ΟΠΟΙΟΣ ΓΕΛΑΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ...

Η ΜΠΟΓΙΑ

Ζωντάνεψα τους τοίχους
φωνή τους έδωσα
πιο φιλική να γίνουν συντροφιά.
Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν
να μάθουνε που βρήκα την μπογιά.

Οι τοίχοι του κελιού
το μυστικό το κράτησαν
κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού
Όμως μπογιά δεν βρήκαν

Γιατί στιγμή δεν σκέφτηκαν
στις φλέβες μου να ψάξουν

Αλέξανδρος Παναγούλης


Εάν η φεουδαρχική περίοδος στάθηκε η φάση της βαθιάς άγνοιας και της οπισθοδρομικής υπνώσεως της ανθρωπότητος των δουλοπάροικων υπό τον βούρδουλα του κάθε "ελέω θεού" αφέντη, το αστικό σύστημα, το οποίο την διαδέχθη μέσα από τον λεγόμενο "διαφωτισμό", στάθηκε το σύστημα της διογκούμενης παραπληροφόρησης. Ανέδειξε με συνεχώς περισσότερο ακατάσχετο τρόπο την πληροφορία σε έσχατο σκουπίδι. Οι άνθρωποι, τους οποίους αξίζει να λυπόμαστε περισσότερο όλων των υπολοίπων σήμερα είναι οι "πληροφορημένοι", οι "ενημερωμένοι", οι βυσματωμένοι στις κεραίες και τις οπτικές ίνες, οι οποίοι "έχουν πρόσβαση σε κάθε είδους πληροφορία", στηριζόμενοι επάνω σε "ένα στέρεο υπόβαθρο επαγγελματικής και κοινωνικής μορφώσεως".
Δεν είμαι χριστιανός, δεν είμαι αριστερός, δεν είμαι βόας ή κροταλίας, δεν μπαίνω στο πλύσιμο. Πάντοτε όμως αρέσκομαι να επανέρχομαι σε ρήσεις των Ευαγγελίων και των κειμένων του Μαρξισμού - Λενινισμού. Διότι εάν δεν αναμιχθούν τα μπάζα με το χρυσάφι, ουδείς αρέσκεται να τα φοράει ως περιδέραιο.
Τα ίδια έκανα και εγώ ως αδαής και αρκούντως ξιπασμένος, ώστε να μαζέψω μπόλικα χαστούκια και σφαλιάρες από την ζωή, για να την ευγνωμονώ σήμερα, έστω κι αν κάποιοι μου αποδίδουν τάσεις μαζοχισμού. Αλλά επειδή σιχάθηκε η ψυχή μου το μπάζο, θέλω σιγά - σιγά να το ξετινάζω από πάνω μου. Άλλοι κάνουν λόγο για αποτίναξη. Αποτίναξη δουλείας και τα τοιαύτα. Εμένα μου αρκεί το ξετίναγμα της βρωμιάς από πάνω μου, της λάσπης από τα βλέφαρά μου, η απλή ευχαρίστηση να βγω μια μέρα έξω και να ακουμπήσω το χορτάρι, χωρίς να το ρυπάνω. Γνωρίζω, ότι τότε αυτό θα μου μιλήσει, και θα μου πει: "Μακάριοι οι πτωχοί το πνεύματι". Πέταξε, διώξε, ξεφορτώσου την βρωμιά, ξεαμπαλάρησε πληροφορία. Όσο λιγότερα, τόσο το καλύτερο.
Τα μικρά όντα κάτω από το χέρι μου θα μεταμορφωθούν σε μια στρατιά ολόκληρη από Βούδες: Άδειασε! θα μου πουν. Διώχτο όλο αυτό το σκάρτο φορτίο, που κουβαλάς. Αφουγκράσου την μουσική της σιωπής, το όλον μέσα στο τίποτε.
Μόνο μια στιγμή ήρεμης αλλά αποφασιστικής σιωπής σηματοδοτεί νόημα. Διότι αυτό δεν χρίζει ανάγκης επιχειρημάτων για να υπάρξει, ούτε αγκομαχεί για να κατισχύσει. Είναι η επίγνωση αυτή, η οποία βοηθά τον χρόνο να σταματά, όταν βιώνουμε την πληρότητα της αρμονίας, την "κρυφή αρμονία όπως στην περίπτωση της λύρας και του τόξου", όταν η καμπούρα και τα άχθη μας δύνανται να ηχούν και να εκτοξεύουν την σιωπή των αδιαπραγμάτευτων νοημάτων.

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι. Όταν οι άλλοι φωνάζουν "τον σκότωσαν", εσύ θα λες "ζει". Δεν θα το εννοείς μεταφορικά. Θα το πιστεύεις κυριολεκτικά. Διότι εγώ ποτέ δεν σε εγκατέλειψα.
Βάλτους να κοιτάξουν ένα φυτό και ρώτησέ τους: Μεγαλώνει, ανθίζει αυτήν την στιγμή;
Αυτοί θα σου απαντήσουν: "όχι".
Το φυτό φαίνεται μονίμως, από την μια στιγμή στην επόμενη, να παραμένει το ίδιο.
Όμως αυτό συνεχώς μεταβάλλεται.
Αν δείχναμε ένα ρολόι σε κάποιον πρωτόγονο άνθρωπο και τον ερωτούσαμε, εάν οι δείκτες του ρολογιού κινούνται, θα μας απαντούσε, ότι περί αυτού γνωρίζει μόνο το ωρολογιακό πνεύμα, το οποίο βρίσκεται μέσα στο ρολόι. Εάν ερωτούσαμε κάποιον θιασώτη της cogito, στην φάση που αυτή ακόμη διαμορφωνόταν, θα μας απαντούσε, ότι οι δείκτες του ρολογιού δεν κινούνται.
Γι όσους προσπαθούν να αφουγκράζονται φυτά και άνθη, μπορούν να διακρίνουν αυτό που ο Μανώλης Αναγνωστάκης ονομάζει "αόρατη απειλή".
Η δικαίωση των δικαίων.
Αυτών που έγραψαν επάνω στα δάκρυά τους το "όχι άλλα δάκρυα".

Όταν οι άλλοι φωνασκούν, πως όλα γίνονται μαύρα, εσύ θα επιμένεις ότι αύριο ξημερώνει μια φωτεινότερη ημέρα. Όχι για να ενθαρρύνεις κάποιους, ώστε να μην περάσουν οι εχθροί ατουφέκιστοι. Αφουγκράζεσαι άνθη και φυτά και γνωρίζεις, πως μόνο εμείς και όχι αυτοί μπορούμε να είμαστε οι πλάστες του αύριο.
Υπήρξαν κάποιοι, όπως ο Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι, οι οποίοι έταξαν ως έργο της ζωής τους να ψάλλουν το μέλλον. Οι ποιητές της μελλοντολογίας.
Όταν οι σταλινικοί δολοφόνησαν τον Βλαδίμηρο Μαγιακόφσκι, τοποθέτησαν δίπλα του ένα σημείωμα που έγραφε: "Από υπερβολική αγάπη για την ζωή, προτίμησα τον θάνατο".
Όχι, καθάρματα. Δεν υπάρχουν αυτά.
Αγαπάμε την ζωή και τίποτε άλλο.
Η ζωή μας ανήκει, έστω κι αν μας την κλέβετε.
Έστω κι αν τρώτε τις σάρκες μας.
Έστω κι αν πίνετε το αίμα μας.
Θα έλθει μια ημέρα, που θα πάψετε να μπορείτε να μας στεφανώνετε επάνω στον πάγκο του χασάπη.
Η Ημέρα που θα πάψετε να αποκαλείτε τον πόνο μας χαρά, που θα πάψετε να πουλάτε το σκότος για φως.

Όσοι περιμένουν να βγει άμεσα ο Καντάφι και να διακηρύξει "ναι ζω", δεν αγνοούν στοιχειωδώς το σκάκι, αλλά κύρια και το πως δρα μια ευγενική καρδιά, η οποία είναι σε θέση να συμπονά.
Τι αξία μπορεί να έχει μια τέτοια διακήρυξη, όταν γύρω του δολοφονούνται χιλιάδες παιδιά, όταν οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ μεταταθέτουν τις πόλεις της Λιβύης στην φάση της παλαιολιθικής εποχής;
Με κάθε παιδί που δολοφονούν οι βρικόλακες του ΝΑΤΟ, πεθαίνει κάθε άνθρωπος που διαθέτει στοιχειώδη ευαισθησία.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να πεθάνει κάποιος.
Και πολλοί τρόποι για να βάλει κάποιος τάξη στο τρελοκομείο της αιμοποσίας.

Ο σκακιστής δεν λέει "ναι" ή "όχι".
Μοιράζει ερωτηματικά, όπως το βίντεο που ακολουθεί.
Οι Λίβυοι ποτέ δεν επιβεβαίωσαν τον "θάνατο" του Καντάφι.
Αλλά και ποτέ δεν τον αμφισβήτησαν.
Μας έδωσαν σημεία και ερωτηματικά.

Ο ίδιος ο Ηγέτης, στο τελευταίο διάγγελμά του έκανε λόγο για επικείμενο θάνατο κάποιων άλλων.

Θέλετε να πιστέψετε την κα. Κλίντον, η οποία ισχυρίστηκε, ότι επισκέφτηκε την Λιβύη, διέταξε να σκοτωθεί ο Καντάφι και μετά αυτός σκοτώθηκε; Πιστέψτε την, είναι δικαίωμά σας.
Το "Έτσι είναι, εφ' όσον έτσι επιθυμείτε" έγινε το σλόγκαν μιας κοινωνίας, η οποία μετέτρεψε την πληροφορία σε φούμαρο.

Εγώ γνωρίζω ότι προχθές ερρίφθησαν σφαίρες στον τοίχο του προαύλιου της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Μόσχα και γράφτηκε εκεί: Ο ΚΑΝΤΑΦΙ ΖΕΙ.
Γνωρίζοντας κάτι λίγα από σκάκι, γνωρίζω ότι αυτό αποτελεί την πρώτη συμβολική έκφραση βίαιης ενέργειας υπέρ της Λιβύης εκτός Λιβύης.
Κι άντε μετά να καταγγείλλεις γι αυτά που έπονται κάποιον, που ισχυρίζεσαι ότι είναι νεκρός. (Αλλά διαθέτει κάποια βουνά από χρυσάφι, στρατηγική αετού και καρδία λέοντος).

Φιλαράκια, δεν γνωρίζω τι εκπλήξεις μου επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά δεν θα ήθελα με τίποτε να βρισκόμουν στην θέση σας.
Και τα λεγόμενα όλων πολύ σύντομα θα κρίνει το μέλλον.
Εμένα η μάνα μου πέθανε ήδη, αλλά αν ήμουν στην θέση σας ήδη θα είχε ξεκινήσει να με κλαίει. Εσάς μόνο θα σας φτύσουν.





Ο Σαίφ - Αλ - Ισλάμ Καντάφι δήλωσε ότι ετέθη επικεφαλής της αντιστάσεως του Λιβυκού λαού. Όσοι θεωρούν, ότι αυτό αποτελεί έμμεση παραδοχή του θανάτου του Μουαμάρ Καντάφι, ας μην βιάζονται...

ΡΟΥΑ ΜΑΤ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ

Ευχαριστώ θερμά όλους όσους επικοινωνούν
με το επιτελείο μου για να ενημερωθούν
σχετικά με την υγεία μου.
Τους διαβεβαιώ ότι είμαι καλά
και ότι βρίσκομαι εκεί που δεν μπορεί
να με βρει κανείς:
Στις καρδιές των αγωνιζόμενων φίλων μου
στις καρδιές των αγωνιζόμενων ανθρώπων.

Έστω κι αν σκοτώσουν το σώμα μου
δεν θα μπορέσουν να πειράξουν το πνεύμα μου
που τους έχει στήσει επικίνδυνη ενέδρα μέσα στις καρδιές των αγωνιστών.

Σας υπόσχομαι ότι φροντίζω ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΤΥΧΩ
η μνήμη των μαρτύρων να ζει και να μας οδηγεί
και η ζωή των προδοτών κάθε ημέρα που περνά
να μετατρέπεται σε όλο και πιο επώδυνο μαρτύριο.

Απόσπασμα από το προτελευταίο διάγγελμα του ηρωικού Ηγέτου της Λιβύης.




Δεν συμπαθώ ιδιαίτερα το σκάκι και δεν αρέσκομαι να παίζω αυτό το παιχνίδι.
Θεωρώ ότι στηρίζεται κυρίως στην επίθεση με ταυτόχρονη εξασφάλιση προστασίας. Στην σημαία μου έχω γράψει την αρχή του Κουνγκ Φου, η οποία προσβλέπει στην εξουδετέρωση του αντιπάλου χωρίς να τον αγγίξω. Όχι διότι αποφεύγω τα μαλλιοτραβήγματα. Αυτό αποτελεί επιταγή της συγκεκριμένης μορφής πολεμικής τέχνης.
Το σκάκι συμπάθησα όμως, όταν πρόσεξα πως το χειρίζεται ο ηρωικός ηγέτης του Λιβυκού λαού, Καντάφι. Χωρίς να γίνω σκακιστής, μετατράπηκα και παραμένω φανατικός θεατής της δικής του παρτίδας.
Γνωρίζω κάποια από τα προτερήματα, που αυτούς διαθέτει. Τα λεγόμενα "ατού". Εξ' άλλου αυτά δεν έκρυψε ποτέ. Ωραία ανοίγματα, τα οποία οδηγούν σε στριμώγματα, ώστε να κλάψουν μανούλες.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι μετά τόσους μήνες Νατοϊκής εισβολής με τους πλέον βάρβαρους βομβαρδισμούς το 99% της χώρας παραμένει υπό τον έλεγχο των πατριωτικών δυνάμεων, καθώς οι δυνάμεις των εισβολέων υφίστανται συνεχείς πανωλεθρίες. Η μόνη δυνατότητα, η οποία απομένει στο ΝΑΤΟ είναι η επιβολή ανθρωποχασαπιού από αέρος.
Αυτή η διαδικασία όμως ξεσκεπάζει το ΝΑΤΟ, χωρίς αυτό να μπορεί να προωθήσει στον ελάχιστο βαθμό την στρατηγική του στην Λιβύη. Κατ'αυτό τον τρόπο το ΝΑΤΟ έχει περιέλθει σε ένα πολύ ευαίσθητο και ολοκληρωτικό στρατηγικής μορφής αδιέξοδο. Το κύρος του, αλλά και το δέος με το οποίο επιχειρεί να υποβάλει τους λαούς έχει ευτελιστεί πλήρως με αφετηρία το πάθημα της Λιβύης.
Αποσκοπούν να επιβάλουν αντίχρηστο και αποδεικνύονται ανάξιοι ακόμη και για να μαζεύουν πενηνταράκια σε κάποια ουρητήρια.





Ιδιαίτερη εντύπωση μου προξένησε η ανάγνωση του πλέον πρόσφατου διαγγέλματος του Καντάφι, που δημοσιεύθηκε στις αρχές αυτής της εβδομάδος, διότι είναι ιδιαίτερα σκακιστικό. Για όσους ξέρουν να ενημερώνονται, επισκεπτόμενοι σελίδες με μόνιμη αντικειμενική ροή ειδήσεων για την Λιβύη - όπως οι σελίδες "Libya S.O.S." και "my-metropolis.eu" - γνωρίζουν, ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει χάσει εδώ και αρκετό καιρό μόνο τον πόλεμο στην Λιβύη, αλλά καταρρέει όλη η στρατηγική του στην μείζονα περιοχή της βορείου Αφρικής (με εξαίρεση την Αίγυπτο, όπου τα χαφιεδαριό της αγγλοσαξονικοκίνητης "ισλαμικής αδελφότητος" και των χαμένων της "Χαμάς" κινούν τα νήματα προς όφελος της CIA).
Οι πατριωτικές δυνάμεις στο Αλγέρι δεν περίμεναν πότε οι ορδές του NTC. και της Αλ Καίντα θα εισβάλουν στην χώρα τους για να την κάνουν και αυτή μπάχαλο. Εισήλθαν εδώ και μήνες οι ίδιοι μαχητικά στο έδαφος της Λιβύης κατά χιλιάδες και πολεμούν εκεί εναντίον των αρουραίων του ΝΑΤΟ, γνωρίζοντας ότι η άμυνα στην Λιβύη είναι άμυνα για το Αλγέρι.
Το ίδιο συμβαίνει και από την πλευρά της Νιγηρίας. Οι Νιγηριανοί χόρτασαν ψωμάκι εργαζόμενοι στην Λιβύη και γνωρίζουν την γενναιοδωρία των Λίβυων, το φιλολαϊκό καθεστώς ευημερίας της Τζαμαχιρίας και το τι εστί Καντάφι. Έτσι 30.000 μαχητές εισείλθαν από τις πρώτες ημέρες του πολέμου στην Λιβύη, για να αγωνισθούν στο πλευρό των Λίβυων πατριωτών, μετατρέποντας τον Νότο της χώρας, όπου υπάρχουν κυρίως οι πετρελαιοπηγές, σε ισχυρό λαϊκό οχυρό, το οποίο αποφεύγουν να πλησιάσουν οι κανίβαλοι της Αλ Καίντα και του ΝΑΤΟ έστω από απόσταση.

Ο μόνος τρόπος "νίκης" που απέμενε στο ΝΑΤΟ, ήταν παρόμοιος της "νίκης" των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Ενώ οι Βιετκόνγκ νίκησαν στην ζούγκλα (άλλο τι καθεστώς τους φόρεσαν στην συνέχεια οι "πεφωτισμένοι") οι γιάνκηδες νίκησαν στο Χόλλυγουντ.
Μόνο που πλέον αυτό είχε διευρυνθεί τερατωδώς. Ενώ η εισβολή των καμερών παραποίησης της πραγματικότητος μέσω CNN γινόταν από τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου και εντεύθεν μέσω των οθονών της τηλεοράσεως, στην συνέχεια προστέθηκε στον μηντιακό οχετό και η παρέμβαση των φονευόντων την αλήθεια στο διαδίκτυο.
Ειδικά στην περίπτωση της Λιβύης η παραπληροφόρηση ξεπέρασε κάθε όριο. Έφθασαν να δείχνουν τον Σαρκοζί και τον Κάμερον σε κάποιο αεροδρόμιο ενός χωριού, ισχυριζόμενοι ότι πρόκειται για το αεροδρόμιο της Τρίπολης.
Η συνεχείς ψευδείς θριαμβολογίες των μαζικών μέσων για υποτιθέμενες νίκες των αρουραίων, εκεί όπου αυτοί υφίσταντο πικρές πανωλεθρίες κατ' επανάληψη, δεν αποτέλεσαν ζήτημα αφετηρίας για αποκατάσταση της πραγματικότητος από τον γράφοντα, διότι δεν θεωρώ σοβαρή απασχόληση να αναδημοσιεύω καταμετρήσεις πτωμάτων των αρουραίων.
Πόσες φορές δεν ακούσαμε με τον πλέον ξεδιάντροπο τρόπο, ότι έπεσε δήθεν η Σύρτη ή το Μπάνι Βαλίντ για να διαψευσθεί αυτό συνέχεια; Για να κατακτήσει κάποιος μια πόλη φθάνει να την κατακτήσει μια φορά. Οι εξαγγελίες εικοσαπλών κατακτήσεων δεν αποτελούν πλέον καν ψυχολογικό πόλεμο, αλλά καταγράφουν την ηλιθιότητα μηχανισμών, οι οποίοι αδυνατούν να εξασκήσουν στοιχειώδη προπαγάνδα, υποβιβάζοντας την νοημοσύνη μας, κάτω από εκείνη των βοδιών.




Ας δούμε όμως συγκεκριμένα το τελευταίο διάγγελμα του Καντάφι και το ΡΟΥΑ ΜΑΤ που αυτό περιέχει έναντι κάποιων.
Έτσι ίσως κατανοήσουμε και τους λόγους, που αυτοί έπρεπε πάσει θυσία να τον "σκοτώσουν" (και το λουρί της μάνας):

"Λαοί της Υφηλίου:

Αυτές οι λέξεις φθάνουν μέχρι εσάς από αυτούς, οι οποίοι αγωνίζονται μέσα σε αδυσώπητους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ εναντίον αμάχων.
Η κατάσταση την οποία μας επέβαλαν ουδόλως αποδίδεται από τα δυτικά μαζικά μέσα.
Εμείς είμαστε απλοί άνθρωποι, που μπορέσαμε όμως να ξεπεράσουμε τον φόβο της επιβεβλημένης κρατικής τρομοκρατίας και τον πλήρη αποκλεισμό. Την καταδίκη ενός λαού σε απρόσκοπτη εξόντωση στο όνομα της υποτιθέμενης παροχής προστασίας, δηλαδή της κλοπής του φυσικού του πλούτου.
Αυτή η εκστρατεία "προστασίας" έχει ήδη κοστίσει την ζωή σε 60.000 ανθρώπους κυρίως αμάχους, μεταξύ των οποίων πάρα πολλά παιδιά.
Εμείς επιλέξαμε την οδό, η οποία είναι από ιστορικής πλευράς κοινή για κάθε καταπιεζόμενο: Αντίσταση ενάντια στην αποικιοποίηση και καταστροφή της πατρίδος μας μέχρι εσχάτων.
Εμείς δεν διασχίσαμε κάποιον ωκεανό για να επιτεθούμε εναντίον της Αγγλίας ή της Γαλλίας. Υπερασπιζόμαστε το σπίτι μας. Οι ιμπεριαλιστές επιχειρούν βιαίως μια συγκέντρωση των όλων των ενεργειακών πηγών υπό τον έλεγχό τους, επανααποικιοποιώντας την Αφρική, ώστε να περιορίσουν σε αυτήν την διείσδυση της Κίνας.
Δεν σας ζητάμε να έλθετε να πολεμήσετε στο πλευρό μας, ενισχύοντας τις δικές μας γραμμές άμυνας. Είμαστε ένας μικρός λαός, αλλά διαθέτουμε αρκετούς ικανούς και εμψυχωμένους μαχητές, ώστε να οδηγήσουμε υπεράριθμους αντιπάλους στην ήττα. Ήταν στο πεπρωμένο μας να επιφορτιστούμε εμείς με αυτόν τον τεράστιο αγώνα. Όμως δεν ανησυχούμε για μας. Είμαστε προετοιμασμένοι και ψυχικά θωρακισμένοι, ώστε να τα καταφέρουμε με τον καλύτερο τρόπο.
Μας ενδιαφέρει όμως και το δικό σας μέλλον. Σας εγκαλούμε στην δημιουργία ενός παγκόσμιου μετώπου ενάντια στις αρπακτικές δυνάμεις του πολέμου και καταληστεύσεως. Σας εγκαλούμε σε ένα αγώνα στον οποίον θα βάλετε πρώτα το μυαλό σας να εργαστεί και μετά την φαντασία σας στην διαδικασία δημιουργίας ενός νέου μοντέλου κοινωνικής συμβιώσεως, το οποίο θα καταργεί την διαφθορά και την καταπίεση.
Αμυνθείτε πριν οι δυνάμεις του σκότους καταστρέψουν την ανθρωπότητα.
Μην πιστεύετε σε αυτά που μεταδίδουν τα μαζικά μέσα τους.
Αν είχαμε δυνατότητα θα δείχναμε τους όγκους των πτωμάτων τους και τις φοβερές τους απώλειες. Ήδη έχουν τραπεί σε άτακτο φυγή οι ορδές τους.
Η πρωτοβουλία των κινήσεων βρίσκεται πλέον αποκλειστικά στην δική μας επιχειρησιακή δραστηριότητα. Εμείς πλέον επιλέγουμε πότε, πού και πώς θα τους χτυπήσουμε.
Οι εμπειρίες που καταγράφουμε στην μάχη των πόλεων θα έχουν τεράστια στρατηγική αξία για την ανάπτυξη της άμυνας των λαών στο μέλλον.
Κατανοήστε, ότι ο πόλεμος αυτός δεν έχει τοπικό χαρακτήρα. Οι ομηρία επεκτείνεται σε όλους μας. Όμως εμείς τους κρατούμε σε μια θανάσιμη παγίδα εδώ, ώστε να μπορέσετε εσείς να κερδίσετε χρόνο στην οργάνωση της δικής σας άμυνας, ώστε να αποδείξουμε ότι δεν επαρκεί ο έλεγχος του ΟΗΕ από μερικούς αλήτες, για να περάσει όλη η ανθρωπότητα σε καθεστώς ομηρίας και σκλαβώσεως.
Να είστε βέβαιοι ότι:
- Θα τους επιβάλουμε να πληρώσουν πολλαπλά για τα εγκλήματα και τις κλοπές σε βάρος μας.
- Είμαστε σε θέση να καταστρέψουμε την ροή της κλοπής πετρελαίου, ματαιώνοντας τα σχέδιά τους.
- Στους στρατιώτες των εισβολέων αναγγέλλουμε: Αυτός ο πόλεμος δεν σας αφορά. Μέχρι στιγμής ότι μας κάνατε σας το συγχωρούμε. Επιστρέψτε στις οικογένειές σας, όσο είναι ακόμη καιρός.
- Στους κκ. Σαρκοζύ και Κάμερον λέμε όμως: Παλληκάρια θα μας βρείτε μπροστά σας θέλετε δεν θέλετε και θα την φάτε από εκεί που δεν την περιμένετε.
- Στους λαούς της οικουμένης λέμε:
Η δημιουργία ενός παγκόσμιου κινήματος, που θα αποβεί νεκροθάφτης της ρεμούλας και της αδικίας είναι πλέον αναπόφευκτη. Αυτό θα αναδείξει νέες δυνάμεις, οι οποίες θα αλλάξουν μεσοπρόθεσμα την φυσιογνωμία της ζωής επάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Εμείς θα συνεχίσουμε ως το τέλος, επιδιώκοντας το μέγιστο αγαθό: Μια αναπαυμένη αγωνιστική συνείδηση".

Τουτέστιν:
ΡΟΥΑ ΜΑΤ
ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ



FIASKO

Αυτήν την φορά θα αφήσω να αναφερθεί στο φιάσκο σχετικά με την μάσκα από καουτσούκ που φορέσανε στον πίθικα και τον επυροβολάγανε, διότι ήτανε λέει δήθεν ο καντάφης το ιστολόγιο Lybia S.O.S:
http://libyasos.blogspot.com/2011/10/muammar-al-gaddafi-is-alive.html

"1. Στα υποτιθέμενα βίντεο από την Σύρτη υπάρχει παντού αιωρούμενη άμμος. Την προηγούμενη ημέρα όμως είχε στην Σύρτη καταρρακτώδη βροχή. Για να σηκωθεί η άμμος χρειάζονται μετά από νεροποντή αρκετές ημέρες.

2. Στα δυο διαφορετικά βίντεο ο "νεκρός Συνταγματάρχης" έχει διαφορετικό χρώμα μαλλιών. Τι έγινε δεν πέτυχε το περμανάντ στον πίθικα;

3. Στο ένα βίντεο η μύτη του εικονιζόμενου είναι πλακουτσωτή, στο άλλο είναι ίσια. Τι έγινε, ξεχάσατε να κρεμάσετε το γουδόχερο;

4. Στα πρώτα βίντεο ο εικονιζόμενος φαίνεται πολύ νέος. Μήπως χαμπαρίζετε καθόλου τι σόι ρυτίδες αποκτά ένας εβδομηντάχρονος, που πέρασε τα νιάτα του στην έρημο;

5. Ισχυρίζονται ότι πριν τον συλλάβουν τον πυροβόλησαν και τον τραυμάτισαν στα πόδια. Όμως στην αρχή του βίντεο ο εικονιζόμενος, πριν τον ρίξουν κάτω, στεκόταν άνετα. Τσάμικο γιατί δεν βάλατε να χορέψει;

6. Κάποια από τα βίντεο της "σύλληψης" αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο μια ημέρα πριν την ημέρα της "σύλληψης". Είπαμε: Οι χαφιέδες να εργάζονται οργανωμένα. Μισθό παίρνουν. Αλλά αυτοί διεκδικούν με κάθε τρόπο και τα μπόνους.

7. Σύμφωνα με ένα βίντεο, τον βρήκαν μέσα σε ένα κανάλι της αποχέτευσης με απόνερα. Όμως ο εικονιζόμενος είναι φρεσκοξυρισμένος. Μάλλον θα άκουγε πριν την σύλληψη τον Γρηγόρη Μπιθικότση στο "άφτιαχτο κι αχτένιστο στον χάρο δεν σε δίνω..."

8. Σε ένα βίντεο εικονίζεται στο βάθος να στέκεται ανέμελη μια γυναίκα μαύρου χρώματος. Είναι όμως γνωστό, ότι στην Λιβύη οι του "μεταβατικού συμβουλίου" πετσόκοψαν τους μαύρους. Μάλλον η εν λόγω κυρία θα θεώρησε, ότι οι δολοφόνοι ήταν πολύ απασχολημένοι με το λιντσάρισμα της πλαστικής μάσκας του πίθικα, ώστε να βρουν χρόνο για να ασχοληθούν και με αυτήν.

9. Στο ένα βίντεο έχει το πρόσωπο του εικονιζόμενου πριν τον τοποθετήσουν στο φορείο αίματα. Στο άλλο, ενώ αυτός βρίσκεται επί του φορείου, το πρόσωπό του είναι ελεύθερο αιμάτων. Μάλλον η κόλα στη σάλτσα ήταν ελαττωματική.

10. Η κόρη του Καντάφι Αΐσα ισχυρίζεται ότι ο πατέρας βρίσκεται εν ζωή. Η Κλίντον ισχυρίστηκε: "Ήλθα και πέθανε". Δεν είχανε οι ΗΠΑ κανένα πιο γκαντέμη να στείλουνε, ώστε να πάρει η μπάλα μερικούς κακούς ακόμη;


ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΜΕ ΔΩΡΟ-ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΗΝ ΚΛΗΡΩΣΗ ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΤΙΡΑΝΤΕΣ:

Πόσους σωσίες του Καντάφι σκότωσαν συνολικά στα βίντεο;


PS. Hillary
Όποιος γελάει τελευταίος γελάει καλύτερα.
Και να πας να ράψεις μαύρο ταγιεράκι για τελετές Παρίσι, Λονδίνο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ "ΚΟΥΡΕΜΑ"

Ιδέ και την παλαιότερη ανάρτηση:

ΕΤΟΙΜΗ Η ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΕ. ΠΟΥ ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΦΩΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΩΝ

ΘΕΛΩ

Θέλω να προσευχηθώ
με την ίδια δύναμη που θέλω να βλαστημήσω
Θέλω να τιμωρήσω
με την ίδια δύναμη που θέλω να συγχωρήσω
Θέλω να προσφέρω
με την ίδια δύναμη πού ’θελα στο ξεκίνημα
Θέλω να νικήσω
αφού δεν μπορώ να νικηθώ

Αλέξανδρος Παναγούλης


1. ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΤΟΜΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ Ο ΟΡΟΣ ΦΩΣ

Τόσο η ετοιμολογία του όρου "Έλλην" όσο και του "πεφωτισμένος" ανάγεται στο φως. Περί του πρώτου εγράφησαν αρκετά ενδιαφέροντα και κατατοπιστικά κατά καιρούς, ιδιαίτερα κατά την διάρκεια των τελευταίων τριών δεκαετιών, οι οποίες χαρακτηρίζονται από συγκεκριμένα βήματα αφύπνισης της Ελληνικότητος. Για πρώτη φορά συνάντησα αναφορές σχετικά με την προέλευση του ονόματος Έλλην από το "ελάμπω" στα βιβλία του μακαρίτη Γιάννη Φουράκη στα μέσα της δεκαετίας του '80, τα οποία ήταν αναμφιβόλως πρωτοποριακά για την εποχή τους, υπό την έννοια, ότι έθεταν με συγκεκριμένο τρόπο το ζήτημα κάποιων μυστικών εταιριών, όπως ο ελευθεροτεκτονισμός, σε συνδυασμό με κάποιες ιδιαιτερότητες των Ελλήνων και ανάλογα συγκρουσιακά δεδομένα, τα οποία διέπονται από τα προηγούμενα.
Σε πολλές Ευρωπαϊκές γλώσσες, στην διαμόρφωση των οποίων συνέβαλλε αποφασιστικά η Ελληνική, ο όρος αυτός έχει υιοθετηθεί αυτούσιος. Στην γερμανική π.χ. με τον όρο "hell" αποδίδεται η έννοια του "φωτεινός". Αλλά και η συγκεκριμένη επονομασία του εξαποδώ και της κολάσεως από τους αγγλοσάξονες ως "hell", στην ουσία αποτελεί απροσχημάτιστη ομολογία, σχετικά με τον ποιον θεωρούν αυτοί αντίπαλό τους μέχρις εσχάτων, δεδομένου ότι ο αντίστοιχος όρος διατήρησε το αρχικό, ορθό νόημα στα παράγωγα και συνθετικά του στα πλαίσια της αγγλικής γλώσσης, όπως στην περίπτωση του φυτού "ήλιος", το οποίο ονομάζεται στην αγγλική hellanthus (Η φυσιολογία αυτού του φυτού όμως κάθε άλλο παρά αφήνει περιθώρια σε κάποιο αγγλόφωνο να το συσχετίσει με την κόλαση).

Η συμμετοχή του όρου "φως" στον αυτοχαρακτηρισμό των πεφωτισμένων είναι προφανής και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ετυμολογική επεξήγηση. Το ερμηνευτικό ζητούμενο κατά συνέπεια, τόσο σχετικά με τον όρο"Έλλην", όσο και με τον όρο "πεφωτισμένοι", αφορά την εννοιολογική σφαίρα.
Η έννοια του φωτός αναφέρεται με βάση την γλωσσική χρήση του όρου σε τρία βασικά δεδομένα: Το πρώτο αφορά την φυσική υπόσταση του φωτός, ως συγκεκριμένη μορφή ενέργειας, η οποία διέπει τα αντίστοιχα ενεργούμενα στην φύση και την τεχνολογία, όπως η όραση, η φωτοσύνθεση και τα φωτοκύτταρα.
Η δεύτερη έχει μεταφορικό περιεχόμενο. Φωτεινός/ή, ή λαμπρός/ή, είναι αυτός που ξεχωρίζει ένεκα κάποιας ιδιαίτερα υψηλής ποιότητος που αναλόγως προς συγκεκριμένα κριτήρια τον/ην διακρίνει. Αυτός/ή που διαθέτει αίγλη και ακτινοβολία.
Η τρίτη έχει εσωτερικό/υπερβατικό - ή απλούστερα και πνευματικό - περιεχόμενο, με προέλευση κυρίως Θεία συμβολή. Για περισσότερες θρησκείες και υπερβατικές οδούς ο "φωτισμός", ή "φώτιση", ή "Θεία φώτιση", αποτελούν διεργασίες αναβαθμίσεως των εσωτερικών λειτουργιών του ανθρώπου προς κάποια επέκεινα ευρισκόμενα δεδομένα και ικανότητες.
Όσο κι αν κάποια από τα τρία προαναφερόμενα δεδομένα μπορεί να αφορούν, ή να χαρακτηρίζουν, τους Έλληνες - ή και τους πεφωτισμένους - η ενσωμάτωση του όρου φως στην ονομασία τόσο των μεν, όσο και των δε, ΔΕΝ ΑΝΑΓΕΤΑΙ σε κανένα από αυτά. Διότι ο όρος "φως" υπέχει ακόμη ενός τέταρτου νοήματος, πέραν του φυσικού, του μεταφορικού και του υπερβατικού, που είναι ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ.

Τα σύμβολα αποτελούν κωδικοποίηση κάποιων δεδομένων, τα οποία επιχειρούν να τα αποδώσουν, ή να τα μεταδώσουν, με τρόπο έμμεσο και καλυμμένο. Όταν μια συμβολικού χαρακτήρος κωδικοποίηση αφορά περισσότερα δεδομένα, ή κάποιες ευρύτερες διαδικασίες, συνθέτει ένα μύθο. Όταν το αντικείμενο της κωδικοποίησης αποτελείται από ένα ολόκληρο σύστημα αναφοράς δεδομένων από ιστορική, κοινωνική, θρησκευτική και γεωγραφική σκοπιά, συνιστά δηλαδή ένα συγκεκριμένο κύκλο από πλευράς ολοκλήρωσης, την ολοκληρωμένη φάση ενός οικουμενικού ή κατ' επέκταση και κοσμικού δράματος, τότε προκύπτει μια μυθολογία.
Η μυθολογία μπορεί να συνίσταται σε μια συμβολικού τύπου αφήγηση. Κατά κανόνα όμως ξεπερνά αυτά που μπορεί να διέπονται από κάποια χρονική ροή, στοχεύοντας σε ποιότητες και δεδομένα, που συχνά έχουν διαχρονικό χαρακτήρα.


2. Η ΔΙΤΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ

Σχετικά με την λειτουργία του μύθου έχουν γραφεί πάρα πολλά, ώστε να χρειάζεται εδώ - ή να χωράει στα στενά περιθώρια μιας αναρτήσεως - μια επί πλέον πραγματεία. Αυτό, στο οποίο αποσκοπώ εδώ, είναι μια συγκεκριμένη διαφοροποίηση, ακριβώς επειδή τόσο οι Έλληνες, όσο και οι πεφωτισμένοι χρώνται μύθων και μυθολογιών.
Πιστεύω, ότι ο μύθος μέσω των συμβολισμών επιτελεί εν δυνάμει μια διττή λειτουργικότητα:
Η κωδικοποίηση, στην οποία προβαίνει μέσω των συμβόλων ένας μύθος, κάθε άλλο παρά αυθαίρετη είναι. Οι αναγωγές του δρομολογούν με παραβολικό τρόπο εικονισμούς, οι οποίοι περιέχουν αντίστοιχες ποιότητες με αυτές που χαρακτηρίζουν το προς κωδικοποίηση μήνυμα. Οι εικονισμοί του μύθου όμως είναι απλούστεροι και πρωταρχικότεροι σε σύγκριση με τα δεδομένα, τα οποία υφίστανται κωδικοποίηση. Επειδή όμως οι ποιότητες τους είναι παράλληλες μπορούν να επιφέρουν όμοιες ατμόσφαιρες στο θυμικό και τον νου.
Μια πάγια λειτουργία του θυμικού και του νου είναι οι συνειρμοί, οι οποίοι δεν συμβαίνουν κυρίως με συνειδητό τρόπο. Με αυτήν την έννοια μπορούμε ίσως να αισθανθούμε το νόημα των σημαντικών διαπιστώσεων, εκείνου του ψυχολόγου, ο οποίος επισταμένα εμελέτησε την ψυχολογική λειτουργικότητα των μύθων: Του Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ. Ο Γιουνγκ, ανέλυσε, ότι τα σύμβολα στοχεύουν στο ασυνείδητο και ότι κατά κανόνα αυτά συγκροτούνται από αρχετυπικές μορφές. Νομίζω, ότι ο η χρήση, στην οποία προβαίνει ο Γιουνγκ στον όρο "αρχετυπικός", διαφέρει τελείως από τα "αρχέτυπα" της πλατωνικής θεωρίας. Δεν προϋποθέτει κάποια αφαίρεση και είναι τελείως χειροπιαστός. Οι μύθοι εκκινούν από την πρωτόγονοι κοινωνία. Οι έννοιες με τις οποίες καταπιάνονται οι άνθρωποι στο πρωτόγονο στάδιο είναι περιορισμένες και απλές. Αφορούν κυρίως φυσικές δυνάμεις, φυτά, ζώα, θηρία, τους προγόνους, που άφησαν την ζωή αλλά κάπου βρίσκονται, ψυχότροπες ουσίες πάνω στις οποίες προσέκρουσαν, όπως τα μανιτ-άρια, τα οποία καθιστούν προσβάσιμο τον μεγάλο Μανιτ-ου. Πρόκειται για έννοιες, οι οποίες ανάγονται στο πρώιμο, πρωταρχικό στάδιο αναπτύξεως της νοήσεως, γι αυτό είναι κατά βάση πρωταρχικές. Η έννοια του αρχετυπικού βέβαια δεν ταυτίζεται με αυτήν του πρωταρχικού. Αφορά κυρίως πάγια δεδομένα της συγκρότησης του ανθρώπινου ψυχισμού, τα οποία όμως κατά κανόνα προκύπτουν μέσα από τις συλλογικές διεργασίες. Ο Γιουγκ διαμόρφωσε την έννοια του "συλλογικού ασυνείδητου", ως την περιοχή όπου εντάσσονται και λειτουργούν τα σύμβολα. Από την στιγμή που αυτά έχουν αρχετυπικό χαρακτήρα, αυτό σημαίνει, ότι ο εύστοχος χειρισμός τους δημιουργεί αρχέτυπα και δομεί το συλλογικό ασυνείδητο, δηλαδή την κυριαρχούσα κοινωνική ψυχοσύνθεση.
Η πρώτη δηλαδή λειτουργία των μύθων είναι η παρεμβολή στον ψυχισμού του ατόμου, με στόχο την ένταξή του σε ένα δομημένο κοινωνικό ψυχισμό. Αν θεωρήσουμε, ότι ο μύθος είναι λίγο ως πολύ δεδομένος και αμετάβλητος, μπορούμε να κατανοήσουμε την ισχύ, που αυτός διαθέτει στην συγκρότηση της ψυχοσύνθεσης και κατ' επέκταση της νοοτροπίας ενός κοινωνικού συνόλου. Επί πλέον συνήθως ο μύθος έχει την τάση να αναπαράγεται με μυθεύματα, τα οποία προβάλλονται στην πορεία ως ιστορία. Όσο περισσότερο στο απώτερο παρελθόν ανήκουν τα εξιστορούμενα δεδομένα, τόσο και λιγότερο αποτελούν αυτά γεγονότα ή συμβάντα, αποκτώντα ποιότητα μηθευμάτων.
Αυτή την λειτουργία του μύθου και των συμβόλων θα όριζα ως δομική. Αυτή αποτείνεται και δρα στο συλλογικό ασυνείδητο αποκλειστικά υπό κωδικοποιημένη μορφή.

Η άλλη λειτουργία των συμβόλων και του μύθου αφορά συγκεκριμένες διαδικασίες και πρακτικές της αποκωδικοποίησης και της ερμηνείας αυτών.
Όπως έχω αναφέρει στο παρελθόν, η έννοια της "ερμηνείας", αλλά ιδιαιτέρως η έννοια της ερμηνείας των συμβόλων αναφέρεται από ετυμολογικής πλευράς στον Ερμή. Κατ' ακολουθία έχει μυητικό χαρακτήρα.
Επειδή οι μυ-ήσεις αποτελούνται από διαδοχικά στάδια, συμφώνως προς τον βαθμό εισόδου στα διάφορα μυ-στήρια, είναι επόμενο και η ερμηνεία των συμβόλων να είναι πολλαπλή, ανταποκρινόμενη στον εκάστοτε βαθμό μυήσεως. Αυτό ισχύει για τους αποκρυφιστές, τουτέστιν την κατεύθυνση, στην οποία κυριαρχούν οι πεφωτισμένοι, επί των οποίων κυριαρχούν οι "ελληνόφωνοι", ή εφιάλτες.
Η μυητική διαδικασία - όπως έχω αναφέρει παλαιότερα - έχει ντε φάκτο χαρακτήρα σχηματισμού και επιβολής κάποιας ελίτ, δηλαδή ελιτικό χαρακτήρα. Κατ' αρχήν μέσω αυτής διαχωρίζονται οι άνθρωποι σε μυημένους και μη. Ή κατά την φρασεολογία των μυητικών ταγμάτων σε "οσίους" και "βεβήλους". Πέραν αυτού η αξία ενός εκάστου προκύπτει από τον βαθμό της μυήσεώς του. Οι βαθύτερα μυημένοι διατάζουν και οι λιγότεροι μυημένοι εκτελούν, ευρισκόμενοι εντός κλειστού συστήματος ιεραρχίας. Πρόκειται δηλαδή περί του κατ' εξοχήν σχήματος διευθυνόντων και διευθυνομένων, δηλαδή περί της επιβολής μιας εξουσιαστικής ελίτ - κατ' αρχήν στα μέλη του μυητικού οργανισμού και στην συνέχεια μέσω της υπακοής αυτών - σε ολόκληρο τον κοινωνικό σχηματισμό. Το εξουσιαστικό μοντέλο οργάνωσης έχει αφετηρία τα μυητικά τάγματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι απώτερος στόχος της μυήσεως είναι η εναπόκτηση κρατικής εξουσίας. Σε θρησκευτικούς οργανισμούς κυρίαρχο χαρακτήρα υπέχει, αυτό στο οποίο αποβλέπει το τελετουργικό δρώμενο.

Στην περίπτωση των Ελλήνων η μυθολογία επιτελεί δομική λειτουργία.
Στην περίπτωση των πεφωτισμένων αυτή επιτελεί τόσο δομική όσο και μυητική λειτουργία.
Με την μετάβαση από τον Πυθαγόρα στον Πλάτωνα παύει η διδασκαλία να έχει χαρακτήρα εχε-μύθ-ειας και αποκτά έκτοτε ένεκα πολύ συγκεκριμένων αιτιών ακαδημαϊκό χαρακτήρα. (Ο Αριστοτέλης στην εισαγωγή των "Μετά τα Φυσικά" αναφέρει: "Ο Πλάτων δηλαδή οι Πυθαγόριοι...").


3. ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Ας προχωρήσουμε με μια επίσκεψη των υπό εξέταση ονομάτων:
Η λέξη Έλλην διέπεται από "ΕΛΛ" ή "ΕΛ".
Η λέξη πεφωτισμένοι, "illuminati" από το "LLU" ή "LU".
Οι δυο ρίζες γράφονται με δυο διαφορετικά αλφάβητα ελλαδικής προελεύσεως: Το Ελληνικό και το λεγόμενο "λατινικό". Σε αυτό αξίζει να επιμείνουμε και να διατηρήσουμε κατ' αρχήν αυτόν τον τρόπο γραφής.
Αξίζει να απασχολήσει τους ερευνούντες τόσο το διπλό Λ και διπλό L, όσο και η διαφορά μεταξύ Ε και Ι. Καθώς και οι δυνάμεις και ιδιότητες που περιέχει το σύμβολο Λ. Θέλω όμως προσωρινά να τα παρακάμψω αυτά, για να εστιάσω την προσοχή στο Ε και το U.
Το Ε αναφέρεται στον Ήλιο. Την βασική πρωτογενή πηγή φωτός του εδώ πλανητικού συστήματος.
Στα λατινικά το φως ονομάζεται LUX και δεν προέρχεται από το όνομα του Ηλίου, που είναι SOL, αλλά από την Σελήνη LU-NA. Η λέξη Sol περιέχει τον κύκλο του όμικρον, τον ηλιακό δίσκο, ο οποίος με το U κόβεται, που ανταποκρίνεται στις σεληνιακές φάσεις.
Οι πεφωτισμένοι δηλαδή γουστάρουν το ημίφως. Ποιο ημίφως όμως;
Το LU στο Ελληνικό αλφάβητο γράφεται ΛΥ, τουτέστιν ΛΥΚΟΣ (στα Lατινικά LU-PUS) τουτέστιν ΛΥΚΟΦΩΣ, τουτέστιν ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Στην λίμνη Λαίρνη, όπου κυριαρχούσε η λερναία ύδρα, υπήρχε το ιερόν του Λυκείου Διός. Αυτός, σύμφωνα προς τον μύθο, συνήθιζε να τρώει ανθρώπινο κρέας μεταβαλλόμενος σε λύκο.
Βεβαίως αρκετοί ήταν οι φέροντες τον χαρακτηρισμό "λύκιος" στην κλασσική και την προκλασσική εποχή στην Ελλάδα. Και απαιτούν συγκεκριμένο χειρισμό έκαστος εξ αυτών.

Όμως σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθούμε και σε ένα ακόμη φως, πολύ χαμηλότερο του ηλιακού φωτός. Αυτό είναι το φως του Πρωινού Αστέρος. Αυτού, που φέγγει όταν έχει αποχωρήσει η Σελήνη, αλλά δεν έχει φανεί ακόμη ο Ήλιος. Το φως του πλανήτου Αφροδίτη.

Γράφει χαρακτηριστικά στην πρόσφατη ανάρτησή του ο ιστολόγος εργδημεργ με τίτλο "Όρος έτεκε Ελένιν" :

http://ergdhmerg.blogspot.com/2011/10/blog-post.html

"Όντως, η ουράνια γεωμετρία είναι ένα πολυ ενδιαφέρον θέμα, και όντως οι τροχιές Γης και Αφροδίτης είναι τέτοιες, που οι δύο πλανήτες κάνουν "συζυγία" (δηλ. βρίσκονται στην ίδια μοίρα του ουρανού) πέντε φορές ανα γεωμετρικό κύκλο, ακριβώς σε κορυφές εγγεγραμμένης πεντάλφας. (Οι οποίες, βέβαια, κορυφές για να συμπληρωθούν, παίρνουν κάτι χρόνια. Όχι 12 μήνες.)"

Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίον η πεντάλφα αποτελεί κεντρικό σύμβολο των μυητικών ταγμάτων. ΤΟ ΗΜΙΦΩΣ, ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ

Που υπάρχει όμως αυτό το "φως";

Ψάξτε αγαπητοί φίλοι και φίλες
Κάποιοι απαιτούν το κορμί μας...
Κάποιοι και σήμερα πεθαίνουν αδίκως...

Όμως οι Έλληνες απεργάστηκαν το μεγάλο ρήγμα φωτός στην ιστορία του ανθρώπου
Ψάλε Όμηρε
ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ


Και ένα ενδιαφέρον δημοσίευμα ακόμη:

<"ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΩΝ ΙΛΛΟΥΜΙΝΑΤΙ"/a>

Με αυτή την αναφορά δεν αποσκοπώ να στοχοποιήσω τον κ. Λάο, ο οποίος προφανώς επιτελεί χρέη θυρωρού σε κάποιο μαγαζάκι, χωρίς να χαμπαρίζει ιδιαίτερα αρκετά πράγματα. Αυτό έλλειπε, οι πεφωτισμένοι να κατονομάζουν δημόσια τον πραγματικό αρχηγό τους. Ότι κι αν αποσκοπεί κάποιος να τους καταλογίσει, αφελείς δεν είναι.
Η προκείμενη ρύθμιση έχει όμως μεγάλη συμβολική αξία, διότι οι "ελληνόφωνοι" αποσκοπούν με αυτήν να καταδείξουν έντεχνα, ποιος είναι αυτός, που κινεί τα νήματα ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ πίσω από τους πεφωτισμένους.
Προσέξτε επίσης την ονομασία των μυητικών βαθμών, ειδικά τον δεύτερο, όπως επίσης ότι και μετά τον ένατο βαθμό μύησης τα μέλη εισέρχονται στην λέσχη "Παλλάς Αθηνά" (παλλάς σημαίνει κουκουβάγια στα νέα Ελληνικά, είδε και και το είδωλο τελετουργιών του "BOHEMIAN GROOVE") .

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΕΠΙΤΕΥΞΕΩΣ ΡΩΓΜΗΣ ΣΤΟ ΜΑΤΡΙΞ

1. ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ

Ευχαριστώ θερμά τους τρεις φίλους, που σχολίασαν την προηγούμενη ανάρτηση. Τα πολύτιμα σχόλιά τους αποτελούν σημαντικό βοήθημα για την συνέχεια της ανάπτυξης του θέματος, αλλά και κάποιες κατά την γνώμη μου αναγκαίες συγκεκριμενοποιήσεις σε αναφορές που προηγήθηκαν.
Στην προηγούμενη ανάρτηση απλά παρέθεσα την διαμόρφωση της δεύτερης προτάσεως χωρίς να υπεισέλθω περαιτέρω, μετά όμως από μια σχετικά εκτενή εισαγωγή για τα πλαίσια, εντός των οποίων έλαβε χώρα η παράθεση. Θα ήθελα - και με την βοήθεια που παρέχουν τα σχόλια - να συγκεκριμενοποιήσω τα εξής:

- Η αναφορά της "Αυτονεκροψίας" είχε αποκλειστικό στόχο να τονιστεί η αναγκαιότητα της αποδοχής των προκλήσεων, έστω κι αν αυτές έχουν δυσάρεστο περιεχόμενο. Τις προκλήσεις δεν αξίζει μόνο να τις αποδεχόμαστε, αλλά μετατρεπόμενοι οι ίδιοι σε προκλητικές φυσιογνωμίες έναντι του εαυτού μας και των καταστάσεων, αξίζει κάποτε ακόμη και να τις επιδιώκουμε ή και να τις προκαλούμε. Χαρακτηριστικά, ο Γκουρτζίεφ (τον οποίον δεν εκτιμώ ιδιαίτερα) και ο οποίος δημιούργησε σχολή εσωτερισμού κατά το πρώτο ήμισυ του περασμένου αιώνος, κάποτε ρίχθηκε εκουσίως και σκοπίμως στις ρόδες ενός αυτοκινήτου, προκαλώντας ο ίδιος ατύχημα σε βάρος του εαυτού του. Με αυτό τον τρόπο στόχευε στην πνευματική του ανάπτυξη, μέσω του συνειδητού χειρισμού της συγκεκριμένης τραυματικής εμπειρίας. Το παράδειγμα αυτό είναι αναμφιβόλως υπερβολικό. Δείχνει όμως την σκοπιμότητα της επιθετικής αντιμετώπισης των προκλήσεων, χωρίς να φυγομαχούμε, ή να περιερχόμαστε σε σοκ αμηχανίας από αυτές.
Σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα να γίνεται προβολή της υπάρξεώς μας σε πτώμα. Είτε για λόγους μελέτης αδυναμιών, είτε ως προβολή σκεπτομορφών αναγεννήσεως. Η διαδικασία αυτή είναι αρνητική και προάγει αρνητικές ενέργειες. Νομίζω ότι είναι φρόνιμο να προβάλουμε τις ατομικές ή συλλογικές πλευρές μας μόνο εντός συνθηκών δυνάμεως, υγείας, ισχύος και ανθίσεως. Τους λόγους περί αυτού παρέθεσα σε προηγούμενες αναρτήσεις, στις οποίες είχα ενσωματώσει και κάποιο βίντεο του Braden. Πιστεύω, ότι είναι σκόπιμο οι οραματισμοί και οι προβολές μας να εστιάζονται όχι σε αυτό που είμαστε, αλλά σε αυτό που επιθυμούμε και αρμόζει να είμαστε. Το αυτό ισχύει και για καταστάσεις, αλλά και για τους αντιπάλους μας.

- Η αναφορά σε αντιδιαστολή Ελλήνων και ελληνοφώνων, που προηγήθηκε δεν αφορά αφηρημένα δεδομένα, ούτε κυρίως εσωτερικές, ψυχικές ή πνευματικές ποιότητες, οι οποίες ελλοχεύουν ή ενδημούν εντός μας. Αφορά συγκεκριμένες ΟΜΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΔΡΟΥΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΒΑΣΕΙ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΣΤΟΧΕΥΣΕΩΝ. Είναι και οι δύο ισχυρότατες, επειδή κάνουν χρήση της Ελληνικής Γλώσσης. Παρ' όλο, ότι η γλώσσα αποτελεί βασική διαδικασία διαμορφώσεως του γενετικού κώδικα, δεν διαθέτουν οι δυο αυτές ομοταξίες ίδιο ή πανομοιότυπο γονότυπο, όχι όμως εξ αιτίας διαφορετικών φυλετικών καταβολών, αλλά ένεκα αντιδιαμετρικά ιστάμενων τελετουργικών και γενικότερων πρακτικών και στοχεύσεων.
Αυτό που τους διαφοροποιεί, δεν είναι η γνησιότητα ή μη. Είναι και οι δύο ομοταξίες ότι γνησιότερο υφίσταται και δρα, ως προς τις μέχρις εσχάτων αντικρουόμενες στοχεύσεις που εκπροσωπούν.
Υπό τον όρο "ελληνόφωνοι" δεν εννοώ κάποιους, που ενώ ομιλούν Ελληνικά δεν έχουν επαρκώς ανεπτυγμένη εθνική συνείδηση. Συνήθως, ο όρος αυτός αποδίδεται με τον προαναφερόμενο τρόπο, με αποτέλεσμα οι αναφορές μου που προηγήθηκαν επ' αυτού, να επιτρέπουν πληθώρα παρερμηνειών, διαδικασία, η οποία είναι πολύ φυσιολογική, εφ' όσον ακόμη δεν έχω προβεί σε αποσαφήνιση του όρου αυτού.
Η επιλογή του συγκεκριμένου όρου, έστω κι αν ακόμη αυτός δεν είναι ο εν τέλει δόκιμος και καταλληλότερος, είναι πλήρως συνειδητή. Διότι αφ' ενός μεν παραπέμπει τόσο στην γλώσσα, την οποία θεωρώ επί του προκειμένου ζήτημα - κλειδί, αλλά και στην ελλαδική προέλευση.
Σε αυτό το σημείο επιθυμώ να τονίσω, τον όρο ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ. Οι εν λόγω δυνάμεις δεν κατοικοεδρεύουν σήμερα κυρίως εν Ελλάδι αλλά έχουν κοσμοπολίτικο χαρακτήρα.
Σε όρους σχετικούς με το Μάτριξ, εννοώ αυτούς που χαρακτηρίζει ο Πλάτων στην παραβολή του Σπηλαίου ως "ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΥΣ".

- Η αναφορά στην εντελέχεια δεν εστιαζόταν στο πρόσωπο του γράφοντος, αλλά έχει κοινωνικό χαρακτήρα, με βάση τις γενικότερες κλιμακούμενες εξελίξεις. Φρονώ, ότι το Μάτριξ στην παρούσα φάση ετοιμάζεται να προβεί σε αποκαλύψεις κάποιων πλευρών του, τις οποίες μέχρι σήμερα συγκαλύπτει, στα πλαίσια αυτού που ονόμασε "νέα τάξη". Πριν το Μάτριξ προβεί σε αποκαλύψεις αυτών που επιθυμεί και με τον τρόπο που αυτό επιθυμεί και επιλέγει, θα προβεί σε ΠΛΗΡΗ αποκάλυψή του η κοινωνία. Αυτό διέπεται από την δυναμική της συγκρούσεως "δεσμωτών" και "θαυματοποιών", ειδικά στην παρούσα φάση. Διότι το "σπήλαιο" δεν παραμένει μονίμως το ίδιο. Και το κατά πόσο το σπήλαιο αποτελεί αιώνιο δεδομένο, ή θα έρθει μια μέρα, που οι δεσμώτες θα απολαύσουν το ΦΩΣ του ΗΛΙΟΥ (όχι όμως αυτό των "πεφωτισμένων") και το δροσερό αεράκι στους κάμπους, τις πλαγιές και τις βουνοκορφές της δημιουργίας αποτελεί, ΑΠΤΟ ζητούμενο και μόνιμη πρόκληση. Φυσικά η κοινωνία δρα δια των προσώπων. Εφ' όσον όμως αυτά διαθέτουν κοινωνική συνείδηση και αποδέχονται την ανάλογη πρόκληση. Η εντελέχεια δεν αφορά την επιλογή κάποιων (επιλέκτων) από την πλευρά του πεπρωμένου. Τουναντίον αφορά την επιλογή της ανταπόκρισης στην πρόκριση του πεπρωμένου από κάποιους. Η ρήση του Αδόλφου Χίτλερ "Επελέγην από την πρόνοια" αποτελεί διαστροφή εννοιών. ΠΡΟ-ΝΟΙΑ είναι η ΠΡΟ-ΚΛΗΣΗ, επειδή η ανταπόκριση σε αυτή οικοδομείται διαχρονικά, με τοποθέτηση του επόμενου λίθου επάνω στον προηγούμενο. Δρον υποκείμενο δεν είναι ο Έλλην, ή οι Έλληνες, αλλά ο Ελληνισμός μέσω των Ελλήνων. Όπως πολύ ορθά διαπιστώνει ο χρήχα στο σχόλιό του "Εγώ θα σώσω την Ελλάδα". Με την διαφορά, ότι στην προκειμένη περίπτωση το "εγώ" δεν είναι ούτε ατομικό, ούτε στιγμιαίο. Είναι συλλογικό και διαχρονικό, ενταγμένο μέσα σε μια αγωνιστική πορεία φωτός, η οποία νοηματοδοτεί την ιστορία και την ύπαρξη του ανθρώπου. Δεν είναι η τελική ώσις των κουπιών, αυτή η οποία εισάγει το σκάφος στο λιμάνι, αλλά ο ιδρώτας χιλιετιών κωπηλασίας, που έσμιξε με το πέλαγος. Και αυτοί που θα αντικρίσουν το λιμάνι δεν είναι μόνο αυτοί, οποίοι θα ρίξουν την άγκυρα, αλλά όλοι όσοι χάραξαν πορεία στους χάρτες, σπούδασαν τον αστρολάβο και ρόζιασαν τα χέρια τους από τους κάβους στην κουβέρτα και τους ιστούς κατά την διάρκεια της διαχρονικής θύελλας.

- Πολύ εύστοχη είναι και η διαπίστωση στα σχόλια, ότι θέλουν το κορμί μας, διότι θέλουν τον θάνατό μας. Αυτό όμως χρειάζεται επεξήγηση και ερμηνεία:
Το θέμα αυτό έχει δυο διαστάσεις.

Η πρώτη αφορά την πραγματικότητα, ότι αποτελούμε το πλέον ισχυρό εμπόδιο στην επιβολή των σχεδίων τους. Αυτό το δεδομένο πιστεύω, ότι καθίσταται βαθμηδόν κατανοητό. Φτάνει να ακούσει κάποιος με προσοχή τα όσα ανέγνωσε ο εκπρόσωπος στην συγκέντρωση των μελών των Ειδικών Δυνάμεων στην πλατεία Συντάγματος προσφάτως σε ένα αγέρωχο χείμαρρο παρρησίας, λεβεντιάς, αυτογνωσίας και ετοιμότητος Ελληνικού Λόγου.

Η δεύτερη όμως είναι περισσότερο σύνθετη και ίσως δεν είναι πολλοί αυτοί που σήμερα μπορούν να την ερμηνεύσουν. Αυτή αφορά την διμεθυλτριπταμίνη. Πρόκειται για μια παραισθησιογόνο αλκαλοειδή ουσία,
http://de.wikipedia.org/wiki/Dimethyltryptamin
η οποία βρίσκεται υπό χημική μορφή σε χημικώς συστηθέντα παραισθησιογόνα, όπως το LSD και υπό φυσική μορφή σε παραισθησιογόνα μανιτάρια, ή άλλως πως μύκητες και στο αίμα ζώων. Η πλέον δραστική μορφή της όμως βρίσκεται στο ανθρώπινο αίμα, στην περίπτωση που σε αυτό έχουν εκχυθεί αδρεναλίνες, προερχόμενες από καταστάσεις υπερβολικής πίεσης, όπως ο υπερβολικός εκφοβισμός, η τρομοκράτηση και τα βασανιστήρια.
Στην περίπτωση των ΜΥ-ΚΗΤΩΝ επιθυμώ να τονίσω το ΜΥ. Την ίδιο πρόθεμα, το οποίο βρίσκεται στα μυ-στήρια και τον μύ-θο.
Το όλο ζήτημα σχετίζεται τελικώς με την πλέον αρμόζουσα ονομασία, οι οποία μπορεί να αποδοθεί στους "ελληνοφώνους":
ΕΦΙΑΛΤΗΣ


2. ΤΙ ΕΣΤΙ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Ο εν λόγω όρος έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Δεν ανάγεται πρωτίστως σε κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο, άλλο εάν κάποιοι - ορθώς και για ευνόητους λόγους - φρόντισαν να αποδοθεί το όνομα σε κάποια (υπήρξαντα ή μη) ιστορικά πρόσωπα, τα οποία έγιναν γνωστά για την ανάπτυξη ανθελληνικών δραστηριοτήτων.
Η λέξη "άλμα" δασύνεται. Οπότε το π στο επί ως πρώτο συνθετικό μετατρέπεται σε φ.
Ο εφιάλτης είναι ο επί του άλματος δρων. Πιο απλά ο "σαλταρισμένος".
Ο εφιάλτης δεν είναι πρόσωπο, αλλά θεότητα μυστηριακή, η οποία λατρευόταν και λατρεύεται. Αναπαρίσταται να κρατάει ένα κύπελο, όπως στην φωτογραφία της αναρτήσεως.
Να τι γράφει ο οδηγός των αρχαιολογικών αξιοθέατων της Νάξου, από 'που προέρχεται και η ανωτέρω παράσταση:

http://www.naxos.gr/index.php?target=topics&topic_id=59&sl=EN

In the mythology of Naxos are reported the presence and the adoration of other gods, perhaps less important, as is possible the adoration of Ares, in Fanari mountain that is located between Aperathou and the basin of Tragea. It is speculated that there was situated a holy shrine in honour of god, after the recovery of a inscription on the ruins of the church Agios Georgios, as is reported by the naxean historian Iakovos Gkrimaldi, saying “Shrine of Ares”. Tradition says that, after Ares, god of war, killed Adonis, the lover of Venus, the giants Aloades, Otos and Efialtis, twin sons of Poseidon, closed him in a jar to punish him for 13 months. Afterwards he released, he resorted to Naxos and was hidden in "siderovrotin petra&#8230", that is to say "in Stone that eat the iron", which was placed in Bitsa mountain above in the Fanari.
Aloades, as the myth says had supernatural force, extremely dangerous and grew along with their age. They threatened to dethrone Zeus from Olympus. Zeus, in order to come through, sent them to Naxos to find their mother,that had been kidnapped by Naxeans. There, they killed each other by a subterfuge of Artemis. The inhabitants inhumed them in the island and worshipped them as heroes. The quarry workers of Flerio in Melanes, defined them as their protectors, because of their excessive force, which they needed because of the hard and dangerous work that they had to do so as to manage stone. An inscription, which was found in the area and reports to a shrine dedicated to Otos and to Efialtis leads us to this result.


Θα ήθελα να διακόψω προς το παρόν εδώ την παράθεση του θέματος.
Σας προτείνω, εφ' όσον κρίνετε σκόπιμο να αναπτύξετε τις δικές σκέψεις και έρευνα σχετικά με το θέμα.
Όπως αναφέρει ο Πλάτων, η έξοδος από το σπήλαιο, η κατά τον υποφαινόμενο η ρωγμή στο Μάτριξ, μάλλον είναι συνυφασμένη αρχικώς με κάποιο έντονο σοκ, μέχρι να εθισθούμε στο φως.
Όχι μόνο όταν τεκμηριωθεί, ότι ο Τζώρτζ Μπους (και αρκετοί άλλοι της παρέας) είναι "ελληνόφωνος", δηλαδή εφιάλτης.


ΥΓ.
Θέλω να προσθέσω, για λόγους εντιμότητος έναντι των επισκεπτών, ότι δεν είμαι (ακόμη) σε θέση να ερμηνεύσω όλους τους μηχανισμούς, στους οποίους κάνω μνεία στο κείμενο, διότι βρίσκομαι ακόμη (εδώ και δεκαετίες) σε φάση διερεύνησης του θέματος. Π.χ. δεν μπόρεσα στο παρελθόν να ανταποκριθώ ευκρινώς σε ερώτηση που εκφράστηκε σε σχόλιο, σχετικά με τον τρόπο που διαμορφώνει η Ελληνική Γλώσσα τον γενετικό κώδικα. Αυτό όμως δεν σημαίνει αυτομάτως, ότι ανάλογοι ισχυρισμοί είναι αυθαίρετοι. Η παρούσα θεματολογία άπτεται πληθώρας τομέων, στους οποίους ο γράφων ως μη ειδικός και ευρισκόμενος σε συνθήκες συνήθους βιοπάλης, αδυνατεί να ανταποκριθεί επαρκώς.
Είμαι όμως πεπεισμένος, ότι η ρωγμή που πραγματεύεται το κείμενο θα γίνει, καθώς και ότι δεν είμαι καθόλου μόνος σε αυτήν την διαδικασία.
Προσεγγίσεις, που γίνονται με τολμηρή διάθεση, είναι αυτονόητο, ότι μπορεί να οδηγηθούν σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Σε ανάλογη περίπτωση επαφίεμαι λιγότερο στην μεγαλοψυχία σας και περισσότερο στην συνδρομή σας.

ΟΧΙ "ΚΥΡΙΕΣ" ΚΑΙ "ΚΥΡΙΟΙ"

"Εάν όχι εσύ - τότε ποιος;
Εάν όχι τώρα - τότε πότε;"

1. Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

Αποβιβάζομαι εκ νέου.
Όταν παρουσίασα προ καιρού την ανάρτηση με τίτλο "Αποβιβάζομαι", κάποιοι φίλοι και φίλες την ερμήνευσαν ως εκούσια διάθεση απομάκρυνσης από το διαδίκτυο. Η πορεία του παρόντος ιστολογίου έδειξε στην συνέχεια τον τρόπο, με τον οποίο εννοούσα την αποβίβαση. Επρόκειτο για την άρνηση της ανάπτυξης προβληματικής στα πλαίσια που καθορίζει το σύστημα. Με τις αναφορές στο "Κουκλοθέατρο της εξουσίας" που ακολούθησαν, προσπάθησα - χωρίς όμως να το επιτύχω στον επιθυμητό και αναγκαίο βαθμό - να γίνω περισσότερο συγκεκριμένος ως προς την απόρριψη των υπό αμφισβήτηση ορίων. Κατ' ουσίαν, πάσα αποδόμηση, η οποία δεν προσβλέπει σε αποκατάσταση τάξεως και συγκρότηση νέων δομών, είναι ανώφελη. Ως δεδηλωμένος οπαδός του ντετερμινισμού υπό την μορφή της Αριστοτελικού χαρακτήρος εντελέχειας, όχι μόνο δεν προσβλέπω στο χάος, αλλά το αντιμάχομαι συνειδητά.
Είναι επόμενο, λοιπόν, μια αποδόμηση, η οποία προσβλέπει σε δημιουργική ανάπλαση, να μην είναι απλή διαδικασία. Αυτή δεν αφορά κυρίως συνεργεία κατεδαφίσεως, αλλά ούτε και ονειρώδεις προβολές κάποιων υπό εκπόνηση ουτοπιών.
Αφορά μια εντελέχεια, ως σημείο τομής χώρου συγκεκριμένου και χώρου οικουμενικού, χρόνου συγκεκριμένου και δραματικού τρισδιάστατου χρόνου, προσώπων συγκεκριμένων και συνόλου, αλλά και όλων των προσώπων που μεταφέρουμε μέσα μας, δηλάδή όλων όσων υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν.

Οι Ινδοί, σε μια τέτοια περίπτωση, ίσως έκαναν λόγο για "κάρμα". Όσο αφορά το κάρμα, δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για πρόκληση, η οποία ελλοχεύει στο πεπρωμένο, διότι το πεπρωμένο αποτελεί πρόκληση. Σωστά η έννοια του προσωπικού κάρμα διευρύνεται στην οικογένεια, αλλά και στο έθνος και στην κοινωνία. Ανεκπλήρωτες επιταγές του παρελθόντος προσμένουν την εκπλήρωσή τους από εμάς, σε κάθε μας διάσταση, είτε αυτή έχει προσωπικό, είτε συλλογικό χαρακτήρα. Η πρόκληση του πεπρωμένου καραδοκεί σε κάθε βήμα μας. Η ανταπόκριση έναντί της αφορά τη δική μας συμπεριφορά και δραστηριότητα. Μπορούμε εν δυνάμει να αποδεχθούμε την πρόκληση και να προσπαθήσουμε να την χειριστούμε, ή να προσπαθήσουμε να την παρακάμψουμε, με αποτέλεσμα αυτή να παρουσιαστεί εκ νέου στο μέλλον μπροστά μας, περισσότερο πιεστικά από πριν. Η κατ' επανάληψη παράκαμψη οδηγεί σε καταστάσεις αφόρητης πίεσης, στις οποίες τα περιθώρια παράκαμψης στενεύουν δραματικά.
Το πρόβλημα είναι, ότι το ανεκπλήρωτο δεν είναι πάντοτε (ή μάλλον είναι σπανίως) συνειδητό. Γι' αυτόν τον λόγο υφίσταται η πρόκληση, ως εμμονή του πεπρωμένου να φέρνει το ανεκπλήρωτο εμπρός μας, όχι μόνον, ή κυρίως, για να τύχει αυτό χειρισμού, αλλά πρωτίστως για να εισέλθει αυτό στην σφαίρα της συνείδησης. Με στόχο να επιτευχθεί η επίγνωση της αναγκαιότητος του χειρισμού του. Η επιταγή να κρατήσουμε το πόστο μας με καρτερία, αλλά και φρόνηση, (και εδώ αξίζει να αναλογιστούμε αρκετές ρήσεις και πρακτικές του Σωκράτους) αφορά εν τέλει το καλωσόρισμα της πρόκλησης, "το μεγάλο Ναι και το μεγάλο Όχι".

Ως πρόσωπα διάγουμε την προσωπική μας ιστορία. Ως μέλη οικογένειας, ή οικογενειών (εκ δυο γονέων) διάγουμε εντός της οικογενειακής μας ιστορίας. Ως μέλη έθνους, της εθνικής μας ιστορίας. Ως μέλη κοινωνιών, της κοινωνικής μας. Ιστορίες γεμάτες προκλήσεις, στις οποίες καλούμεθα να ανταποκριθούμε.

Όταν όμως ξεχαρβαλώνονται τα πάντα γύρω μας, όταν τα φαινόμενα δείχνουν ότι απειλείται η ίδια η ύπαρξη των ανθρώπων, τότε η πρόκληση είναι οικουμενική. Και όταν οι αιτιάσεις της προκλήσεως έχουν διαχρονικά αίτια, τότε η πρόκληση είναι κοσμική.
Το πρώτο χαρακτηριστικό της πρόκλησης που βιώνουμε σε καλπάζοντες ρυθμούς ανάπτυξης κατά την παρούσα περίοδο, νομίζω ότι καθίσταται ορατό.
Το δεύτερο, το οποίο αφορά τις αιτιάσεις, αποτελεί ζήτημα ερμηνειών και δεν μπορεί να είναι καθόλου αυτονόητο. Αυτό αποτελεί πεποίθηση του γράφοντος, η οποία χρήζει αναλύσεως και τεκμηριώσεως, τα οποία προς στιγμήν διαφεύγουν των ικανοτήτων μου.
Πιστεύω όμως στον ρόλο της εντελέχειας, ως κοινωνικού φαινομένου και αισιοδοξώ ότι η ανθρωπότητα θα ανταποκριθεί στην πρόκληση.


2. ΞΕΤΥΛΙΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΕΚΡΟΨΙΑΣ (SELFNEKROPSY)

Πριν είκοσι χρόνια με επισκέφθηκε ένας νεαρός, ο οποίος μου είχε ζητήσει κάποια βοήθεια προηγουμένως, κατά την περίοδο της προετοιμασίας του για να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στην ανώτατη σχολή καλών τεχνών του Βερολίνου. Αφού μου ανακοίνωσε, ότι απορρίφθηκε, μου δήλωσε, ότι οι Γερμανοί καθηγητές δεν ήσαν εις θέσιν να κατανοήσουν το πνεύμα του έργου, τα οποίο τους παρουσίασε κατά την διάρκεια των εξετάσεων. Ξετυλίγοντας ένα ρολό, μου έδειξε την εικαστική παράσταση ενός πτώματος, το οποίο ευρισκόταν σε αποσύνθεση.
"Το ονομάζω SELFNEKROPSY", πρόσθεσε.
Τότε θεώρησα τον νεαρό αρκετά ιδιόρρυθμο ή και σαλταρισμένο. Δεν αποπειράθηκα καν να τον παρηγορήσω, αισθανόμενος κάποια πρόκληση χωρίς αιτία.
Έπρεπε να φάω μπόλικο ξυλάκι από την ζωή στην πορεία, ώστε να μπορώ να δω σήμερα τα χελιδόνια που είχαν πλημμυρίσει το δωμάτιο τότε.

Κρατάω λοιπόν το πτώμα σε κατάσταση αποσύνθεσης, αναγνωρίζοντας ότι μου ανήκει, για λόγους εγκαίρου αυτονεκροψίας. Όχι για λόγους νοητής νεκραναστάσεως ή υποτιθεμένου συμβολικής αναγεννήσεως και τα τοιαύτα. Απλά δέχομαι την πρόκληση, από την στιγμή που αυτή εκδηλώνεται.

Όχι "κυρίες" και "κύριοι". Δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ με το αμπαζούρ το θαλασσί, το κουκλοθέατρο, τα φτιασιδώματά σας. Δεν προτίθεμαι να κινηθώ στο πεδίο που επιλέξατε και εμμένετε να επιβάλετε. Με το δούλεμα εάν "πτωχεύουμε" ή "όχι". Με το εάν μας ανήκει η ΑΟΖ, ή εάν αυτή ανήκει στις πολυεθνικές, με το εάν η Θράκη ή η Λάρισα ανήκει στον Ερντογκάν, με το εάν η Ελλάς διαθέτει ή όχι "αστική τάξη ", που λέει κι ο Μαρκεζίνης.
ΔΙΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΩ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ:

Κληρονομήσαμε ένα χοντρό πρόβλημα, που μας καταταλαιπωρεί από τους γονείς μας. Αυτοί το κληρονόμησαν από τους δικούς τους γονείς και πάει λέγοντας από γενιά σε γενιά. Ένα πρόβλημα, το οποίο μπορεί να αλλάζει έκφραση και μορφή από καιρόν εις καιρούς, ποδοπατά όμως ανέκαθεν την ζωή μας.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΣΩ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΕΡΜΑ.

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΜΕ ΟΛΕΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΤΥΠΗΣΩ ΚΑΤΑ ΜΕΤΩΠΟΝ. ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΟΝΑΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΑΣ. ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ ΔΙΕΚΔΙΚΩ ΝΑ ΠΡΑΞΩ ΡΩΓΜΗ ΣΤΟ ΜΑΤΡΙΞ.

ΕΠΙΛΕΞΑΤΕ ΤΟ ΑΘΕΑΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ.
ΘΑ ΞΕΣΚΕΠΑΣΘΗΤΕ. ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΦΟΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ.


3. ΑΜΦΙΣΒΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΕΠΙΚΑΛΥΜΜΑ

Το βασικότερο επιχειρισιακού χαρακτήρος πλεονέκτημα της εξουσίας είναι ότι αυτή παραμένει συγκεκαλυμμένη. Όχι μόνο αυτή καθ' εαυτή, αλλά συγκαλύπτει και την σύνολη βάση αναπαραγωγής του συστήματος. Εντέχνως αφήνει να εννοείται, ότι η βάση του συστήματος βρίσκεται στην οικονομία. Ότι όλα δήθεν γίνονται αποκλειστικώς για το χρήμα και την εναπόκτηση πλουτισμού.
Οικονομικές θεωρίες επί θεωριών δρομολογήθηκαν κατά την διάρκεια των προηγούμενων αιώνων, με στόχο την ερμηνεία των βασικών μηχανισμών του συστήματος. Για ποιο λόγο όμως ο Μαρξισμός, καθ' ομολογία επιφανεστάτων κριτικών μαρξιστών θεωρητικών, δεν διαθέτει μια στοιχειώδη θεωρία για το κράτος;
Ακόμη και οι εμβριθείς κριτικοί οικονομικοί αναλυτές διαπιστώνουν, ότι το σύνολο των επιφανών μελών της λέσχης Μπίλντερμπεργκ είναι τέκτονες σκοτικού δόγματος. Τι σχέση έχουν τα τελετουργικά, τα σύμβολα, οι βαρύτατοι μυστηριακοί όρκοι διαφύλαξης των απορρήτων με την οικονομία; Αυτά είναι σαφέστατα θρησκευτικού χαρακτήρος υποθέσεις.

Η εξουσία γνωρίζει καλώς, ότι εφ' όσον ένας αντίπαλος παραμένει αόρατος δεν είναι δυνατόν να ηττηθεί. Στην ουσία τα κοινωνικά κινήματα περιέρχονται μέσω αυτής της πρακτικής σε θέση Δον Κιχώτη, αντιμαχόμενα ανεμόμυλους. Ωραία είναι και η επαναστατική βερμπαλιστική φρασεολογία και ο η επαναστατική γυμναστική. Είναι όμως ικανές μόνο για να γυαλίζουν την λεκάνη του κουρέα, η οποία προστατεύει την έδρα των φαντασιώσεων του ξεπεσμένου ιππότη.

Ο ευφυέστατος οικονομικός αναλυτής Δημήτρης Καζάκης εξήγησε σε μια συνέντευξή του στο τηλεοπτικό κανάλι κόντρα χαρακτηριστικά,
(http://emprosdrama.blogspot.com/2011/10/video_04.html)
ότι η εξουσία δεν θέλει να πάρει την περιουσία μας, αλλά το κορμί μας.
Τι είναι αυτό τελικά που καθιστά το κορμί μας τόσο γοητευτικό για την εξουσία;

Εάν δεν επιτύχουμε να ξεσκεπάσουμε την εξουσία, εάν δεν μπορέσουμε να την εντοπίσουμε ως αντίπαλο, θα μαχόμεθα εναντίον ανεμομύλων. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι στοιχειώδες ζήτημα επιβιώσεως η δημιουργία ρωγμής στο Μάτριξ. Από την στιγμή που αποκαλυφθεί η εξουσία, χάνει το βασικό της επιχειρησιακό πλεονέκτημα και καθίσταται ευάλωτη.

Η επίτευξη της ρωγμής αυτής δεν είναι καθόλου εύκολη διαδικασία. Αλλά δεν είναι και αδύνατη. Το αντίστοιχο επικάλυμμα είναι ιδιαίτερα έντεχνο και διαθέτει πείρα χιλιετιών.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχουν χαπάκια κυανού και ερυθρού χρώματος, όπως πρόβαλε η ομώνυμη κινηματογραφική ταινία. Δεν υπάρχουν αυτοματισμοί, οι οποίοι προκύπτουν από προσκόλληση σε υλικές μεθοδολογίες. Αυτά χαρακτηρίζουν ακριβώς τις μεθοδολογίες των υπηρετών του Μάτριξ. Κι αν κάποιος "Μορφέας" πρόκειται να κάνει υποδείξεις σε κάποιο "Νέο", αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ενεργοποίηση δεδομένων που αφήνουμε σε λήθαργο, από κάποιους νεότερους που ακολουθούν. Με γνώμονα όμως τον άθλο, την πραγματική ανιδιοτελή προσπάθεια, όπως μας υποδεικνύουν οι ήρωες.

Σε αυτήν την ανάρτηση θέλω να διατυπώσω κατ' αρχήν την δεύτερη πρόταση αναφορικά με την επίτευξη ρωγμής στο Μάτριξ. Προηγουμένως παραθέτω την πρώτη πρόταση, την οποία διατύπωσα σε προηγούμενη ανάρτηση:

1η. ΠΡΟΤΑΣΗ
Το Μάτριξ δεχόμενο κρούσεις στα συνεκτικά του τμήματα ισχυροποιείται. Κατά συνέπεια μια ρωγμή μπορεί να επέλθει μόνο στα απλά δομικά του στοιχεία και όχι στις συνδέσεις. Άρα θα πρέπει να σκεφτούμε απλά.

2η ΠΡΟΤΑΣΗ
Βάση του Μάτριξ είναι ο Άγιος Τόπος, δηλαδή η Ελλάς. Εκεί το Μάτριξ δέχθηκε ιστορικώς την πρώτη ρωγμή του και έγινε η πρώτη μεγάλη σύγκρουση ανταγωνιστικών δυνάμεων επιβολής και αμφισβήτησης. Τις δυνάμεις αμφισβήτησης αποτελούν οι Έλληνες, με σύμβολο τον Ηρακλή. Τις δυνάμεις επιβολής αποτελούν οι ελληνόφωνοι με σύμβολο την λερναία ύδρα.
Άλλες δυνάμεις (σιονισμός, αγγλοσάξονες) όσο κι αν προβάλλονται στο προσκήνιο είναι δευτερευούσης σημασίας και κουβαλάνε καλώδια για τους ελληνόφωνους, οι οποίοι εξασκούν εν κρυπτώ την παγκόσμια εξουσία.
Η λερναία ύδρα υποχρεώθηκε μετά την τακτική ήττα, την οποία υπέστη από τον Ηρακλή να περάσει στην παρανομία, όπου όμως αναπτύχθηκε υπέρμετρα.

Το Μάτριξ εδράζεται στην αρχαιότητα. Η παραβολή του Πλατωνικού σπηλαίου υποδηλώνει αυτό ακριβώς το δεδομένο. Η δολοφονία του Σωκράτους επιβλήθηκε διότι αυτός πολέμησε και προέβη σε αποκαλύψεις εις βάρος του Μάτριξ. Το "εν οίδα, ότι ουδέν οίδα" αποσκοπεί να στρέψει την προσοχή προς το Μάτριξ.