινωνία.

      Το άκρον άωτον τών εμπαιγμών, είναι όταν βγαίνουν η παρδαλή καρακάξα και ο γουρουνοκέφαλος και καλούν τους πολίτες μέσα σε συνθήκες, που ο αέρας είναι 70% αιθαλομίχλη, να φοράνε διπλή μάσκα, για να μην μπορούν να αναπνεύσουν ούτε το 30% τού σάπιου οξυγόνου που απέμεινε, εισπνέοντας ξανά το ξερατό που βγάζουν. Καθότι οι μασκες δεν φιλτράρουν τίποτε, αλλά ανακυκλώνουν την εκπνοή.

    Υπάρχουν κάποια πολύ κραβγαλέα δεδομένα, ότι το σχέδιο τού εμπρησμού τής μισής Ελλάδας ήταν προαποφασισμένο. "I could write a book", που λέει η μπαλάντα. Εδώ θα αναπαράγω το πιο χαρακτηριστικό. Στα σύνορα μεταξύ Πευκί και Ασμίνιο ο κύριος Γιάννης αποκαλύπτει την ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ. ΕΙΧΑΝ ΦΕΡΕΙ ΤΑ ΦΕΡΙ ΜΠΟΤ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΛΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΠΡΙΝ ΞΕΣΠΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΜΠΡΗΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ:

Εξ ου και ο ισχυρισμός: "Μεγάλη επιτυχία τής πολιτικής προστασίας, δεν θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές". Τα αφεντικά είπαν στον εντολοδόχο: "Μην φοβάσαι, προχώρα. Ο άλλος έκαψε 110 νοματαίους και δεν έπαθε τίποτα. Εσύ θα τούς σώσεις όλους. Μετά θα τούς μοιράσεις και παραδάκι. Θα δοξαστείς και θα μακροημερεύσεις. Εξ άλλου, ο Μπογδάνος ανάβοντας το σπίρτο, θα βάλλει φωτιά μόνο στο πούρο του, όταν όλα θα καίγονται από την κακούργα κλιματική αλλαγή".

Δείτε συμπληρωματικά και αυτό:

Έχουμε εντολή να μην σβύσουμε τις φωτιές, δεν έχουμε νερό.

ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ || ΔΕΥΤΕΡΑ 09 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2021

https://www.youtube.com/watch?v=Buqh4T6xrsU

 

Περιμένετε παραιτήσεις και αναδάσωση;

Αυτά προς ώρας, μέχρι να συνεχίσω.