ΑΡΧΑΪΚΗΣ TEXNHΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

3. Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ - ΟΤΑΝ Ο ΣΑΜΑΝΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΜΠΟΛΙΒΑΡ

  Πριν εισέλθω εις τα ζητήματα, την αξιοποίησιν τών οποίων θεωρώ λίαν ποσοδοφόρα εις την προοπτικήν τού χειρισμού τών επερχομένων ρήξεων και τα οποία συνιστούν κοινόν τόπον καρδίας τόσο τού σαμανισμού, όσο και τού Πλατωνισμού, υπό το φως κάποιων σημαντικών εξελίξεων τής συγχρόνου θεωρητικής φυσικής - ως η εργαλειομηχανή ενός μπετατζή δύναται να ζημώνει, κατά τα επαγγελματικά δεδομένα τού υποφαινομένου - θα επιχειρήσω να οριοθετήσω και εννοιολογικώς αυτόν τον κοινόν τόπον. Επίσης απαιτείται, ώστε να καταστούν ευκρινή τα κοινά δεδομένα, να εντοπισθούν και αι ειδοποιαί διαφοραί. Καθ' οτι, ναι μεν συμφώνως προς τις απόψεις τού γράφοντος,  αμφότεροι οι οδοί αυτοί προσβλέπουν προς την αξιοποίησιν τών αυτών φυσικών νομοτελειών, πλην όμως, εκδηλωνόμενοι σε τελείως διαφορετικούς γεωγραφικούς χώρους και ιστορικές εποχές, εντάσσονται σε τελείως διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια και διαμορφώνουν κοινωνικές ιδιοσυγκρασίες, οι οποίες διέπονται από σημαντικές ποιοτικές διαφορές.
  Αυτή η προσέγγιση δεν αποσκοπεί στην συγκριτική αξιολόγηση τών δύο συστημάτων. Οι επιλογές τού Πνέυματος αναφορικώς προς τις μεθόδους, τις οποίοες καλούνται να ακολουθήσουν οι εκάστοτε θεράποντές του, είναι προφανές, ότι αποσκοπούν στην κατά το δυνατόν καλύτερη εξυπηρέτηση τών ιδιαίτερων αναγκών εκάστου κοινωνικού μορφώματος, εντός τού οποίου αυτοί καλούνται να λειτουργήσουν κα να αποδώσουν. Κατά συνέπεια, αμφότεροι είναι οι καταλληλότατοι δυνατοί σε σχέση με το συγκεκριμένο περιβάλλον. Ενδιαφέρον είναι, ότι στα πλαίσια περιοχών, οι οποίες επεκτείνονται σε μεγάλα γεωγραφικά όρια, είναι επόμενον οι διαφορετικές μέθοδοι αυτοί σε κάποια συγκεκριμένη ιστορική φάση να συναντώνται αμοιβαίως και να συνθέτουν πολύ πρωτότυπους συγκερασμούς. Επειδή και οι δυο μέθοδοι προσβλέπουν εις την πνευματικήν ανάτασιν, τέτοιου είδους συγκερασμοί - όπως συνέβη προσφάτως στα πλαίσια τής Ρωσικής επικρατείας - συνδράμουν πολλαπλασιαστικώς εις την διαμόρφωσιν τής δυναμικότητος τού ενιαίου αποτελέσματος. Τοιουτοτρόπως, ενώ η στόχευσις εκάστου τών συμβαλλομένων προσβλέπει εις την μετουσίωσιν τής ζωής από τα πλαίσια τής καθημερινότητος στο βασίλειον τού θαυμαστού με διαφορετικόν τρόπον, ο συνδυασμός των επιφέρει άλματα, τα οποία αφήνουν έκθαμβη την μέσην αντίληψιν.  

  Στα πλαίσια τής προσπάθειας να διεισδύσουμε εις την νοητικήν δόμησιν τής λειτουργικότητος αυτών δυο συστημάτων, αξίζει να κατευθύνουμε την προσοχήν μας εις ένα από τα κύρια δεδομένα τού τρόπου λειτουργίας τού ανθρωπίνου εγκεφάλου. Είναι λίαν ευρέως γνωστόν, ότι η δεξιά και η αριστερή πλευρά τού εγκεφάλου επιτελούν βασικώς τελείως διαφορετικέςλειτουργίες. Τι δεξιό τμήμα, συνδεόμενον μέσω τού νευρικού συστήμτος με την αριστερήν περιοχήν τού σώματος επιτελεί διεργασίες, σχετιζόμενος με την φαντασίαν και την εικονιστικήν αντιληπτικότητα. Ως εκ τούτου, λειτουργεί με βάση την οργάνωσιν απεικονήσεων. Το αριστερό τμήμα τού εγκεφάλου,  συνδεόμενον με την δεξιά περιοχή τού σώματος, επιτελεί λογικές διεργασίες, οι οποίες στηρίζονται σε συνειρμούς, τουτέστιν στην διαδοχή παραστάσεων. Γι αυτόν τον λόγον θεωρείται, ότι σε αυτήν την περιοχήν τού εγκεγάλου εδράζονται τα κέντρα τής νοήσεως. Εν πολλοίς, η πρόσληψις κάποιας εικόνος επενεργεί συναισθηματικά αποτελέσματα. Ένεκα αυτού, θεωρείται γενικώς, ότι στην δεξιά πλευρά τού εγκεφάλου εδράζεται ο συναισθηματισμός. Αυτή όμως η γενικώς ορθή αρχή, αναφορικώς με την λειτουργικότητα τών πλευρών τού εγκεφάλου, εφόσον απολυτοποιηθεί - ως κάθε τι εξ άλλου - παραποιεί τον εν τέλει τρόπο τής λειτουργίας του. Ο εικονισμός δεν σημαίνει αυτομάτως συναίσθημα, ούτε ο συνειρμός συνεπάγεται αυτομάτως λογική διαδοχή. Εάν π.χ. αναλογισθούμε, ποια συμπεράσματα μπορεί να βγάλει ένας ιατρός έμπροσθεν τής θέας τής γλώσσης ενός ασθενούς, αυτά κάθε άλλο παρά συναισθηματικού χαρακτήρος - σε πρώτη γραμμή - μπορεί να είναι. Αλλά και οι συνειρμοί ενός ψυχικώς τραυματισθέντος δοθείσης περιστάσεως, δύνανται να οδηγήσουν σε συναισθηματικές εξάρσεις. Είτε από τα δεξιά πάμε, είτε από τα αριστερά, το μυαλουδάκι κάνει την δουλίτσα του με πολύ λειτουργικό τρόπο, τόσο νοητικώς, όσο και συναισθηματικώς, ως η δίστομος ρομφαία τού Αρχαγγέλου. Κάποιος, εάν είναι αφελής παραμένει στην επιφάνεια τών πραγμάτων, ενώ κάποιος ο οποίος διαθέτει κρίσιν εισχωρεί σε βάθος, ανεξαρτήτως τού τύπου τού ερεθίσματος. Αυτό το δεδομένο απέδωσε ο Καρλ Μαρξ στα πλαίσια τής πολτικής οικονομίας, αναλύοντας αυτό που αποκάλεσε "φετιχισμό τού εμπορεύματος". Ο κοινός παρατηρητής αντιλαμβάνεται με την θέαν ενός παραχθέντος προϊόντος απλώς ένα συγκεκρένον αντικείμενον,  βάσει τών εξωτερικών του ιδιοτήτων, ή τών αναγκών, που η χρήση τού συγκεκριμένου προϊόντος μπορεί να ικανοποιεί. Κάποιος όμως, ο οποίος έχει εντρυφήσει στην πολιτική οικονομία και διαθέτει ταυτοχρόνως κοινωνική ευαισθησία και πολιτική κρίση, διαβλέπει μέσα στο συγκεκριμένο προϊόν την πληθώρα τών παραγωγικών και κοινωνικών σχέσεων και το σύμπλεγμα εξουσίας, με τις οποίς συνδέεται η παραγωγή τού συγκεκριμένου προϊόντος, καθώς ακόμη τις συνέπειες, που μπορεί να επιφέρει, η στις οποίες στοχεύει η κατανάλωσίς του. Την πλέον όμως χειροπιαστή και αποδεδειγμένη νοητική ισοδυναμία, εικονισμού και διαδοχής, έχουν εντοπίσει τα μαθηματικά με την έννοια τού "ισομορφισμού". Αυτή αφορά την ταυτολογία, η οποία υφίσταται μεταξύ αλγεβρικών και γραφικών παραστάσεων. Η αλγεβρική παράστασις συνιστά διαδοχήν (μαθηματικών) συμβόλων, ενώ η γραφική παράστασις συνιστά (μαθηματικόν) εικονισμόν.

  Οι σαμάνοι, ως γνωστόν, διαβιούν εντός ενός αμειγώς φυσικού περιμβάλλοντος, εντός συνθηκών, οι οποίες χαρακτηρίζονται από άμεσον επαφήν με την φύσιν. Οι ανθρώπινες παρεμβάσεις επ' αυτής αναφορικώς προς τις συνθήκες παραγωγής αγαθών, διαμορφώσεως τών οικιστικών δεδομένων, τών συγκοινωνιακών μέσων κλπ. είναι ιδιαιτέρως απλές και περιορίζονται στα στοιχειώδη. Είναι τοιοτοτρόπως επόμενον, κατά την αφαιρετικήν διαδικασίαν, κατά την μετάβασιν δηλαδή από το συγκεκριμένον προς την έννοιαν, με στόχον τής θέσπισιν συστήματος συμβόλων, να προσανατολίζονται οι σαμάνοι προς τις φυσικές οντότητες, οι οποίες τούς περιβάλλουν. Η γη, ο ουρανός, ζώα και φυτά, τα οποία διαβιούν στο μείζον περιβάλλον τους συνιστούν την αφετηρία τών συμβολισμών τού σαμανιστικού συστήματος.Σε αυτό το σημείον αξίζει να σημειωθεί εκ προοιμίου, ότι τα σύμβολα είναι ο τρόπος μέσω τού οποίου ο άνθρωπος δύναται να παρεμβαίνει στα λεγόμενα πεδία πληροφορίας. Σε αυτήν την έννοιαν έχει εισχωρήσει προσφάτως η συγχρονος θεωρητική φυσική, η οποία έχει ακόμη μεγάλη πορεία να διανύσει, ώστε να διεισδύσει επερκώς θεωρητικώς, πειραματικώς και μέσω με τών μαθηματικών, εις αυτά, τα οποία εχειρίζοντο με εκπληκτική αποτελεσματικότητα πρακτικώς οι σαμάνοι και με λαμπρό στοχασμό, διορατικότητα αλλά και Φώτιση οι κλασικοί Ελληνες Φιλόσοφοι. Το σύμβολον μέσω τού οποίου ανφέρονται οι σαμάνοι στις χρονικές συνιστώσες είναι επίσης στοιχειώδες, ανάγων σε πλαίσια συμβολισμού τούς προγόνους. Αυτοί, πέραν τις συμβολικής λειτουργίας, αποτελούν ποιότητες, με τις οποίες οι σαμάνοι έρχονται σε επαφή στα πλαίσια εκστατικών διαδικασιών. Κατά βάσιν λοιπόν, ο τρόπος τής οργανώσεως τού σαμανιστικού συστήματος είναι εικονιστικός, εδράζεται δηλαδή και γονιμοποιεί την δεξιάν πλευράν τού εγκεφάλου.

  Μια ποιοτική μείζων διαφορά μεταξύ σαμανιστικού και κλασικού φιλοσοφικού συστήματος εντοπίζεται αρχικώς εις την βασικήν διαφοροποίησιν, η οποία  χαρακτηρίζει την διαμόρφωσιν τού περιβάλλοντος, εντός τού οποίου αναπτύσσεται τον Ελληνικόν Πνεύμα κατά την κλασικήν εποχήν. Το φυσικόν κάλος, καθώς και η έλξις και το δέος, την οποίαν η μητέρα φύσις δύναται να επενεργεί, αντικαθίστανται στην καθημερινήν πραγματικότητα τών αρχαίων πόλεων, από την έλξιν, το κάλος και το δέος, τα οποία δύνανται να προκαλούν σύνθετα ανθρώπινα επιτεύγματα εις την διαμόρφωσιν τού χώρου. Βεβαίως τα σύνθετα αυτά δημιουργήματα εξ ανθρωπίνων χειρών δεν χαρακτηρίζουν αποκλειστικώς τις πόλεις τού αρχαίου Ελληνικού κόσμου. Όλος ο Μεσογειακός περίγυρος καθώς και αυτός της λεγομένης "καθ' ημάς ανατολής" ανέδειξε πολλούς και διαφόρους πολιτισμούς. Αυτοί άφησαν έως την εποχήν μας τα "δείγματα γραφής" τους, στην διαμόρφωση των χώρων τής ανθρωπιίνου διαβιώσεως, μέσω όσων σήμερα χαρακτηρίζονται ως μνημεία.
  Αυτά τα μνημεία όμως δεν αποκαλύπτουν μόνον άμεσες χρηστικές σκοπιμότητες, αυτών που τα ανέγειραν. Ταυτοχρόνως διαπνέονται και από αφηρημένες σταθερές, αναζητήσεις, και αξίες, οι οποίες διέπουν τον τρόπον, με τον οποίον αυτα διαμορφώθησαν, πέραν τών όποιων χρηστικών σκοπιμοτήτων. Η διαμόρφωσις τών αρχαίων Ελληνικών μνημείων επιτρέπουν να εκδηλώνονται κατ' αποκλειστικότητα έννοιες και επιδιώξεις, οι οποίες πουθενά αλλού ανά την υφήλιον δεν απαντώνται. Αυτή η διαπίστωσις δεν αποσκοπεί να μειώσει την αξίαν τών αριστουργηματικών επιτευγμάτων άλλων πολιτισμών, πέραν τού Ελληνικού. Αυτά αναμφιβόλλως υφίστανται. Πλην όμως, οι αξίες, τις οποίες αφήνουν να αναδύονται τα οικοδομήματα του αρχαίου Ελληνικού χώρου είναι με μοναδικόν τρόπον ιδιότυπες. Αρμονία και Χάρις μέσω τής Απλότητος. Αρμονία και Χάρις η οποία διέπεται με ιδιάζοντα και λεπτώς εκδηλωνόμενον τρόπον συγκεκριμέναι μαθηματικαί ιδιότητες και συσχετίσεις. Διδαχή και ωρίμανσις τού κοινωνικού συνόλου στα θεατρικά κτίσματα, ζύμωσις και επικοινωνία τών πολιτών, εντός πόλεων, όπου δεν δεσπόζουν τα αμυντικά έργα εις το κέντρον αυτών, αλλά η αρχαία αγορά. Αυτή η ρύθμιση στην διαμόρφωση τού δημόσιου χώρου διαφοροποιεί κατά κανόνα τις αποικίες από τις μητροπόλεις.
  Η μεγάλη διαφορά στην διαμόρφωση τού περιβάλλοντος μεταξυ τών χώρων, όπου ανεπτύχθη ο σαμανισμός και αυτών όπου άνθισε η κλασική φιλοσοφία προεικάζει μια ριζική διαφοροποίηση και στον τρόπον, με τον οποίον συγκροτήθηκε η μεθοδολογία αυτών τών συστημάτων. Η συμβολική, η οποία εμπεριέχεται στα γραπτά τού Πλάτωνος διαπνέεται από ένα άνευ προηγουμένου και αξεπεράστου εύρους και βάθους. Η αναφορά μου εστιάζεται ειδικώς στον Πλάτωνα, διότι αυτός προσπάθησε να συγκεφαλαιώσει με συστηματικό τρόπο τούς πτοηγούμενους φιλοσόφους και να συμπυκνώσει στα έργα του το μύνημά τους, καθώς και διότι η Ακαδημία την οποίαν αυτός συνέστησε, εστάθη στην πορεία ο κορμός εκπονήσεως τής φιλοσοφικής σκέψεως και πρακτικής.

   Δεν είναι όμως δυνατόν να προσεγγίσουμε την λειτουργικότητα τής Πλατωνικής μεθόδου, εάν δεν λάβουμε υπ' όψει μας κάποια βασικά χαρακτηριστικά τής Ελληνικής Γλώσσης, η οποία αποτελεί το όργανο με το οποίον αυτή οικοδομήθηκε.
  Ο μακαρίτης Κορνήλιος Καστοριάδης στον πυρήνα τού ωρίμου έργου του "Οι Δρόμοι τού Λαβύρινθου" δίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάλυση τής διαπιστώσεως, ότι ο τρόπος με τον οποίον σκεπτόμεθα καθορίζεται από την γλώσσαν. Σε παρελθούσα ανάρτηση με τίτλο "Ελληνες εναντίον Illuminati" είχα επιχειρήσει με στόχον την εμβάθυνσιν εις την γλωσσικήν συγκρότησιν τών δύο αυτών όρων κάποια ανάλυση μερικών συστατικών στοιχείων τής Ελληνικής Γλώσσης, τα οποία παραθέτω και εδώ εκ νέου. Έγραφα κοιπόν στην ενλόγω ανάρτηση:

.................................................................................................................................................................

 "Στην συνέχεια θα προσπαθήσω να υπεισέλθω κατ' αρχήν σε κάποια από τα γράμματα των δυο όρων αυτά καθ' εαυτά, επειδή θεωρώ, ότι τα δυο αυτά αλφάβητα υπέχουν καθοριστικό χαρακτήρα στην λεκτική σύνθεση των δυο αυτών ΑΝΤΙΔΙΑΜΕΤΡΙΚΩΝ όρων, καθόσον και οι δυο αυτές αλφάβητοι, η ελληνική και η λατινική, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΙΚΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ ΑΝΤΙΔΙΑΜΕΤΡΙΚΕΣ και βρίσκονται σε μόνιμη αμοιβαία διαμάχη, με στόχο την αμοιβαία εξόντωση των νοημάτων και των φορέων τους, που αυτές δομούν, μέχρις εσχάτων.

Υπό αυτήν την έννοια θα ήθελα να εστιάσουμε την προσοχή μας στην σύγκριση του ελληνικού Λ προς το λατινικό L και στην συνέχεια του Ελληνικού ΟΥ προς το λατινικό U, αφού προηγηθεί μια αναφορά στο Ελληνικό γράμμα Έψιλον, το οποίον δεν είναι το λατινικό Ε αλλά το:. .../
.. ./ ../
<----- span="">
..\
... \
... . \

Θα ήθελα επίσης να παρακαλέσω, αυτά τα οποία ακολουθούν να αντιμετωπισθούν κριτικά, διότι αποτελούν μόνον σκέ(ά)ψεις και ερμηνείες του γράφοντος και όχι κάποιων ειδικών γλωσσολόγων.
Με αυτήν την ευκαιρία αξίζει όμως να υπογραμμισθεί, ότι ο κλάδος της σημειολογίας προήλθε από την γλωσσολογία.

Ενώ το Ε είναι ένα γράμμα στατικό, το οποίο στέκεται, αποτελούμενο από τέσσερις γραμμές, το Έψιλον είναι δυναμικό, περιέχον ορμή και αποτελείται από τρεις, προσομοιάζον την ακμή βέλους. Το Έψιλον δηλαδή υποδηλώνει εκ της συμβολικής του μορφής, στόχευση, πορεία, εξέλιξη και εντελέχεια και μάλιστα με ορμητικό τρόπο. Αυτή η ιδιότητα έχει χαθεί με την μετατροπή σε Ε, το οποίον στέκει κομφορμιστικά στις γραμμές του γραπτού λόγου. Έστω κι αν ακόμη αποδώσουμε το Έψιλον με μια καμπύλη (ημικύκλιο) και μία οριζόντιο γραμμή η ιδιότης της ορμής παραμένει. ....

Στον όρο "Έλλην" του Έψιλον έπεται το γράμμα Λ.
Αναφορικώς με το Λάμδα έχουν γραφεί αρκετά ήδη στο παρελθόν πολλαχόθεν, τα οποία θεωρώ ότι είναι λίαν κατατοπιστικά. Αυτό το γράμμα είναι ίσως το μόνον της Ελληνικής αλφαβήτου (δίπλα ως ένα βαθμό στο "εν Δελφείς Ε") περί του οποίου έγιναν πολλαπλώς εύστοχες απόπειρες εμβάθυνσης, ερμηνειών, λειτουργικών αποσυμβολισμών, αλλά και συγκεκριμένης πρακτικής αξιοποίησης.
Το Λ αποτελεί ακίδα, υποκείμενο στον φυσικό νόμο των ακίδων. Είναι δηλαδή ενεργειακό σύμβολο το οποίον έλκει και συσσωρεύει πάσα ακτινοβολία, ηλεκτρομαγνητικό κύμα, κοσμικό σήμα και τα τοιαύτα. Εξ ου και οι οβελίσκοι, τα μενχίρ, οι κάθε είδους αιχμηρές στήλες, ΞΟΑΝΑ ΘΕΩΤΗΤΩΝ κλπ., που χρησιμοποιούνται σε διαφόρους λατρευτικούς χώρους.....

Το Λ υπάρχει ΜΟΝΟ στο Ελληνικό Αλφάβητο και ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙ τους Έλληνες δια της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ.

Το λατινικό αλφάβητο, όχι μόνο εξάπλωσε κάτω το Λ, εξουδετερώνον τις ενεργειακές αρετές του δια του L, αλλά και το αναποδογύρισε τελείως δια του V, νομίζοντας ότι επέτυχε έτσι μια Victory της συμφοράς εις βάρος της Θείας και Αγερώχου Ελληνικής Γλώσσης.

Ακόμη χειρότερη αλλοτρίωση της μετατροπής του Λ σε L υπέχει η μετατροπή της διφθόγγου ΟΥ σε U από τους συνωμότας του λατινικού αλφαβήτου.
Δια να κατανοήσουμε την δίφθογγο ΟΥ, πρέπει προηγουμένως να κατανοήσουμε το γράμμα Ύψιλον, το οποίον είναι Υ-ψιλον ή άλλως ψίλωσις του Ι-ώτα. "Ψιλός" σημαίνει λεπτός.

Αφορμή για να κάνω σκέψεις ως προς το σύμβολο Υ έλαβα προ αρκετών ετών, ενώ εμελέταγα το έργον "Μετά τα Φυσικά" του Αριστοτέλους.
Ο Αριστοτέλης στο τέλος ακριβώς του πρώτου κεφαλαίου αυτού του έργου απευθύνει προτροπή στους αναγνώστες να προσπαθήσουν να κατανοήσουν τι σημαίνει η λέξις ΦΥΣΙΣ, χωρίς όμως ούτε να να έχει προηγηθεί και ούτε να έπεται κάποια πραγματεία, ή σχετική αναφορά στον όρο, η οποία θα μπορούσε να παρέχει κάποια στοιχεία, στα οποία θα μπορούσαν οι αναγνώστες να στρέψουν την προσοχή τους. Με αυτά τα δεδομένα θεώρησα αρχικώς, ότι αυτή η προτροπή είναι προφανώς υπεράνω των δυνατοτήτων μου. Στην συνέχεια σκέφθηκα όμως, ότι δεν μπορεί ο διδάσκαλος να ομιλεί στον βρόντο, απευθυνόμενος πέραν του κοινού καλής θελήσεως νου, τον οποίον πίστευα ότι διαθέτω. Έτσι επικαλέστηκα την Χάριν του και ευθύς στην συνέχεια, όχι μόνον ήμουν πλήρως πεποιθήσεως περί της επιτυχούς εκβάσεως της προσπάθειάς μου, αλλά είχα και αυτό εμπροσθέν μου, το οποίο θεωρώ ως την ζητουμένη ερμηνεία του όρου "Φύσις", η οποία ανάγεται στην ερμηνεία της ακολουθίας των συγκεκριμένων γραμμάτων ως συμβόλων, τα οποία συγκροτούν τον όρο.
Για λόγους οικονομίας χώρου θα παραμείνω εδώ στην ερμηνεία του Ύψιλον.
Το Υ συμβολίζει τον πολλαπλασιασμό μίσχου φυτού ή κλάδου δένδρου.Το βασικό Ι είναι το Ι-ώτα, ως δίχρονον φωνήεν. Για να μετατραπεί σε μακρόν τοποθετείται ένα ακόμη Ι δίπλα στο Ι και ενούνται τα δυο δια μιας οριζοντίου γραμμής εις το μέσον σχηματίζοντα το Η.
Με το Ύ-ψιλον συμβαίνει ακριβώς το αντίθετον. Δια να σχηματισθεί πρέπει να διχοτομηθεί το Ι-ώτα. Αυτό συμβαίνει στο επάνω ήμισυ. Το Υ είναι Ι, το οποίον κάτω παραμένει Ι και άνω διχοτομείται, σχηματίζον δυο λεπτότερα ημίσεα, τουτέστι δυο "ψιλά". Όπως ακριβώς αναπτύσσονται τα κλαριά. Αυτή η θεμελιώδης φυσική διαδικασία έχει ενσωματωθεί παραστατικώς στον όρο "ΦΥΣΙΣ", όπου τα υπόλοιπα γράμματα περιγράφουν τον τρόπο, με τον οποίον αυτή η διαδικασία συντελείται. Η ΦΥΣΙΣ δηλαδή διέπει το ΦΥΕΣΘΑΙ. (Δεν είναι τυχαίο επίσης, ότι και ο λατινικός όρος NATURA ανάγεται στο nescere, που σημαίνει γεννώ).

Υπό αυτήν την λογικήν η δίφθογγος ΟΥ δεν έχει φωνητικόν χαρακτήρα, ως πχ. η δίφθογγος ΑΕ στα λατινικά, η η δίφθογγος Ö (OE) ή Ä (AE) στα γερμανικά, όπου ο προφερόμενος ήχος βρίσκεται μεταξύ των δυο φθόγγων.
Του ΟΥ έχει συμβολικόν και όχι φωνητικόν χαρακτήρα.
Το Ο-μικρον ως κύκλος συμβολίζει το όλον, το πλήρες, δηλαδη την ενότητα, το ΕΝ.
Τον Υ-ψιλον αποτελεί συμβολισμόν διχοτομήσεως, όπου όμως το όλον ενυπάρχει στα δυο προκύπτοντα ήμισυ, τόσον ως προηγούμενον, όσο και ως επόμενον, καθόσον τα ήμισυ στην πορεία αναπτύσσονται σε πλήρη, ώστε να διχοτομηθούν και αυτά εκ νέου στην πορεία της αναπτύξεως. ΤΟ Υ-ΨΙΛΟΝ ΔΙΧΟΤΟΜΕΙ ΕΙΣ ΔΥΟ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΗΜΙΣΥ. ΔΕΝ ΣΧΙΖΕΙ - ΔΕΝ ΤΕΛΕΙ ΣΧΙΣΜΑ - ΔΕΝ ΕΠΕΝΕΡΓΕΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ - ΔΕΝ ΕΠΙΤΑΣΣΕΙ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΔΥΑΡΧΙΑ. ΔΕΝ ΣΧΙΖΕΙ ΤΟ Ο ΣΕ ΔΥΟ U, ως πράτουν οι λατίνοι δυαρχισταί, μολωχισταί, LUKάνθρωποι, λυκάνθρωποι, οι γαλουχημένοι της λύκαινας του Ρώμου και Ρωμύλου.

..........................................................................................................................

  Από αυτά που κατατίθενται στην προαναφερθείσα ανάρτηση διαφαίνεται, ότι τα γράμματα τού Ελληνικού Αλφαβήτου δεν αποτελούν αφηρημένα σύμβολα, αλλά είναι συγκεκριμένοι εικονισμοί. Ως τέτοιοι ενεργοποιούν την δεξιάν πλευράν τού εγκεφάλου. Δεν λειτουργούν όμως τα γράμματα κατά την τελικήν συγκρότησιν τής γλώσσης ως απλοί μεμονωμένοι εικονισμοί, όπως εις την περίπτωσιν τής γραμμικής γραφής Β΄, αλλά συντίθενται σε συστοιχίες λέξεων, όπου το νόημα συνάγεται με διαδοχή επί σειραϊκής βάσεως. Τουτέστιν ενεργοποιούν ταυτοχρόνως και την αριστεράν πλευράν τού εγκεφάλου. Η Ελληνική Γλώσσα συνιστά μια εκ τών πολύ σπανίων γλωσσικών περιπτώσεων, όπου αυτή δρα τόσο εικονιστικώς όσι και σειραϊκώς, θέτουσα εις κίνησιν το δυναμικόν αμφοτέρων τών πλευρών τού εγκεφάλου. Τουναντίον οι δυτικοί μέσω τής χρήσεως τού λατινικού αλφαβήτου, το οποίον έχει ευνουχίσει την εικονιστικήν υπόστασιν τών γραμμάτων, ενεργοποιεί μόνον την αριστεράν πλευράν τού εγκεφάλου, με αποτέλεσμα όλο το δυτικό πολιτιστικό οικοδόμημα να εκδηλώνεται κατά βάσιν με τρόπον μονόπλευρον και ανισοβαρή. Το αποτέλεσμα είναι η προσκόλληση στην νοησιαρχία, η οποία δεν υφίσταται την εξισορρόπισιν τής φαντασίας. Αυτήν την ουσιαστικήν δομικήν αδυναμίαν ομολογούν και  οι πλέον προωθημένοι θιασώτες / δέσμιοι τής δυτικής σκέψεως, όπως έπραξε ο Albert Einstein με την ρήσιν του: "Με την λογική μπορεί κάποιος να φθάσει πολύ μακρυά. Με την φαντασία όμως φθάνει παντού".
  Δεν είναι κατά την γνώμην μου διόλου τυχαίον, ότι αυτοί που έκαναν τις στοιχειώδης οριοθετήσεις στην κβαντομηχανική, η οποία διασπά εν τέλει τα δυτικά καρτεσιανά δεσμά, ο Werner Heisenberg, ο οποίος ανακάλυψε την αρχή τής απροσδιοριστίας και ο Erwin Schrödinger, ο οποίος διατύπωσε την κυμματοσυνάρτησιν των ηλεκτρονίων, ήσαν αμφότεροι γόνοι καθηγητών τής Ελληνικής γλώσσης και είχαν διατρίψει εντόνως - και ένεκα τής οικογενείας των - εις την Ελληνική Γλώσσαν.  Ο πατέρας τού Heisenberg ήτο καθηγητής Ελληνική Φιλολογίας. Ο ίδιος είχε εντρύψει λίαν εντόνως εις τα Πλατωνικά συγγράμματα και μονίμως συσχέτιζεν με αυτά τις ανακαλύψεις τής κβαντικής φυσικής. Ο πατέρας τού Schrödinger ήταν καθηγητής βυζαντινών σπουδών. Ο Schrödinger έγραψε και βιβλίο για την αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία. Εκτιμώ, ότι η επαφή αυτών τών δύο με την Ελληνικήν Γλώσσαν τούς  παρείχε την δυνατότητα να ξεπεράσουν το φράγμα τής Αιτιοκρατίας. Κατά την γνώμην μου, το επίτευγμα τής οπτικής πέραν τών ορίων τού Ντετερμινισμού, οφείλεται κυρίως εις την ενεργοποίησιν τού εγκεφάλου μέσω τής Ελληνικής Γλώσσης, έστω και εάν αυτοί, οι οποίοι το προήγαν ήσαν Γερμανοί. Το μέγα προτέρημα τών Γερμανών έγγυται εις την εκτίμησιν, την οποίαν αυτοί είχαν προς την κλασικήν παιδείαν. Αυτήν την ισοπέδωσαν οι πράκτορες τών ΗΠΑ μεταπολεμικώς, μέσω τής λεγομένης "επαναδιαπαιδαγωγήσεως". Έζησα γερμανό καθηγητή σε γυμνάσιο να λέει, ότι είναι Ελληνιστής (Gräzist) και να βουρκώνουν οι οφθαλμοί του από υπερηφάνεια. Διότι υπάρχει και η άλλη Γερμανία, έστω και εάν είναι μειοψηφία. Από αυτο το φύτρο αναδύθηκε και ο ελάχιστα γνωστός, αλλά τεραστίας σημασίας επιστήμων Burkhardt Heim, ο οποίος διαμόρφωσε την θεωρίαν τού "Υπερχώρου", και η οποία με συνεκτικόν τρόπον εισήγαγεν την έννοιαν τής πληροφορίας, ως καθοριστικόν δεδομένον έναντι τής ύλης και τής ενεργείας. Σε αυτήν θα αναφερθώ στην συνέχεια τού κειμένου, φρονών, ότι ο εύστοχος χειρισμός της θα ισχυροποιήσει μελλοντικώς το οπλοστάσιον τών δυνάμεων τής κοινωνικής ανατροπής.



Η συνέχεια τού θέματος στην επόμενη ανάρτηση

ΜΕ ΤΟ ΜΕΛΑΝ ΠΤΗΝΟΝ ΤΩΝ ΣΑΜΑΝΩΝ - Η ΑΡΧΑΪΚΗ ΤΕΧΝΗ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΡΗΞΕΩΝ

Ταυτόν αρχή και πέρας επί επιφανείας κύκλου.
Ηράκλειτος


1. Η ΠΤΗΣΗ ΩΣ ΠΡΟΤΑΓΜΑ

  Ο Βλαδίμηρος Ντοστογιέφκυ διακήρυξε, ότι μια ορθόδοξη καρδιά μπορεί να τα καταλάβει όλα. Ο Σαμάνος γνωρίζει όμως, ότι η καρδιά, η οποία ετάχθη στο έργον τής θεραπείας, δεν έχει ανάγκη να γνωρίζει τίποτε, όταν αφιερωθεί στο καθήκον να θεραπεύσει τα πάντα. Εξ άλλου ο Πλάτων δια στόματος τού Σωκράτους πιστοποιεί στον διάλογο "Κρατύλος", ότι δεν υπάρχει καμία γνώσις. "Έχει δίκιο τελικά ο Πλάτων", ανεφώνησε ο Werner Heisenberg, όταν κοινοποίησε την Αρχήν τής Απροσδιοριστίας. Συμφώνως προς τις ανακαλύψεις τής κβαντικής φυσικής, η συνείδησις είναι αυτή, η οποία μορφοποιεί πάσα πραγματικότητα, η οποία ελοχεύει στα πλαίσια τών δυνατοτήτων.
Η κεφαλή τού Σαμάνου είναι το μέλαν πτηνόν. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά όλον το Φως. Με αυτήν την μέθοδο δεν ίπταται ο Θεραπευτής απλώς, αλλά γίνεται ουρανός, διότι αυτό απαιτεί. Όχι ο ίδιος, αλλά ο Μέγας Πρωταγωνιστής, το Πνεύμα. Συμφώνως προς τις ανακαλύψεις τής κβαντικής φυσικής, η συνείδησις είναι αυτή, η οποία μορφοποιεί πάσα πραγματικότητα, η οποία ελλοχεύει στα πλαίσια τών δυνατοτήτων. Ο σαμάνος ασκείται στην προοπτική τής εφαρμογής αυτής τής διαδικασίας. Χειρίζεται τις καταστάσεις ως ένα πέλαγος δυνατοτήτων, οι οποίες είναι επιτεύξιμον να εισέλθουν κατ' επιλογήν εντος τής πραγματικότητος, την οποίαν βιώνουμε, με όργανον αυτό που θεωρεί αυξημένη συνείδηση. Αυτή συνιστά το εν τέλει ζητούμενο τού σαμάνου. Η ικανότης να περπατεί επάνω σε αναμμένα κάρβουνα, να επιτρέπει να τον δαγκώνουν δηλητηριώδη φίδια χωρίς να υφίσταται επιπτώσεις στην υγεία του, να θεραπεύει , ή να ίπταται, αποτελούν απλά επακόλουθα τής αυξημένης συνειδήσεως. Τομείς, εις τούς οποίους εισχώρησε η σύγχρονος επιστήμη κατόπιν ερευνών από πληθώρα ερευνητών, οι οποίες διήρκησαν αιώνες, αποτελούν για την αρχαϊκή τέχνη τής εκστάσεως  πεδία εφαρμογής από καταβολής σαμανισμού.
  Πάσα διαίρεσις συνιστά έκφανσιν εντός τών ορίων μιας υστερημένης αντιληπτικής διαδικασίας. "Αγαπήσωμεν αλλήλους, ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν. Υπέρ τής τών πάντων ενώσεως".  Συνιστά όμως η ένωσις πρόταγμα, ή υφίσταται ήδη, ως μύχια αλήθεια πάσης υπαρχούσης φύσεως στα πλαίσια τής Χάριτος τού Δημιουργού; Μήπως το εν λόγω πρόταγμα αφορά εν τέλει κλήση προς τον άνθρωπο, να βιώσει την συμπαντική ενότητα, ως εκ προοιμίου Δωρεά τού Δημιουργού; Είναι η κβαντική σύζευξις παράδοξον - όπως εκτίμησαν οι Einstein, Podolsky και Rosen - ή αποτελεί δοξολογία στην αρμονία τού σύμπαντος, εφ ης και ο άνθρωπος επλάσθη, με στόχον την ευτυχίαν ακραιφνούς πληρότητος; Και είναι η κοσμική ενότης, η οποία βασιλεύει εντός τού σύμπαντος, έλκυθρον παρέχον εις όσους μοχθούν να την βιώνουν με συνειδητό τρόπο, την δυνατότητα να καθίστανται συνδημιουργοί κατά την όγδοον ημέρα τής δημιουργίας, ως ο Άγιος Μάξιμος Ομολογητής μάς εγκαλεί;
  Η διαπίστωσης τών Μεγάλων Σοφών, ότι το μόνον, το οποίον εν τέλει υπάρχει, είναι η συνείδησις, αυτό που οι Νεοπλατωνικοί Φιλόσοφοι αποκάλεσεν "νου", συνιστά τον πυρήνα στην διαδικασία τής σωτηρίας. Οι Μυστικοί Έλληνες Πατέρες (Γραικοί, συμφώνως προς την προσφώνησιν τών μεγάλων Ρώσων θεολόγων, ως ο Βλαδίμηρος Λόσκυ και ο πατήρ Γεώργιος Φλορόφκυ) αποκαλύπτουν, ότι ο λόγος ύπάρξεως τής εκκλησίας είναι ένας και μοναδικός: ο Φωτισμός. Αυτή η βασική επιταγή λειτουργεί μονίμως εναντίον τών στρεβλώσεων, τις οποίες προάγουν κατ' εντολήν τα κρατιστικά θρησκοληπτικά κατεστημένα, ισχυριζόμενα, ότι  ο λόγος τής ύπαρξης τής εκκλησίας συνίσταται στην ατομικήν σωτηρία τής ψυχής. Ατομική σωτηρία τής ψυχής δεν είναι δυνατόν να υφίσταται, εφόσον εντός τής εκκλησίας άρχει "η παράδοξος ενότης αμαρτωλών και αγίων".
  Ο μεγάλος Ινδός πατέρας Sri Auribindo, ο οποίος  κατά την διάρκεια τής πολυετούς κρατήσεώς του στα δεσμωτήρια τών δυτικών αποικιοκρατών εμελέτησε ενδελεχώς τού Έλληνες Σοφούς, διακηρύσσει, ότι το "κάρμα" συνιστά όριον ανθρωπίνου ανεπαρκείας. Μια καρδιά που αγαπά αληθώς, δύναται να αλλάξει τα πάντα. Ακόμη και το παρελθόν. Ο μεγάλος και ιδιαιτέρως πηγαίος φυσικός επιστήμων John Archibald Wheeler απέδειξε εδώ και δεκαετίες, μελετώντας ένα είδος ακτινοβολίας, το οποίον φθάνει εις την γην από τεράστιες αποστάσεις το σύμπαντος, ότι ο χρόνος αποτελεί αντιληπτική παράμετρο τής ανθρωπίνου προσλήψεως, ενώ δεν υφίσταται χρονική διαδοχή γεγονότων στον σύμπαν, με τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιλαμβανόμεθα.

  Παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν γύρω μας, καταβαλλόμεθα από τον κυκεώνα τών προβλημάτων που εκδηλώνονται ακατάπαυστα με οδυνειρότατο τρόπο. Συνακόλουθα κυριευόμεθα από απαισιοδοξία. Ενστερνιζόμεθα το απαίσιον ως προοπτική. Ένας καταιγισμός αρνητικών ειδήσεων μάς υποβάλει το "κάθε πέρσυ και καλύτερα", ΄το "όλοι είναι ίδιοι", καθώς και το "παρά το πλήθος επερχομένων καταστροφών δεν γίνεται τίποτα". Ως αντίδραση θεωρούμε, ότι ελεεινολογώντας την μοίρα μας, προάγουμε εγρήγορση συνειδήσεων. Το δυτικό σύστημα τών υποτιθέμενων αξιών, ενώ βιώνει την σήμερον το οριστικό φαλιμέντο του, επιχειρεί να μάς πείσει, ότι αυτό - ως δήθεν ισχυρό - θα μπορέσει να αναδιπλωθεί και να μακροημερεύσει, ενώ εμάς θα μάς ρουφίξει η δύνη, που αυτό επιβάλλει, πετώντας μας στα αζήτητα. Αυτό όμως που βιώνουμε στην παρούσα φάση δεν είναι η δική μας κατακρήμνιση, αλλά το αδιέξοδον τού σάπιου συστήματος τών "νεοταξιτών", πριν την επερχομένη  ολοσχερή του ήττα και κατάργηση. Παρ' όλα αυτά, το σύστημα έχει επιτύχει εν πολλοίς να μάς πείσει, ότι τα επερχόμενα αδιέξοδα δεν είναι δικά του, αλλά δικά μας. Και ότι το καλπάζον διακύβευμα  δεν αφορά την δική του επιβίωση, αλλά την δική μας.
  Μήπως όμως η ματωμένη πορεία τού ανθρώπου οδηγεί στην απαλλαγή του από το κοτέτσι, εντός του οποίου αυτός εν πολλοίς εκουσίως εγκλεισμένος, προσφέρει όλη του την ύπαρξη, την σάρκαν και το αίμα του - σύνολον την ενέργειά του - στα αρπακτικά παράσιτα, τα οποία σέρνονται στα έγκατα τής αρνήσεως πάσης αγαπητικής ουσίας;
  Ο Σαμάνος επιμένει: Ο άνθρωπος επλάσθη ως αετός, έστω και εάν αυτός προσποιείται με θλιβεράν εμμονήν την κόταν (ή όρνιθα, κατά τούς φυσιολόγους). Η κλίσις (με την έννοιαν τής ροπής) τού Σαμάνου συνίσταται εις το να επικαιροποιεί την κλήσιν (με την έννοιαν τής προσκλήσεως / αγγέλματος) στην ενότητα με το σύμπαν, στην θλάσιν τού εξωτερικού περιβλήματος, ως συνειδησιακού ακρωτηριασμού, που επιχειρεί το εγώ και οι προεκτάσεις του, απεργαζόμενος θεραπείαν.

  Στην συνέχεια θα προσπαθήσω να καταδείξω, ότι εβρισκόμεθα ήδη στην αφετηρία ενός νέου τρόπου με τον οποίον θα εκδηλώνεται και θα αναπαράγεται η ζωή μελλοντικώς, ο οποίος θα είναι αντιδιαμετρικός με αυτόν τού παρελθόντος και σαφώς ασυγκρίτως καλύτερος από ποιοτικής πλευράς. Αντί τού καταποντισμού μας μέσα από τον δήθεν επερχόμενον αρμαγεδώνα με την επιβολή τού ΓΠΠ, την επιβολή παγκοσμίου δικτατορίας, και τού "χαράγματος" τού "θηρίου" με την πλήρη αποκτήνωση τού ανθρώπου, αυτό που θα βιώσουμε στο επόμενο μέλλον, επίκειται να είναι η πλήρης και οριστική κατάργησις τού απανθρώπου συστήματος τών λεγόμενων "ιλλουμινάτι".
  Προηγουμένως όμως, το τμήμα τής ανθρωπότητος, το οποίον έχει προσδεθεί στο άρμα τού καταρρέοντος ατλαντισμού, θα υποχρεωθεί να υποστεί τις δυσάρεστες συνέπειες τού εσχάτου σπαραγμού αυτού τού συστήματος. Όχι όμως εντός τών καταστροφικών συνθηκών ενός θερμοπυρηνικού πολέμου, αλλά εντός τών οδυνειρών πλαισίων ενός οικονομικού κραχ, το οποίον είναι συνυφασμένον με την κατάρρευσιν και κατάργησιν τού ισχύοντος συστήματος. Είναι αυτονόητον, ότι δια την επικράτησιν τών νέων δεδομένων, τα οποία θα απελευθερώσουν την ανθρωπότητα από τα δεσμά τών "νεοταξιτών", θα απαιτηθούν ρήξεις. Αυτές όμως πρέπει να προσδιορισθούν προηγουμένως με φρόνιμον τρόπον και μακράν τών ονειρώξεων τού παρελθόντος.
  Ο ΓΠΠ σχεδιάστηκε με στόχο να μην προλάβει η ανθρωπότητα να προχωρήσει σε ανώτερον στάδιον συνειδήσεως, ώστε αυτή καβαραθρουμένη εκ νέου σε συνθήκες πρωτογονισμού και βαρβαρότητος να παραμείνει για ένα ακόμη ιστορικό εξελικτικό κύκλο μείζονος διαρκείας δέσμια τού συτήματος εξανδραποδισμού της. Κατά συνέπεια, το διακύβευμα ήτο, ή οι υπηρέτες τών σκιών να δυνηθούν να ματαιώσουν μέσω ενός ολοκληρωτικού πολέμου την εξέλιξη η ανθρωπότητος, ή αυτή η εξέλιξη να συντελεσθεί εγκαίρως από τούς γρηγορούντες, ώστε να ματαιώσει τον ολοκληρωτικό πόλεμο, όπερ και συνετελέσθη ήδη μέσω τής ήττας τών ατλαντιστών στην Συρία.

  Ο Gottfried Wilhelm Leibnitz τολμών θεοδικεία (Theodizee) απεφάνθη, ότι ο κόσμος είναι τέλειος. Χωρίς όμως να αποσκοπεί στην αποενοχοποίηση όλων, όσων λαμβάνουν χώραν, ως ο "ιλλουμινάτος" Hegel επιχειρεί στο σύγγραμμα "Φιλοσοφία τής Ιστορίας". Έχει ποιοτική διαφορά η αποδοχή κατ' αποκοπήν τής κακοδαιμονίας, από την πιστοποίηση, ότι το ανθρώπινον δράμα έχει ως συμπρωταγωνιστή τον άθρωπον και ότι το αντίστοιχο σενάριο εκπονήθη υπό τού Πνεύματος καταλήγον σε παταγώδες happy end. Υπέρ άνω τών νεφών ο ήλιος πάντοτε λάμπει και κατά το προσεχές μέλλον αυτό θα καταστεί ορατόν εις όλους. 

  Είναι εύλογον να αναρωτηθούν οι φίλοι και οι φίλες, που διαβάζουν το παρόν κείμενο, ποια σκοπιμότητα με ωθεί να εκθειάζω τον σαμανισμό; Στον βαθμό μάλιστα που ο Έλλην δημιούργησε ασύγκριτα πολιτισμικά προθέματα, τα οποία τού προσήκουν με πάσα τελειότητα και δια τών οποίων δύναται αυτός να λειτουργεί λίαν ευστόχως και αποτελεσματικώς; Ή μήπως επιχειρώ να πλασάρω τον σαμανισμόν ως μπαστούνι σε ένα εκ γενετής δρομέα;
  Η απάντησίς μου στο προηγούμενο ερώτημα είναι η εξής: Ευκαιρίας δοθείσης. Ποια είναι όμως η εν λόγω ευκαιρία;
  Έχουμε εθισθεί να εκτιμούμε την δράση και την επίδραση τού Ελληνισμού κυρίως με άξονα αναφοράς όσα διαδραματίζονται εντός τού ελλαδικού κρατιδίου. Χωρίς να αποσκοπώ στην μείωση τής μεγάλης αξίας τών ζυμώσεων, οι οποίες επιτελούνται εντός τού εθνικού κέντρου, φρονώ, ότι απαιτεί οξεία έρευνα και παρατηρητικότητα η διαδικασία να αφουγκραστούμε την δράσιν και τις προεκτάσεις της τού οικουμενικού Ελληνισμού (αλλά και τών κεκρυμμένων ελληνοφώνων αντιπάλων του - επιγόνων τής λερναίας ύδρας) ανά την οικουμένην. Αναμφιβόλως εις την περίπτωσιν ενός Καποδίστρια π.χ. καθίσταται εμφανέστατος ο ρόλος ενός Έλληνος κατά την διαδικασίαν διαμορφώσεως τής εξωτερικής πολιτικής μιας μεγάλης δυνάμεως, τουτέστιν κατά την διαδικασίαν επηρεασμού τών παγκόσμιων δεδομένων. Όμως δυο βασικότατα δεδομένα διαφεύγουν ένεκα τής υφής των σχεδόν πλήρως τής προσοχής μας:
  Το ένα εξ αυτών αφορά πρόσωπα και συνασπισμένες ομάδες Ελληνικής καταγωγής, οι οποίες παρεμβαίνουν από θέσεις λιγότερο εμφανείς και προωθημένες, από ότι η έδρα ενός υπουργού. Ή επενεργούν από θέσεις προωθημένες, ενώ δεν είναι προφανής η Ελληνική (πλήρως ή εν μέρει) καταγωγή τους και ο τρόπος που αυτοί συνακολούθως εγαλουχήθησαν.
  Το δεύτερον, το οποίον συνιστά και μεγαλύτερον ερευνητικόν γρίφον, αφορά ενσαρκώσεις ανθρώπων, οι οποίοι υπήρξαν σε προτέρους βίους φωτειναί μορφαί τού Ελληνισμού. Πού μπορεί την σήμερον να δρα, επί παραδείγματι, ένας μετενσαρκωθής Αρχιμήδης; Και τι εκπλήξεις αυτός μπορεί να ετοιμάζει; Αυτό το ερώτημα καθίσταται ιδιαζόντως φλέγον, δεδομένης σήμερον τεχνικώς τής δυνατότητος κλωνοποιήσεως υπάρχοντος γενετικού υλικού. Και ας μην θεωρηθεί δεδομένον, ότι η κλωνοποίησις ξεκίνησε προσφάτως και ότι αυτή έχει περιοριστεί σε πρόβατα. Φρονώ, ότι προικισμένοι γενετισταί, δρώντες υπό την υπόδειξιν και αιγίδα επίδοξων επιτελικών ομάδων, φρόντισαν να υπάρχουν σήμερον μεταξύ ημών κλώνοι, οι οποίοι έχουν ηλικίαν άνω τών εξήντα ετών, ευρισκόμενοι σε καίριες θέσεις. Με την συγκεκριμένη αναφορά προκαταλαμβάνω τον άξονα της προβληματικής μελλοντικής μου αναφοράς υπό τον τίτλον: "Ο Άνθρωπος Που Έτρεμε τον Εαυτόν του".
  Στην περίπτωση κάποιου σαμανισμού, στον  οποίον θα αναφερθώ, φρονώ, ότι το Ελληνικόν Πρόθεμα, σε συγκεκριμένη περίπτωση συγκεράστηκε με άλλα Προθέματα, με απρόβλεπτες για πολλούς συνέπειες. Το Ελληνικόν Πνεύμα είναι ανοικτό και δεν διστάζει να προβεί σε τζαμαρίσματα, όταν οι μελωδίες τών αυτοσχεδιασμών που προκύπτουν, αναμένονται βαρβάτες.

  Η περίπτωση τής υπεροχής τών οπλικών συστημάτων τής Ρωσίας, η οποία κατέστη αίφνης ορατή κατά τις πολεμικές διενέξεις στην Συρία, επέφερε πλήρη αμηχανία στα επιτελεία τών αναλυτών τής δύσεως. Αυτά, αφού έβαλαν το δάχτυλο στο στόμα, αναγκάστηκαν να τουμπεκιαστούνε, τρώγοντας στην μάπα την πλήρη ανατροπή τών σχεδίων τους ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ. Διότι η τρανταχτή ήττα τών δυτικών στην Συρία, δεν ανέτρεψε πλήρως μόνον τούς περιφερειακούς σχεδιασμούς των, αλλά και  τα σχέδια τής παγκοσμίου επιβολής τού αρμαγαδώνος και του ΓΠΠ. συνολικώς, στέλνοντας την λεγόμενη παγκοσμιωποίηση στον σκουπιδοντενεκέ τών εξελίξεων.

  Η όλη διαδικασία αποτελεί ακόμη για τούς δυτικούς ανεπίλυτο γρίφο, ανατρέποντας πλήρως τις αναλυτικές σταθερές, οι οποίες εξεθράφησαν στα καρτεσιανά κλουβιά τών υλιστικώς σκεπτομένων εγκεφάλων τών δήθεν ειδημόνων στα "think tanks" τής δύσεως και δεν συμμαζώνεται. Διότι είναι αδιανόητον, μια χώρα, έχουσα πολεμικές δαπάνες μικρότερες τού 10% αυτών τών ΗΠΑ, να αφήνει έτη φωτός πίσω της τις πολεμικές επιχειρησιακές ικανότητες τής δύσεως.

  Επί τού προκειμένου όλοι οι δυτικοί, ως θετικισταί και υλισταί, σκέπτονται μαρξιστικά, έστω και εάν δεν το ομολογούν. Διότι ο Μαρξ είναι ο τελευταίος - και εν τέλει ακόμη μη ξεπερασμένος  στην μέση συνείδηση των ανοήτων, ανεξαρτήτως παραταξιακής προσκολλήσεως- υλιστής φιλόσοφος τής δύσεως, έχων διακηρύξει, όταν η οικονομία συνιστά την βάσιν και όλα τα υπόλοιπά αποτελούν εποικοδόμημα, επ' αυτής εδραζόμενον. Δεν πα να έχει καταδείξει η σύγχρονη φυσική επιστήμη, μέσω κυρίως τής κβαντομηχανικής και όχι μόνον, ότι ο υλισμός και η αιτιοκρατία είναι σαθρά νοητικά καλαμπαλίκια, η δύση εξακολουθεί να στηρίζεται πάντοτε στην στείρα προπαγάνδα. Όταν το ψέμμα επαναλαμβάνεται ακαταπαύστως, στο τέλος το θεωρεί πραγματικότητα και αυτός που το εφηύρε και το προωθεί, καταλήγοντας να είναι ο ίδιος ανοητότερος των θυμάτων τής προπαγάνδας του. Όταν ο Einstein βγήκε προς το τέλος τής ζωής του, να αναθεωρήσει τις προγενέστερες περί αιθέρος απόψεις του, δεν τον πίστευε κανείς, διότι είχαν εμπεδωθεί τόσο βαθιά μέσω των μηχανισμών προπαγάνδας οι προηγούμενες απόψεις του, ώστε αυτές να θεωρούνται θέσφατα.
  Πώς να μπορέσουν να κατανοήσουν οι δυτικοί τις εξελίξεις τής Ρωσικής πολεμικής τεχνολογίας, όταν ό Φρειδερίκος Έγκελς τούς είχε βεβαιώσει με το σύγγραμμα "Ο Ρόλος τής Βίας στην Ιστορία", ότι η αποτελεσματικότητα των στρατιωτικών μέσων μιας χώρας στηρίζεται αποκλειστικά στην οικονομική της ευρωστία; Πώς είναι δυνατόν μια χώρα, όπως η Ρωσία, η οποία εθεωρείτο από οικονομικής πλευράς πλήρως στριμωγμένη, να είναι εις θέσιν να επιδεικνύει τέτοιου είδους προβάδισμα στην τεχνολογία τών εξοπλισμών;

  Οι δυτικοί γνώριζαν βεβαίως την δυτικότροπη επηροή στην Ρωσία τόσον μέσω της νοησιαρχίας (ρασιοναλιμού) όσον και μέσω τού αγγλοσαξωνικού εμπειρισμού, στα οποία στηρίχθηκε η ανάπτυξις τών επιστημών στην δύση. Γνώριζαν επίσης καλώς την μεταλαμπάδευση τής Κλασικής Ελληνικής Γραμματείας στούς Ρώσους από τούς Βυζαντινούς. Θεωρούσαν, όμως ότι ήσαν εις θέσιν, να χειρίζονται καλύτερα από τούς Ρώσους και τούς δυο αυτούς τομείς. Όσον αφορά την νοησιαρχία και τον εμπειρισμό. ήσαν δικά τους δημιουργήματα, άρα θεωρούσαν ότι κατέχουν και την καλύτερη ευχέρεια στην αξιοποίησή τους. Όσον αφορά την αξιοποίηση των σοφών τής κλασικής αρχαιότητος, είναι γνωστή η εκ συστήματος πρακτική τους, να φροντίζουν να μην φθάνει στην κατοχή άλλων ουδείς αρχαίος πάπυρος κατά την διεξαγωγή πλειστηριασμών. Τους Έλληνες δεν τούς μελέτησαν απλώς, αλλά προσπάθησαν να τούς διυλίσουν άκρως. Τι επέτυχαν εις αυτήν την κατεύθυνσιν είναι άλλη - πολύ μεγάλη - ιστορία. Καθότι κάποιοι τεράστιοι θησαυροί τού Ελληνικού Πνεύματος αναμένουν ακόμη τούς παραλήπτας / δικαιούχους.
  Εξ άλλου και την συγκέντρωσιν τού παγκοσμίου πλούτου κατέχουν βασικά οι δυτικοί. Κρίνοντας κατ' ακολουθίαν, ότι διέθεταν και το μαχαίρι και το πεπόνι, είχαν αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο να παραμεριστεί η πολεμική τους ισχύς. Βεβαίως, προς την κατεύθυνση τής αίσθήσεως ανυπερβλήτου υπεροχής πρέπει επιπροσθέτως να καταμετρηθούν δεδομένα, ευρισκόμενα πέραν τού μεγάλου πλέγματος στρατιωτικών βάσεων και τών πλωτών επιθετικών μέσων, που έχουν εγκαταστήσει παγκοσμίως, όπως η διάβρωση τής  υφηλίου από τεράστιους μηχανισμούς μυστικών υπηρεσιών και οπωσδήποτε οι λεγόμενοι μηχανισμοί κοινωνικής δικτυώσεως, που δημιούργησαν και εγκατέστησαν. Οι λεγόμενες "έγχρωμες επαναστάσεις" σε συνδυασμό με τούς (πρώην) υπεράριθμους στρατούς τρομοκρατίας, που είχαν οργανώσει και ελέγχουν, θεώρησαν, ότι ήσαν εις θέσιν κατά βούλησιν να καταργούν καθεστώτα άλλων χωρών και να οδηγούν χώρες σε πλήρες χάος.
  Η αίσθηση υπερβολικής ισχύος, η οποια τούς είχε πορώσει ολοσχερώς, τούς οδήγησε και στην κατάργηση τών προσχημάτων. Υποβίβασαν τον ΟΗΕ σε επιβολέα εισπρακτικών χαρατσιών, ένεκα υποτιθεμένων οικολογικών μολύνσεων, παρακάμπτοντάς τον πλήρως στις επιθέσεις τους εις βάρος χωρών, μετατρέποντας το διεθνές δίκαιο σε κουρελόχαρτα.
  Θεώρησαν, ότι στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, οι Ρώσοι είχαν αναλάβει τον ρόλο τού χρήσιμου κομπάρσου. Εκτίμησαν ότι είχαν ξεδοντιαστεί, πλην τής εγχρώμου μασέλας από καουτσούκ, που οι δυτικοί τούς είχαν προσαρμόσει με μηχανισμούς προπαγάνδας, προσπαθώντας να τούς υποβιβάσουν στα όρια τεχνητού φοβήτρου έναντι τής πελατείας, η οποία αγόραζε από αυτούς όπλα, κυρίως στην ανατολική Ευρώπη.

  Αυτά όμως, τα οποία αδυνάτησαν να κατανοήσουν και να εκτιμήσουν οι δυτικοί, όσο αφορά τούς Ρώσους, εγκλωβισμένοι στην επιθετική τους υπεροψία, ήσαν πλείστα όσα.
  Όλα αυτά αφορούν την Ρωσική Ψυχή και συνιστούν απόρροιές της. Δεν ηδυνήθησαν να κατανοήσουν στο ελάχιστο την Ρωσική ιστορία, παρά τις υπεράριθμες έδρες στα πανεπιστήμιά τους, τις υπερδιογκωμένες μυστικές υπηρεσίες, τα υπερεξελιγμένα μέσα ηλεκτρονικής κατασκοπίας, τα ερευνητικά κέντρα και τις επιτροπές ειδικών. Όλα αυτά αποδείχθηκαν κουραφέξαλα δυτικής μεγαλομανίας για τον γάμο τού Καραγκιόζη.
  Αυτό επίσης που απέτυχαν να διακρίνουν οι δυτικοί, ήταν η ανεξίτηλη σφραγίδα, με την οποίαν χαράκωσαν οι συνασπισμένοι Ελληνογενείς τής Ρωσίας όχι μόνον την Ρωσική καρδιά, αλλά και την διαμόρφωση και διεκπεραίωση τής στρατηγικής στα μετόπισθεν.

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ ΟΜΩΣ ΟΛΩΝ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΝ ΚΑΝ ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΟΧΗΣ ΤΩΝ ΡΩΣΙΚΩΝ ΟΠΛΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΤΗΡΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΩΔΟΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΓΗΣ: ΤΗΝ ΣΙΒΗΡΙΑ ΩΣ ΛΙΚΝΟ ΤΟΥ ΣΑΜΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ.

 Όταν έκανα αναφορά παρόν ιστολόγιο πριν από αρκετά χρόνια στον Μεγάλο Ρώσο Επιστήμονα, Διανοητή και Σοφό Grigori Grabovoi, δέχθηκα έντονη κριτική, διότι στην βιντεοσκόπηση που προσάρτησα σε εκείνην την ανάρτηση για τον Γκραμποβόι, γινόταν ταυτοχρόνως αναφορά τόσον στον Ιησού Χριστό, όσον και στην Έλενα Μπλαβάτσκυ. Κάποιοι θεώρησαν, ότι οι δυνάμεις γύρω από τον Γκραμοβόι εμφορούνται από αποκρυφισμό. Για όποιον όμως μπορεί να διαβάζει τα σημαινόμενα μεταξύ τών γραμμών το μύνημα τής βιντεοσκοπήσεως ήταν τελείως διαφορετικό. Αυτές οι δυνάμεις ήθελαν να δείξουν, ότι στηρίζονται σε σύνολη την πνευματική παράδωση τής Ρωσίας, χωρίς όμως να προβάλλουν με συγκεκριμένο τρόπο κάποια από τα κρυφά προτερήματά τους. Και ένας από τούς βασικούς της πυλώνες της Ρωσικής παραδώσεως είναι ο σαμανισμός. Εκεί που ο Χορός τών Θεών και τών Ηρώων, τον οποίον περιγράφει ο Πλάτων στον Φαίδρο, χαϊδεύει τα τρυφερά πτερά τού Μέλανος Πτηνού τών Σαμάνων εντός τών εργαστηρίων επιστημονικής ερεύνης στην υπόγεια πόλη τού Αδάμαντος.

  Ο σημαντικότατος θρησκειολόγος Mircea Eliade στο μνημειώδες έργο του "Σαμανισμός" (στην Ελλάδα κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Χατζηνικολή) περιγράφει αναλυτικότητα το εν λόγω σύστημα σε όλες τις περιοχές που αυτό αναπτύχθηκε. Σε αυτό ανέλυσε συγκεκριμένα τον αυστηρό διαχωρισμό του τόσο από την αρχαία Ελληνική θρησκεία, από την χθόνεια λατρεία, την μαγεία, τον Βουδισμό, και τον Λαμαϊσμό. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδει ο Eliade στον σαμανισμό τής Σιβηρίας και τών Αλταϊκών περιοχών, η οποία συνιστά τον πυρήνα τού έργου του. Ενώ ο σαμανισμός είναι διαδεδομένος σε πλείστα όσα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, η διαδικασία μυήσεως και πρακτικής του είναι σε όλα τα μέρη πανομοιότυπη. Όμως η έμφαση που αποδίδεται στον σαμανισμό τής στέπας, έχει μια συγκεκριμένη αφετηρία: Σε αυτές τις περιοχές τού Βορά, όπου επικρατεί μια περίπου ίση διάρκεια ημέρας και νύχτας και εμφανίζεται συχνότατα το ουράνιο τόξο, οι συχνότητες φωτός που επικρτούν, διεγείρουν εντόνως την επίφυση. Αυτή αποτελείται από υαλώδες υλικό, παρόμοιο με αυτό τής κόρης τού οφθαλμού. Σε αυτό το όργανο στηρίζεται κυρίως η "όραση" τών σαμάνων (και όχι μόνον αυτών).

  Δεν θεωρώ τυχαίο, ότι σε τέτοιου είδους βόρειες περιοχές, αναπτύχθηκαν σημαντικές πλευρές τής κβαντομηχανικής ερεύνης, οι οποίες προϋποθέτουν αυξημένη διορατικότητα. Χαρακτηριστική είναι η "Ερμηνεία τής Σχολής τής Κοπεγχάγης". Εκεί, δίπλα στον Niels Bohr μαθήτευσε και ο Werner Heisenberg σε πρώιμη φάση.
  Παρακολουθώντας τίς εξελίξεις στην έρευνα και την διαμόρφωση μιας νέας θεωρίας, η οποία αμφισβητεί την βαρύτητα ως κύρια ενέργεια στο σύμπαν, αποδίδοντας στον ηλεκτρομαγνητισμό αυτήν την ιδιότητα, διαπίστωσα ότι αυτή εκπονείται πάλι στην Δανία.

  Μπορεί οι σύγχρονοι καουμπόυδες να επιχειρούν την συγκέντρωση εγκεφάλων στις ΗΠΑ. Έχοντας όμως ξεκληρήσει 60 εκατομμύρια γηγενών ινδιάνων, οι οποίοι ήσαν φορείς τής σαμανιστικής ομοίγυρης, είναι αδύνατον, ως καθεστηκία τάξις να πλησιάσουν στο ελάχιστο την δύναμη τής αρχαϊκής τέχνης, όση έρευνα και να διεξάγουν στην ψυχοτρονική. Πριν δέκα περίπου ημέρες 2000 περίπου δυτικοί μισθοφόροι, κυρίως προερχόμενοι από τις ΗΠΑ, εθανατώθησαν στην Ανατολική Γκούτα από τις βόμβες αεροπλάνων, τα οποία οι δυτικοί μπορούν να βλέπουν μόνο μέσα από τρύπα μακαρονιού. Αυτή την εξέλιξη ήθελε να προλάβει η Γαλλία, καταθέτοντας πρόταση για εκεχειρία στον ΟΗΕ. Οι σφαλιάρες που προφήτευσαν οι σαμάνοι ξεκίνησαν να πέφτουν.


2. Η ΕΠΕΛΑΣΙΣ ΤΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΤΟΥ - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΡΗΞΕΩΝ

  Συμφώνως προς τον Eliade (όποιος επιθυμεί μπορεί να κατεβάσει το βιβλίο "O Σαμανισμός" ατελώς στα αγγλικά από τον σύνδεσμο archonmatrix.com) οι σαμάνοι δεν επωμίζονται ιερατικά καθήκοντα, όπως οι γάμοι, οι κηδείες και τα τοιαύτα, αλλά λειτουργούν μόνον ως θεραπευταί. Η θεραπευτική λειτουργικότητα στις σαμανιστικές κοινωνίες, ενώ δεν επιτελείται με τις μεθόδους τής κλασικής ιατρικής και δεν στηρίζεται στούς ίδιους νόμους με την κλασική ιατρική θεραπευτική, η βασική της διαφοροποίηση από τις στοχεύσεις και την πρακτική τού ιατρού και τον νοσοκόμου κατά τα δικά μας μέτρα αφορά μια τελείως άλλη διαδικασία: Ο Εργοδότης Δημοσίων Έργων, μέσω τών ευαίσθητων κεραιών του είχε θέσει στο ιστολόγιό του την καίρια ουσία τού εν λόγω προβλήματος σε πρόσφατη ανάρτησή του με τίτλο Η Αποβλάκωση τών Νεοελλήνων  - Η θεραπεία" εντοπίζοντας, ότι η ζωτική ανάγκη για θεραπεία, δεν αφορά κυρίως κάποια ατομική νόσο, όπως στην περίπτωση ενός νοσούντος από ιλαρά ή γρίπη, αλλά αφορά το κοινωνικό σύνολο. Καθώς και ότι οι χειρότερες ασθένειες, οι οποίες ταλανίζουν συνήθως τις κοινωνίες, δεν είναι κάποιες λοιμώδεις επιδημίες, αλλά η ψυχονοητική κατάπτωση, στην οποία αυτές περιέρχονται. Επί τού προκειμένου, είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να προβούμε σε μια διάκριση μεταξύ νόσου και νοσηρότητος. Η νόσος αποτελεί προσπάθεια τού οργανισμού, να ανακτήσει αυτός την υγεία του σε ένα νέο, υψηλότερο από το παρελθόν επίπεδο. Υπό αυτήν την την οπτική, πρόκειται εν τέλει για μια θετικότατη και λίαν χρήσιμη αντίδραση τού οργανισμού έναντι παραγόντων, που υποθάλπτουν την υγιή του κατάσταση. Με σοφόν τρόπον έχει φροντίσει η φύσις τα εκδηλωνόμενα συμπτώματα τών νόσων να έχουν δυσάρεστο, ή και ανυπόφορο - αναλόγως προς την σοβαρότητα τής νόσου - επίδραση στον ασθενή, ώστε αυτός να υποχρεωθεί να προστρέξει σε θεραπεία. Ο ασθενής αποφορτίζει τον εγκεφαλό του κατά την διάρκεια τής κλινήρους φάσεως τής θεραπείας, προσφέροντάς του την δυνατότητα δια τής ησυχίας, να αποβισματωθεί από την καθημερινή φόρτιση, ώστε να μπορέσει να χειριστεί εντόνως οργανικές ανεπάρκειες, οι οποίες χρείζουν τής αμέσου παρεμβάσεως του. Έστω και εάν η διαδικασία τής θεραπείας  τών νόσων έχει καταστεί περιπετειώδεις στην εποχή μας, με την υπουδούλωση τών θεραπευτικών πρακτικών στα συμφέροντα τής χημικής βιομηχανίας, με την απαράδεκτον ιδιοτέλεια κάποιων ιατρών και με τα ελλειπή συστήματα περιθάλψεως, όπου αυτό το κοινωνικό αγαθό τείνει όλο και περισσότερον να καταστεί προνόμιον τής μεοψηφίας τών εχόντων, παρόλα αυτά, ό ρόλος τής ασθενείας στην ζωή μας είναι φρόνιμον να αντιμετωπισθεί από θετική και παραγωγική σκοπιά. Ιδιαιτέρως, εάν λάβουμε υπ' όψιν την ψυχοσωματικήν βάσιν τής υγείας, ή νόσος μάς υποχρεώνει - εφόσον διαθέτουμε την απαιτούμενον προσοχήν - να στραφούμε προς την αντιμετώπισιν τών ψυχολογικής υφής κενών, τα οποία μάς ταλανίζουν και τα οποία καλούμεθα να χειριστούμε.
  Ο Αριστοτέλης Ωνάσης είχε προβεί σε ένα εύστοχο εντοπισμό:
"Δεν έχεις χρήματα; Δεν πειράζει. Είναι πρόβλημα που λύνεται. Δεν έχεις μυαλό; Είναι πρόβλημα που δεν λύνεται με τίποτα".
Αντίστοιχη είναι και η διαφορά, η οποία διέπει τούς διαφορετικούς χαρακτήρες τής νόσου και τής νοσηρότητος. Το πλέον ωδινηρόν είναι, ότι δεν είμεθα κατά κανόνα διατεθειμένοι να αντιληφθούμε τα συμπτώματα τής νοσηρότητος, η οποία μάς διέπει, θεωρούντες, ότι είμεθα μάγκες και ωραίοι. Μια κοινωνία, οι οποία αποτελείται από νοσηρά πρόσωπα, δεν μπορεί παρα να καθίσταται και η ίδια νοσηρή. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγον, η ανάπτυξις τής νοσηρότητος συνιστά την πεμπτουσίαν τής πρακτικής τού κοινωνικού συστήματος, ώστε αυτό να δύναται να αναπαράγεται άνευ εμποδίων.
  Η τέχνη τής αναπαραγωγής τής νοσηρότητος είναι πολύ παλαιά. Ακόμη παλαιότερη και από την σύστασιν τού κράτους. Στην ουσία πρόκειται για την ταπετσαρία στο Μάτριξ. Κατά την Ρωμαϊκήν περίοδον αυτή συμπυκνώνετο γλαφυρώς στο σύνθημα: "Άρτον και Θεάματα". Κάποιος αυτοκράτωρ, εάν ενθυμούμε καλώς, αυτός ήταν ο Κλαύδιος, είχε θεσπίσει νομοθετικώς ως ανθρώπινον δικαίωμα τού πολίτου την διανομή συγκεκριμένης ποσότητος σιτηρών, με στόχο την διαμόρφωση χαρακτήρος στην περιφερομένη πλέμπα τής Ρώμης. (Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγον τρώγουν και σερβίρουν μέχρι την σήμερον πίτσες και μακαρονάδες κατά συρροήν οι Ιταλιάνοι). Η αργόσχολη και περιφερομένη αυτήστα καταγώγεια τής πόλεως αληταμπουρία, οι οποία αποτελούσε κατά τον Πλίνιον τον νεώτερον τούς "πελάτας" τών ισχυρών ομάδων, ως απαρχή και τού συγχρόνου πελατειακού συστήματος, είχε ως βασική ασχολία να συνάγεται στα Κολοσσαία, για να παρακολουθεί τον κατασπαραγμόν ανθρώπων από άγρια θηρία και τις κτηνώδεις βιαιοπραγίες τών μονομαχιών. Αυτοί ήταν οι Ρωμαίοι πολίται - χωρίς να αποσκοπώ να μειώσω την προσωπικότητα μορφών ιδιαιτέρως φωτεινών, οι οποίοι αναδείχθησαν ως Ρωμαίοι (τούς οποίους όμως κατά κανόνα έφαγε η μαρμάγκα μέσω υπούλων συνωμοσιών).
  Η μεθοδολογία αυτής τής πρακτικής βελτιώνεται μονίμως με την πάροδον τού χρόνου, έστω και εάν ευτυχώς πάντοτε υπάρχουν αυτοί - και συν Θεώ δεν περιορίζονται αποκλειστικώς στούς σαμάνους - που φτύνουν μέσα στην σούπα αυτών, που ο Πλάτων αποκαλεί "θαυματοποιούς" στην παραβολή τού "Σπηλαίου". Ειρήσθω όμως εν παρόδω, ότι για να στοιχειωθετηθεί το ψεύδος, απαιτούνται ένα κάρο καλαμπαλίκια. Για να καταπέσει τουναντίον η όλη παρασκευή τού νοητικού εξανδραποδισμού ως λοφίον σαντιγής κρέμας αρκεί η παρρησία ενός μικρού παιδιού. Το παιδί είναι αυτό που θα φωνάξει μέσα στο πλήθος τών ειδημόνων: Ο αυτοκράτωρ φοράει στριγγάκι!
  Για ποιον λόγον όμως είναι ένα παιδί ο σοφότερος τής περιπτώσεως; Διότι δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη η πλύσις εγκεφάλου επ' αυτού, την οποίαν επενεργεί το Μάτριξ.
  - ΑΦΗΣΤΕ ΡΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΛΘΕΙΝ ΠΡΟΣ ΕΜΕ!
Οι Ιησουίται είχαν την κάτωθι εκπεφρασμένη από τον Ιγνάτιο Λοϊόλα στρατηγική:
"Δώστε μας ένα παιδί μέχρι το έβδομο έτος τής ηληκίας του και μετά πάρτε το και κάνετέ το ότι θέλετε". Γι' αυτόν τον λόγο εισχώρησαν στην εκπαίδευση.
  Ο Πλάτων στον διάλογο "Σοφιστής" αναλύει διεξοδικώς, ότι η παιδεία είναι αυτό, το οποίον διαμορφώνει πρωτίστως τα γενικά πλαίσια τής συμπεριφοράς τών ανθρώπων. Ό παροιμιώδης εντοπισμός τού Σωκράτους, "Ουδείς εκών κακός", ότι κανένας δεν είναι κακός ένεκα ιδίας προαιρέσεως, δεν αποσκοπεί να αποενοχοποιήσει τις προσωπικές ευθύνες τού καθ' ενός αναφορικά με τον τρόπο που σκέπτεται και δρά. Τουναντίον αποσκοπεί να καταδείξει, ότι η κακία προάγεται με οργανωμένο τρόπο από θεσμούς και μηχανισμούς, οι οποίοι την αναπαράγουν εκ συστήματος. Αυτοί συνιστούν μοχλούς μετατροπής για την συντριπτικήν πλειοψηφίαν τών ανθρώπων εις "δεσμώτας" τού Πλατωνικού σπηλαίου, υποβιβάζοντες τα αυτοτελή πρόσωπα σε χειραγωγούμενα άτομα εντός τού Μάτριξ. Ο Πλάτων περιγράφει τού δεσμώτας εντός τού σπηλαίου, να μην δύνανται να στρέψουν την καφαλή τους δεξιά και αριστερά. Η όρασίς των, δεσμευμένη αποκλειστικώς προς την κατεύθυνσιν τού έναντι αυτών ευρισκομένου τοίχου, δύναται να προσλαμβάνει αποκλειστικώς όσα προβάλλουν επί αυτού οι "θαυματοποιοί". Αυτός ο συμβολισμός τής εν λόγω παραβολής, πέραν ότι περιγράφει την απώλεια τής σφαιρικής οράσεως μέσω τής σκληρήνσεως τού αυχένος, την οποίαν εχομεν υποστεί, περιγράφει γλαφυρώς και ένα προς ένα διαδικασίες που βιώνουμε καθημερινώς, κολημμένοι έμπροσθεν τών οθονών τών μαζικών μέσων, χιλιάδες χρόνια πριν αυτές επιβληθούν στην διαμόρφωση τής καθημερινότητός μας.

  Πριν μερικά χρόνια διαδόθηκε στο διαδίκτυο ένα κείμενο κάποιας γνώστου τών δεδομένων εκ τών έσω, σχετικά με τον τρόπο, με τον οποίον λειτουργούν οι πυρήνες τών πεσκοτισμένων "ιλλουμινάτι" κατά περιοχάς. Εκεί περιγράφονται και οι μεθοδοι, δια τών οποίων παρασκευάζονται οι πράκτορές τους, με στόχο την ανάθεση σε αυτούς συγκεκριμένων ρόλων, όπως η στελέχωση ανωτάτων κλιμακίων τών τραπεζών, η επάνδρωση μισθοφορικών στρατών, το εμπόριον όπλων και το εμπόριον ναρκωτικών. Πρόκειται περί παιδιών, τα οποία αγοράζουν αυτοί από τους φυσικούς τους γονείς, αναθέτοντες την περαιτέρω "φροντίδα" σους σε οικογένειες, τις οποίες ελέγχουν. Αυτά τα παιδιά δεν γνωρίζουν την προέλευσή τους και υφίστανται συγκεκριμένη μεταχείρησιν, η οποία συνίσταται εις την επιβολήν μεθεδευμένων βασανιστηρίων. Αυτή η πρακτική στηρίζεται εις την διαδκασίαν, ότι ο ψυχικός και φυσικός τραυματισμός επιφέρει τοξικότητα τού χαρακτήρος. Όσοι έχουνε φάει το μπερντάκι τής ζωής τους, κατόπιν κακομεταχειρίζονται άλλους. Στην επικινδυνότητα αυτής τής διαδικασίας προσπάθησε ο Αίσωπος να στρέψει την προσοχήν τών κοινωνιών μέ τον μύθον τής αλεπούς με την κομμένην ουράν.

  Μια αντιστοιχον πρακτικήν εφαρμόζουν εντέχνως στα μέλη τους όλες οι κοινωνίες τού Μάτριξ.  Όλοι είμεθα κατά το μάλλον ή ήττον, με τον ένα ή αλλον τρόπον, τραυματισμένοι, έστω και εάν δεν δυνάμεθα να το διακρίνουμε. Ένεκα αυτών τών τραυμάτων είμεθα τοξικοί. Κατά συνέπεια, η θεραπεία δεν επενεργεί μόνον επούλωση και ξεπέρασμα τών τραυματικών μας εμπειριών, οι οποίες κατά την "ψυχολογίαν τού βάθους" βρίσκονται σε κατάσταση "καταπλακώσεως", αλλά καταργεί επίσης και την τοξικότητά μας. Τα λεγόμενα "απωθημένα" μας είναι αυτά που συνθέτουν τις ανεπάρκειές μας, επί τών οποίων εδράζεται η εξουσιαστική χειραγώγησή μας.
  Τα συμπλέγματα χαρακτήρος συνιστούν την βάσιν αναπτύξεως τού εγωϊσμού, ο οποίος επενεργεί την τύφλωσιν, ότι εκτός από ατομικά είμεθα και κοινωνικά όντα, ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΟΣ ΜΑΣ. Τα δεδομένα αυτών τών ψυχικών στρεβλώσεων φρονώ, ότι ανέλυσαν επαρκώς οι μεγάλοι διανοητές - ερευνητές, οι οποίοι καθιέρωσαν την επιστήμην τής ψυχολογίας, έστω και εάν κάποιοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, επειδή του μερικοί εξ αυτών ήσαν εβραίοι.Το κόμπλεξ, ότι ο άλλος κατέχει, ενώ εγώ όχι, το κόμπλεξ ότι ο άλλος διαθέτει κύρος, ενώ εγώ όχι, η αντίληψη, ότι η ποιότητα ζωής εξαρτάται από το γυαλιστερό μέταλλο τού αυτοκινήτου, τα γκαζόν, τα κοψίδια και την φιγούρα, μάς οδηγούν να τρέχουμε πίσω από χίμαιρες, ενώ το σύστημα κραδαίνει καθισμένο στο σβέρκο μας το μαστίγιο και το καρότο.
  Τώρα πλέον ωρύεται οι κοινή γνώμη, ότι το πολιτικό κατεστημένο τής χώρας είναι λαμόγια. Αυτό συμβαίνει όμως μετά την κρίση, αφού επιβλήθηκε η ένδεια και ελαχιστοποιήθηκε το καρότο. Άρα δεν συνιστά μετάνοια ή μεταστροφή, αλλά την άλλη όψη τής νοήσεως μέσω τής γαστέρας.

  Αποτελεί αστειότητα να θεωρούμε, ότι η θεραπεία ξεκινά με την ασπιρίνη και λήγει με την κορτιζόνη, ή την χημειοθεραπεία. Η θεραπεία δεν απαιτεί εγχείρηση, αλλά μέγα εγχείρημα. Σημαντικοί ερευνηταί τής λειτουργίας τού εγκεφάλου κατέληξαν εις το συμπέρασμα, ότι δια να λειτουργήσει αυτός απροσκόπτως, προϋποθέτει την αποκαλουμένην "συνοχήν" (coherence) δηλαδή ένα πρόθεμα, το οποίον να βρίσκεται υπέρ άνω τής εγωιστικής μας μικρόνοιας και το οποίον με έμφασιν να επιδιώκωμεν.
  Ο Σαμάνος δεν επισκοπεί πρωτίστως τα εξανθήματα στο αυτί τού ενός ή τού άλλου, αλλά περιφρουρεί, ως πρόσωπον φέρον την γενικήν αποδοχήν και σεβασμόν τις σταθερές αναπαραγωγής τής κοινωνίας, η σοφία τών προγόνων εθέσπισεν αυτές. Ο Σαμάνος είναι εις θέσιν να επισκοπεί και να εμηνεύει τα σημεία, ώστε να δύναται να αντιπαρέρχεται αυτών. Γνωρίζει, ότι κάθε εξάνθημα είναι δυνατόν να μετατραπεί σε καρκίνωμα, αλλά και κάθε καρκίνωμα είναι δυνατόν να μετατραπεί σε εξάνθημα. Ένεκα αιτιάσεων, τών οποίων οι ρίζες φθάνουν σε πολύ μεγαλύτερο βάθος, από αυτό που εκτιμούν οι υπόλοιποι.

  Ή, για να το εκφράσσω στα καθ' ημάς με τον στίχο τού Διονύση Σαβόπουλου:

ΣΑΝ ΠΟΝΑ Η ΚΕΦΑΛΗ ΦΤΑΙΕΙ Η ΑΠΡΟΣΩΠΗ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ 'ΧΕΙ ΒΡΕΙ.

  Η κβαντομηχανική επιμένει:

Εφ' όσον η συνείδησις παράγει τοξικότητα, η πραγματικότης διαμορφώνεται αυτομάτως τοξική.

 

3. Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ - ΟΤΑΝ Ο ΣΑΜΑΝΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΜΠΟΛΙΒΑΡ

συνεχίζεται...

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

«Ο Θάνατος είναι συνήθεια για εμάς και καθήκον»

Στρατηγός ΙΣΣΑΜ ΖΑΡΕΝΤΙΝ 

"Κάποιοι ζούνε σαν άνθρωποι και πεθαίνουν σαν σκυλιά.

Άλλοι ζούνε σαν σκυλιά, μα πεθαίνουν σαν άνθρωποι". 

Κομφούκιος




Στην ηχογράφιση τής μουσικής ενσωματώθηκε το κάτωθι Playalong από το Youtube.com:
https://youtu.be/GeRsnFeAL38

Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ MICHAEL FLYNN ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟ PIZZA GATE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΜΕΡΟΣ

3. Ο ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΑΙ Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ

  Τέσσερεις είναι οι βασικοί σταθμοί στην επαγγελματική πορεία  τού συνταξιούχου στρατηγού Μαικλ Φλυν:

  Προερχόμενος από οικογένεια ενός χαμηλόβαθμου ιρλανδού βετεράνου τού Β΄ΠΠ και τού πολέμου τής Κορέας, ο οποίος αποστρατεύθηκε με τον βαθμό τού αρχιλοχία, ο Φλυνν μετά τις σπουδές του στο πανεπιστήμιου τού Rhode Island, που είναι ο τόπος που διήγε τα νεανικά του χρόνια, κατάχθηκε το 1981 σαν αξιωματικός καριέρας στον στρατό. Ήταν ακριβώς η εποχή, που οι ΗΠΑ έχοντας χωνέψει το σύνδρομο τής ήττας στον πόλεμο τού Βιετνάμ, εγκαινίαζαν μια νέα εποχή "λαμπρής δόξης" ωμών επεμβάσεων σε μικρές και αδύναμες χώρες τού εξωτερικού, επιβάλλοντας την λεγόμενη "πολιτική τών κανονιοφόρων". Ο σεφτές έγινε το 1983 με την επέμβαση στην Γρενάδα, στην οποία ο Φλυνν συμμετείχε ως "στρατηγικός αναλυτής", αξιολογώντας σχετικά τις εκπομπές τών Κουβανικών ραδισταθμών. Η "λαμπρή καρριέρα" τών αναλύσεων τον φέρνει να συμμετέχει το 1994 στην επέμβαση στην Αϊτή. Το 2004 μετατίθεται στην διοήκηση τής υπηρεσίας ειδικών αποστολών, στην οποία υπάγονται όλες οι ειδικές δυνάμεις, όπως οι Delta Force, οι Rangers, οι SEAL Team six κ.ά. με απόσπαση στο Ιράκ. Φιλοδοξία του στην συγκεκεριμένη φάση ήταν η επεξεργασία μεθόδων για την εξουδετέρωση δικτύων τών αντιπάλων. Η ανάπτυξη δραστηριοτήτων στο Ιράκ αποτελεί τον δεύτερο σταθμό στην πορεία του.
  Είναι πάγια η τακτική τού κρατικού μηχανισμού τών ΗΠΑ να ενσωματώνει στελέχη που προέρχονται από κάποιες συγκεκριμένες εθνικότητες σε μηχανισμούς που φέρουν τον προσδιορισμό "intelligent". Η προτίμηση ελληνοφώνων ως επικεφαλής τών μυστικών υπηρεσιών είναι δεδομένη, όπως στην περίπτωση τού συγχωριανού μου Γιώργου Τενέτη, ως διευθυντού τής CIΑ, αλλά και τού Γιάννη Νεγρεπόντη, ως επικεφαλής τού συντονιστικού οργάνου τών μυστικών υπηρεσιών. Οι Ιρλανδοί είναι μια ιδιαίτερα προικισμένη φυλή, η οποία είναι από πλευράς ψυχοσύνθεσης συγγενής προς τούς Έλληνες. Περιώνυμος ήτο ο επικεφαλής τών δυνάμεων τών ΗΠΑ κατά την απόβαση στην Ευρώπη στρατηγός Πάττον. Ο Φλυνν καθιερώθηκε στις επιχειρήσεις στο Ιράκ ως στέλεχος με ιδιαίτερες ικανότητες, όσο όμως ο στρατηγικός τζόγος ελάμβανε χώρα με βάση την πάγια σημαδεμένη τράπουλα τών ΗΠΑ. Όσο δηλαδή οι επιχειρήσεις τους στόχευαν εναντίον τών Σουνιτών και τής Αλ Καίντα, ως εμπροσθοφυλακλής τής σουνιτικής προελεύσεως τρομοκρατίας. Όσο ο αντίπαλος ήταν δοτός, ο Φλυνν μπορούσε να καταγράφει περίοπτες νίκες "αντιτρομοκρατικού" σχεδιασμού, εφαρμόζοντας μεθόδους, που τού απέδωσαν την αύρα ενός μη συμβατικού στρατηγικού οργανωτού, προικισμένου με ευφυή εφευρηματικότητα. Με ιδιαίτερα εύστοχες επιλογές ο Φλυνν επέτυχε να εξουδετερώσει τον κορμό τής Αλ Καίντα συο Ιράκ, παγιδεύντας και τον αρχηγό της Άμπου Μουσάμπ αλ-Ζαρκάουι το 2006. Στην συνέχεια ο Φλυνν γοητευμένος από τις επιτυχίες τών επιλογών του, ξεκίνησε σχετικά τις δημοσιεύσεις αναλύσεων με την μορφή άρθρων και βιβλίων, ως καθοδηγητής στην εκπόνηση νέων επιλογών στην καταπολέμηση τής "τρομοκρατίας".
  Η κατάσταση όμως σχετικά με την εφευρηματικότητα τού Φλυνν άρχισε να ξεχυλώνει στο Ιράκ άσχημα, όταν ξεκίνησε να παρεμβαίνει στην διαδικασία ο ενεξέλεγκτος παράγων τών Σιιτών, οι οποίοι ευρίσκοντο κάτω από την αρρωγή και την εποπτεία τών Ιρανών. Επειδή έτυχε να ζημωθώ στο παρελθόν με πολλές διαφορετικές φυλές, το έφερε η περίσταση να δημιουργήσω στενή φιλία τόσο με Ιρλανδούς όσο και με Πέρσες. Ενώ η σχέση και με τις δυο αυτές εθνικότητες διέπεται από μεγάλη αμοιβαία εμπιστοσύνη, η σχέση με τούς Ιρλανδούς στηρίζεται σε έντονη εγκαρδιότητα, ενώ η σχέση με τούς Ιρανούς σε έντονη αμοιβαία εκτίμηση. Οι Ιρλανδοί διέπονται από πηγαία λεβεντιά, τόλμη και καπατσοσύνη. Είναι ιδιαίτερα ριψοκίνδυνοι και αισιόδοξοι. Στοχεύουν ψηλά, επιτυγχάνουν προωθημένους στόχους γρήγορα. Όμως, ως παρορμητικοί, κάποιε φορές διακρίνονται από αστοχία, με οδυνηρές συνέπειες. Τουναντίον οι Πέρσες είναι άνθρωποι χαμηλών τόνων, που διακρίνονται από έντονη μεθοδικότητα και ευφυία, και επιδιώκουν τις στοχεύσεις προσεκτικά, βήμα προς βήμα. Στον τομέα τής εναποκτήσεως τεχνογνωσίας διαθέτουν στα πλαίσια τού προσωπικού μου χώρου το προβάδισμα. Μπορούν να λειτουργούν συλλογικά χωρίς εξάρσεις και να επιμερίζουν τα καθήκοντα συμφώνως προς τούς τομείς που διαθέτουν εις έκαστος προσόντα. Οι επιτυχίες τους μπορεί να μην ειναι θεαματικές, αλλά επειδή προσβλέπουν σε πλάτος και όχι όχι σε ύψος, τα αποτελέσματα διαθέτουν άριστη έδραση. Είμαι πολύ καλά σε θέση να κατανοήσω, για ποιο λόγο ο Φλυνν βρήκε το μάστορή του από τις ομάδες τών Σιιτών "Κουντς", όταν το αίμα τών στρατιωτών τών ΗΠΑ ξεκίνησε να ρέει στο Ιράκ άφθονο, χωρίς η αλεπού από την Ιρλανδία να μπορεί να στήσει την παραμικρή στρατηγική εναντίον τους. Εκεί όμως που η ευφυία προσκρούει τα όριά της, ο άνθρωπος τών μιλιταριστικών οργανισμών ανακαλύπτει ως στερνή σανίδα σωτηρίας τα ένστικτα, δηλαδή εκείνη την πλευρά τού κτήνους που διψά για εκδίκηση. Όταν οι στοχευμένες επιχειρήσεις τών SEALS δεν αποδίδουν, τότε ο στρατηγικός αναλυτής εκπίπτει σε θιασώτη τής καταστροφικής επενέργειας τών βλημάτων μέσου βεληνεκούς εναντίον τής πηγής τού "κακού". Η ταπείνωση που δέχθηκε ο Φλυνν από τούς Σιίτες στο Ιράκ τον ώθησαν προς μια όλο και εντονότερη βερμπαλιστική αμφισβήτηση τού Ιράν.
  Το 2008 ο Φλυνν προβιβάζεται στην θέση τού επικεφαλής αναλυτού τού πενταγώνου (Senior Intelligence Officer) αποκτώντας και τον βαθμό τού στρατηγού. Τότε ξεκινάει μια καμπάνια εναντίον όλων με κέντρο αναφοράς τις "πλήρως εσφαλμένες στρατηγικές επιλογές" τών ΗΠΑ, φιλοδοξώντας να επιφέρει νέους ριζοσπαστικούς προσανατολισμούς. Το ίδιο έτος ο Μπάρακ Ομπάμα εκλέγεται νέος πρόεδρος και εξαγγέλει την σταδιακή αποδέσμευση τών ΗΠΑ από το Ιράκ. Στην ουσία αυτή η χώρα έχει οδηγηθεί στον τεμαχισμό και το χάος. Τα πετρέλαια στις περιχές τών Κούρδων μπαίνουν κάτω από την εποπτεία Κούρδων λακέδων, όπως ο Μπαρζανί, με στόχο την περεταίρω ανεμπόδιστη εκμεταλλευσή τους από τις πολυεθνικές, ενώ η ενδοχώρα μετατρέπεται σε δεξαμενή στραλογήσεως απεγνωσμένων στελεχών στην λαίλαπα τού τζιχαντισμού, ειδικά όσο αφορά τα στελέχη πρώην στρατεύματος τού Ιράκ, με στόχο την συγκρότηση τών δυνάμεων τού "μεγάλου" Αρμαγεδώνος.
  Στα πλαίσια τής νέας ρυθμίσεως μετατίθεται ο επικεφαλής τών στρατιωτικών δυνάμεων τών ΗΠΑ στρατηγός McCrystal από το Ιράκ στο Αφγανιστάν, προτείνοντας στον Φλυνν να τον ακολουθήσει εκεί. Το σκηνικό στο Αφγανιστάν είναι τόσο δοτά δομημένο, που στην ουσία κάθε εκπόνηση αναλύσεων και στρατηγικών επιλογών αποτελεί ανέκδοτο. Ο νέος κύκλος "εργασιών" τού Φλυνν περιορίζεται εκεί σε βερμπαλιστικές εξάρσεις εναντίον τοων στρατηγικών επιλογών τών ΗΠΑ και κυρίως εναντίον τής συγκαταβατικότητος τής νέας διοικήσεως τού λευκού οίκου έναντι τού Ιράν. Ο Φλυνν λαμβάνει αφορμή από την κάλυψη που παρέχουν οι δυνάμεις τών ΗΠΑ στον αδελφό τού Καρζάι, ο οποίος διαχειρίζεται την εξαγωγή τού παραγόμενου οπίου στην Δύση. Οι διακηρύξεις, αλλά και οι δημοσιεύσεις τού Φλυνν, αποκτούν κατ' αυτόν τον τρόπο ένα περιεχόμενο έντονου ηθικολογικού χαρακτήρα. Με διακηρύξεις τού τύπου: "Οι πολιτικοί τής Ουάσιγκτον αδυνατούν να κατανοήσουν στο ελάχιστο για ποιούς λόγους χύνουν το αίμα τους χιλιάδες στρατιώτες τών ΗΠΑ", ο Φλυνν επιδιώκει να αναδειχθεί από το 2009 και εντεύθεν σε συνειδησιακό επόπτη των στρατηγικών επιλογών τής πολιτικής και τής στρατιωτικής ηγεσίας.
  Με αυτόν τον τρόπο η επηροή που εξασκεί ο Φλυνν αυξάνεται στούς στρατηγικούς κύκλους, χωρίς όμως να δύναται να κατανοήσει αυτός, ότι δεν είναι παρά ένα από τα εξαρτήματα ενός τερατώδους συστήματος, το οποίο είναι εις θέσιν με φοβερή υπουλία να αξιοποιεί τούς πάντες, ακόμη και τούς επίδοξους επικριτές του, προς οφελος τών πραγματικών στρατηγικών του επιλογών. Επιλογές αιχμής, που δεν καθορίζονται ούτε από τα όποια στρατιωτικά, ούτε από τα οποια πολιτικά επιτελεία, αλλά από τις σκιές τών ιερατείων τού αποκρυφισμού. Οι κεκαλυμμένοι εντολοδότες δεν επιτρέπουν περιθώρια ελιγμών στις μαριονέτες, άσχετα των ονειρώξεων, εντός τών οποίων αυτές διάγουν.
  Το Απρίλιο τού 2011 ο Φλυνν έλαβε μέρος σε μια κλειστή διάλεξη, που έγινε στην Λέσχη Στρατού Ξηράς και Ναυτικού, που βρίσκεται σχεδόν δίπλα στον λευκό οίκο με θέμα το Ιράν. Εκεί διπλαρώθηκε από αυτόν που θα γινόταν στην πορεία η σκιά του, από τον Michael Ledeen. Ο Λεντήν είναι μέλος τής "δεξαμενής σκέψεως" υπό την επωνυμία "American Enterprise Institute" και είναι το βασικότερο θεωρητικό στέλεχος τού συστήματος, που έχει επιφορτιστεί την δημιουργία προπαγανδιστικής ψυχώσεως εναντίον τού Ιράν. Ο Λεντήν είχε εκδώσει μέχρι τότε δώδεκα βιβλία, πέντε από τα οποία κατευθύνονται ενατίον τού Ιράν, οπότε ανέλαβε στην συνέχεια την κατάλληλη παρασκευή τού Φλυνν προς αυτήν την κατεύθυνση.
  Η επηροή που ασκούσε ο Λεντήν στον Φλυνν, οδήγησε τον δεύτερο να εκδώση ένα βιβλίο με τίτλο: "The Field of Fight; How We Can Win the Global War Against Radical Islam and Its Allies", το οποίο ανέδειξαν στην λίστα τών best sellers οι Times. Ενώ ως συγγραφέας τού βιβλίου φαινόταν ο Φλυνν, ήταν τελείως φανερό από το στυλ τής παραθέσεως ότι ο Λεντήν ήταν αυτός που το είχε συγγράψει.
  Ο Michael Ledeen δεν είναι διόλου άγνωστος στους ενημερωμένους Ελληνικούς κύκλους, δεδομένου ότι το εν λόγω πρόσωπο έχει τύχει αναφοράς στα βιβλία τού Αθανασίου Στριγά και μάλιστα ως εκείνος ο αδίστακτος παρασκηνιακός συντονιστής, ο οποίος  είχε αναλάβει την δολοφονία τού Ανδρέα Παπανδρέου. Τα αντίστοιχα γεγονότα έχουν περιγραφεί διεξοδικά από τον Στριγά και δεν είναι αναγκαία κάποια ιδιαίτερη μνεία εδώ: Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ανατρέξουν σχετικά στον κάτωθι σύνδεσμο:

 https://dia-kosmos.blogspot.de/2015/04/nsa.html

  Τον Απρίλιο τού 2012 η κυβέρνηση Ομπάμα ανέδειξε τον Φλυνν σε διευθυντή τής DIA (Defence Intelligence Agency). Από το έτος 2011 ο Φλυνν όμως είχε αναδειχθεί σε έντονο επικριτή τής πολιτικής Ομπάμα, λόγω τής "υποχωρητικότητος" που αυτός έδειχνε στην αντιμετώπιση τού Ιράν. Οι λόγοι που οδήγησαν στην συγκεκριμένη επιλογή είναι προφανείς: Η στρατηγική τού "μεγάλου" Αρμαγεδώνος δεν προέβλεπε εμπολοκή, αλλά αποεμπλοκή τού Ιράν. Η συγκρότηση τών τζιχαντιστικών ορδών, προέβλεπε την πλήρη επικράτησή τους σε όλες τις περιοχές, όπου κυριαρχεί αριθμητικά το σουνιτικό στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης σε επόμενη φάση και τής Τουρκίας. Οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες ταΐζοντας χρήματα και χλιδή τούς ανεγκέφαλους Ερντογάν και Νταβούτογλου θα επενεργούσαν την βαθμιαία απορρόφηση τών τουρκμενικών ισλαμοφασιστικών ομάδων από τα τζιχάντια των βαχαμπιστών τού ίσις. Η διάλυση στην συνέχεια τής Τουρκίας από τα τζιχάντια, τούς Κούρδους και τούς Γκιουλενιστές θα άνοιγε τον δρόμο προς Βορράν σε αυτές τις ορδές προς την ισλαμική περιφέρεια τής Ρωσίας, όπου επικρατεί ιστορική τριβή και ρήξη προς τούς Ρώσους. Μια Ρωσία, όπως την πρόβαλαν στις ονειρώξεις τους τα δυτικά κατεστημένα, γονατισμένη οικονομικά από τον αποκλεισμό και με ταυτόχρονη απειλή από την πολεμική πρόκληση τού ΝΑΤΟ στα δυτικά σύνορά της, θα ήταν καταδικασμένη να αντιδράσει βιαίως, γλιστρώντας στην πρόκληση τού Αρμαγεδώνος. Η ένταξη τού Ιραν σε αυτήν την διαδικασία δεν βοηθούσε κάπου, τουναντίον θα μπορούσε να επιφέρει διαταραχή στα μέτωπα, που είχαν σχεδιαστεί με στρατηγική ακρίβεια. Η "Μεγάλη Σκακιέρα" τού Μπρεζίνσκι απέδιδε ιδιαίτερη έμφαση στην Ουκρανία, παρακάμπτοντας το σιιτικό στοιχείο, το οποίο είχε διαμορφωθεί στην πορεία με ανεξέλεγκτο τρόπο. Τουναντίον, η αποεμπλοκή τού Ιράν και η ουδετεροποίησή του μέσω απειλών και αποκλεισμών, θα συνέβαλε στο να συγκροτηθούν ξεκάθαρα μέτωπα με βάση τον σχεδιασμό περί Αρμαγεδώνος κατά Άλμπερτ Πάικ. Η επιλογές τής διοικήσεως Ομπάμα κάθε άλλο παρά από διστακτικότητα εχαρακτηρίζοντο έναντι τού Ιράν. Επρόκειτο για στρατηγικές επιλογές μεγίστης πανουργίας. Όμως το Ιράν δεν έπαυε να αποτελεί ένα ισχυρά επικίνδυνο και αστάθμητο παράγοντα, ο οποίος απαιτούσε τον στρατωνισμό σε κατάσταση μονίμου ετοιμότητος εκείνων τών λυκόσκυλων, που θα το απειλούσαν με το γαυγισμά τους, ώστε να προσαρμόζεται.
  Οι Ρώσοι παρακολουθούσαν την όλη διαδικασία με ιδιαίτερη προσοχή και εξόχως προετοιμασμένα επιτελικά σχέδια. Υποτιμήθηκαν βάναυσα από τούς ατλαντιστές, στους οποίους δεν παραμένει πλέον άλλη διέξοδος, από το να πιάνονται από τα μαλλιά τους. Το χαρακτηριστικότερο δείγμα τής πανέξυπνης στρατηγικής τών Ρώσων, έγκειται στο ότι ξεκίνησαν την πολεμική εμπολοκή τους στην Συρία, λίγες ημέρες αφού είχε υπογραφεί η συμφωνία μεταξύ τών ΗΠΑ και τού Ιραν. Οι ΗΠΑ βλέποντας τις δυνάμεις τού Συριακού καθεστώτος να καταρρέουν, δεν αναγνώριζαν κανένα λόγο στο να μην επιδιώξουν με την εν λόγω συμφωνία και την πλήρη απεμπλοκή τού Ιράν από τις προσεχείς πολεμικές διενέξεις, τουτέστιν την επέλαση τών τζιχαντιστών προς Βορράν και την μεταφορά των τζιχαντιστικών επιθέσεων μέσα σε χώρες τής Ευρώπης, με στόχο την δημιουργεία χάους στα πρόθυρα τού μάξι λαμπόγυαλου. Όταν όμως μετά την εμπλοκή τών Ρώσων στην Συρία κατεύθαναν κατά χιλιάδες και οι εθελοντές Ιρανοί στα συριακά μέτωπα, ήταν αργά για τούς ατλαντιστές να αντιδράσουν. Η στρατηγική τού "μεγάλου" Αρμαγεδώνα σωριαζόταν στο έδαφος, ως κατασκεύασμα πανουργίας, στερούμενο σοβαρής στρατηγικής μελέτης. Διότι η στρατηγική απαιτεί ετοιμότητα στρατηγών και όχι πόρωση λυσασμένων μη οντοτήτων, οι οποίες έχουν τεθεί ούτως ή άλλως εκτός μάχης στην εσχατολογική προοπτική σωτηρίας τής ανθρωπότητος.
  Δίπλα στον Φλυνν είχε τεθεί ένας επίπλέον θιασώτης τού αντιιρανικού παροξυσμού εγκαίρως σε κίνηση. Ο σημερινός υπουργός άμυνας τών ΗΠΑ Τζέιμς Μάττις. Η επιλογή τού οποίου στο συγκρότημα Τραμπ σηματοδοτεί ακριβώς τα σχέδια τού "μικρού" Αρμαγεδώνος. Για τούς λόγους ένεκα τών οποίων αυτοί οι σχεδιασμοί στερούνται και τής παραμικρής πιθανότητος να επιβληθούν, θα αναλύσω σε επόμενη ανάρτηση, όταν καταθέσω τις απόψεις μου σχετικά με τις δυνάμεις τού Ιράν, που αντιμάχονται τόσο τις δυνάμεις που προωθούν τον Αρμαγεδωνισμό μέσα στο Ιράν, όσο και εκτός αυτού.
  Το πόσο χρήσιμη στάθηκε η αντιιρανική ψύχωση τού Φλυνν στο συγκρότημα Ομπάμα/Κλίντον το οποίο νόμιζε ο Φλυνν ότι αμφισβητεί, καταγράφηκε και στα γεγονότα τής δολοφονίας τού πρεσβευτού τών ΗΠΑ στην Βεγγάζη. Γεγονότα για τα οποία κατηγορήθηκε και Κλίντον και προέβη σχετικά σε ψευδορκία κατά την ανάκρισή της από την επιτροπή τής γερουσίας, δεδομένου ότι πίσω από την δολοφονία τού πρέβυος βρίσκεται το state department. Τουναντίον ο Φλυν εκράυγαζε, ότι αυτήν την δολοφονία είχε οργανώσει το Ιράν, αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη.
  Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο Φλυνν ως κυκλοθυμικός Ιρλανδός χαρακτηρίστηκε από όλα τα πλεονεκτήματα, αλλά και όλα τα μειονεκτήματα τής φυλής που ανήκει. Ενθουσιώδης και θερμόαιμος, κυκλοθυμικός και αφελής, τολμηρός και με πίστη στις απόψεις του, ανυποχώρητος στην προώθηση αυτού που θεωρούσε σωστό, αναζητητής τής αλήθειας, χωρίς όμως να μπορεί να διεισδύσει κάτω από την επιφάνεια τών πραγμάτων. Φιλόδοξος, αλλά και ισχυρογνώμων, δεν δίστασε να προβεί σε λαθεμένες τακτικές επιλογές, όσο αφορά την εναπόκτηση υλικών μέσων, όπως στην παροχή στήριξης στο λόμπυ τού Ερντογκάν με στόχο οικονομικά οφέλη, πέρα από τα χρηστά ήθη και τις φρόνιμες σκοπιμότητες. Και οι συμμετοχές στα Ρωσικά φόρα απέβλεπαν περισσότερο σε οικονομικές απολαβές από τα ταμεία τού Ρωσικού υπουργείου εξωτερικών, παρά στην προώθηση υψηλής πολιτικής. Ακόμη και εάν δεν μπόρεσε να κατανοήσει ο Μάικελ Φλυνν, ότι αληθής ευφυία είναι αυτή που διέπεται από την εμμονή στις αρχές τού δικαίου από μια αγνή καρδιά, η εμμονή του να μην συγκαλύψει τον ρυπαρό βούρκο τής εξουσίας τών σατανιστών και η καταγγελία αυτών τών κυκλωμάτων στην οποία προέβη, τον δικαιώνουν. Διότι υπάρχουν στιγμές στην ζωή μας, που καλούμεθα να πούμε το μεγάλο ΝΑΙ, ή το μεγάλο ΟΧΙ. Γι αυτό εγράφη κάπου: Η πίστις σου σε έσωσε, έστω κι αν ήσουν μια ζωή αλητάμπουρας.

συνεχίζεται...

Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ MICHAEL FLYNN ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟ PIZZA GATE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Απεικόνισις σε αγγείο τού Ηρακλέους, ο οποίος σώζει από τον τελετουργικό πάγκο τού χασάπη νεανία. Μια από τις δυο ευνουχισμένους κοκότες - "ιερείς" με ση θρού ως στριπτιτζούδες επιτίθεται με τον διπλό πέλεκυ λάβυ, όργανο τελετουργικής θανατώσεως. Η άλλος οπισθοχωρούσα σηκώνει ψηλά τα χέρια. Μπροστά στον βωμό δεσπόζει το ρόπαλο (το τελευταίο αξίζει να το κρατήσουμε, διότι οι επιλογές τών συμβόλων στην σφαίρα τού μύθου έχουν μεγάλες συνέπειες) .


1. ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΓΙΑΝΝΗΜ; ΤΙ 'ΧΑ ΠΑΝΤΑ.

  Στα σχόλια τής προηγούμενης αναρτήσεως ο καλός μας φίλος Κωστας έθεσε το ζήτημα τής παραιτήσεως τού στρατηγού Φλυνν. Η απάντση που προβλήθηκε επίσης στα πλαίσια τών σχολίων, ότι αιτία τής παραίτητσης τού στρατηγού από την θέση τού προεδρικού συμβούλου ασφαλείας δεν αφορά τις όποιες συνενοήσεις του με Ρώσους αξιωματούχους, αλλά δημοσιεύσεις τού στρατηγού με το πίτσα γκέιτ έχει πλέονανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η σχετική τεκμηρίωση υπάρχει στο διαδίκτυο πολύ αναλυτικά, με ανάλογες καταγγελίες μελών τών μυστικών υπηρεσιών και ίσως να μην ήταν αναγκαία μια περεταίρω εμμονή επί τού θέματος, εαν δεν συνέτρεχαν δυο συμαντικοί λόγοι:

  - Η επιλογή τού Φλυνν στην συγκεκριμένη αρμοδιότητα συνδέεται αμέσως με το σχέδιο τού λεγομένου "μικρού" Αρμαγεδώνος, που αναπτήχθηκε στην προηγουμένη ανάρτηση. Ο εξαναγκασμός του σε παραίτηση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρείται ευνοϊκός για την επιβολή αυτού τού σχεδίου. Καθίσταται ορατόν, ότι μετά την πλήρη εξουδετέρωση τού σχεδίου για την επιβολή τού "μεγάλου" Αρμαγεδώνος, από την παρέμβση Ρώσων και Ιρανών στην Συρία. υποχρεώνονται οι Αρμαγεδωνιστές - αυτή την φορά από πρόσωπα που δρομολόγησαν οι ίδιοι μέσα στις ΗΠΑ - σε εκ νέου αναδιπλώσεις, ως προς το εναλλακτικό σχέδιο Β'.

  -  Η παραίτηση τού Φλυνν επανέφερε για μια ακόμη φορά το κεντρικής σημασίας θέμα για την λειτουργεία τού Μάτριξ υπό τον γενικό τίτλο "Pizza Gate". Πέραν τής ιδιαζούσης σημασίας τού εν λόγω συμπλέγματος, η παραίτηση τού Φλυνν στάθηκε ευκαιρία για να αναδειχθεί μια πολύ σημαντική πλευρά αυτού τού ζητήματος, που αφορά την ελλαδική του διάσταση, τόσο αναφορικά με τις εκφάνσεις του εντός τών ΗΠΑ. όσο και στην Ελλάδα.
  Ο ρόλος τού προεδρικού συμβούλου "εθνικής ασφαλείας" είναι καθοριστικής σημασίας για το εκάστοτε διοικητικό συγκρτότημα τών ΗΠΑ. Μια χώρα, η οποία στηρίζει την αναπαραγωγή τού συστήματός της μόνιμα κυρίως στην εξαπόλυση πολέμων εναντίον χωρών μικρής αμυντικής ισχύος, στην οποία η βιομηχανία παραγωγής όπλων έχει προσλάβει εδώ και δεκαετίες εξαμβλωματικές διαστάσεις, στηρίζεται πλέον απρόσκωπτα στην κατατρομοκράτηση ολόκληρου τού πλανήτου και στην επιβολή ενός διεθνούς πλιάτσικου καταληστεύσεως τών θέσει ηττημένων. Όποιος επιθυμεί να  μην ριφθεί κάτω από τις ερπίστριες αυτής τής επιθετικής μηχανής, τού επιβάλετται η εικιοθελής συνθηκολόγηση σε συνθήκες τής πλέον δουλοπρεπούς προσαρμογής. Ο κοινοβουλευτικός μανδύας συνιστά πλέον το φύλον συκής μιας εσωτερικής χαφιεδοελίτ, η οποία προσφέρει γην και ύδωρ με αντάλλαγμα τα τριάκοντα αργύρια τής προδωσίας. Τα όποια πολιτικά εσώρουχα συνιστούν καλαμπαλίκια για τον βαυκαλισμό και την χειραγώγηση τής γηγενούς πλέμπας, η τζάμπα μαγκιά τής οποίας, καθιστά αδύνατο να μην διανοείται αυτή, ότι δεν καθορίζει αυτή δια τής ψήφου τις τύχες τής χώρας. Όταν κάνουν λόγο οι δυνάμεις παγκοσμίου ηγεμονισμού περί "εθνικής ασφαλείας", αυτό αποτελεί την πλέον οφθαλμοφανή διαστροφή τών αρπακτικών τους στόχων. Στην ουσία διαμόρφωση τής εθνικής ασφάλειας για το εκάστοτε διοικητικό συγκρότημα τών κατά καιρούς χωρών, που επέβαλλαν μια παγκοσμίου κλίμακος ηγεμονία, ήταν η οργάνωση τού διεθνούς πλιάτσικου μέσω τής επιβολής τής πλέον απάνθρωπης βίας, με το προσωπείο τής δήθεν προασπίσεως τών διεθνών κανόνων, της "δημοκρατίας" και τών "ανθρωπίνων δικαιωμάτων". Εάν αναλογισθούμε τα πρόσωπα τα οποία χρημάτισαν σύμβουλοι εθνικής ασφαλείας, όπως ο Μπρετζίνσκι, η Κοντολίζα Ράις και λοιποί, πρόκειται για τούς πλέον ξεφτυσμένους δήθεν ειδήμονες, οι οποίοι τέθηκαν δίπλα σε φυστικάδες, αποτυχημένους καουμπόηδες ή και αλητάμπουρες, όπως ο Κάρτερ, ο Ρήγκαν και ο Μπους τζούνιορ, επιφορτισμένοι με την βρωμοδουλειά να μανατζάρουν την επιβολή τού παγκοσμίου εξανδραποδισμού.
  Στην περίπτωση όμως τής επιλογής τού Μάικελ Φλυνν αυτός ο κανόνας δεν ισχύει πλέον. Όπως κατέθεσα στην προηγούμενη ανάρτηση, η προσπάθεια επιβολής τού "μεγάλου" Αρμαγεδώνος συνιστά μια ρύθμιση ακραίας εκτάκτου ανάγκης. Όταν πρόκειται για την επιβολή τής πλήρους μαζικής καταστροφής σε παγκόσμια κλίμακα, το σύστημα καλέιται να δώσει τα ρέστα του, διακυνδυνεύοντας τα πάντα, διότι εκ τών πραγμάτων πλέον δεν δύναται στο ελάχιστο να κρατήσει τα προσχήματα. Το διακύβεβευμα είναι σε αυτήν την περίπτωση τεράστιο, διότι εξ ίσου ζωτικής σημασίας για το σύστημα είναι η καταστροφή τών πάντων. Είναι σαν να τρέχει το σύστημα με πατίνι επάνω στον αυτοκινητόδρομο με ταχύτητα τριακοσίων χιλιομέτρων την ώρα. Εάν προσκρούσει στην ξέφρενη πορεία του σε κάποιο χαλίκι, κινδυνεύει να εκτροχιαστεί άτσαλα. Και στον συγκεκριμένη περίπτωση φρόντισαν Ρώσοι και Ιρανοί, να τοποθετήσουν στο πλέον ευαίσθητο σημείο τής πίστας, όχι κάποιο χαλίκι, αλλά ένα ογκόλιθο. Οπότε κλήθηκε στην συνέχεια το σύστημα τής "Pax Americana" να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα. Η περίπτωση τής παραιτήσεως τού Michael Flynn σηματοδοτεί την πρώτη του γερή αβαρεία σε αυτήν την πορεία. Ισχυρίζομαι, ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση η αρχή είναι κάτι πολύ περισσότερο από το ήμυσι τού παντός. Είμαι πλήρως πεπεισμένος, ότι ούτε αυτήν την φορά θα τούς βγεί. Όπως απέτυχαν με τον "μεγάλο" Αρμαγεδώνα, έτσι θα αποτύχουν και με τον "μικρό". Οπότε. δεν θα πρόκειται πλέον για ρωγμή στο Μάτριξ, αλλά για το ολοκληρωτικό του ξεπάτωμα. Στούς ατλαντιστές δεν παραμένει άλλη λύση από την βήμα προς βήμα αυτογελειοποίηση. Αλλά - καλώς ή κακώς - "ο πνυγμένος πιάνεται από τα μαλλιά".
  Το βασικότερο πρόσχημα, που κατέρριψε το ίδιο το σύστημα στην προσπάθειά του να επιβιώσει μετά την εξουδετέρωση τού "μεγάλου"  Αρμαγεδώνα, ήταν η αποκάλυψη των τελετουργικών αίματος, κυρίως με την διαδιδικασία τής "παιδοφιλίας", η οποία δεν είναι παιδοφιλία αλλά παιδοκανιβαλισμός και η οποία συνιστά το πλέον σημαντικό δομικό στοιχείο τού Μάτριξ. Ο λόγος, λόγω τού οποίου υποχρεούται το σύστημα να προβεί σε τέτοιου είδους αποκαλύψεις, αποσκοπεί σαφέστατα σε αποπροσανατολισμό. Στο θέμα τών τελετουργικών αίματος επιχειρεί η παρούσα σελίδα διαφώτιση εδώ και χρόνια, μαζί με άλλες σελίδες, ερευνητές και προσωπικότητες στο διαδίκτυο. Αυτό που χαρακτήρισε την παρούσα σελίδα κατά την διαδικασία τής συγκεκριμένης διαφωτίσεως, ήταν η προσπάθεια συστηματοποιήσεως. Κάθε επί μέρους θέμα επιχειρείται να ενταχθεί στα πλαίσια μιας γενικής, συνεκτικής θεωρίας, η οποία να απολήγει στην δια συστηματικού τρόπου στην επεξρργασία ενός αναλυτικού οργάνου. Όπως έχω τονίσει συχνά στο παρελθόν, ένα αναλυτικό όργανο, ωφείλει να εδράζεται στην φιλοσοφία και δη στην οντολογία, ώστε να δύναται να είναι λειτουργικώς εφαρμόσιμον, ως βάσις μιας γενικής θεωρίας. Ήδη εδώ και περισσότερα χρόνια, με την δημοσίευση τού κειμένου "ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ" κατέθεσα τις βάσεις αυτού τού αναλυτικού οργάνου, το οποίο ανέπτυξα περεταίρω με τις αναρτήσεις "ΝΑΥΑΓΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ". Στην πορεία τών παραθέσεων που ακολούθησαν συμπληρώθηκε περαρεταίρω η σύνθεσις αυτού τού οργάνου, χωρίς όμως αυτή να έχει ολοκληρωθεί ακόμη πλήρως. Ο κορμός της όμως έχει ήδη διαμορφωθεί και παρέχει ήδη κάποιες λίαν σημαντικές αφετηρίες στην ανάλυση τής πραγματικότητος, κατά την άποψη τού γράφοντος. Το πλέγμα συνωμοσιολογίας, το οποίον έχει προταθεί εδώ, είναι πεπλεγμένο με αρκούντως συνεκτικό και πυκνό τρόπο, ωστε να μην επιτρέπει να το διαπερνούν κάποιες πάγειες προσπάθειες διαστρεβλώσεως τής πραγματικότητος, που επιχειρούν μηχανισμοί τού συστήματος.
   Οι προσπάθειες τού συστήματος να αντιπαρέλθει την διαφώτιση σχετικά με τα τελετουργικά αίματος συνίσταντο αρχικώς στην αποσιώπιση, ή την υποτιμιτική απόρριψη. Χαρακτηριστήκαμε αρχικά "συνωμοσιολόγοι", όπου στην εν λόγω επιλογή επιχειρήθηκε να αποδοθούν ιδιότητες φαντασιοπληξίας. Στην προσπάθεια διαφωτήσεως τού διαδικτύου αντέταξε το σύστημα την προπαγάνδα περί "fake news", τουτέστιν ψευδείς και κατασκευασμένες ειδήσεις. Ακόμη και τώρα, εάν ανατρέξει κάποιος στην Βικυπάδεια σχετικά με το λήμμα pizza gate, παρά τοήν πληθώρα φακέλων που έχει σχηματίσει και τις μηνύσεις τις οποίες έχει κάνει σχετικά το FBI, θα διαβάσει ότι πρόκειται για fake news.
   Όταν πλέον το ζήτημα πήρε διαστάσεις, οι οποίες δεν ήταν πλέον αυτές να αποκρυφούν, το σύστημα προσπάθησε με κάθε τρόπο να επιβάλει την αντίληψη, ότι τα τελετουργικά αίματος ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΥΝΕΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ, αλλά συνιστούν επί μέρους επιφανειακές εκφάνσεις κάποιων διεστραμένων επί μέρους κύκλων τής ελίτ. Αυτό το στόχο έρχεται να υπηρετήσει και η εκλογή τού Ντόναλντ Τραμπ, ενώ όπως θα αποδείξουμε στην συνέχεια, το επιτελείο του ενέχεται σε σημαντικό βαθμό στα τελετουργικά αίματος (δεδομένο, που είναι επακόλουθο για κάθε τμήμα τής εξουσίας).
  Αρχικώς η προπαγάνδα τού συστήματος προσπάθησε να περιορίσει το δεδομένο τής απαγωγής και θανατώσεως χιλιάδων παιδιών στο εμπόριο οργάνων προς μετμόσχευση. Όταν το θέμα έπαψε να χωράει σε αυτό το καλούπι, δεδομένου ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας τής ΕΕ. τα παιδιά που εξαφανίζονται ετησίως στην Ευρώπη είναι περισσότερα από 200.000 κατ' έτος, πλασαρίστηκς το επόμενο ψεύδος περί διεστραμμένων κυκλωμάτων, που χαρακτηρίζονται από "παράξενα" βίτσια.
  Αυτή η σελίδα, ήδη από τα πρώιμα βήματά της κατέδειξε, ότι η ανθρωπότης δεν είναι παρά ένα κοτέτσι εκτροφής ημιαγρίων, πέρα από γραβάτες, πτυχία και λοιπά άχρηστα συμπράγκαλα, με στόχο την κατανάλωση της ενεργείας τού αίματος και τού κρέατός των, από μη οντότητες, οι οποίες εκφεύγουν τού ορατού φάσματος και καθίστανται ορατές μέσω τής λήψεως ψυχοτροπικών ουσιών στα λεγόμενα μυστήρια. Σε αυτό αποβλέπει και η μυστηριακή αιμοποσία και ευνουχισμός τών ιερέων τού κρόνου. Τα τελετουργικά αίματος δεν γίνονται για να ικανοποιηθούν βίτσια, αλλά συνιστούν ζήτημα ζωής και θανάτου, για κάποιους, οι οποίοι εάν δεν προσλάβουν ενέργεια από αυτά, πεθαίνουν. Αυτή η διαδικασία διαρκεί από την πρωτόγονο εποχή μέχρι σήμερα και, διεξάγεται εν κρυπτώ. Χαρακτηρίζει επίσεις κατά κανόνα (όχι όμως πάντοτε) την φύση τού κράτους, ως υποχειρίου τού "άρχοντος τού κόσμου τούτου", με στόχο την εξασφάλιση συνθηκών για την απρόσκοπτο διεξαγωγή τελετουργικών αίματος.

2. Ο ΣΚΛΗΡΟΤΡΑΧΗΛΟΣ ΙΡΛΑΝΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΠΙΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

   Ωστε να καταστούν κατανοητοί οι λόγοι τής απομακρύνσεως τού Φλυνν από την αρμοδιότητα τού συμβούλου "εθνικής ασφαλείας", πρέπει προηγουμένως να διερευνηθούν οι λόγοι τής επιλογής του σε αυτό το πόστο. Γενικώς αποτελεί σπάνιο φαινόμενο να αναπτύσσονται προβληματισμοί αναφορικά με την επιλογή προσώπων σε καίρια πόστα, παρ' όλο που αυτή η ενασχόληση μπορεί να οδηγήσει σε πολύ ουσιαστικά συμπεράσματα σχετικά με τις σκοπιμότητες και την πολιτική, που πρόκειται να ακολουθήσουν τα εκάστοτε θεσμικά όργανα. Στην περίπτωση τού Φλυνν, αυτή η πρακτική ξεπεράστηκε σε μεγάλο βαθμό, δεδομένου ότι στην περίπτωση τής επιλογής τού Φλυν υπήρξαν κάποιες αναλύσεις, κυρίως από τον Thierry Meyssan και την διακεκριμμένη ιστοσελίδα Voltairenet.org, η οποία εδώ και πάνω από ένα χρόνο αναφέρεται στην αντίθεση που έχει εκδηλώσει ο Φλυνν έναντι στο κατεστημένο τής Ουάσιγκτον. Ο Φλυνν ως γνωστόν, έχει εκφράσσει έντονη αντίθεση προς την δημιουργία τής αλ κάιντα και τήν οργάνωση τού ισλαμοφασισμού από τίς ΗΠΑ και το νατοϊκό χτικιό γενικότερα. Χαρακτηριστικές δηλώσεις τού Φλυν σχετικά με το ισλάμ, είναι, ότι "αυτό δεν αποτελεί θρησκεία, αλλά πολιτική συμμορία και συνιστά είδος καρκινώματος".
  Στην προσπάθειά μου να κατανοήσω τούς λόγους τής επιλογής τού Φλυνν στο εν λόγω πόστο στηρίχθηκα κυρίως στις εκτιμήσεις τού Meyssan. ΄Κατ' αυτόν τον τρόπο κατέληξα στο συμπέρασμα, που έχω αναφέρει στην προηγούμενη ανάρτηση, ότι η επιλογή Φλυνν προωθήθηκε από την διοίκηση τού συγκροτήματος Τραμπ, με στόχο να γεφυρωθεί το χάσμα που έχει εκδηλωθεί ανάμεσα στο πολιτικό κατεστημένο τής Ουάσιγκτον και στρατιωτικούς κύκλους τού πενταγώνου, σχετικά με τις καταστροφικ΄ρες συνέπειες τών επιλογών τών ΗΠΑ στην εξωτερική πολιτική. Οι εκτιμήσεις όμως τού Thierry Meyssan, ενώ ανάγονται μινίμως σε προσπάθειες ειλικρινούς διαφωτήσεως και είναι συχνά πρωτότυπες, δεν αληθεύουν πάντοτε. Η περεταίρω έρευνα δεδομένων και κειμένων με αφορμή την διαμόρφωση τής παρούσης αναρτήσεως με οδήγησε στο συμπέρασμα, ότι οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις τού Meysssan σχετικά με τις περί ισλάμ απόψεις τού Φλυνν είναι αποσπασματικές και δεν αποκαλύπτουν την βασικότερη πλευρά τής προσωπικότητός του και των απόψεών του, σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα. Ο Φλυνν είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση και οι σημαντικότατες για τις τρέχουσες εξελίξεις ιδιαιτερότητές του δεν είναι δυνατόν να αποτιμηθούν επαρκώς, χωρίς μια ενδελεχή ενασχόληση με την προσωπικότητά του, όπως αυτή διαμορφώθηκε από την προσωπική του ιστορία. Τα ρυπαρά κατεστημένα όμως, που επιχειρούν να διαμορφώσουν την πορεία τών εξελίξεων σε μακροκλίμακα, παρακολουθούν την προσωπική πορεία τών στελεχών τού συστήματος κατά πόδας. Γνωρίζοντας τα ασθενή σημεία αυτής τής πορείας, συχνά πρεμβαίνουν σκοπίμως στην διαμ'ορφωση τού πεπρωμένου αυτών τών στελεχών, επωάζοντας τον μελλοντικό τους ρόλο χωρίς να έχει ο θιγόμενος ιδέα, από αυτά που κλιμακώνονται εις βάρος του.
  Ένας από τούς βασικότερους τρόπους ελέγχου τίς συμπεριφοράς ενός ανθρώπου από τις σκιές, είναι να υφίσταται αυτός σκοπίμως ψυχικάτραύματα, ώστε να δρα ακολούθως ως τραυατισμένη προσωπικότης. Η ρήσις "Το γαρ πολύ τής θλίψεως γεννά παραφροσύνη" έχει προεκτάσεις στα πλαίσια τής επιβολής κοινωνικής μηχανικής, που ενώ δεχόμαστε όλοι τις οδυνηρότατες συνέπειές αυτών τών συνεπειών, σπανιότατα μπορούμε να διανοηθούμε ποια ύπουλη πρακτική τις διέπει. Και δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο Φλυνν είναι μια βαρύτατα τραυματισμένη προσωπικότητα (όπως εξ άλλου και ο John McCain) με αποτέλεσμα στις επιλογές του να εκδηλώνονται τα βεβαρυμένα σώψυχά του, παρά τις σημαντικές του σπουδές, την εντιμότητα τού χαρακτήρος του και την ευγενή του καταγωγή.



  Σχετικά με το ζήτημα τής επωάσεως ανθρώπων στην κατεύθυνση να διεκπεραιώσουν εκόντες - άκοντες απάνθρωπους στόχους μέσω τού στοχευμένου ψυχικού τραυματισμού τους από αόρατα κυκλώματα, τα οποία αυτοί αδυνατούν να φαντασθούν καν, παραπέμπω σε μια από τις παλαιές αναρτήσεις μου, ώστε να καταστεί η εν λόγω διαδικασία κατά κάποιον τρόπο κατανοητή:
Η ανάρτηση με τίτλο: "ΒΑΜΠΙΡΙΣΜΟΥ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΣ: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΕ ΕΝΑ ΑΣΠΟΝΔΟ ΦΙΛΟ" έχει τον κάτωθι σύνδεσμο
http://bostopel.blogspot.de/2010/08/blog-post_14.html
και ασχολείται με την περίπτωση τού Βενιαμίν Νετανγιάχου, ως ανθρώπου, που οι σκιές φρόντισαν να τραυματίσουν βάναυσα, ώστε επιταχύνοντας τον τοξικό ψυχισμό του, να μπορέσουν να το μετρέψουν στην συνέχεια σε ένα από τούς βασικούς αχθοφόρους τού Αρμαγεδωνισμού. Τότε είχα προβάλει την άποψη, ότι η θανάτωση τού αδελφού του Γιόνι, ο οποίος ήτο επίκεφαλής τών Ισραηλινών κομμάντος στα πλαίσια τής "επιχειρήσεως Έντεμπε" που επέτυχε την απελευθέρωση ομήρων στην Ουγκάντα, δεν έλαβε χώρα από τις δυνάμεις τού Αμίν Νταντά, αλλά αυτός θανατώθηκε σκοπίμως από υποτιθέμενα "φίλια" πυρά, κάποιου πράκτορος τών ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Μπορεί σήμερα ο Νετανγιάχου να συγκαταλέγεται μεταξύ τών πλέον αντιπαθών φυσιογνωμιών διεθνώς, συγκαταλεγόμενος μεταξύ ανθρώπων οι οποίοι θεωρούνται τέρατα, ένεκα εγκλημάτων εις βάρος τής ανθρωπότητος, που με τρόπο ειδεχθή, προκλητικό και αμετναόητο διέπραξαν. Επειδή όμως θεωρώ, ότι ωφείλω να είμαι ακριβοδίκαιος, να μην καταδικάζω αβασάνιστα τούς συνανθρώπους μου, αλλά να προσπαθώ να κατανοήσω το δράμα τους, ομολογώ, ότι δεν γνωρίζω κατά πόσον εγώ θα έπραττα διαφορετικά από αυτόν, εάν εβρισκόμουν στην θέση του, ως θύμα τών πλέον ύπουλων συνομωσιών και τής πλέον σκληρής πλύσεως εγκεφάλου, από ειδικούς τής διαστροφής τής ανθρωπίνου προσωπικότητος. Είναι εύκολο να κρίνουμε τούς άλλους εκ τού ασφαλούς, διεκδικώντας εύσημα για την πάρτη μας, ένεκα μιας ανέξοδης ίδιας τζάμπα μαγκιάς. Όταν όμως ο Σωκράτης διεκήρυσσε το "Ουδείς εκών κακός", αποσκοπούσε να καταδείξει, ότι αυτό που μετατρέπει τούς ανθρώπους σε τέρατα, δεν έγκειται κυρίως σε μοτίβα τής ιδίας προαιρέσεως, αλλά στούς μηχανισμούς και θεσμούς, που υπηρετούν την λερναία ύδρα.
  Αυτό που κατέθεσε ο καλός μου φίλος στο πρωτο σχόλιο αυτής της αναρτήσεως, ότι δηλαδή ο Φλυνν είναι "αντίπαλος τού σουνιτικού Ισλάμ και τού ISIS", σηματοδοτεί ακριβώς την παρεξήγηση που έχει επικρατήσει σχετικώς, ακόμη και σε πρόσωπα που προσπαθού να ερευνούν σε βάθος. Διότι η εν λόγω εκτίμησις, ως άκρως αποσπασματική οδηγεί σε τελείως λάθος συμπεράσματα και συσκοτίζει τούς λόγους που διέπουν την επιλογή τού Τραμπ στην θέση τού συμβούλου "εθνικής ασφαλείας". Δεν είναι όμως δυνατόν να κατανοηθεί ο τρόπος που χειρίζεται ο Φλυνν το συγκεκριμένο σ΄τμπλαγμα, εάν δεν κατανοηθεί η τοξικότητα τού χαρακτήρος του, η οποία προέκυψε από τον ψυχικό τραυματισμό του. Διότι ο Φλυνν δεν είναι απλώς "αντίπαλος τού σουνιτικού Ισλάμ και τού ISIS", αλλά αντιτίθεται εξ ίσου εναντίον κάθε μορφής ισλαμισμού, τόσο του σουνιτικού, όσο εξίσου και τού σιιτικού. ΄Το θανάσιμο μίσος που θρέφει ο Φλυνν αναντίον τών σιιτών, τον καθιστά άριστο υποχείριο στις βλέψεις τών Αρμαγεδωνιστών, ειδικά στα πλαίσια τής κλιμακώσεως τού "μικρού" Αρμαγεδώνος. Ευτυχώς, που η παρρησία αυτού τού ανθρώπου, με τις δημοσιεύσεις του αναφορικά με το πίτσα γέιτ, οι οποίες εκθέτουν πρόσωπα ευρισκόμενα στο άμεσα πριβάλλον τού Ντόναλντ Τραμπ, στάθηκαν αφορμή να υποχρεωθεί ο Φλυνν σε παραίτηση, αποφεύγοντας τουλάχιστον προς ώρας να μετραπεί αυτός σε ακούσιο υποχείριο τών αρμαγεδωνιστών.
   Παρακολουθώντας την στρατιωτική καρριέρα τού Φλυνν, μπορούν να διαπιστωθούν κάποιο πολύ σημαντικοί σταθμοί:



3. ΟΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΑΙ Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ

4. ΒΑΣΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ ΣΤΑΘΗΚΕ Η ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΟΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΚΡΕΑΤΟΣ

5. ΤΟ ΕΛΛΑΔΙΚΟ PIZZA GATE

Συνεχίζεται....