1. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΦΥΠΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ.
Η πραγματικότητα που σφραγίζει την μόνιμη διαπάλη τού Ελληνισμού για απτή επιβίωση, είναι η μόνιμη σύγκρουση των Ηρώων τού Γένους εναντίον των τεράτων, που ανέκαθεν προσπαθούν να τον υποθάλψουν, να τον αλλοτριώσουν, να τον περιθωριοποιήσουν, να τον τραυματίσουν βαριά, έχοντας ως διαρκή στρατηγικό στόχο να τον εξοντώσουν ολοκληρωτικά και να τον εξαφανίσουν από προσώπου γης. Βήμα προς βήμα κλιμακώνουν στην πορεία των αιώνων επιθέσεις, που οδηγούν στην επιβολή αυτού τού στόχου.
Οι τακτικές που εφαρμόζουν τα τέρατα είναι άλλοτε προφανείς με επιθέσεις κατά μέτωπον, και άλλοτε έντεχνα ύπουλα συγκαλυμμένες. Οι προφανείς επιθέσεις, παρότι συνεπάγονται συνήθως μεγάλο κόστος σε καταστροφές, στην ουσία ενδυναμώνουν το φρόνημα τού Ελληνισμού και επαυξάνουν την μαχητική του ικανότητα, έστω κι αν συχνά λάθη τακτικής που διαπράττονται, εμποδίζουν την πλήρη ευόδωση των στόχων, παρά τον ηρωισμό και την αυτοθυσία, που καταβάλλονται. Η χαρακτηριστικός στίχος τού Διονυσίου Σολωμού για τον μαχόμενο Ελληνισμό ως «ο πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος» αναδεικνύει εκείνο το συχνό έλλειμμα στην στρατηγική δόμηση τής σκέψης του, που βρίσκεται στον αντίποδα τής μαχητικής του διάθεσης. Όμως, ακόμη και το συχνό διάβα τού Ελληνισμού μέσα από ήττες και ημιτελείς προσπάθειες, θα αξιολογήσει ο οξύνους ιστορικός, που δολοφονήθηκε ύπουλα σε νεαρή ηλικία Νίκος Βεργίδης, ως σειρά καρποφόρων αποτυχιών. Όπως αυτός εντοπίζει στην μελέτη του «Μιγάδες τής Ελληνικής Ιστορίας», όλοι οι ανεκπλήρωτοι αγώνες τού Γένους, επενεργούν ένα συνεχή εμπλουτισμό τού συλλογικού του ασυνείδητου. Σε αυτήν την τεράστια και εξόχως πολύτιμη δεξαμενή εμπειριών, θα εμβαπτίσουν την σκέψη, την έρευνα και την προβληματική τους οι σύγχρονοι και επερχόμενοι αστέρες τής αφύπνισης και τής ιδεολογικής του επανάκαμψης, ανακαθορίζοντας τον νοητικό του ορίζοντα, πέρα από λάθη, ατοπήματα και ολιγωρίες τού παρελθόντος, καταρρίπτοντας τις μπαριέρες που εμποδίζουν την επόμενη εκτίναξή του σε μια νικηφόρα πορεία χωρίς εκπτώσεις.
Όμως η τακτική που κλιμακώνουν τα τέρατα εναντίον τού Ελληνισμού, δεν είναι πάντοτε προφανής, όταν υποβάλλοντας μια τεράστια δύναμη πυρός, προσπαθούν ματαίως να καταβάλλουν το φρόνημά του. Η άκαμπτη μαχητική ετοιμότητα των Ελλήνων, οδηγεί τούς ορκισμένους σε καταγώγια εχθρούς τους περισσότερο από συχνά στο να κλιμακώνουν επιθέσεις ύπουλα συγκαλυμμένες. Και αυτές είναι άκρως επικινδυνότερες των προφανών. Τότε οι υποτιθέμενοι εχθροί του εμφανίζονται ως δήθεν φίλοι, κομίζοντας χαμόγελα και τοξικά δώρα, που αποσκοπούν να υποσκάψουν με ανεπαίσθητο τρόπο τα θεμέλιά του. Και αυτή η διαδικασία καθίσταται εξόχως επικίνδυνη. Επειδή τα τέρατα απειλούν τον Ελληνισμό, ορμώμενα αφ' ενός εκτός τής περιοχής του, αλλά επίσης ελλοχεύουν με μανδύα χαμελαίοντος και στο εσωτερικό του. Πόσοι αναρωτήθηκαν σχετικά με την γλώσσα που μιλούσε η λερναία ύδρα; Διότι τα τέρατα δεν είναι διαχρονικά κάποια τερατόμορφα θηρία, όπως το τέρας στην λίμνη τού Λοχ Νες. Είναι οργανωμένες ομοταξίες ανθρώπων, που υπηρετούν τις δυνάμεις τού σκότους. Στην λίμνη Λέρνη τής Αρκαδίας υπήρχε το ιερόν τού Λυκείου Διός, όπου ετελούντο ανθρωποθυσίες. Και η ύδρα ήταν το ιερατείο του με τις αντίστοιχες συνασπισμένες δυνάμεις επικυριαρχίας. Όταν ο Λύκιος Δίας καταβρόχθιζε, σύμφωνα με τον αντίστοιχο μύθο ανθρώπινο κρέας, μετατρεπόταν για ένα χρόνο σε λύκο. Και όταν επί ένα έτος απείχε τής τελετουργικής ανθρωποφαγίας, προσλάμβανε ξανά ανθρώπινη μορφή.
Όταν πριν 35 περίπου χρόνια έκανα αναφορές σε τελετουργικά αίματος, αρκετοί από τούς συνομιλητές τα θεωρούσαν τερατολογίες μειδιάζοντας ειρωνικά, ενώ κάποιοι με χλεύαζαν ευθέως. Προσφάτως όμως μιλάνε ακόμη και οι αργόσχολοι στα καφενεία για την λίστα Επστάιν, αφού το ίδιο το σύστημα αποφάσισε να προβεί σε μνεία αυτών των δεδομένων, για να τα ανάγει σε μπαγκατέλα και να απαξιώσει τη σημασία τους, υποβιβάζοντάς τα σε βίτσιο κάποιων ιδιόρρυθμων επώνυμων προσωπικοτήτων, που εξέχουν στον δημόσιο βίο. ΟΜΩΣ Η ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΞΟΝΑΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ ΤΟ ΜΑΤΡΙΞ ΚΑΙ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΩΝ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΡΕΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΠΤΟΚΟΤΕΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΤΕΤΣΙ.
Σε αυτά τα δεδομένα έχω αναφερθεί διεξοδικά και αναλυτικότατα με περισσότερες προσεγγίσεις, που έχουν αναρτηθεί στην πορεία των 18 ετών, που παρεμβαίνει αυτό το ιστολόγιο. Όμως το παρόν κείμενο δεν προσφέρεται για να ενσωματωθεί σε αυτό έστω μια ακροθιγής σύνοψη σχετικά. Σύντομα θα συγκεντρώσω τα πλέον πληροφοριακά άρθρα αυτής τής θεματολογίας, τα οποία υπάρχουν διάσπαρτα σε αυτήν την σελίδα και θα καταθέσω με την μορφή βιβλίου για κατέβασμα ατελώς σε κάποια διαδικτυακή πλατφόρμα. Όπως επίσης σύντομα θα ολοκληρώσω και το βιβλίο για την Κρόνια Λατρεία, τα δυο πρώτα κεφάλαια τού οποίου έχουν δημοσιευθεί ήδη εδώ, καθώς και στα ιστολόγια "ΔΙΟΔΟΤΟΣ-Κ-Τ" και "ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ", για να τεθεί και αυτό στην διάθεση των ενδιαφερομένων στην εν λόγω πλατφόρμα.
Οι κεκαλυμμένες επιθέσεις σε βάρος τού Ελληνισμού και η σύγκρουση μεταξύ των Ηρώων και των τεράτων οδήγησαν σε μια εσωτερική διάσπαση στους ζωτικούς χώρους όπου αναπτύσσεται και δρα ο Ελληνισμός διαχρονικά, μεταξύ Ελλήνων και ελληνοφώνων (ή ελληνοφόνων). Η γλώσσα που ομιλεί η λερναία ύδρα είναι η Ελληνική. Και αυτό το δεδομένο περιπλέκει εξόχως την όλη διελκυστίνδα. Διότι υφίσταται μια έντονα στοχευμένη σύγχυση, μέσω τής ύπουλης στρατηγικής να παρουσιάζεται ως Ελληνικό, οτιδήποτε πακετάρεται σε ελληνόφωνο περιτύλιγμα. Με στόχο τον αποπροσανατολισμό των Ελλήνων κατασκευάζονται μονίμως ψευδεπίγραφα αφηγήματα, τα οποία η εσωτερική πέμπτη φάλαγγα προωθεί στους ζωτικούς χώρους τού Ελληνισμού με ελληνόφωνη μορφή. Η φράση «ο καθείς είναι στην Ελλάδα ότι δηλώνει», δεν προέκυψε τυχαία. Και στις ημέρες μας κυριαρχεί μια άνευ προηγουμένου σύγχυση σχετικά.
Η λερναία ύδρα ουδέποτε συγχώρεσε την κοπή των κεφαλών της από τούς Ήρωες Ηρακλή και Ιόλαο. Η ικανότητά της να μετασχηματίζεται είναι παροιμιώδης, καθώς πρόβαλαν δυο κεφαλές, όπου κοβόταν μια. Ο συμβολισμός αυτός αποδίδει την τάση της να πολλαπλασιάζεται συνωμοτικά, όταν αυτή δέχεται ισχυρές επιθέσεις. Όμως ο καυτηριασμός στις θέσεις κοπής των κεφαλών συμβολίζει το αποτέλεσμα τής δράσης, που επιφέρει η αφύπνιση εναντίον των τελετουργικών αίματος, με αποτέλεσμα, οι ανθρωποθυσίες που γινόντουσαν κατά την αρχαϊκή περίοδο δημοσίως και με κρατική αρωγή, να περιοριστούν δραστικά κατά την κλασσική περίοδο, οπότε αυτές γινόντουσαν συνήθως εν κρυπτώ, ενώ είχαν επιβληθεί αυστηροί κανόνες σιωπής, με αυστηρότατες ποινές θανατώσεως, σε όσους προέβαιναν σε σχετικές αποκαλύψεις. (Χωρίς όμως να λείπουν και πλείστες όσες ιστορικές μαρτυρίες καταγραφής τελετουργικών αίματος σε δημόσιους χώρους και με απροκάλυπτο τρόπο και κατά την κλασσική περίοδο).
Πλην όμως ο Ηρακλής και ο Ιόλαος, ενώ κατέστρεψαν οκτώ από τα εννέα κεφάλια τής ύδρας, δεν κατόρθωσαν να εξοντώσουν τού κεντρικό, που ήταν το μεγαλύτερο και πλέον επικίνδυνο. Αφού το αφαίρεσαν το έθαψαν στην γη και τοποθέτησαν επάνω μια τεράστια πέτρα. (Ιδέ σχετικά και χθόνια - κρόνια τελετουργικά εντός σπηλαίων, στα λεγόμενα «καταβάσια»).
Σήμερα η πλειοψηφία των ανθρώπων στην Ελλαδική κοινωνία, διαπιστώνοντας την τεράστια αύξηση των θανάτων και των καρδιοπαθειών, έχουν ανησυχήσει τα μέγιστα, διαπιστώνοντας ότι σύνολη η Ελλαδική κοινωνία έχει προγραφεί, στα πλαίσια ενός συλλογικού προαναγγελθέντος θανάτου. Βάζοντας όμως το δάκτυλο στο στόμα με απορία, όσο αφορά τα σχετικά αίτια, ΑΓΝΟΟΥΝ ΟΤΙ ΠΛΕΟΝ Η ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΑΜΟΛΥΘΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗ ΡΕΒΑΝΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.
Αισθανόμενοι η πλειοψηφία των ανθρώπων, ότι η κοινωνία βρίσκεται σε μια αξεπέραστη αγκύλωση, δεν μπορούν να εντοπίσουν ένα τρόπο για να αντιδράσουν ενάντια στην βραδυφλεγή γενοκτονία, που έχουν καταδικαστεί. ΑΓΝΟΥΝ ΟΜΩΣ, ΟΤΙ ΟΙ ΜΑΧΙΜΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙΡΟΦΥΛΑΚΤΟΥΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΗΔΗ ΒΗΜΑ ΠΡΟΣ ΒΗΜΑ ΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥΣ. ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΝ, ΟΤΙ ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ, ΤΟ ΠΤΗΝΟ ΠΟΥ ΜΟΝΙΜΩΣ ΑΝΑΓΕΝΝΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΤΟΥ.
Η πρόσφατη ιστορία πιστοποίησε για μια ακόμη αυτήν την αλήθεια. Κατά το έτος 1922 το έθνος καθηλωμένο από την Μικρασιατική Καταστροφή και τούς εθνικούς διχασμούς, έμοιαζε να παραπαίει σε συνθήκες μοιρολατρίας, χωρίς διέξοδο και προοπτική. Τότε δημοσίευσε ο Κώστας Βάρναλης το ποίημα «Οι Μοιραίοι», με στόχο να στιγματίσει την περιρρέουσα κοινωνική αμηχανία και αδράνεια :
...Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο και κάπου εφτούσε καταγής
Ω, πόσο βάσανο μεγάλο, το βάσανο είναι της ζωής
Όσο κι ο νους κι αν τυραννιέται, άσπρην ημέρα δε θυμιέται...
Όμως μερικά χρόνια μετά, η κοινωνία και ο ενωμένος λαός μεγαλούργησαν την εποποιία τής ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ. Οι στόχοι τής οποίας μπορεί μεν να εξέπνευσαν ανεκπλήρωτοι, πλην όμως μεταβίβασαν την σκυτάλη των αγώνων ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΣΟΦΡΩΝΑ ΤΡΟΠΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ σε όλους, όσους εξακολουθούν να δρουν συνειδητά, πεπεισμένοι ότι Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΥΠΟΔΟΥΛΩΝΕΤΑΙ. ΔΙΟΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ, ΩΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΙΣΤΙΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ, ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΕΥΞΗ.
2. ΜΕ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΒΡΑΔΥΦΛΕΓΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Συνεχίζεται...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου